LMQR 16

Bij ons komen soms aanvragen binnen waar we eigenlijk niet goed in mee kunnen gaan.

Zo ook gisteren. Je kunt bij ons zowel het hele huis afhuren als een of meerdere kamers, en/of het appartement. Die laatste is apart van de B&B. Zo staat het ook allemaal vermeld op de diverse verhuur sites en op onze eigen site.
In dit geval ging het om het hele huis, of wel gîte. Wat zich dan achtereenvolgens afspeelt is dat je de reservering accepteert, dan wordt er nog wat over de prijs gemaild en volgt er al of niet een boeking. Meestal volgen daarna nog wat vragen over wat er allemaal kan, hoe er te komen en wat mededelingen van onze kant over activiteiten door de snelheidscontroles en of tips over de te volgen route. Dan zetten we de gasten in de agenda met eventuele extra wensen of andere zaken als een maaltijd bij aankomst of boodschappen.

Zeker een keer in de maand krijgen we een reserveringsverzoek waarbij al snel blijkt dat de gasten niet aan de gevraagde logiesprijs kunnen of willen voldoen en stellen resoluut hun hoogste bod: ons budget is maximaal 800E. Althans daar begint het mee. Als de gasten via AirBnB boeken verwijs ik ze terug naar hun boekingsformulier waarin een duidelijke break down staat van alle kosten, AirBnB's eigen fee en tenslotte de logies prijs per nacht of week. Net naar gelang de gevraagde periode. Ook wij betalen daar bovenop nog een fee aan AirBnB, maar hé daarvoor faciliteren zij wel de betalingen en verdere afhandeling ervan. Allemaal geen probleem. Het worden interessante onderhandelingen als er van beide kanten water bij de wijn gedaan moet gaan worden om tot een betere prijs te kunnen komen. Vanuit onze kant vragen we dan de gasten de kamers en gemeenschappelijke ruimtes zelf goed schoon- en de bedden op te maken waarmee we de schoonmaak fee kunnen laten vervallen. Zelf zijn we namelijk ruim een dag bezig de gîte schoon te krijgen voor de volgende gasten dus als dit uit onze handen wordt genomen is dat wat waard. Met 10 of 12 gasten is dat in een stijf uur gebeurd. Soms is daarna het verschil tussen wat men aan AirBnB moet betalen klein genoeg om ook op de logiesprijs een klein gebaar te maken maar dan moet het wel van beide kanten komen. De aanvrager van gisteren wilde echter van geen wijken weten, maar stelde wel een werkbaar alternatief voor. In plaats van de gîte dan maar voldoende kamers. Kijk daar konden we dan weer wat mee. Bleef de zelfschoonmaak wel mee overeind staan. Als kers op de taart konden ze nog steeds van de keuken gebruik maken en van de eetkamer. Met uiteraard het zonverwarmde zwembad. Natuurlijk weet je van te voren waar dat allemaal eindigt, omdat je het onderhandleingspatroon hebt leren herkennen, maar dat wilde ik dan graag uit haar eigen mond vernemen. En ja hoor, ze stonden op het punt om te komen, maar dan moest het terrein inclusief het zwembad wel uitsluitend voor eigen gebruik zijn en niemand anders. Dat zou geen probleem wezen als ze de gîte inclusief het appartement zouden huren. In dit geval zouden er ook nog andere gasten en wijzelf van het zwembad gebruik willen maken, het is tamelijk warm de laatste dagen. Dat mocht dan niet. Daarmee eiste ze wel de hele gite op en betalen maar voor een aantal kamers. Goed geprobeerd. Als klap op de vuurpijl kwam ze terug met: dat ze dacht dat wij de fees van ABB zouden betalen. Met de fees had ze dan weer geen rekening mee gehouden. Dat werd gebracht als een tegenvaller en het excuus om de onderhandelingen af te breken. Goed lezen is ook niet makkelijk. Even Googelen op het net had met onze unieke naam - Le Mouton Qui Rit - een ander kanaal van onderhandelingen geboden om de onderhandelingen op een ander prijsniveau te kunnen brengen. Gek dat daar bijna niemand gebruik van maakt om ons rechtstreeks te benaderen. Uiteindelijk via de site van AirBnB de aanvraag maar geweigerd.
Het is natuurlijk prima dat onderhandelen en zo, maar dan via een slinkse omweg toch nog af te willen dwingen dat andere gasten van terrein en bad geen gebruik mochten maken ging ons te ver. Het alleen gebruik van het zwembad is váker een breek punt bij dit soort aanvragen. Er zitten zelfs aanvragen bij of we het bad dan maar even willen afschermen voor blikken van buitenaf, dat we ons niet in de publieke ruimte bij de wasmachine mogen bevinden of in de garage. Zo'n wensen pakket kunnen we in het hoogseizoen gewoon niet honoreren. Als de gasten zelf een tent om het zwembad heen willen zetten bij het afhuren van gite én appartement zal dat mij een zorg zijn. Maar ons te verbieden door ons eigen huis te lopen, ook nog voor een afbraakprijs, is gewoon onrealistisch. Per slot is dit wel een B&B en dat heeft echt niet het karakter van een hotel wat je op elke manier kunt afhuren die je wilt. Dan wel ook het héle hotel. Ook daar zit natuurlijk een prijskaartje aan vast, wat men vaak niet bereid is te betalen. Wij vinden echter dat een B&B bestaat voor het gastheerschap dat je biedt en niet slechts het verkopen van een bednacht. Alles bij elkaar geteld doet ons dergelijke aanvragen dan weigeren, als het tot het punt van alleen gebruik komt. Subtiel wordt bijna altijd bij ons de onwil om tot een deal te komen gelegd, daar hebben we mee leren leven. De gewraakte aanvragen hebben echter wel allemaal het zelfde patroon tijdens de onderhandelingen en dat geeft dan toch wel weer een vertrouwd gevoel en kun je de volgende stap moeiteloos anticiperen. Zo, dit vond ik wel een leuke om even te delen.

