Old school

Loop ik vanochtend op mijn gemakje naar de regenmeter: 31 mm / m2 de laatste 24 uur gevallen. Roept er eentje: "Dan is alles hier high tech, en dan loop je old school naar een regenmeter! Dat moet toch van een afstand uitgelezen kunnen worden." Hij heeft natuurlijk mijn projectenlijstje niet gelezen. Daar staat niet alleen een elektronische regenmeter op maar ook onze hyper de luxe bewegingsloze windvaan cum meter. Die lijst groeit almaar en is ingedeeld naar hoe wenselijk een bepaald projectje is. Noemen ze MOSCoW (Must, Ought, Should, Could or Want to have) in het project management wereldje. Het weerstation, ook zo'n projectje, is een W-je. De lumenmeter geeft al resultaten op de site: solarfarm.duckdns.org - Wellicht komen ik nooit door de W's heen, altijd zijn er weer andere prioriteiten. Of misschien krijgen sommigen van die projectjes ineens nieuw MOSCoW etiketje. Soms komt het wel eens voor dat: "Waarom niet, we zijn er toch mee bezig" en nemen we een ander W-tje en passant mee. Vier A4-tjes is de lijst nu lang en groeiende. Er is nog wel het een en ander te doen in Le Mouton Qui Rit aan die "internet of things" (IoT). Wim merkt nog op: "allemaal zelf gemaakt (dat Internet of things dan)". Waarna Fannie komt met: "is het dan ook minder te hacken?" Wim en ik maar eens grijnslachen, wetende dat de boel redelijk dicht getimmerd is. Bij alles wat we doen speelt beveiliging een rol en wordt er bij vlagen nog eens extra aan gesleuteld. Maar niets is on-hackbaar. Alles wat de mens gemaakt heeft is uit elkaar te halen. Piepeltjes hebben tooltjes en veel tijd, als je maar lang genoeg beukt gebeurt er vanzelf wel wat. Nou het zal wel, we knutselen gewoon verder.

Boiler

Zo hebben we per vandaag de boiler gekoppeld aan de agenda. De bedoeling is als volgt: zijn er op een dag gasten dan gaat de boiler op tijd aan. Zijn er geen gasten dan gaat de boiler uit, of als we van huis weg zijn (out of office) idem. Niks moeilijks aan maar je moet er ff mee aan de gang. Zo zou je met de peperdure jour rouge rekening kunnen houden. Dat wordt via een functie in mijn programmaatje automatisch van de EDF site gehaald. Noemen ze screenscraping. Pompen, licht, verwarming, alles zou je kunnen laten regelen. Zo reageren de pompen nu al op het verschil tussen de binnen en buiten temperatuur, is het buiten beneden nul gaan de pompen sowieso lopen. In de zomer lopen ze minimaal een uur per dag. Om dat te kunnen doen stel je een setje regels op, laat je programmaatje die dagelijks in lezen en gaan met die banaan. Elk jaar voeg ik meer functionaliteit toe. Geloof het of niet maar ik ben het verhaal nog aan het documenteren ook.

Niks ingewikkelds, gewoon een paar lijntjes trekken tussen van waar het komt en waar het heen gaat. Oké, zo'n systeem bouwen doet niet iedereen. Je moet het wel durven aanpakken, ideeën hebben, fantasie en een hele hoop tijd. Met volharding en een beetje geduld lukt gewoon alles.
Uiteraard helpt Wim me al jaren stevig mee, zonder hem zou dit alles een stuk langzamer gaan en vaker overgedaan moeten worden. Voor ons gold zelf bouwen met basis onderdelen: is leuker. Die kant en klare zooi, je weet het maar nooit en soms doet het maar een deel van wat je er mee wilt. Is alles even solide? Nee, er komt een best wel veel bij kijken om het te krijgen zoals jij dat wilt en dat blijkt soms niet altijd een verbetering te zijn. Nu knallen er geen slangen meer kapot, maar de nieuwe koperen leidingen vereisen wel een stuk betere isolatie en dat hadden we ons onvoldoende gerealiseerd. Gevolg: een paar graden meer verlies dan met onze eerste versie van de pijpleidingen. Wim en ik experimenteren heel veel met allerlei technieken, materialen en methoden. Af en toe schudt Wim zijn wijze hoofd over het volgende dwaze idee. Uiteindelijk ziet ie de lol van het meeste wel in en vond ie het een leuk geintje de boiler aan de agenda te koppelen. Hij trekt de leidingen, schroeft en soldeert de zaak an elkaar en ik schrijf dan de software voor het nieuwe speelgoed. Samen testen we het zaakje. Kortom we hebben een hoop lol. Met de nieuwe dingen kan ik weer maanden spelen, recombineren, verfijnen en perfectioneren.

