Hulptroepen

Deze week een invasie van hulptroepen: Wim, Carla, Ab, Tim. En gasten door elkaar.
Het is 1 mei, in LDF een soort luilakken blijkt later. Kijk ik op de vroege morgen behoorlijk duf naar buiten, zie ik allerlei spullen op het dak van de garage van Didier liggen, dingen aan de lantaarnpaal hangen en de vuilnisbakken op een hoop 50 meter verderop. Niks van gemerkt denk ik dan, die storm. Als de auto van de gasten maar niet beschadigd is... Maar ja het lag wel erg ordelijk op een andere plaats en al snel kom je tot de conclusie dat hier de jolige mensenhand heeft bewogen. Bij het gemeentehuis had men een waarlijke installatie gemaakt. Ik vroeg ernaar bij de bakker, en zij vertelde me dat het een soort 1 april grap is. Alles wat los zit of makkelijk los gehaald kan worden wordt in die nacht verplaatst. Ik als een speer naar huis om een fotootje te gaan maken. Bij terugkomst bleek een humorloze brave burger de installatie alweer aan het afbreken was, te laat! Wat mankeert die gasten toch? Geen spiertje humor.
'sMiddags stonden ineens de sportieve fietsers Marion en Roberto voor mijn neus. Die konden we ook nog wel bergen! Hoe meer zielen hoe meer lol dacht ik maar zo. Alleen, ik was nog niet klaar met schoonmaken. Geen probleem klonk het, helpen we ff mee. Joepie, dat was weer mazzel! Yolanda en Yvonne kwamen mooi op tijd binnen, een uurtje daarna Fannie en Wim,  en het feest kon beginnen. Diner gemaakt, en dan kwamen eindelijk Ab, Carla en Tim binnen rollen. Zij hadden onderweg al wat gegeten. De avond was klassiek gezellig en de gesprekken weer geanimeerrd. Uiteraard veel verteld over hoe dit project is begonnen, hoe de verwachtingen voor dit jaar eigenlijk al zijn overtroffen en onze verdere plannen. Breed gelachen om allerlei situaties die er doorgemaakt waren de afgelopen winter. Vanzelfsprekend een ietsie pietsie bloemrijker verteld door ondergetekende, het oor wil immers ook wat.  Heerlijk om de avond onder het genot van de verschillende huiswijnen met zijn allen om de tafel door te brengen. De volgende dag trokken de fietsers door naar hun stekkie in de buurt van Grey en Yolanda en Yvonne begonnen aan hun eerste wandeling.
De hulptroepen begonnen met het serieuze uitmesten van kamer 5. Twee jaar als opslag en slaapplek gediend. Twee overwinteringen lang was kamer 5 mijn stekkie in dit gigantische huis. Dat was duidelijk te merken, ben nu eenmaal net een hamster die zo zijn holletje maakt.

Een stroom van spullen kwam naar beneden, en Tim en ik laadden de spullen in de auto en reden dat de Grange in, heerlijk om met je auto gewoon naar de eerste verdieping te kunnen rijden. Scheelt een boel gesjouw de trappen op. De persoonlijke spullen zijn ingepakt en gestald in een andere kamer.

Na een lange morgen lag de loeizware door de houtworm vergeven massief eiken zoldertrap in stukken op de grond. De vloerbedekking op de dechetterie hoop. En toen kon het serieuze optetteren, van het enige vertrek met de nog originele kleuren, beginnen. Letterlijk ging de witmaker door het vertrek heen.

Tim ontfermde zich over de kasten, Ab het plafond en Carla ging heldhaftig de douche te pakken nemen. Die is in ieder geval weer toonbaar geworden.

BRICO
Wim en ik tuften maandagmorgen naar ons favoriete winkeltje: Brico Depot. Het Walhalla van de knutselaar. Zaterdag kwam dat er niet van omdat 1 mei alles natuurlijk dicht was. De gebruikelijke zaterderdag inkoopdag was ons dan ook door de neus geboord. De spullen voor deze week gehaald. En toch nog even de tijd genomen om onderweg wat fotootjes te nemen. Ziehier het lente landschap vlak na Bains Les Bains richting Epinal.

Dan is de natuur in de lente toch wel errug mooi. Al dat jonge groen, die vergezichten over de heuvels.
De Haute Saone is nog een onontdekt gebied. Nee niet voor het massatoerisme maar voor hen die een beetje willen onthaasten, wandelen, fietsen, toeren, of gewoon eens een lang weekeinde willen luieren en de pure natuur opsnuiven. Dat vonden de fietsers van zaterdag ook.

Dinsdag was de pret van het mooie weer over en koelde het heelsnel af. Een snerpende noordelijke wind gaf temperatuursprong van 20 graden naar beneden! De kachel maar aanmaken. Uiteraard schaarden alle deskundigen zich om de kachel. Wim, van de dik hout zaagt men plakne methode, stak met de brander de fik erin, niet lullen maar poetsen. Dan is het altijd wel weer verbazend als de corridoor dan toch wel erg blauw van de rook begint te zien en de beteuterde gezichten hoe dat dan komt te observeren. Vuurtje stoken in de kachel is iets wat je, zoals alles hier op het 'plaattelaand', langzaam moet opbouwen. Niet meteen een gigantisch vuur maken maar klein beginnen. De 10 meter pijp ff de kans geven zich op te warmen, en dan langzaam het vuur groter laten worden. Het vraaagt even oefening, en natuurlijk droog hout.

Afijn het werd in ieder geval snel warm en daar ging het om. Kleumende gasten dat kan natuurlijk niet.

