LMQR 8

De afgelopen weken waren erg drukke weken voor ons. Een combinatie van de nasleep van een verbouwing, een paar gezinnen die hier een week verbleven en natuurlijk het werk aan de SolarFarm dat op de planning stond. Uh, staat, cum in uitvoering is.

Feessie!
Maar ook en vooral. Van ons beiden ben ik als eerste met pensioen gegaan, ook al kun je dat aan de hoeveelheid werk niet echt merken. Het is in ieder geval ánder werk, en iets waar ik veel voldoening van krijg.
En, sinds 1 mei is mijn lief, maar dan officiëel, ook met pensioen gegaan. Eerder dan geplanned en onvoorzien dat dan weer wel. Dat zou aanleiding voor een feestje moeten zijn, á la een "ik vertrek" party. Echter, het seizoen is begonnen en andere activiteiten die er gaande zijn noodzaken om daar voorlopig even van af te zien. Op een later tijdstip misschien of volgend jaar, dan zijn we namelijk 40 jaar een paar.

Grote schoonmaak
Nu we beiden op pensioen zijn beginnen we te beseffen met hoeveel administratieve zaken je te maken hebt gekregen in je leven. Abo's opzeggen of wijzigen, registraties corrigeren, dingen (tijdelijk) laten afsluiten, instanties inlichten, organisaties van je pensioen op de hoogte brengen, niet in het minst je verzekeringen regelen of soms opzeggen. En zo voorts. Een waslijst die schier geen einde lijkt te nemen. Sommige dingen moet je even op zijn beloop laten omdat de bijbehorende organisatie moeilijk doet. Andere zaken gaan dan weer erg soepel. Bij anderen hang je uren aan de telefoon en raak je verstrikt in werkelijk Kafkaïaanse situaties. Na lang soebatten besluit je: "die zoeken het dan maar zelf uit" en stuur je een formeel briefje met wat je van ze wilt of juist niet meer. "Nee we willen geen geld terug, gewoon dat de inning en of het abo stopt, begrijpt u? Nee, ook geen overschrijven, geen adresverandering, geen... Voor ons is het gewoon over en uit!" Toegegeven zo'n gevalletje Kafka is zeldzaam, maar daar erger je je juist het meeste aan. Zo zijn er ook waar ze maar al te bereid zijn aan je wensen te voldoen, voor een paar euries extra, dat is een verademing. Het kan dus wel spoepeltjes, zonder gedoe!

Lijstje
OK een beetje allergisch voor lijstjes ben ik geworden, de omstandigheden gebieden om die aversie even op zij te zetten. Anders gaan dingen uit de hand lopen of falikant mis.

Wat absoluut helpt met het proces dat we nu ondergaan is vroegtijdig met zo'n lijstje te beginnen. Zoiets van: wanneer moet je wat gaan doen of regelen en hoe. Email, telefoonnummers en contactpersonen erbij, een vakje voor aantekeningen. Dan af te vinken met wanneer er wat gebeurd is en door wie van het huishouden. Dat helpt om misverstanden te vermijden, als het zwart op wit staat, geeft duidelijkheid.Wat we ook aan het doen zijn is de administratie van de laatste paar jaar door te bladeren. Dan schrik je hoeveel zaken je in de afgelopen jaren allemaal ongemerkt hebt geregeld en wat je nu in een grote veegschoonmaak in korte tijd moet afhandelen.
Een paar tips zijn misschien wel het doorgeven waard. Allemaal dingen waar je in je opwinding over het nakende pensioen en de verhuizing niet zo nauwkeurig over nadenkt.

