Posts tonen met het label galerie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label galerie. Alle posts tonen

7 mei 2014

Kraaien en zo


Op de een of andere manier zijn de kraaien uit het vizier verdwenen, sporadisch zie je ze nog rondvliegen, maar geen aanvallen meer op de lammeren. Er zijn dan wel meer roofvogels gesignaleerd, ook weer een risico voor de schapies. De steenarenden van vorig jaar zijn nog niet terug, maar de buizerds zijn al wel weer aan het jagen geslagen hier. Dat wordt weer spannend omdat er twee heel laat geboren lammeren zijn. Dat zijn nog kleintjes maar ze zijn wel razend snel ;=) .

Terug naar de kraaien. Een paar keer is er al aan me gevraagd welke maatregelen ik ga nemen om te verhinderen dat er weer slachtoffers gaan vallen. Eigenlijk is er niet zo veel wat je er tegen kunt doen. Afschieten, zoals de meesten hier me aanraden, is een nogal heftige oplossing. Daar ben ik niet zo'n voorstander van. Temeer, wezens doodmaken omdat je er last van hebt is gewoon te gek voor woorden om dat te overwegen. Een andere suggestie was: lawaai of een soort vogelverschrikker. De praktijk wijst uit dat dit niet echt gaat werken tegen kraaien en roofvogels, die zijn gewoon te slim. Bovendien, al ware het maar dat bij lawaaiige dingen de buren meteen op je stoep zullen staan. Een vogelverschrikker werkt maar even en is daarom de moeite niet waard.
Vroeg ik me af: Stel je knutselt zoiets als een extra sterke laser pointer in elkaar om de vliegende jagers (tijdelijk) te verblinden. Dat lijkt me een perfecte methode. Als ze het te bewaken domein binnenvliegen raken ze verblind, iedere keer weer. Snel leren ze dan wel om er weg te blijven. Je maakt niets dood, dus OK.
Op het net zijn erg veel demo's met laser te zien, veel meer dan ballonnen kapot knallen is het eigenlijk niet, maar je kunt met een beetje fantasie wel bedenken dat een vogel-verblind-richt-automaat binnen de grenzen van het mogelijke ligt. De onderdelen zijn al op het net gevonden en ergens kwam ik een demo programmaatje tegen voor de besturing. Was begeleid met een leuk flimpie over het pesten van een kat met een laserpointer als de kat binnen een bepaald gebiedje kwam. Precies wat ook in mijn opzet de bedoeling is. Alleen was de kat aards lui en viel de demo in het water. Een richt automaat die er voor zorgt dat de straal binnen het te bewaken domein blijft is absoluut een vereiste om geen gedoe met de overheid en de buren te krijgen. Dus, het zou zomaar kunnen dat dit verhaal de komende winter in elkaar gefietst gaat worden.

OK onderdelen geen probleem. Kennis en kunde is er voldoende en er is, het internet eigen, altijd wel iemand geweest die een deel van de idee al heeft uitgevoerd en op het net heeft gezet. Voorbeelden zat dan ook.
Nu zeg ik wel eens loltrappend tegen de mensen hier dat er een 30 watt laser de lucht in gaat, maar daar brand je in seconden een gat mee in een stalen plaat. Het kan eenvoudigweg niet de bedoeling zijn een gat in een kraaienkop te willen branden.
Ha, maar dan! Met 30 watt kun je, met een extreem nauwkeurige richt automaat, ook een tekening op de maan laten zien. Dat zou wel heel erg lollig zijn, reclame van LMQR op het maan oppervlak! Vermoedelijk heb je dan wel binnen een vloek en een zucht de FBI, CIA, SEDU, PN en PJ en en en, aan de rand van je bed staan om 3 uur in de nacht. Een pracht van een stunt zou het wel zijn! Fannie merkt wel eens over me op: jij wordt nooit volwassen ;=)
Overwegende dat een schaap bij verkoop minimaal 140E oplevert, dat er dit jaar twee lammeren door de kraaien zijn afgeslacht, vorig jaar ook al een, en dat dit in de toekomst niet anders zal zijn, dan lijkt een investering van een paar honderd euries in een laserverschrikker meer dan gerechtvaardigd. Punt. En wordt vervolgd.


