Darten

Frank dart. Speelt in de competitie en is daar op een goede manier fanatiek in. De sportiviteit, net als het spel element staat voorop.

Uiteraard slaat dan mijn fantasie dan weer op hol, zou het mogelijk zijn...

Nu lees je steeds meer over het 3D printen van circuits op allerlei dragers. Zeg ik zo langs mijn neus weg: zou het mogelijk zijn om een circuit te printen waarmee je de baan van zo'n dart kan beïnvloeden. Dat de volgende pijltjes de eerst gegooide opzoeken en uitzoeken waar in de beste combinatie op het board terecht te komen. Zoiets als doelzoekend dart pijltjes maar dan met een stukje intelligentie die patronen analyseert. Je moet bij het darten namelijk bepaalde combinaties maken.
We praten uitgebreid over het gooien, dat darters op de pause van een hartslag het pijltje op dat moment loslaten, ademhalingstechnieken, beïnvloeden van de hartslag, en zo meer. Zegt mijn schatje opeens: maar dan maak je het spel toch dood? Na de eerste pijl is het al beslist. Is mijn repliek, maar dan wordt het gooien van het eerste pijltje wel intens spannend. Dát bepaald namelijk het doel van de volgende darts.
Opnieuw, zou zoiets mogelijk zijn? We printen nu al circuits op contactlenzen, rangeren atomen op een substraat in leesbare letters, weten nano motortjes te maken... Dus waarom niet een dart uit de printer laten rollen waarin het circuit al zit. Onzichtbaar en onmeetbaar. Op nano niveau wordt de baan van de dart beïnvloed door bijvoorbeeld de oppervlakte ruwheid te veranderen of zelfs de vinnen microscopisch te besturen. Je hebt echt maar microscopische aanpassingen nodig om de baan te beïnvloeden. Energie daarvoor pikt de dart uit de omgeving (em golven) en de handwarmte op.
Dan denk ik meteen aan mijn vorige stukje. Die techniek zou ook maar zomaar in bommen gebouwd kunnen worden, dus laat maar zitten. Maar ja, met een hamer kun je net zo goed iemand doodslaan als een huis bouwen. Het is de gebruiker die dood en verderf zaait, niet het gereedschap dat toevallig voorhanden is.
Dus zou je zoiets uit je huis tuin en keuken 3D printer kunnen laten rollen? Of is dat nog een straat te ver. Er rolt al van alles uit een huis tuin en keuken printer, maar om op nano schaal iets te printen heb je op dit moment nog iets te dure printers nodig vermoed ik. Daarom, niet haalbaar buiten een lab maar in een jaar of tien moet dat niet al te gek zijn.

3D printing - bron: notey.con

Zoals het printen in bovenstaand plaatje wordt getoond lijkt het allemaal nog een beetje te grofstoffelijk voor een DIY dart. Onderstaand lijkt het al aardig te lukken, in een high tech omgeving dan.

bron: scienceknowledge.org

Maar we zijn er nog niet. Want nodig: nano schubben en spiertjes om de pijl te sturen, processoren in de kern voor de intelligentie, andere chippie's, energie ontvangers in de huid...  Op dit niveau dus:

grapheen raster - bron

Kun je dit printen dan kun je daarna je darts ongeveer in de richting van het dartboard gooien en ze zoeken vanzelf het doel, denk ik. 't Zal wel weer niet mogen van de bond.

SolarFarm

Vorige week zijn de leidingen in de grond opnieuw geïsoleerd en te zien aan de temperaturen heeft het geholpen. De SolarFarm heeft bepaald dat het nu zomer is: 5 dagen in een 3 weekse periode meer dan 18 graden gemeten na 14 april. Het zwembad is geschakeld op de zonneverwarming en hopelijk is het bad snel op temperatuur.

Deze week hebben Wim en ik versie 5.0 van het regelpaneel in de garage afgemaakt.

statie foto V5.0 regelpaneel solarfarm

En ja, daar mag je best trots op zijn Wim. De symmetrie in het ontwerp is teruggekeerd. De nieuwe koel leiding is aangesloten en vanaf nu kunnen we zowel ons appartement als het zwembad koelen. OK het lijkt nog een rommeltje met die kluwen kleine draadjes, gaan nog netjes weggewerkt worden, maar het geheel is nu een stuk gemakkelijker aan te passen en uit te breiden.  

nog net iets teveel kriskras lopende draadjes

Ook nieuw zijn de flow meters en de drukopnemer. Nu is het verder fröbelen om daar een goed samenspel in te krijgen. De flowmeters moeten signaleren of er stroming is, de druk opnemer om te hoge of lage druk te signaleren. In de testomgeving kreeg ik er geluid uit. Nu nog overzetten naar de productie en gaan combineren met de rest van de Raspi nodes. Uiteindelijk moet het allemaal op elkaar gaan reageren en de optimale stand van pompen, kleppen en stroming geven. De schakelpanelen (kachel, solarfarm, zwembad) zijn dus op zomerstand overgegaan, de minst gecompliceerde situatie. De fine tuning is al weer volop aan de gang en nieuwe ideeën ontstaan.
Het paneel in het pomphuisje heeft een uitbreiding gekregen: buiten-sensoren voor barometer, licht (lumen) en vochtigheid. Als eerste opzet voor een weerstation.