• Allerlei bankzaken moeten geregeld worden, automatische afschrijvingen stop zetten bijvoorbeeld. Iets wat je misschien niet direct in de gaten hebt: zijn je pasjes nu wel of niet geblokkeerd voor gebruik in het buitenland.
• Geef je nieuwe adres aan pensioenfondsen en verzekeringen door
• Wat zijn de consequenties van het voortijdig opzeggen van allerlei dingen, en kan dat. Daar hebben we uit de bankafschriften een lijstje van gemaakt: dat zijn de terugkerende betalingen. 
• In het kader van de schoonmaak aktie besloten we dat ieder van ons één abo mocht houden, wordt je heel kritisch van;=)
• De afgelopen decennia hebt hebben we ongelooflijk veel vergaard en heel wat wordt al jaren niet meer gebruikt. We stelden ons de vraag: is dat de afgelopen 3 jaar nog aangeraakt of heb je dat nog wel nodig? Is het antwoord nee, dan weg er mee! Als gewone burger hoef je je admin slechts een paar jaar bewaren, dus alles ouder dan dat is door de shredder gegaan. Uitzondering zijn polissen, officiële stukken, contracten en zo. Natuurlijk die foto's uit je verleden, brieven, of objecten waar je, ook al heb je ze de afgelopen tien jaar niet bekeken toch nog aan hecht. 
• Dozen die er sinds de vorige verhuizing afgeplakt en wel nog stonden, even doorneuzen en weg er mee.
• Sommigen dingen waren misschien nog iets voor een verzamelaar of leken in prima staat. Marktplaats was er goed voor. Heeft weer een paar tienen opgeleverd. 
• We zijn al maanden lang bezig spullen weg te brengen naar de kringloop, krijgen die misschien nog een tweede leven. Oude kamera's, daar zijn de kringloop winkels best wel blij mee, computers niet die breng je naar de miljeu straat of déchetterie. Haal wel je harde schijven eruit.
• Bijna de helft van onze bibliotheek ging rechtstreeks naar de kringloop of de papierbak in. We vroegen ons bijvoorbeeld af of we die boeken nog wel een keer gingen lezen, of dat ze gewoon mooi zouden staan op de nieuwe plek. Kijkboeken gooi je zelden weg, pockets van 30 jaar oud, weg ermee als die de afgelopen paar jaar niet nog eens herlezen zijn. Het meeste daarvan hebben we weggegeven of weg gebracht. Al die referentiewerken die je voor je werk zo nodig had, ze waren óf out-dated óf je kunt de info sneller op het interwebz vinden. Als dat nodig mocht zijn. Er zaten enkele exemplaren (zelflerende algorithmes) van honderden "guldens" bij, hop weg ;=(. En die college dictaten? De ton in! Onder in een doos met mappen lagen nog een paar bundels papier van eigen werk waar vaag genoeg van gezegd kan worden dat ze van klussen uit het stenen computer tijdperk dateerden, hop door de shredder en weg er mee. Al met al was dat het betere wieden in de dode bomen kraam. 
• Wat we ook als praktisch ervoeren was kamer voor kamer leeg te maken, boven op zolder beginnen en dan afzakken naar beneden. Een kamer reserveerden we om de dozen en spullen op te slaan die mee gingen. Met iedere rit naar het nieuwe adres zat de wagen weer vol dozen. 

Uiteindelijk is er zo een stuk minder over gebleven om op te slaan of te verhuizen. We waren best wel streng voor onszelf. De overige (grote) spullen passen nu met gemak in een 16m3 wagen die je nog met je gewone rijbewijs mag rijden. Dat laatste geeft veel vrijheid om het tijdstip van definitief verhuizen zelf te bepalen. Zo'n wagen met laadklep is namelijk elk moment te reserveren. Bij een officiële verhuizer ben je afhankelijk van hún planning, dat komt niet altijd even goed uit. Ook al geeft dat laatste wél een stuk gemak en veel minder gesjouw. Een kwestie van planning.

Raspified
Met Wim samen is er het een en ander aan de Solarfarm bij geknutselt. Als eerste heeft Wim een  UPS (uninteruptible power supply) omgebouwd naar een wat krachtiger verhaal. Van 7Ah naar 50Ah. Met twee ordinaire auto accu's, gekocht in de Brico. Die werden vakkundig aan elkaar geknoopt en leverden na een dag of wat opladen volle peur. Uiteraard wilden we dat op het intra-web zichtbaar maken.