Beaupère, Wim en ik de week in met het verbouwen van het apartement beneden. En zo met zijn drietjes schiet dat behoorlijk op. Tussendoor nog ff een handeltje met een van BP's zwagers. Voor een prikkie een pallet watervaste platen. Die kunnen dan mooi tegen de achterwand dacht ik. Nee niet bellen en komen ophalen, alles hier neemt zijn tijd weet je nog wel? Dus twee-en-halve dag later kon de handel opgehaald worden. De Caddy hing weer bijna op zijn achterassen en hoppa dat ook weer geregeld. Met de sandwich methode van TonZon de achtermuur geisoleerd. Net als in ons eigen appartement.

Je brengt een soort raamwerk aan met aan de achterkant een vel plastic en aan de voorkant meerlagige isolatie. Daarmee creeer je een luchtkamer met stilstaande lucht. Hier boven zie je dat in wording. Dan de platen ervoor en zo krijg je en soort dubbel glas effect. Snel, goedkoop en effectief. Het schijnt dat dit bijna net zo veel isoleeerd als een 10cm plak glaswol.

Tussen de bewegingen door heeft BP nog een extra laag bitumen op het balkon gesmeerd en dat is nu eindelijk waterdicht. Pfoei! Kunnen de rubberen daktegels er in het weekeinde opgelegd worden en hebben we weer een plekkie voor onszelf.

Wim heeft de meeste stopcontacten voor het slaapgedeelte al gemonteerd. Bij ieder bed komt een drukknop om het licht uit te kunnen doen, is lekker handig hoef je je bed niet meer uit.
Zelf een gat in de wand geslagen om t-stukken tussen de waterleidingen aan de andere kant van de muur te fietsen. Dankzij een piepklein pijpsnijdertje geen problemen om twee kleine stukjes uit de leiding te halen, en hoppa klaar is uw kunstgebit. Wat ik alleen merkwaardig én verontrustend vond is dat het bijna uit het vers geslagen gat wààide, een puntje om uit te zoeken. Want waar komt die tocht vandaan als alles rondom gesealed is? BP maar staan leuteren dat de muren dan niet zo vochtig worden als het een beetje waait, maar de bedoeling was toch een stilstaande lucht kolom, of niet?

Natuurlijk sloeg Murphy weer toe en had ik toch de verkeerde fitting uit, wél, het goede doosje gepakt, maar toch met verkeerde maten. Blijkbaar verkeerde etiket. Morgenochtend vroeg dan maar weer naar Epinal om de juiste fittingen te zoeken en ook meteen een deel van de inkooplijst te halen. Zo maak je je kilometertjes wel weer.

KOOKPLAAT
Gisteren gaf de kookplaat het op. Paniek! Veel gedruk op de knopjes, de reset uitgevoerd, niets hielp. Oververhitting luidde het gezamenlijk oordeel. Een beregoed merk: NEFF. Dus niet. Het is al de tweede keer dat er iemand moet langskomen om dat ding te repareren. De leverancier deed een beetje moeilijk over hoe dit nu op te lossen. Bood uiteindelijk op mijn stellige eis wel een vervangend apparaat aan maar dan moest ik eerst ff bellen met Neff service centrum. Mijn beste frans maar weer van stal gehaald. Nummer draaien: muziek. Postcode intikken aub. U wordt doorverbonden, en meteen: we kunnen u helaas niet helpen. Dan zit je even op je buroblad te roffelen van ingehouden ergernis. Wat is dat nu weer. Bellen met de leverancier. Die adviseert om het na de middag nog maar eens te proberen. Ook na de middag lukt het niet. Maar een paar uur later kom ik op het idee maar eens de postcode van Vesoul (70000) in te toetsen, die van de leverancier. En verrek! Krijg ineens een levend persoon aan de lijn. Snap jij het? Een paar uur later komt er een monteur. Die drukt op de aan knop en het ding gaat aan! KRIJG NOU WAT!
Legt ie uit dat de plaat was vergrendeld, een soort beveiliging, en dat je dan wat langduriger op de aanknop moet drukken. Alsof we dat niet hebben geprobeerd. Zijn lichaamstaal sprak boekdelen. Die van zovele andere monteurs die eenmaal op een knop drukken: niks aan de hand, kom ik helemaal voor niets! Je ziet het hem denken. En dan de paniekerige klant die hem verbouwereerd aankijkt met het idee: ben ik nu gek of hoe zit dat? Net zoiets als je auto wil niet starten op een kritisch moment, komt de hulpdienst, draait de sleutel om en starten hè? Maar we kunnen weer koken.

JARIG

Blijkt die boef van Wim zijn verjaardag te hebben verzwegen! Bij het legen van de brievenbus vind ik namelijk een dikke oranje envelop: "Le Mouton Qui Rit" voor Wim staat erop. Denk ik: hm..., en denk ik: afzender Vlaardingen, HMMM... Geef Wim de envelop, en die reageert ongewoon. Klik, het muntje valt: ben jij soms jarig! Och ach ja eergisteren al, maar waarom daar wat van zeggen. Typisch onze Wim.
Fannie en ik besluiten prompt een verjaardagsmaal in elkaar te schroeven. Maar toezingen wordt niet op prijs gesteld. Met zijn drieen zitten we te genieten van de surinaamse kip curry. Een lekker rustige avond, de gasten zorgen voor hun eigen eten, en wij, moe van het werk, doen het dan maar kalm aan.

