Posts tonen met het label weerstation. Alle posts tonen
Posts tonen met het label weerstation. Alle posts tonen

20 mei 2016

Darten

Frank dart. Speelt in de competitie en is daar op een goede manier fanatiek in. De sportiviteit, net als het spel element staat voorop.

Uiteraard slaat dan mijn fantasie dan weer op hol, zou het mogelijk zijn...

Nu lees je steeds meer over het 3D printen van circuits op allerlei dragers. Zeg ik zo langs mijn neus weg: zou het mogelijk zijn om een circuit te printen waarmee je de baan van zo'n dart kan beïnvloeden. Dat de volgende pijltjes de eerst gegooide opzoeken en uitzoeken waar in de beste combinatie op het board terecht te komen. Zoiets als doelzoekend dart pijltjes maar dan met een stukje intelligentie die patronen analyseert. Je moet bij het darten namelijk bepaalde combinaties maken.
We praten uitgebreid over het gooien, dat darters op de pause van een hartslag het pijltje op dat moment loslaten, ademhalingstechnieken, beïnvloeden van de hartslag, en zo meer. Zegt mijn schatje opeens: maar dan maak je het spel toch dood? Na de eerste pijl is het al beslist. Is mijn repliek, maar dan wordt het gooien van het eerste pijltje wel intens spannend. Dát bepaald namelijk het doel van de volgende darts.
Opnieuw, zou zoiets mogelijk zijn? We printen nu al circuits op contactlenzen, rangeren atomen op een substraat in leesbare letters, weten nano motortjes te maken... Dus waarom niet een dart uit de printer laten rollen waarin het circuit al zit. Onzichtbaar en onmeetbaar. Op nano niveau wordt de baan van de dart beïnvloed door bijvoorbeeld de oppervlakte ruwheid te veranderen of zelfs de vinnen microscopisch te besturen. Je hebt echt maar microscopische aanpassingen nodig om de baan te beïnvloeden. Energie daarvoor pikt de dart uit de omgeving (em golven) en de handwarmte op.
Dan denk ik meteen aan mijn vorige stukje. Die techniek zou ook maar zomaar in bommen gebouwd kunnen worden, dus laat maar zitten. Maar ja, met een hamer kun je net zo goed iemand doodslaan als een huis bouwen. Het is de gebruiker die dood en verderf zaait, niet het gereedschap dat toevallig voorhanden is.
Dus zou je zoiets uit je huis tuin en keuken 3D printer kunnen laten rollen? Of is dat nog een straat te ver. Er rolt al van alles uit een huis tuin en keuken printer, maar om op nano schaal iets te printen heb je op dit moment nog iets te dure printers nodig vermoed ik. Daarom, niet haalbaar buiten een lab maar in een jaar of tien moet dat niet al te gek zijn.

3D printing - bron: notey.con
Zoals het printen in bovenstaand plaatje wordt getoond lijkt het allemaal nog een beetje te grofstoffelijk voor een DIY dart. Onderstaand lijkt het al aardig te lukken, in een high tech omgeving dan.
bron: scienceknowledge.org
Maar we zijn er nog niet. Want nodig: nano schubben en spiertjes om de pijl te sturen, processoren in de kern voor de intelligentie, andere chippie's, energie ontvangers in de huid...  Op dit niveau dus:

grapheen raster - bron
Kun je dit printen dan kun je daarna je darts ongeveer in de richting van het dartboard gooien en ze zoeken vanzelf het doel, denk ik. 't Zal wel weer niet mogen van de bond.

SolarFarm

Vorige week zijn de leidingen in de grond opnieuw geïsoleerd en te zien aan de temperaturen heeft het geholpen. De SolarFarm heeft bepaald dat het nu zomer is: 5 dagen in een 3 weekse periode meer dan 18 graden gemeten na 14 april. Het zwembad is geschakeld op de zonneverwarming en hopelijk is het bad snel op temperatuur.

Deze week hebben Wim en ik versie 5.0 van het regelpaneel in de garage afgemaakt.

statie foto V5.0 regelpaneel solarfarm


En ja, daar mag je best trots op zijn Wim. De symmetrie in het ontwerp is teruggekeerd. De nieuwe koel leiding is aangesloten en vanaf nu kunnen we zowel ons appartement als het zwembad koelen. OK het lijkt nog een rommeltje met die kluwen kleine draadjes, gaan nog netjes weggewerkt worden, maar het geheel is nu een stuk gemakkelijker aan te passen en uit te breiden.  

nog net iets teveel kriskras lopende draadjes
Ook nieuw zijn de flow meters en de drukopnemer. Nu is het verder fröbelen om daar een goed samenspel in te krijgen. De flowmeters moeten signaleren of er stroming is, de druk opnemer om te hoge of lage druk te signaleren. In de testomgeving kreeg ik er geluid uit. Nu nog overzetten naar de productie en gaan combineren met de rest van de Raspi nodes. Uiteindelijk moet het allemaal op elkaar gaan reageren en de optimale stand van pompen, kleppen en stroming geven. De schakelpanelen (kachel, solarfarm, zwembad) zijn dus op zomerstand overgegaan, de minst gecompliceerde situatie. De fine tuning is al weer volop aan de gang en nieuwe ideeën ontstaan.
Het paneel in het pomphuisje heeft een uitbreiding gekregen: buiten-sensoren voor barometer, licht (lumen) en vochtigheid. Als eerste opzet voor een weerstation.

