WVTTK 13

De laatste dagen paar weken zijn we druk rondom en in het huis om de B&B klaar te maken voor het nieuwe seizoen. Een paar opknap klussen hier, gewoon onderhoudswerk daar en de tuin. 's Avonds zitten we dan moe gestreden in het haardvuur te staren of kijken een flimpie. Fannie's ogen zie je dan al snel dichtvallen, en deze jongen voelt zijn spiertjes opspelen. Deze WVTTK is dan ook in een aantal etappes ontstaan.
 
Hottub

HotTub in aanbouw

Het avontuur met de APT hottub gaat met horten en stoten. Een jaar te laat geleverd en een leverancier die maar niet wil begrijpen dat als hij gewoon snel op de vragen antwoordt hij ook een stuk sneller van ons af is. Maar goed ik bespaar jullie de smeuïge details, die komen later misschien nog wel. Of gewoon aan de eettafel in Le Mouton Qui Rit.

Die tub is dan eindelijk geleverd, als bouwpakketje. Dat op zich is prima en was ook zo afgesproken. Zoals beloofd, de tub moest alleen nog even aan de kachel en pompen aangesloten worden. De bijgevoegde “uitgebreide” handleiding zou alles laten zien. Helaas liet die ons daar toch een beetje in de steek en gingen er wat vragen richting APT. Ook hier laat ik de details maar achterwege. Stroef is hier het steekwoord als het aankomt op raad en daad. Goed, Frerik onze vaste aannemer er maar eens bij geroepen om een monteerbare kachelpijp te leveren want we willen graag in bad! We vroegen ook zijn advies en indruk van het geleverde, zeg maar een second opinion. Hij stelde voor om APT wat extra koppelingen en slangstukken te laten leveren en de pompen verder weg te zetten zodat alles frictieloos aangesloten kon worden. Hoe dan ook dat bad is operationeel volgende maand, met of zonder samenwerking van APT. Tegen beter weten in hoop ik toch nog stiekem dat ze tot het besef komen dat je beter een tevreden klant kunt hebben dan andersom. Hier gaan we meer over horen ;=(.

Lente
Een veel prettiger onderwerp, het is officieel LENTE!!

Even is het best nog wel fris in de morgen met wind zo, de rijp ligt nog bijna iedere ochtend op het veld. Dat verdwijnt snel met het zachte weer en zo tegen 10-11 uur kruipt de zon het balkon op. Een bakkie doen in de zon is nooit weg, vitamine D aanmaken noemt Fannie dat. De winter begint nu echt zijn bullen te pakken, dat was vorig jaar toch écht wel héél anders, wát een rampjaar was dat. Nu staan de eerste fruit bomen al in de bloei, lopen de bladeren uit van alles wat plant is en dingen die vorig jaar niet of nauwelijks bloeiden staan nu al te pronken. Een lust voor het oog.

Dit jaar is de tweede ronde om rondom het huis de zaak op te knappen. In dat kader zijn nu alle staldeuren aan de voorkant in de kleur Baskisch rood gezet. Heel apart die kleur.

Le Mouton Qui Rit in een nieuw jasje

ervoor

De stalen ramen van de stallen zijn van die ouderwetse dingen met extreem dikke voegen van stopverf. Wat ik daar mee aan moet is even een puzzel. De kit is totaal verweerd, eerst maar eens schoonmaken. Nog even met de hogedrukspuit en wat chloor langs de aanslag op de muren en de voorkant is weer picobello. Met andere woorden we zijn bezig met de voorjaarsschoonmaak! ;=)

Het grasveldje voor ligt er weer bij als een biljart laken en de bollen die we elk jaar in de grond proppen komen voor de verandering eens allemaal opzetten. Best leuk een beetje kleur in de tuin.

Volgende stap was de achter tuin. Zwaar werk zo'n eerste keer maaien in het seizoen. Meteen gekeken welke aanplant de winter overleefd heeft. De vlinderplanten zijn mooi overeind gebleven, de Bamboe loopt ook weer uit, een paar rozen hebben het voor gezien gehouden en de rodo die vorige herfst door de schapen was aangevreten heeft totaal geen vorm meer. Volgens Fannie staat ie ook op de verkeerde plek. Wat ander klein grut heeft het ook niet gehaald, de jasmijn heeft nog wat groens... Het valt eigenlijk wel mee.
De Lidl heeft plantgoed in de aanbieding, maar Louise zegt dat Gamme Vert beter spul heeft plus een garantie dat de boel aan zal slaan. Daar maar eens wat halen. Een tuin volplanten met van alles en nog wat, dat kan zomaar. Alleen moet je dan later weer gaan uitdunnen, dat is extra werk. Zo hebben we dat in onze vorige tuin gedaan. Nu willen we de tuin organisch laten groeien en ook nog voldoende ruimte voor de gasten over laten om te kunnen ravotten.

