Keuken

De poseur (keukensteller) kwam mooi op tijd. Een klein erg vriendelijk manneke met een groene alpino pet op. Dat zie je niet vaak meer. En dat ging in heel rap frans waar ik met enige moeite kon uitmaken wat ie wilde. En zoef aan het werk. Maar je moet ze in de gaten houden. Op de tekening stond het natuurlijk weer iets anders aangegeven dan wat hij mee had gekregen. En natuurlijk weer tekort. Als ik niet had ingegrepen hadden we een onmogelijk geval van een werkblad gekregen. OK nog te laag, want het zou op 92cm komen of zo. (hoeiii, hoor Fannie al weer tekeer gaan). Maar na enig heen en weer gezever met de verkoop kwam de poseur met een oplossing. Zoiets van dan zaag ik aan het einde een stuk van de andere plank af en lijm dat vast. Omdat dat niet zo'n geweldig idee was, liet ik hem zien wat er in de vorige keuken met die oplossing gebeurd was, en dat was ook niet best. Oh nee, zo komt dat beslist niet. Enigszins gerustgesteld, maar je moet blijven opletten, liepen we weer naar boven.

En weer... Het deel van het werkblad dat de kamer insteekt is krom, shit, scheisse, merde! OK slechts een milimeter of 10, maar toch weer balen. En als klap op de vuurpijl omdat nu alles omhoog moest om het blad OP het muurtje van het trapgat te kunnen liggen, zoals afgesproken was, EN op tekening staat, hebben we nu een spleet van een cm onder de hoofdboorden zitten. Dat sluit dus niet aan met de grond.  

PROBLEEM

Kunnen ze potjandoen dan ook werkelijk niks in dit land! En erger nog je moet altijd alles meteen betalen, dus heb je geen stok meer om mee te slaan. Je bent aan de goden geleverd. We gaan dus als het klaar is op zijn "frans" tekeer tegen de verkoop, hopelijk kan ik me dan voldoende opfokken om dat er dan vloeiend uit te kunnen gooien.


update: zit me net te bedenken: die spleet kunnen we met een mooi stukje RVS opvullen



LEVERANCIERS
Het zijn bandieten.
Het is misschien teveel gevraagd, maar je zou bij aanlevering alles moeten keuren, meten, wegen, kontrole op beschadigingen... dus niet alleen de pakketjes tellen. Vraag me alleen af of ze dat wel zouden toestaan. Want je moet dan wel alles uitpakken. Je krijgt daarom sowieso bijna altijd gemekker over alles wat je hier laat aanleveren. Die pallet klei van vorig jaar, dat was goed spul, echt een uitzondering, zonder mekkeren geleverd. En ik besef daarom wel waarom er zoveel gedoe is met betalen, het is namelijk nooit helemaal perfect of naar wens. De leverancier gooit er vaak met de pet naar, uit pure gemakzucht denk ik, want wie maakt hem wat. Je moet zelfs voor een offerte nog een handtekening zetten, sterker nog zelfs het lulligste papiertje wat met een gesprek te maken heeft moet je een krabbel geven. En dan is het altijd jouw schuld als er wat mis gaat. Goed. Balend en mokkend ga ik dan maar naar de keuken een bakkie doen, zet meteen ook maar voor de voegerts een thermoskan koffie. De vloerverwarming is nog niet helemaal op toeren dus die hebben het frisjes. Een ijzige wind staat op het huis. Er is nog een lange weg te gaan om het behaaglijk te krijgen in die kamer, maar ik ben ook nog niet helemaal klaar.

VOEGEN

Dat voegen van die muur, na bikken en zandstralen begint er werkelijk op te lijken. Vooral na het uitborstelen krijg je structuur in die voeg te zien. Dat voegsel is een mengsel van zand en cement met kleurstof, en nog wat prettige stofjes om alles zoepel te laten gaan. Ze noemen dat goedje "batarde" heb ik me laten vertellen. Zo kant en klaar in een zak te koop, niks moeilijk doen met een betonmolen.

verschil voor en navoegen

Op de foto boven zie je goed het verschil tussen het gezandstraalde deel en het net gevoegde deel.

 nog ff borstelen

 Met het voegen zijn ze op een derde, dus dat gaat redelijk snel. Een deeltje is al opgedroogd en dat kleurt mooi op met die blauwgrijze stenen.

