ZoDan!

Vakantie

Ondertussen zijn we even op vakantie geweest en nou ja, voornamelijk dingen inslaan, kopen doen en lekkers halen. Het meeste betere van deze aarde is nartuurlijk allang verdwenen in onze magen. Fannie is zich te buiten gegaan aan drop, ik aan de echte hollandse melk en Qubit en Floppy aan wat het waterland aan blik en zaad offreerde. Tijd is dan altijd weer te kort om mensen te gaan zien, visites en zo. Je staat er altijd weer van te kijken hoeveel tijd zelfs de envoudigste dingen in beslag nemen. Neem nu zo'n tube crême voor mijn lief haar gezicht. Tot aan drie apotheken moesten we aflopen, en nòg niet kunnen krijgen hè! Dus suggereerde ik het goedje maar via de Webz te bestellen. Nog goeiekoper ook en gewoon een week later in huis, thuis in je mailbox. Da's toch wat. De winkels gaan het écht afleggen tegen de websjops als ze niet snel het roer omgooien.
Een van die dingen die we wilden hebben zijn fietsen met trap ondersteuning en de eerste rondjes in het dorp zijn al gemaakt, het bevalt prima. Zo gaan we in de winter niet al te veel voor de kachel bivakeren en kom je nog een beetje in beweging.

Winter

De klussen om de komende winter behaaglijk door te komen zijn ook weer opgepakt. Hout verslepen is wel de hoofdbezigheid geworden. Dat in hapklare stukken te zagen samen met P. en dan netjes stapelen in de stallen. Elke week een paar kuub en we komen de winter wel door. Nu nog die vermaledijde zaagmachine met blad van 70cm gerepareerd krijgen en dan ben ik er weer helemaal klaar voor.
Vóór we op vakantie gingen heb ik samen met Lyn het plafond te pakken genomen: kieren dicht kitten, verven en hier en daar een dingetje vastzetten. Althans de onderste helft. Er is wat acrobatiek nodig voor de bovenste helft dus dat komt dan als de stelling weer opgezet wordt verderop in de winter. Dat plafond hing mij al jaren uit te lachen: verf mij, kit mij... Nu nadert het diens voltooiing en het is een stuk opgeknapt. Kwestie van prioriteiten geweest, dat dan wel weer.

Proces kachel, bijna...

Dan nu nog dit! Het mag een klein wondertje heten. Eindelijk, eindelijk ben ik er uitgekomen hoe en wat er met de kachel in onze studio moet gebeuren. Jaren lang had het een high tech uitstraling, nou ja geen omkasting of zo, gewoon het naakte staal. Dat daarmee ook een stuk van het rendement verloren ging, ok. Die kachel heeft sowieso een dikke overcapaciteit, dus daar had ik eigenlijk geen probleem mee. Maar mijn schatje wilde meer dan voor de kachel te moeten kruipen om het warm te krijgen. Dat zette een trits van dingen in beweging ter verbetering. De ventilator was al in het voorjaar door Frank boven de kachel gemonteerd en dat hielp zoveel met het versrpeiden van de warme dat me dat de impuls heeft gegeven om meer knopen door te hakken. Dan maar niet het meest mooie ontwerp en misschien niet de allerbeste oplossing, maar hop er moest wat gebeuren. Na een telefoontje met de dealer en de documentatie bij uitzondering eens bestuderend gaf me dat het laatste zetje. Zo en zo, dit moest te doen zijn. Uiteraard hielp de "zachte" druk van mijn schatje een beetje mee een besluit te nemen.
Er lopen nu 3 pijpen van 100 mm vanuit de garage naar de inlaat van de kachel, ben je zomaar 12 meter pijp aan kwijt ;=). Alles is netjes weggewerkt in een koof. Na aansluiting bleek er geen straffe wind meer langs de voeten te waaien. Dat was een. Volgende. Brandwerende gipsplaten stevig gevuld met glasvezel zijn gebruikt voor de ombouw van de kachel en de roosters zijn verbonden met de convectie kanalen. Dat laatste draagt behoorlijk bij aan het rendement van de kachel zei de dealer. Resteert nog een laagje stucwerk door Frank waarna dat deelproject een vinkje zal krijgen. Heel langzaam raakt onze studio afgewerkt.
Nu ja, de komende winter staat gewoon in het kader van afwerking van van alles en nog wat

10.000.000!

