Spelling

De Franse taal is geen eenvoudige taal. Noch om uit te spreken noch om te schrijven. Een open deur, maaar eigenlijk geldt dat voor elke taal, op de keeper beschouwd.
In het Nederlands is het ook niet eenvoudig om met accenten, streepjes, en dee's en tee's een redelijk leesbaar stukje in elkaar te zetten. Dat met die dee's & tee's enzo heb ik even gemist in mijn opleiding. Iets met ziek zijn en het missen van een schooljaar geloof ik. Door Marion ben ik voor wat dat betreft in het NL behoorlijk bijgespijkert al maak ik nog steeds knoeperts van fouten. Waar zo'n blog al niet goed voor is, geweest.
Dan nu het Frans waar ik mijn tanden in aan het zetten ben. Het lukt na acht jaar aardig om mijn mondje te roeren en de fransjes, als onze gasten, vinden mijn koeterwaals vertederend, tegelijkertijd me omstandig complimenterend voor mijn vaardigheid. Wat zijn ze toch aardig. Je merkt pas hoe slecht het allemaal is als je buiten het dorp met je Frans een gesprek op probeerd te zetten. Immers in het dorp en de mensen daarbuiten waar je vaak contact mee hebt, zijn ze aan je uitspraak gewend geraakt. Dus die verstaan je wel. Je merkt ook wel dat mensen die meer met buitenlanders omgaan ook minder moeite hebben met een vreemde tongval en doen dan net of ze je volledig begrijpen. Boven alles blijft een fransje beleefd natuurlijk. Alle andere fransjes verstaan je gewoon slecht. Dat spoort mij altijd aan om nog meer aandacht aan mijn uitspraak te geven en meer idioom te leren. Andersom is het natuurlijk ook zo. Sommige fransjes spreken zó ontzettend snel dat ze bijna niet te volgen zijn. Mijn schatje en ik oefenen dan ook elke morgen door bij het afgaan van de wekker naar het journaal op de radio te luisterenen. Door, zo onder het warme dekbed liggend nog een beetje duf, naar de ellende van de wereld die uit het kastje komt te luisteren leer je bijna spelenderwijs het Frans beter te begrijpen. Niemand die zich hoeft te ergeren dat je ze niet kunt volgen. Dat een van de nieuwslezeressen een tempo van een Gattling gun heeft laat ons zeer ingespannen luisteren. Soms elkaar vragend, "wat zegt ze?" Geleidelijk aan zal het verstaan van die dame ook wel komen. Zelf ben ik meer van het tempo van het journal télévision de 13h. Het middag journaal. Precies de goede snelheid en de beelden daarbij geven duidelijkheid. Het voordeel van dit JT13 via het web bekijken is dat je het altijd even kan terugspoelen. Perfect voor je taal-kunde én kennis over LDF. Erg aan te bevelen, juist door die combinatie. Er is namelijk altijd een onderwerp over iets cultureels in de uitzending.

Académie Française
Maar nu komt het.  In al hun wijsheid heeft de Académie Française 15 jaar geleden (vijftien jaar!) besloten om de spelling te vereenvoudigen en aan te passen op het 'hedendaags' taalgebruik. De leerboeken op de scholen zijn echter pas dit jaar aangepast! Zo hoef je per 1 januari van dit jaar niet meer oignon (ui) te schrijven maar wordt ognon ook goed gerekend. Porte-monnaie mag voortaan als portemonnaie (wist ook niet beter) en zo nog een 2400-tal woorden die een redelijk archaïsche schrijfwijze hebben (gehad). Typisch Frans is dan wel weer dat nu allebei de schrijfwijzen worden goedgerekend. Wat ze gaan doen als je een mix gebruikt? Toen de hervorming in NL werd doorgevoerd moest je óf de ene óf de andere spelling consequent of konsekwent gebruiken anders waren de andere woorden faut!  Nu wordt er in huize Le Mouton Qui Rit niet zo ontzettend veel in het Frans gecorrespondeerd en staat sowieso de spelchecker altijd aan op Frans klassiek én reforme (de oude plús de nieuwe spelling) dus merk je erg weinig van het dilemma. Waar wij als kaaskoppen natuurlijk veel meer moeite mee hebben zijn de conjugaisons  de vervoegingen. Wat betreft de spelling, 't zal wel. Spelchecker weet je. Mijn schatje doet ook haar uiterste best de Franse taal aan te lerern en volgt sinds een paar maanden Franse les bij een schoolmeester die in het dorp woont. Een perfecte oplossing. En passant pik ik daar ook toch weer het een en ander van op en om elkaar te helpen zijn we begonnen samen de oefeningen een beetje door te nemen. Het is bij elke taal die je leert opent toch weer dat er zich een nieuw universum presenteerd van nieuwe denkbeelden, uitdrukkingen, literatuur, poëzie en contacten.

Geweldig toch als je in een restaurant voorgelicht wordt op welke manier je je vlees kunt laten bereiden. "Hier in Frankrijk bereiden we ons vlees op vijf manieren: aangebraden (blue), bloedend (sanglante), een soort van medium (au point), done (cuit) en well done (bien cuit)." Klonk het een beetje pedant. Maar wat zou het, op zo'n moment leer je ook weer bij, toch?