Héét

Stralende zon! Wow, lekker weertje dacht ik, hop naar buiten! Samen met Gilian vanochtend de tuin verder opgeruimd. Die is weer aan de kant. Na de middag zou ik dan het balkon een tweede laag geven, foutje dus. Rond half een steeg de temperatuur naar 35+ graden. Maar ja toch ging ik bezig met het smeren van de kit op het balkon. Eerst hoorde ik mijn schoenen een beetje knisperen en dacht als het niet erger wordt gaan we er gewoon voor. Een uurtje later werd het lopen eerder een soort dansen om los te blijven van de toch nog zachte kit van gisteren. Dacht ik, gewoon regelmatig je voeten oplichten, niks aan de hand. Een half uurtje later de eerste valpartij, bijna in de smurie. De schoenen bleven nu toch wel erg vastzitten. Een kwartiertje later was het over en uit, de eerste laag kwam zelfs een beetje mee. Op die manier was het zinloos om verder te gaan. Evengoed toch weer een derde van het balkon in de smurrie gekregen. Afijn de roller in de plastic zak terug, kit dicht gemept en morgenochtend zijn ze de eerste weer. Wat kan dat spul plakken zeg. Je zou zeggen goed spul. Maar het laat ook los van de ondergrond, en da's weer geen goed teken. Alhoewel met deze hitte mag je dat misschien ook wel verwachten.
update: omdat de regenkans erg groot is toch vanavond de zaak maar afgemaakt is het maar klaar.

SCHAPIES 4

Een van de nieuwe rammetjes is afgelopen weekend in de pot van BP verdwenen. Die kwam gisteren nog likkebaardend ff vertellen dat er erg weinig vet aan zat. We spraken nog een keer over de prijzen. Toen liet ie zich ontglippen wat "men" voor een 1 jarig schaap zo betaalde: 100 euries. Zo kom je nog eens ergens achter, als je het maar voldoende terloops ter sprake brengt. En zijn de vrouwtjes meer waard dan mannetjes. Dus als de handel Hallal gaat, weten we nu een richtprijs.
Het is gewoon opvallend. Bijna alle schapen hebben flinke brokken stront aan hun kont hangen. Een ervan is aan de schijterij geweest dat is dus te verklaren, maar allemaal? Een paar dagen geleden zei Beaupere dat er één schuim op de bek had zitten, waarschijnlijk iets verkeerds gegeten, er was niets meer van te zien toen ik ging kijken. Je moet ze wel konstant in de gaten houden, want bij zo'n kleine kudde is het meteen een slachting als er een de pijp aan maarten geeft. BP zei ook dat je ze niet te veel brood moest geven, want ook daar reageerden ze niet al te best op. Moet ik toch eens met de buurman over gaan praten, want hoeveel brood mikt die nou de wei in?
Bij deze hitte dacht ik dat ze wel een bak water zouden lusten, dus de bak vol laten lopen en de kudde gelokt met brokkies. Die hadden het zichtbaar benauwd. Zelfs de brokkies lieten ze een beetje links liggen. De waterbak was al snel zo goed als leeg. Afijn Pascal maar eens aktiveren om de schapen te komen scheren, dan is die strontbroek ook verdwenen.
Lachen! Een van de schapen loopt rond met een staartje waarvan het haar bijna helemaal verdwenen is, alleen aan het einde van de staart zit er nog een klein pluimpje, bespottelijk gezicht. Eens kijken of ik daar een fotootje van kan scoren.
Pascal had het erover dat ik de staarten moest afbinden, een touwtje er strak omheen en dan valt ie er vanzelf af zei ie. Vind ik toch niet zo'n geweldig idee, net als gecoupeerde hondenstaarten, vind ik ook mishandeling. Dan maar een staart met een pluim eraan. 

HOUT

Twee weken geleden een kaartje aan de deur geplakt bij Dominque de houtboer. En gisteren stopte hij zomaar voor het huis, omdat ie me toevallig zag lopen, en om een prijs te bespreken. Hij begon met prijzen die naar mijn gevoel veel te hoog waren: 36 eurie voor een sterre (m3). En dat zei ik ook, gewoon recht voor zijn raap. Ach ja wij Hollanders zijn nu eenmaal veel te direct. Dus die prijs na enige diskussie naar beneden bijgesteld op 30. Toch hield ik het gevoel over dat er teveel betaald werd, gewoon omdat er teveel verhalen omheen gebreid werden waarom hij zo duur was. En verdomd mijn gevoel bedroog me niet. Na ruggespraak met Louise en de buurtjes bleek dat inderdaad zo te zijn. Zij betaalden minder zei Gem, zonder nu duidelijk te vertellen hoeveel. Ze spraken allemaal hun verontwaardiging uit over deze manoevre van Dominique. Hij prijst zichzelf de markt uit werd er in koor geroepen. Afijn het wordt nu uitgezocht wat de echte prijs mag zijn. Dan heropenen we de onderhandelingen weer om een normale zij het faire prijs te bedingen. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat iemand 10 meter verderop ineens veel meer voor zijn hout moet gaan betalen. In de PareVendu, een soort huis aan huis blaadje kwam al snel de prijs van 20 eurie de sterre tevoorschijn. Da's een mooi startpunt. Kan ook altijd nog Didier aanspreken welke prijs hij geeft, toch? Ook dit wordt weer vervolgd.

