Taal

bron: npr

Een perfect voorbeeld van communicatie is soms zichtbaar aan de eettafel van Le Mouton Qui Rit. Daar klinken af en toe meer dan 4 talen door elkaar, uiteraard begrijpt niemand alles voor de volle 100%, maar iedereen doet zijn best het gezegde te begrijpen. Niet altijd is iemand aan tafel een tweede taal machtig en kijkt men soms naar ons. Ook wij zijn geen talenwonders omdat we een paar andere talen spreken. Met een beetje handen en voeten werk komen we er dan meestal wel uit. Een servetje is snel gevonden, een plaatje zegt meer dan 1000 woorden. In zo'n sfeer heeft iedereen lak aan je accent of dat je hakkelend om het zout vraagt. We heffen het glas, iedereen is vrolijk en tijdens de zwoele zomeravond is het uitbuiken geblazen aan de rand van het zwembad. Het komt best wel eens voor dat iemand in een voor hem of haar vreemde taal probeert een conversatie aan de gang te houden en zoekend naar woorden per ongeluk dingen zegt die verkeerd opgevat kunnen worden. Zelden zie ik dat men daar boos om wordt of dat er een pijnlijke stilte valt. Dan hoor je bijna onmiddellijk dat er wordt geprobeerd de juiste uitdrukking te vinden en vallen mensen bij. Er wordt veel gelachen om andermans foutjes en er wordt goedmoedig uitgelegd waarom dat zo grappig is. Soms spelen we tongbrekers aan tafel met altijd hilarische taferelen als gevolg. Wat te denken als je iemand dit laat zeggen: "Prachtig-prachtig-Godallemachtig-achthonderd-acht-en-tachtig". De G klank wordt vaak als een K uitgesproken en de NL-taligen lachen zich een kriek. De fransjes kennen er een heleboel van, net als de Engels-taligen, Duits, Spaans... Zeg dít eens, zeg dít eens, klinkt het dan in alle talen. Een kakafonie aan klanken ontstaat en brullend van de lach hangt iedereen achterover. Heimelijk tevreden over diens eigen tongbrekers die niemand kan uitspreken.
Over uitspraak gesproken. Nu zeggen we van de fransjes dat het Engels wat uit hun monden komt errug grappig is, Pink Panter of Allo Allo is het beeld dat dan opkomt. Maar als je dan een 'Ollander op zijn plat Amsterdams om een "plat du jour" hoort vragen of op diens zondagse Frans naar de wijnkaart, dat klinkt óók héél grappig. Wat ook heel grappig klinkt is als de NL minister president Rutte een toespraak houd in het Engels voor de NSS bijeenkomst in den Haag. Klik hier. Of achteraf gezien, grappig is het juiste woord niet. Tenenkrommend is beter. Dat wij toeristen een heftig accent hebben in allerlei talen is normaal. Arrogant genoeg staan we ons voor op onze internationale betrekkingen, het internationale karakter van het kikkerlandje, de ongebreidelde internationale handel en dat we internationaal moeten concurreren om op sommige gebieden tot de wereldtop te behoren of gaan behoren. Mag je dan vragen dat de hoofdvertegenwoordiger van het kikkerlandje een fatsoenlijke uitspraak heeft en dat hij niet allerlei woorden binnensmonds slurt of inslikt? Dat mag denk ik wel. Dan is zelfs het lollige accent van de fransjes nog beter dan dat van een "internationaal" opererende NL minister president. En zie ik in de slot scène niet per ongeluk twee mensen achter hem een beetje smalend grijnslachen? Hoe strak hielden de presidenten van de US en Korea niet hun gezicht in de plooi? De eerste zat gewoon nog een dossier te snellezen tijdens de openingstoespraak ;=)  
OK, je bent nerveus voor een forum van de machtigste piepeltjes ter wereld, maar dan nog. Overigens ook ff andere fragmenten van Rutte opgezocht, en de NSS toespraak is geen incident. Wat uurtjes spraakles zou zijn statuur beslist ten goede komen. Zoiets mag je toch wel vragen van iemand in onze dienst.
En ikke?
Ikke woon ik al zes jaar in LDF, en nog steeds zie ik fransjes subtiel glimlachen als ik mijn mond open doe. Dat accent raak je gewoon never nooit kwijt, hoe goed je je best ook doet. Uit mijn woorden komen doe ik wel, maar dan die verbuigingen, een ramp! Ja elke dag studeer ik er een beetje op. Hetzij door naar het Franse journaal te kijken, een tijdschrift te lezen of zelfs een boekje. Zoiets vat ik altijd op als een taalles, heb aandacht voor de werkwoordsvormen en probeer het verhaal niet te vertalen. Dwing mezelf elke dag minimaal een kwartier echt in het Frans te denken. En laat ook nooit een spraakles aan mijn neus voorbij gaan als er weer een telefoon terrorist belt. Complimentjes zijn dan ook niet van de lucht, maar het kan altijd beter. Als je dan Albert (van oorsprong nederlands) tegenover je hebt zitten en hem door de telefoon een vrachtwagen vol veevoeder hoort verkopen in vloeiend en praktisch accentloos Frans weet je dat het kán. Dat geeft je weer nieuwe aansporing.