Deze gegevens worden nu op het dashboard getoond. De gegevens uit de testomgeving worden nu niet meer weergegeven op het dashboard.

dashboard: buiten waarden van vocht, lux en luchtdruk

dashboard: kleppen van koeling en hottub toegevoegd

De idee om een boiler aan het systeem te koppelen is even in de koelkast gezet, daar was geen tijd meer voor. Ervoor in de plaats is het koeling circuit aangesloten. Een gekoeld appartement in de zomer ;=) Ben benieuwd hoe het systeem zich gaat gedragen.
Ook het aansluiten van de warmtewisselaar voor de hottub is uitgesteld, dat wordt ws een herfst projectje, anders volgend jaar maar.
Aan de rechte horizontale lijnen in de grafiek zie je wat er gebeurt als pompen uitgaan tijdens het aansluiten van de nieuwe elektronica. Een sissende stoompluim aan het eind van de collector was het gevolg, wellicht gaan we daar een stoomfluit opzetten voor een prettiger effect. Gelukkig is nu alles robuust genoeg om niet meer te scheuren of kapot te knallen. Want temperaturen van 120 graden zijn geen uitzondering meer.
We zijn ook begonnen met een soort van fysiek dashboard. Ik kon namelijk niet goed zien of de beneden boiler aanstond of niet, en wilde optisch kunnen controleren welke pompen aanstonden in huis zodat ik niet meer trap op trap af hoef te gaan om de standen van het een en ander te kunnen controleren. Zodoende komt er ook nog wat camera werk om die dingen in de gaten te houden. Het is een eerste opzetje tot een universeel dashboard met lampjes en de nodige toeters en bellen die in de toekomst in de domotica in Le Mouton een functie gaan krijgen. Mijnheer Titulaer van het huis van de toekomst moest eens weten.
Hop, de komende maanden kan ik me weer met het nieuwe spul gaan uitleven, programmaatjes en functionaliteit bedenken en uitbreiden. Het lijkt me echt vet om op een hete dag te merken dat de vloerverwarming als koeling begint te werken.

Weerstation

nacht in LMQR

Hoe is dat zo gekomen, mijn interesse in het weer. Dat is ontstaan in Haïti. Met het ontwerpen en bouwen van ons huisje aldaar (anders geen onderdak) kwam ook de vraag van zoet water - d.w.z. "grijs water". Niet alleen waar halen we het vandaan (bron: 15 km afstand) maar ook hoeveel. Elke drie weken zouden we ongeveer 5m3 nodig hebben om te douchen, wassen, schoonmaken, vaatwas en voor de WC. Die hoeveelheid water bij de bron halen zou toch wel een beetje veel van het goede zijn. De leiding van de water maatschappij werd namelijk pas jaren later gelegd. Er moest dus een regenwater cistern komen. Na wat gesnuffel in de bieb van de FAO bleek dat per drie weken voldoende regen uit de lucht viel, waarmee de maten van die waterkelder vaststonden. Naar 7m3 afgerond voor als het water een keertje schaars zou worden, hadden we nog wat in reserve. Uit wat eenvoudig rekenwerk kwamen er voor de opvang van het regenwater ook de maten van het dak rollen (gemiddelde neerslag per m2 uitgedrukt in mm neerslag moest worden 3 weekse behoefte) Dat bepaalde indirect de maten van ons huis met minimaal 14 x 7 dak oppervlakte. De wind factor en overwegende richting van de buien bepaalde ook nog eens de hellingshoek van het dak. Een lange goot met uitlooppijp naar de waterkelder maakte het geheel kompleet. Alleen het oppompen naar de watervaten boven de douche zorgde iedere keer weer voor problemen, die pomp werkte gewoon niet goed. Waardoor de druk in de leidingen te laag bleef...
Sindsdien is mijn interesse voor dat soort dingen echter wel gebleven. Een regenmeter, temperatuur en barometer zijn daarna bijna altijd wel te vinden geweest in of bij ons huis. Vind ik gewoon leuk, ook al heeft dat hier in Le Mouton Qui Rit niet echt een praktische functie. Wim en ik maken het weerstation, gewoon omdat het kan.

lichtmeter op het pomphuisje

Deze week werden de meters uit de testomgeving gemigreerd en op de Raspi in het pomphuisje aangesloten. Uiteraard zijn de gegevens op het LMQR dashboard zichtbaar en worden per 3 minuten ververst.
Nu nog een anemo-, fluvio,- en uv meter... wellicht nog iets als aard-trilling, geluid en bewegings sensor, wolken camera, sheep detector, en en en.

baro-en luchtvochtigheids meter
boven de raspi

Windmeter
A propos windmeter. Je ziet altijd van die molentjes ronddraaien, windvaantjes voor de richting en zo meer. Maar die dingen gaan natuurlijk na een paar jaar kapot door slijtage. Niet voor niets worden die los bij de vleet aangeboden. Dus dacht ik, een beetje zuigen aan mijn dikke duim is weer nodig. Toen er een paar dagen geleden een forse wind stond zag ik de buis van de lichtmeter heen en weer wiebelen. Breinflits: je zou zomaar een bolletje op een stangetje kunnen monteren en dat weer op een voetje zetten. Het stangetje kun je beplakken met rekstrookjes (FSR). De mate van buiging / rek geeft dan de windkracht, snelheid en richting weer. Met parameters van de barometer, temperatuur en wat wiskunde (airflow om het balletje heen, luchtweerstand) voor de aerodynamica krijg je dan de windsnelheid en windkracht. Tegelijkertijd geven de verschillen in metingen van de rondom geplakte rekstrookjes ook de windrichting aan. Met zo'n metertje als dit beweegt er in ieder geval niets meer. Hoe dit syteem zich in tijd zal houden en hoe te calibreren is weer een nieuw ontdekkingsavontuur. Want door weer en wind zal het oppervlakte van dat balletje stroever worden (vuil aanslag, verwering) en gaan de meetresultaten veranderen. Welk materiaal je ook neemt. Daar zal met de software rekening mee gehouden moeten worden. Ojé, zomaar weer een zeer interessant projectje met veel programmeer lol.

Afijn eerst maar eens de signaal lampjes voor de pompen en de boilers aansluiten.

