Dingen

Paspoort
Vroeg iemand mij in stomme verbazing: "moeten jullie dan helemaal naar Parijs om een paspoort te halen?" Ja, de NL overheid vindt dat het zijn burgers in het buitenland als tweederangsburgers moet behandelen en snijden alles weg aan voorzieningen wat maar mogelijk is. Van oudsher was de ondersteuning naar burgers toe al minimaal, als je pech had gekregen dan moest je het zelf maar uitzoeken. NL staat daar niet alleen in. Maar wil je een business opzetten in Verweggistan dan gaan alle deuren open en zijn er dingen mogelijk die zelfs in NL heftig zijn. Het kapitaal regeert zeg maar. Hoewel, als er politieke munt uit te slaan valt dan komen er uit den Haag bevelen om in de houding te springen en worden dingen gedaan die normaal aan een burger ontzegd worden. Ambassades klinkt het wel eens zijn er niet voor de NL-ers maar voor de handelsbelangen. Net of de meeste ondernemers zitten te springen om staatsbemoeienis.
Behalve dat je paspoort in het buitenland twee maal zo duur is, mag je ook 700 km rijden, een hotelletje boeken, extra verblijfskosten maken waarmee het pp meer dan vier keer zo duur uitvalt. Sterker nog, sommige NL-ers moeten bijna een wereldreis maken (Brazilië) voor een nieuw paspoort.

Kafka
Dat is ook nog zo wat. Als je van plan bent voor wat langere tijd in LDF te gaan wonen, zonder dat je de bedoeling hebt te emigreren, je door de gemeente meteen uitgeschreven wordt. Op de een of andere manier wordt dat aan allerlei instanties doorgegeven. Doet de belastingdienst die lijkt te handelen in adresgegevens. Daardoor stoppen allerlei verzekeringen of worden opgeheven met een zeker respijt. Dat je 2% aftrek krijgt voor de AOW per jaar of deel ervan dat je in het buitenland gaat wonen is ook een leuk douceurtje naar 30 jaar gewerkt te hebben. Ja wel doorgetrokken naar je 67ste, blijft er niet veel over van je AOW. Ook een sneu-e, rechten waar je wel voor betaald via belastingen maar niet kunt krijgen: sommige ziektekosten gerelateerde en sociale lasten betaal je gewoon maar je hebt geen rechten. Sommige van dat soort belastingen ga je zelfs dubbel betalen. OK het zijn geen wereld bedragen maar het loopt toch in de honderden euro's per jaar bij elkaar. Je kunt ook geen voertuigen meer op naam krijgen, voor het geval je in NL een voertuig wilt kopen en exporteren naar je tijdelijke verblijfsplaats in LDF bijvoorbeeld. Ineens stopt de hypotheekrente aftrek ook nog een keer waarbij het huis in box 3 verdwijnt en je 2% per jaar over de waarde van je huis mag gaan betalen. Na vijftig jaar heb je dus de waarde van je huis aan belastingen betaald.
Als ondernemer heb je het dan meteen heel erg slecht mocht je een pensioenfonds in eigen beheer opgebouwd hebben, of je even een garantiestorting wil doen van heb ik jouw daar. Ja maar, ik ben niet geëmigreerd hoor... De gemeente heeft u uitgeschreven, klinkt het, dus u ben niet meer in NL woonachtig. Ja, tijdelijk. Niks mee te maken dit zijn (onze) regels. Discussiëren heeft geen enkele zin. Je bedrijf wordt dan ook weer in opdracht van de belastingdienst uitgeschreven bij de KvK en foetsie is die btw verrekening.
Die twee spelen elkaar het balletje toe. De belastingdienst geeft aan de gemeente opdracht voor een onderzoek naar dominicile, en de gemeente interpreteert dat doodleuk als: dat de belastingdienst opdracht heeft gegeven je uit te schrijven. Want dat is winst voor de staat. Ik vraag me serieus af of dat allemaal zo maar kan. Je staat er van te kijken wat miskleunen bij de belastingdienst voor verdragende consequenties voor je heeft. Kafka is er niets bij. Je wordt gewoon van het kastje naar de muur geduwd en niemand die zich iets aantrekt van je persoonlijke situatie. Daar zou "Ik vertrek" wel eens een keer aandacht aan mogen besteden, de financiële, economische en belastingtechnische gevolgen van verhuizen binnen de EU.
Daarentegen, waren banken vroeger de dwarsliggers, die werken nu op de goede manier mee. Krijg je gewoon een nieuwe calculator op je tijdelijke adres als de andere het niet meer doet, je pasje krijg je netjes opgestuurd en het is ook geen probleem meer om een buitenlands adres te hebben. Dat is wel anders geweest. Wel even alles elektronisch zetten zoals afschriften en dergelijke adviseert men dan.