Kraaien

bron: wikipedia

Eindelijk ben ik er achter wie of wat de lammeren doodt. Het zijn de kraaien. Deze keer heeft een van de jongste lammeren, Louise genoemd, het gevecht tegen de kraaien verloren. Die vond ik op haar zij liggen in de wei 's morgens vroeg. Fannie kon er niet van slapen van deze ellende. In de wei kon je duidelijke sporen zien dat het niet zonder strijd gegaan is. Heel erg veel balen is dit, want het was een erg lollig lam wat zijn schichtigheid al behoorlijk aan het verliezen was. Ook financieel is het een strop want dit lam gaat geen bijdrage meer leveren aan de operationele kant van de zaak: gras kort houden en aan het einde van de zomer een van de oudere schapen opvolgen.
Wat me aan het denken zette was dat de gaten in de lende van het lam te ver uit elkaar zaten om van de klauw van een roofvogel afkomstig te kunnen zijn. Daarbij herinnerde ik me het “spel” dat er een paar dagen geleden met de lammeren was gespeeld. De kraaien pikten een beetje naar de lammeren die dan wegliepen en een paar meter verderop weer gingen liggen. Dat bleek een bloed serieuze zaak te zijn geweest. Het lam laten wennen aan het pikken zodat het er niet meer van opkijkt en dan met zijn tweeën toeslaan. Bij navraag bleek dat dit vaker gebeurde in de omgeving en dat kraaien daadwerkelijk afgeschoten worden. Kraaien zijn een van de intelligentste vogels, moeilijk anders te bestrijden dan afschieten of ze een doodsangst te bezorgen voor een bepaalde plek.
Om nu elke dag op wacht te gaan zitten daar is gewoon geen tijd voor. Wat moet je doen dan als een kraai in de wei landt? Gauw iemand met een geweer bellen? Daarom denk ik opnieuw aan een technologische oplossing: laser. 

wikia.nocookie.net

Om de kraaien te verblinden zodat ze ff het spoor bijster zijn en dit gebied als de pest gaan mijden. Laser is sowieso een van mijn pret projecten voor de lange termijn. Dit brengt het wel iets meer naar voren. Voor 2 tienen heb je al een 10W laser diode, dan nog wat machinerie als een laser driver (puls) eraan koppelen, een lens ervoor, servo motortjes voor het volgsysteem, een mooi weerbestendig kastje er omheen en een koeling. De besturing kan dan weer aan een raspi met camera overgelaten worden. Software schrijven en hoppa, alles wat in de lucht vliegt tot op 100 meter hoogte en groter is dan een mug krijgt een dot laser puls in diens ogen. Komt zomaar ook weer mijn vliegenzapper projectje om de hoek kijken. Gek hoe alles soms samenvalt.
Het is voor mij uitgemaakte zaak, of die kraaien gaan eraan doordat een jager dat nest aan gort schiet, of dat laser speeltje komt er. Moet er nog even nagedacht worden over als de kraaien op de grond hobbelen om niet de schaapies met de laser straal te raken.

Lente

Was het vorig jaar nog winter aan het begin van de zomer, nu is het precies andersom. De meteorologische lente is nog niet eens begonnen maar de rozen zitten al weer vol in de bladeren. De tulpen steken hun kop al boven de grond en de sneeuwklokjes staan nog steeds eigenwijs te doen. Uiteraard zie je overal de krokussen al hun pracht en praal showen. Makkelijke dingen zijn dat eigenlijk, je poot wat van dat grut in de grond en jaren later is het een deken van kleur. De eerste lawaai vogels laten zich al weer horen en lammetjes maken de wei onveilig. Nu maar hopen dat de steenarend niet al te hongerig wordt. Dat zou vervelend zijn als er weer een paar lammeren te grazen worden genomen. 

Zou een heftige laserstraal iets kunnen doen om die birds op een afstand te houden? Iets voor projectlijst C. (A zijn dingen die moeten, B zijn projecten die ook wel mooi zouden zijn maar waar geen bloed uit loopt als ze niet gebeuren, C is zogezeid leuk om te doen maar meer ook niet) Een soort van MOSCoW (Must, Ought, Should, Could or Wish to have) lijst dus.

Oké de lente, er zijn af en toe nog behoorlijk heftige buien en dan is het weer éven winters koud, maar toch! Op de meters stonden af en toe al wel weer temperaturen van +15 graden. We zijn de afgelopen winter erg verwend geweest met het weer. Die heftige regenbuien af en toe neem je dan voor lief. 