Dat even terzijde, maar om pas na vijftien jaar de nieuwe spelling ook in de schoolboeken door te voeren... dat is me toch wat. Geeft meteen aan hoe behoudend de fransjes zijn.
Ondanks dat veranderingen nauwelijks of niet in de Franse taal worden doorgevoerd, nieuwe termen of woorden die in de wereld gemeengoed zijn worden met een heftig Frans sausje overgoten en vervolgens schier onherkenbaar worden. Niettegenstaande blijft het een interessante taal om te leren. Met al die vormen van beleefdheden en subtiele beledigingen waar de fransjes absolute meesters in zijn.  Frans is natuurlijk niet voor niets tijden lang de taal van diplomaten geweest. Tegelijkertijd isoleren de fransjes zich met dat eigen sausje natuurlijk van de vaart der volkeren door zó star vast te houden aan het eigene. Sterker nog, in officiële stukken is het bij de wet verboden leenwoorden te gebruiken. Kennen ze een eigen toetsenbord-lay-out: "AZERTY" en heeft nota bene een minister onlangs bevolen een nieuwe lay-out van het toetsenbord te ontwerpen om beter aan de Franse idiosyncraties van het Frans te kunnen voldoen. Opdat de correcte spelling niet vergeten wordt. Vrees ik alleen dat ze zo des te meer de anschluss met het gangbare lingo op deze aardkloot verliezen. Tja, not invented here zal het wel weer zijn. Want hoe hard je ook roept dat het Frans de wereld taal is, de realiteit laat zien dat toch echt Engels als terraglotta of zo je wilt lingua franca, is gaan gelden. Zelfs Rutte doet pogingen om Engels te spreken! En niet te vergeten Hollande communiceerde nota bene voor de lenzen van het journaille met prez Obama, zei het kort, in het Engels. Waarschijnlijk op aandringen van een van diens spin-docters. Helaas is dat besef bij de rest van de fransjes nog niet doorgedrongen dat het spreken van een tweede taal toch wel erg handig kan zijn. Ja, echt niet tussen de twee boertjes die over het hek in de wei leunend elkaar in hun lokaal-spraak over het slechte weer van de laatste tijd staan bij te praten. Laten we wel wezen.

Opvallend is wel dat waar het erg makkelijk zou zijn, in de grote steden en in gebieden waar men wel in contact met vreemdelingen komt, het terraglotta nauwelijks aan de orde is. Desondanks heeft de Franse taal toch wel wat.

Kraaien en zo

Op de een of andere manier zijn de kraaien uit het vizier verdwenen, sporadisch zie je ze nog rondvliegen, maar geen aanvallen meer op de lammeren. Er zijn dan wel meer roofvogels gesignaleerd, ook weer een risico voor de schapies. De steenarenden van vorig jaar zijn nog niet terug, maar de buizerds zijn al wel weer aan het jagen geslagen hier. Dat wordt weer spannend omdat er twee heel laat geboren lammeren zijn. Dat zijn nog kleintjes maar ze zijn wel razend snel ;=) .

Terug naar de kraaien. Een paar keer is er al aan me gevraagd welke maatregelen ik ga nemen om te verhinderen dat er weer slachtoffers gaan vallen. Eigenlijk is er niet zo veel wat je er tegen kunt doen. Afschieten, zoals de meesten hier me aanraden, is een nogal heftige oplossing. Daar ben ik niet zo'n voorstander van. Temeer, wezens doodmaken omdat je er last van hebt is gewoon te gek voor woorden om dat te overwegen. Een andere suggestie was: lawaai of een soort vogelverschrikker. De praktijk wijst uit dat dit niet echt gaat werken tegen kraaien en roofvogels, die zijn gewoon te slim. Bovendien, al ware het maar dat bij lawaaiige dingen de buren meteen op je stoep zullen staan. Een vogelverschrikker werkt maar even en is daarom de moeite niet waard.
Vroeg ik me af: Stel je knutselt zoiets als een extra sterke laser pointer in elkaar om de vliegende jagers (tijdelijk) te verblinden. Dat lijkt me een perfecte methode. Als ze het te bewaken domein binnenvliegen raken ze verblind, iedere keer weer. Snel leren ze dan wel om er weg te blijven. Je maakt niets dood, dus OK.
Op het net zijn erg veel demo's met laser te zien, veel meer dan ballonnen kapot knallen is het eigenlijk niet, maar je kunt met een beetje fantasie wel bedenken dat een vogel-verblind-richt-automaat binnen de grenzen van het mogelijke ligt. De onderdelen zijn al op het net gevonden en ergens kwam ik een demo programmaatje tegen voor de besturing. Was begeleid met een leuk flimpie over het pesten van een kat met een laserpointer als de kat binnen een bepaald gebiedje kwam. Precies wat ook in mijn opzet de bedoeling is. Alleen was de kat aards lui en viel de demo in het water. Een richt automaat die er voor zorgt dat de straal binnen het te bewaken domein blijft is absoluut een vereiste om geen gedoe met de overheid en de buren te krijgen. Dus, het zou zomaar kunnen dat dit verhaal de komende winter in elkaar gefietst gaat worden.

