Lente

Eindelijk is het echt lente! Immers pas als er nieuwe lammeren zijn geboren is het lente, bij ons dan.

eerste lammeren 2016

Wat een avontuur om die kleintjes weer in de wei te zien rennen. Van de week moesten we  een schaap een beetje helpen bij het werpen. Een ander lag nogal lang erg stil vonden we, dus wij de wei in. Het lammetje draaide al om het schaap heen. Dus geen goed teken. Gelukkig kwam het schaap omhoog bij onze nadering. Een zucht van verlichting bij Fannie. Het gebeurd ook wel dat je een dood geboren lam uit de wei moet halen en dan is het een beetje triest zoiets in de grond te moeten stoppen. De moeder heeft wel 144 dagen het beessie moeten dragen zei Fannie, extra triest als je dan je lam 'uitpoept' en het is al dood voordat het goed en wel uit de baarmoeder is. Nou ja dat is het leven denk ik dan weer, dit soort onvermijdelijke dingen gebeuren nu eenmaal.

In het begin van die schapenfokkerij hier op Le Mouton Qui Rit wist ik natuurlijk van toetie noch blazie van schapen, nou ja, uit de boekjes. Van mijn vrienden kreeg ik een boek over allerlei mogelijke schapenziektes, dat was best wel heftig als je dat zo leest wat schapies allemaal kan overkomen. In de praktijk leer je echter het beste en snelste. Dus vroeg ik de veearts, die gelukkig een beetje engels sprak het hemd van het lijf. In beginsel dacht ie natuurlijk: heb je weer zo'n geflipte pensionado die in zijn vrije tijd mijn tijd opslokt, heb wel iets belangrijkers te doen. Bij een volgende gelegenheid vond ie blijkbaar dat ik er toch genoeg serieus mee bezig was en ontdooide de man. Daarna kostte me het niet zo veel moeite meer om informatie los te krijgen. Want wat in de boekjes staat komt toch nooit echt door, saaie en droge taal prikkelt je belangstelling natuurlijk niet geweldig. Als je het in de praktijk ziet is het écht totaal anders. Dan lig je in de vroege ochtend samen met het schaap op de grond een dood lam uit het van pijn kreunend schaap te trekken, weemoed. Of wrijf je met ingevette handen de schede in en dan floept ineens het lam levend en wel uit het schaap, euforie. Krijg je een ooi niet te pakken dan weet je dat het slecht gaat aflopen en blijft het kopje van het lam soms uren bekneld in de schede zitten. Waarmee het schaap gewoon blijft doortrippelen totdat de natuur overwint en de weeën opnieuw in gang zet of het schaap zelf krachtig het lam eruit begint te persen. De boreling uiteraard zo dood als een pier. Erg beknellend ook om te zien, je ziet het tongetje soms uit de bek hangen, droevenis. Als je een schaap hebt kunnen helpen voel je daarna altijd een soort blijdschap, een emotie die in geen enkel leerboek staat.

Tijdens de lammertijd leer je vanzelf dat je je schapies goed in de gaten moet houden. Let dan goed op, zei hij, dat de ooien de lammeren schoon beginnen te likken. Dan wordt het lam stevig gemasseerd en dat brengt het op gang. De bloedsomloop en het zenuwstelsel krijgen zo een boost en wordt het lam ook een beetje warm. Dat geeft lammeren een grotere kans om te overleven in het eerste kritische uur na de geboorte. Gebeurt dat niet dan is het foute boel. Het is lammertijd op Le Mouton Qui Rit. Nog twee ooien moeten werpen, daar is het wachten nog een beetje op. Een beetje laat, maar dat komt omdat we pas in september een ram bij de kudde hebben gebracht.

Het is altijd spannend hoeveel levende ooi lammeren het gaat opleveren. Hoeveel rammen er komen. Die mix bepaald welke ooien dit jaar de kleine kudde gaan verlaten. Bij een totaal van meer dan 12 schapen in een wei zo groot als de onze is dat een beetje teveel. Vorig jaar heb ik nog wel een poging gedaan om meer weide grond te kopen, maar die is erg schaars hier. Bovendien werkte mijn contact niet erg mee. Dat je land iets dichterbij huis zoekt maakt dat het er niet gemakkelijker op. Schapen worden veel gejat in de omgeving en zonder direct toezicht tegen dergelijke diefstallen loopt je hele fok programma dan snel in de war.

Slaapkamer
Het laatste project hier in Le Mouton loopt zo'n beetje op zijn einde. We zijn vorige herfst begonnen onze eigen slaapkamer te bouwen in huis. Het gaat allemaal heel erg langzaam. Gewoon omdat het klimmen en kruipen me niet zo makkelijk meer afgaat, heb ik daar wat hulp bij nodig. Maar goed. Nog een paar vlondertjes op het zoldetje van de douche van kamer 5 en dan is het timmerwerk af. Er resteren nog een paar vlakken om af te verven. Dan kan de definitieve verlichting er in, de bedden terug op hun plaats en kan het velux raam geplaatst worden. Ons avontuur om een mooi raam voor de balkon muur te vinden is gestrand op een nogal extreem hoge prijs voor een rond kiepraam. Inclusief plaatsing zou dat bijna 2000 euries moeten gaan kosten. Toen kwam Frank de aannemer met het idee om een Velux raam te plaatsen. Een dakraam leverde veel meer licht op tegen een muurraam dat daarvan maar 30% licht zou geven. Bovendien weinig breekwerk en in een dag zou dat klaar kunnen zijn. Kosten toch nog een kleine 1200 euries inclusief arbeidsloon. Eerst het raam, daarna kunnen we nog beslissen over een rolluik erover. Dat schijn je er achteraf zo op te kunnen monteren. Voordeel is, de spullen zijn altijd op voorraad en geen 3 maanden besteltijd zoals bij de gemiddelde ramenboer.

Fullhouse
Het is bijna een traditie geworden om te melden wanneer ons eerste full house een feit wordt. Eind deze maand is het zover. We zijn deze maand dus druk doende gegaan alle kamers een lik verf te geven, dingen fundamenteel schoon te maken en de tips van gasten na te lopen om die al of niet te honoreren. Zelfs met hulp blijkt het nog een behoorlijke klus te zijn kamers voor deze toch wel vroege full-house klaar te krijgen. Vrienden kwamen tijdens de pasen een dagje een handje helpen, elk klein beetje helpt. Nog meer hulp kwam een beetje uit onverwachte hoek dit keer. We zijn namelijk ook ingeschreven bij workaway.info via welk kanaal van tijd tot tijd mensen zich aanmelden om voor korte of langere tijd wat klusjes tegen kost en inwoning bij ons te komen doen. Dit keer hadden we iemand voor een week die aan het rondtrekken is door europa in haar caddy ingericht als een soort kampeerwagen. Ze heeft ons geweldig geholpen het appartement beneden een grondige schoonmaak te geven.