In le Mouton Qui Rit draaien voor de dagelijkse besturing van allerlei dingen een 7-tal RaspberryPi's mini computertjes. Je hoeft daar maar een muis, keyboard en monitor op aan te sluiten en je bent in business. Een kleine 8 watt heeft dit min computertje nodig. Om het een en ander te kunnen bekijken en managen zou je eigenlijk ook 7 monitoren, muizen en toetsenborden daar op aan moeten sluiten. Dat kon niet de bedoeling zijn. Gelukkig bestaat daar een simpele truuk voor zodat je zonder toetsenborden en zo via je al met toetsenbord en monitor voorziene PC de zaak via je netwerkje kan bekijken en beheren. Nee, snelheid moet je niet verwachten van dit soort mini's, geheugen is net genoeg en schijfruimte op het SD kaartje is natuurlijk beperkt. Zo is dit nu eenmaal ontworpen voor de doelgroep beginnende computeraars. De Raspi is echter onbeperkt uitbreidbaar. Je kunt er alles en zijn moer aan vastknopen. Opslaan van de meetgegevens van de SolarFarm gebeurd dus op een SSD schijfje, plek zat ineens!

alles en zijn moer aan elkaar geknoopt

Staat de RaspberryPi op zich zelf? Echt niet! Ze waren ook niet de eerste met een systeem op een chip (SoC). Echter goed voorbeeld doet goed volgen. Op dit moment bestaan er ruim een tiental vergelijkbare machientjes die hetzelfde doen: BananaPi, Arduino, DPT, OrangePi... Wat ze gemeen hebben is de relatief lage prijs en de gratis software. Dat voor de SolarFarm van LMQR is gekozen voor de Raspi is toeval. Op het moment voor het kiezen van een besturingssysteem voor de SolarFarm kwam de Raspi op de markt en leek de beste keuze voor de klus en is dat nog steeds. Het lijkt echt dat de glorietijd van de C64 of Sinclair herleeft. Maar dan natuurlijk anders, ontwikkelingen op electronica gebied hebben gelukkig niet stil gestaan.

Dat er nu een netwerk van Raspi's in en om het huis is ontstaan was eigenlijk ook niet de bedoeling ;=) Iets met "bloed kroop waar het niet gaan kon". Ondermeer staat nu een kleine parallel computer in de stijgers, samengesteld uit 8 Raspi's. Gebeurd er iets met camera's en worden deze herfst de boilers op het RaspiNet aangesloten. Als in de agenda staat dat er gasten komen zal in de zomer automatisch de boiler aan gaan. En blijven uit als er een dag geen gasten zullen zijn. Spaart weer een hoop stroom uit en verhindert dan ook dat boilers toch uitstaan als er gasten arriveren. Dat wordt soms vergeten en dan is er gen warm douche water. Je kan zelfs met de z.g. jour rouge (52c / kW) rekening houden in het programma. Het gemak dient de mens nietwaar?

infrastructuur 3e generatie RaspiNet SolarFarm

De prijs en opbouw van de RaspberryPi maakt dat het een van de meest interessante en laagdrempelige van al die kleine computertjes blijft. Sterker nog in vier jaar tijds zijn er ruim 10 miljoen van verkocht en stijgen de verkopen nog steeds exponentieel. Dat zegt genoeg. Voor ruim 150 euries heb je al een leuk beginners setje - scherm, en zo inbegrepen. Er zijn zelfs bedrijven die aan het omschakelen zijn naar Raspi's i.p.v. PC's. Afijn, genoeg evangelie nu. Aan de slag maar weer.

Kachel

Zo die kachel staat. Het heeft ff geduurd want een of ander tussenstuk moest nog uit de staalmijnen komen maar daarna ging het als een speer. In een morgen stond de handel overeind. Pijp door het dak heen met enig rouwdouwen ging ook voortvarend. Gelukkig kon ik nog net ingrijpen om de bak hoger op zijn pootjes te krijgen, maar ook dat was in een zucht gebeurd. Die jongens van Scheffer kunnen wel werken hoor.  Moet nu alleen de pijp boven op het dak nog geschoord worden. Het bestellen van die schoor-ring zal ook wel weer een paar maanden gaan duren en dan zijn we ook nog eens wind vast. Als de tempêtes nu maar uitblijven dan is er geen vuiltje aan de lucht.