OK onderdelen geen probleem. Kennis en kunde is er voldoende en er is, het internet eigen, altijd wel iemand geweest die een deel van de idee al heeft uitgevoerd en op het net heeft gezet. Voorbeelden zat dan ook.
Nu zeg ik wel eens loltrappend tegen de mensen hier dat er een 30 watt laser de lucht in gaat, maar daar brand je in seconden een gat mee in een stalen plaat. Het kan eenvoudigweg niet de bedoeling zijn een gat in een kraaienkop te willen branden.
Ha, maar dan! Met 30 watt kun je, met een extreem nauwkeurige richt automaat, ook een tekening op de maan laten zien. Dat zou wel heel erg lollig zijn, reclame van LMQR op het maan oppervlak! Vermoedelijk heb je dan wel binnen een vloek en een zucht de FBI, CIA, SEDU, PN en PJ en en en, aan de rand van je bed staan om 3 uur in de nacht. Een pracht van een stunt zou het wel zijn! Fannie merkt wel eens over me op: jij wordt nooit volwassen ;=)
Overwegende dat een schaap bij verkoop minimaal 140E oplevert, dat er dit jaar twee lammeren door de kraaien zijn afgeslacht, vorig jaar ook al een, en dat dit in de toekomst niet anders zal zijn, dan lijkt een investering van een paar honderd euries in een laserverschrikker meer dan gerechtvaardigd. Punt. En wordt vervolgd.

AirBnB

Heel af en toe sta je verbaasd van de service die je van sommige bedrijven krijgt. Zo staan we al een paar jaar ingeschreven bij een boekings-site AirBnB. Een paar weken geleden werd ik door een van de service medewerkers gebeld of we samen niet iets konden doen aan de vermelding van ons B&B. Omdat we het huis ook in totaliteit verhuurden en een appartement hadden vond hij dat er eigenlijk drie vermeldingen nodig waren. Gratis, ook nog. Verder volgden er nog wat hints en tips, en zou hij hier en daar nog wat in de teksten gaan sleutelen. Wat een service! Vorige week merkte ik dat het gedaan was. Dan was het nu mijn beurt om wat foto's toe te voegen en hier en daar nog wat andere dingen aan te passen. Zo gezegd zo gedaan. Fannie kwam nog met de suggestie om als eerste de B&B in het lijstje van drie te krijgen. Nu maar hopen dat er meer gasten via AirBnB bij ons komen. Ook de prijzen even aangepast, blijft een beetje vreemd dat de prijzen op onze site afwijken van die op hun site.

Dekking

Uiteraard is het voor een B&B belangrijk goed gevonden te worden op het web. Een onderdeel daarvan is je in te schrijven bij een aantal boekingssites of andere gespecialiseerde sites. Vanaf het begin af aan waren we daar behoorlijk actief in. Nog steeds schuim ik het internet af op zoek naar mogelijke manieren voor publiciteit.

Uiteraard, voor niets gaat de zon op en tegen elke dienst waar je gebruik van maakt staat een vergoeding, in welke vorm dan ook. Bijkvoorbeeld door een link op je site naar hun site te plaatsen. Dat is vrij normaal. Boekings-sites verdienen hun geld immers door tussen gast en B&B te bemiddelen en boekingen te faciliteren. Dat doen ze ieder op hun eigen manier.

Door de negatieve publiciteit van Bookings dot com kwamen deze vergoedingen in de kijkert te staan, ook al omdat deze laatste geen bed garantie gaf of af kon geven. Sta je daar met je koffers en er is geen bed om in te slapen. Dat is uiteraard vreselijk balen. Die premies werden door de journalist daarom nogal hoog gevonden: 15-20%. Dat zo'n boekingssite daar wel even een heel systeem voor op moet tuigen, met betaalmogelijkheden via credit of bankkaart en, zo blijkt uit mijn contact met AirBnB, ook met adviseurs, daar werd wel erg makkelijk aan voorbijgegaan door de journalist. Zowel gast als B&B betalen voor het gebruik van dit systeem. Over de hoogte zou je nog kunnen discussiëren. Ons voordeel is dat we gasten krijgen die bij ons anders niet direct zouden boeken. OK, het betaalverkeer naar ons toe is niet altijd even consistent. De ene company casseert eerst bij de gast, en betaalt een dag na vertrek ons pas. Bookings.com wil een machtiging op je rekening hebben en haalt zonder jou tussenkomst daar diens vergoeding af. Weer een andere boekingssite stuurt elk kwartaal een rekening. Bij Bookings dot com moet je een incasso machtiging geven, daarmee ben je de eindcontrole kwijt. Bovendien loop je de kans dat als er wat mis gaat, je dat niet op tijd in de gaten hebt. Dit risico was naar ons idee te groot. Voeg daarbij het infame Franse banksysteem en het gedoe over de text van het contract, en het werd voor ons exit B.C. In mijn optiek is het een firma waar je eerst van alles mee moet uitonderhandelen en ook nog talloze telefoontjes van krijgt waarbij de toon steeds (verkoop)agressiever wordt. Dat beviel me al helemaal niet. Het simplistische van AirBnB beviel me daarentegen heel goed. Gewoon geen gezeur of gedoe.
In dat licht zijn we in de afgelopen winter dan ook flink aan het opschonen gegaan ten aanzien van boekingssites en vermeldingen op abonnementen of gratis sites. Er werd in de weging mee genomen hoe de communicatie verliep en of er via die site boekingen geweest waren. Kwamen er alleen mailtjes om toch vooral een betaald abo te nemen en waren er de afgelopen jaren geen boekingen via die site verkregen: exit. Op die wijze ontstond er een duidelijk beeld in de wirwar aan sites en bemiddelaars. Volgens de mensen die het weten kunnen worden de sociale media steeds belangrijker en kan beter daar energie ingestoken worden.

