WVTTK 5

Druk druk druk. Het is hoogseizoen en er staan een aantal invasies van gasten voor de deur. Toch nog even een paar klussen er door heen jassen. Gedoe met de ex klusjesman en diens zoon. Heel veel laatboekers die nog een plekje zoeken, en Essam die gewoon door jakkert in de tuin.

Diefstal

Er is wel het een en ander gebeurd maar het blogje moet ik ff laten rusten. Teveel emoties spelen hiermee. En het wordt alleen maar erger. Namelijk, tijdens de schoonmaak van de garage is bijna al het elektrische gereedschap verdwenen en alles wijst naar de tuinjongen die daar of van heeft moet weten of zelf heeft moeten lopen winkelen. Omdat die jongen op mijn nadrukkelijke vragen niet anders dan met een schouderophalen reageerde ben ik uiteindelijk maar aangifte gaan doen. Dit mede op aanraden van de burgemeester die inmiddels als mediator bij de zaak betrokken is geraakt. Op een gegeven moment moet je de knoop doorhakken, liever had ik het onderling geregeld. Tja, en daar raakte papa natuurlijk van in alle staten. Politie in huis bij zowel pa als de tuinjongen. Allemaal gedoe omdat de jongen niet wilde geloven dat ik naar de politie zou gaan en daarom geen duidelijke antwoorden gaf op mijn verzoek om inlichtingen waar mijn spullen waren gebleven. Minachting of lak aan buitenlanders, wie zal het zeggen. Het verhaal heeft toch nog een enorm staartje gekregen. Maar daarover kan ik pas wat vertellen als de burgemeester zijn verzoeningsgesprekken heeft afgerond en de partijen tot rede zijn gekomen.
OK ik hou dit, alweer op verzoek van de burgemeester, opzettelijk een beetje vaag. Maar geloof me, ik heb er vreselijke moeite mee dit zo neutraal mogelijk te vertellen. De smeuïge details houden jullie beslist tegoed.

Chocolade

Vanmiddag zei ik tegen Fannie: "Het is pas zomer als de chocolade in de auto smelt". Beiden zaten we te genieten van een reep chocolade als beloning voor dagenlang zwoegen om het huis op orde te brengen voor de komende invasies. Rondom de komende twee weekeinden zitten we namelijk bomvol. Ik heb voor andere gasten zelfs buitengaats nog een plekje moeten zoeken. Het moet niet gekker worden.

Essam

Stagiaire

Essam, de stagiaire uit Egypte, gaat gewoon door. De tuin is uitgebreid zodat de petanque baan er een deel van geworden is. Rondom het zwembad is een terras gekomen met tegels in cement gelegd. De randen van de weide zijn eindelijk afgewerkt en de haag is gedecimeerd tot een hoogte die nu makkelijker onderhoudbaar is. Er is een nieuw hek geplaatst rondom de petanque baan zodat de schapen er omheen moeten. En meer van dat soort ingrepen. De enige klus die nog openstaat in de tuin is het verplaatsen van de waslijnen. Dat moet dan maar na het seizoen met Patrice gedaan worden. Zoals alles hier in huis heeft de tuin nu ook een naam gekregen. Als waardering voor Essam's inspanningen hebben we de tuin omgedoopt naar: "Le jardin Egyptiën".  Dat vond ie best wel geinig.

Het geheel begint echt de contouren aan te nemen die in het plan staan. Staan nog open de zonneweide, het pomphuisje en de petanque baan om die verder te fatsoeneren.

Het zwembad heeft nu eindelijk een beetje smoel gekregen. Rechts van het grindpad is een natuurstenen muurtje gekomen, een mooie afscheiding van het hoger gelegen deel waar de hottub komt te staan. Die hottub is weliswaar nog steeds niet geleverd, daar is dan nog een punt van aandacht. Zo komt het langzaam maar zeker op orde..

Klussen

Doordat Essam mij nu al het werk buitenshuis uit handen neemt kan ik mooi iets meer aandacht aan wat opknap klusjes in huis geven. Na vijf jaar was er hier en daar best wel een muur die een nieuwe beurt nodig had. Zo hebben delen van een plafond een lik verf gekregen en de douche van kamer 5 de laatste finishing touch. Ook de kaal gelopen overloop van die kamer is flink afgeschuurd en ligt nu in wengé te pronken. Toch vind ik het een beetje bont worden met al die donkere kleuren op de vloeren. Dat moet maar eens voor de smaakcommissie gegooid worden. Wellicht hebben die een beter idee.
De Grange is dan het volgende klusje om er weer een normaal atelier van te maken. Het is zo makkelijk daar dingen te stallen, na verloop van tijd wordt het gewoon een uitdragerij. Bij de huidige temperaturen van bijna 30º zal dat niet in sneltrein tempo gaan. Het werkwater loopt je tappelings lang de rug. Gelukkig is daar het zwembad voor de afkoeling.