Dingen

Paspoort
Vroeg iemand mij in stomme verbazing: "moeten jullie dan helemaal naar Parijs om een paspoort te halen?" Ja, de NL overheid vindt dat het zijn burgers in het buitenland als tweederangsburgers moet behandelen en snijden alles weg aan voorzieningen wat maar mogelijk is. Van oudsher was de ondersteuning naar burgers toe al minimaal, als je pech had gekregen dan moest je het zelf maar uitzoeken. NL staat daar niet alleen in. Maar wil je een business opzetten in Verweggistan dan gaan alle deuren open en zijn er dingen mogelijk die zelfs in NL heftig zijn. Het kapitaal regeert zeg maar. Hoewel, als er politieke munt uit te slaan valt dan komen er uit den Haag bevelen om in de houding te springen en worden dingen gedaan die normaal aan een burger ontzegd worden. Ambassades klinkt het wel eens zijn er niet voor de NL-ers maar voor de handelsbelangen. Net of de meeste ondernemers zitten te springen om staatsbemoeienis.
Behalve dat je paspoort in het buitenland twee maal zo duur is, mag je ook 700 km rijden, een hotelletje boeken, extra verblijfskosten maken waarmee het pp meer dan vier keer zo duur uitvalt. Sterker nog, sommige NL-ers moeten bijna een wereldreis maken (Brazilië) voor een nieuw paspoort.

Kafka
Dat is ook nog zo wat. Als je van plan bent voor wat langere tijd in LDF te gaan wonen, zonder dat je de bedoeling hebt te emigreren, je door de gemeente meteen uitgeschreven wordt. Op de een of andere manier wordt dat aan allerlei instanties doorgegeven. Doet de belastingdienst die lijkt te handelen in adresgegevens. Daardoor stoppen allerlei verzekeringen of worden opgeheven met een zeker respijt. Dat je 2% aftrek krijgt voor de AOW per jaar of deel ervan dat je in het buitenland gaat wonen is ook een leuk douceurtje naar 30 jaar gewerkt te hebben. Ja wel doorgetrokken naar je 67ste, blijft er niet veel over van je AOW. Ook een sneu-e, rechten waar je wel voor betaald via belastingen maar niet kunt krijgen: sommige ziektekosten gerelateerde en sociale lasten betaal je gewoon maar je hebt geen rechten. Sommige van dat soort belastingen ga je zelfs dubbel betalen. OK het zijn geen wereld bedragen maar het loopt toch in de honderden euro's per jaar bij elkaar. Je kunt ook geen voertuigen meer op naam krijgen, voor het geval je in NL een voertuig wilt kopen en exporteren naar je tijdelijke verblijfsplaats in LDF bijvoorbeeld. Ineens stopt de hypotheekrente aftrek ook nog een keer waarbij het huis in box 3 verdwijnt en je 2% per jaar over de waarde van je huis mag gaan betalen. Na vijftig jaar heb je dus de waarde van je huis aan belastingen betaald.
Als ondernemer heb je het dan meteen heel erg slecht mocht je een pensioenfonds in eigen beheer opgebouwd hebben, of je even een garantiestorting wil doen van heb ik jouw daar. Ja maar, ik ben niet geëmigreerd hoor... De gemeente heeft u uitgeschreven, klinkt het, dus u ben niet meer in NL woonachtig. Ja, tijdelijk. Niks mee te maken dit zijn (onze) regels. Discussiëren heeft geen enkele zin. Je bedrijf wordt dan ook weer in opdracht van de belastingdienst uitgeschreven bij de KvK en foetsie is die btw verrekening.
Die twee spelen elkaar het balletje toe. De belastingdienst geeft aan de gemeente opdracht voor een onderzoek naar dominicile, en de gemeente interpreteert dat doodleuk als: dat de belastingdienst opdracht heeft gegeven je uit te schrijven. Want dat is winst voor de staat. Ik vraag me serieus af of dat allemaal zo maar kan. Je staat er van te kijken wat miskleunen bij de belastingdienst voor verdragende consequenties voor je heeft. Kafka is er niets bij. Je wordt gewoon van het kastje naar de muur geduwd en niemand die zich iets aantrekt van je persoonlijke situatie. Daar zou "Ik vertrek" wel eens een keer aandacht aan mogen besteden, de financiële, economische en belastingtechnische gevolgen van verhuizen binnen de EU.
Daarentegen, waren banken vroeger de dwarsliggers, die werken nu op de goede manier mee. Krijg je gewoon een nieuwe calculator op je tijdelijke adres als de andere het niet meer doet, je pasje krijg je netjes opgestuurd en het is ook geen probleem meer om een buitenlands adres te hebben. Dat is wel anders geweest. Wel even alles elektronisch zetten zoals afschriften en dergelijke adviseert men dan.

Zwembad
Over een paar weken wordt de SolarFarm omgezet naar het zwembad. Daarmee grijpen Wim en ik meteen de kans aan het een en ander te moderniseren, glad te strijken en modulair in te richten. De idee is dat het niet meer zo zou moeten zijn dat de halve elektronica uit elkaar genomen wordt bij het vervangen van dingen. Zijn we eerder er van uitgegaan dat alles mooi compact in een kastje moest passen is dat idee verlaten. Omdat in de praktijk blijkt dat er af en toe dingen stuk gaan en je er dan heel slecht bij kunt komen om dingen te vervangen. Dat geldt in het bijzonder voor het moderniseren van schakelingen of sensoren toevoegen. Bij het zwembad zit bijvoorbeeld een schakelbord dat dicht bij dit idee komt, dingen zijn redelijk makkelijk uit te wisselen.