De tip voor workaway.info kwam van Wim en daar kregen we vorig jaar onze eerste werk-gast van. Dat bleek een mooie oplossing voor ons te zijn. De workaway-er bieden we een redelijk logies met tamelijk veel vrijetijd aan, dat is net dat ene extra handje hulp wat ons door de drukste tijd helpt. Voor dit jaar besloten we daar mee door te gaan en van tijd tot tijd komen er aanmeldingen binnen van mensen die hun rondreis aan het voorbereiden zijn. Wie en wanneer hier dan zullen logeren is afhankelijk van de uiteindelijke plannen van de workaway-er uiteraard.
Niettemin het full house is alle 5 kamers plus het appartement dit keer. Een flinke pluk mensen voor een lang weekeinde. Voor ons een prima test of we werkelijk klaar zijn voor het seizoen.
Voor het zwembad is het nog te vroeg in het jaar, maar een paar handen anti alg zal geen kwaad kunnen denk ik, al was het maar voor het oog. Wellicht dat de 'badmuts' hierin nog wat kan betekenen om een en ander te bespoedigen. De SolarFarm hebben we nu nog even té hard nodig om het huis op temperatuur te houden.

WVTTK14

De afgelopen week geen blog. Ik was simpelweg vergeten de voeding van mijn pc-tje mee naar NL te nemen. Die lag natuurlijk van diens zeldzame rust te genieten op mijn bureau in MSP. In NL heb ik nog wat noodzakelijke klusjes in het huis gedaan, onderhoud gaat altijd door, en materialen voor LDF gehaald. Sommige materialen zijn nu eenmaal van betere kwaliteit in NL. Net zoals het eten weer veel beter smaakt in LDF. Voor een lekkerbek als ik niet geheel onbelangrijk.
Ook geen blog omdat het met mijn maat vingers gewoon een marteling is een verhaaltje te tikken op een tablet. Schijn je nog iets aan te kunnen doen met een Bluetooth toetsenbord. Hoewel, dat vond ik voor die ene gelegenheid net ff teveel gedoe. Dan maar een weekje radiostilte.

vond ik op de dinsdag markt in Jussey ;=)

Tijdens mijn verblijf in NL bleek ook nog eens een schaap op Le Mouton Qui Rit tijdens het werpen gecrepeerd te zijn. Oempf! Dat komt dan hard aan. Na mijn terugkomst ikke zoeken naar het lijk, niks te vinden! Wel het doodgeboren lam. Het schaap zelf zou al door de buren in een zogenaamde krengenbak gestopt te zijn. Althans zo begreep ik dat van Dominique. Wel fijn dat de buren actie namen om het schaap aan de kant te ruimen denk je dan. Tot nu toe, en zo hoort het ook, lieten ze dat maar van mij afhangen. Maar ja, als ik er niet ben, of ik heb het niet op tijd in de gaten, dan kan ik ook weinig doen om de stankoverlast te verhinderen. Het geklaag daarover vond ik op zo'n moment toch wel een beetje misplaatst. Dit keer hebben de buren uit eigen beweging de krengen wagen gebeld, très sympa! Die kwam gisteren aanrijden. Een enorm meurende bak op wielen die wagen, met een loei van een grijpert erboven. Helaas bleek het schaap onvindbaar, dus keerde de man van de l 'équarissage (opruimdienst) onverrichte zaken weer terug. De schade voor de schapenfokkerij dit jaar is daarmee op 2 miskramen, een gedood lam (kraaien), en een dood schaap komen te staan. Voor zo'n kleine kudde zijn dat klappen, dubble digit numbers! Hopelijk houden we het daarbij voor de rest van het jaar.
Naar aanleiding van deze resultaten even met Fannie overlegd wat we gaan doen met de verkopen. We houden een ooi lam achter. De rest van het nieuwe grut gaat dan in het najaar in de verkoop. Een oudere ooi die al een paar jaar niet geworpen heeft gaat er ook uit in het kader van de verjonging van de kleine kudde.

Gasten
Deze week logeren er bij ons een paar mensen die instructie geven op het psychiatrisch ziekenhuis in St. Rémy. Een kilometertje of 10 hier vandaan. Dat is een zeer mooi gebouw uit de 17e eeuw.

Ze lieten gisteravond een paar foto's van het interieur zien. Daar schijnt de laatste eeuwen geen spijker veranderd te zijn. Prachtige originele tegelvloeren, lambriseringen in de oude typisch Franse mintgroene en okergele kleuren. Op het plaatje zag je ook nog met vergulde barokke lijsten voorziene spiegels. Mooi hoor. Wel alles piekfijn in de verf en glanzende stenen vloeren. Alsof de tijd daar heeft stilgestaan. Daar zou ik wel eens zelf binnen willen kijken, waarschijnlijk is dat pech hebben want het is een gesloten toestand. Misschien kan ik die foto's vandaag bietsen en een beetje oppeppen. Ze zijn wel met een mobieltje genomen, die blinken niet altijd uit in geweldige scherpte of witbalans. Ze gaven wel mooi de tijdloze sfeer aan van dat vertrek. Ook aan de buitenkant zie je dat de zaak prima onderhouden wordt, dat is dan weer níét typisch Frans. Wel een genot voor het oog als je er zoals ik af en toe eens langs rijd.


Internet
Dat internet een probleem is in deze streken, daar heb ik al eens over gemopperd. Je hoeft dan ook beslist geen expert te zijn om te kunnen zeggen dat de infrastructuur daarvan (de manier waarop alles aan elkaar is verbonden) om te huilen is. Bij thuiskomst wilde ik de rest van de mail ophalen die ik via het tabletje nog niet gezien had. Nou dat duurde toch wel even. Hop, speedtest.net even laten lopen. Want het zou ook kunnen liggen aan dat hier de zaak nog niet helemaal volledig opgestart was. De resultaten wezen echter uit dat de verbinding OK was maar het net érrúg traag liep. Een hele 0.9Mib! De snelheid zou moeten zijn: 8Mib. Eerlijkheid gebied om te zeggen dat die snelheid nog never nooit gehaald is en dat 1.5 tot wel een heuse 2.4 de norm is. Althans eerder 1.5Mib. Je leert je daarmee af te vinden. Klagen helpt en resulteert in snelheden voor een deel van de dag tot 4.2, om daarna weer snel te dalen tot de gebruikelijke stroperige verbinding. Vergelijkbaar, een film in HD of blue ray downloaden in Maurik duurt hooguit 25 minuutjes. In MSP wil dat met gemak oplopen tot 8 uur. Ik bedoel maar.