Stofhappen

Dit weekend zou ik de muur zorgvuldig afrossen met een stofzuiger. Nou ik weet niet wat voor soort stofzuiger je er voor nodig zou hebben maar niet zo eentje die we hier hebben, die doet dus helemaal niks. En dat is nog wel een werkplaats, alles zuigert!
Vanochtend ontdekten de heren dat ook met hun zuigding. Een aspirateur noemen ze een stofzuiger in LDF,  komt van aspirer, letterlijk betekent dat inademen. Er zijn nog wel wat meer afleidingen maar goed. Vaak benoemen de fransjes de letterlijke functie van een apparaat om het te duiden. Je weet wel "springende zaag" - scie sauteuse (decouperzaag), "verpulveraar" - pulverisateur (verstuiver). En dat getuigd niet van veel fantasie, of misschien is het sympatieker om te zeggen durf om creatief met de taal te spelen. Maar mijn mening hierover is genoegzaam bekend, je weet wel franse handleidingen zijn nogal wollig.
Afijn, ook hun aspirateur leverde niet echt het gewenste resultaat op. Tsja en toen moesten we een knoop doorhakken. Dan toch maar zandstralen, drongen ze gedrieen aan. En ik vertelde wat er dan ging komen, een heel huis met een dikke vette mist binnenskamers. Nee dank je. En ook nog weer eens de extra kosten, dubbel dank je. Maar natuurlijk ga je uiteindelijk om. De argumenten waren sterk, stenen schoon, voegsel zit beter vast, en het is mooier gevoegd - lekker ouderwetse dikke voegen. Gisteren speelde ik eigenlijk met dezelfde soort argumenten, als ik eerlijk ben. Zonder het goed afnemen van de muur valt het resultaat hoogstwaarschijnlijk erg tegen en blijft het een stofzooi. Zou zonde van al die inspanning en de pecunia worden - zijn. Dus na ampel beraad een zandstralert rukt aan. En jawel hoor, hoe goed je de deuren ook hebt afgeplakt het ultrafijne stof kruipt door alles heen. Mijn schoonmakerij van deze ochtend werd dus weer totaal, helemaal, absoluut, teniet gedaan. In de corridoor was het dikke mist. In de lobby viel het eigenlijk wel mee. Vanavond een hel dun laagje op de eettafels, maar niet zo dik als in de gang. Laat te raden wat de kamers hebben gekregen. Maar goed, morgenochtend werken ze het af en dan kan het grote voegwerk beginnen. En deze jongeman kan dan weer gaan poetsen. Niet mijn favoriete hobby maar daar is nu eenmaal voor gekozen, dus niet jammeren Cornelis.

Naar buiten lopend om een frisse neus te halen kwam een van mannen op me af. Verrassing: de stenen zijn middelgrijs in plaats van zandkleurig. We keken elkaar aan zo van: "wat zeg je me nou?!" Beiden vroegen we ons af wat dat gaat doen met de zandsteenkleurige voegspecie. Balen, eerst morgen maar eens een proef stukkie en dan een beslissing nemen. Wit / Creme zou in alle gevallen beter zijn geweest volgens mij. Maar ja ik ben daar geen deskundige in. Vraag me af wat dat met de lichtval gaat doen. Misschien wordt het er warmer van, of juist niet. Rustiger? Balen, die onzekerheid. In ieder geval heb ik dan mijn gewenste contrast tussen specie en stenen. Elk nadeel hep zijn voordeel volgens de profeet.

INTERNET

Fannie is weer veilig geland in NL, geen complicaties bij de vlucht. Kwam ze in Dubai wel een onbeveiligd Wifi netwerkje op de luchthaven tegen. En waarschuwingen daarvoor. Wat dat wil zeggen vroeg ze, onbeveiligd. Nou dat het afluisteren en dus "fishing" dan wel erg makkelijk wordt gemaakt. Bij het verzenden van je password over het net kan dan iedereen die daarvoor de software van het internet plukt meegenieten. Heb ook maar geen mail gedaan zij ze. Goed getraind he, die dame. Was iedereen maar zo voorzichtig.
Echt het is simpel: bij twijfel niet doen. Als je niet zeker van je zaak bent, gewoon niet doen. Weet je niet wat het doet, nee ook niet nieuwschierig zijn, niet doen. Want daar rekenen de vallenzetters juist op. Het is omverwerpend hoeveel mensen gewoon blind op buttons of email aanhangsels klikken zonder dat ze beseffen dat daarmee een veiligheidsbreuk ontstaat. Of, vraag ik me af, is het gewoon gemakzucht?