schakelpaneel zwembad

schakelpaneel kachel

Verschilletje hè? Als je een sensor bij het zwembad moet vervangen is dat met de door ons gebruikte 1W bus een fluitje van een cent. Bij de kachel heb je een soldeerbout nodig. Daaraan kun je ook meteen zien welk effect "voortschrijdende inzichten" heeft. Nu wil ik overal de standaard relais (blauw) vervangen door solid-state (zwart op de foto en geen bewegende delen) exemplaren, die zijn veiliger voor de elektronica maar vergen ook een stuk minder energie. Dat laatste is van belang bij de Raspi die maximaal 2A kan leveren. Ook al omdat er voortdurend storingen op het 1W netwerkje zijn gaan Wim en ik alle factoren uitschakelen die daar invloed op hebben. In dit geval energie en 'esp' dingen. De komende weken staan dan ook in het teken van upgraden en vereenvoudigen van de schakelpanelen, nu nog slechts drie stuks. Het experimenteren met de elektronica is nog lang niet voorbij maar de producten beginnen wel steeds robuuster te worden. Zo ben ik ook voortdurend bezig de programmatuur te vereenvoudigen en stabieler te krijgen. Daarbij wordt al doende ook de kennis van Python, de door mij gebruikte programmeertaal, groter. Zo zie je maar je bent nooit te oud om te leren. Ook al merk je dat het leren van een nieuwe programmeertaal wel wat  langzamer gaat dan 30 jaar geleden. Toen..., ja toen... afijn, geen plek voor heldendaden hier.  

Terreur
Ook het seizoen van de firma List en Bedrog is weer in alle hevigheid losgebarsten. Om de haverklap worden we gebeld door figuren die schijnbaar alles van je weten en je iets aan willen smeren als kozijnen, zonnecellen, klusbedrijven, diepvriesvoedsel, en wat allemaal niet meer. Af en toe belt er ook eentje op om je te verleiden naar een nummer te bellen want je pakje ligt klaar. En daar moet ik altijd erg mee oppassen want er is altijd wel iets onderweg van .cn naar LDF aan elektronica of zo. Maar als het nummer in een flitstempo opgelepeld wordt dan weet ik het al. Een 0880 betaalnummer. Dan is het over en uit. Bovendien heb ik alleen nog maar van UPS meegemaakt dat ze je opbelden. Overigens, met die slimme jongens moet je geen zaken doen als je niet allerlei bijkomende kosten wilt gaan betalen zoals btw, invoerbelasting en behandelingskosten. Vorig jaar toen ik mijn eerste Raspi cluster in elkaar wilde schroeven vond ik een prachtig rekje dat uit .us moest komen. Werd binnen een paar dagen keurig door UPS bezorgd, dat dan wel weer, maar of ik ff 23 euries wilde aftikken voor de vervoerskosten als ook de btw en behandelingskosten. Daarmee werd dat rekje wel heel erg duur. Sindsdien verdubbelde mijn inspanning zich om bijna alles uit .cn te krijgen met gratis transport. Dat even terzijde.
Nu ben ik niet wars van een gratis spraakles, ook al is dat telefonisch, maar af en toe loopt het echt de spuigaten uit.
Het nieuwste telefoonterreur avontuur is dat een zekere Anna van het EDF (soort Nuon) je opbelt met de mededeling dat je op dat moment vreselijk veel stroom aan het verbruiken bent en ze je daarom over een paar minuten gaan afsluiten als je niet even heel snel een 0800 nummer gaat bellen. Uiteraard denk je dan ff na of dat wel zo is, niet dus. Ook niet na een blik op de meterkast. Na een paar minuten belde ze weer op, waarom ik nog niet had gebeld want het afsluiten ging nu toch echt gebeuren !!! Je bent dan even stomverbaasd over zoveel brutaliteit. Ten eerste kan EDF onmogelijk à la minute zien hoeveel stroom ik verbruik, want die slimme meter heb ik toch maar niet besteld. Ten tweede wordt er een maandelijks bedrag afgeschreven en ergens in juli elk jaar bijgesteld. Nu liepen er in de zomer een viertal pompen 24/7 maar ook dat is inmiddels door het Raspi net tot een minimum terug gebracht. Pompen lopen nu alleen als het functioneel is. De enige stroomvreter is dan nog de keramische oven maar die fikt hooguit een keer in de maand, dat kon het dus ook niet zijn. Op nederlanders.fr stond dat je dan naar je EDF klantnummer moest vragen en/of om haar precieze naam, waarna er meteen opgehangen werd. De volgende keer dat Anna belt zal ik dat eens proberen. Je moet dus never nooit naar een nummer bellen dat ze je via de telefoon geven. In vrijwel alle gevallen krijg je een mailtje van de vervoerder of dienstverlener naar welk nummer je kunt bellen als er hulp of informatie nodig is. Een gewaarschuwd mens telt voor twee denk ik dan maar weer. AL en goed, die telefoonterreur begint zo langzamerhand epische vormen aan te nemen in LDF. Hier ligt echt een taak voor de overheid om dit in te dammen. Of zullen dan ineens alle callcentra in staking gaan als er ingegrepen wordt? Wat ee nrust zou dat geven. Of, gaan Wim en ik eens nadenken over hoe we dit elektronisch kunnen oplossen met behulp van een: druk op 1 voor de B&B, druk op 2 voor... Nog mooier is een chatbot natuurlijk die de nummers van de telefoon terroristen herkent en ze te woord staat. Nu ik het erover heb, die komt op de lijst. Weer een mooi winterprojekt!