17:00

We hangen kwebbelend over de dag in het zwembad met 28º water dat warempel koud aandoet. Een beetje hemelwater zou leuk zijn voor de tuin, zegt mijn schatje. Helaas, de donkere wolken richting St. Loup lossen toch weer op. Een volgende keer dan maar weer.

Als de chocolade in je hand smelt, dan is het pas zomer.

Die houden we erin.  Heerlijk die hitte!

Onderweg

Pastoraal uitzicht op je balkonnetje bij avondlicht. De temps lopen op tot 28ºC en het zwembad is dan ook lekker koel bij 26º.

pastorale

Hier kan ik dan intens van genieten hè. De schapies die van hot naar her in de wei naar het lekkerste hapje scharrelen. De zacht gouden gloed van de avondzon. Een lekker glas koud water met een beetje citroen er in. Net uit het zwembad geklommen op laten drogen in de wind. Zo te zien door de verrkijker hangen de fruitbomen vol met eetbaar spul. Alles is laat, dus ook het plukken zal wel laat beginnen. Het lijkt er echter op dat de zomer toch nog een eindspurt neemt en ons zal doen laten gaan puffen in het koele nat van het badje.

Fotosafari
Gisteren met Essam al slingerend over kleine weggetjes een route gekozen naar het zuiden. Een beetje de koers aanhoudend tussen de lijnen vanuit MSP naar Vesoul en Gray.

Naarmate je zuidelijker komt gaat het landschap langzaam over in landbouw gebied met opvallend minder bossen. Stikt het in het noorden van de Haute Saône van de kleine gehuchten met soms nog geen 5 huisjes, naar het zuiden toe worden de gehuchten snel grotere dorpen tot kleine stadjes toe. Zo ook Breury-les-Faverney, waar we een paar weken geleden op de vide greniers waren. Het fotoapparaat ligt onder handbereik tijdens die safari's. Altijd op de uitkijk voor mooi smeedwerk zag ik dit hekwerkje:

Vind ik dan weer mooi. Beetje verwaarloosd, toch heel erg klassiek. Beetje git-donker-groen erop, bijna zwart, goudverf op die rozetten, de zandstraler over het stenen kader halen, zo'n toegangspoort... kwijl.  

Hier zijn echte vakmensen mee aan het werk geweest!

Op de terugweg zie ik een kudde koeien over de weg scharrelen. Uiteraard ontsnapt er altijd eentje die dan net de kont weer dwars legt. De boer, waaromheen een vette zwerm steekvliegen hing, heftig mopperend achter het beest aan. Nu zijn koeien zachtaardige beesten waar je een beetje geduld mee moet hebben. Daar moet je niet achteraan gaan hollen om het luid schreeuwend tot de orde te roepen. Daar schrikken de beesten van en gaan ze hollen.

Deze dus ook. Ik dacht: "Kom, laten we de boer ff helpen". Dus rolde ik er zachtjes voorbij, een stukje verderop de auto er half voor zettend. Komt die gozert er druk gebarend achteraan. En, tsjakka! Weer een spurt van koe-beest. Ja dat werkt nooit zo. Essam en ik rijden een stukje verder en met zacht geluid en kalm gebarend naar mevrouw koe, keert het de goede kant op. Zo werkt dat ook bij de schapies, en die zitten altijd in no time in de stal zo. Ik vertel Essam dat ik dan ook niet snap waarom mensen dan keihard gaan schreeuwen en druk gebaren. Dat was nog niet uit mijn mond gekomen, komt die knakker weer aanzetten. Koe neemt opnieuw een spurt, waarop de boer het al vloekend opgeeft. Zo van ik krijg hem wel... Tuurlijk, maar niet zo.

Essam en ik gaan het nog eens proberen, nu op mijn manier, in no time staat koebeest voor het toegangshekje te drammen van: ik wil naar binnen. Boer maakt hek open en de klus is weer geklaard. Gewoon rustig aan doen met beesten, dan lukt dat best. We worden van harte bedankt en we rijden naar huis.