Achterkant

We zijn er bijna. Nog een paar kleine klusjes om de achterkant nog iets toonbaarderder te krijgen.
Zoiets als een kleine spritz met de hoge druk spuit om de laatste vlekjes weg te werken. De vensterbanken afwerken. Hier en daar nog wat opruimen en dan is de achtergevel eigenlijk klaar voor het seizoen.
Hier een voor en na setje.

februari 2008

april 2010

Vandaag is ook het balkon in de eerste laag kit gezet, morgen nog een laag en dan kunnen vrijdagmiddag de tegels gelegd worden. Dat wordt iets Esscher's achtigs. Zo van kleurtje links gaat bloksgewijs over in kleurtje rechts. De plantenbak in wording op de voorgrond op de foto boven, zal dan wel doorgeschoven worden naar de volgende week. Je kunt niet alles hebben.

Maar goed het balkon zal in ieder geval niet meer lekken. En de rubberen tegels gaan ook nog eens voor extra isolatie zorgen.

De laatste 2 vloerbalken zitten nu in de cementen pilonen. Die moeten nog een dag uitharden. Wel een vochtig klimaatje nu met al dat verse cement. Kunnen we vrijdagmorgen beginnen de vloerplaten vast te schroeven; tenminste als ze BP niet meteen vasthouden in het gerecht. Hij heeft twee krachtige schroeftollen meegebracht, dus daar mag het ook niet aan liggen.  Hier en daar moeten nog wat korrektieve maatregelen genomen worden en dan gaan met die banaan. Op een muur afsmeren, en de plafondlatten na zitten we dan weer zo goed als op schema.

POOTJE
Het pootje vertoont nu definitief tekenen van genezing, spaar hem nog wel zoveel mogelijk. Daar ben ik dan acht volle weken mee zoet geweest.

KPN

Het drama internet, voor in Maurik, neemt in hevigheid toe. Komt er ineens een mailtje van Online en beweren ze dat ze per brief hebben aangegeven dat er geen internet geleverd kon worden op de aangegeven locatie. Die postcode check stelt dus ook niks voor! Eerst was dat een brief op de achtste en een mailtje later op de 9de. Tuurlijk jongens.
Tussen de middag ben ik maar eens gaan bellen met de KPN waarom dat zo was. Blijkt er nog een ad-mi-ni-stra-tie-ve ISDN lijn op dat adres gemeld te staan. Vraag je je af wat wij daar nu mee te maken hebben maar goed. Het mag toch niet zo zijn dat je je telefoon niet eens kan opzeggen omdat er nog een "administratieve" ISDN lijn bestaat. Prutsers. Na een goed en indringend gesprek kunnen er ineens allerlei dingen wel en kan XS4All leveren, en ook de KPN zelf ineens. Merkwaardig genoeg , als mosterd na de maaltijd, komt OnLine ook nog eens met een mailtje bij Fannie aankakken dat ze nu toch echt gaan proberen om te leveren. Je lacht je te barsten, rollen ze over elkaar heen om een DSL  lijn te leveren. Maar wel diep treurig dat je een paar uur moet blijven doordrammen om je zin te krijgen. Gelukkig kost bellen vanuit LDF  geen cent extra.
Wordt ongetwijfeld vervolgd.

KPN

Dit weekend was even heftig. Op en neer naar NL om de installatie in de gangkast terug te brengen naar een voor Fannie begrijpelijke samenstelling van modem en telefoon aansluiting. Eruit kwamen de router, switch, splitter, 2 telefooncentrales, extra telefoonstopkontakten, modem, een ISDN filter en nog meer van allerlei speelgoed waar ik me de afgelopen 25 jaar mee heb beziggehouden. Die kabel voor 25 inkomende lijnen zit er nog steeds. Ook zo'n stunt van de KPN. Ja meneertje mensen die 4 aktieve lijnen hebben krijgen er meestal meer bij, dus we leggen maar een kabelboom naar binnen aan dan heeft u tenminste genoeg. Fannie die weliswaar gewend was aan mijn ongebreidelde IT nieuwschierigheid en experimenteerzucht liep zich toen toch maar even te ergeren over de rotzooi, en wanneer dat gat nu eens dichtging. Altijd mijn praktische Fannie hè!
Dat de KPN piepeltjes hiervoor 15 jaar geleden de halve straat moesten open breken, met veel zuchten en steunen het bouwpuin uit de straat moesten graven en daarmee een volle twee dagen bezig waren, het kon de pret niet drukken. De buurman met zijn ziekelijke nieuwschierigheid kwam telkens maar langsdrentelen of wat daar dan allemaal gebeurde. En hoeveel lijnen daar wel niet aangelegd werden. En waar ik dat dan allemaal voor nodig had. En waarom, en wat ik dan daarmee deed, en... en... en. In de begin negentiger jaren was iemand die de straat op liet breken voor zijn communicatie met de rest van de wereld natuurlijk wel wereldnieuws, nietwaar?
Afijn na meer dan een week had ik mijn extra lijnen en telefooncentrale. In de jaren die daarop volgden werd die kast steeds voller. Iedere keer weer wat snoepgoed erbij dat dan erg nodig aan het oude spul geknoopt moest worden. En het werkte ook nog allemaal met elkaar. Totdat de bliksem vlak bij ons huis insloeg en 90% van het snoepgoed vervangen moest worden. En gek genoeg hoe ouder het spul was des te meer was daar van heel gebleven. De moderniseringsslag = reductie van het aantal apparaten werd een heikele onderneming. Want de KPN piepeltjes die de kast open deden wilden die eigenlijk met een klap weer dichtsmijten. Daarna bleven 3 van de vier lijnen permanent dood. Dat je dan met zekere regelmaat met die toko belde om verhaal te halen op de merkwaardige manier van herstel dat niet plaatsvond werd op een gegeven moment bijna gewoonte. En altijd die verwonderde callcenter medewerkster die je aan de lijn kreeg en niets meer kon achterhalen. Dat op mijn beurt verbaasde me niets gezien de paniekerige mannetjes van de verhernieuwbouw afdeling van KPN. Ach, de franse toestanden gewend geraakt zijnde verbaasd me dat achteraf gezien niets. Zodra iets te gecompliceerd wordt steken ze hun neus in de lucht en ontkennen ze dat de zon schijnt. Uiteindelijk was mijn reactie de abo's op te zeggen en naar de concurrent te gaan voor een tot de basis behoefte teruggebracht communicatie pakket: internet en telefonie. Theoretisch heb je alleen internet nodig want (o.a.) bij Skype kun je een soort meereizend nummer krijgen waarop je over de hele wereld bereikbaar bent. Uiteraard alleen via Skype. Maarja krijg dat maar eens in het lieftallige hoofdje van mon amour! Heb ik ook niet eens geprobeerd. Voordat ze Skype ging gebruiken heeft ook al jaren gekost.