APC interface op de raspi

Afijn, na enig zoek en probeerwerk zijn de gegevens van de UPS via een web achtig iets te zien en krijg je ook nog een mailtje als de stroom wegvalt of weer terug komt:

2015-05-20 16:34:09 +0200  Power is back. UPS running on mains.
2015-05-20 16:34:09 +0200  Mains returned. No longer on UPS batteries.
2015-05-20 16:33:57 +0200  Running on UPS batteries.
2015-05-20 16:33:51 +0200  Power failure.
2015-05-20 13:03:52 +0200  Power is back. UPS running on mains.
2015-05-20 13:03:46 +0200  Power failure.

De oorzaak van het installeren van een UPS ligt voor de hand, zie bovenstaand voorbeeld. De stroom valt hier zoiets als een paar keer per dag weg, is te laag, te hoog, of laat anderszins te wensen over. Sinds een paar dagen zijn de UPS-sen dan ook Raspi-fied. Dat wil zeggen verbonden met een RaspberryPi om gegevens uit de UPS interface te peuren. 
De uitdrukking: "Raspifying / Raspified / Rapifyable"  is verzonnen door een gast van ons die net zo als Wim en ik enthousiast is van de mogelijkheden van een RaspberryPi. "Is it Raspifyable?" Kun je er een Raspi aan koppelen? Gezien de explosie in knutsel land rondom die Raspi's (nano computertjes) lijkt de halve wereld wel Raspifyable. Met andere woorden wat kun je er eigenlijk niet op aansluiten, toch?
Voor de SolarFarm is een UPS een essentiëel deel gebleken, anders slaat de zaak op hol, stoppen er pompen of worden er geen gegevens meer gegenereerd die het een en ander aansturen. Zonder UPS waren er in het verleden nare dingen gebeurd.
Dit laat natuurlijk onverkort dat de kwaliteit van de stroom die door EDF (Electricité de France) wordt geleverd als zwaar beneden peil wordt beoordeeld. Zo'n 80-90% van alle stroom komt uit kerncentrales, het is daarom des te verwonderlijker dat het net zo'n vervuilde stroom aan levert. Het lijkt wel of we in een ontwikkelingsland leven, zo wispelturig is de stroom hier.

Bad pomp
Eindelijk heeft de Badmuts de nieuwe pomp voor het zwembad geïnstalleerd. Waarna wij de motor konden gaan modificeren. De motorsnelheden van de badfilter installatie wilden we namelijk kunnen regelen, die moest dus vervangen worden door een 3 fasen motor. De idee was om de pomp harder en zachter te kunnen laten lopen waarmee de verblijf tijd van het badwater in de warmtewisselaar aan te passen was. (hoe langer het water in de wisselaar kan zijn des te meer wordt het water opgewarmd) Daar zijn we in geslaagd. Eerst moest er natuurlijk een regelaar opgeblazen worden, waarna een vervangend ding precies deed wat we ermee wilden. Met andere woorden de badpomp bleek Raspifyable te zijn. Het programmaatje voor de SolarFarm is aangepast en het dashboard laat nu ook keurig het aantal toeren zien dat de motor draait - 2800 rpm maximaal.

Raspified badpomp

Het interessante aan het plaatje is dat er een bijna perfecte uitdovende sinusoïde te zien is bij de aanloop tussen 09:00 en 11:00. Je zou zeggen een ideale curve. Voor de gein is ook het toerental van de pomp zichtbaar gemaakt. Verbazend hoe makkelijk dit allemaal met Python te doen valt. De stroomstoringen van die middag zijn ook duidelijk in de grafiek te zien. Als je zou afgaan op de getallen zou er een minimum temperatuur van -2030 gemeten zijn op dat tijdstip. Wat zou er in werkelijkheid gebeurd zijn vroegen we ons tijdens het avondeten af. Bedenk daarbij dat door de wetenschappers het absolute nul punt op -273.15 graden Celcius is vast gesteld. De suggestie aan tafel vanavond was dat alles onmiddelijk verpulverd geweest zou zijn. Een leuk gedachten experiment voor de onderzoekende geesten onder ons.