Onderweg nog in Saint-Remy, even een leuk stukje volksvlijt op de plaat gezet. Dat kun je ook met een door de bliksem getroffen boom doen, dacht ik nog even.

Klik, en het hout is niet meer weg te branden van het internet. Of je het nu mooi vind of niet, toch iets bijzonders die rurale kunst. 

WVTTK 4

Brownie
Doe je ff een bakkie, gaat ineens het licht dimmen in de corridor. Oh shit, een brownie. De UPS sloeg ff aan en kreunde een alarmpje. Toen begon de ellende. De temperatuur in de zonnecollector steeg naar 80 graden. En dan weet je het wel, een van de pompen is uitgevallen. Even later kwam Essam naar binnen gelopen met de melding dat er rook uit de installatie kwam. Mèrde, toch een slang gebarsten. Later bleek dat niet een maar twee slangen waren gebarsten! De temperaturen in die collector kunnen behoorlijk hoog oplopen! Afijn de details zal ik jullie maar besparen. Een uur later liep de handel weer. Dit is nu al de derde keer dat er een slang knalt ondanks dat er een overdruk beveiliging op zit. Dat drukventiel zit dus gewoon op een totaal verkeerde plek. Puntje van aandacht in oktober met Wim.

Opkalefateren
Een vrolijker onderwerp. De rozen bij de garagedeur staan volop in bloei. Een beetje aan de late kant, en ze geuren ook niet zo erg als voorgaande jaren. Het mag de pret niet drukken.

En deze stond ook nog op de rol. Prachtig kleurtje niet?

Een van mijn dingen, die pomp. Die staat nu eindelijk in de knalrode brandweer kleur te pronken. Oké, voordat alles prettig dik onder de verf zat waren Essam en ik wel een paar uur verder. Wellicht voor het eerst in twintig jaar dat daar een lik verf over heen ging. Knalt wel lekker in je ogen als je aan komt rijden, niet meer te missen!

Zwembad
Het terras rondom het zwembad begint ook vormen aan te nemen. Nu de grond eindelijk is ingeklonken kunnen we er iets definitiefs van maken. Dat gaat prima zo, onze nieuwe klusjesman is een verademing vergeleken met BP. Die maakt dingen gewoon áf, en zorgvuldiger. Essam vindt het tempo wat aan de lage kant, maar dat had ik ook wel gezien toen hij met de muur van zijn boomgaard bezig was. Iedere keer een stukje.

onze nieuwe klusjesman P

Oh, en dat verspringen van de tegels? Bleek er een 5 cm extra strookje tussen de badrand stenen gezet te zijn. En als je dat niet op tijd in de gaten hebt begin je aan de verkeerde kant met tegels leggen hè? Niemand in de gaten gehad.

eerste deel vh terras rondom het bad

Uiteraard had ik me weer verrekend met het aantal tegels. Dus wordt vervolgd. Het begint nu eindelijk op een zwembad te lijken. Wel balen dat het meer dan twee jaar heeft geduurd voordat de grond niet meer inklonk. Volgende week ook maar eens aan de boer doorgeven dat ie moet gaan maaien.

Maandag de rest van de tegels halen, en ook meteen zand bij de sablière. Die was vrijdagmiddag al om 15:00 dicht! Paar zakken cement bij BigMat en we zijn weer klaar om de rit af te maken rondom het zwembad.

Brico Depot, alles in grote hoeveelheden.

no comment

really: no comments needed

Though een beetje proficiency in (american) english kan helpen.

enjoy!

Été

Ja echt, het gaat gebeuren: zomerrrrrrr!
Dat kan ik machtig mooi aflezen aan mijn grafiekjes ;=) een heel duidelijke trend is aan het ontstaan. De temps in de nacht dalen nog wel erg maar overdag is het een prima de lux weertje.

Die piek links, vraagt iemand. Wa's dat? Dat komt zo. Als de pompen gaan starten op een bepaalde begintijd, test het programma via de sensoren eerst de temperatuur van het water. Is het water uit de Solar Farm kouder dan het zwemwater ('s ochtends vroeg dus) dan schakelt het programma de pompen weer een paar minuten uit. Dat gaat dan zo:

• start pompen, 
• test temperatuur, 
• te koud? 
• schakel pompen uit, 
• wacht 5 minuten
  