Trapje

trap naar lobby

Het trapje naar de lobby is eindelijk af. Wellicht dat de sensor iets verplaatst moet worden om de mensen eerder op te pakken en het licht dan ook op een eerder moment aan gaat. Moet dat eens met Wim proberen te veranderen. Aan de andere kant zou je ook een soort kastschakelaar aan de deur kunnen maken zodat er een ledlampje gaat branden en de gast niet in de donkere gang stapt. Wellicht is dat voor de andere kamers aan de gang ook een idee. Ook bij kamer 1 treedt het probleem soms op dat de sensor de gast te laat oppikt om het licht aan te doen.

Galerie LMQR

Freek's schilderijen hangen mooi in de lobby. Verschillende gasten hebben al geïnteresseerd geïnformeerd naar de prijs. De spanningsrail boven de tafel is aangevuld met een viertal spotjes die de schilderijen mooi uitlichten. Vooral de rose balletschoenen trekken de aandacht. De acrylverf schilderijtjes in de corridoor trekken echter vaker de aandacht en zijn het eerste waar de gasten een opmerking over maken. Een mooi bruggetje naar de grotere schilderijen in de lobby. Als nu de notabelen van het dorp nog een reactie geven op de uitnodiging voor de vernisage op 31 mei, dan zal het een mooie opening worden van de galerie Le Mouton Qui Rit.

freek / LMQR galerie

freek / LMQR galerie

Metro

Parijs, de stad van het licht, de ondergrondse, de boulevards en de honderden restaurantjes. Een metropool waar het slechts een paar uur in de nacht rustig is. Het staat nog steeds op de lijst om er samen heen te gaan. Dat de fransjes niet stil zitten bewijst wel dat er na jaren weer een nieuwe metrokaart uit komt. De ondergrondse bouwput van Parijs levert weer een paar nieuwe lijnen en stations op. Hier de nieuwe metrokaart van Parijs.

Het dichtbijzijnde metro station voor de NL ambassade is: Saint-François-Xavier. Het is overigens de enige plek waar je je paspoort in LDF nog kunt vernieuwen.

bron: RATP.FR

Bizar

Een van die typisch franse woordjes is “bizar” (uitspreken als: bizaar). Het wordt veelal gebruikt als je je over iets verbaast of iets merkwaardig vindt. Met onze gasten wordt tijdens het diner uiteraard veel gepraat. Het gaat dan over een miriade aan onderwerpen, over de gerechten en de recepten ervan, de ontevredenheid met het bewind (wie er ook maar op dat moment aan het bewind staat), de burocratie en vanzelfsprekend de Franse taal. Zo vertelde ik dat we jaren geleden, als voorbereiding op ons verblijf in Haiti, een lerares Frans hadden. Zij leverde mij (na erg veel aandringen) een lijst met 300 scheldwoorden en had bovendien een stopwoordje, namelijk: Bizar. Dit woord gebruikte ze te pas en te onpas, en dus bleef het bij ons behoorlijk hangen. Toen ik dit aan de gasten vertelde, leek het alsof er een schakelaar omgegooid werd en kwam er een waterval los aan anekdotes en uitdrukkingen. Dikke pret die avond. Ze kwamen ook met het volgende fragment aanzetten:

Als je “comme c'est bizar” uitroept, dan zeg je dus blijkbaar iets heel klassieks. De twee in het fragment zijn beroemde acteurs uit de gouden tijd van de franse cinema: de 30er jaren. Zij waren het die dit gouden zinnetje in zwang brachten. En toegegeven, het werkt gewoon op je lachspieren nadat je die scène een paar keer hebt afgespeeld. Vraag me niet waarom, maar c'est bizar!

HotTub

pijp door het dak

Op dit moment wordt de hottub aangesloten door Scheffers, de NL aannemer waar we veel mee doen. Er moest een nieuwe kachelpijp komen. De pijp die door APT was geleverd paste gewoon niet in elkaar en sloot ook niet aan op de kachel. Op de mijn aangeleverde mail met foto's en dergelijke is niet gereageerd, dus dan maar zo. Met veel gedoe zijn ook de pompen aangesloten. De een moest nog op een blokje hout gezet worden en de ander zwabbert er nog steeds maar een beetje bij. In tweede instantie moeten daar maar langere slangen aangemaakt worden, dan is het maar netjes. De kachel zelf kan zonder andere – langere - slang überhaupt niet aangesloten worden. Zucht.

Volgende week een water toe- en afvoer maken en dan kunnen we, weliswaar met een jaar vertraging, de hottub gaan uittesten. Ik ben benieuwd.

Nu nog de keramiek ovens verplaatsen, de zaak aan de kant maken, aftimmeren en een scheidingswand aanbrengen voor wat privacy van de gasten. Daarna kan er opnieuw een stukje van het project LMQR als gereed gemeld worden.