Maitre d'Oeuvre

Deze blog stond al een paar weken klaar, maar is het blijven hangen in de draftmodus. Bij deze dus.

Maîte d'Oeuvre
Een paar maal per jaar krijgen we gasten die hier, of in de buurt, een huis aan het kopen zijn of gekocht hebben. Meestal blijven ze een of twee nachten om de papierkraam af te handelen. Want dát heeft wel een paar voeten in de aarde vóórdat je daarmee klaar bent. Dat is overal ter wereld zo en LDF vormt daar bepaald geen uitzondering op. Integendeel, de stapels rapporten en contracten blijven zich maar opstapelen. De hele procedure inclusief vergunningen voor ver-her-nieuwbouw plannen kunnen wel eens meer dan een jaar vergen voordat ook maar een spa de grond in kan.
Onze gast kwam twee weken geleden aan om de laatste dingetjes af te ronden. Gaandeweg hoorde ik zijn verhalen hoe het hem is vergaan met die officiële papierberg. Eigenlijk viel dat in zijn ogen nogal mee. Allerlei onderzoeken zijn er gedaan en na een paar maanden of langer heb je een boekwerk van rapporten over onderzoeken (lood, sceptic tank, aardbeving en overstromings risico's, gif in de grond etc etc), keuringen, vergunningen en uiteraard de akte van overdracht in handen. Pas d' problèmes. Ook al kwam ons dat in het begin als een hoop overbodig en vooral onnodig werk over.
Burocratie als het niet uitgevonden is in LDF, is het op zijn minst tot een kunst verheven. Van iedere volgende gast die hier een huis in de omgeving koopt hoor ik dan ook dat er een of ander onderzoek is bijgekomen of dat men de regels van bepaalde zaken aangescherpt heeft (sceptic tank bijv.) Men verzint telkens wat nieuws om de koper op weer hogere kosten te jagen. Is alles achter de rug dan is een propvolle ordner je aandenken aan het kopen van een huis in La Douce France. Bij problemen verdubbeld zich dat papierwerk en als je pech hebt krijg je ook nog het een en ander te maken met oude schulden van de vorige bewoner of geschillen die deze had voor het een of ander met de buren. Soit.
Voor je met je nieuwe leven begint moet je even door die papierberg heen eten en daarna... daarna begint het veredelde ver-her-nieuwbouw proces. Aannemer regelen, electriciën, timmerman, metselaar, tegelzetter of -,legger, schilder, en en en... Een hele parade aan (vak)mensen trekken voorbij. Onze gast moest een nieuwe sceptic tank laten installeren - nieuw onderzoek hè. Werd het electro vervangen, uiteraard was al het raam en deur werk verrot, afvoer ook nog fatsoenlijk maken en enige bouwkundige erfenissen van vorige eigenaren werden rechtgezet. Gelukkig had de laatste huurder zo goed als al het sanitair en al het overige wat los of vast zat in het huis meegenomen dus dat scheelde. De slopers konden zo van start. In iets meer dan drie maanden zei onze gast zou alles af zijn, plus een paar weken, als marge.