twee dagen later ;=(

Nu vertelde Louise dat vorige week het internet er drie hele dagen compleet uit heeft gelegen, inclusief de telefonie. Ergens bij Jussey of Anjeux had een graver een kabel kapot getrokken. Drie dagen lang heeft niemand ten noorden daarvan verbinding met de buitenwereld gehad. Ook bedrijven en organisaties niet. En velen daarvan zijn toch wel van telefonie afhankelijk, ook al omdat internet nu niet de meest logische manier voor de meeste bedrijfjes is om contact te onderhouden met klanten. De nu gemeten ultra lage snelheden zijn waarschijnlijk nog de naschokken van deze uitval geweest.
Toch klopt het niet. Volgens de standaard architectuur van het internet zou bij het uitvallen van een knooppunt, een ander knooppunt de zaak automatisch moeten oppakken. Zo is dat in de vijftiger jaren bedacht door DARPA. In het geval er een bom zou vallen, precies op zo'n kabel of knooppunt dan moeten de andere delen van het net dat volautomatisch opvangen zodat er toch verbinding is met de atoom- of afweerraket silo's. Zo werkt dat in de meeste westerse landen in ieder geval: een kabelbreuk of knooppunt storing lijdt zelden tot uitval van het net. Meestal is het de stroom die uitvalt of een software fout. In LDF zijn storingen van het net schering en inslag. Meestal duurt het enkele minuten, een enkele keer duurt het uren, en inderdaad, zelden een paar dagen. Typischer wijze knalt de verbinding er midden in een telefoongesprek uit of is telefonie (Voip) enkele minuten of uren niet mogelijk. Internet zelf heeft dan een storing of de bandbreedte is op zo'n moment zo gering dat alles buiten het “gewone” internet verkeer niet meer mogelijk is. Op de site van Orange bijvoorbeeld vindt je hier dan niets over terug. Of dit soort incidenten bewust niet geregistreerd wordt door de internet provider laat ik even open voor discussie. Eerder denk ik aan onduidelijke competenties, wie moet dit nu eigenlijk melden, en aan wie. Want bijna altijd hoor je bij navraag dat er niets aan de hand is en metingen uitwijzen dat alles normaal lijkt te zijn. Nou, met die metingen hebben we de nodige ervaringen. Resultaten van Sam Knows, Speedtest en eigen testen logenstraften keer op keer wat die gasten van Orange of SRF beweerden. Altijd mijn fout uiteraard. Feit is dat het net rammelt in streken als de onze. En dan roept een president dat er overal glasvezel moet komen. Bien sûr!

Ondertussen zit ik toch lekker mijn stukje te schrijven, vork ik een joepert van een salade naar binnen en smaakt het heerlijke leidingwater weer vertrouwd. Het zonnige weer is terug en heb net met de nieuwe burgermeester kennis gemaakt. Een zeer prettig no nonsens mens. Dat beloofd veel goeds.

Mailleroncourt

Af en toe laait er weer een discussie op via het internet over of het leven buiten het net (off the grid) mogelijk is in geïndustrialiseerde landen. Met name voor gebieden die bekend staan als geïndustrialiseerd met nog voldoende “ongerepte” natuur. Tijdens die discussies worden allerlei ervaringen en ideeën uitgewisseld, plannen besproken en niet in het minst heeft men het over de persoonlijke gevolgen. Niet al te verbazend ziet men toegang tot het internet toch wel als een van de primaire levensbehoeftes.

Bijna altijd komt er na een paar dagen wolkenrijden telkens weer de zelfde conclusie bovendrijven: in de geïndustrialiseerde landen is het bijna onmogelijk om totaal off the grid te gaan. Je blijft geld nodig hebben, al is het maar voor kleding, eten, ziektekosten en andere diensten…
In sommige landen ontstaan bovendien rare situaties voor mensen die off the grid willen leven. In LDF bijvoorbeeld mag je belasting betalen over het water dat je uit je eigen waterput haalt en moet je dat ieder jaar officieel op drinkbaarheid laten keuren. Het is natuurlijk wel zo dat, hoe dieper je de rimboe in trekt – geen stromend water, riolering, net elektriciteit en telefoon – des te dichter je bij het off the grid idee zit. Soms komt dat zomaar mee als je voor een verlaten stekkie kiest, dan zijn er gewoon geen voorzieningen.

Kennis

Earthship; bron: earthshipowners

De discussies gaan ook over constructies. Warmte winning van de zon, zonnecellen, isolatie, bouwtechnieken en -stijlen, materialen, en hoe het een en ander uit te voeren etc. Soms gooi je iets in een van die fora groepen en je hebt weer dagenlang een draadje. Bijvoorbeeld over het hoe en wat van schapenwol als isolatie materiaal. Erg leerzaam zoiets. Zo doe je kennis op over hellingen van daken, traptreden, flessen, hergebruik van autobanden, samenstelling van plastics... Prachtig dat internet, gewoon een encyclpedie aan feitjes en kennis over alles van wat er om je heen is. Vaak kijk ik ook naar de videootjes van het Earth Ship project. Prachtige huizen maken ze, energetisch bijna neutraal, waarbij veel hergebruikt wordt. Voor een Earth Ship huis hoef je allang niet meer een flinke zak geld mee te nemen. De technologie, in tegenstelling tot een tiental jaren geleden, is ruimschoots voorhanden. Het pioneer tijdperk is wel voorbij in deze vorm van huizenbouw.

Om off the grid te kunnen leven, daar komt nog heel wel wat meer bij kijken dan een energetisch neutraal huis neer te zetten. Het is voornamelijk een mentaliteits kwestie.

Footprint

Een laag energetisch huis hebben helpt enorm het gebruik van grondstoffen te drukken. Met andere woorden om je ecologische “footprint” te verkleinen. Juist dat laatste is wat mij de afgelopen jaren heftig is gaan interesseren. Je leert te kijken naar wat je opnieuw kunt gebruiken, of anders, of verstandiger. Zo wordt het afgeschoren schapenwol in zakken opgeslagen totdat er weer een projectje is waarbij de wol gebruikt kan worden. De laatste uitbreiding van de SolarFarm was zo'n projectje. Weer een paar zakken wol weggewerkt. De lege wijnflessen bijvoorbeeld gaan gebruikt worden om muren van te bouwen voor de hottub. De plastic melkflessen als vulling in het straatwerk of beton. As van de kachel mag je eigenlijk niet in de de afvalbak stoppen maar moet je apart aanleveren bij de dechetterie – milieu straat. De as is echter prima als verharder voor de paden te gebruiken of in het cement te stoppen. Uiteindelijk bestaat as slechts uit mineralen met hier en daar nog een onverbrand stukje koolstof. Resten hout van de verbouwing bijvoorbeeld zijn prima aanmaakhoutjes. Kranten en papier, even in de afgewerkte vet of olie gedoopt, zijn geweldige aanjagers. Dingen die je bij de sloop overhoudt, zoals zware ijzeren onderdelen, geef je aan de oudijzerboer mee. De biobak en schapen zorgen voor de afbraak van wat we in de keuken overhouden of aan tuinafval produceren en ga zo maar door. Ook begin je heel anders naar verpakkingen te kijken. Voorheen stak ik alles in zoveel mogelijk plastic, nu neem je boodschappentassen mee. Papier verdwijnt in de haard. Op de keeper beschouwd hoef je helemaal niet zo veel op de vuilnisbelt te mikken. 

 

eco footprint wereld; bron UN

“Ben je dan een eco freak geworden?”, vraagt er wel eens iemand. Nee, ik doe het meer voor de sport én ik heb ingezien dat het allemaal wel met wat minder kan. Het is een ontdekkingsreis geworden met hoe weinig je uit kunt zonder al te veel te hoeven in te leveren op de kwaliteit van het leven. Het is even omschakelen, maar het bevalt prima.