Tafeltje

Dat heeft iedereen weleens, ligt je potlood of notitieboekje net op dat andere tafeltje. Dan sta je, als je al uren zit te lezen een beetje stijf op, kreunt even tegen die ene verkrampte spier, hinkt naar die andere tafel en pakt het gewenste object. Dan zou het fijn zijn om het Jarvis systeem in de lucht te hebben en je aantekening mondeling door te geven. Gekoppeld aan wat deep-learning systemen, interwebs, je eigen e-biebje en de verrijking van de informatie waar je mee bezig bent loopt op volle toeren. Data wand van 3 bij 4 meter vóór je, achterover leunend in je automatisch instelbare stoel. Kortom, mijn natte droom in een notendop zeg maar.

een z.g. Zwerm robot; z,g, bron: robaid.com

Helaas is dat in LMQR nog niet zo ver. Daarom dacht ik aan een tafeltje op wieltjes die als je er naar wijst vanzelf naar je toe komt. Dat zou vet cool zijn. Of als je de tafel aan het dekken bent de caddy automatisch met het serviesgoed achter je aan rijdt. Dat soort dingen zouden het leven een beetje gemakkelijker maken. Het is overigens wel een project dat in de vorm van een "hout-haal-hak-kachel-vul" robotje in mijn gedachten permanent ronddoolt. Ooit begonnen als een gedachten experiment. De idee neemt steeds vastere en ook concretere vormen aan. De eerste kleine experimentjes zijn al begonnen. Mijn ongebreidelde fantasie is echter niet te temmen: zo zou je dat zelfde robotje ook automatisch de tafel kunnen laten dekken, zelfstandig stofzuigen in de kamers, schrobben, het terrein aanvegen... arbeid uit je handen nemen kortom. In geen tijd heb je het dan over verschillende vormen van robotjes cum karretjes aangestuurd door een centraal (bijna) intelligent-slim-achtig iets. Hier komt dan de zelf lerende machine om de hoek kijken; ook goed voor intruder alert.

Kan me dat zo voorstellen: een legertje kleine en grotere robotjes ronddolend op het terrein en in huis die dingen doen. Dat dit voor een pensionado gewoon niet te betalen is ligt voor de hand. Voor een beetje universeel robotje geef je toch al snel een paar honderd euries uit. Een mobiel chassis, camera's, de nodige sensoren, batterijen, oplaadpunten, Raspi-achtig computertje, extra dingetjes... Moet daar ook nog een armpje met de nodige extensies bijkomen zet er dan maar een nul achter. Dat zoiets dergelijks op weliswaar zeer kleine schaal er gaat komen, al was het maar voor (brand)alarm en de schapen in de gaten te houden, staat vast.

Vroegah, zeg maar 10-15 jaar geleden, zou dit allemaal bij een soort van lekkere warme droom gebleven zijn. Enter: de RaspberryPi met diens soortgenoten. Anno nu is bijna alles aan hardware en de tools (basis software) zo van de plank te krijgen. Heb je ook nog een 3D printer dan is er eigenlijk geen barriëre meer. Het nodige gereedschap aan software blijkt vrijwel totaal door opensource gedekt te kunnen worden. Honderden uren programmeer werk later, een paar honder euries armer, en je eerste autonome robotje staat klaar om de schapies in de gaten te houden. Hoe robuust zoiets zal zijn? Heb geen idee. Dat ligt een beetje aan je ontwerp specificaties denk ik: van redelijk kwetsbaar (3D print) voor iets binnenshuis tot iets onverwoestbaars (massief metalen chassis) als je de robot zelfstandig het bos in wil laten gaan om een boom te kappen.

Tijdens het gesprek dat ik onlangs hierover had merkte iemand op: "maar waarom iets centraals? Dat kan toch redelijk riskant zijn." Ja, als de centrale node plat gaat staat bijna alles na verloop van tijd stil, nl. geen opdrachten meer. Zie je wel eens in SF films. Zo dacht ik wel aan iets gedistribueerds: elke machine diens eigen programmatuur. Wel de coördinatie en updates centraal te houden met iets als een backup / no-break systeem. Wellicht als de zelflerende delen compacter gaan worden kun je dat op een nano computertje als een raspi installeren. Tot zolang dus maar centraal.

Idealiter zou de centrale cluster dan op een soort Gödel achtige manier pogingen kunnen doen voortdurend betere en efficiëntere manieren te vinden om de zaak aan te sturen en natuurlijk programmatuur te updaten voor de robot nodes. Een soort van evoltionair systeem dat steeds beter op zijn taken raakt ingericht. Nu ben ik al jaren op dit soort zelflerende dingen aan het studeren, in 1990 las ik mijn eerste boekje over genetische algoritmen, het zal nog wel ff duren voordat dit op een van mijn Raspi's draait. De hamvraag is: zou je een clustertje raspi's überhaupt kunstmatige intelligentie kunnen laten imiteren? Of ga je het dan hebben over distributed intelligence, iets wat in de basis op een mieren kolonie lijkt. Vrij basaal alleen, samen een ogenschijnlijk intelligent organisme. Het grappige is dat je met een programmeertaal als Python behoorlijk ver kunt komen in dit opzicht. Als snelheid niet een optie is tenminste. Anders zit je al snel aan C++ of zelfs machine taal vast. Sinds twee jaar ben ik mezelf een beetje Python aan het leren, terwijl C en C++ op zich prima gaat. Toevallig omdat Python de voorkeur op de Raspi's had ben ik me daar in gaan verdiepen. Hoe meer je daar van leert des te meer begin je deze programmeertaal te waarderen. Voor al met lijsten is de taal goed. Lijsten is ook typisch iets van Lisp, een taal die veel in AI (Artificial Intelligence - kunstmatige intelligentie) wordt gebruikt en begin negentiger jaren mijn intense belangstelling had. De link was daarom redelijk snel gelegd. Het heeft zo zijn voordelen om met pensioen te zijn, als je je dag goed verdeeld tussen huishoudelijke taken en dit soort dingen. Dan heb je veel vrije tijd.

Laatste loodjes

Dat niet alles van een leien dakje liep de laatste paar weken kun je wel merken aan het aantal gepubliceerde blogs.