de prunis in Maurik staat in bloei

Maar op de 18e MAART - van dit jaar dus - zou alles omgezet worden, NOT. Tot de 23e APRIL werkte alles alleen met de oude interfaces. De KPN gaf, blijkens mijn klein onderzoekje, de lijnen niet vrij opdat de concurrent zijn ding kon doen. Toen opeens na een onderhoudsbeurt op de 23e viel alles uit en zit Fannie nu zonder internet en telefonie. En dat wordt met onze afhankelijkheid van juist die communicatie middellen echt behelpen. Met de nieuwe povider kon alleen met een 0900 of via een mailformulier via het web contact opgenomen worden. De mail is duidelijk een fail. En op de prepaid mobiel is 0900 niet mogelijk. Daar zit je dan met de globale interconnectivity, stuk op een falend service apparaat.
Dus vandaar die trip naar NL, kast leegruimen van overtollige apparatuur, en de constatering dat er geen DSL signaal op de lijn staat. Als laatste aktie een mailtje via Fannie's kantoor naar Online, kregen we een robot mailtje van terug. Ja ja alles goed ontvangen. Maar geen teken van leven van die boys dus. Ben benieuwd wat voor schrijverij dit weer gaat opleveren.

BP3
Ondertussen is Beaupere gewoon doorgegaan en verrek Gilian is ook weer na anderhalve week "ziektebed" komen opdraven. Wij, BP en ik, maar spotten dat je van werken toch wel errug moe schijnt te worden. En ik mag een biet zijn als ik niet even een soort ergernis in zijn blik zag opflikkeren. Blijkbaar raakte hem dat toch wel. BP had al de pest in dat ie niet kwam opdraven maar het team is weer kompleet.
De stoppenkast is gemonteerd, de boites derivation (soort verdeeldoos) voor 10/16/20 ampère idem, en de leidingen naar de andere kant van de kamer liggen netjes onder het plastic. En natuurlijk als je er niet met je neus voortdurend bovenop blijft staan komen dingen op de verkeerde plek te hangen enzovoort. Dat wordt dus even opnieuw doen voor hem. Wat is dat? Ik erger me niet eens meer, help ik verfrans!

Enne balkje zagen doe je niet met een gewone zaag, dat moet met een kettingzaag. Gaat ook heel erg soepel, in nog geen 3 seconden ben je er door. En het is omdat ik BP even liet wachten anders had ik het nog gemist ook.

Maar de stunt met die vloerbalken is toch echt niet OK. Ondanks de herhaalde afspraak dat die de plafondblakjes zouden gaan volgen, toch niet doen hè! Ja dan komt het rechter uit, klonk het. En als je dan uitlegt dat je met vloerpaten hebt te maken die echt niet breder zijn dan 61cm en dat die echt niet passen op balken die meer dan dat uit elkaar liggen en dat de buitenste kant van de eerste vloerbalk op 61cm van het hart van de volgende vloerbalk moet aansluiten, en in dit geval dus NIET  hart op hart gemeten moet worden, levert ook een verwarde blik op. Bij de druif van Bachus! Afijn we gaan vandaag de rest van de balken erin leggen. Minus 6 dan want die zijn toch echt te krom, zal Frerik wel weer blij mee zijn.

Vandaag kwam een belletje dat de coating was binnen gekomen, rap opgehaald. Heeft dus 3 weken geduurd dat bestel proces. Goed, het blijft prachtig weer en morgen kunnen we toch niet in het apartement bezig omdat het beton moet uitharden. Kan het balkon mooi dichtgekit worden. Vandaag dan de rest van de muur afbikken, voegen komt dan nog wel.

Morgen moet BP naar het gerecht, eens kijken wat dat met de planning doet. Hij loopt natuurlijk wel het risiko dat ie meteen moet brommen en dan komt ie het gerechtsgebouw alleen in de handboeien uit. Stom akkefietje van 'm. In dat geval is er een plan B nodig: wat we nog kunnen doen tot en met vrijdag, dan komen massaal de hulptroepen aan.