AirBnB
Heel af en toe sta je verbaasd van de service die je van sommige bedrijven krijgt. Zo staan we al een paar jaar ingeschreven bij een boekings-site AirBnB. Een paar weken geleden werd ik door een van de service medewerkers gebeld of we samen niet iets konden doen aan de vermelding van ons B&B. Omdat we het huis ook in totaliteit verhuurden en een appartement hadden vond hij dat er eigenlijk drie vermeldingen nodig waren. Gratis, ook nog. Verder volgden er nog wat hints en tips, en zou hij hier en daar nog wat in de teksten gaan sleutelen. Wat een service! Vorige week merkte ik dat het gedaan was. Dan was het nu mijn beurt om wat foto's toe te voegen en hier en daar nog wat andere dingen aan te passen. Zo gezegd zo gedaan. Fannie kwam nog met de suggestie om als eerste de B&B in het lijstje van drie te krijgen. Nu maar hopen dat er meer gasten via AirBnB bij ons komen. Ook de prijzen even aangepast, blijft een beetje vreemd dat de prijzen op onze site afwijken van die op hun site.

Dekking

Uiteraard is het voor een B&B belangrijk goed gevonden te worden op het web. Een onderdeel daarvan is je in te schrijven bij een aantal boekingssites of andere gespecialiseerde sites. Vanaf het begin af aan waren we daar behoorlijk actief in. Nog steeds schuim ik het internet af op zoek naar mogelijke manieren voor publiciteit.
Uiteraard, voor niets gaat de zon op en tegen elke dienst waar je gebruik van maakt staat een vergoeding, in welke vorm dan ook. Bijkvoorbeeld door een link op je site naar hun site te plaatsen. Dat is vrij normaal. Boekings-sites verdienen hun geld immers door tussen gast en B&B te bemiddelen en boekingen te faciliteren. Dat doen ze ieder op hun eigen manier.
Door de negatieve publiciteit van Bookings dot com kwamen deze vergoedingen in de kijkert te staan, ook al omdat deze laatste geen bed garantie gaf of af kon geven. Sta je daar met je koffers en er is geen bed om in te slapen. Dat is uiteraard vreselijk balen. Die premies werden door de journalist daarom nogal hoog gevonden: 15-20%. Dat zo'n boekingssite daar wel even een heel systeem voor op moet tuigen, met betaalmogelijkheden via credit of bankkaart en, zo blijkt uit mijn contact met AirBnB, ook met adviseurs, daar werd wel erg makkelijk aan voorbijgegaan door de journalist. Zowel gast als B&B betalen voor het gebruik van dit systeem. Over de hoogte zou je nog kunnen discussiëren. Ons voordeel is dat we gasten krijgen die bij ons anders niet direct zouden boeken. OK, het betaalverkeer naar ons toe is niet altijd even consistent. De ene company casseert eerst bij de gast, en betaalt een dag na vertrek ons pas. Bookings.com wil een machtiging op je rekening hebben en haalt zonder jou tussenkomst daar diens vergoeding af. Weer een andere boekingssite stuurt elk kwartaal een rekening. Bij Bookings dot com moet je een incasso machtiging geven, daarmee ben je de eindcontrole kwijt. Bovendien loop je de kans dat als er wat mis gaat, je dat niet op tijd in de gaten hebt. Dit risico was naar ons idee te groot. Voeg daarbij het infame Franse banksysteem en het gedoe over de text van het contract, en het werd voor ons exit B.C. In mijn optiek is het een firma waar je eerst van alles mee moet uitonderhandelen en ook nog talloze telefoontjes van krijgt waarbij de toon steeds (verkoop)agressiever wordt. Dat beviel me al helemaal niet. Het simplistische van AirBnB beviel me daarentegen heel goed. Gewoon geen gezeur of gedoe.
In dat licht zijn we in de afgelopen winter dan ook flink aan het opschonen gegaan ten aanzien van boekingssites en vermeldingen op abonnementen of gratis sites. Er werd in de weging mee genomen hoe de communicatie verliep en of er via die site boekingen geweest waren. Kwamen er alleen mailtjes om toch vooral een betaald abo te nemen en waren er de afgelopen jaren geen boekingen via die site verkregen: exit. Op die wijze ontstond er een duidelijk beeld in de wirwar aan sites en bemiddelaars. Volgens de mensen die het weten kunnen worden de sociale media steeds belangrijker en kan beter daar energie ingestoken worden.