Nu komt het. Een huis laten verbouwen op afstand is gewoon vragen om problemen, waar ook ter wereld. Dan kun je net zo goed meteen een forse donatie op de bankrekening van de vaklieden doen zonder er iets voor terug te verlangen. In LDF is het niet anders. Het is nu eenmaal de cultuur dat mijn geliefde fransjes een beetje toezicht nodig hebben. Soms een strakke hand, soms een aai over de bol. Persoonlijk toezicht is onontbeerlijk, dat zijn de fransjes zo gewend. Als je alles in eigen beheer wilt doen ga je tientallen reisjes op en neer naar je nieuwe stulp maken voor zeg maar de komende twee jaar. Dan nóg is het maar de vraag of iedereen zich aan de afspraken houdt, op tijd is en zo meer.
Via een bekende van onze gast die een werkrelatie had met een Maitre d'oevre kwam deze laatste in beeld. En een goeie, blijkt uit de verhalen. Uitgebreid werd verteld hoe de Md'O het een en ander aanpakt. Zeker, een beetje peper en zout vanuit de Duitse grundlichkeit deed ook een flinke duit in het zakje. Toch, ik keek er echt van op omdat ik gemiddeld niet veel goeds hoor over hoe Franse aannemers met buitenlandse klanten omgaan. Dit was te mooi om te laten passeren en wilde ik er het fijne van weten. Wie weet komt dat een van onze gasten nog te pas, toch? Afijn de Maitre werd door onze gast aan de ontbijttafel uitgenodigd en ik schoof hem een bakkie verse koffie voor zijn neus. Een beetje nerveus, wat nergens voor nodig was, kwam het verhaal er in rap Frans uit. Hij legde uit hoe zijn werkwijze was en dat hij graag meer buitenlandse klanten zou willen krijgen. Nadat ik hem vertelde dat er een paar keer per jaar toch wel kansen voor hem waren kreeg ik een van zijn model projectmappen te zien. Alles netjes opgeborgen, op zich ook al prettig om te zien. Stap voor stap wandelde hij door het hele proces. Dat geeft vertrouwen als iemand de zaken op een rijtje heeft. Bij mij zong voortdurend door mijn hoofd: "het kán dus wél, vakmanschap en goede regie". We hebben afgesproken dat als er kansen voor hem waren of een gast dat zou aangeven ik zijn naam zou doorgeven. Hij heeft een begin tarief van 6.500E en neemt geen projecten onder de 25K aan. Maar zou best willen bemiddellen als iemand een goede vakman nodig zou hebben.
Van de week zijn Fannie, Wim en ik gaan kijken in het huis dat op een lik verf hier en daar na, bijna klaar is. En en al vakwerk, gewoon om jaloers op te worden. Geen verschijnselen dat werklieden langs elkaar heen hebben gewerkt. Dankzij de regie die de Md'O had werden fouten of afwijkingen van afspraken meteen hersteld en de eindoplevering werd met alle vakmensen bij elkaar gedaan.
Pratende met de gast en de Maîitre bleek dit toch de nieuwe aanpak te zijn in de provincie, waar meestal de zaken voor een tweede woning een beetje al te gemakkelijk werden afgedaan. Daar balen dan vooral buitenlanders van. Juridisch sta je namelijk altijd zwakker dan de autochtoon, ware het alleen maar omdat je op zijn minst de mores en uiteindelijk ook de weg niet kent om je gelijk te halen. Dat bij elkaar genomen zag de Maître in deze situatie een kans om daar een business model van op te bouwen. En zo te zien met succes.
Klop dus bij koop- en verbouwplannnen gerust bij ons aan om contact te maken met de Maître.     

Cuneiform

In de krant Le Monde stond in een artikel dat Irvin Finkel, een conservator van het British Museum, in 1985 een kleitablet had gekregen van een goedwillende erve. Het tablet bevatte een beschrijving van de Zondvloed mythe. Dat op zich is het bijzondere er van, zoveel keiharde referenties zijn over dit vermeende gebeuren zijn er niet voorhanden. Het opgenoteerde verhaal bevat instrukties hoe niet en masse kopje onder te gaan, sterker nog hoe daarvoor een bootje te bouwen. De mythologische Ark zo gezegd dus. Volgens het overgeleverde verhaal pastten er van elk soort een paartje in. Nu moet dat vrees ik allegorisch worden opgevat. Want niemand zal mij met een strak gezicht kunnen vertellen dat er van elk soort een paartje in een bootje zou passen, of iets anders drijvends. En wel een bootje van een formaat dat men in een jaar of wat in elkaar zou kunnen knutselen. Zelfs een pyramide in elkaar zetten deed een legertje bouwvakkers toch nog generaties over. Denk je eens in een oppervlakte van tien keer zo groot als een pyramide is nodig voor olifanten, neushoorns, giraffen en ga zo maar door: tienduizenden beesies. Gaat niet lukken hè. Maar de idee was daar, En dan is het goed. Meer ook is het een verhaal denk ik om aan te geven dat wij mensen iets niet goed aan het doen waren en dat er nodig de bezem doorheen moest. Grote schoonmaak zeg maar. Altijd goed een beetje opruimen in het voorjaar.