Nu nog een ombouw erbij verzinnen en ook dat stukje kunnen we weer afstrepen van de mijlenlange lijst met aktiviteiten.

BEAU PèRE

OK nu zijn fransjes in het algemeen een beetje wispelturig als het om afspraken gaat maar tot mijn stomme verbazing stond vanochtend zowaar Beaupère op de stoep en ook nog eens precies om 0900! Moet ik dan toch mijn beeld van de fransjes bijschaven dus. Mijn verbazing was natuurlijk duidelijk te zien, en hij reageerde van: had je niet gedacht hè? Een zeer terechte observatie.
Later op de dag werd echter mijn wreed verstoord wereldbeeld weer gecorrigeerd toen hij me fijntjes uitlegde, wat kunnen die fransen dat goed, dat hij van normandische afkomst was en met de rest van de fransjes weinig van doen had. Met andere woorden mensjes uit die streek zijn beter van karakter. Nu zeggen de corsicanen, de alpenezen, vogezen, alzasserianen, en alle andere kustbewoners precies dat. Daarmee werd onmiddellijk mijn aan gruizels gevallen beeld van de fransjes weer keurig hersteld.

Apropos
De fransjes voelen zich in de eerste plaats verheven boven alle anderen. Als iemand constateert dat er een nieuwe technologie is bedacht dan klinkt dat als volgt: "deze technologie is nergens anders voorhanden, niet in la France, Europa of de rest van de wereld."
Man man man. Net alsof Frankrijk in technologisch opzicht superieur is, en allereerst in LDF gezocht zou moeten worden voor nieuw speelgoed, ha ha. Ach zomaar weer iets op de radio gehoord.

Maar even terug op het topic. Je vraagt je af wie of wat is dan het typische fransje. Nee, niet (meer) het over straat dwalende alpinopet dragende manneke met een stokbrood onder zijn oksel. Met soms een verdwaald krantje in zijn hand. Die zie je maar uiterst zelden, dat valt echt op. Aan de lichaamstaal van de passanten zie je dat ook wel: hé een alpino, god wat schattig! Echter, boven alles wordt de traditie in LDF hooggehouden en gewaardeerd, daarom zie je soms respectvol geknik naar die zonderling met zijn alpino en een onder de arm geklemde baguette (klein stokbroodje).
Overigens zijn het meestal de madammekes en jongeren die het brood aanslepen. Wat zou het.

KANGO
Een paar weken geleden heb ik een nieuw stuk speelgoed aan mijn gereedschaps-arsenaal toegevoegd: een kango. En niet zo'n klein geval van een paar honderd watt. Nee meneer. Want A: na een paar keer rauwdouwen met een kleiner exemplaar moest ik al weer snel een nieuwe kopen. En B: die vloer in het te verhernieuwbouwen apartement beneden bleek erg bestand tegen het lichte ding. Die 400+ euries lijken goed besteed. Ook al heeft Frerik geen goed woord over voor gereedschap gekocht bij de brico, en helaas ik kan hem daar niet helemaal ongelijk in geven. Dit nieuwe speelgoed lijkt precies geschikt te zijn voor het bedoelde werk. Natuurlijk sloop je er geen heel gebouw mee, alle waar naar zijn geld. Een proffessioneel ding kost toch gauw het vier- of vijfvoudige. Voorlopig doet ie het uitstekend en lijkt de vloer zo zacht als boter onder de doffe dreun van deze kango. Opnieuw goed gereedschap is het halve werk. En alles lijkt erop dat we de klus deze week gaan klaren. In mijn eentje had ik daar zeker nog 2 weken aan te gaan.
Dan kan de vloer er de volgende week toch nog in en zijn we bijna weer op schema, zucht.

Voor het vloertje wordt deze week het materiaal besteld, dan kunnen we zien of er nog iets voor te behandelen valt met carboleum of zo en gaan we de leidingen alvast leggen voor water, riolering en stroom. Dat zal een heel geklooi worden dat netjes in positie te krijgen.  Gewoon hier en daar een metertje extra kan geen kwaad denk ik. Wat de riolering betreft moet dat iets nauwkeuriger, niet echt mijn ding maar als ik niet ongeduldig word gaat dat meestal wel goed.