Deze gegevens worden nu op het dashboard getoond. De gegevens uit de testomgeving worden nu niet meer weergegeven op het dashboard.

dashboard: buiten waarden van vocht, lux en luchtdruk

dashboard: kleppen van koeling en hottub toegevoegd

De idee om een boiler aan het systeem te koppelen is even in de koelkast gezet, daar was geen tijd meer voor. Ervoor in de plaats is het koeling circuit aangesloten. Een gekoeld appartement in de zomer ;=) Ben benieuwd hoe het systeem zich gaat gedragen.
Ook het aansluiten van de warmtewisselaar voor de hottub is uitgesteld, dat wordt ws een herfst projectje, anders volgend jaar maar.
Aan de rechte horizontale lijnen in de grafiek zie je wat er gebeurt als pompen uitgaan tijdens het aansluiten van de nieuwe elektronica. Een sissende stoompluim aan het eind van de collector was het gevolg, wellicht gaan we daar een stoomfluit opzetten voor een prettiger effect. Gelukkig is nu alles robuust genoeg om niet meer te scheuren of kapot te knallen. Want temperaturen van 120 graden zijn geen uitzondering meer.
We zijn ook begonnen met een soort van fysiek dashboard. Ik kon namelijk niet goed zien of de beneden boiler aanstond of niet, en wilde optisch kunnen controleren welke pompen aanstonden in huis zodat ik niet meer trap op trap af hoef te gaan om de standen van het een en ander te kunnen controleren. Zodoende komt er ook nog wat camera werk om die dingen in de gaten te houden. Het is een eerste opzetje tot een universeel dashboard met lampjes en de nodige toeters en bellen die in de toekomst in de domotica in Le Mouton een functie gaan krijgen. Mijnheer Titulaer van het huis van de toekomst moest eens weten.
Hop, de komende maanden kan ik me weer met het nieuwe spul gaan uitleven, programmaatjes en functionaliteit bedenken en uitbreiden. Het lijkt me echt vet om op een hete dag te merken dat de vloerverwarming als koeling begint te werken.

Weerstation

nacht in LMQR
Hoe is dat zo gekomen, mijn interesse in het weer. Dat is ontstaan in Haïti. Met het ontwerpen en bouwen van ons huisje aldaar (anders geen onderdak) kwam ook de vraag van zoet water - d.w.z. "grijs water". Niet alleen waar halen we het vandaan (bron: 15 km afstand) maar ook hoeveel. Elke drie weken zouden we ongeveer 5m3 nodig hebben om te douchen, wassen, schoonmaken, vaatwas en voor de WC. Die hoeveelheid water bij de bron halen zou toch wel een beetje veel van het goede zijn. De leiding van de water maatschappij werd namelijk pas jaren later gelegd. Er moest dus een regenwater cistern komen. Na wat gesnuffel in de bieb van de FAO bleek dat per drie weken voldoende regen uit de lucht viel, waarmee de maten van die waterkelder vaststonden. Naar 7m3 afgerond voor als het water een keertje schaars zou worden, hadden we nog wat in reserve. Uit wat eenvoudig rekenwerk kwamen er voor de opvang van het regenwater ook de maten van het dak rollen (gemiddelde neerslag per m2 uitgedrukt in mm neerslag moest worden 3 weekse behoefte) Dat bepaalde indirect de maten van ons huis met minimaal 14 x 7 dak oppervlakte. De wind factor en overwegende richting van de buien bepaalde ook nog eens de hellingshoek van het dak. Een lange goot met uitlooppijp naar de waterkelder maakte het geheel kompleet. Alleen het oppompen naar de watervaten boven de douche zorgde iedere keer weer voor problemen, die pomp werkte gewoon niet goed. Waardoor de druk in de leidingen te laag bleef...
Sindsdien is mijn interesse voor dat soort dingen echter wel gebleven. Een regenmeter, temperatuur en barometer zijn daarna bijna altijd wel te vinden geweest in of bij ons huis. Vind ik gewoon leuk, ook al heeft dat hier in Le Mouton Qui Rit niet echt een praktische functie. Wim en ik maken het weerstation, gewoon omdat het kan.
lichtmeter op het pomphuisje
Deze week werden de meters uit de testomgeving gemigreerd en op de Raspi in het pomphuisje aangesloten. Uiteraard zijn de gegevens op het LMQR dashboard zichtbaar en worden per 3 minuten ververst.
Nu nog een anemo-, fluvio,- en uv meter... wellicht nog iets als aard-trilling, geluid en bewegings sensor, wolken camera, sheep detector, en en en.
baro-en luchtvochtigheids meter
boven de raspi