• herhaal procedure
  

De eerste pendel cyclus veroorzaakt die piek in de grafiek. Het water in het systeem koelt daardoor zeer snel af. Komt dan misschien beneden de zwemwater temperatuur en schakelt weer uit. Dat kan zo doorgaan totdat de temperatuur uit de SF blijvend hoog genoeg is. Het water in de manifold (bak met aansluitingen) van de SF kan in die vijf wacht minuten best behoorlijk warm worden maar niet zo hoog dat daardoor de slangen kunnen barsten. Dit pendelen kan rustig meer dan een uur doorgaan als er in de morgen onvoldoende zon is. Ook gedurende de dag heb ik dit wel eens zien optreden. Om de frequentie daarvan beter te kunnen beheersen wil ik nog een instralingsmeter installeren. Daarmee meet je de stralingssterkte en kun je besluiten om een pendel cyclus over te slaan mocht de zon het langdurig laten afweten. Het is ook maar afwachten of die CV circulatie pomp dat om de vijf minuten aan en uit zetten wel kan verdragen. Het is een watergesmeerd verhaal, dus erg ongerust maak ik me er niet om. In geval van nood ligt er een reserve pomp op voorraad. Die hele besturing begint behoorlijk uit de verf te komen. Nu nog dingen verzinnen voor de winter periode.

Hobbiën? Oh ja! Wim en ik genieten er met volle teugen van.

Lustrum

Weer gedoe met de interface van Blogspot. Toegegeven, het is deels de beveiliging die ik wellicht iets te strak had gezet. Deels ook iets met servers van Blogspot zelf. Op de een of andere manier was inloggen onmogelijk. Had ik net een blogje klaar, begon de ellende weer van voren af aan. Nu lijkt de zaak weer stabiel.

Lustrum (een verlaat verslag)

Zo! Gered! Letterlijk en figuurlijk.

Vandaag bestaat Le Mouton Qui Rit officieel vijf jaar. Met een bescheiden feestje gaan we dat vieren. Daarvoor hebben we onze allereerste gast uitgenodigd en mensen die veel hebben betekend voor LMQR de afgelopen vijf jaar. Er waren een paar uitnodigingen meer de deur uitgegaan, onder andere voor Dries en Els. Die blijken echter onbereikbaar te zijn. Telefoon, mail en brieven hebben niet geholpen. Dries heeft immers ons huis gevonden en met allerlei startersproblemen erg geholpen. We waren altijd welkom bij hen om raad en daad en dat mag en zal niet vergeten worden. Merkwaardig hoe iemand in deze digitale eeuw onbereikbaar kan zijn. Erg jammer, want we hadden ook met hen graag dit moment gedeeld. Vanmiddag komt de bourmaître met een paar leden van de conseil municipal een borrel pakken, misschien kan de burgemeesterman dan ook een speech afsteken. Dat geeft dan, net als vijf jaar geleden, toch weer een extra cachet aan de zaak. Over het feestje daarover later dan maar weer.  

Voorgevel

Het belangrijkste doel van de afgelopen week was om de voorgevel een opknap beurt te geven. Met hulp van Essam is dat dan ook prima gelukt. Ook hier heeft het kiezen van de uiteindelijke kleuren de nodige tijd gekost. Net als naar de afwerkplintjes voor de keuken, heb ik meer dan een jaar naar de juiste kleur gezocht. Die kleur, voor de verf, die in mijn hoofd zat voor de poort van de garage deur kon ik maar niet vinden. Tot een paar weken geleden, toen was het bingo en liep ik iemand op de verfafdeling in de Brico tegen het lijf waarmee 'toevallig' een gesprek ontstond over kleurschakeringen, lichtinval, kleur combinaties en waarom ik daar zo zwaar aan tilde. Legde ik hem uit: het zou in belangrijke mate de uitstraling van Le Mouton bepalen. Oh, vandaar, knikte hij begrijpend. Met hem heb ik uitgebreid staan kijken naar de kleurstalen. De verfmengster mengde zich uiteindelijk ook in het gesprek en kwam met het verlossende advies. Ze kon immers elke kleur maken die ik me wenste. Na een half uur te hebben gestaard naar die o zo dicht bij elkaar liggende kleuren Rouge Bougondie en Rouge Basque en een aantal andere kleuren die er erg veel op leken, besloot ik eindelijk de knoop door te hakken. Ik bedacht me: als die poort nog vóór het feest in de lak zou moeten komen te staan moest ik nu een besluit nemen. Na enig pingpongen en rangschikken van de kleurkaarten, vonden we alle drie uiteindelijk die bepaalde roodbruine kleur de goede keuze. Het is er deze week opgesmeerd en is precies de kleur geworden die ik me ervan had voorgesteld. Niet te bruin, niet te rood, en passend bij de andere kleuren van het huis. Een beetje mazzel toch wel. Kleuren van een staaltje onder kunstlicht kiezen blijkt in de praktijk toch nog vaak tegen te vallen.
Volgens de gasten is het allemaal prima gelukt. Ook de nu vuurrode waterpomp geeft een prima accent. Kun je mooi gaan roepen: "het huis met die vuurrode waterpomp" daar moet je zijn. Nu nog de letters LMQR op de poort (laten) schilderen en die laag van het huis is pico bello.
Volgende week de stenen omlijstingen van de eerste verdieping, die zijn veel minder aangetast dus lieten we die even zitten voor deze week. Die van de tweede verdieping zullen dan even moeten wachten. Die kozijnen van de tweede verdieping moeten er eigenlijk helemaal uit. Ze zouden blank geschuurd moeten worden, de gaten en barsten opgevuld met staalplamuur, dan in de lak en er vervolgens weer ingezet. Wellicht zal blijken dat er een van de kozijn niet meer te redden is. Hoe dan ook, we zullen met die kozijn nog behoorlijk druk gaan zijn.