Overigens. Ook fransjes die de gite of meerdere kamers willen huren kunnen in zeldzame gevallen slecht leven met het delen van het zwembad. Dat om het een en ander in perspectief te zetten. Verreweg de meesten echter, hebben daar geen probleem mee en vinden het bij een B&B boeken een prima manier van 'anders' verblijf in de meer gastvrije sfeer. Ook om wat meer persoonlijk contact te hebben met de gastheer en vrouw wordt vaak als reden van bij ons boeken genoemd. Natuurlijk houden we rekening met de privacy van de gasten en hebben we geleerd een zekere afstand te bewaren als we merken dat dat gewaardeerd wordt. Als gasten in het bad liggen dan stellen we, afhankelijk van het contact dat we met dezen hebben, onze zwempartij gewoon even uit. Geen moeite, graag gedaan.

Voor de statistieken: SolarFarm 63.9, Outside 28.9, Pool 30.3

temperaturen 13:45

LMQR 12

Nu denken we na zo'n wieler weekeinde dat je het gehad hebt met hoe druk het maximaal kan worden, maar het kan altijd heftiger. Dit weekeinde hadden we gasten van een bruiloft, uiteindelijk meer dan twintig. De ouders kwamen donderdag al aan en begonnen het bruidspaar te helpen met het rechttrekken van een lichte chaos en paniek die ontstaan was. Niet alles ging van een leien dakje. Daar kreeg ik iets van mee toen er een week tevoren gevraagd werd of er tweehonderd broodjes in onze vriezer gestopt kon worden. Zoiets past niet in onze vriezer zei ik. Wellicht dat u zoiets zou kunnen huren. Of via LeBonCoin, de Franse evenknie van Marktplaats. Daarna dacht ik dan weer: maar je kunt die broodjes toch a la minuut bij de bakker halen, desnoods achterom...

Een klein uurtje voor aanvang van het huwelijk belde, naar achteraf bleek, de zoon van een van de gasten op of er nog een kamer was. Blijkbaar had ie al het nodige rondgebeld want het klonk een beetje lacherig, van het zal wel niet maar er is altijd wel een gek die er in tuint.
Dus niet. Wie schetst mijn verbazing dat de jongeman met zijn zussen in de kamer stonden naast hun ouders. Met opblaasbedden in de arm Zo zout had ik het nog niet gegeten. Dus zo langs de neus weg vroeg ik waar de jongelui dachten te kunnen gaan slapen. Een beetje bedremmeld kwam er uit, nou we dachten dat het hier wel zou kunnen. Mijn antwoord was kort, door de telefoon heb ik al gezegd dat we vol zaten, er is dus geen plek. Een beetje verbouwereert door een dergelijk gedrag moest ik me ff snel terug trekken anders zou ik ontploffen. Die jongeman dacht zeker dat ik debiel was of zo. Gelukkig zag pa de storm wel hangen en kwam een moment later vriendelijk vragen of de jongelui bij hem op de kamer konden, Oké. Een kleine toeslag pp was geen probleem. Dus maar even wat reserve matrassen uit de grange halen. Want op luchtbedden wordt het geen fijne nacht. Beddegoed kwam erbij, kussens en lakens enzo. Stond dat meisje met de overtrek te stuntelen. Dus maar even snel geholpen. Anders kwamen ze nog te laat ook voor het huwelijk.

buffet

Zaterdag morgen bestelde ik brood voor het ontbijt de volgende dag. Kwam er weer een verhaal los bij de bakkersvrouw. Klonk als: ze hebben me alle croissants afhandig gemaakt en nu moeten we als de bliksem weer nieuwe croissants bakken. Nu heb ik zo mijn idee over hoe dat bij die bakker met de croissants toegaat, erg constant van kwaliteit is het product niet. Soms zijn het perfecte croissants, juiste grootte, gewicht en smaak. Vooral de laatste tijd scoort ie goed. Slechts af en toe is het nog net geen ramp: vettige film op je gehemelte (margarine) zompig en, nou ja la maar. Maar hun brood is geweldig lekker. Dus dat van die croissantjes snap je dan weer niet.

uiteraard: pain de kilo

Met zo'n grote groep dekken we de tafel niet volledig en maken er en buffet stijl van. Ook al omdat niet iedereen op dezelfde tijd opstaat. Dan kun je tussendoor de tafel een beetje aan kant houden en komt niemand in een rotzooitje aan de ontbijttafel. De laatste gast vertrok pas om een uur of een. Gelukkig hadden we die avond maar een gast dus kun je erg soepel zijn. Maar de bagage in de lobby laten staan vond ik toch een beetje teveel van het goede, van mij mochten ze dat gerust in de corridoor achterlaten. Anders kan ik gewoon niet schoonmaken en de nieuwe gasten zien dan meteen een puinhoop aan bagage. Dat geeft dan weer geen goede entree. Toch? Nee ze zouden de berg tassen wel bij hun zoon in de tent in de wei bergen. Ook weer opgelost.
Al met al was het een prettig geregelde chaos dat huwelijksfeest. Vanochtend hoorde ik van de bruid dat iedereen vol lof was over LeMoutonQuiRit, die pluim kunnen we op de hoed steken. Altijd fijn om complimenten over de manier waarmee je met je gasten omgaat te krijgen.