- gewijzigd 19:00 -
Nou ja en ondanks dat je er bijna met je neus bovenop staat gaat het toch weer mis. Nivo-touwtje was dus aan een kant niet goed aangespannen of het is geslipt. Een van beiden. Hing dus een van de touwtjes in een boogje. En DUS komt nu de vloer ook met een dalletje. Voor een deel kunnen we dat wel compenseren. In de slaapkamer is de daling minder omdat het daar nog aan het begin van de kromme is. Ter hoogte van de WC / douche is het verschil duidelijk zichtbaar maar dat valt met een beetje zooi wel te compenseren. Er is dat béton légère (licht gewicht beton) waarmee je het ergste denk ik wel kunt opvullen. Een beetje sjoemelen met drempels of zo en klaar is uw kunstgebit. Maar het blijft balen omdat het toch weer extra werk is.
Nog 2 of 3 balkjes te gaan en de handel ligt erin, jammer dat Frerik een beetje laat met die laatste balken kwam. Dan 48 uur wachten en de vloerplaten kunnen erin. Allemaal net op tijd zo.

Geenstijl

Regelmatig lees ik geenstijl.nl omdat die gasten een redelijk amusante kijk op de wereld om zich heen hebben. Ook het taalgebruik is merkwaardig maar tegelijkertijd opfrissend omdat er nogal vrij met de taal wordt omgegaan.
Tegelijkertijd zijn het volksdemagogen, haten babyboomers, de hakbars of haatbaarden, het christelijkjoods establishment en ga zo maar door. Wat ze blijkbaar niet in de gaten hebben is dat ze precies op de manier acteren en reageren als de huidige door hen zo gehate babyboomers in de sweet 60/70-ies. En dat is nogal hilarius omdat ze zich juist daar tegen afzetten. Dus wat is nieuw. Toen ging het immers ook tegen een kliek die alle macht in handen had en zich de zakken volgooiden met het slijk der aarde? Alle mooie baantjes inpikten en voor veel dingen waarmee de jeugd de pineut was de dans slinks ontsprongen. Ook toen was er sprake van mannetjesmakerij, partijbobo's die alleen gevoelig voor het pluche was. De lijst van overeenkomsten is erg lang. Ik geef toe het taalgebruik is sterk verandert, maar de situatie is toch frappant gelijkwaardig. Maar zie jij die geen stijl figuren nu op de barrikade springen, of op een andere manier aktie voeren? Ik niet. Veel kankeren maar gewoon op der handen blijven zitten. Misschien is dat wel het meest opvallende verschil tussen de babyboomers van toen en de protesteurs van nu (de volgende generatie babyboomers, sssst niet zeggen want dat weten ze zelf nog niet).

Hebben we het over de X,Y, Einstein, Nix generaties. Een prima uitzending op BNR een paar weken geleden lichtte dit plaatje eens haarfijn door met vertegenwoordigers van die soorten. Allemaal zo'n beetje vertegenwoordigd op de Geenstijl site.
Jawel veel zaken zetten ze scherp neer en maken zelfs fijntjes gebruik van de subsidie machinerie om ook een publieke omroep te starten. Hebben zelfs Wilders een tijdje op een voetstuk geplaatst om hem daarna weer net zo hard te laten vallen toen dat begon op te vallen, over opportunisme gesproken. Wat is nieuw, nieuwe wijn in een oude zak die ozo vertrouwd aanvoelt. En niets nieuws aan de horizont van menings, smaak, en stemmingsmakers in de media. Maar het blijft leuk leesvoer waar vaak een dikke satirische saus en een erg speciaal soort humor over heen gegoten is.
Wat je er ook van vind overigens, ze verwijzen soms naar sites, filmpjes en informatie die het zeker waard zijn om eens uitgebreid over het net te schuimen. Waarschijnlijk doen ze de hele dag niets anders dan vrijuit te spitten naar dat soort dingen, dus mijn zegen hebben ze.

Vandaag kwamen ze met een filmje van een kommentator aanzetten over de islam. Een paar dagen geleden over hoe braaf de zakkenvullende leden van de PvdA wel niet zijn. Een partij die denkt hoe heftiger ze zich ergens tegen afzetten des te beter zij er zelf bij varen. Dat hebben we gemerkt hoe dat ging bij Fortuijn, NOT! Maar goed uiteindelijk is de politiek toch alleen maar poppenkast. Maar wel een poppenkast waar we vreselijk mee moeten oppassen. Want voordat je het weet dienen jullie kinderen als kanonnenvoer, en dat wil je eigenlijk niet. Dacht ik zomaar als een paserende vluchtige gedachte.

LENTE

Maar het is volop lente hier, een lekker windje dus het voelt niet al te warm aan. De boomgaard staat in bloei, de vogeltjes fluiten je de oren doof. En je ziet de eerste nestjes verschijnen onder de dakrand. Zelf ben ik een paar gaten aan het hakken geweest met de houweel zodat er een paar planten in de grond gestopt kunnen worden. Die grond is hard. Volgens de regels der kunst stop ik nog wat schapenmest onderin, en dat doet meuren. Maar verser en eerlijker kun je het niet hebben. Hopelijk denken de planten daar ook zo over en slaan ze aan in die leemgrond. Wat een werk, met twee perkjes ben je bijna een morgen bezig. Maar goed als die bloemuh maar komen.

En die lammetjes groeien maar door. Pas twee maanden oud en ze schieten als het ware omhoog. BP zei dat dat komt omdat ze de ruimte hebben en plentie gras. Verder worden ze door Marianne en Gem bijgevoedert met brood uit het cafe, en af en toe krijgen ze nog wat brokjes om ze aan me gewend te houden. En een paar jengelen nog aan de uiers van hun moeders. Dus dat is bij elkaar een behoorlijk dieet. En dan wil het wel. Dram en Vlekkie hadden gisteren een wedstrijdje wie het hardste kon beuken. Dat was een ongelijke strijd want Dram is een stuk kleiner. Maar je kon het bonken van een afstand horen. Dat gaat nog wat worden als er gedekt moet worden. Het nieuwe schaap: de Kale, begint al behoorlijk bij te trekken. Die had het waarschijnlijk niet erg naar zijn zin zo in dat hokje van de vorige eigenaar. Nou ja met vijf ooien en een ram gaan we de winter in. Ook wel zo'n beetje het maximum aan dieren wat ik wil hebben op dit moment. Want waar laat je ze in de winter, zo groot is het winterhok nu ook weer niet. Misschien moet ik onder de notenboom dan toch maar een wat meer permanent iets voor ze bouwen. In ieder geval gaan de twee andere rammetjes in december naar de Halal afdeling, of moeten eerder verkocht worden. Handel!