ZWEMBAD 2
Gisteren ook met Fannie over de kosten van het zwembad gehad. Schrik! Met alles erop en eraan, zo uit de verschillende katalogi. En zonder shortcuts. Komt het totaal op een debiele prijs die we geen van beiden willen betalen. Dus moeten we driftig op zoek naar goedkopere en of alternatieven. En alternatieven of lagere prijzen werden snel gevonden. Nog steeds zitten we een kleine 4K boven de prijs die we voor ons zwembad in het hoofd hebben. Dat wordt creatief doen, en water bij de wijn. Uiteraard.

Fase1

En dan nadert Fase 1 van dit project bijna zijn einde, nog een douche en penderie te gaan.

Deze week met een mannetje van Scheffer de muur afgebikt van ons nieuwe apartement.

Op deze foto zie je duidelijk de laag leem nog zitten.

Zo'n 50 vierkante meter en tien kruiwagens leem van de muur en uit de voegen, hop is die klus ook weer geklaard. Met zijn tweeen deden we daar toch ff drie volle dagen over. Een continue reutelende compressor, een snerpende pneumatische hamer, en een houweel die alsmaar kleng kleng deed, een kolere kabaal dus. Maar goed dat er oorschelpen bestaan die dat behoorlijk afblokten. We zagen eruit als marsmannetjes die als een paar stof trollen over de stelling langs de muur kropen.

klaar, de eerste 5 strekkende meters

 

De stofwolken walmden om ons heen. Gelukkig had ik een doos stofmaskers gekocht. Maar zelfs met een masker op werd het ademen na een tijdje een beetje moeilijk. Af en toe een moest er een beetje olie in de pneumatische hamer, dat deed wonderen voor het beitelen. Je hoorde dat het ding dan een metalig geluid begon maken en de beitelkracht voelde je afnemen. Opvallend wat een paar oliedruppeltjes dan doen.

PANIEK
Een keer brak er paniek uit, zo van "ik ruik een brandlucht, de compressor, olie!" Mijn reaktie was: huh, geen olievul ding gezien, nooit niet. Maar een ontploffende compressor, daar wil je niet bij in de buurt zijn, echt niet. Stijf geworden van het lang in een positie staan voor het afbikken, kreunde ik naar beneden, zette het apparaat uit en begon het geval nog maar eens goed te bestuderen. Meestal zie je dan wel een doppie of klep zitten waar je van die olie in kunt peuren. Niets te zien, en eigenlijk had ik er ook niet erg veel trek van alles er vanaf te moeten schroeven om te kijken of dat onder die beschermkap zou zitten. Nou ja en handleidingen zijn eigenlijk voor randdebielen. Daar heb ik nu eenmaal niets mee, een uit het Chinees vertaalde handleiding blijft Chinees, nietwaar? Tot mijn oog op een etiket aan de buitenkant van de kap viel: "sans l'huile" (zonder olie). een miliseconde later werd de startknop weer ingeklopt en hoppa draaien maar. Opluchting ook.

cement weggehakt

KLEI SPUL
En als je nu denkt dat dat klei spul er makkelijk afging, nou neuh. Nog vreemder was dat het spul naar boven toe (4.5 meter) steeds harder werd, en op sommige plekken had een vorige bricoleur de dimanche (prutser) puur cement tegen de muur gekwakt. Dan moest je grof geweld gebruiken en de 1500 watt beukhamer er op zetten, en dan nog leek het alsof er niet doorheen te komen viel. Sommige zaken zijn hier op de eeuwigheid gemaakt, maar waar een wil is is een weg en dan beuk je achterlangs een weggetje door die zooi heen, zo pelde je als het ware het cement eraf.
Als ik dat allemaal alleen had moeten doen zou ik denk ik wel twee weken bezig zijn geweest. Zou op zich geen echt probleem zijn geweest ware het niet dat de keuken volgende week geplaatst moet worden. En deze week ook de ramen voor het gasten apartement geplaatst zouden worden. Zo viel alles even te snel samen door verschuivingen in planningen en levertijdstippen die naar elkaar toe schoven.