Overigens het leven op het platteland nodigt ook wel uit om zoiets te gaan doen.

Schapies

Binnenkort is het weer lammertijd. Altijd een feest hier op le Mouton Qui Rit. Grappig om die kleine dingen over de wei te zien scheuren over elkaar heen buitelend, de wereld ontdekkend. Vier van de 9 ooien zien er al behoorlijk dik uit. Die zullen de volgende maand wel gaan werpen. De overigen zijn duidelijk pas laat in het jaar gedekt en zijn nog niet zo ver. Dat zal dan ergens in maart worden denk ik. Volgende week het hok maar eens extra goed voorzien met stro en de bak met brokjes wat regelmatiger vullen. Ben benieuwd wat voor lammeren we van deze Suffolk ram krijgen. Die heeft namelijk een mooie zwarte kop. Zou die net als Dram meer dan 50% rammen op gaan leveren? Spannend.

Weer

Verder is het extreem zacht weer voor de tijd van het jaar. Normaal zou het nu rond de -3 in de nacht moeten zijn. Nu zie ik in de grafieken dat de temp niet lager dan +3 graden komt. Regenen doet het wel weer meer dan normaal, vooral de laatste weken. De straten worden echter niet groen van de stront, dat is dan weer een voordeeltje. Gemengd met de lucht van de openhaarden en die stront op de straat kan het soms zeer eigenaardig ruiken hier in het dorp. Bij de eerste de beste vleug wind trekt de geur weliswaar snel weer weg, maar af en toe merk je echt dat je op het platteland leeft.

winterweer in europa - rood is boven 10 jaar gemiddelde
bron: NASA

Via het zoeken naar onderdelen voor een van de projectjes voor de Raspi computertjes kwam ik spulletjes tegen waarvan je heel envoudig een compleet weerstation zou kunnen maken. Niet een waarvan de batterijtjes op ongelegen momenten ineens leeg zijn. Lijkt me ook leuk om zoiets op de site van Le Mouton te integreren. Puur uit oogpunt van hobby. Er staat op het balkon weliswaar een klein weerstation, maar ik wil méér weten over het weer op Le Mouton. Dat idee dus ook maar op de lijst gezet van mogelijke projectjes met de Raspi's. 

WVTTK 11

Tour de France

Eens in de zoveel jaar scheert de tour de France bij ons langs. Dit keer is het opnieuw goed te doen. Je kunt in twee dagen of met een beetje plannen 3 dagen, het voorbij gaan van de Tour caravaan genieten. De routes liggen op ongeveer 40 km afstand van hier. Het schijnt dat de caravaan veel gadgets rondstrooit, leuk voor de kleinen. Als je het goed voorbereidt kun je zelfs meerdere keren op die dag langs het parcour gaan staan. Hier zijn de data:

Saturday, July 12th	Tomblaine > Gérardmer La Mauselaine	161 km
Sunday, July 13th	Gérardmer > Mulhouse	166 km
Monday, July 14th	Mulhouse > La Planche des Belles Filles	161 km
Tuesday, July 15th	Besançon
Wednesday, July 16th	Besançon > Oyonnax	186 km

En hier het kaartje:

le mouton ligt 15 km links van Saint Loup sur Semouse
kaartje: tour organisatie

Link naar site van de tour.

Ont-dingen

De laatste jaren een favoriet onderwerp op deze blog is de kwaliteit van het leven. Niet alleen je droogje en je natje, maar ook vooral het (her)vinden van je geestelijke balans. Nadenken over dingen. Nee, niets diepzinnigs, gewoon je af en toe eens afvragen waar je mee bezig bent. Gasten waarmee ik hierover wel eens praat hebben daar vaak wel een etiketje voor: midlife crisis, dipje, dolende geest, depressie... Zelden iemand die zei dat het een goed ding was om even pas op de plaats te maken en een moment op de dag eens te gaan navelstaren. Grappig is dat. Zo'n vakantie zou wellicht een perfecte gelegenheid zijn om juist dát te doen: ontspannen.

Toch is dat mijn gewoonte nu, elke dag een rust moment. Even de ogen sluiten, of op een bepaald punt fixeren. Dat kan in de leesstoel, 's ochtends bij het ontwaken of net vóór het slapen gaan. Het doet er eigenlijk niet toe wanneer. Éven staat die klok stil, een paar minuten staat de rem op je gedachten, niets!

Zit ik in onze eigen studio, dan kijk ik veel naar de schaapjes die heen en weer zwalken in de wei. Op zoek naar een lekkerder hapje dat nét even een metertje verder staat dan het hapje dat ze net op hebben staan knabbelen. Dat werkt erg ontspannend.

Vragen veel mensen: “Hoe ging dat, van een tumulteus bestaan naar de rust van het platte land?”. Kort gezegd: het was een tamelijk acute gebeurtenis. Het besluit om met het IT werk op te houden overviel mezelf ook een beetje. Op een mooie zonnige winterse dag zat ik op een bankje aan de oever van de rivier van het landschap te genieten. Opeens bedacht ik me dat na 30 jaar in het vak geen spectaculaire dingen meer waren te ontdekken. Voor mijn gevoel duurde het allemaal veel te lang voordat er uit de laboratoria werkelijk vernieuwende dingen op de werkvloer verschenen. Echte uitvindingen waren er al 15 jaar lang niet meer gedaan. Met die computer chip zitten we ook al ruim 30 jaar opgescheept. Bovendien zat deze jongen al snel 8 uur per dag te vergaderen, ook niet erg enerverend. Stoppen dus, wat nu dan?

Tussen het besluit om op te houden met IT werk en daadwerkelijk iets anders doen zaten maar een paar maanden. Mijn gereedschap was geen toetsenbord meer maar een hamer en was ik heftig aan het verbouwen in LDF. Na bijna 6 jaar kan ik zeggen dat het een van de betere besluiten is geweest. Dus beste vragers: nee ik verlang niet meer, en heb geen heimwee naar, de IT rat race. Wel houd ik het nog een beetje bij door op het internet van alles en nog wat over IT te lezen en allerlei leuke dingen te doen met de Raspberry computertjes.

Zonneenergie

Om de haverklap wordt je ook over zonnecellen op je dak plaatsen gebeld. Nee, veel te duur om via die cowboys zo'n installatie te kopen. Af en toe evalueer ik of het toch niet rendabel is voor onze B&B. Als zelfbouw pakket dan hè. Nog steeds komt daar geen al te zeer positief antwoord uit. Het gaat in ons geval niet om er aan te verdienen maar om minder te consumeren van het EDF netwerk. De goedkoopste kWh prijs is 4 cent, en het duurste (tarif rouge) 55 cent als je kiest voor het régime "tempo" (met dal uren en nachtstroom). Met belastingen erbij verdubbelen zich die prijzen met gemak. Kijk je naar het verbruik aan electriciteit per jaar voor het zwembad, want daar gaat de oefening om, dan is dat ruim 250 E per jaar. Er is een installatie nodig van 1200 wph, zoiets kost rond de 1600E als doe het zelf pakket, dan zou je daar gemiddeld een kleine acht jaar over doen om dat terug te verdienen. Ja, oké, gaan de stroomtarieven met gemiddeld 3-5% per jaar omhoog en de belastingen navenant zou dat zomaar terug kunnen zakken naar 5 jaar. Daarna draait je zwembad op gratis stroom. Zinvol? Nog niet. De prijs van een wph moet nog eens flink zakken wil dat gaan gebeuren, tot zo'n 65 cent per wph (watt piek uur = norm uur voor een zonnecel). Vergeleken met vorig jaar zijn de prijzen van de wph ook nog eens bijna 20% gestegen. Zou dat aan die belastingen liggen op panelen en dingen daarvoor uit China? Ja, laat het maar aan de politiek over om een goed lopende industrie om zeep te helpen.