Zwembad
Over een paar weken wordt de SolarFarm omgezet naar het zwembad. Daarmee grijpen Wim en ik meteen de kans aan het een en ander te moderniseren, glad te strijken en modulair in te richten. De idee is dat het niet meer zo zou moeten zijn dat de halve elektronica uit elkaar genomen wordt bij het vervangen van dingen. Zijn we eerder er van uitgegaan dat alles mooi compact in een kastje moest passen is dat idee verlaten. Omdat in de praktijk blijkt dat er af en toe dingen stuk gaan en je er dan heel slecht bij kunt komen om dingen te vervangen. Dat geldt in het bijzonder voor het moderniseren van schakelingen of sensoren toevoegen. Bij het zwembad zit bijvoorbeeld een schakelbord dat dicht bij dit idee komt, dingen zijn redelijk makkelijk uit te wisselen.

schakelpaneel zwembad

schakelpaneel kachel

Verschilletje hè? Als je een sensor bij het zwembad moet vervangen is dat met de door ons gebruikte 1W bus een fluitje van een cent. Bij de kachel heb je een soldeerbout nodig. Daaraan kun je ook meteen zien welk effect "voortschrijdende inzichten" heeft. Nu wil ik overal de standaard relais (blauw) vervangen door solid-state (zwart op de foto en geen bewegende delen) exemplaren, die zijn veiliger voor de elektronica maar vergen ook een stuk minder energie. Dat laatste is van belang bij de Raspi die maximaal 2A kan leveren. Ook al omdat er voortdurend storingen op het 1W netwerkje zijn gaan Wim en ik alle factoren uitschakelen die daar invloed op hebben. In dit geval energie en 'esp' dingen. De komende weken staan dan ook in het teken van upgraden en vereenvoudigen van de schakelpanelen, nu nog slechts drie stuks. Het experimenteren met de elektronica is nog lang niet voorbij maar de producten beginnen wel steeds robuuster te worden. Zo ben ik ook voortdurend bezig de programmatuur te vereenvoudigen en stabieler te krijgen. Daarbij wordt al doende ook de kennis van Python, de door mij gebruikte programmeertaal, groter. Zo zie je maar je bent nooit te oud om te leren. Ook al merk je dat het leren van een nieuwe programmeertaal wel wat  langzamer gaat dan 30 jaar geleden. Toen..., ja toen... afijn, geen plek voor heldendaden hier.  