Soms is het ook zo dat je ergens geen bal van begrijpt, dan moet dat even herkauwd worden, waarop weken daarna ineens dat kwartje valt. Dan maak je weer een spurt vooruit en vliegen de vingertjes over het toetsenbord. Ben ik er continue aan bezig? Wordt wel eens gevraagd. Af en toe gaat er meer dan een week voorbij dat er niets aan het systeem geprutst wordt. Sowieso, meer dan een stevig uur gemiddeld per dag wil ik er ook niet aan besteden. Er zijn ook nog andere zaken om te doen. Ondertussen loop je wel rond met in je gedachten stukken (programmeer) code te bedenken. Al is het maar om een idee uit te werken. Die hersenspinsels houden je redelijk scherp. Heerlijk voor als je even ergens moet wachten. Wat handig blijkt is om al je ideeën op te schrijven in een soort todo lijstje. Heb ik een apart boekje voor, daarin staan dingen voor pottenbakken, de SolarFarm, verbouwingen... alles wat in je opkomt, opschrijven of schetsen is handig. Want hoe vaak kom je niet meerdere malen op een zelfde idee. Op retraite zijn is leuk hoor!

Darten

Frank dart. Speelt in de competitie en is daar op een goede manier fanatiek in. De sportiviteit, net als het spel element staat voorop.

Uiteraard slaat dan mijn fantasie dan weer op hol, zou het mogelijk zijn...

Nu lees je steeds meer over het 3D printen van circuits op allerlei dragers. Zeg ik zo langs mijn neus weg: zou het mogelijk zijn om een circuit te printen waarmee je de baan van zo'n dart kan beïnvloeden. Dat de volgende pijltjes de eerst gegooide opzoeken en uitzoeken waar in de beste combinatie op het board terecht te komen. Zoiets als doelzoekend dart pijltjes maar dan met een stukje intelligentie die patronen analyseert. Je moet bij het darten namelijk bepaalde combinaties maken.
We praten uitgebreid over het gooien, dat darters op de pause van een hartslag het pijltje op dat moment loslaten, ademhalingstechnieken, beïnvloeden van de hartslag, en zo meer. Zegt mijn schatje opeens: maar dan maak je het spel toch dood? Na de eerste pijl is het al beslist. Is mijn repliek, maar dan wordt het gooien van het eerste pijltje wel intens spannend. Dát bepaald namelijk het doel van de volgende darts.
Opnieuw, zou zoiets mogelijk zijn? We printen nu al circuits op contactlenzen, rangeren atomen op een substraat in leesbare letters, weten nano motortjes te maken... Dus waarom niet een dart uit de printer laten rollen waarin het circuit al zit. Onzichtbaar en onmeetbaar. Op nano niveau wordt de baan van de dart beïnvloed door bijvoorbeeld de oppervlakte ruwheid te veranderen of zelfs de vinnen microscopisch te besturen. Je hebt echt maar microscopische aanpassingen nodig om de baan te beïnvloeden. Energie daarvoor pikt de dart uit de omgeving (em golven) en de handwarmte op.
Dan denk ik meteen aan mijn vorige stukje. Die techniek zou ook maar zomaar in bommen gebouwd kunnen worden, dus laat maar zitten. Maar ja, met een hamer kun je net zo goed iemand doodslaan als een huis bouwen. Het is de gebruiker die dood en verderf zaait, niet het gereedschap dat toevallig voorhanden is.
Dus zou je zoiets uit je huis tuin en keuken 3D printer kunnen laten rollen? Of is dat nog een straat te ver. Er rolt al van alles uit een huis tuin en keuken printer, maar om op nano schaal iets te printen heb je op dit moment nog iets te dure printers nodig vermoed ik. Daarom, niet haalbaar buiten een lab maar in een jaar of tien moet dat niet al te gek zijn.