KEUKEN
Lig je lekker vanuit de gloeiend hete douche ff van de weldaad te genieten luisterend naar een youtube muziek flim, snerpt opeens die telefoon. Daar schrik je wel van dan. Schermpje loeren, geen secret of onderdrukt nummer, maar een 06. Die neem ik dan maar aan. Klinkt het behoorlijk geborneerd, morgenochtend om negen uur leveren wij de keuken aan. Zo van "en durf daar maar eens wat tegen te zeggen". Het duiveltje in me wordt dan meteen heel wakker, en begint pesterig te vragen om negen uur precies? Ja zo tegen negenen aan. OK zeg ik maar dan wel om 9 uur want ik moet ook nog boodschappen doen en zo.
En niet te geloven de volgende morgen precies om 9 uur reed er een vrachtwagentje voor. Bestaan er toch nog wonderen in la douce France!
En weer een zak met geld down the drain, in LDF gaat het ook meestal boter bij de vis. Gezien het betaalgedrag en gezeik achteraf met de gemiddelde fransjes is dit een van de betere oplossingen. En geloof het of niet maar het werkt. Dat wordt ondersteund door het overigens falende banksysteem, maar dat terzijde. Er bestaan namelijk nog cheques. Shit het chequeboekje! Jachterig ga je dan op zoek naar het ding, waar laat ik dat toch telkens denk je dan. Gevonden. Merkwaardig genoeg, bij het uitschrijven van een cheque, voelt het voor mij iedere keer weer aan als een ritueel uit de jaren 70. Altijd wordt je door de tegenpartij scherp in de gaten gehouden of alles er wel juist op komt te staan en 2009 moet echt wel 2010 zijn, klinkt het dan. Moet ook altijd goed nadenken over bedragen waar 80 en 70 enzo inzitten, het klinkt als 4x20 (quatre vingt) of 60 en 10 (soixante dix = 70). De aantal keren dat ik me hierin verpielde heeft de bank denk ik wel een extra chequebookje gekost ;=) \
Afijn een krabbel eronder, omvouwen en afscheuren, en met een nonchalant gebaar biedt je de tegenpartij de cheque dan aan die met een net zo nonchalant gebaar deze accepteert. Zo gaat dat.
Over cheques en de cultuur daaromheen kan ik een heel verhaal vertellen, maar dat doe ik wel een ander keertje, of ook niet. Volstaan doe ik ermee dat het een achterlijk systeem is, overgevoelig voor fraude.

plek waar de nieuwe keuken moet komen

Maandag wordt de muur weer gevoegd, dinsdag kan ik dan tekeer gaan voor de schoorsteen ombouw, de stekkerdozen en de afvoer.

En zo vullen zich hier de dagen.

GASTEN APARTEMENT
Projectmatig gezien hoort het gasten apartement (begane grond) niet tot fase 1, maar we hebben gemeend dit naar voren te moeten trekken om het verhuur assortiment te vergroten.

oude deur

nieuwe deur geplaatst

 

oude situatie raam

 

veredelde sloopwerk raam

Status: de oude stalvloer is er al half uit, de ramen zijn uitgebroken, de deur is geplaatst (wachtende op de twee ramen), en een onwerpschets is gemaakt.
Nu de calculatie nog. De planning is om in februari de vloer helemaaI klaar te hebben. En er is een steeds sterkere neiging om dat van beton te doen. Vereist wel meer voorbereiding maar dan heb je snel een stabiele werkvloer.
Bij een vloer van 15-20 cm dik beton van 4.5 x 13.5 meter is dat zo'n beetje 12 kuub. Eens kijken wat men daarvoor durft te vragen.
En volgens mij is dat goedkoper dan een vloer met vloerbalken en vloerdelen. Ook al is een houtenvloer wel mooier maar is heel veel meer werk. Hoewel dat effect kan ook met een soort of parket op de betonnen vloer bereikt worden. Parket is niet zo duur hier, maar ja een prettige aanbieding voor bijna 60 vierkante metertjes ligt ook niet zo voor het oprapen.

zwembad

Kijk toch nog effectief als je om 0200 wakker wordt en dan rechtovereind in je bed zit. Dan maar een schets van het zembad gefabriekt, moet toch ook voor de vergunning.