Trapje
trap naar lobby

Het trapje naar de lobby is eindelijk af. Wellicht dat de sensor iets verplaatst moet worden om de mensen eerder op te pakken en het licht dan ook op een eerder moment aan gaat. Moet dat eens met Wim proberen te veranderen. Aan de andere kant zou je ook een soort kastschakelaar aan de deur kunnen maken zodat er een ledlampje gaat branden en de gast niet in de donkere gang stapt. Wellicht is dat voor de andere kamers aan de gang ook een idee. Ook bij kamer 1 treedt het probleem soms op dat de sensor de gast te laat oppikt om het licht aan te doen.


Galerie LMQR
Freek's schilderijen hangen mooi in de lobby. Verschillende gasten hebben al geïnteresseerd geïnformeerd naar de prijs. De spanningsrail boven de tafel is aangevuld met een viertal spotjes die de schilderijen mooi uitlichten. Vooral de rose balletschoenen trekken de aandacht. De acrylverf schilderijtjes in de corridoor trekken echter vaker de aandacht en zijn het eerste waar de gasten een opmerking over maken. Een mooi bruggetje naar de grotere schilderijen in de lobby. Als nu de notabelen van het dorp nog een reactie geven op de uitnodiging voor de vernisage op 31 mei, dan zal het een mooie opening worden van de galerie Le Mouton Qui Rit.


freek / LMQR galerie









freek / LMQR galerie

Metro
Parijs, de stad van het licht, de ondergrondse, de boulevards en de honderden restaurantjes. Een metropool waar het slechts een paar uur in de nacht rustig is. Het staat nog steeds op de lijst om er samen heen te gaan. Dat de fransjes niet stil zitten bewijst wel dat er na jaren weer een nieuwe metrokaart uit komt. De ondergrondse bouwput van Parijs levert weer een paar nieuwe lijnen en stations op. Hier de nieuwe metrokaart van Parijs.

Het dichtbijzijnde metro station voor de NL ambassade is: Saint-François-Xavier. Het is overigens de enige plek waar je je paspoort in LDF nog kunt vernieuwen.
bron: RATP.FR

Bizar

Een van die typisch franse woordjes is “bizar” (uitspreken als: bizaar). Het wordt veelal gebruikt als je je over iets verbaast of iets merkwaardig vindt. Met onze gasten wordt tijdens het diner uiteraard veel gepraat. Het gaat dan over een miriade aan onderwerpen, over de gerechten en de recepten ervan, de ontevredenheid met het bewind (wie er ook maar op dat moment aan het bewind staat), de burocratie en vanzelfsprekend de Franse taal. Zo vertelde ik dat we jaren geleden, als voorbereiding op ons verblijf in Haiti, een lerares Frans hadden. Zij leverde mij (na erg veel aandringen) een lijst met 300 scheldwoorden en had bovendien een stopwoordje, namelijk: Bizar. Dit woord gebruikte ze te pas en te onpas, en dus bleef het bij ons behoorlijk hangen. Toen ik dit aan de gasten vertelde, leek het alsof er een schakelaar omgegooid werd en kwam er een waterval los aan anekdotes en uitdrukkingen. Dikke pret die avond. Ze kwamen ook met het volgende fragment aanzetten:




Als je “comme c'est bizar” uitroept, dan zeg je dus blijkbaar iets heel klassieks. De twee in het fragment zijn beroemde acteurs uit de gouden tijd van de franse cinema: de 30er jaren. Zij waren het die dit gouden zinnetje in zwang brachten. En toegegeven, het werkt gewoon op je lachspieren nadat je die scène een paar keer hebt afgespeeld. Vraag me niet waarom, maar c'est bizar!