Wat me kietelde was dat Cunei tablet. In mooi Nederlands: Spijkerschrift: omdat de indruk van een spijker daar veel op lijkt. Hieronder een voorbeeldje.

kon het even niet laten, zoek maar naar "cunei translator op het interwebz

In het artikel stond ook dat er mensen zijn die dat schrift feilloos kunnen lezen. En van de taal - oud Sumerisch - ook nog mooi proza in een moderne levende taal kunnen maken. Vind ik knap hoor om een schrift te kunnen lezen van een dode taal, die je niet vanaf je jeugd bijgebracht is. Afijn pas na dertig jaar komt dat in de krant. Wetenschap uit die hoek maalt blijkbaar erg langzaam.
Dat bracht me aan het denken dat met de huidige beeldherkennings technologie men toch zeker wel in staat moet zijn om al die tienduizenden gevonden tabletjes met spijker-op-schrift even in een paar seconden te vertalen. Daar ga je dan met je in 50 jaar moeizaam verworven kennis over het spijkerschrift en het oud Sumerisch. Zou je zomaar veel meer vrije tijd krijgen en je misschien nog meer met de context bezig kunnen gaan houden, maar dat ter zijde. Het gebied waar dat schrift ontstaan is, waar nu ongeveer Iraq, Syrië, Iran liggen en zo, heeft me altijd al gefascineerd. Het is de wieg namelijk van onze beschaving. Zeggen ook wetenschappers zomaar. En tegelijk is het Spijkerschrift ook het eerste schrift, voor zover bekend, waarin de menselijke geschiedenis voor het eerst is vastgelegd. Geschiedenis schijnt pas te ontstaan als dat keihard op schrift gesteld wordt.

Kaput

Dat dan recentelijk een groepje troebele geesten onze culturerele erfenis aan het kortwieken is in dat gebied doet pijn. Uiteraard, iedereen heeft recht op diens mening. Maar blijf wel van onze musea en erfschatten af hè! Dat moois kunnen we dus nooit meer bekijken. Deze waanzin schijnt nu ook plaats te vinden in noord Afrika. Ik houd mijn hart vast bij het verloren gaan van al die cultuur. In China is ook zo'n periode van verstands verbijstering geweest en heel veel van het Chinese erfgoed is verloren gegaan. Zo was gebeurde dat in Cambodja, Middem Amerika, Europa... Zo zinloos. De trieste moraal van dit verhaal is dat de geschiedenis zich keer op keer.herhaald. Overal ter wereld werd en wordt door de overwinnaar de nalatenschap van de overwonnenen aan gort gehakt. Waarop dan weer iets nieuws ontstaat, als je geluk hebt. Zo zijn complete bibliotheken teloor gegaan, prachtige kunstvolle werken en nog wat graven geplundert als neven inkomsten. Dingen ook waar we geen weet van hebben die in het verleden zijn gebeurd laat ons gewoon maar gissen naar wat er allemaal verloren is gegaan Voorbeelden daarvan zijn de Etruskische cultuur in Italie en volgens overleveringen in India waar een hoog ontwikkelde techologische maatschappij geweest schijnt te zijn. Technologieën die verloren zijn gegaan. In India staat een stalen pilaar die in al die eeuwen nog niet is gaan roesten, ik bedoel maar. Een ander verschijnsel van onze verwoestingdrang is om en pasant ook de intelligentia van de overwonnen culturen een kopje kleiner te maken. Want: bedreigend.
Zo zullen er ook in de toekomst nog wel perioden komen waarin men het wiel telkens weer opnieuw moet gaan uitvinden. Uitzichtsloze oefeningen zijn dat. Let wel, niets is des mensen vreemd, geen volk of ras uitgezonderd. Geen enkel volk in geen enkele periode of epoche handelde op een andere manier. Wat dat in ons is, die drang tot vernietiging, 'k heb geen idee. Zo zal de mens wel blijven doormodderen totdat er wéér een soort van zondvloed komt om wéér een grote schoonmaak te houden. Waarna er opnieuw tientallen keren de wielen uitgevonden zullen blijven worden. De cyclus heerhaald zich tot in oneindigheid.
Verrek zou daar het verlangen naar een Messias uit voortkomen, om dat eeuwige gedonder eens op te doen houden.