Terreur
Ook het seizoen van de firma List en Bedrog is weer in alle hevigheid losgebarsten. Om de haverklap worden we gebeld door figuren die schijnbaar alles van je weten en je iets aan willen smeren als kozijnen, zonnecellen, klusbedrijven, diepvriesvoedsel, en wat allemaal niet meer. Af en toe belt er ook eentje op om je te verleiden naar een nummer te bellen want je pakje ligt klaar. En daar moet ik altijd erg mee oppassen want er is altijd wel iets onderweg van .cn naar LDF aan elektronica of zo. Maar als het nummer in een flitstempo opgelepeld wordt dan weet ik het al. Een 0880 betaalnummer. Dan is het over en uit. Bovendien heb ik alleen nog maar van UPS meegemaakt dat ze je opbelden. Overigens, met die slimme jongens moet je geen zaken doen als je niet allerlei bijkomende kosten wilt gaan betalen zoals btw, invoerbelasting en behandelingskosten. Vorig jaar toen ik mijn eerste Raspi cluster in elkaar wilde schroeven vond ik een prachtig rekje dat uit .us moest komen. Werd binnen een paar dagen keurig door UPS bezorgd, dat dan wel weer, maar of ik ff 23 euries wilde aftikken voor de vervoerskosten als ook de btw en behandelingskosten. Daarmee werd dat rekje wel heel erg duur. Sindsdien verdubbelde mijn inspanning zich om bijna alles uit .cn te krijgen met gratis transport. Dat even terzijde.
Nu ben ik niet wars van een gratis spraakles, ook al is dat telefonisch, maar af en toe loopt het echt de spuigaten uit.
Het nieuwste telefoonterreur avontuur is dat een zekere Anna van het EDF (soort Nuon) je opbelt met de mededeling dat je op dat moment vreselijk veel stroom aan het verbruiken bent en ze je daarom over een paar minuten gaan afsluiten als je niet even heel snel een 0800 nummer gaat bellen. Uiteraard denk je dan ff na of dat wel zo is, niet dus. Ook niet na een blik op de meterkast. Na een paar minuten belde ze weer op, waarom ik nog niet had gebeld want het afsluiten ging nu toch echt gebeuren !!! Je bent dan even stomverbaasd over zoveel brutaliteit. Ten eerste kan EDF onmogelijk à la minute zien hoeveel stroom ik verbruik, want die slimme meter heb ik toch maar niet besteld. Ten tweede wordt er een maandelijks bedrag afgeschreven en ergens in juli elk jaar bijgesteld. Nu liepen er in de zomer een viertal pompen 24/7 maar ook dat is inmiddels door het Raspi net tot een minimum terug gebracht. Pompen lopen nu alleen als het functioneel is. De enige stroomvreter is dan nog de keramische oven maar die fikt hooguit een keer in de maand, dat kon het dus ook niet zijn. Op nederlanders.fr stond dat je dan naar je EDF klantnummer moest vragen en/of om haar precieze naam, waarna er meteen opgehangen werd. De volgende keer dat Anna belt zal ik dat eens proberen. Je moet dus never nooit naar een nummer bellen dat ze je via de telefoon geven. In vrijwel alle gevallen krijg je een mailtje van de vervoerder of dienstverlener naar welk nummer je kunt bellen als er hulp of informatie nodig is. Een gewaarschuwd mens telt voor twee denk ik dan maar weer. AL en goed, die telefoonterreur begint zo langzamerhand epische vormen aan te nemen in LDF. Hier ligt echt een taak voor de overheid om dit in te dammen. Of zullen dan ineens alle callcentra in staking gaan als er ingegrepen wordt? Wat ee nrust zou dat geven. Of, gaan Wim en ik eens nadenken over hoe we dit elektronisch kunnen oplossen met behulp van een: druk op 1 voor de B&B, druk op 2 voor... Nog mooier is een chatbot natuurlijk die de nummers van de telefoon terroristen herkent en ze te woord staat. Nu ik het erover heb, die komt op de lijst. Weer een mooi winterprojekt!

WVTTK 11

Tour de France

Eens in de zoveel jaar scheert de tour de France bij ons langs. Dit keer is het opnieuw goed te doen. Je kunt in twee dagen of met een beetje plannen 3 dagen, het voorbij gaan van de Tour caravaan genieten. De routes liggen op ongeveer 40 km afstand van hier. Het schijnt dat de caravaan veel gadgets rondstrooit, leuk voor de kleinen. Als je het goed voorbereidt kun je zelfs meerdere keren op die dag langs het parcour gaan staan. Hier zijn de data:

Saturday, July 12th	Tomblaine > Gérardmer La Mauselaine	161 km
Sunday, July 13th	Gérardmer > Mulhouse	166 km
Monday, July 14th	Mulhouse > La Planche des Belles Filles	161 km
Tuesday, July 15th	Besançon
Wednesday, July 16th	Besançon > Oyonnax	186 km

En hier het kaartje:

le mouton ligt 15 km links van Saint Loup sur Semouse
kaartje: tour organisatie

Link naar site van de tour.

Ont-dingen

De laatste jaren een favoriet onderwerp op deze blog is de kwaliteit van het leven. Niet alleen je droogje en je natje, maar ook vooral het (her)vinden van je geestelijke balans. Nadenken over dingen. Nee, niets diepzinnigs, gewoon je af en toe eens afvragen waar je mee bezig bent. Gasten waarmee ik hierover wel eens praat hebben daar vaak wel een etiketje voor: midlife crisis, dipje, dolende geest, depressie... Zelden iemand die zei dat het een goed ding was om even pas op de plaats te maken en een moment op de dag eens te gaan navelstaren. Grappig is dat. Zo'n vakantie zou wellicht een perfecte gelegenheid zijn om juist dát te doen: ontspannen.