Die plan is om in juni een zwembad te realiseren. Niet zo'n plastic geval waar je na een paar jaar de scheuren en zo in ziet komen na een beetje intensief gebruik maar een degelijk betonnen ding. Met zonne boiler als verwarming en water uit onze bron. Althans de afwatering ervan loopt over ons terrein, dus gratis water.

Hoeft ook weer niet erg diep te zijn en niet zo groot maar groot genoeg om een paar slagen te kunnen doen. Zuivering gebeurd door steeds vers water uit de bron te halen, met natuurijk een filter in de retourleiding anders vervuilt de zonnecollector.

 

De idee is het geval half in de grond te graven en met wat er van grond uitkomt een wal te maken rondom. Om de bak heen een soort terras van hout en klaar is uw kunstgebit. Vloertje laten gieten en de muren opmetselen van betonsteen. Plenty insolatie er omheen lijkt me ook een goed idee. Dan graszoden eromheen en we kunnen deze zomer afkoelen in een zwembadje.

Nu schijnt er ergens een regenwaterafvoer te lopen het weiland in, maar waar precies mag joost weten. Grote zoektocht naar de afvoer regenwater doet!

Regeltjes regeltjes, de fransjes zijn er gek op. Moet er ook nog een verzuip alarm in en een soort of hek eromheen. Als klap op de vuurpijl een soort toegangspoortje waarop een dubbele handgreep moet zitten die 120 cm uit elkaar zit. Een paar jaar geleden schijnt een kind van een of andere politieke bobo verzopen te zijn en sindsdien is dit zwembaden gedoe met een lawine van regeltjes overgoten. Nu mag je wel zonder vergunning een soort bovengrondse bak op je terrein zetten, net of kinderen daar niet in kunnen verzuipen, maar goed. Lacune in de wet blijkt dat te zijn.

JE-DOET-IS-WAT

De wereld is echt klein geworden en sommige situaties zijn echt bizar. Zoals dus Skype kan creeren. Dat is een van mijn favoriete bezigheden geworden. Je hebt contact met de rest van de wereld voor een paar centen, letterlijk. Via skype kun je conference calls opzetten voor nop. Je knoopt via de call optie gewoon de on-line zijnde mensen aan elkaar, ok video is dan weg maar dat komt ook nog wel een keertje goed. Dus zit, ok, OK, lig, ik met de Portlanders te kletsen in hun nieuwe hobbykamer, zie ik dat Fannie ook online is gekomen. Die is op het moment in Bangladesh. Dus ff zoekend hoe het ook al weer moest Bangladesh ook bijgeschakelt. Merkt Marion op: "weird, Fannie gaat naar het ontbijt, wij gaan zometeen dineren en Cornelis moest eigenlijk allang pitten." Geeft inderdaad een merkwaardig gevoel. Drie ver uitelkaar liggende landen,  iedereen kwebbelt lekker door elkaar heen, en tijdverlies is nauwelijks merkbaar. Een normaal telefoongesprek zou niet mogelijk zijn op die manier.
Nieuwschierig geworden hoeveel kilometertjes daar tussen zitten, ff gekeken op een handig site-je hiervoor. Er zit 11672 km tussen. Via Parijs is dat bijna een rechte lijn. Grappig.
Maar Fannie moet zoef zoef naar die ontbijt om zometeen op de trein te stappen en elf uur later weer in een gat in de aarde aan te komen. Leuke job. ;8)