Party

Zo, even de party tent nog overeind zetten, dingen snijden, BBQ klaar zetten en met vereende krachten een dweil door de keuken en zo halen. Het feest kan beginnen. Verbazend! Een party zonder stress. Degenen die ons kennen uit het tijdperk met de tuinfeesten in NL zullen begrijpen dat dit een geheel nieuwe ervaring voor ons is geweest. Zeker, ook de planning hielp mee, en, het is toch een tikkeltje relaxter leven in LDF. Ook met de extra hulp van onze genodigden en Essam ging het allemaal behoorlijk ontspannen. Gewoon iedere dag gefaseerd dingen doen, terwijl dat vroeger in een of hooguit twee dagen gepropt moest worden naast twee heftige banen.
Het weer werkte af en toe mee, maar de zonnige momenten werden des te meer op het terras gewaardeerd. Heerlijk hadden Fannie en ik even een momentje voor ons zelf naast het zwembad. Hoe waren de afgelopen 5 jaar nu, vroegen we ons af.

de go no-go vraag die we elkaar stelden

Dingen met verbouwen duren altijd langer, was de observatie van mijn schatje. Het zakelijke handelen met de fransjes vond ik dan weer een min punt. Ja echt een gedoe. Meestal kun je er geen pijl op trekken hoe ze zullen reageren of dealen met je. Af en toe merk je dat ze je zeer doelgericht een poot uit proberen te draaien. Dat weet je, vertel je ze, en toch kijken ze je dan onschuldig ogend, verbaasd aan. Ach het zijn gezellige mensen, in het algemeen prettig in omgang zolang de contacten oppervlakkig blijven. Hiervan hebben we niet de illusie dat het veel dieper dan nu zal gaan. De fransjes hebben we leren kennen als liefhebber van vluchtige contacten. En zo is het goed. De afgelopen 5 jaar hebben ons vriendelijk behandeld. Ons B&B is zeker geen "ik vertrek" situatie geworden. We beseffen ons hierbij best wel dat we niet in een toeristische streek zitten, laten we daar realistisch over blijven. De stromen gasten en het geheel volgeboekt zijn gedurende het seizoen komt alleen in de toeristengebieden in het zuiden en westen voor. Hier doen we het kalmer aan. Samen met de andere activiteiten kunnen we operationeel blijven. Anders dan dat hadden we ook niet in ons bedrijfsplan voorzien. Voordat mensen vragen gaan stellen, ja we merkten vorig jaar wel degelijk iets van de crisis. Dit jaar blijkt het weer behoorlijk bij te trekken. In zakelijk opzicht zijn we dan ook niet ontevreden over de operatie hier.

Voor nu laat ik het hier even bij. De komende dagen nog wat beschouwelijke alinea's.

Bijen

Wist je dat 52% of meer van wat we in de schappen aan fruit en zo vinden zou verdwijnen als de bijen uit zouden sterven? Zo stelt men dat in het onderstaand commerciële filmpje.

Gelukkig zijn het niet alleen de bijen die planten bestuiven maar de boodschap komt wel over. Feit is dat het overdadig gebruik van onkruid en ongedierte bestrijding in de landbouw en steden deze bestuivers ernstig bedreigt. Zo niet uit laten sterven. 