Maandags is het dan weer een race tegen de weergoden om alle was droog te krijgen, De wasmachine staat constant aan en mijn schatje blijft maar naar de waslijn heen en weer lopen. Wel mazzel met het weer. De buiten temperaturen blijven stijgen volgens de grafieken en de regen zeilt een beetje om de regio heen. Het zemwater komt zo weer op een aangenaam prettige temperatuur, we konden alweer zwemmen. Wat een luxe als je je dan weer even kan ontspannen in je eigen plas water.
Dinsdag alweer de eerste gasten. We gingen weer los.

gevulde eieren

Dingen

Paspoort
Vroeg iemand mij in stomme verbazing: "moeten jullie dan helemaal naar Parijs om een paspoort te halen?" Ja, de NL overheid vindt dat het zijn burgers in het buitenland als tweederangsburgers moet behandelen en snijden alles weg aan voorzieningen wat maar mogelijk is. Van oudsher was de ondersteuning naar burgers toe al minimaal, als je pech had gekregen dan moest je het zelf maar uitzoeken. NL staat daar niet alleen in. Maar wil je een business opzetten in Verweggistan dan gaan alle deuren open en zijn er dingen mogelijk die zelfs in NL heftig zijn. Het kapitaal regeert zeg maar. Hoewel, als er politieke munt uit te slaan valt dan komen er uit den Haag bevelen om in de houding te springen en worden dingen gedaan die normaal aan een burger ontzegd worden. Ambassades klinkt het wel eens zijn er niet voor de NL-ers maar voor de handelsbelangen. Net of de meeste ondernemers zitten te springen om staatsbemoeienis.
Behalve dat je paspoort in het buitenland twee maal zo duur is, mag je ook 700 km rijden, een hotelletje boeken, extra verblijfskosten maken waarmee het pp meer dan vier keer zo duur uitvalt. Sterker nog, sommige NL-ers moeten bijna een wereldreis maken (Brazilië) voor een nieuw paspoort.

Kafka
Dat is ook nog zo wat. Als je van plan bent voor wat langere tijd in LDF te gaan wonen, zonder dat je de bedoeling hebt te emigreren, je door de gemeente meteen uitgeschreven wordt. Op de een of andere manier wordt dat aan allerlei instanties doorgegeven. Doet de belastingdienst die lijkt te handelen in adresgegevens. Daardoor stoppen allerlei verzekeringen of worden opgeheven met een zeker respijt. Dat je 2% aftrek krijgt voor de AOW per jaar of deel ervan dat je in het buitenland gaat wonen is ook een leuk douceurtje naar 30 jaar gewerkt te hebben. Ja wel doorgetrokken naar je 67ste, blijft er niet veel over van je AOW. Ook een sneu-e, rechten waar je wel voor betaald via belastingen maar niet kunt krijgen: sommige ziektekosten gerelateerde en sociale lasten betaal je gewoon maar je hebt geen rechten. Sommige van dat soort belastingen ga je zelfs dubbel betalen. OK het zijn geen wereld bedragen maar het loopt toch in de honderden euro's per jaar bij elkaar. Je kunt ook geen voertuigen meer op naam krijgen, voor het geval je in NL een voertuig wilt kopen en exporteren naar je tijdelijke verblijfsplaats in LDF bijvoorbeeld. Ineens stopt de hypotheekrente aftrek ook nog een keer waarbij het huis in box 3 verdwijnt en je 2% per jaar over de waarde van je huis mag gaan betalen. Na vijftig jaar heb je dus de waarde van je huis aan belastingen betaald.
Als ondernemer heb je het dan meteen heel erg slecht mocht je een pensioenfonds in eigen beheer opgebouwd hebben, of je even een garantiestorting wil doen van heb ik jouw daar. Ja maar, ik ben niet geëmigreerd hoor... De gemeente heeft u uitgeschreven, klinkt het, dus u ben niet meer in NL woonachtig. Ja, tijdelijk. Niks mee te maken dit zijn (onze) regels. Discussiëren heeft geen enkele zin. Je bedrijf wordt dan ook weer in opdracht van de belastingdienst uitgeschreven bij de KvK en foetsie is die btw verrekening.
Die twee spelen elkaar het balletje toe. De belastingdienst geeft aan de gemeente opdracht voor een onderzoek naar dominicile, en de gemeente interpreteert dat doodleuk als: dat de belastingdienst opdracht heeft gegeven je uit te schrijven. Want dat is winst voor de staat. Ik vraag me serieus af of dat allemaal zo maar kan. Je staat er van te kijken wat miskleunen bij de belastingdienst voor verdragende consequenties voor je heeft. Kafka is er niets bij. Je wordt gewoon van het kastje naar de muur geduwd en niemand die zich iets aantrekt van je persoonlijke situatie. Daar zou "Ik vertrek" wel eens een keer aandacht aan mogen besteden, de financiële, economische en belastingtechnische gevolgen van verhuizen binnen de EU.
Daarentegen, waren banken vroeger de dwarsliggers, die werken nu op de goede manier mee. Krijg je gewoon een nieuwe calculator op je tijdelijke adres als de andere het niet meer doet, je pasje krijg je netjes opgestuurd en het is ook geen probleem meer om een buitenlands adres te hebben. Dat is wel anders geweest. Wel even alles elektronisch zetten zoals afschriften en dergelijke adviseert men dan.