Blogje

Drie jaar geleden vond Fannie dat ik maar eens iets moest gaan melden over de toestanden in de wereld van Mailleroncourt, en zo. Vorderingen in de verbouwing en wat deze jongen zoal uit vrat. Zij zat toen nogal veel in het buitenland voor d`r werk. Alhoewel, Fannie was niet de enige die dat vroeg. Vrienden, bekenden, ex-collega`s en ook veel oud gasten wilden graag op de hoogte blijven van dit project. Geluiden als: waar begin je nu weer aan, tot aan goh spannend, hou ons op de hoogte klonken. En wat lag dan meer voor de hand om dat dan in een bescheiden blogje te doen.

Snel merkte ik, dat rapporten maken of onderzoeken uitschrijven, heel andere soep was dan het schrijven van een voor iedereen beetje leesbaar verhaal. Bij een technisch rapport kun je gewoon kort door de bocht gaan. "Het hoeft geen roman te worden", riep ik zelf ook heel vaak tegen teamgenoten op de werkvloer.

TAAL
Waar ik ook al eens iets over schreef was, dat basis dingen als D`s en T`s in een rotgang aan mij voorbij zijn gegaan. Te snel om ze op te pikken of vast te houden. Of misschien gewoon te vaak verhuisd. Wat ook niet heeft geholpen, is dat in de voorbije decennia de spelling van de NL taal nog eens een paar keer veranderde. Een keer zelfs werden de al te drastische wijzigingen in de spelling teruggedraaid, om vervolgens iedereen die niet veel met schoonschrijverij te maken had in verwarring achter te laten.
Daarbij kwam nog dat mijn leesvoer van de afgelopen decennia bij default niet veel Nederlands bevatte. Als je in de IT wereld je vakliteratuur wilde bijhouden, en dat deed ik behoorlijk fanatiek, dan is de taal Engels. Errug weinig Nederlands dus. En in welk modern vakgebied is dat heden ten dage niet zo. Het meeste, en vaak ook belangrijkste wordt in`t Engels gepubliceerd. Lezingen worden veelal in het Engels gegeven, op conferenties is de voertaal Engels en ga zo maar door. Voordat iemand iets anders gaat denken, ook mijn Engels is niet van een literair niveau. Naast vakliteratuur las ik weinig anders, geen tijd of zin. Of ik keek tv, om het malende brein te verdoven.

Dan schakel je ineens om, in het Frans nota bene. En voilà, weer een deuk in mijn toch al niet zo geweldige kennis van de NL grammatica ;=)

Een poosje na mijn verhuizing naar LDF ging volgens Carla mijn Nederlands er dan ook in rap tempo verder op achteruit. Nee, niet omdat ik een hekel heb aan het Nederlands, of in talen in het algemeen. Ik vind talen heel erg belangrijk als vehikel om te communiceren. Taal is eigenlijk prachtig! Heerlijk, om met een vlijmscherp sarcasme, dingen eens fijntjes aan een prutser uit te kunnen leggen bijvoorbeeld. Of iemand een vreselijke ziekte toe te wensen, maar wel zo dat het slachtoffer je er ook nog voor bedankt ;=) Of om dingen leuk en aardig te vertellen. Echt waar. Alleen, het boeit me overigens weinig of dat in hyper correct NL, of welke andere taal dan ook, gebeurd.

BELANGRIJK
We merken wel dat talen belangrijk zijn voor onze business hier. Correspondentie voor aanvragen en reserveringen worden in vijf talen gevoerd. Daardoor ben ik zelfs, door mijn contacten met spaans sprekenden, ook maar eens iets van het ES gaan leren. Fannie spreekt dat overigens heel goed. Samen spreken we dus vijf talen. Toch niet gek zoiets, voor een B&B-tje in het wereld-dorp Mailleroncourt-Saint-Pancras. We merken ook dat het redelijk spreken van een taal als Duits of Engels mee helpt in het krijgen van gasten van over de grens. En zelfs de Fransjes vinden het prachtig dat je echt probeert de taal zo goed mogelijk te spreken. De taalfauten nemen ze dan, beleefd glimlachend, op de koop toe.

Dan is er Marion die, na eerdere voorzichtige hints, definitief begon te balen van de slechte taal & grammatica op de blog en vervolgens aanbied een handje te helpen. Dat vind ik dan weer geweldig. Het leuke is dat we er allebei van leren. En mocht het iemand zijn opgevallen, het aantal taalfauten en al te erge zondes tegen de NL grammatica zijn drastisch verminderd. Als goede ghostwriter laat Marion mijn eigen stijl zoveel mogelijk in tact, en knipt de vuiltjes weg. Toch bijzonder vind ik dat, zo`n samenwerking. En dat voor een blog wat niets anders doet dan vrienden, bekenden, en gasten op de hoogte te houden van wat er hier zoal gebeurd.

Inmiddels zijn er gemiddeld +60 lezers per dag, is de blog +21.000 keer gelezen en staan er +444 verhaaltjes op. De vruchten van dik 3 jaar krabbelen. En ik merk als gasten, vrienden of kennissen komen dat ze bij-gelezen zijn. Of, al leuterend via de telefoon, dat meestal de mensen op de hoogte zijn, ook leuk om te merken.

WEEKEINDE

Van dingen die zoal gebeuren is het volgende er een van. Een mooie illustratie hoe onzeker zaken kunnen blijven tot op het laatste moment.