HAITI

Natuurlijk komt de ellende in Haiti bovendrijven. De vraag van Marion was of ons huisje daar nog staat. Fannie schampert: het was niet al te stevig... En uiteraard heb ik daar ff op zitten fietsen via Google Earth. De inham waar ons huis zou moeten staan vind je snel genoeg. Maar er is geen spoor meer van de pier, het visserijcentrum en ons huis te zien. De orkanen van de afgelopen jaren zullen daar wel mee afgerekend hebben. Als het geval al niet gesloopt is door de inboorlingen voor de bouwmaterialen. Want de aarbeving zal daar niet echt gevoeld zijn op die afstand, anders dan een lichte bibber.
Het is een tik die je overhoud als je in zo'n land geleefd hebt. Maar je blijft via het nieuws Haiti een beetje volgen. De afgelopen jaren zag je de puinhoop alleen maar groter worden, de "opgelegde" ontwikkelingshulp droeg ook niet echt bij aan het zelfhelp principe (help u zelf, met een beetje van ons...) Ook de natuur hielp daarbij een stevig maar desastreus handje. Maar om met al die hulp die er gekomen is, er meer dan 6 jaar over doen je te herstellen van een orkaan is iets waar je sowieso dan grote vraagtekens bij moet zetten. Corruptie, strijkstok, criminaliteit zijn dan zo wat woorden die boven komen drijven. En ook nu hoor je weer van gewapende bendes die van de situatie profiteren. Plunderen is voor iemand die geen drop drinkbaar water en geen kruimel brood heeft een vrij normaal verschijnsel, je familie moet eten nietwaar. En dan haal je het daar vandaan waar het ligt. Maar om nu met een groepje iemand in elkaar te gaan slaan om een doos met schoenen, of een zak met kleren, gaat me te ver. Dat is bij de beesten af.
Dus je vraagt je dan af hoe jij het zou aanpakken. Niet dat plunderen, maar hoe zou je dit land weer op de been willen krijgen. Die vraag werd ook door Marion gesteld, die hadden ons Haitiaans avontuur natuurlijk ook meegekregen. Toevallig denk ik dan, hoe wrang het ook klinkt, dit is wel een geweldige kans voor Haiti om orde op zaken te stellen. Het gros van de ambtenaren is de pijp uit, de infrastructuur ligt totaal in de puin, wijken liggen plat, en de belangrijkste gebouwen als ziekenhuizen idem. Gebouwen met meer dan een verdieping, die in de shokwave van de beving lagen, zijn als een blaasbalg in elkaar geschoven. Hotels, flats, torens, you name it. Via youtube, BBC, France2 circuleren er tientallen videootjes, sites staan bol van de trieste verhalen. En een beetje de sensatie wegfilterend ontstaat er het beeld van totale ontreddering. Worden die gasten nog boos ook op de rest van de wereld, EISEND, jawel, dat de hulp nu wel erg snel moet komen, gaan ze lijken opstapelen als barikades, uit protest! Je zou ze in quarantaine moeten stoppen en laten verrekken. Waar halen ze het vandaan? Nou daar kan ik kort over zijn. Al die hulp van de afgelopen decennia is gewoon in een zwart gat verdwenen. Voornamelijk in dat gat van de <1% van de bevolking die het daar voor het zeggen heeft Uit mijn geheugen zijn dat maar iets als 8 families die 80-90% van alle resources daar in handen heeft. Die wonen en werken echt niet meer in Haiti. Al die hulp hebben van de Haitianen een lui volk gemaakt, er is een bedelaars cultuur ontstaan. Als je altijd alles maar krijgt, is er geen echte drang meer om iets uit je zelf te gaan doen. Vooral op het platteland, waar wij woonden, is dit effect zeer merkbaar. Dan ontstaan er begrippen als "project blanc" (krijg je zomaar geld van), "prix blanc" (altijd vier keer zoveel als de inheemsen betalen), en alle vreemdelingen worden aangeduidt met de generieke term: "Blanc" (wit). Dat zet het beeld wel neer denk ik.

Maar hoe zou ik dat aanpakken was de vraag?

• Om te beginnen zou je het land onder curatele moeten stellen, alle overheden buiten werking zetten en een soort directoraat opzetten als tijdelijke regering. Een VN enclave?
  
• De hele rataplan nationaliseren, een tijdelijk cooperatief verband opzetten
  
• Omdat de bank ook in elkaar is gestort zou je het geld tijdelijk moeten afschaffen, zodat het waardeloos wordt en de meeste criminaliteit zinloos. 
• Basis gedachte is voedsel voor werk, duw iedereen een schop in zijn handen en puinruimen maar. Iemand die met een wapen rondloopt wordt meteen ontwapend, bij weerstand afknallen.
• Dan wat beschadigd is geheel tegen de vlakte, ongeacht wat daar nog inzit. Maak maar een nieuwe haven met het puin dat er is gevallen. Gewoon een paar dozijn bulldozers met helecopters invliegen en het puin de zee inschuiven. Flora en fauna van de omringende zee is toch al naar de haaien. Begin ter linker zijde en eindig aan de rechterzijde van de stad. Plant meteen daar achteraan op de opengevallen plekken shelters blok per blok.  Herbouw nieuw waar mogelijk. Woningen, hotels etc.
  