Solarfarm

Begin mei schakelen we de solarfarm weer over naar het zwembad, met de uitbreiding zal die snel op warmte komen. Deze winter is het voor wat betreft de warmtevoorziening van het huis niet geweldig gegaan met de solarfarm. Op de een of andere manier bleef er een klep hangen waardoor de warmte niet optimaal het huis in kwam. Met Wim ga ik me daar nog eens over buigen. Tot overmaat van ramp is ook het computertje dat de hele handel aanstuurde vorige week overleden. Reden te meer om extra aandacht aan de stabiliteit van die omgeving te geven. Kan ik weer eens lekker mijn oude vak uitoefenen, ach het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

Ook gaan Wim en ik eens kijken hoe de overcapaciteit in de zomer geneutraliseerd kan worden.

Nou ja het SolarFarm project is zonder duidelijk einde of einddoel. Algemeen geldt dat er van mei tot en met oktober gezwommen moet kunnen worden om in de winter het huis op 15 graden te houden. Nog zat te bouwen en te experimenteren dus.

Een dezer weken ga ik voor het zware werk een hulp inhuren, om het terrein rondom de solarfarm weer netjes te maken. Dat is door het laatste graafwerk een zooitje geworden. Kan er meteen weer een lading tout-venant over de omgewoelde grond heen, dan is het weer netjes en beloopbaar. Pakken we meteen de pétanque baan aan met een nieuwe toplaag tout-venant.

CV kachel

Vorig jaar hebben Wim en ik ook een Raspi computer aan de houtgestookte CV kachel geknoopt. Dat heeft verrassende besparingen in hout opgeleverd. Het programma is zo ingesteld dat het een signaal afgeeft als de temperatuur van het CV water beneden de 40º gaat komen. Dit is dan het moment waarop je naar de kachel kan lopen om er een aantal blokken hout in te kieperen. Eerder mikte ik de kachel gewoon vol met hout als er langsgelopen werd. Dat bleek, met de resultaten van de huidige opstelling, niet de beste manier te zijn geweest. Natuurlijk stopte je met hout bijgooien als de temperatuur richting de 70º begon te lopen, dan was het eigenlijk al te laat en ging de beveiliging soms af. Nu stook ik gecontroleerd tussen de 40 en 60 graden en het huis wordt net zo warm. Krijg wel de indruk dat het huis net iets minder snel op temperatuur is maar dat is een kwestie van eerder gaan stoken. In combinatie met een goed werkende SolarFarm moet ook dat minpuntje tot het verleden gaan behoren. De komende winter zal het uitwijzen. Deze raspi is in ieder geval door de besparingen in hout binnen een stookseizoen al weer terugverdiend. De volgende uitbreiding hebben we ook al verzonnen. Een soort van stoplicht dat de status van de CV aangeeft inclusief dalende of stijgende trend van de temperatuur. Zo kunnen ook de winter gasten, of ik vanuit mijn leesstoel zien wanneer er hout bijgevuld moet worden. Dan nog een robotje dat het hout in de kachel stopt, dat zou het verhaal helemaal compleet maken. Nou ja gekker moet het niet worden. Alleen nog dat de buiten temperatuur opgenomen wordt, en er gewogen hoeveel hout er in de CV gaat. Daarmee kun je redelijk nauwkeurig voorspellen wanneer er hout in moet of hoeveel hout je een volgende keer moet bestellen. Tot nu toe is het bestellen van het aantal sterres (m3) gewoon een vinger in de lucht geweest. Dat gaat dan nu veranderen.

Lente

Was het vorig jaar nog winter aan het begin van de zomer, nu is het precies andersom. De meteorologische lente is nog niet eens begonnen maar de rozen zitten al weer vol in de bladeren. De tulpen steken hun kop al boven de grond en de sneeuwklokjes staan nog steeds eigenwijs te doen. Uiteraard zie je overal de krokussen al hun pracht en praal showen. Makkelijke dingen zijn dat eigenlijk, je poot wat van dat grut in de grond en jaren later is het een deken van kleur. De eerste lawaai vogels laten zich al weer horen en lammetjes maken de wei onveilig. Nu maar hopen dat de steenarend niet al te hongerig wordt. Dat zou vervelend zijn als er weer een paar lammeren te grazen worden genomen. 

Zou een heftige laserstraal iets kunnen doen om die birds op een afstand te houden? Iets voor projectlijst C. (A zijn dingen die moeten, B zijn projecten die ook wel mooi zouden zijn maar waar geen bloed uit loopt als ze niet gebeuren, C is zogezeid leuk om te doen maar meer ook niet) Een soort van MOSCoW (Must, Ought, Should, Could or Wish to have) lijst dus.

Oké de lente, er zijn af en toe nog behoorlijk heftige buien en dan is het weer éven winters koud, maar toch! Op de meters stonden af en toe al wel weer temperaturen van +15 graden. We zijn de afgelopen winter erg verwend geweest met het weer. Die heftige regenbuien af en toe neem je dan voor lief. 