Zwembad
Over een paar weken wordt de SolarFarm omgezet naar het zwembad. Daarmee grijpen Wim en ik meteen de kans aan het een en ander te moderniseren, glad te strijken en modulair in te richten. De idee is dat het niet meer zo zou moeten zijn dat de halve elektronica uit elkaar genomen wordt bij het vervangen van dingen. Zijn we eerder er van uitgegaan dat alles mooi compact in een kastje moest passen is dat idee verlaten. Omdat in de praktijk blijkt dat er af en toe dingen stuk gaan en je er dan heel slecht bij kunt komen om dingen te vervangen. Dat geldt in het bijzonder voor het moderniseren van schakelingen of sensoren toevoegen. Bij het zwembad zit bijvoorbeeld een schakelbord dat dicht bij dit idee komt, dingen zijn redelijk makkelijk uit te wisselen.

schakelpaneel zwembad

schakelpaneel kachel

Verschilletje hè? Als je een sensor bij het zwembad moet vervangen is dat met de door ons gebruikte 1W bus een fluitje van een cent. Bij de kachel heb je een soldeerbout nodig. Daaraan kun je ook meteen zien welk effect "voortschrijdende inzichten" heeft. Nu wil ik overal de standaard relais (blauw) vervangen door solid-state (zwart op de foto en geen bewegende delen) exemplaren, die zijn veiliger voor de elektronica maar vergen ook een stuk minder energie. Dat laatste is van belang bij de Raspi die maximaal 2A kan leveren. Ook al omdat er voortdurend storingen op het 1W netwerkje zijn gaan Wim en ik alle factoren uitschakelen die daar invloed op hebben. In dit geval energie en 'esp' dingen. De komende weken staan dan ook in het teken van upgraden en vereenvoudigen van de schakelpanelen, nu nog slechts drie stuks. Het experimenteren met de elektronica is nog lang niet voorbij maar de producten beginnen wel steeds robuuster te worden. Zo ben ik ook voortdurend bezig de programmatuur te vereenvoudigen en stabieler te krijgen. Daarbij wordt al doende ook de kennis van Python, de door mij gebruikte programmeertaal, groter. Zo zie je maar je bent nooit te oud om te leren. Ook al merk je dat het leren van een nieuwe programmeertaal wel wat  langzamer gaat dan 30 jaar geleden. Toen..., ja toen... afijn, geen plek voor heldendaden hier.  

Terreur
Ook het seizoen van de firma List en Bedrog is weer in alle hevigheid losgebarsten. Om de haverklap worden we gebeld door figuren die schijnbaar alles van je weten en je iets aan willen smeren als kozijnen, zonnecellen, klusbedrijven, diepvriesvoedsel, en wat allemaal niet meer. Af en toe belt er ook eentje op om je te verleiden naar een nummer te bellen want je pakje ligt klaar. En daar moet ik altijd erg mee oppassen want er is altijd wel iets onderweg van .cn naar LDF aan elektronica of zo. Maar als het nummer in een flitstempo opgelepeld wordt dan weet ik het al. Een 0880 betaalnummer. Dan is het over en uit. Bovendien heb ik alleen nog maar van UPS meegemaakt dat ze je opbelden. Overigens, met die slimme jongens moet je geen zaken doen als je niet allerlei bijkomende kosten wilt gaan betalen zoals btw, invoerbelasting en behandelingskosten. Vorig jaar toen ik mijn eerste Raspi cluster in elkaar wilde schroeven vond ik een prachtig rekje dat uit .us moest komen. Werd binnen een paar dagen keurig door UPS bezorgd, dat dan wel weer, maar of ik ff 23 euries wilde aftikken voor de vervoerskosten als ook de btw en behandelingskosten. Daarmee werd dat rekje wel heel erg duur. Sindsdien verdubbelde mijn inspanning zich om bijna alles uit .cn te krijgen met gratis transport. Dat even terzijde.
Nu ben ik niet wars van een gratis spraakles, ook al is dat telefonisch, maar af en toe loopt het echt de spuigaten uit.
Het nieuwste telefoonterreur avontuur is dat een zekere Anna van het EDF (soort Nuon) je opbelt met de mededeling dat je op dat moment vreselijk veel stroom aan het verbruiken bent en ze je daarom over een paar minuten gaan afsluiten als je niet even heel snel een 0800 nummer gaat bellen. Uiteraard denk je dan ff na of dat wel zo is, niet dus. Ook niet na een blik op de meterkast. Na een paar minuten belde ze weer op, waarom ik nog niet had gebeld want het afsluiten ging nu toch echt gebeuren !!! Je bent dan even stomverbaasd over zoveel brutaliteit. Ten eerste kan EDF onmogelijk à la minute zien hoeveel stroom ik verbruik, want die slimme meter heb ik toch maar niet besteld. Ten tweede wordt er een maandelijks bedrag afgeschreven en ergens in juli elk jaar bijgesteld. Nu liepen er in de zomer een viertal pompen 24/7 maar ook dat is inmiddels door het Raspi net tot een minimum terug gebracht. Pompen lopen nu alleen als het functioneel is. De enige stroomvreter is dan nog de keramische oven maar die fikt hooguit een keer in de maand, dat kon het dus ook niet zijn. Op nederlanders.fr stond dat je dan naar je EDF klantnummer moest vragen en/of om haar precieze naam, waarna er meteen opgehangen werd. De volgende keer dat Anna belt zal ik dat eens proberen. Je moet dus never nooit naar een nummer bellen dat ze je via de telefoon geven. In vrijwel alle gevallen krijg je een mailtje van de vervoerder of dienstverlener naar welk nummer je kunt bellen als er hulp of informatie nodig is. Een gewaarschuwd mens telt voor twee denk ik dan maar weer. AL en goed, die telefoonterreur begint zo langzamerhand epische vormen aan te nemen in LDF. Hier ligt echt een taak voor de overheid om dit in te dammen. Of zullen dan ineens alle callcentra in staking gaan als er ingegrepen wordt? Wat ee nrust zou dat geven. Of, gaan Wim en ik eens nadenken over hoe we dit elektronisch kunnen oplossen met behulp van een: druk op 1 voor de B&B, druk op 2 voor... Nog mooier is een chatbot natuurlijk die de nummers van de telefoon terroristen herkent en ze te woord staat. Nu ik het erover heb, die komt op de lijst. Weer een mooi winterprojekt!