Windmeter
A propos windmeter. Je ziet altijd van die molentjes ronddraaien, windvaantjes voor de richting en zo meer. Maar die dingen gaan natuurlijk na een paar jaar kapot door slijtage. Niet voor niets worden die los bij de vleet aangeboden. Dus dacht ik, een beetje zuigen aan mijn dikke duim is weer nodig. Toen er een paar dagen geleden een forse wind stond zag ik de buis van de lichtmeter heen en weer wiebelen. Breinflits: je zou zomaar een bolletje op een stangetje kunnen monteren en dat weer op een voetje zetten. Het stangetje kun je beplakken met rekstrookjes (FSR). De mate van buiging / rek geeft dan de windkracht, snelheid en richting weer. Met parameters van de barometer, temperatuur en wat wiskunde (airflow om het balletje heen, luchtweerstand) voor de aerodynamica krijg je dan de windsnelheid en windkracht. Tegelijkertijd geven de verschillen in metingen van de rondom geplakte rekstrookjes ook de windrichting aan. Met zo'n metertje als dit beweegt er in ieder geval niets meer. Hoe dit syteem zich in tijd zal houden en hoe te calibreren is weer een nieuw ontdekkingsavontuur. Want door weer en wind zal het oppervlakte van dat balletje stroever worden (vuil aanslag, verwering) en gaan de meetresultaten veranderen. Welk materiaal je ook neemt. Daar zal met de software rekening mee gehouden moeten worden. Ojé, zomaar weer een zeer interessant projectje met veel programmeer lol.

Afijn eerst maar eens de signaal lampjes voor de pompen en de boilers aansluiten.

18 januari 2014

Mailleroncourt


Af en toe laait er weer een discussie op via het internet over of het leven buiten het net (off the grid) mogelijk is in geïndustrialiseerde landen. Met name voor gebieden die bekend staan als geïndustrialiseerd met nog voldoende “ongerepte” natuur. Tijdens die discussies worden allerlei ervaringen en ideeën uitgewisseld, plannen besproken en niet in het minst heeft men het over de persoonlijke gevolgen. Niet al te verbazend ziet men toegang tot het internet toch wel als een van de primaire levensbehoeftes.
Bijna altijd komt er na een paar dagen wolkenrijden telkens weer de zelfde conclusie bovendrijven: in de geïndustrialiseerde landen is het bijna onmogelijk om totaal off the grid te gaan. Je blijft geld nodig hebben, al is het maar voor kleding, eten, ziektekosten en andere diensten…
In sommige landen ontstaan bovendien rare situaties voor mensen die
off the grid willen leven. In LDF bijvoorbeeld mag je belasting betalen over het water dat je uit je eigen waterput haalt en moet je dat ieder jaar officieel op drinkbaarheid laten keuren. Het is natuurlijk wel zo dat, hoe dieper je de rimboe in trekt – geen stromend water, riolering, net elektriciteit en telefoon – des te dichter je bij het off the grid idee zit. Soms komt dat zomaar mee als je voor een verlaten stekkie kiest, dan zijn er gewoon geen voorzieningen.

Kennis
Earthship; bron: earthshipowners
De discussies gaan ook over constructies. Warmte winning van de zon, zonnecellen, isolatie, bouwtechnieken en -stijlen, materialen, en hoe het een en ander uit te voeren etc. Soms gooi je iets in een van die fora groepen en je hebt weer dagenlang een draadje. Bijvoorbeeld over het hoe en wat van schapenwol als isolatie materiaal. Erg leerzaam zoiets. Zo doe je kennis op over hellingen van daken, traptreden, flessen, hergebruik van autobanden, samenstelling van plastics... Prachtig dat internet, gewoon een encyclpedie aan feitjes en kennis over alles van wat er om je heen is. Vaak kijk ik ook naar de videootjes van het Earth Ship project. Prachtige huizen maken ze, energetisch bijna neutraal, waarbij veel hergebruikt wordt. Voor een Earth Ship huis hoef je allang niet meer een flinke zak geld mee te nemen. De technologie, in tegenstelling tot een tiental jaren geleden, is ruimschoots voorhanden. Het pioneer tijdperk is wel voorbij in deze vorm van huizenbouw.
Om off the grid te kunnen leven, daar komt nog heel wel wat meer bij kijken dan een energetisch neutraal huis neer te zetten. Het is voornamelijk een mentaliteits kwestie.