Zoals vorig jaar, dat er uitermate weinig honing was. Zeg maar gerust een honing crisis voor de lokale honingboeren hier. Het vieze oude mannetje, met de beste honing uit de omgeving, die elke maand langs kwam om zijn producten te slijten, heeft slechts mondjesmaat honing. De kilo potten zijn veranderd in 500 grams potjes. Én schaars product: dus duurder. Merkwaardig is dat in de supermarkten de honingpotten tot aan het plafond staan opgestapeld. Af en toe moet ik daar wel een potje kopen om bepaalde gerechten te maken, maar het is gewoon niet de kwaliteit van het v-o-m. Daarmee gaat het speciale van de honing toch een beetje verloren in het fromage blanc toetje, van de schapenbout, fruit punch of fruitgebak. Dat is natuurlijk wel behoorlijk balen. Het gebruik van rietsuiker als toevoeging haalt het ook niet, maar blijkt in bepaalde gerechten een redelijke vervanger te zijn. Af en toe betrap ik me erop zuiniger met het goedje om te gaan, ook niet je dat, maar liever een beetje van het gouden spul erin dan helemaal niets.

Wholefoodsmarket, de opdrachtgever voor het spotje suggereert, niet geheel ontspeend van eigenbelang, toch vooral veel bloemen of bloeiend spul te planten die op verschillende tijden bloeien. Dat doen we al jaren zo in onze tuinen. Ook al omdat het gewoon prettig is je tuin vol met kleurtjes te hebben staan. Elke keer wat anders. In Le Mouton zijn we nog maar net begonnen met het plantschema uit te voeren. Vergeleken met de voorgaande jaren staat er wel steeds meer in bloei in de tuin. De zaden van wilde bloemen die ik in de wei heb gemikt daar zal wel niets van terecht komen dit jaar. Het is te koud en te nat geweest. Volgend jaar hoop ik toch veel meer kleur in de wei te zien en niet alleen het geel van de paardenbloemen en hier en daar iets blauws van een distel.

Vide Greniers

mooi tactisch op een kruispunt de sluikreclame auto

Dit weekeinde eens naar een verder gelegen vide greniers (rommelmarkt) gegaan in Fleurie les Faverney. Dat ligt op een steenworp afstand van Faverney. Je weet wel, waar die bakker zit met dat fantastische brood. Geen klein ding als een paar weken geleden in Melincourt, dat was een aanfluiting. Ook gemiddeld beter spul dan in Bouligney een maand geleden. Ja, het is weer de tijd van vide greniers. Ik jaag op cocottes en ballen voor de pétanque. Cocottes voor de jam en boter op tafel. De ballen voor de pétanque baan. Eigenlijk best maf, een eigen privé pétanque baan. Dank jullie wel Mar en André voor het leggen van de fundering. Afijn. Gemiddeld is het natuurlijk een pletoria aan puinzooi op zo'n vide greniers. Opvallend veel professionele brocante figuren op deze rommelmarkt. Prijzen vond ik een beetje aan de hoge kant. Voortdurend zei men dan ook: "Ja, maar in de winkel kost het..." Waarop ik dan antwoordde: "Dit is een vide greniers nota bene." Onderhandelen over de prijs ging dan ook erg moeizaam, of helemaal niet. Bij de particulieren was wel de geest van een vide grenier aanwezig. Vier massief messing kleerhaken voor 1,5 eurie. In het appartement wil ik namelijk een bord ophangen met een bonte verzameling aan kleerhaken. Zowel op hoogte voor de kleintjes als volwassenen. Leek me grappig. De directie zal het wel weer te bont vinden maar als het er hangt kan ze het er maar weer moeilijk afslopen toch?

Op de terugweg even wat markante huizen vastgelegd.

Faverney centrum

Het is snikheet. Een mooie zomerdag met een stekende koperen ploert boven je harses. Heerlijk die zomer.

huis in de belle epoque stijl

 Kijk nou eens, een van mijn favoriete balkonnetjes, met dat prachtige smeedwerk.

"Maison de Maitre" aan het riviertje de Lanterne, Faverney

Sommige van die huizen rij ik al jaren voorbij. Ineens zie je dan activiteit om het huis op te knappen. Een paar jaar geleden zag dit huis er echt niet uit. Het laatste jaar schijnt langzaam aan het huis verhernieuwbouwd te worden. Je ziet er niet veel van op dit plaatje maar de driedelige voordeur schijnt zeer typisch te zijn voor deze bouwstijl. Mooie deuren vind ik dat, met dat gietijzeren sierwerk voor de raampjes.