Chippie

BIOS

Chippie is de opvolger van BIOS. Uiteraard een totaal andere kat. Dommer vooral. Geen V2 te noemen van BIOS V1. Waar Bios voor ging liggen maakt Chippie behoorlijk onrustig. Zoals vanochtend. Ineens had ik zin in wat audio geweld, heb het pakketje Piano Werke van Bach uit de kast getrokken, de fiveshooter CD drive geladen met 5 CD-tjes, het volume vlakbij de pijngrens en ging achterover in mijn leesstoel leunen. PC op mijn schoot om de nieuwe smoel van de LeMoutonQuiRit site te gaan ontwerpen. [een probeerseltje, of deze] Zie ik Chippie`s oren heen en weer flapperen op de kadans van de muziek. Loopt ie onrustig heen en weer, springt boven op mijn stoel en kijkt me vervolgens aan met een getergde blik. Zo van "waz dat nou weer baasie?" Uiteraard is dat een stukje `hinein interpretieren` van de bovenste plank, maar toch voelde Chippie zich niet echt op zijn gemak. Beetje schrikachtig kijkt ie naar de speakers. Vreemd geluid natuurlijk, voor hem is het voor eerst sinds maanden dat ie dit muzikaal geweld om zijn oren krijgt. Na een stijf halfuurtje is poesbeest gekalmeerd en gaat op zijn kussen liggen. Maar bij ieder crescendo komt dat koppie weer ff omhoog. Bios vond het heerlijk om naar de muziek te luisteren en zijn laatste winter hebben we lange avonden doorgebracht met grootheden als Chopin, Debussy, Mozart, Beethoven, om de bekendsten maar te noemen. Heerlijk, Bios boven op mijn buik knorrend, boekje erbij, glaasje sap. En het was maar al te vaak dat we samen zo in slaap vielen in die donkere dagen. Chippie is een stuk meer gewone poes. Bij lange na niet zo aanhankelijk als Bios. En bij lange na niet zo slim als die oude rakker. Chippie is wel een betere jager, plukt uit volle vlucht een zwaluw uit de lucht. Bios was volgens mij behoorlijk bijziend en knalde ook vaak tegen dingen aan. Gewoon grappig. Chippie rent als een doldrieste door het huis, zonder zich ook maar ergens aan te stoten. Naja, het huis is groot genoeg dat ie de spurt erin kan zetten.

Bios met Chippie

Toen Chippie en Bios met elkaar kennis maakten was dat geen vriendschap op het eerste gezicht. Op de een of andere manier veranderde Chippie wel heel snel van houding. Bios was aan het sterven. Als je dan zag hoe Chippie daarna Bios benaderde was het gewoon vertederend om te zien. Zoveel respect - sort of - ineens.