Toch is dat mijn gewoonte nu, elke dag een rust moment. Even de ogen sluiten, of op een bepaald punt fixeren. Dat kan in de leesstoel, 's ochtends bij het ontwaken of net vóór het slapen gaan. Het doet er eigenlijk niet toe wanneer. Éven staat die klok stil, een paar minuten staat de rem op je gedachten, niets!

Zit ik in onze eigen studio, dan kijk ik veel naar de schaapjes die heen en weer zwalken in de wei. Op zoek naar een lekkerder hapje dat nét even een metertje verder staat dan het hapje dat ze net op hebben staan knabbelen. Dat werkt erg ontspannend.

Vragen veel mensen: “Hoe ging dat, van een tumulteus bestaan naar de rust van het platte land?”. Kort gezegd: het was een tamelijk acute gebeurtenis. Het besluit om met het IT werk op te houden overviel mezelf ook een beetje. Op een mooie zonnige winterse dag zat ik op een bankje aan de oever van de rivier van het landschap te genieten. Opeens bedacht ik me dat na 30 jaar in het vak geen spectaculaire dingen meer waren te ontdekken. Voor mijn gevoel duurde het allemaal veel te lang voordat er uit de laboratoria werkelijk vernieuwende dingen op de werkvloer verschenen. Echte uitvindingen waren er al 15 jaar lang niet meer gedaan. Met die computer chip zitten we ook al ruim 30 jaar opgescheept. Bovendien zat deze jongen al snel 8 uur per dag te vergaderen, ook niet erg enerverend. Stoppen dus, wat nu dan?

Tussen het besluit om op te houden met IT werk en daadwerkelijk iets anders doen zaten maar een paar maanden. Mijn gereedschap was geen toetsenbord meer maar een hamer en was ik heftig aan het verbouwen in LDF. Na bijna 6 jaar kan ik zeggen dat het een van de betere besluiten is geweest. Dus beste vragers: nee ik verlang niet meer, en heb geen heimwee naar, de IT rat race. Wel houd ik het nog een beetje bij door op het internet van alles en nog wat over IT te lezen en allerlei leuke dingen te doen met de Raspberry computertjes.

Zonneenergie

Om de haverklap wordt je ook over zonnecellen op je dak plaatsen gebeld. Nee, veel te duur om via die cowboys zo'n installatie te kopen. Af en toe evalueer ik of het toch niet rendabel is voor onze B&B. Als zelfbouw pakket dan hè. Nog steeds komt daar geen al te zeer positief antwoord uit. Het gaat in ons geval niet om er aan te verdienen maar om minder te consumeren van het EDF netwerk. De goedkoopste kWh prijs is 4 cent, en het duurste (tarif rouge) 55 cent als je kiest voor het régime "tempo" (met dal uren en nachtstroom). Met belastingen erbij verdubbelen zich die prijzen met gemak. Kijk je naar het verbruik aan electriciteit per jaar voor het zwembad, want daar gaat de oefening om, dan is dat ruim 250 E per jaar. Er is een installatie nodig van 1200 wph, zoiets kost rond de 1600E als doe het zelf pakket, dan zou je daar gemiddeld een kleine acht jaar over doen om dat terug te verdienen. Ja, oké, gaan de stroomtarieven met gemiddeld 3-5% per jaar omhoog en de belastingen navenant zou dat zomaar terug kunnen zakken naar 5 jaar. Daarna draait je zwembad op gratis stroom. Zinvol? Nog niet. De prijs van een wph moet nog eens flink zakken wil dat gaan gebeuren, tot zo'n 65 cent per wph (watt piek uur = norm uur voor een zonnecel). Vergeleken met vorig jaar zijn de prijzen van de wph ook nog eens bijna 20% gestegen. Zou dat aan die belastingen liggen op panelen en dingen daarvoor uit China? Ja, laat het maar aan de politiek over om een goed lopende industrie om zeep te helpen.