BALKON

Na veel gedub en toeval zijn we eindelijk tot een oplossing gekomen voor het lekke balkon. Rubberen tegels is de oplossing gebleken. Eerst wilden we gewone vorstbestendige tegels leggen, met flexibele voeg. Al snel bleek dat dat te zwaar zou worden en waarschjnlijk voor problemen blijven zorgen. Nu ga ik er een paar blikken bitumen op smeren voor de waterdichtheid en dan rubberen tegels erop leggen. Via marktplaats een handelaartje gevonden die de tegels voor een bodemprijs uitleverde. Moest ik ze wel zelf komen ophalen. Geen probleem, een mooi excuus om een paar dagen naar NL te gaan, het pootje nog wat extra rust te geven en hoppa voor 100 euries brandstof heb je minstens 500 bespaard. Hier zijn dat soort tegels alleen als massief rubber van gerecyclede banden te krijgen. Massief rubber en 2 keer zo zwaar, en ook iets duurder. Dus hop naar Hapert geknart. En die tegels erin. Had ik van te voren voor alle zekerheid extra lucht in de banden gepompt, maar dat mocht niet baten. Kwam de man met, heb ze toch nog even op de weegschaal gelegd en toen bleken ze iets zwaarder te zijn dan opgegeven. Nou wat heet iets zwaarder, had ik eerst met 650 kilo vracht gerekend, en toch al niet teveel geladen, nu werd dat bijna 1000 kg. De caddy ging net niet door zijn hoeven, afijn lucht erbij en weg wezen. Maar goed dat ik en Bios bij Fannie had gelaten en ook niet al te veel geladen had. Er kon dan ook geen cm meer aan spullen bij! Tsja dat hebben we vaker gehad. Onderweg zwaberde het karretje een beetje op de weg als je langs een vrachtwagen ging. En al te scherpe bochten of plotselinge stuurcorrecties moest je echt vergeten. Nogal voorzichtig gereden. Afijn acht uur later stond deze jongen voor de deur in Mailleroncourt, twee uur langer geduurd dan normaal incluisief het laden. Eigenlijk niet eens zo'n slechte tijd.

TENSLOTTE

De boekingen lopen erg goed op het moment. En zijn we bijna over het aantal nachten van vorig jaar heen, het boekingen seizoen is blijkbaar op volle toeren. Buiten dat we goed beseffen dat Le Mouton Qui Rit niet een eerste keuze is profiteren we natuurlijk van de volgeboekte B&B's ten zuiden van ons. Toch heeft onze streek heel wat te bieden. Nee geen Walt Disney pretparken of super de luxe discos en winkelstraten. Maar wel het relaxte landelijke tempo en de gemoedelijke mensen. Weg van de hektiek naar de Haute Saone en je door ons laten verwennen is de beste een manier om van de stress af te komen zeggen oud gasten.

Natuurlijk hebben we onze gasten naar hun mening gevraagd, over prijzen, service en onze site. Met als resultaat: verbeterde pagina's met meer info op de site en iets verlaagde prijzen. Die hebben bijna spectaculair het juiste effect gehad. Een aantal weken zijn we zelfs al helemaal volgeboekt. Dat wordt een paar maanden rennen en vliegen. Heerlijk. Lekker koken, kletsen met de gasten en het hun naar de zin maken. Nooit gedacht dat ik dat zo leuk zou vinden na 25 jaar IT. Wat een leven, heerlijk!

En als klap op de vuurpiijl vandaag het eerste rammetje verkocht. Daar komen we op een redelijk soepele wijze vanaf. Samen met de koper naar een redelijke prijs op het web zitten spitten - voor deze streek dan. En blijkbaar had ie ook al een mooi prijsje in zijn hoofd, want het bieden en loven was snel voorbij. Ik lig helemaal in een deuk. Ben ik ook nog schapenhandelaar geworden! Afijn ff jagen op het uitverkoren lam, een lik verf erover met de spuitbus en meneer kon weer een paar weken gaan grasmaaien.
Ach het landelijk leven is mooi. Het weer begint nu echt aangenaam te worden en de eerste lunch is al op het balkon genoten.  Wat een leven. Maar het is stilte voor de storm, dat weet je in je achterhoofd ook wel.