Thuis gekomen meteen een plons in het water, even afkoelen. Een super licht diner en hop ff lezen over GNUplot, een utility waar je erg makkelijk grafiekjes mee kunt genereren van de metingen. Wim heeft al een voorzetje gemaakt. Nu eens kijken of er ook iets oogstrelends uit te fietsen valt.

Het wordt steeds mooier ;=) Oh ja, volgens de meteo standaard meet je van 0900 tot 0900 de volgende dag. Nu nog eens uitzoeken waar die sprongen in de lijnen vandaan komen. Je kunt nu ook goed zien dat niet alle energie die in de collector gegenereerd wordt afgegeven wordt. Dat is een beetje een tegenvaller. Onze zelf in elkaar gezette warmtewisselaar was bijna 100% effectief, dit commercieel product wisselt slechts 66%  uit. Een potentieel gevaar voor oververhitting dus.

Taallessen

Die goat hennig an. Zeggen ze wel eens in het Twents. Niet dat ik dat beheers maar op de een of andere manier is dat zinnetje blijven hangen. Esam krijgt Franse taalles, voornamelijk tijdens en na de maaltijden. Moet je nagaan, van n' Hollander die het ook niet eens perfect spreekt. Die grammatica lessen die ik voordat ik hierheen ging genomen heb, werpen nu hun vruchten af. Voor mij is het een mooie herhaling en voor Esam is het allemaal erg vreemd. Maar hij komt op gang. Laat hem nog steeds allerlei teksten van borden hardop lezen en verbeter hem waar nodig.

Huiswerk

Elke dag krijgt ie een werkwoord op om te leren vervoegen; eerst alleen maar eens de présent. Al moeilijk genoeg. Gisteravond op het internet gevonden wat de meest gebruikte of belangrijkste werkwoorden waren. Die staan nu in zijn programmaboekje. Van een paar A4-tjes is er een klein boekje gemaakt en dat is nu allemaal daarin opgeschreven. Geniaal al zeg ik het zelf. Heeft hij houvast aan dacht ik, weet wat er te leren valt en hopelijk over 6 weken lult ie me de oren van de kop af in verstaanbaar Frans.
Van ieder woord waarvan hij me de betekenis vraagt, geef ik hem een handvol voorbeeldzinnen. Die worden plichtmatig opgeschreven. Iets waarvan ik uit eigen ervaring weet dat dat geen zier helpt. Zo leer je een taal niet spreken. Je moet gewoon gaan babbelen, de woorden komen vanzelf wel. Naarmate de spreekvaardigheid toeneemt krijg je ook meer gevoel voor de opbouw van zinnen. Pik je een boel sleutelzinnetjes op. One-Liners noemt Fannie die. Al doende bouw je zo een behoorlijke basis woordenschat op. Hopelijk blijven die vervoegingen dan een beetje hangen.

's Avonds lezen we samen de Kleine Prins. Een kinderboekje zou je zeggen, maar dat is een klein beetje bedrieglijk. De taal is weliswaar niet al te moeilijk, er zitten geen tongbrekers of moeilijke zins-constructies in. Toch zitten daar diepere levenwijsheden in verborgen. Niet voor niets wereldberoemd geworden dat boekske. Ideaal om een volwassene de uitspraak een beetje bij te brengen zonder dat ie het idee krijgt voor debiel te worden gehouden. Tegelijkertijd verliest hij meteen ook een beetje zijn schroom om wat te zeggen in het Frans.

Aanpak

Hoe denk ik het aan te pakken iemand in zo'n korte tijd wat spreekvaardigheid bij te brengen? In de ochtend en gedurende de dag luchtig converseren over van alles en nog wat. Uitleggen wat ie niet begrijpt, soms in het Engels. Boodschappen moet hij bestellen of zoeken, praten met mensen aan de deur, kortom elke gelegenheid tot kletsen. Dat hielp mij ook behoorlijk in rap tempo een woordenschat op te bouwen. Rondom elke maaltijd ff het werkwoord van de dag oefenen, eigenlijk bij elke gelegenheid. Dan na het diner laat ik hem iets over zich zelf vertellen, zijn werk, zijn familie: iets wat hem vertrouwd is. Dan mag hij het werkwoord van de dag uitschrijven in het boekje.