Een van die dingen die nu al voor een vierde keer gedaan zijn is het afwerken met cement en op (waterpas) niveau brengen van het nieuwe trappetje bij de lobby. Gedoe! Op de een of andere manier wilde dat maar niet lukken. Zo stapte een gast onverwachts pardoes in het net aangebrachte cement. De waarschuwing bestierf op mijn lippen, te laat! Dan maar voor de derde keer het net niet gedroogde cement er af geschraapt en beloof je je zelf de volgende dag opnieuw te beginnen. Om moedeloos van te worden. Dit keer zou het met sneldrogend kant en klaar spul gaan, hoefde op 25 kg maar 3 liter water bij. Volgens het etiket zou het tussen de 2 en 3 uur hard zijn. Nou, de volgende ochtend was de handel toch echt niet hard en brokkelde bij mijn voorzichtig proberen het toch bij de randjes af. Waardeloos spul. Komt van de Brico, op zich zegt dat misschien niets maar ik had toch die paar euro meer moeten uitgeven bij de BigMat. Daar hebben ze door de bank genomen iets betere waren waar je in de meeste gevallen vanuit kan gaan dat het goedje werkt als aangegeven. Goedkoop is duurkoop? Cement is toch cement, wat kun je daar nu aan verklooien? Van alles dus.

Afijn, deze laatste keer gaf als bonus het beste resultaat; übung macht den Meister ;=) Na vier dagen was de zaak droog genoeg om de tegels erop te plakken. Met het restant lijm van de douche van kamer 5 lukte dat wonderbaarlijk goed. Nu nog een goed idee krijgen van de aanhechting met de vloer van de lobby. Wellicht een beetje kleurstof in het voegsel of gewoon puur cement, mooi glad. Betonverf was ook een idee dat gister naar boven borrelde.

Over ideeën krijgen

De laatste serie huisjes staan me, nu ze bisquit gebakken zijn, nog steeds ongeglazuurd toe te lachen. Het dilemma is: welke kleuren gaan erop en hoe. Neem een verkeerde kleur, of breng een verkeerd accent aan en al het werk is waardeloos geworden. Dillemma's!

Af en toe vertel ik onze gasten wel eens, om dat te illustreren, dat er in ieder stadium (vormgeving – drogen – bisquit bak – glazuren – glazuur bakken – afkoelen) je werkstuk op verschillende wijzen verpest zo niet vernietigd kan worden. Nog nooit had ik zoveel aarzeling iets in een glazuur te zetten. Aan de andere kant kun je ook met het kiezen van een geschikt glazuur een werkstuk verbeteren, net zo makkelijk. Je kunt vervreemding toepassen, accenten leggen, of juist door het hele stuk dezelfde glazuur te geven de gebreken die je zelf ziet juist op laten gaan in het geheel, zodat het toch weer een leuk ding voor op tafel wordt. In het minste geval kun je soms ook beter besluiten een huisje maar in de ton te mikken: het is niks, wordt niks en zal ook nooit wat worden. Aan de andere kant: niet geschoten is altijd mis. Bijna altijd laat ik daarom een in mijn ogen mislukt werkstuk toch het hele proces meelopen, al ware het maar om een nieuw glazuur uit te proberen, of een techniek te testen.

Een paar dagen geleden kwamen Yvette en Willem aanwaaien. Fannie vroeg hén maar eens om advies, kijk dan pak je natuurlijk meteen een potloodje om notities te maken. Een mooi idee werd er geopperd. Weer een stap verder, nog drie te gaan voordat de fik erin kan.

Aanwaaiers

Van de week klopten vader en zoon aan de deur, fietsers! De eerste “aanwaaiers” waarvan je weet dat er nog een heel aantal zullen volgen in dit voorseizoen. De volgende ochtend bleken de twee zich een klein beetje verrekend te hebben in hun planning om Dijon nog op tijd voor hun aansluitend vervoer te bereiken. Flexibel als een looien deur als we zijn bracht ik ze de volgende ochtend, op hun verzoek, dat wel, een stuk verder naar Port sur Saône. Iets meer dan 30km verderop. Daarmee zouden ze het net gaan redden om de volgende dag rond het middaguur in Dijon op eigen spierkracht aan te komen.

Toch wel grappig. Bij het starten van Le Mouton Qui Rit dachten we voornamelijk motorrijders aan te trekken. De omgeving was immers bij uitstek geschikt om op de brommer rond te krassen en in gezapig tempo de dorpjes en landschappen te bekijken. Het zijn uiteindelijk de fietsers geworden die ons een goede uitvalsbasis voor tochten in de omgeving blijken te vinden. Het gebied is namelijk minder heuvelachtig dan de Vogezen of de Elzas, en net voldoende geaccidenteerd om toch nog een klein beetje sportief te kunnen rijden.

De mannen van IRAP veegden elke avond zo'n beetje ruim honderd km over de lokale wegen na hun werktijd. Om de gedachten weer op een rijtje te krijgen vertelden ze, want die sessies in het hospitaal waren nogal intensief.

De paasdagen hadden we vier gezinnen hier, waarvan de heren de omgeving af wilden fietsen. Die bekende rit “les Trois Ballons” zijn voor de beetje gevorderde fietser een geliefd doel om te rijden. De hoogste berg is 1200 meter. De dames gingen wandelen en shoppen. Om het af te toppen reden de heren een deel van de weg terug naar huis op de fiets. Ze zouden 80 KM verderop opgepikt worden door de volgwagens. Kijk, dat is een mooie manier om je paasweekeinde te besluiten. Alleen jammer dat het een beetje miezerde vanochtend. De volgende grotere groep is dan voor de Trois Ballons rit op 14 juni. Tussendoor verwachten we dan fietsers die van NL of BE richting Compostella, Barcelona of Milaan gaan fietsen. Dat is een tocht van rond de 1700 km en beschreven in het boekske van Benjaminse. Bij toeval ligt ons B&B precies op de oostelijke route. Sommige fietsers doen die barre tocht helemaal alleen, anderen doen hem in ploegjes en af en toe in etappes: ieder jaar een stuk.