Auto
De auto is ook weer gerepareerd en de garage waarvan de offerte aanvankelijk een kleine hartverzakking veroorzaakte kwam met een rekening die honderden euries lager uit kwam. Opvallend wel weer is dat ineens dingen anders gingen toen ik vroeg om de vervangen onderdelen achter in een doos in de wagen te leggen. Blijkbaar is dat heel gewoon want er kwam een reactie als: "vanzelfsprekend, komt voor elkaar." Zo is dat avontuur ook weer bijna achter de rug. Volgende week het brik ophalen en eens kijken wat ze er werkelijk van gebakken hebben.


Galerij
Dan komt er dit jaar ook een soort galerij in Le Mouton Qui Rit. De plannen zijn zo goed als gesmeed. De kunstenaar, Freek Steijsiger, die zijn guauches tentoon wil stellen in LMQR, komt in maart de locatie bekijken. Onlangs, bij een eerste ontmoeting liet hij wat van zijn werk zien, ik moet zeggen indrukwekkend. Die uitgewerkte details en kleuren zijn werkelijk een hele aparte ervaring om die in je op te nemen. Ik kijk dan ook erg uit naar de echte werken omdat foto's vaak niet geweldig de werkelijkheid weergeven. Ik laat nog even niets zien op de blog. Daar moet ik immers zijn toestemming voor krijgen. Zijn website moet ik jullie even schuldig blijven, de url werkt niet meer. Zal het wel weer verkeerd ge-book-marked hebben.
Het feit dat er een galerie (even onder reserve) lijkt te komen in le Mouton is ook een van de drijfveren om nog enkele huisjes meer te maken. Lijkt me leuk om zowel het werk van Freek als dat van mij op te stellen. Geeft wat meer kijkwerk en afwisseling.
Een extra gelegenheid om mijn werkjes onder de aandacht te brengen is via een nog op te zetten winkel in Fontenoy le Chateau. Het is de vrouw van Frerik, Caroline, die dat aan het opzetten is. Een soort van producten uit de streek gecombineerd mogelijk met een thee salon. Dat zet het maken of, noem het zelfs maar, productie van huisjes toch wel in een ander daglicht. Voor de kunstmarkt in april/mei moet ik ook nog wat extra werk beschikbaar hebben.


Huisje 25 
Et voilá nummer 25 is af.
Voor deze heb ik me opnieuw laten leiden door de flatjes en gebouwen aan parque Güell.

huisje #25, 23 cm hoog

Dit keer geen monstertjes op het dak of aan het gebouw. Volgens mij was de stijl er niet naar. Grappig is het altijd wel weer dat de aanzichten vrijwel nooit op elkaar lijken. Soms verandert de stijl compleet, hetgeen hier ook weer is. Tijdens het maken van #25 dacht ik al na over de kleur van het glazuur. Leek me mooi om dat in Royal Blue te doen. Dat is een hele mooie diepblauwe kleur die erg goed dekt. Met het aantal kleuren voor de huisjes moet je je sowieso beperken tot maar een paar anders wordt het te bont. Dat is mijn persoonlijke mening/smaak dan. Het diepblauwe kan dan met geel of luster aangevuld worden, maar voorzichtig.

huisje #25 N-S-W-E gevels

Sinds huisje 24 worden de gevels allemaal frontaal gekiekt. Waarom? Voor een van de ramen zocht ik namelijk naar een voorbeeld van een eerder huisje. Bleek dat het maar half zichtbaar was, lastig zoiets. Want af en toe komt er in de volgende huisjes iets van de ramen en andere elementen terug van eerdere werkjes. Zoals een gargoil die goed gelukt was, of die slakken die best wel eens een thema zouden kunnen worden voor een van de volgende huisjes. Om de herkenbaarheid te vergroten is het dan prettig als je elementen erin gelijkend krijgt. Het thema van deze honderd huisjes (in wording: stand 26) is immers Gaúdi. Dan zal er ook een zekere lijn in de stijl moeten zitten. Het was even zoeken naar het originele voorbeeld, op een schets vond ik iets ervan terug, maar niet voldoende. De manier van vastleggen voor de toekomstige bouwsels is op deze manier dus nu gezekerd.
Voor no. 26 is er inspriatie gevonden in het meer barokke werk van Gaudi. Zoiets als het "house of bones". Niets macabers maar de ramen en deuren hebben spijlen die een beetje op gewrichten lijken, vandaar die bijnaam. Dat kwam zo op toen ik ergens posters van geraamtes zag hangen. Daar wordt morgen dan mee begonnen.
Verder kwam er gisteravond een idee boven drijven om een huis te maken van behoorlijke hoogte. Iets van 80 of 90 cm hoogte. Het moet een soort bouwsel worden waarvan de delen als een soort tulpenvaas in elkaar gestoken kunnen worden. De bedoeling is dat je ze ook afzonderlijk neer kunt zetten en het dan ook nog om aan te zien zal zijn. Dat vraagt nog wel het nodige puzzelen en schetswerk, maar het idee is er. Nu nog de uitwerking.

Afijn, laat ik verder maar niet meer praten over de huisjes want het wordt een beetje afgezaagd zo, alsof ik niets anders te vertellen heb.