Nieuwjaarspreek

Vorige week zaterdag was de nieuwjaarspreek van de bourmaitre. Gelardeerd met een dertigtal slides waarop weer vele personen met naam en toenaam werden geduid. Over de gemeentelijke herindeling kwam een heel verhaal, of zeg maar klaagzang. Waarom de lui uit Parijs niet naar de historische verhoudingen hadden gekeken en alleen maar poppetjes hadden geteld. De eis is dat er cantons gevormd moeten worden van 14000 inwoners of meer. Nu werden ze ergens ondergeschoven waar men noch cultureel noch geografisch iets mee had. Hop, 23 burgemeesters op hoge poten naar de prefect en president van de Haute Saône. Hoe men dat dan toch in hun hoofd had gehaald, een blunder van jewelste. Hun protest werd ter kennisname aangenomen ;=) Dan weet je het wel, zodra de mannekes de deur achter hen dicht deden was het voorval al weer vergeten. Vólgende!
Daarna is er altijd een vere d'amitié met wat te happen. Omdat dat de afgelopen jaren nogal magertjes werd had ik aangeboden daar iets aan bij te dragen. Voor de versnapering had ik dus een flinke schaal oliebollen gebakken, een ander figuur had ook het nodige gedaan dus de tafel was al weer iets beter gevuld dan het voorgaande jaar. Croustillons heten oliebollen in het Frans. Ze werden niet geweldig ontvangen. Zo met opmerkingen als oliebollen hè? Dat zal een vette hap zijn. Uit beleefdheid nam iedereen er toch eentje. Volgend jaar maar iets anders verzinnen. Toch werd ik meerdere malen door de bourmaitre uitvoerig bedankt. Hierop antwoord je dan met: “c'est rien, c'est rien” (geen moeite) In ieder geval een gebaar gemaakt, wellicht komen nu meer mensen op het idee iets mee te brengen. Dan krijgen we weer een behoorlijk gevulde tafel. Ook al blijft er altijd het een en ander over, een gevulde tafel is gewoon mooier en trekt dan misschien meer mensen aan. Het zijn eigenlijk altijd de zelfde die je ziet bij die gelegenheden.

Wel lekker staan kletsen met Bernard over zijn vergistingstanks waar hij elektriciteit mee gaat genereren. Met die hoeveelheid koeien die hij heeft komt daar natuurlijk een mega hoop mest van af. De warmte die bij het vergistings proces vrijkomt mag hij alleen zelf niet aftappen, anders krijgt ie weer minder per kW terug. Dat zou precies het omslagpunt betekenen, vertelde hij. Daar moet je toch echt voor in LDF zijn voor dergelijke idioterie. Die warmte wordt verder nergens voor gebruikt! Een warmtewisselaar erin en hop je krijgt zomaar voldoende armte om je huis te verwarmen. Met Patrique nog ff staan lullen over zijn dagelijkse tocht langs het kanaal naar Epinal. Ook in de winter fietst die jongen 45km heen en terug naar zijn werk. Er zit dan ook geen grammetje vet aan die man. Didier kwam nog even langs schuifelen. Hij zou nog wel in de gemeente raad blijven zitten, maar wist ook niet wie de nieuwe burgemeester zou willen worden als in maart de verkiezingen gehouden worden. Er is geen kandidaat! Om je te bescheuren. Ook wel te begrijpen, want veel goeds voor een dorp diep in de schulden kun je ook niet doen. Dat wordt een hoogst ondankbare taak, want je doet het altijd fout. Ook dolletjes is dat er voor een dorp van 214 koppen 8 gemeenteraadsleden zijn. Net zoals er drie feest commissies zijn.

WVTTK 9

Sta je bij de slager met je mond vol tanden. Schermen met de gouden woorden: "ce truc la" (dat ding daar) helpt dan niet veel om precies dát stukje vlees te krijgen wat jou ligt aan te staren om in de vleespot te gaan. Vreemde kreten zijn het voor mij soms. Vaak afgeleide terminologie die ik niet begrijp. Als dan zo'n fransje tegen je aan staat te ratelen. Soms gooi ik dan de handdoek in de ring en kom dan wel eens met het stukje vlees thuis dat ik nét niet had bedoeld, maar toch maar mee nam omdat de man altijd zo vriendelijk is en je geen zin hebt om twintig keer naar iets te wijzen waarna de man alsnog het verkeerde stukje pakt. Of dat nu opzettelijk gaat of niet, volgens mij ligt het gewoon aan mijn gebrekkige kennis op dat vlak. Via nederlanders.fr kreeg ik een link die in mooie plaatjes een totaal gedemonteerd schaap laat zien. Vol met namen van dat lekkers.

bron: http://universboucherie.com

Dergelijke plaatjes staan er ook van varkens, koeien, zwijnen en meer van dat snoepgoed.

Erg leuk gedaan, en dat verdiend een aanbeveling, bij deze dus.

De bijproducten pagina is nog niet klaar, daar staan dan w.s. de tripes, andouilles, boudons en dergelijke op. De laatsten zijn werkelijk niet te pruimen, daar ga je als Hollander echt bijna van over je nek. De tripes en andouilles kun je na enige training dan nog wel binnen houden. Weer iets nuttigs om uit je hoofd te leren. Toch wel leuk hoor zo'n extra verdieping in de Franse taal. Nu schijnt het demonteren van beesten van land tot land te verschillen en uiteraard ook de termen voor al dat lekkers. Via die site kun je het in drie talen opvragen hoewel de vertalingen volgens de specialisten de rillingen over je rug doen gaan. Zo leer je telkens een beetje van een taal erbij.

Volgende week eens extra goed de etiketjes lezen in de supermarkt, kijken wat ik er dan van bak.

Diner

Volgende week zaterdag is er in het dorpshuis een diner voor het dorp georganiseerd. Er hing zelfs een poster voor bij de bank. Misschien hielp het langs je neus opmerken tegen de burgemeester dat er zo weinig door de twee feestcommissies die het dorp van 214 inwoners rijk is georganiseerd wordt dan toch. Uiteraard was ik niet de enige die daarover een opmerking had. Voor 2 tienen een compleet diner is niet slecht. In ieder geval neem je dan deel aan een dorpsactiviteit en ook dat is nodig. In een klein dorp van 214 mensen kun je je nu eenmaal niet verstoppen. Uiteraard wordt het allemaal nauwkeurig gerapporteerd.