GEK
Soms vraag je je af of katten niet gewoon getikt zijn, lijp, krankjorem, of mesjoche. Mensen zien namelijk veel meer in katten dan redelijkerwijze aangenomen kan worden als eigenschap van zo`n beest. Zeker, katten manipuleren mensen voor 100.000%. Beginnen vervelend te doen, precies dat wat je ergert, om hun zin te krijgen. Gaan mauwen om brokkies, draaien om je benen heen om meer, veel meer. En dat is niet omdat ze je iets te vertellen hebben maar gewoon een truuk. Als ik om de baas zijn benen draai dan krijg ik te eten, anders houd ik er niet mee op. Blijf ik mauwen, dan gooit ie me naar buiten. Ga ik krabben aan een stoel krijg ik een haal. Zet ik mijn nagels in zijn broek krijg ik een tik, dus dat maar liever niet. Spring ik op het aanrecht, dan is het grote auw en krijg ik een doodsklap. Kruip ik in de kooi bij de papagaai om nu precies dat ene lekkere kippenbotje van Floppie te snaaien, en de baas is dichtbij genoeg, idem AUW. Auw en niet doen ligt dan ook erg dicht bij elkaar voor Chippie. Bij Bios hielp het stemverheffen alleen al, bij Chippie is dat beslist onvoldoende.

Het blijft wel merkwaardig om een zwart katmonster te zien ronddarren in een kleine vogelkooi, met een papagaai erin die dat als de gewoonste zaak van de wereld ziet en geen kik geeft. Sterker nog, eentje die zeer belangstellend kijkt naar wat dat zwarte ding nou in de kooi moet. Dan de baas of bazin die als de ratten zo snel het zwarte kreng weer uit de kooi willen hebben. Onnatuurlijk zoiets. Een kat die alleen maar op de kippenbotjes uit is, en een Floppie die belangstellend toekijkt. Floppie die bij iedere vreemde kat begint te grollen en grauwen, en dit geval gewoon in zijn kooi de botjes laat pikken. Bizar, toch?

Gek of niet gek. Als je kat roept om te eten en je rammelt wat met iets, komt ie. Sluit je de zaak af voor de nacht en hij glipt naar buiten, denk dan niet dat ie naar binnen komt als je hem roept. De deur gaat niet meer open en Chip moet dan maar in de hooiberg gaan slapen. In alle andere gevallen dat je bewust iets wil van kat, negeert een gemiddelde kat je. Kijkt dwars door je heen. Alsof je dan ineens niet bestaat. Is zoiets dan zich bewust van de interactie van mens, kat? Denk het niet. Instinct leidt het kippenbrein van kat. Eten, oja, daarvoor moet je bij de baas zijn. Voor de rest word je volkomen genegeerd. Net alsof het kattenbrein zich dan in een andere modus schakelt. Voor mij zijn katten dan ook geschift.
Volgens Fannie is Chip nog te jong om zich te kunnen concentreren op onze uitingen om hem dingen niet of juist wel te laten doen. Een educatieve tik is dan soms de enige oplossing om hem dingen af te leren.

updated: 20111210

Blogje

Drie jaar geleden vond Fannie dat ik maar eens iets moest gaan melden over de toestanden in de wereld van Mailleroncourt, en zo. Vorderingen in de verbouwing en wat deze jongen zoal uit vrat. Zij zat toen nogal veel in het buitenland voor d`r werk. Alhoewel, Fannie was niet de enige die dat vroeg. Vrienden, bekenden, ex-collega`s en ook veel oud gasten wilden graag op de hoogte blijven van dit project. Geluiden als: waar begin je nu weer aan, tot aan goh spannend, hou ons op de hoogte klonken. En wat lag dan meer voor de hand om dat dan in een bescheiden blogje te doen.

Snel merkte ik, dat rapporten maken of onderzoeken uitschrijven, heel andere soep was dan het schrijven van een voor iedereen beetje leesbaar verhaal. Bij een technisch rapport kun je gewoon kort door de bocht gaan. "Het hoeft geen roman te worden", riep ik zelf ook heel vaak tegen teamgenoten op de werkvloer.

TAAL
Waar ik ook al eens iets over schreef was, dat basis dingen als D`s en T`s in een rotgang aan mij voorbij zijn gegaan. Te snel om ze op te pikken of vast te houden. Of misschien gewoon te vaak verhuisd. Wat ook niet heeft geholpen, is dat in de voorbije decennia de spelling van de NL taal nog eens een paar keer veranderde. Een keer zelfs werden de al te drastische wijzigingen in de spelling teruggedraaid, om vervolgens iedereen die niet veel met schoonschrijverij te maken had in verwarring achter te laten.
Daarbij kwam nog dat mijn leesvoer van de afgelopen decennia bij default niet veel Nederlands bevatte. Als je in de IT wereld je vakliteratuur wilde bijhouden, en dat deed ik behoorlijk fanatiek, dan is de taal Engels. Errug weinig Nederlands dus. En in welk modern vakgebied is dat heden ten dage niet zo. Het meeste, en vaak ook belangrijkste wordt in`t Engels gepubliceerd. Lezingen worden veelal in het Engels gegeven, op conferenties is de voertaal Engels en ga zo maar door. Voordat iemand iets anders gaat denken, ook mijn Engels is niet van een literair niveau. Naast vakliteratuur las ik weinig anders, geen tijd of zin. Of ik keek tv, om het malende brein te verdoven.