Twee weken geleden meldde zich iemand met een redelijk onzekere reservering. Of men niet alle vijf kamers en het appartement kon afhuren voor een groep vrienden. Een lang weekeinde zou dat worden en of er ook in het atelier iets gedaan kan worden. Want zo kwamen ze op onze B&B uit. Die combinatie. Snel zeg ik geen nee, dus reageer ik in redelijk Engels dat dat een goed plan was. Lijkt me dikke pret worden, een vol atelier met mensen die klei alle richtingen insturen. Zekerheid over het uiteindelijke aantal mensen en kamers kon pas later geboden worden, of dat een probleem was in verband met het voorschot? "Niet echt", antwoordde ik. Vanuit het buitenland geld overmaken duurt toch zeker een dag of vier, en als het aantal personen dan niet bekend is, tsja. Meestal ben ik dan wel soepel. Wordt dat door harde lessen overigens wel steeds minder.
Uiteraard heb ik dit soort reserveringen eerder gehad en het adres van de afzender bleek dan steevast uit Afrika of 0ost- Europa te zijn. Met natuurlijk list en bedrog als oogmerk. Dus je blijft op je hoede, toch? Hoewel je kunt nooit weten. Daarom benader ik dit soort reserveringen altijd met een beetje reserve, maar positief. Na enkele mailwisselingen groeide het vertrouwen.

Ondertussen meldden zich gasten voor de maandag en dinsdag, dus het feest werd steeds completer. Veel ervaring doe ik weer op om de kamers te prepareren voor winter gasten. Dat is toch weer anders dan voor zomer gasten. Je sleept wat verrijdbare elektrische kacheltjes aan en zorgt ervoor dat alle dekbedden op winterstand staan. En jawel hoor, toch weer een vergeten, mérde. Je stookt bovendien het huis op tijd warm genoeg zodat de gasten het niet koud krijgen. Warm in de lobby is ook warm in de rest van het huis. De lobby is namelijk nog steeds de koudste plek.
Gelukkig kwam die maandag eindelijk de rolluiken pipo, die het weerbarstige rolluik van kamer 2 fikste. Hij had daar zelfs een paar uur voor nodig, en dat is zijn dagelijkse werk ook nog eens. Ineens baalde ik dan ook niet meer van mijn paar mislukte pogingen. Nu hij er toch was, liet ik hem hem ook maar naar de andere luiken kijken. Een beetje WD40 smeerspul doet meestal wonderen, nu ook weer. Hier en daar moesten een paar van die kasten uit elkaar. Stuifzand en ander vuil eruit en na een morgentje door jakkeren liepen alle rolluiken weer prima op en neer. Dit ook maar op de seizoen`s klussenlijst plaatsen, besloot ik.

VRIJDAG
De vrijdag naderde. Nog steeds geen definitieve reservering. Wel dat het steeds minder mensen werden. En of ze zelf in de keuken iets mochten koken? Tuurlijk.
In de avond, op de afgesproken tijd, geen leven in de brouwerij. Ach het hele huis was warm, ook niet verkeerd een keer. En daarom ging ik maar in de corridoor naar een flimpie kijken. Opeens geluid in de keuken. Het bleek een groepje internationale studenten uit Fontainebleau te zijn. "Oh ja, zou vanochtend nog een mailtje sturen dat ook de vijfde kamer niet meer nodig was, maar dat is er niet meer van gekomen" zei de führer van het groepje, toen we al bezig waren te kamers door te lopen. Daar voel je je dan ineens onbehaaglijk bij. Zo van, wat moet ik hier nu mee? Zo kun je toch nooit maximale gastvrijheid aanbieden?

Zaterdag zou ik, zoals afgesproken, koken voor ze. Had het menu al gemaakt. Ter plekke veranderde ik het menu om toch maar vooral flexibel te blijven in hoeveelheden en zo. Toen we weer in de lobby stonden, vroeg ik: "Wat willen jullie voor vanavond gaan koken?" "Nee, toch maar liever niet, we hebben eigenlijk ook niets ingekocht. Waren er ergens pizza`s of zoiets te scoren?" Dat werd dus een makkie voor ze, slim. Gedurende de avond druppelden de rest van de gasten binnen en de pizza`s werden in grote getalen in de oven geschoven om op te warmen. Afijn, inkopen voor het knabbelen en drinken hadden ze gelukkig nog wel gedaan, dus die verzorging was prima geregeld. Wie er nu precies ging kleien werd ook niet duidelijk, en waar ze de volgende dag wilden wandelen? Oei, wel ver 10KM in dit onzekere weer. Gaf ik ze geen ongelijk in. En al rap kwamen de computers op tafel, evenals de boeken, aantekeningen, en diverse studie materialen. Een gezellige boel. Deed me wel aan de wilde tijden in Vlaardingen denken. Leuk hoor die discussies.