HotTub
pijp door het dak

Op dit moment wordt de hottub aangesloten door Scheffers, de NL aannemer waar we veel mee doen. Er moest een nieuwe kachelpijp komen. De pijp die door APT was geleverd paste gewoon niet in elkaar en sloot ook niet aan op de kachel. Op de mijn aangeleverde mail met foto's en dergelijke is niet gereageerd, dus dan maar zo. Met veel gedoe zijn ook de pompen aangesloten. De een moest nog op een blokje hout gezet worden en de ander zwabbert er nog steeds maar een beetje bij. In tweede instantie moeten daar maar langere slangen aangemaakt worden, dan is het maar netjes. De kachel zelf kan zonder andere – langere - slang überhaupt niet aangesloten worden. Zucht.
Volgende week een water toe- en afvoer maken en dan kunnen we, weliswaar met een jaar vertraging, de hottub gaan uittesten. Ik ben benieuwd.

Nu nog de keramiek ovens verplaatsen, de zaak aan de kant maken, aftimmeren en een scheidingswand aanbrengen voor wat privacy van de gasten. Daarna kan er opnieuw een stukje van het project LMQR als gereed gemeld worden.

26 februari 2014

Lente

Was het vorig jaar nog winter aan het begin van de zomer, nu is het precies andersom. De meteorologische lente is nog niet eens begonnen maar de rozen zitten al weer vol in de bladeren. De tulpen steken hun kop al boven de grond en de sneeuwklokjes staan nog steeds eigenwijs te doen. Uiteraard zie je overal de krokussen al hun pracht en praal showen. Makkelijke dingen zijn dat eigenlijk, je poot wat van dat grut in de grond en jaren later is het een deken van kleur. De eerste lawaai vogels laten zich al weer horen en lammetjes maken de wei onveilig. Nu maar hopen dat de steenarend niet al te hongerig wordt. Dat zou vervelend zijn als er weer een paar lammeren te grazen worden genomen. 
Zou een heftige laserstraal iets kunnen doen om die birds op een afstand te houden? Iets voor projectlijst C. (A zijn dingen die moeten, B zijn projecten die ook wel mooi zouden zijn maar waar geen bloed uit loopt als ze niet gebeuren, C is zogezeid leuk om te doen maar meer ook niet) Een soort van MOSCoW (Must, Ought, Should, Could or Wish to have) lijst dus.
Oké de lente, er zijn af en toe nog behoorlijk heftige buien en dan is het weer éven winters koud, maar toch! Op de meters stonden af en toe al wel weer temperaturen van +15 graden. We zijn de afgelopen winter erg verwend geweest met het weer. Die heftige regenbuien af en toe neem je dan voor lief. 

Auto
De auto is ook weer gerepareerd en de garage waarvan de offerte aanvankelijk een kleine hartverzakking veroorzaakte kwam met een rekening die honderden euries lager uit kwam. Opvallend wel weer is dat ineens dingen anders gingen toen ik vroeg om de vervangen onderdelen achter in een doos in de wagen te leggen. Blijkbaar is dat heel gewoon want er kwam een reactie als: "vanzelfsprekend, komt voor elkaar." Zo is dat avontuur ook weer bijna achter de rug. Volgende week het brik ophalen en eens kijken wat ze er werkelijk van gebakken hebben.


Galerij
Dan komt er dit jaar ook een soort galerij in Le Mouton Qui Rit. De plannen zijn zo goed als gesmeed. De kunstenaar, Freek Steijsiger, die zijn guauches tentoon wil stellen in LMQR, komt in maart de locatie bekijken. Onlangs, bij een eerste ontmoeting liet hij wat van zijn werk zien, ik moet zeggen indrukwekkend. Die uitgewerkte details en kleuren zijn werkelijk een hele aparte ervaring om die in je op te nemen. Ik kijk dan ook erg uit naar de echte werken omdat foto's vaak niet geweldig de werkelijkheid weergeven. Ik laat nog even niets zien op de blog. Daar moet ik immers zijn toestemming voor krijgen. Zijn website moet ik jullie even schuldig blijven, de url werkt niet meer. Zal het wel weer verkeerd ge-book-marked hebben.