3D printing - bron: notey.con

Zoals het printen in bovenstaand plaatje wordt getoond lijkt het allemaal nog een beetje te grofstoffelijk voor een DIY dart. Onderstaand lijkt het al aardig te lukken, in een high tech omgeving dan.

bron: scienceknowledge.org

Maar we zijn er nog niet. Want nodig: nano schubben en spiertjes om de pijl te sturen, processoren in de kern voor de intelligentie, andere chippie's, energie ontvangers in de huid...  Op dit niveau dus:

grapheen raster - bron

Kun je dit printen dan kun je daarna je darts ongeveer in de richting van het dartboard gooien en ze zoeken vanzelf het doel, denk ik. 't Zal wel weer niet mogen van de bond.

SolarFarm

Vorige week zijn de leidingen in de grond opnieuw geïsoleerd en te zien aan de temperaturen heeft het geholpen. De SolarFarm heeft bepaald dat het nu zomer is: 5 dagen in een 3 weekse periode meer dan 18 graden gemeten na 14 april. Het zwembad is geschakeld op de zonneverwarming en hopelijk is het bad snel op temperatuur.

Deze week hebben Wim en ik versie 5.0 van het regelpaneel in de garage afgemaakt.

statie foto V5.0 regelpaneel solarfarm

En ja, daar mag je best trots op zijn Wim. De symmetrie in het ontwerp is teruggekeerd. De nieuwe koel leiding is aangesloten en vanaf nu kunnen we zowel ons appartement als het zwembad koelen. OK het lijkt nog een rommeltje met die kluwen kleine draadjes, gaan nog netjes weggewerkt worden, maar het geheel is nu een stuk gemakkelijker aan te passen en uit te breiden.  

nog net iets teveel kriskras lopende draadjes

Ook nieuw zijn de flow meters en de drukopnemer. Nu is het verder fröbelen om daar een goed samenspel in te krijgen. De flowmeters moeten signaleren of er stroming is, de druk opnemer om te hoge of lage druk te signaleren. In de testomgeving kreeg ik er geluid uit. Nu nog overzetten naar de productie en gaan combineren met de rest van de Raspi nodes. Uiteindelijk moet het allemaal op elkaar gaan reageren en de optimale stand van pompen, kleppen en stroming geven. De schakelpanelen (kachel, solarfarm, zwembad) zijn dus op zomerstand overgegaan, de minst gecompliceerde situatie. De fine tuning is al weer volop aan de gang en nieuwe ideeën ontstaan.
Het paneel in het pomphuisje heeft een uitbreiding gekregen: buiten-sensoren voor barometer, licht (lumen) en vochtigheid. Als eerste opzet voor een weerstation.

Deze gegevens worden nu op het dashboard getoond. De gegevens uit de testomgeving worden nu niet meer weergegeven op het dashboard.

dashboard: buiten waarden van vocht, lux en luchtdruk

dashboard: kleppen van koeling en hottub toegevoegd

De idee om een boiler aan het systeem te koppelen is even in de koelkast gezet, daar was geen tijd meer voor. Ervoor in de plaats is het koeling circuit aangesloten. Een gekoeld appartement in de zomer ;=) Ben benieuwd hoe het systeem zich gaat gedragen.
Ook het aansluiten van de warmtewisselaar voor de hottub is uitgesteld, dat wordt ws een herfst projectje, anders volgend jaar maar.
Aan de rechte horizontale lijnen in de grafiek zie je wat er gebeurt als pompen uitgaan tijdens het aansluiten van de nieuwe elektronica. Een sissende stoompluim aan het eind van de collector was het gevolg, wellicht gaan we daar een stoomfluit opzetten voor een prettiger effect. Gelukkig is nu alles robuust genoeg om niet meer te scheuren of kapot te knallen. Want temperaturen van 120 graden zijn geen uitzondering meer.
We zijn ook begonnen met een soort van fysiek dashboard. Ik kon namelijk niet goed zien of de beneden boiler aanstond of niet, en wilde optisch kunnen controleren welke pompen aanstonden in huis zodat ik niet meer trap op trap af hoef te gaan om de standen van het een en ander te kunnen controleren. Zodoende komt er ook nog wat camera werk om die dingen in de gaten te houden. Het is een eerste opzetje tot een universeel dashboard met lampjes en de nodige toeters en bellen die in de toekomst in de domotica in Le Mouton een functie gaan krijgen. Mijnheer Titulaer van het huis van de toekomst moest eens weten.
Hop, de komende maanden kan ik me weer met het nieuwe spul gaan uitleven, programmaatjes en functionaliteit bedenken en uitbreiden. Het lijkt me echt vet om op een hete dag te merken dat de vloerverwarming als koeling begint te werken.