Nieuwjaarspreek

Vorige week zaterdag was de nieuwjaarspreek van de bourmaitre. Gelardeerd met een dertigtal slides waarop weer vele personen met naam en toenaam werden geduid. Over de gemeentelijke herindeling kwam een heel verhaal, of zeg maar klaagzang. Waarom de lui uit Parijs niet naar de historische verhoudingen hadden gekeken en alleen maar poppetjes hadden geteld. De eis is dat er cantons gevormd moeten worden van 14000 inwoners of meer. Nu werden ze ergens ondergeschoven waar men noch cultureel noch geografisch iets mee had. Hop, 23 burgemeesters op hoge poten naar de prefect en president van de Haute Saône. Hoe men dat dan toch in hun hoofd had gehaald, een blunder van jewelste. Hun protest werd ter kennisname aangenomen ;=) Dan weet je het wel, zodra de mannekes de deur achter hen dicht deden was het voorval al weer vergeten. Vólgende!
Daarna is er altijd een vere d'amitié met wat te happen. Omdat dat de afgelopen jaren nogal magertjes werd had ik aangeboden daar iets aan bij te dragen. Voor de versnapering had ik dus een flinke schaal oliebollen gebakken, een ander figuur had ook het nodige gedaan dus de tafel was al weer iets beter gevuld dan het voorgaande jaar. Croustillons heten oliebollen in het Frans. Ze werden niet geweldig ontvangen. Zo met opmerkingen als oliebollen hè? Dat zal een vette hap zijn. Uit beleefdheid nam iedereen er toch eentje. Volgend jaar maar iets anders verzinnen. Toch werd ik meerdere malen door de bourmaitre uitvoerig bedankt. Hierop antwoord je dan met: “c'est rien, c'est rien” (geen moeite) In ieder geval een gebaar gemaakt, wellicht komen nu meer mensen op het idee iets mee te brengen. Dan krijgen we weer een behoorlijk gevulde tafel. Ook al blijft er altijd het een en ander over, een gevulde tafel is gewoon mooier en trekt dan misschien meer mensen aan. Het zijn eigenlijk altijd de zelfde die je ziet bij die gelegenheden.

Wel lekker staan kletsen met Bernard over zijn vergistingstanks waar hij elektriciteit mee gaat genereren. Met die hoeveelheid koeien die hij heeft komt daar natuurlijk een mega hoop mest van af. De warmte die bij het vergistings proces vrijkomt mag hij alleen zelf niet aftappen, anders krijgt ie weer minder per kW terug. Dat zou precies het omslagpunt betekenen, vertelde hij. Daar moet je toch echt voor in LDF zijn voor dergelijke idioterie. Die warmte wordt verder nergens voor gebruikt! Een warmtewisselaar erin en hop je krijgt zomaar voldoende armte om je huis te verwarmen. Met Patrique nog ff staan lullen over zijn dagelijkse tocht langs het kanaal naar Epinal. Ook in de winter fietst die jongen 45km heen en terug naar zijn werk. Er zit dan ook geen grammetje vet aan die man. Didier kwam nog even langs schuifelen. Hij zou nog wel in de gemeente raad blijven zitten, maar wist ook niet wie de nieuwe burgemeester zou willen worden als in maart de verkiezingen gehouden worden. Er is geen kandidaat! Om je te bescheuren. Ook wel te begrijpen, want veel goeds voor een dorp diep in de schulden kun je ook niet doen. Dat wordt een hoogst ondankbare taak, want je doet het altijd fout. Ook dolletjes is dat er voor een dorp van 214 koppen 8 gemeenteraadsleden zijn. Net zoals er drie feest commissies zijn.

Vegen uit de pan en van wat me verbaasde

Begin deze week moest ik voor een laatste klant toch nog in de stijgers gaan staan. De server waarop hun applicatie draaide was gecrashed, en met vereende inspanning (Carla, Ingmar, Wim en ik zei de gek) op verschillende momenten, kregen we de handel weer aan de praat. Maar ja daar moest ik wel weer ff voor op en neer naar 0031. Hup 1200 KMmetjes op de teller en 60 liter diesel verder. Dinsdagnacht om 3 uur kwam deze jongen doodop weer op zijn werkplek in MSP, la douce france terug.


Dan is het nu tijd om iedereen een veeg te geven, deze keer.