Nóg kan hij de link met het werkwoord voor vandaag: "avoir" (hebben) met de vervoegingen in de tekst niet leggen, hoewel ik hem er voortdurend op wijs, hij blijft een beetje wazig kijken. Het is slechts zijn tweede dag. Morgen maar eens een videootje maken als hij een stukje uit de Kleine Prins leest, en dat elke week. Krijgt ie vast moed van als hij het verschil hoort. En morgen mag hij ook de vervoegingen in de tekst van het boekje opzoeken.
Zei Esam ook nog: "Je pushed me behoorlijk".
Zeg ik: "Wat wil je, over 6 weken jezelf een beetje verstaanbaar kunnen maken of het zo laten".
Zegt hij weer: "Mezelf verstaanbaar kunnen maken"

Hoeveel van dit alles blijft hangen is de vraag, tot nu toe gaat het redelijk. En, ik ben natuurlijk geen prof.

Klussen

Ondertussen is ie overdag met allerlei klusjes bezig. Dat was de deal. Hij hier spreekvaardigheid opdoen, en voor de kost en inwoning mij helpen klussen. Zo kan ik me mooi concentreren op het B&B gebeuren en hij het lijstje met klussen afwerken. Dan hebben we er allebei voordeel van. Maar ja, wat zijn vriendin had over zijn kookkunsten blijkt nogal optimistisch te zijn geweest. Of maakt liefde blind? Had ik me nu juist op verheugd wat exotisch te gaan eten. Ook blijkt Esam geen vegetariër te zijn, maar moet het vlees aan bepaalde voorwaarden voldoen. Dat was een grote opluchting. Want 6 weken vegetarisch eten zou absoluut afzien zijn geweest. Afijn, het internet maar eens afstruinen naar recepten.

Slager

Vanmiddag maar eens op jacht gegaan naar de juiste slager. In St. Loup is er een Maroccaanse kruidenier dacht ik. Die maar eens vragen. Daar werd me verteld dat er in Luxeuil een halal slager was. Richting aanwijzingen gekregen en een kwartiertje later stonden we in een onooglijk slagerijtje dat de naam niet mag hebben. Opvallend was dat mijn neus niet de gangbare ontsmettingslucht rook die je anders in slagerijen ruikt. De temperatuur lag ook niet echt laag in de winkel. Maar het vlees zag er buitengewoon goed uit. Heel erg goed zelfs. Was die kip nu 3.50 de kilo? Een stuk schenkel voor de soep, 6 forse kippenpoten, en een kilo boeuf bourguignon. Dat was 21 euries. Niet echt duurder dan in de supermarkt. Daarna nog even groenten gehaald en thuis meteen het vlees verwerkt. Je vertrouwt het toch niet helemaal met de hygiëne hè. Vooroordelen denk ik. Moet Wim daar maar eens mee naartoe nemen, als vlees specialist.

Het eerste stukje smaakte dan ook prima. Eerlijk gezegd deed me het een beetje denken aan het vlees uit een ver verleden. Nog niet volgespoten met water of ingesmeerd met sulfiet. Nog ff de andere stukjes afwachten, wat kan mij het dan schelen waar het vandaan komt, toch?

Een nieuwe ontdekking.

Zugabe

Zo, de kat ligt naast me zich te wassen. Een beetje ongebruikelijk want die heeft zo zijn eigen plekjes om zich te vermaken. Wat is hier aan de hand! Na een onverwachte beweging speert ie hem weer naar zijn eigen plek.

De lucht kleurt zich sinds tijden weer eens prachtig, en de avond koelte stroomt de kamer in. Wat een weer!

dramatische zonsondergang

De badtemperatuur is geweldig, 2 x zwemmen op een dag is een echte luxe. Goed voor de stramme leden. Eindelijk, eindelijk zomer.

Hieronder de nieuwste versie van het SolarFarm schakelpaneel V3.2. Nu gecomputeriseerd. Die blauwe dingen zijn elektrische kleppen verbonden via relais aan de Raspberry PI computer, links boven in de foto. Deze fabriek kun je dus nu vanuit je leesstoel aansturen. In de toekomst met je smartphone, wellicht via het internet ook nog. Nou ja, een beetje hobby-en mag toch wel! Niet alles hoeft hier een utiliteit profiel te hebben.

SolarPanel V3.2

Over een paar dagen moeten nieuwe onderdelen van Conrad komen. Conrad is een webwinkel in elektronica. Met dat spul kan ook de badpomp mooi gesynchroniseerd worden met de solarpomp. Dat Conrad gebeuren is een apart verhaal. Daarover later maar eens in geuren en kleuren vertellen.