APARTEMENT 
De vloer is op een haar na nu helemaal eruit, het laatste beukwerk is gedaan, en morgenochtend zal BP het laatste puin eruit kruien. Dat was dan bijna drie weken beuken, uitgraven en kruien. Zonder BP was dat never nooit gelukt. Achterin ligt de eerste vloerbalk al op de betonnen pilonen. Voorin heeft Frerik er ook een gericht, en morgenmiddag zal de rest volgen als de ramen geplaatst zijn. Zo zie je maar, als het groffe werk gedaan is dan schiet het meteen met een sprong vooruit.

Met een staal borstel wordt de cementsluier van de natuurstenen afgehaald, NOT. Ik kon die goser tien keer vertellen dat dat niet achteraf maar meteen moest gebeuren, en nu heb je het gedoe. In sommige opzichten is ie echt mega hardleers. Nou ja dan maar een beetje zoutzuur halen om de handel helemaal vrij van cementsluier te krijgen.

Dat soort spullen haal je gewoon in de bouwmarkt om de hoek: zoutzuur, chloorzuur, salpeterzuur, amoniak van +40%, aceton, en zo voort. En komplete chemiewinkel. Daar doen ze niet kinderachtig mee.

Didier

De scheiding van Didier is een vechtscheiding geworden. En er gaan advokaten aan te pas komen. Die zijn dan natuurlijk de lachende hyena's in dit treurspel. Het schijnt ook niet helemaal cool gegaan te zijn en Danielle schijnt zich via de advokaten nogal heftig tegen een in den minne te schikken scheiding te blijven verzetten. Didier zelf zit voorlopig heftig in de schulden, hypotheek van zijn eigen en het huis van de stieffamilie, en totdat deze affaire is opgelost zal ie bijna letterlijk op een houtje moeten blijven bijten. Om de haverklap staat er een auto voor het huis van Didier en worden er weer dingen ingeladen. Nou ja het zijn mijn zaken niet maar dit geeft geen goed gevoel van deze gang van zaken. Volgens de tamtam is dit een mega drama geworden. Didier zelf reageert lakoniek, hij heeft in ieder geval weer werk, dat gaat helpen natuurlijk. Overigens is er ook een kleine uittocht begonnen bij het huis van de stiefs, dus daar zal het nu ook beginnen te knijpen denk ik.

Nu ja ander onderwerp, want hier wordt ik helemaal triest van.

Blog stats
Soms ben je nieuwschierig wie je blog allemaal leest, op zijn minst waar ze vandaan komen. Om dat te zien ga je naar tooltjes zoeken, en die zijn er in overvloed te vinden op het web!
Aan de rechterkant van deze blog, zie je twee kleine wereldkaartjes staan. Als je daarop klikt kun je zien waar de lezers van de blog vandaan komen. Wordt alleen op plaats niveau gemeld en voor mij is dat goed genoeg. Grappig is dat vrienden de blog ook lezen als ze op reis of vakantie zijn, vandaar ook die klicks in verre landen. Een vriendin van ons heeft een paar jaar in madagaskar gewerkt en zit nu weer thuis. Een andere vriend zat in Dubai en zwerft nu letterlijk over de wereldbol, zie je ook weer terug. In Amerika zitten vrienden en her en der op de wereldkaart zie je rode puntjes of rondjes.

Waarom die kaartjes? In de eerste plaats gebruikte ik ze voor onze B&B site om te analyseren waar de bezoekers zaten om eventueel de inhoud van de site daarop te kunnen aanpassen, routes, letterlijke inhoud etc. Maar Google Analytics geeft meer informatie over een bezoeker: welke pagina wordt bekeken en hoe lang, via welke pagina verlaat de bezoeker onze site. En dat kun je weer gebruiken om de teksten aan te passen/aantrekkelijker te maken of de routering te vereenvoudigen. Toen GA draaide heb ik de kaartjes overgeheveld naar de blog. Blijft toch leuk om te zien vanwaar de mensen de blog lezen.
Zo blijkt uit de stats dat er trouwe lezers in Zeist, Vlaardingen en Leiden zijn en in Soest, Arnhem en Amsterdam mensen ook stevig meelezen.
De meesten kan ik dan nog plaatsen, maar er zijn tientallen mensen uit België, Frankrijk en overige delen van NL die van tijd tot tijd ook de blog lezen. Dat is natuurlijk hartstikke leuk. Hier een kaartje van de NL lezers en lezeressen.

Dat onbekenden de blog lezen bleek wel uit de 12 of zo mailtjes die ik kreeg over hoe het project Mailleroncourt aangepakt is. Want in onze kennissenkring is dat verhaal wel rondgetoetert. Dat was de opvallendste mailing overigens, en heel af en toe komt er een opmerking onder de blog, of een mailtje uit het niets met een vraag. Dat is ook erg leuk. En van opmerkingen over mijn stukjes geniet ik dan weer. Afijn het bloggen is een leuke tijdspassering geworden als je zo op je stoeltje op het balkon zit of in de lange winternachten wat voor je uit zit te tikken lekker warm onder de dekens en de kachel op erg hoog. Dan weet je in ieder geval dat er veel mensen zitten mee te lezen, zo'n 700 keer per maand.