KLEIEN
Op zaterdag gingen twee gasten mee naar het atelier. Dikke pret. Beetje hangen in de stoel, wat aanwijzingen geven, en stimuleren dat er toch nog iets werd gefabriekt. Je hebt het over alles en niks. De zonne verwarming doet het overigens prima in het atelier. Voor alle zekerheid toch een mobiel element er bij gezet, maar dat bleek niet nodig. Beter mee verlegen dan om verlegen, zeg ik maar  Weet ik dan ook weer. Heel prettig dat je kunt schakelen tussen de CV en de solar farm. Want die installatie heeft de afgelopen week geen Joule opgeleverd. Dikke grauwe soep hing in de lucht de afgelopen week. De utopie dat je helemaal op zonne energie zou kunnen overgaan is en blijft daarom ook een utopie (voorlopig). Alhoewel, als geld geen bezwaar is, kun je natuurlijk een vreselijk diep gat graven, daarin een speciaal soort beton storten wat dan in de zonnige dagen opgewarmd wordt. Dat geval dient dan weer als accu. Zo zijn er nog wel meer van dat soort grapjes. Hoewel, als geld geen bezwaar is, zou je dan nog al die moeite doen? 

DINER

Het diner werd een succes: de traditionele winterkost als Boeuf Bouguignon, ging erin als koek. Had eerder nog even aan Choux Croute lopen denken maar liet dat idee varen. Ging wellicht een straatje te ver. Te uitgesproken misschien. B-B hadden de meesten tijdens hun verblijf in LDF nog niet gegeten. Natuurlijk Luberon als wijn, en als dessert had ik mini taartjes van bladerdeeg, met appel snippers, rozijnen en honing gemaakt. Licht en lekker. 

Zondag traditioneel crêpes, ook iets heel bijzonders zeiden ze, om dat als ontbijt te krijgen. Uit voorzorg had ik maar een dubbele hoeveelheid gebakken. Ook dat bleek een goede zet. Er waren er slechts drie over. Kwam goed uit want ik ben er niet vies van, een paar crêpjes. Vooral die appelstroop op de crêpes vonden ze lekker. En dat dat zo makkelijk te maken was, wekte verbazing. De lekkerste dingen zijn meestal erg eenvoudig te maken.

PAUZE

Uiteindelijk moest ik ze toch verzoeken afscheid te nemen, als ze tenminste nog op tijd in Fontainebleau wilden zijn vanavond.
Ver na twaalven vertrok de laatste gast. Hopelijk denken sommigen er nog aan om wat commentaar achter te laten op TripAdvisor of Zoover. Kan altijd weer helpen om gasten een indruk van ons B&B te geven.
Even een rondje gemaakt, lichten uitdoen, kijken of niemand wat vergeten is en bedden afhalen. De dode soldaten (lege flessen) stonden in cohorten van 6 opgesteld, en de pizza dozen vulden de afvalton tot aan de rand. Gelukkig is maandag weer vuilophaal. Schoonmaken komt dan maandag wel. Nu lekker even in een boekje duiken en de zondag verder van de weergekeerde rust in het huis genieten. Toch anders of je nu gasten in de winter hebt of in de zomer.

Beton Ciré

Q'est que c'est que ça, what the heck is this, wat is dat. Beton ciré is een goedje van een soort cement, wat kunststofvezels, een beetje polyacrylcarbonaat of zo erin om het hard en flexibel tegelijk te maken en kleurstof - kleur naar keuze. Kortom een gietvloer dus. Ik begin al net zo breedsprakerig te worden als de fransozen hier. Dus opgelet.

Nu hebben we daar een paar maanden geleden naar geinformeerd, een offerte gevraagd etc etc. Maar een mannetje daarbij om het ook te gieten, neuh. Niet te vinden in afzienbare tijd. Zelfs tegelaars kunnen dit jaar niet meer. Dus men begrijpt dat we blij waren met iemand die dit jaar nog zou kunnen beginnen en die maakt dan ook grote kansen om de klus te krijgen. Door de leverancier van het spul werd ons iemand aanbevolen. En die kwam zowaar vroeger dan afgesproken. Dat was alvast een goede start. Er werd direct gemeten en wat bleek? Wim en ik zei de gek hebben een zandcementvloer gelegd waar slechts 1.5 cm nivo verschillen worden gemeten. OK het laatste stukje is niet helemaal geweldig gegaan maar volgens de mannetjes was dat niet zo'n probleem. Voici.

Dus hop de mannen om een offerte gevraagd. Voor alle zekerheid ook nog ff een prijsje gevraagd bij een nederlandse leverancier en die komt met 135 euries per meter. Da's verdomd veel geld. De mannetjes gaven een prijs indicative af van 200/m2 en dat is absoluut teveel. Maar dat had ie al snel door. Waarom men de prijs verdubbeld zodra er iets buitenlands in het spel komt vraag ik me af. Wij allochtonen weten toch zeker wel wat de prijs is? Af en toe is het vechten tegen de bierkaai en krijg je de prijs niet naar beneden. Net alsof die boefjes zeggen: "die prijs of helemaal niet". Of zou een gemiddelde fransman liever niet werken voor een 'ollander'? Nou ja wie het weet mag het zeggen.

Ondertussen lekker aan het timmeren geslagen in het apartement en zijn aan beide kanten de wanden afgetimmerd en geisoleerd. De kieren ruimhartig dichtgespoten met de uitvinding van de vorige eeuw: PUR schuim. Wat een goddelijk goedje. Effe een beetje schudden die fles en hop de klep open. Vervolgens spuit je het spul in alle gaatjes en kieren die je voor de bus komen. Zie rechterfoto linksbovenin. Later afwerken is slechts met een mes erlangs om het teveel van het goede weg te snijden. En dan denk ik afwerken met een stuk stucgaas en plamuur voor het wegwerken van de ongeregeldheden.
Enne zelfs de vlokken die je eraf snijdt kun je nog ergens voor gebruiken, al is het maar vulling ergens voor.