Dan schakel je ineens om, in het Frans nota bene. En voilà, weer een deuk in mijn toch al niet zo geweldige kennis van de NL grammatica ;=)

Een poosje na mijn verhuizing naar LDF ging volgens Carla mijn Nederlands er dan ook in rap tempo verder op achteruit. Nee, niet omdat ik een hekel heb aan het Nederlands, of in talen in het algemeen. Ik vind talen heel erg belangrijk als vehikel om te communiceren. Taal is eigenlijk prachtig! Heerlijk, om met een vlijmscherp sarcasme, dingen eens fijntjes aan een prutser uit te kunnen leggen bijvoorbeeld. Of iemand een vreselijke ziekte toe te wensen, maar wel zo dat het slachtoffer je er ook nog voor bedankt ;=) Of om dingen leuk en aardig te vertellen. Echt waar. Alleen, het boeit me overigens weinig of dat in hyper correct NL, of welke andere taal dan ook, gebeurd.

BELANGRIJK
We merken wel dat talen belangrijk zijn voor onze business hier. Correspondentie voor aanvragen en reserveringen worden in vijf talen gevoerd. Daardoor ben ik zelfs, door mijn contacten met spaans sprekenden, ook maar eens iets van het ES gaan leren. Fannie spreekt dat overigens heel goed. Samen spreken we dus vijf talen. Toch niet gek zoiets, voor een B&B-tje in het wereld-dorp Mailleroncourt-Saint-Pancras. We merken ook dat het redelijk spreken van een taal als Duits of Engels mee helpt in het krijgen van gasten van over de grens. En zelfs de Fransjes vinden het prachtig dat je echt probeert de taal zo goed mogelijk te spreken. De taalfauten nemen ze dan, beleefd glimlachend, op de koop toe.

Dan is er Marion die, na eerdere voorzichtige hints, definitief begon te balen van de slechte taal & grammatica op de blog en vervolgens aanbied een handje te helpen. Dat vind ik dan weer geweldig. Het leuke is dat we er allebei van leren. En mocht het iemand zijn opgevallen, het aantal taalfauten en al te erge zondes tegen de NL grammatica zijn drastisch verminderd. Als goede ghostwriter laat Marion mijn eigen stijl zoveel mogelijk in tact, en knipt de vuiltjes weg. Toch bijzonder vind ik dat, zo`n samenwerking. En dat voor een blog wat niets anders doet dan vrienden, bekenden, en gasten op de hoogte te houden van wat er hier zoal gebeurd.

Inmiddels zijn er gemiddeld +60 lezers per dag, is de blog +21.000 keer gelezen en staan er +444 verhaaltjes op. De vruchten van dik 3 jaar krabbelen. En ik merk als gasten, vrienden of kennissen komen dat ze bij-gelezen zijn. Of, al leuterend via de telefoon, dat meestal de mensen op de hoogte zijn, ook leuk om te merken.

WEEKEINDE

Van dingen die zoal gebeuren is het volgende er een van. Een mooie illustratie hoe onzeker zaken kunnen blijven tot op het laatste moment.

Twee weken geleden meldde zich iemand met een redelijk onzekere reservering. Of men niet alle vijf kamers en het appartement kon afhuren voor een groep vrienden. Een lang weekeinde zou dat worden en of er ook in het atelier iets gedaan kan worden. Want zo kwamen ze op onze B&B uit. Die combinatie. Snel zeg ik geen nee, dus reageer ik in redelijk Engels dat dat een goed plan was. Lijkt me dikke pret worden, een vol atelier met mensen die klei alle richtingen insturen. Zekerheid over het uiteindelijke aantal mensen en kamers kon pas later geboden worden, of dat een probleem was in verband met het voorschot? "Niet echt", antwoordde ik. Vanuit het buitenland geld overmaken duurt toch zeker een dag of vier, en als het aantal personen dan niet bekend is, tsja. Meestal ben ik dan wel soepel. Wordt dat door harde lessen overigens wel steeds minder.
Uiteraard heb ik dit soort reserveringen eerder gehad en het adres van de afzender bleek dan steevast uit Afrika of 0ost- Europa te zijn. Met natuurlijk list en bedrog als oogmerk. Dus je blijft op je hoede, toch? Hoewel je kunt nooit weten. Daarom benader ik dit soort reserveringen altijd met een beetje reserve, maar positief. Na enkele mailwisselingen groeide het vertrouwen.

Ondertussen meldden zich gasten voor de maandag en dinsdag, dus het feest werd steeds completer. Veel ervaring doe ik weer op om de kamers te prepareren voor winter gasten. Dat is toch weer anders dan voor zomer gasten. Je sleept wat verrijdbare elektrische kacheltjes aan en zorgt ervoor dat alle dekbedden op winterstand staan. En jawel hoor, toch weer een vergeten, mérde. Je stookt bovendien het huis op tijd warm genoeg zodat de gasten het niet koud krijgen. Warm in de lobby is ook warm in de rest van het huis. De lobby is namelijk nog steeds de koudste plek.
Gelukkig kwam die maandag eindelijk de rolluiken pipo, die het weerbarstige rolluik van kamer 2 fikste. Hij had daar zelfs een paar uur voor nodig, en dat is zijn dagelijkse werk ook nog eens. Ineens baalde ik dan ook niet meer van mijn paar mislukte pogingen. Nu hij er toch was, liet ik hem hem ook maar naar de andere luiken kijken. Een beetje WD40 smeerspul doet meestal wonderen, nu ook weer. Hier en daar moesten een paar van die kasten uit elkaar. Stuifzand en ander vuil eruit en na een morgentje door jakkeren liepen alle rolluiken weer prima op en neer. Dit ook maar op de seizoen`s klussenlijst plaatsen, besloot ik.