Weerstation

nacht in LMQR

Hoe is dat zo gekomen, mijn interesse in het weer. Dat is ontstaan in Haïti. Met het ontwerpen en bouwen van ons huisje aldaar (anders geen onderdak) kwam ook de vraag van zoet water - d.w.z. "grijs water". Niet alleen waar halen we het vandaan (bron: 15 km afstand) maar ook hoeveel. Elke drie weken zouden we ongeveer 5m3 nodig hebben om te douchen, wassen, schoonmaken, vaatwas en voor de WC. Die hoeveelheid water bij de bron halen zou toch wel een beetje veel van het goede zijn. De leiding van de water maatschappij werd namelijk pas jaren later gelegd. Er moest dus een regenwater cistern komen. Na wat gesnuffel in de bieb van de FAO bleek dat per drie weken voldoende regen uit de lucht viel, waarmee de maten van die waterkelder vaststonden. Naar 7m3 afgerond voor als het water een keertje schaars zou worden, hadden we nog wat in reserve. Uit wat eenvoudig rekenwerk kwamen er voor de opvang van het regenwater ook de maten van het dak rollen (gemiddelde neerslag per m2 uitgedrukt in mm neerslag moest worden 3 weekse behoefte) Dat bepaalde indirect de maten van ons huis met minimaal 14 x 7 dak oppervlakte. De wind factor en overwegende richting van de buien bepaalde ook nog eens de hellingshoek van het dak. Een lange goot met uitlooppijp naar de waterkelder maakte het geheel kompleet. Alleen het oppompen naar de watervaten boven de douche zorgde iedere keer weer voor problemen, die pomp werkte gewoon niet goed. Waardoor de druk in de leidingen te laag bleef...
Sindsdien is mijn interesse voor dat soort dingen echter wel gebleven. Een regenmeter, temperatuur en barometer zijn daarna bijna altijd wel te vinden geweest in of bij ons huis. Vind ik gewoon leuk, ook al heeft dat hier in Le Mouton Qui Rit niet echt een praktische functie. Wim en ik maken het weerstation, gewoon omdat het kan.

lichtmeter op het pomphuisje

Deze week werden de meters uit de testomgeving gemigreerd en op de Raspi in het pomphuisje aangesloten. Uiteraard zijn de gegevens op het LMQR dashboard zichtbaar en worden per 3 minuten ververst.
Nu nog een anemo-, fluvio,- en uv meter... wellicht nog iets als aard-trilling, geluid en bewegings sensor, wolken camera, sheep detector, en en en.

baro-en luchtvochtigheids meter
boven de raspi

Windmeter
A propos windmeter. Je ziet altijd van die molentjes ronddraaien, windvaantjes voor de richting en zo meer. Maar die dingen gaan natuurlijk na een paar jaar kapot door slijtage. Niet voor niets worden die los bij de vleet aangeboden. Dus dacht ik, een beetje zuigen aan mijn dikke duim is weer nodig. Toen er een paar dagen geleden een forse wind stond zag ik de buis van de lichtmeter heen en weer wiebelen. Breinflits: je zou zomaar een bolletje op een stangetje kunnen monteren en dat weer op een voetje zetten. Het stangetje kun je beplakken met rekstrookjes (FSR). De mate van buiging / rek geeft dan de windkracht, snelheid en richting weer. Met parameters van de barometer, temperatuur en wat wiskunde (airflow om het balletje heen, luchtweerstand) voor de aerodynamica krijg je dan de windsnelheid en windkracht. Tegelijkertijd geven de verschillen in metingen van de rondom geplakte rekstrookjes ook de windrichting aan. Met zo'n metertje als dit beweegt er in ieder geval niets meer. Hoe dit syteem zich in tijd zal houden en hoe te calibreren is weer een nieuw ontdekkingsavontuur. Want door weer en wind zal het oppervlakte van dat balletje stroever worden (vuil aanslag, verwering) en gaan de meetresultaten veranderen. Welk materiaal je ook neemt. Daar zal met de software rekening mee gehouden moeten worden. Ojé, zomaar weer een zeer interessant projectje met veel programmeer lol.

Afijn eerst maar eens de signaal lampjes voor de pompen en de boilers aansluiten.