Footprint
Een laag energetisch huis hebben helpt enorm het gebruik van grondstoffen te drukken. Met andere woorden om je ecologische “footprint” te verkleinen. Juist dat laatste is wat mij de afgelopen jaren heftig is gaan interesseren. Je leert te kijken naar wat je opnieuw kunt gebruiken, of anders, of verstandiger. Zo wordt het afgeschoren schapenwol in zakken opgeslagen totdat er weer een projectje is waarbij de wol gebruikt kan worden. De laatste uitbreiding van de SolarFarm was zo'n projectje. Weer een paar zakken wol weggewerkt. De lege wijnflessen bijvoorbeeld gaan gebruikt worden om muren van te bouwen voor de hottub. De plastic melkflessen als vulling in het straatwerk of beton. As van de kachel mag je eigenlijk niet in de de afvalbak stoppen maar moet je apart aanleveren bij de dechetterie – milieu straat. De as is echter prima als verharder voor de paden te gebruiken of in het cement te stoppen. Uiteindelijk bestaat as slechts uit mineralen met hier en daar nog een onverbrand stukje koolstof. Resten hout van de verbouwing bijvoorbeeld zijn prima aanmaakhoutjes. Kranten en papier, even in de afgewerkte vet of olie gedoopt, zijn geweldige aanjagers. Dingen die je bij de sloop overhoudt, zoals zware ijzeren onderdelen, geef je aan de oudijzerboer mee. De biobak en schapen zorgen voor de afbraak van wat we in de keuken overhouden of aan tuinafval produceren en ga zo maar door. Ook begin je heel anders naar verpakkingen te kijken. Voorheen stak ik alles in zoveel mogelijk plastic, nu neem je boodschappentassen mee. Papier verdwijnt in de haard. Op de keeper beschouwd hoef je helemaal niet zo veel op de vuilnisbelt te mikken. 
 
eco footprint wereld; bron UN
“Ben je dan een eco freak geworden?”, vraagt er wel eens iemand. Nee, ik doe het meer voor de sport én ik heb ingezien dat het allemaal wel met wat minder kan. Het is een ontdekkingsreis geworden met hoe weinig je uit kunt zonder al te veel te hoeven in te leveren op de kwaliteit van het leven. Het is even omschakelen, maar het bevalt prima.
Overigens het leven op het platteland nodigt ook wel uit om zoiets te gaan doen.

Schapies
Binnenkort is het weer lammertijd. Altijd een feest hier op le Mouton Qui Rit. Grappig om die kleine dingen over de wei te zien scheuren over elkaar heen buitelend, de wereld ontdekkend. Vier van de 9 ooien zien er al behoorlijk dik uit. Die zullen de volgende maand wel gaan werpen. De overigen zijn duidelijk pas laat in het jaar gedekt en zijn nog niet zo ver. Dat zal dan ergens in maart worden denk ik. Volgende week het hok maar eens extra goed voorzien met stro en de bak met brokjes wat regelmatiger vullen. Ben benieuwd wat voor lammeren we van deze Suffolk ram krijgen. Die heeft namelijk een mooie zwarte kop. Zou die net als Dram meer dan 50% rammen op gaan leveren? Spannend.

Weer

Verder is het extreem zacht weer voor de tijd van het jaar. Normaal zou het nu rond de -3 in de nacht moeten zijn. Nu zie ik in de grafieken dat de temp niet lager dan +3 graden komt. Regenen doet het wel weer meer dan normaal, vooral de laatste weken. De straten worden echter niet groen van de stront, dat is dan weer een voordeeltje. Gemengd met de lucht van de openhaarden en die stront op de straat kan het soms zeer eigenaardig ruiken hier in het dorp. Bij de eerste de beste vleug wind trekt de geur weliswaar snel weer weg, maar af en toe merk je echt dat je op het platteland leeft.
winterweer in europa - rood is boven 10 jaar gemiddelde
bron: NASA
Via het zoeken naar onderdelen voor een van de projectjes voor de Raspi computertjes kwam ik spulletjes tegen waarvan je heel envoudig een compleet weerstation zou kunnen maken. Niet een waarvan de batterijtjes op ongelegen momenten ineens leeg zijn. Lijkt me ook leuk om zoiets op de site van Le Mouton te integreren. Puur uit oogpunt van hobby. Er staat op het balkon weliswaar een klein weerstation, maar ik wil méér weten over het weer op Le Mouton. Dat idee dus ook maar op de lijst gezet van mogelijke projectjes met de Raspi's.