Auto
De auto is ook weer gerepareerd en de garage waarvan de offerte aanvankelijk een kleine hartverzakking veroorzaakte kwam met een rekening die honderden euries lager uit kwam. Opvallend wel weer is dat ineens dingen anders gingen toen ik vroeg om de vervangen onderdelen achter in een doos in de wagen te leggen. Blijkbaar is dat heel gewoon want er kwam een reactie als: "vanzelfsprekend, komt voor elkaar." Zo is dat avontuur ook weer bijna achter de rug. Volgende week het brik ophalen en eens kijken wat ze er werkelijk van gebakken hebben.


Galerij
Dan komt er dit jaar ook een soort galerij in Le Mouton Qui Rit. De plannen zijn zo goed als gesmeed. De kunstenaar, Freek Steijsiger, die zijn guauches tentoon wil stellen in LMQR, komt in maart de locatie bekijken. Onlangs, bij een eerste ontmoeting liet hij wat van zijn werk zien, ik moet zeggen indrukwekkend. Die uitgewerkte details en kleuren zijn werkelijk een hele aparte ervaring om die in je op te nemen. Ik kijk dan ook erg uit naar de echte werken omdat foto's vaak niet geweldig de werkelijkheid weergeven. Ik laat nog even niets zien op de blog. Daar moet ik immers zijn toestemming voor krijgen. Zijn website moet ik jullie even schuldig blijven, de url werkt niet meer. Zal het wel weer verkeerd ge-book-marked hebben.
Het feit dat er een galerie (even onder reserve) lijkt te komen in le Mouton is ook een van de drijfveren om nog enkele huisjes meer te maken. Lijkt me leuk om zowel het werk van Freek als dat van mij op te stellen. Geeft wat meer kijkwerk en afwisseling.
Een extra gelegenheid om mijn werkjes onder de aandacht te brengen is via een nog op te zetten winkel in Fontenoy le Chateau. Het is de vrouw van Frerik, Caroline, die dat aan het opzetten is. Een soort van producten uit de streek gecombineerd mogelijk met een thee salon. Dat zet het maken of, noem het zelfs maar, productie van huisjes toch wel in een ander daglicht. Voor de kunstmarkt in april/mei moet ik ook nog wat extra werk beschikbaar hebben.


Huisje 25 
Et voilá nummer 25 is af.
Voor deze heb ik me opnieuw laten leiden door de flatjes en gebouwen aan parque Güell.

huisje #25, 23 cm hoog

Dit keer geen monstertjes op het dak of aan het gebouw. Volgens mij was de stijl er niet naar. Grappig is het altijd wel weer dat de aanzichten vrijwel nooit op elkaar lijken. Soms verandert de stijl compleet, hetgeen hier ook weer is. Tijdens het maken van #25 dacht ik al na over de kleur van het glazuur. Leek me mooi om dat in Royal Blue te doen. Dat is een hele mooie diepblauwe kleur die erg goed dekt. Met het aantal kleuren voor de huisjes moet je je sowieso beperken tot maar een paar anders wordt het te bont. Dat is mijn persoonlijke mening/smaak dan. Het diepblauwe kan dan met geel of luster aangevuld worden, maar voorzichtig.

huisje #25 N-S-W-E gevels

Sinds huisje 24 worden de gevels allemaal frontaal gekiekt. Waarom? Voor een van de ramen zocht ik namelijk naar een voorbeeld van een eerder huisje. Bleek dat het maar half zichtbaar was, lastig zoiets. Want af en toe komt er in de volgende huisjes iets van de ramen en andere elementen terug van eerdere werkjes. Zoals een gargoil die goed gelukt was, of die slakken die best wel eens een thema zouden kunnen worden voor een van de volgende huisjes. Om de herkenbaarheid te vergroten is het dan prettig als je elementen erin gelijkend krijgt. Het thema van deze honderd huisjes (in wording: stand 26) is immers Gaúdi. Dan zal er ook een zekere lijn in de stijl moeten zitten. Het was even zoeken naar het originele voorbeeld, op een schets vond ik iets ervan terug, maar niet voldoende. De manier van vastleggen voor de toekomstige bouwsels is op deze manier dus nu gezekerd.
Voor no. 26 is er inspriatie gevonden in het meer barokke werk van Gaudi. Zoiets als het "house of bones". Niets macabers maar de ramen en deuren hebben spijlen die een beetje op gewrichten lijken, vandaar die bijnaam. Dat kwam zo op toen ik ergens posters van geraamtes zag hangen. Daar wordt morgen dan mee begonnen.
Verder kwam er gisteravond een idee boven drijven om een huis te maken van behoorlijke hoogte. Iets van 80 of 90 cm hoogte. Het moet een soort bouwsel worden waarvan de delen als een soort tulpenvaas in elkaar gestoken kunnen worden. De bedoeling is dat je ze ook afzonderlijk neer kunt zetten en het dan ook nog om aan te zien zal zijn. Dat vraagt nog wel het nodige puzzelen en schetswerk, maar het idee is er. Nu nog de uitwerking.

Afijn, laat ik verder maar niet meer praten over de huisjes want het wordt een beetje afgezaagd zo, alsof ik niets anders te vertellen heb.