Het feit dat er een galerie (even onder reserve) lijkt te komen in le Mouton is ook een van de drijfveren om nog enkele huisjes meer te maken. Lijkt me leuk om zowel het werk van Freek als dat van mij op te stellen. Geeft wat meer kijkwerk en afwisseling.
Een extra gelegenheid om mijn werkjes onder de aandacht te brengen is via een nog op te zetten winkel in Fontenoy le Chateau. Het is de vrouw van Frerik, Caroline, die dat aan het opzetten is. Een soort van producten uit de streek gecombineerd mogelijk met een thee salon. Dat zet het maken of, noem het zelfs maar, productie van huisjes toch wel in een ander daglicht. Voor de kunstmarkt in april/mei moet ik ook nog wat extra werk beschikbaar hebben.


Huisje 25 
Et voilá nummer 25 is af.
Voor deze heb ik me opnieuw laten leiden door de flatjes en gebouwen aan parque Güell.

huisje #25, 23 cm hoog

Dit keer geen monstertjes op het dak of aan het gebouw. Volgens mij was de stijl er niet naar. Grappig is het altijd wel weer dat de aanzichten vrijwel nooit op elkaar lijken. Soms verandert de stijl compleet, hetgeen hier ook weer is. Tijdens het maken van #25 dacht ik al na over de kleur van het glazuur. Leek me mooi om dat in Royal Blue te doen. Dat is een hele mooie diepblauwe kleur die erg goed dekt. Met het aantal kleuren voor de huisjes moet je je sowieso beperken tot maar een paar anders wordt het te bont. Dat is mijn persoonlijke mening/smaak dan. Het diepblauwe kan dan met geel of luster aangevuld worden, maar voorzichtig.

huisje #25 N-S-W-E gevels

Sinds huisje 24 worden de gevels allemaal frontaal gekiekt. Waarom? Voor een van de ramen zocht ik namelijk naar een voorbeeld van een eerder huisje. Bleek dat het maar half zichtbaar was, lastig zoiets. Want af en toe komt er in de volgende huisjes iets van de ramen en andere elementen terug van eerdere werkjes. Zoals een gargoil die goed gelukt was, of die slakken die best wel eens een thema zouden kunnen worden voor een van de volgende huisjes. Om de herkenbaarheid te vergroten is het dan prettig als je elementen erin gelijkend krijgt. Het thema van deze honderd huisjes (in wording: stand 26) is immers Gaúdi. Dan zal er ook een zekere lijn in de stijl moeten zitten. Het was even zoeken naar het originele voorbeeld, op een schets vond ik iets ervan terug, maar niet voldoende. De manier van vastleggen voor de toekomstige bouwsels is op deze manier dus nu gezekerd.
Voor no. 26 is er inspriatie gevonden in het meer barokke werk van Gaudi. Zoiets als het "house of bones". Niets macabers maar de ramen en deuren hebben spijlen die een beetje op gewrichten lijken, vandaar die bijnaam. Dat kwam zo op toen ik ergens posters van geraamtes zag hangen. Daar wordt morgen dan mee begonnen.
Verder kwam er gisteravond een idee boven drijven om een huis te maken van behoorlijke hoogte. Iets van 80 of 90 cm hoogte. Het moet een soort bouwsel worden waarvan de delen als een soort tulpenvaas in elkaar gestoken kunnen worden. De bedoeling is dat je ze ook afzonderlijk neer kunt zetten en het dan ook nog om aan te zien zal zijn. Dat vraagt nog wel het nodige puzzelen en schetswerk, maar het idee is er. Nu nog de uitwerking.

Afijn, laat ik verder maar niet meer praten over de huisjes want het wordt een beetje afgezaagd zo, alsof ik niets anders te vertellen heb.