VRIJDAG
De vrijdag naderde. Nog steeds geen definitieve reservering. Wel dat het steeds minder mensen werden. En of ze zelf in de keuken iets mochten koken? Tuurlijk.
In de avond, op de afgesproken tijd, geen leven in de brouwerij. Ach het hele huis was warm, ook niet verkeerd een keer. En daarom ging ik maar in de corridoor naar een flimpie kijken. Opeens geluid in de keuken. Het bleek een groepje internationale studenten uit Fontainebleau te zijn. "Oh ja, zou vanochtend nog een mailtje sturen dat ook de vijfde kamer niet meer nodig was, maar dat is er niet meer van gekomen" zei de führer van het groepje, toen we al bezig waren te kamers door te lopen. Daar voel je je dan ineens onbehaaglijk bij. Zo van, wat moet ik hier nu mee? Zo kun je toch nooit maximale gastvrijheid aanbieden?

Zaterdag zou ik, zoals afgesproken, koken voor ze. Had het menu al gemaakt. Ter plekke veranderde ik het menu om toch maar vooral flexibel te blijven in hoeveelheden en zo. Toen we weer in de lobby stonden, vroeg ik: "Wat willen jullie voor vanavond gaan koken?" "Nee, toch maar liever niet, we hebben eigenlijk ook niets ingekocht. Waren er ergens pizza`s of zoiets te scoren?" Dat werd dus een makkie voor ze, slim. Gedurende de avond druppelden de rest van de gasten binnen en de pizza`s werden in grote getalen in de oven geschoven om op te warmen. Afijn, inkopen voor het knabbelen en drinken hadden ze gelukkig nog wel gedaan, dus die verzorging was prima geregeld. Wie er nu precies ging kleien werd ook niet duidelijk, en waar ze de volgende dag wilden wandelen? Oei, wel ver 10KM in dit onzekere weer. Gaf ik ze geen ongelijk in. En al rap kwamen de computers op tafel, evenals de boeken, aantekeningen, en diverse studie materialen. Een gezellige boel. Deed me wel aan de wilde tijden in Vlaardingen denken. Leuk hoor die discussies.

KLEIEN
Op zaterdag gingen twee gasten mee naar het atelier. Dikke pret. Beetje hangen in de stoel, wat aanwijzingen geven, en stimuleren dat er toch nog iets werd gefabriekt. Je hebt het over alles en niks. De zonne verwarming doet het overigens prima in het atelier. Voor alle zekerheid toch een mobiel element er bij gezet, maar dat bleek niet nodig. Beter mee verlegen dan om verlegen, zeg ik maar  Weet ik dan ook weer. Heel prettig dat je kunt schakelen tussen de CV en de solar farm. Want die installatie heeft de afgelopen week geen Joule opgeleverd. Dikke grauwe soep hing in de lucht de afgelopen week. De utopie dat je helemaal op zonne energie zou kunnen overgaan is en blijft daarom ook een utopie (voorlopig). Alhoewel, als geld geen bezwaar is, kun je natuurlijk een vreselijk diep gat graven, daarin een speciaal soort beton storten wat dan in de zonnige dagen opgewarmd wordt. Dat geval dient dan weer als accu. Zo zijn er nog wel meer van dat soort grapjes. Hoewel, als geld geen bezwaar is, zou je dan nog al die moeite doen? 

DINER

Het diner werd een succes: de traditionele winterkost als Boeuf Bouguignon, ging erin als koek. Had eerder nog even aan Choux Croute lopen denken maar liet dat idee varen. Ging wellicht een straatje te ver. Te uitgesproken misschien. B-B hadden de meesten tijdens hun verblijf in LDF nog niet gegeten. Natuurlijk Luberon als wijn, en als dessert had ik mini taartjes van bladerdeeg, met appel snippers, rozijnen en honing gemaakt. Licht en lekker. 

Zondag traditioneel crêpes, ook iets heel bijzonders zeiden ze, om dat als ontbijt te krijgen. Uit voorzorg had ik maar een dubbele hoeveelheid gebakken. Ook dat bleek een goede zet. Er waren er slechts drie over. Kwam goed uit want ik ben er niet vies van, een paar crêpjes. Vooral die appelstroop op de crêpes vonden ze lekker. En dat dat zo makkelijk te maken was, wekte verbazing. De lekkerste dingen zijn meestal erg eenvoudig te maken.

PAUZE

Uiteindelijk moest ik ze toch verzoeken afscheid te nemen, als ze tenminste nog op tijd in Fontainebleau wilden zijn vanavond.
Ver na twaalven vertrok de laatste gast. Hopelijk denken sommigen er nog aan om wat commentaar achter te laten op TripAdvisor of Zoover. Kan altijd weer helpen om gasten een indruk van ons B&B te geven.
Even een rondje gemaakt, lichten uitdoen, kijken of niemand wat vergeten is en bedden afhalen. De dode soldaten (lege flessen) stonden in cohorten van 6 opgesteld, en de pizza dozen vulden de afvalton tot aan de rand. Gelukkig is maandag weer vuilophaal. Schoonmaken komt dan maandag wel. Nu lekker even in een boekje duiken en de zondag verder van de weergekeerde rust in het huis genieten. Toch anders of je nu gasten in de winter hebt of in de zomer.