Sinds vorig jaar hebben we ons aangemeld als depot voor fietsers van de firma Soetens. Via hen kunnen de fietsen hier gebracht of gehaald worden incluis de bagage. Dat leek ons een goede aanvulling op ons service pakket. Zo kun je bijvoorbeeld hierheen treinen en vanuit le Mouton de tocht voortzetten. Een stuk verderop, bijv. in Cluny, Gerona of eerder, wordt de fiets dan weer opgehaald. Commentaren die ik op het net las zijn positief over de dienstverlening van Soetens.

Ondertussen

Stukje bij beetje raakt het terrein weer aan de kant. De graafwerkzaamheden van de herfst hebben nogal wat sporen achter gelaten. Palen met klonten cement eraan, heuveltjes overgebleven grond, dingen die door de gravert her en der zijn blijven liggen... Bij de laatste storm is het dakje van het pomphuisje beschadigd geraakt, stukken dakpan liggen helemaal tot in de wei. Kortom, de grote schoonmaak gaat verder. Het zwembad is ineens groen geworden door het warme weer van de laatste weken, ook daar maar weer mee aan de gang om met mei de handel op de solar farm aan te kunnen gaan sluiten. Bij toeval liep ik in de hypermarché de Badmuts tegen het lijf. Meteen maar om een offerte gevraagd voor een UV lamp voor het bad en een regelbare motor. Nu schijnt hij het nogal druk te hebben, naar eigen zeggen, maar volgende week zou ie ff langskomen. Dat zal wel een paar keer bellen kosten voordat dat werkelijkheid is geworden.

Wel zijn bijna alle onderdelen voor aanvullende projecten met de Raspi computertjes binnen. Het wachten is nog op de 300m klos netwerkkabel en stekers. Dan kunnen weer dingen aan elkaar geknoopt worden. Iets wat zeker een hinder is geworden, is dat we de deurbel niet horen als we boven aan de gang zijn. Nu kun je die bel verplaatsen naar waar de CV kachel staat, en dat gaat ook gebeuren, maar dan nog hoor je in het atelier niks. Dus waarom niet iets met de raspi's doen die door het hele huis (gaan) hangen. Er is een soort (zenuw)netwerk aan het ontstaan waaraan beveiligingscamera's, bewegingssensoren, zelfs een weegschaal (voor het verbruikte hout), temperatuuropnemers, allerlei andere soorten alarmen, een camera om de schapies op afstand in de gaten te kunnen houden en ga zo maar door. Op dit moment sturen we met twee Raspi's de CV kachel en de solar farm er mee aan. Binnenkort komt er bij het pomphuisje nog een nieuwe sterkere WiFi zender incluis uiteraard een raspi voor het weer station met camera om de schapen te observeren. Er zijn nog zoveel andere dingen die gemeten en geregistreerd kunnen worden... Tuurlijk, er zit hier voornamelijk (heel veel) puur hobbyisme bij. Je doet dit soort dingen gewoon omdat het kan. Aan de andere kant is het toch prettig voor de gasten die aanbellen dat er iemand bij de deur staat om ze om ze te verwelkomen, en niet dat ze eerst met hun mobieltje moeten bellen om Le Mouton in te kunnen. Dat geeft geen goede indruk.

Op zich is dat ook nog weer een idee, met je telefoon naar binnen kunnen ;=) De lijst met projectjes wordt steeds langer. Geloof het of niet, maar het is echt geen rocket science om die dingen te programmeren of aan elkaar te knopen. Immers, de Raspi's zijn juist ontworpen om jonge mensen die totaal geen ervaring hebben op dat gebied geïnteresseerd te krijgen voor deze tak van techniek. Natuurlijk helpt het enorm als je handig bent met je vingers, of redelijke ervaring hebt met programmeren. Volgens de mensen van de Raspberry Pi Foundation is dat echter helemaal niet nodig om toch leuke dingen te kunnen doen. Het blijft natuurlijk electronica en je moet geen gekke dingen doen. Maar met een beitel moet je ook geen spijkers uit het hout proberen te wurmen, dan gaat ie ook stuk. En nou ja, als je liever borduurt of een boek leest en techniek is helemaal je ding niet, dan zul je aan een Raspi ook geen lol beleven, simpel zat.

Heen en Weer

Dit heeft iedereen wel eens meegemaakt. Wil je lopen in de richting van iets wat je uit het rek van een supermarkt wil pakken, loopt iemand je gewoon voortdurend voor de voeten.