Damien
De volgende dag kwam Damien pas om half tien aanzetten, ja hij had mijn auto wel zien staan maar was nog iets te moe-oeoeoe. Weet je, die goser lijkt echt een beetje op Guus Flater, echt waar, wat gedrag en zo betreft. Hij ziet er net zo sjofel uit, gedraagt zich alsof het werk vanzelf afkomt en is absoluut niet de slimste. En op zijn zachts gezegd komt hij een beetje vaagjes over. Nee geen schlemielig iets, maar meer van iemand die maar niet kan begrijpen dat de wereld om hem heen in beweging is, desondanks. Maar hij zelf als in een soort van stasis verkeerd en alles aan hem voorbij gaat zonder het te merken. Hij is een beetje dom, maar erg vriendelijk en goedlachs. En wat hem veel punten oplevert: hij heeft geduld met mijn gebroken frans en begrijpt zelfs mijn gestoethaspel in vervoegingen. Da's toch wel heel wat.

Scheffers.
We staan nu heel dicht bij het meest ingrijpende verbouwingsdeel van ons huis: het appartement. Namelijk de pui en de dakkapel. Daarvoor is een soort melding van werkzaamheden nodig, zeg maar: déclaration de travaux. De wet zegt namelijk dat als de toename in bewoonbaar oppervlakte minder dan 20m2 is, je geen vergunning nodig hebt, en een melding volstaat. Wel, natuurlijk moet dat vergezeld gaan met een tekeningetje van de gewijzigde situatie. Nu is het zo dat we er nog niet helemaal precies uit zijn hoe en wat dus dat tekeningetje wordt iets gedetailleerder dan nodig. Da's iets moois voor de zondagmiddag.
Maar er zit een verhaal aan vast.
De nederlandse aannemer Freik Scheffers heeft een offerte gemaakt op basis van materiaal en uren. Geen tekening, was ie niet zo sterk in, zei ie. Nou ja zeg, een aannemer! Op basis waarvan zou je dan een déclaration de travaux moeten indienen. Nee daar maakt hij zich wel erg makkelijk vanaf. Over de uiteindelijke vormgeving moest te elfder ure alsnog een discussie komen. Komt ie met een papiertje waaop een met dikke viltstift gemaakte, wat onduidelijk gekraste, mega ruwe schets stond. (iemand die het later zag liggen riep: oh ga je en kas bouwen?)

Het kwam erop neer dat de afwerking door de klant zou worden gedaan, en dat voor 5200 euries. Hij boodt een paar plaatjes watervast triplex, een raampje, wat blaken die geplaatst zouden worden, maar dakpannen die vanaf de grote hoop van LMQR (Le Mouton Qui Rit) komen.

Errug makkelijk en errug mager. Maar je kon praten als brugman van de prijs ging niets af. Dan maar andersom, meer voor de zelfde prijs, en dat kon dan weer wel. Dus wel degelijke isolatie, wel een betimmerde dak constructie en ook onderhoudsvrije zijkanten. OK verven aan de binnenzijde voor mijn rekening, maar de buitenzijde is toch echt zijn ding. En dan komt ie met een nogal dom argument voor zijn te hoge prijs: er komt toch altijd nog extra inbreng vanuit de klant. Zoiets van raampje anders, dak iets anders, afwerking beter enz enz. Wat en merkwaardige manier van handelen. Als ik dus niets had gezegd had ik met een casco opgescheept gezeten. Nou ja, hoe vreemd dit ook moge klinken, aannemers zijn nergens ter wereld verschillend. Ze proberen met een minimum aan diensten weg te komen. Maar dat heb ik al eens eerder geroepen. Nu is Scheffers niet kinderachtig, dat wel weer. Een paar extra dingen kunnen altijd tijdens de klus, dat is weer een andere kant. Hij is duur maar levert ook kwaliteit, daar wordt niet op geknepen of over gezeurd. Eens kijken hoe hij op de tekening reageert maandag.