Leboncoin

Via het Franse equivalent van marktplaats.nl: leboncoin.fr dacht ik goedkoper uit te zijn door via een normaal lijkende toko 2 zware batterijen voor de ups te bestellen. Als bij intuïtie toch maar niet via leboncoin maar via ebay.fr bij de zelfde toko besteld. Je kan dan namelijk via PayPayl betalen en daarmee heb je ook een geld terug garantie. Ja hoor! Waar de batterijen gebleven zijn weet ik niet, ook al werd er via het tracking systeem aangegeven dat ze geleverd waren. Die zullen door een ongeduldige chauffeur ws gewoon voor de deur gezet zijn en dat is niet veilig voor de grijpgrage vingers van de hier schuin tegenover wonende sujetten. In ieder geval ik heb ze nooit gezien. Dat de artikelen niet geleverd zijn is bij PP aangegeven en na enig heen en weer mailen krijg ik zowaar mijn geld terug. Er werd ook niet moeilijk over gedaan vanuit PP's kant. Wat ik uit de correspondentie begrijp is dat de verkoper gewoon niet heeft gereageerd op het verzoek tot opklaring van de vermiste batterijen. Communiceren via het internet is nog steeds heel moeilijk voor de Franse commercie. PayPal reageerde hierop door het geld terug te gaan boeken. Kijk dat is dan weer een mooie meevaller.

Nu moeten er nog steeds nieuwe batterijen komen, dat dan wel weer. Gewoon twee 12V batterijen van rond de 70Ah moeten toch niet zo moeilijk voor een fatsoenlijke prijs te scoren zijn denk je dan. "Haal ze dan bij de Brico", zegt er eentje. Sûrement, maar daar waren ze wel drie tientjes per stuk duurder dan via het internet! Nou ja, gewoon opnieuw proberen.
Ook vier nieuwe keukenstoelen gescoord, nu wel via marktplaats.nl. Die zijn rechtstreeks bij de verkoper opgehaald, dat ging vrij soepel. De houten stapel stoeltjes kunnen mooi op reserve voor als er eens een grote groep komt. Zo wordt de B&B steeds een beetje beter aangekleed.

Allerlei

Problemen? Ach wat heet. Onze goede vrienden Dries en Els zijn in november vorig jaar uit Bassigney vertrokken en weer gesetteld in nl. Dat was balen, kon altijd een lekker bakkie bij ze halen en als je met je ziel een beetje onder je arm liep kon je altijd wel ff komen buurten. Dat mis je dan toch een beetje.
Vorige week wat zaken voor hen proberen af te handelen. En dan merk je opnieuw wat je allemaal vergaard aan abonnementen, verzekeringen, alle zooi met je huis, spullen die dan net niet meer meegaan met de laatste rit. Weet je wat het moeilijkste is om vanaf te komen? Abonnementen! Of het nu om leningen, verzekeringen of tijdschriften gaat! Ze weten je prima te vinden als je iets moet afsluiten, maar andersom? Bij de druif van Bacchus. Dat is niet eenvoudig. Zij zijn al maanden bezig, hebben gelukkig alles goed gedocumenteerd enzo. Doch via het internet op afstand zaken regelen gaat nu eenmaal niet in LDF. Frankrijk staat niet zo goed bekend om dienstverlening via het internet. En al helemaal niet als je wat van ze moet wat hen geen geld oplevert. (zoals in de rest van de wereld).
Dus ging ik maar eens bij mijn goede "vriend" de vestigings directeur van BNP in St. Loup langs.  Een zeer aimabele man en altijd bereid om je te helpen. En dit keer eens niet van de drup in de regen. Een paar telefoontjes later had hij de zaak zodanig op de rit dat ie mij kon uitleggen dat er slechts een paar brieven, met wat er in moest staan, gemaakt moesten worden door Dries en hoppa, klaar. Een echt ouderwetse bankier, die zijn klanten nog helpt. Nou ja af en toe moet je hem wel aansporen. En zelf krijg ik af en toe het gevoel dat het aan mijn gebrekkige frans ligt dat ie niet precies begrijpt wat ik nu weer wil en dan maar gewoon afwacht totdat ik met een beter begrijpbare smoes aan kom zetten. Maar goed als Dries nu precies doet wat de goede man me heeft zitten voorkauwen dan moet het goed gaan.

Zomaar eens een plaatje van naast ons huis. Tijdens het houthakken komen die beesten altijd meteen op je af en druipen even later dan weer teleurgesteld af. Op de achtergrond zie je de "ruine en face", die zou volgens zeggen dus afgebroken moeten worden. Maar ja... wanneer?

GEVELD
Vrijdag pechdag. Eerst is de band van de kruiwagen lek. Na een paar winkels afgeklept te hebben kwam ik toch weer bij onze hofleverancier BigMat terecht. Duur bandje van dertien euries, een kompleet nieuw wiel was maar een tientje duurder. Afijn die zou ik er dan zaterdag op zetten en dan kon er weer doorgegaan worden met hout en puin te kruien. Nu moet je niet denken dat het veel puin is maar door het grind op het terras is het gewoon niet handig je kruiwagen helemaal vol te laden. Dus niet alleen het slopen gaat langzaam ook het afvoeren van het puin. En dan het hout. Dat zijn hele wallen van die zooi om naar binnen te kruien. Uiteindelijk hebben we ingezien dat het toch handiger is om een voor de winter aanbreekt toch een  voorraadje hout droog aan te leggen binnenshuis. Dat brand nu eenmaal beter.

En dan. Vrijdagavond schop je je broek uit om onder de douche te gaan. Dat heb ik niet gehaald. Een vlammende pijn schoot door mijn voet, ik moet ergens kei en keihard tegen aan getrapt hebben: vloer, zoldertrap, of bed; in de haast om een gloeiendhete douche te nemen. De volgende ochtend was mijn grote teen twee maten dikker en kon ik mijn schoenen niet meer aan. Net nu ik besloten had om toch maar een kangoo op te gaan halen omdat dat slopen van die vloer niet echt opschiet. Nou ja deze jongen dus de zaterdag maar met zijn poot omhoog. Nee niet gebroken want ik kon de teen nog wel een beetje bewegen.
In de middag toch nog even naar boven gestrompeld om de levende have te inspecteren, alles OK.
Vervolgens op een joysticky (usb) ff wat films geplant om de pijn een beetje te kunnen negeren en hoppa zomaar 4 James Bond flimpies op een sticky. Zaterdagavond laat was het niet meer te harden en nam ik een pil voor de jicht in, want slapen was er niet anders niet bij. En nu zondagmorgen is de gigantische zwelling goeddeels weg en de schoen nog slechts een maat te klein.
Ga je toch lekker in het appartement liggen zegt Fannie, heb namelijk bij mijn laatste bezoek een bedbank uit NL meegesleept. Dan moet ik de kachel aansteken zeg ik, maar  kan nauwelijks lopen, dus dat gaat niet. Afijn het elektrische kacheltje doet weer trouwe dienst in de slaapkamer.