collage heen-en-weer
bronnen foto's wiki, omroep zeeland

Als een schaduw beweegt die persoon schijnbaar met je mee. Ogenschijnlijk zonder dat in de gaten te hebben. Je kunt geen kant op of je zou het hinderlijke lichaam een schuivert in de goede richting moeten geven zodat je weer vrijbaan hebt. Of, komt ook vaak voor, mensen die zo hinderlijk treuzelen dat je zou wensen een desintegrator in je zak te hebben opdat "het" dat voor je beweegt maar verdwijnt. Mensen aan de zwier voor je lopend en jij die absoluut die bus moet halen. Hoe dan ook er lopen soms artiesten rond die je behoorlijk in de weg kunnen staan.
Vanmiddag overkwam me dat ook. Kom ik met mijn karretje aanlopen en wil gewoon om iemand heen rijden. Wijkt dat mens ook uit, net als ik naar links. Ik zucht eens en ga naar rechts, zij óók. Ik houd in en schuif naar de andere kant, zij ook. Net een film, maar dan eentje waarin ik me op mijn nagels begin te bijten. Grom, doe ik en wijk ten letste male uit en wil net doorstoten... wel patokkel nog an toe! Zit dat mens me nu te jennen of zo? Geïrriteerd roep ik hard: "Pàrdon!" Waarop we eindelijk oogcontact hebben en zij boosaardig lispelt: "Oh, u wilt er voorbij, nou sorry hoor". Zie ik daar nu pretoogjes? Ondertussen zijn bij mij de perifere stoppen doorgeslagen en staar ik haar woordeloos van ingehouden Hiroshima bommen aan. Als blikken konden doden was ze ter plekke tot stof vergaan. Ze deed het dus gewoon expres. Wat krijgen we nou!
In LDF hebben ze voor een dergelijke situatie een perfecte oplossing. Vóórdat het uit de hand kan lopen begint men al pardon te roepen, zo van, mag ik er voorbij. Het is nog nooit gebeurd dat men dan niet opzij ging.  Hoe je te gedragen in het openbaar wordt er immers met de paplepel ingegegoten, zo niet met straffe hand aangeleerd. Af en toe loop ik gewoon te dromen achter mijn karretje en ben ik even niet van deze planeet. Ik vergeet op zulke momenten de mores en wil dan gedachteloos bij iemand voorbij schuiven. Blijkbaar had dat mens mijn wezenloze blik opgemerkt of dacht dat ik de zoveelste malloot was die ze moest gaan ergeren. Of wachtte gewoon op het uitslaken van: "Pàrrrrdonh?" Je vraagt je dan af wat die mensen toch mankeert. Kunnen ze zich niet gewoon niks van mij aantrekken en me mijn pak WC rollen laten pakken? 

Raspi
De afgelopen week ben ik af en toe bezig met een paar van die Raspi's aan elkaar te kunnen knopen. Wat programmaatjes laten lopen, dingen installeren en daarvoor instellingen uitvogelen om die kleine dingen met elkaar te laten praten.

bron: adafruit

Dat heet, gegevens uit te laten wisselen. Drie van die raspi's hangen nu in het LMQR netwerkje met elkaar te reutelen. Het begint er aardig op te lijken. Aan de een is een camera gekoppeld, de ander een USB schijfje en de laatste een hoop draden die naar allerlei kleppen en sensoren lopen. In de toekomst zal er best nog wel het een en ander aan functionaliteit bijkomen. Als je alleen al denkt aan het interactief afhandelen van reserveringen: formuliertje invullen op de lemoutonquirit.eu site, agenda laden en boekingen afhandelen.
Ook zoiets als een webcam die beelden naar de site overzet die de schapies laten zien als ze (moeten) gaan lammeren. Of in de zomer de wei achter waar die schapies dan zo rondscharrelen, wat het weer hier ter plekke is (meteo stationnetje), of roofvogels die in de aanval gaan. Zoveel mogelijkheden. Volgens mij is je fantasie de enige belemmering. De eerste bouw blokken zijn gemaakt, hier en daar nog een beetje fine tunen, wat programmatuur schrijven en installeren. Eerste doel is: dingen maken voor de video bewaking voor het huis. Er is nog een hoop te hobby-en, maar de nachten worden lang en de haard brand.

Waarom ben ik zo gek van die raspi dingetjes? Ze zijn klein (kleiner dan je hand) je hoeft er slechts een netwerkkabel in te stoppen en je bent in business. Vanaf je PC of Mac scan je naar de bewuste Raspi, inloggen met naam en wachtwoord en hoppa! Spelen maar. Nou ja, leipo's als ik dan.
Ze zijn redelijk goedkoop (30E), de software is open source en "dus" gratis. Een zo'n kaartje gebruikt max 5 watt tegenover 300 watt van een standaard bureau computer. Dat is nogal een verschil. Er beweegt niets, geen ventilator, harde schijf of wat dan ook. Een Raspi is dus absoluut stil. Draaien op een soort Linux en dat maakt dat de halve wereld tot je beschikking staat mocht je ergens een probleem mee krijgen of vragen hebben. In bijna alle gevallen vond ik tot nu toe het antwoord bijna panklaar op het web, ik bedoel maar. Je hoeft geen dikke handboeken te kopen, toelichting op alles vind je in alle vormen en maten wel ergens op het net.

raspi
bron: image shack

Toegegeven voor de gemiddelde gebruiker is dit niks, zo onder de motorkap duiken. Maar! Je kunt de Raspi goed als een soort Windows machine gebruiken. Dan moet je wél een scherm, een muis en een toetsenbord aansluiten. Je plakt de raspi gewoon achterop je scherm dan is ie ook nog mooi uit het zicht. Windows start automatisch op. Precies als bij de Apple: onder de motorkap draait BCD unix, de gebruiker ziet alleen de windows interface.
Voor de Raspi is een hoop open source software: Libre office (een soort MSoffice), webbrowsers, grafische dingen, mail, ... Zonder meer als kantoor machine te gebruiken, al moet de Raspi natuurlijk wel in kracht onderdoen voor een standaard kantoormachine, dat dan weer wel. Vandaar mijn projectje er een 10 tal van aan elkaar te knopen. Daarmee is de cluster (een aantal computers die ogenschijnlijk als één enkele computer werkt) weer een aantal keren krachtiger dan een game machine en gebruikt slechts een fractie van de energie. Binnen een jaar dus de LMQR cluster die in en om het huis allerlei zaken regelt: zonneverwarming, kachel, verlichting, videobewaking, boekingen... Heel misschien pak ik ook weer de AI op.
Een derde reden is dat dit machientje me weer sterk aan mijn Commodore 64 tijd doet denken. Er wordt zoveel voor gemaakt en je kunt er op alle mogelijke manieren mee spelen.
De makers van de Raspi hebben dit machientje eigenlijk voor scholieren ontworpen. Om jonge mensen kennis te laten maken met programmeren, bouwen van dingen en bovenal iets technisch te leren doen. Zij, de bouwers, waren echter overdonderd door de belangstelling, vooral die van buiten de doelgroep en anticiperen daar dan ook op. Smullen, ach het bloed kruipt toch waar het niet gaan kan.