• Tegelijkertijd werven van ambtenaren uit alle landen, de VN in charge. Politie en leger 100% vervangen met blauwhelmen, geen aparte legereenheden van andere landen toestaan. Want wat die yankees uitvreten is met geen pen te beschrijven: eerst de amerikanen en dan de rest van het klootjesvolk mogen van de luchthaven gebruik maken. 
  

En dan... kom maar op met dat miljard wat nu aangeboden is door al die landen. Barakken, hopitals, politieburo's, kantoren. En Guantanomo kan dan mooi als nieuwe gevangenis dienen, zijn ze goed in. Zo en dan nu aan het werk iedereen, verplicht puinruimen, lijken verbranden, straten schoonmaken. Distributie centra voor voedsel bij de nieuwe shelters en gaan met die banaan.

apartement 2

In het gasten apartement worden maandag de ramen gezet. De raankozijnen heb ik een stukje uit moeten hakken om meer licht naar binnen te krijgen, scheelt toch weer in de beleving.
Waarschijnlijk maak ik de binnendeuren van draadglas, dan is dat ook weer extra licht. Lang heb ik er over zitten na denken hoe die irichting van het apartement nu moest, met douche en wc enzo. Maar ik denk dat ik wat gevonden heb waarmee en de efficientie van het bouwen gediend is en de hoeveelheid materiaal in de hand gehouden wordt. De vloer zelf ben ik nog niet uit, of beton storten en dan kunst parket er over, of een houten vloer van vloerdelen. In ieder geval geen tegels. Een houten vloer is natuurlijk het mooiste. Maar er zal nog wel een en ander aan rekenwerk aan voorafgaan voordat de beslissing valt. Eerst de rest van de oude stenen vloer slopen en egaliseren. Dan de muren aanhelen en dicht smeren. De buitenmuren isoleren, de oude deurgaten dichtmetselen en dan moet het een paar weken droog worden om het balkon waterdicht te maken voordat het plafond dicht en de vloer gelegd kan worden.
Ziehier de ontwerp schets. Met de indeling kunnen we nog wat schuiven, maar dat hoor ik dan nog wel. Klik op het plaatje voor een grotere pica.

Dan dacht ik erover om naast de kamerdeuren van die glazen blokken te lijmen (licht) . Wie nog meer ideeen heeft of verbetering van die plan dan spitsen we onze oren.

Een van de reden waarom douche, keuken en WC zo op elkaar zitten is omdat de riolering dan geen metro plan (kerstboom) hoeft te worden, en dat geldt ook een beetje voor de warm en koud water leidingen. Als je alles in een kompakt blok kunt houden scheelt dat ook weer meters.

lunchmuziek

Zo af en toe blader ik door een van de grootste video bibliotheken op het internet. Gewoon om na de pulp van de krant, radio en teevee eens te iets anders te zien en luisteren. Heerlijk, genietend van een wijntje achterover te leunen en de klanken van de muziek op je in te laten werken.
Voor bij de lunch, of een avondmaal, je komt bijna niet meer aan eten toe. Maar je moet er van houden, dit soort muziek.

Serenate del Mar - Ana Vidovic - check uit die naam.



Allleen zitten er weer van die kuchjes doorheen, maar life is altijd beter dan zo'n opgepoetste CD. Mijn 2 absolute favorieten in de spaanse gitaar classe zijn echter Recuerdos de la Alhambra  en Asturia. Eenvoudig en toch gecompliceerd zou ik dit willen noemen. Eenvoudig omdat het geen ingewikkelde muziek is en gecompliceerd is het omdat die techniek die je moet hebben om de teruggehouden emotie te kunnen spelen jarenlange speel ervaring en liefde voor het instrument vraagt.. Beiden, Greeniger en Vidovic, hebben die balans goed gevonden volgens mij.