Het is zondagmorgen, heerlijk kleppen met Fannie. Slurp slurp doet ze, lekker bakkie koffie. En ook is het wel fijn dat telefonie praktisch gratis is, zit je niet voortdurend op de klok te kijken. De kussens zijn in de aanbieding, of ik effe wil gaan tellen. Je schrikt er toch wel van hoeveel kussens, dekbedden, lakens etc etc voor die paar slaapplekken nodig zijn. Een mooie gelegenheid die kast eens op te ruimen. Das dan voor maandag morgen, want lang op mijn voet kan ik nog niet staan.

En, waarom ook niet, nog maar een 007 film er tegen aan. De pijn is daarmee goed te negeren, dat gaat goed komen maandag. Want dan roept die arbeit weer.

Het is schitterend weer buiten, balen dat ik daar nu weer niet van kan genieten. Bien sur, het is wel ff zweten het halen van hout, of het wegharken van de molshopen in de wei en het geknoei met de beesten. Maar het zijn toch wel de beste momenten van de dag voor me. Lekker in gezapig tempo in de zon buiten aanklooien, heerlijk frisse lucht. Man man. Geen stank van de stad of het lawaai van het verkeer. En al helemaal niet het constante doffe gedreun aan geluid dat in nederland altijd om je heen hangt en zeer nadrukkelijk aanwezig is. Dat is hier niet te bespeuren. Je kijkt al op als er een mestkar langs dendert.

gewijzigd 20100309

Schapies

Het gaat goed met de nieuwe lammeren. Cynthia en Chippie groeien als kool, toch weer opnieuw verbazend. Je moet ze bijna kunnen horen groeien!

Nog geen week oud! Links is Cynthia rechts is Chippie. Beetje merkwaardige knoken heeft dat beestje. Nou ja. Moeders krijgt een paar handjes brokken extra, en zo te zien bevalt dat prima. Als je die twee ziet rondrennen, leuk hoor. Kan er uren naar zitten kijken zo vanuit  mijn stoel in het appartement. Helaas wordt het nog effe iets te vroeg donker. Vandaag wel 12º buiten.

Vlekkie staat nu echt op springen, de uier is barstens vol! Dat moet nu niet te lang meer gaan duren anders krijgen we weer die toestanden van vorig jaar en da's niet goed voor het beessie.

Bestaat er ook nog een plan om ens iets met de melk te gaan doen als de lammeren gespeend moeten gaan worden. Kaas maken? En hoe zou die boter smaken?
Wie hints en tips heeft mag het zeggen.

Time out

Na de heftige week met de korst is het tijd om even een pas op de plaats te maken. Tijd om na te denken over hoe het huis bij afwezigheid tegen vorst te beschermen. Inschatten hoe koud het kan worden is dan natuurlijk natte vinger werk. Maar de metingen in verschillen binnen en buiten temperatuur bij een onverwarmde situatie geven aan dat er niet met -20 gerekend hoeft te worden. Ook al omdat de meeste vertrekken geisoleerd zijn, nou ja geisoleerd... Niet volgens de huidge normen althans.

Anti Vries spul en zo
Komt het verhaal van glycol in de CV te injecteren, tegen bevriezing van je leidingen en zo. En hoe die handel aan te sluiten, en bovenal waar dat spul gekocht kan worden.
Allerlei mogelijkheden passeren de revue, ingewikkeld tot minder ingewikkeld. Het een nog mooier dan het ander, maar geen van allen (nog) niet erg praktisch. Laat staan dat je alle onderdelen kunt vinden.
Die franse taal he, mooie poetische omschrijvingen van onderdelen maar weinig 2tp ofwel to the point. Korte terminologie in de Franse taal is ver te zoeken, een gemiddelde handleiding is op zijn minst 1/4 keer zo lang als in andere talen. Maar Dries zal samen met mij op jacht gaan, hij begrijpt Frans beter dan ik dus dat is altijd een goede ondersteuning.

Brico Marche had dan wel de meeste fittingen maar was de doorsnede van de leidingen nu 14 of 12 mm, twijfel, gezien het moeizame inruilbeleid de handel maar laten liggen tot ik precies wist om welke doorsneden het ging; 14 mm dus. Een pomp voor op de boormachine hadden ze overigens wel in plastic uitvoering maar niet een die boven de 1 bar uit kon komen. En de aansluitingen weken weer af van wat we nodig hadden(snelkoppelingen), dat zou dan weer extra fittingen betekenen, als die er al waren. Ook zo'n sterk staaltje van assortimentsbeperking in die winkels: delen van een constructie hebben ze wel, maar niet echt alles om op elkaar aan te kunnen sluiten, niet echt nee. Hiervoor moet je toch minstens 2 andere zaken afkleppen. Helemaal een toestand als je zaken van verschillende merken aan elkaar wilt koppelen. OK na ervaring en opgedane kennis wat ze waar hebben kom je er natuurlijk wel uit. En de mensen in Brico Marche doen echt hun best om je van dienst te kunnen zijn, die knurften van Brico Depot zijn echter een verhaal apart waard ;=)
Dan kom je in diverse supermarkten wel anti vries tegen = verdunde glycol. Maar daar zou ik meer dan 400 liter van nodig hebben! Die paar tankjes die er stonden waren dus absoluut niet voldoende. En 80 van die canisters a 5 euries werd ook iets te veel van het goede. Een alternatief was redelijk snel gevonden bij Franco Aubade (grote professionele bouwmarkt keten), onverdunde glycol voor 120 euries per 20 liter, 6/liter onverdund, is dus heel erg veel goedkoper.
Daarmee gescoord hebbende op zoek naar een pomp om het erin te krijgen.
Bij een auto-onderdelenhandel kwamen ze met een brandstofpompje a 150 euries aanzetten, maar dan moest je wel weer of een accu of een 12 volts voorzieing hebben. Cretief denken dat wel! Maar maakt alles net weer iets gecompliceerder en voornamelijk duurder dan nodig, EXIT.
En daarmee was de ochtend alweer voorbij, tussen 12 en 2 zijn de meeste winkels gesloten dus wij ook maar aan de lunch.

We besloten daarna het maar voor gezien te houden deze dag.

Eureka!

• De leiding waar het om gaat is 14mm, check!
• En er zit een aftapkraan bij de ketel waarvan de leiding uitkomt op de pijp voorbij die van het overloop ventiel, check!
• Tsja en waar iets uit kan, kan er ook wel weer iets in, dacht ik zo, via dezelfde weg toch, check!

Deze grote vereenvoudiging van het ontwerp is een meevaller, want nu is het een kwestie van een nippel aan te brengen op die uitstroomleiding waarop weer een pomp aangesloten kan worden. Diezelfde nippel kan dan weer dienen om te koppelen aan een slang / leiding met snelkoppeling en die naar het riool te leiden. Ach als het leven nu altijd zo simpel was.
Vol goede moed rijd ik naar Epinal, jawel via de schilderijen route.