EDF
Dan vind ik in mijn brievenbus een kaartje van het EDF (electricite de france) Ze hebben de meterstanden genoteerd, maar zeggen geen contract voor levering te kennen of te hebben. Dus ikke bellen met Ruth, de makelaar die dit soort dingen geregeld zegt te hebben. Die vertelt me dat ik als een haas naar Vesoul (+50 km v.v.) moest om te gaan betalen. Dacht het niet. Eerst maar eens bellen met het service center van EDF. En wat nu volgt gelooft niemand...
Krijg je eerst een voice response system, je toetst je postkode in en wordt verbonden met de agence die voor jou streek verandtwoordelijk is. So far so good. Vraagt het mens waar ik woon, dat gezegd hebbende, vraagt ze of ik dit kan spellen, doen ik. Of ik het contract nummer heb, hep ik nie, daarom bel ik juist en of ikke asjeblieft erreguns mag gaan betalen anders wordt ik afesloten. OK wat is uw woonplaats, of ik dat even wilde spellen. En de straat en huisnummer, of ik dat even wilde spellen (hoe spel je trouwens 15?) waar ligt dat, ik: haute saone, ligt dat bij... ik: nee dat is een deel van de regio France Comte. O ligt dat bij... ik: nee dat is veel te zuidelijk. Oh. Kunt u uw plaatsnaam nog een keer spellen? En wat is uw adres?
Nu moet je dit soort dingen bij mij niet meer dan en keer vragen dus ik ontplofte bijna en op mijn beste frans en meest sarcastische manier vroeg ik of ik de rest van het alfabet ook meteen maar moest spellen. Maar hierop kwam geen enkele reaktie. Waarop ik haar aan Damien af want ik moest aan mijn hart denken die al weer 40 slagen extra maakte. Wat een moron! Tot mijn verbijstering hoorde ik Damien tot nog drie keer toe de plaatsnaam, en het adres uitspellen, iedere keer als er weer een nieuwe zoektocht met een andere optie gedaan werd. Wat zat daar aan de andere kant van de lijn in vredesnaam?!! Wat een vreselijk dom mens! #$%#%#$#
Damien bleef hier nogal stoicijns onder, en beantwoordde alle vragen dociel. Nee het adres was niet bekend. En nee dus was er ook geen contract. Na 6 maanden stroom verbruik is dit erg merkwaardig, dacht ik. We hadden wel het leveringsnummer, 131...., zij: dat kan ik opzoeken, kunt u de plaatsnaam [nog een keer] spellen, ja je gelooft het niet! Nee ook onder dit nummer geen contract. Wie had hiervoor het contract, ik: Gaillardo, zij: waar woonde hij, ik: hier in MSP, Dat kan ik niet vinden. `kunt u...' en dat betekende voor mij het einde van het gesprek. Damien iets docieler vroeg nu om advies aan die dame, en ik hield mijn hart vast waar ze mee zou komen.
We moesten maar naar het gemeentehuis gaan voor verdere informatie. Huh? Naar het gemeentehuis, maar u bent toch een private organisatie en leverancier van... na enige aarzeling klonk het behoorlijkermate gedecideerd: u moet beslist naar het gemeenthuis gaan, daar hebben ze meer informatie. Damien en ik keken elkaar in operste verbazing aan en we hingen op.

Als oude data anarchist weet ik dat er altijd een zogenoemde klapdeur in het systeem zit. En wat doe je dan als eerlijke burger: je vult op het internet gewoon het aanvraagformulier voor een kontrakt in, alsof je neus bloedt. Of er nu wel of niet kontrakt zou bestaan, who cares, ze konden mijn kontrakt toch niet vinden? Nou dan.
En verrek! Na een uurtje kwam er een retour mail met een wedervraag van EDF, wie voor ons het contract had gehad en dat iemand zsm contact met me zou opnemen. Dat laatste zal wel niet zo'n vaart lopen dacht ik. Maar ik ben benieuwd hoe de administratie (het systeem) gaat reageren op mijn antwoord dat ik al sinds juni in het huis woon! Laat ze daar maar eens koek van bakken. Evenzo heb ik een contract aangevraagd, ik heb binnen 48 uur gereageerd - op advies van de edf bezoekkaart - dus heb ik aan alle voorwaarden voldaan. En laten we er nu maar eens geheel op zijn frans regelmatig een mail naartoe sturen hoe het nu met mijn kontrakt staat...

Echt vrienden, de bizarre vormen die het administratieve systeem in 0033 heeft aangenomen is met geen pen te beschrijven. Kafka was toch ook iets frans of zo? Zie ook mijn eerdere verhaal over het bankwezen. Is ook een eye opener geweest. Ik begrijp steeds meer de laconieke houding van de Fransen tegenover de authoriteiten. Eigenlijk wel humor, maar als je er door gepakt wordt ben je vreselijk aan de beurt.

Zover de vegen uit de pan.


De volgende keer weer iets meer van de vorderingen, en wat fotootjes.