Achtergevel

Gisteren was het prachtig weer, prima zonnetje, dus hop de tuin in en maaien.
Op de vide greniers staat er altijd iemand met zo'n universele kop voor de bosmaaier: 29 euries en afdingen is er niet bij. Bij de brico zag ik hetzelfde ding liggen voor 15. Die gekocht want het leek me a: een prima manier om met wat groffer geweld door het omhooggeschoten gras heen te fietsen en b: minder kostbaar in gebruik. Bovendien schoot die kop die erop zat iedere keer los en was het een crime het ding te laden, ook al werd het touwtje automatisch gevoed. Beslist niet handig dat ding. Binnen een dag waren de twee tuinen gemaaid en ook nog tijd over om een beetje te snoeien en de rest van de voortuin te fatsoeneren. Het ziet er weer een beetje toonbaar uit. Volgende week komt er een nieuwe lading plantgoed uit NL en kunnen we het tuinenplan verder invullen.

Komt er halverwege de morgen iemand binnenlopen die mijn mail aan heel iemand anders in zijn handen heeft. Mijn vraag voor een extra studiootje werd daarmee beantwoord. De groep die hier in augustus komt had namelijk voor iemand anders ook nog een unit nodig. Dat is dan geregeld net iets binnen het budget dat ik ervoor heb gekregen. Het is wel even klimmen op de fiets vanaf Fontenois la Ville maar halverwege gaat het weer afwaarts dus de stijging, zal ik maar zeggen, is neutraal. Maarja voor iemand die dat niet gewend is zal dat even wennen zijn. Eens kijken of ik via BP een scootertje kan regelen.

RAMEN
Vrijdag komen ze de ramen plaatsen en zijn we nu druk met het afsmeren van de kozijnen. Rondom houden we één centimeter speling aan, dan moet dat plaatsen wel lukken.

Ruim 70 centimeter is hier uit het kozijn gehakt, geeft toch weer een boel licht extra. Muurtje is dan toch weer bijna 60 cm dik, daar kwamen een hoop herbruikbare stenen uit, weer mazzel. De vensterbank is gemaakt van de oude vloerstenen, staat leuk dat handgehakte spul. Juist daarom is dat verhaal ook niet helemaal vlak. Maar met deze breedte kun je er wel lekker op gaan ziten. Onder de vensterbank zitten nog wat grauwe plekken, die zijn blijkbaar vergeten met de schoonmaak. Als de vensterbanken klaar zijn dan kan ik daar nog even de hogedrukspuit langs halen. Er zijn sowieso nog wat plekjes die een extra beurt moeten hebben, kan dan in een keer mee.

Cement wordt met een trowel heel traditioneel tegen de muur aangekwakt. Een klodder van die brei op de trowel, en met een zwaai, zwiep je dan het cement tegen de muur aan. En als je denkt dat dat eenvoudig gaat, dan moet je dat vooral eens gaan proberen. Daar is een speciale polszwaai voor nodig. Mij lukte het niet echt. Non de plus, zo zijn we lekker bezig.

Als zugabe een portret van Beaupère.
Hij houdt wel van een geintje, gaat zo zijn gangetje, af en toe moet je hem ff corrigeren of op een idee brengen. Maar dan gaat ie lekker door. Zijn persoonlijk slaafje Gilian, is net als alle jeugd aan zijn mobiel gekleefd, en legt het werk neer du moment er een sms-je binnenkomt. Meteen wat van gezegd, dat ie dat maar na werktijd moet doen. Anders krijgen we een tweede Damien en we weten allemaal waar dat eindigt. Die knaap lijkt een soort "boss engine" te hebben, zodra er geen toezicht meer is stopt het werkt. Zodra de baas binnenkomt komt ie ineens weer tot leven en beweegt druk. Wat is er toch met die knapen?! Omdat het leven op het platteland uitzichtsloos is voor de jeugd? BP heeft dat ook wel in de gaten en laat de jongen een beetje vrij. Iedereen is hier op zoek naar werk zegt ie.

Vanochtend kwam Frerik de nieuwe vloerplaten leveren, nu wel met mes en groef. Wat me wel tegenvalt is dat Frerik het plaatsen van de balken maar voor zich uit blijft schuiven waardoor we het kritieke punt beginnen te naderen. In project stijl is dat het moment dat de erna volgende aktiviteiten opnieuw geplanned moeten worden, of om met een bepaalde aktiviteit te kappen. Maarja het was sowieso al moeilijk de ramenjongens op deze week te krijgen, dus herplannen gaat en iets financieels doen en wellicht schuift dat dan zover op dat de gasten in een kamer zonder ramen moeten gaan slapen in mei. Dat kan natuurlijk niet.
Nu is morgen het grote moment. En ojee, de derde vloer moet er toch nog uit. De plak beton komt voor een deel teveel omhoog. Dan maar weer een kango regelen bij de verhuurboer.
In ieder geval denk ik niet dat de mensen die de ramen vrijdag komen plaatsen al op de nieuwe vloer kunnen gaan lopen. Eens kijken wat de expert er morgen van zegt. Ben benieuwd.
Overigens BP  kwam met het idee om voor de ramenjongens een soort loopstijgertje te maken zodat ze er fatsoenlijk bij kunnen. We zien wel.