Na een uurtje rommelen door de verzameling van door elkaar heen liggende fittingen, is alles wel gevonden, een paar extra fittingen om eventueel verpielen te kunnen verhelpen erbij en dat was dit deel. Meteen ook even spullen gekocht voor de overkookbeveiliging, als je dan toch bezig gaat...
Op naar de pompen afdeling. Die mooie RVS dompelpomp die ik op het oog had kostte echter geen 85 maar 185 euries, hing een ander prijskaartje er overheen en die schermde de 1 af. Shit, als het te mooi is om waar te zijn, nou ja dan. En verrek daar lagen die snelkoppelingen die ik zocht, met bijbehorende slangnippels en aansluitnippels voor op de kraan. Bofkont. Even nadenken. Welke pompen passen hierbij. Ah een oppervlakte pomp met 1 1/4" aansluiting, precies goed voor die mippels, nog een slang erbij? Of maar gokken? Gokken dus dat de huidige gewapende tuinslang passen zou. Dan nog even op de terugweg de vergeten koperen leiding ingeslagen en alles ligt klaar om de volgende ochtend in elkaar te schroeven.

Pompen maar!
Dat aansluiten was eigenlijk een anticlimax, gezien al die mail en hoeveelheid hints en tips van iedereen. Na eerst de kachel leeggehaald te hebben, ik had geen zin in hete brei over mijn handen, was het monteren van de fittingen en pomp in 30 minuten gebeurd. De glycol kon gewoon in het vat blijven zitten. Eerst maar eens flink wat water uit de CV laten lopen, ging ook van een leien dakkie. Daarna de slangen aan de pomp gekoppelt, de zuigslurf in het vat gehangen en de pomp aangezet. Binnen 10 seconden was 20 liter onverdunde glycol in het systeem gepompt! Hoppa, een beetje water navullen in het vat om de resterende glycol en uit de slang en uit de pomp te laten pompen en dat was het, kraantjes dicht. Kraantje voor het op druk brengen van het systeem weer open, de pomp van het systeem weer aan en blazen maar. Na een paar minuten begon de ontluchtingsautomaat te sputteren, ok dan. Ik voelde me net een soort machinist zo met: circulatiepomp uit, kranen dicht, slang aan, kraan afvoer open....

Al met al weer eens bewezen dat hoe symplistischer een ontwerp des te beter.

Autonome Maaimachines: schapen
Schapen zijn net kinderen, je moet ze goed in de gaten houden. Ze kruipen in alle gaatjes die ze maar kunnen vinden. Charlie, vernoemd naar een van de lease kids van Fannie, had zich vorige week klem gelopen tussen de houtwal en het gaas. Dan gaat ie mekkeren, of is het nu blaten. Want als je klem zit kun je niet maaien toch? Optillen was geen optie, ook al weegt zoiets niet al te zwaar, de positie was niet goed. Terugduwen? Als je duwt tegen zijn kop, ontdekte ik, dan geeft dat een averechtse reaktie en gaat ie bokken. Duwen tegen zijn borstkas hielp beter, geen bok reactie in ieder geval. Een beetje bix in een emmertje doet ook wonderen, maar als je geen kant op kunt dan helpt dat ook niet. Fannie werd zowaar bijna op de hoorns genomen, en roepen naar zo'n beest heeft niet zoveel zin dacht ik, maar goed. Charlie er weer uitgelaveerd en hij ging weer happy aan het maaien. De week daarvoor had Lotte, ja ook weer een van de leasekids, zich op zijn rug gelegd, en dat is dodelijk voor een schaap. Want die kunnen nu eenmaal niet uit zichzelf opstaan. Lotte was blijkbaar over een steen uitgegleden en kon niet meer opstaan. Damien in paniek wan: ik krijg hem niet meer overeind etc. Afijn het beest letterlijk aan zijn haren omhoog getrokken, ff stevig op zijn poten gezet en weg spurtte ie. Stond er zelf verbaasd over. En zo leer je met dat soort dingen om te gaan, huh, boer Cornelis ;=)

De dagelijkse inspectie van de AM's gaf de indruk dat er twee drachtig zijn. Kijk dat is pure winst. Nog even afwachten wat Charlie bij de twee anderen gedaan heeft. Ook de schuwheid van de drie laatst aangekochte AM's lijkt nu toch wel wat af te nemen, op een uitzondering na. Het blijven staan kijken als ze de bix brokkies aan het knabbelen zijn schijnt toch te helpen. Nog steeds is er eentje van die drie toch nog te schuw en rent keihard het gaas in als ik nader met een bakje bix. Nou ja als daar geen lam uitkomt dan moet ie maar uit de kudde gehaald worden en dan in de vriezer met die handel. Want er moet natuurlijk wel een aaibaar verhaal overblijven voor als er gasten zijn die het leuk vinden om die voddenbalen te aaien. Weet niet wat dat is, iedereen wil die AM's maar aanhalen. Dan maar selecteren op aaibaarheid, en zolang ze maar blijven maaien vind ik alles goed.

Kamer 4

Effe de schapen checken... en die maaien rustig voort. Helemaal achterin op het weiland.

Van de week leek het erop dat een ervan iets als schurft aan zijn oren had, maar volgens plaatjes op het web is het iets als verbranding in de zon of zo, nou ja gewoon in de gaten houden.


Zo het is weeekeinde, en natuurlijk zijn we niet zover gekomen als ik gehoopt had, maar er zit nu wel iets meer schot in.. Dan effe nagenietend op het balkonnetje van de zonsondergang.

Voortgang:
Even het verschil van de doorgang naar de kamers vanuit het appartement (2B), voor en na. De deur is er helemaal uitgehaald en het trappetje ervoor verdwenen, dat zat in de weg en je brak er bijna je nek over als je de deur doorkwam. In de plaats daarvan hebben we de muur naar beneden toe iets uitgediept, is toch ruim 70 cm. zodat de traptreden als het ware in de muur zelf vallen. De staphoogte is laag gehouden zodat je vanuit alle kamers dezelfde hoogte houdt (de kamers liggen geen van allen op gelijke hoogte in dit huis). Wel ff rekening gehouden met het 5 cm hoger komen van de vloer van het appartement ivm vloerverwarming en isolatie.

Het halletje wat nu is onstaan in kamer 4 hoeft nog alleen geplamuurd en geverfd te worden... Nu maar hopen dat het kozijn van de deur in een keer past ;=(

Verder:
De tegels van de douches zitten erin, de plafonnetjes en de (hygrostatisch gestuurde) ventilatie. Rest nog schilderen, plinten en de vloer leggen. Dat is dan maar voor volgende week.

Oef dat was een weekje hard doortrekken.

Volgende week slopen we ook de keuken omdat de week daarop de keuken geplaatst gaat worden. Erg veel werk is het niet dat slopen, een klein keukenblokje en de achterwand van de shoorsteen, een soort steenstrippen plaat of zo. De hoeken van de muren schijnen nergens 90 graden te zijn, dus dat wordt een puzzel. Dan moet ik die twee duimen van me aanspreken.

Het electro wordt door een gediplomeerde vonkentrekker gedaan ivm verzekering en garantie van de keukenboer, nou ja hoe zuig je geld uit een klant.