De volgende klus is het uitbikken van de muur en het daarna voegen ervan. De mannetjes van het Béton Ciré vonden eigenlijk dat het voor het storten moest gebeuren. Dus is er theoretisch nog een week om dat te klaren. Zal de buurman maar vragen om me mee te helpen want anders gaat dat kiele kiele worden of je zit dag en nacht te bikken de komende 7 dagen. En dan moet het nog gevoegd worden. Op zich is dat niet zo'n probleem als je de tijd ervoor zou hebben, maar nu zit je weer tegen zo'n deadline aan te bikken. Ook niet slecht.

foto WvdM

En die Bruno - de beau père van Damien - zou twee weken geleden langskomen om zijn kunsten te laten zien. Die had ik dit eigenlijk willen laten doen, maar ja het was natuurlijk erg stom om te denken dat ie ook nog zijn woord zou houden. Maar ik was gewaarschuwd door Marianne waar hij af en toe voor klust. De laatste keer kwam ie ook een week of zo later. Die kan het dus vergeten nog iets voor mij te gaan doen.

De herfst is in volle kracht neergekomen op het land. De afgelopen week een paar stortbuien over het dorp heen; daar lustten de hond tegenover ons geen brood van. En Bios die ook eens naar buiten moest keerde rap om, met de oren achter in zijn nek, als een speer door de nog net geopende schuifdeur door. En schoot tussen mijn benen door de keuken weer in. Merde! Wat een weer. Hondenweer, maar de kat zet er ook zijn bek niet op.

Dan ben je blij dat je een warme bak koffie in je handen hebt en door de ramen naar buiten kunt kijken hoe de natuur weer eens huishoudt. De schapen moeten het even stellen met hun eigen wolletje, en de koeien achter schurken een beetje tegen de bomen aan voor een beetje beschutting. Ja het gouden moment van de beginnende herfst met zijn prachtige kleuren is weer voorbij. Op naar de hagel en sneeuw.

BAKKER
Als er gasten zijn wordt er 'smorgens vroeg altijd vers brood bij de bakker gehaald in Vauvillers. Heerlijk om die verse broodgeur op te snuiven. En altijd een praatje makend met de verkoopster. Natuurlijk over het weer, dus wat is er anders dan in NL. Kan er weer prima met mijn beste Frans geoefend worden.

FRANSE TAAL
Ik moet zeggen de meesten doen echt hun best om me te verstaan. Tot nu toe zijn er maar een paar fransozen geweest die echt deden alsof ze me niet begrepen omdat ze vonden dat het frans al te zeer vermangeld werd. En OK dat gebeurd natuurlijk vrij regelmatig als de zinnen wat langer worden. Maar nu is netprof ontdekt en daar kun je videootjes bekijken en beluisteren over de Franse taal en de on/mogelijkheden ervan. Bij de oefening voor tout - tous - toutes kleunde ik natuurlijk behoorlijk fout. Maar na een aantal keren kijken en luisteren begint het door te dringen. Er worden vorderingen gemaakt. De illusie dat de Franse taal ook onberispelijk gesproken gaat worden door mij heb ik nooit gehad. Aan het vocabulaire wordt hard gewerkt door iedere week tenminste een boek uit te willen lezen. En de boeken van mijn lessen franse grammatica liggen onder handbereik. De truuk is door iedereen aan de praat te houden om maar die nodige oefening te krijgen. Zelfs Jehova's getuigen mogen hun ding zeggen aan de deurpost. Natuurlijk horen die laatsten na een woord al dat ik een étrangèr ben, maar brengen ze vanuit hun fanatisme toch het geduld op om naar mijn atheïstisch gebrabbel te luisteren. Schijnheilig glimlachend proberen ze een blaadje door de kier van de deur te wurmen, en verdomd dat brand prima als aanmaak papier voor de kachel! Dus laat maar komen.

NOTENBOOM
Was er al iets over de notenboom verteld? Die is met de nieuwe kettingzaag behoorlijk onderhanden genomen en ziet er nu uit alsof de schapen er in de zomer prima onder kunnen liggen, ipv ernaast zoals in de afgelopen zomer. En die karrevracht noten die er onder ligt... De ton in de schuur met noten komt echt niet leeg het komende jaar ben ik bang. Maar flink meegeven met de gasten dus.

In de verte grazen de autonome maaimasjientjes, en rechts ervan ligt het aanmaak hout. Notenhout, daar kun je toch ook sokkels van maken voor het klei werk? Hmm. Onthouden. Goed laten uitwateren en dan maar bewerken tot iets moois. Wat biedt het hebben van een landgoed toch wel niet aan mogelijkheden, nietwaar?

SCHAPEN
Aan het gedrag van de schapen te zien zijn alle ooien gedekt, de rust is weer teruggekeerd. De ooien liggen meer dan normaal, een goed teken. Ook wordt Dram steeds een beetje dichter bij de kudde gelaten, prima want die jongen heeft volgend jaar nogal wat te doen. En misschien ga ik dan ook, als de ooien geworpen hebben, toch eens iets met de melk doen.

Een goed weekeinde allemaal.