Eh nee, ik ben volkomen nuchter, wel licht hongerig op het moment. Ik moet ook nodig gaan koken.

Voortgang

Kamer

De kamer voor Fannie is mooi op weg. Vandaag is de isolatie voor het dak aangebracht. Een K waarde van 5.4 heeft dat spul. Dat is best wel hoog. Een nieuwe versie van wat we aan het dak van onze studio hebben geniet met ook een nieuwe naam: Triso-Super 12 van de fabrikant Actis een franse toko. Dus het kán wél. De vorige versie van dit spul heeft zich in mijn ogen dik bewezen.Gister stonden we in de kamer het lattenwerk voor te bereiden. Na 14:00 staat de zon op dat dak. Het werd smoorheet. Nu zit het zaakje dicht en het bleef aangenaam koel. Dat geeft dus hoop.
Als je de prijs van zo'n rol ziet ga je toch even snel rekenen en vergelijken. Een rol van 10 meter kost adviesprijs bijna 290 euries, zeg maar 30E de vierkante meter. Vergelijk dat eens met andere materialen. Bijvoorbeeld plakken van laine de bois . Wil je dezelfde energiewaarde halen ben je bijna hetzelfde bedrag kwijt. Je hebt dan plakken van 240 mm laine de bois nodig. Verder veel gedoe met frames maken om de pakketten te houden etc etc. Deze folie is een stuk sneller en schoner te verwerken. Dat maakt de keuze wel erg makkelijk.

bron: Actis Triso super 12

Aan te bevelen dus. Je hebt ook nog super 9, naja. Ja, je kunt vrijwel zeker goeiekoperder spul vinden, maar: change pas un cheval gagnant! 

Weerstation

barometer 15 x 15 mm

De erste stap op weg naar een volwassen weerstation is gezet. Gisteren een miniscuul dingetje aan wat draadjes zitten solderen. Een combinatie van barometer en thermometer. Voor een paar euries bestel je dit in .cn, het duurt wél ff voordat je de spullen in huis hebt maar dan begint de pret. Aanvankelijk had ik de zaak op een experimenteer bordje geprikt, wat draadjes volgens aanwijzingen van Adafruit erin gestoken en de benodigde spullen op de Raspi geïnstalleerd. Helaas poging een strandde in niks, geen teken van leven. Risico van het vak als je iets via .cn besteld dacht ik eerst. Dan maar rechtstreeks aan de raspi bakken. En verrek een teken van leven van de barometer! Bagger die breadboardjes dus. Via github de zaak opnieuw op een verse Raspi geladen en het meegeleverde voorbeeld programmaatje verbouwd om geschikt te maken voor het dashboard. Na een uurtje fröbelen kreeg ik keurig de zaak op de webpagina te zien. Cool! Zo gaat het tegenwoordig met electronica. Je volgt wat instructies, paar draadjes, soldeerboutje en voilá. Geen rocket science en je hoeft echt geen graad in electronica te hebben om dit soort dingen in elkaar te hobbiën. Zoals met alle creatieve dingen is alleen je fantasie de limiet waar je je voor gesteld zal zien staan.

barometer aan Raspi gekoppelt

De uitdaging is wel om de spullen voor een hebbelijke prijs te scoren. De zijde route naar .cn was dan ook snel gevonden. En nee, niet alles werkt in een keer, of helemaal niet en soms zit je echt te tobben.

dasboard solarfarm

De NOP items zijn nog niet operationeel, evenals de RV% en Luminositeit. Voor die laatsten zoek ik nog naar leuk speulgoed. Waarmee het behoorlijk de richting van een soort weerstationnetje gaat. Altijd al mijn interesse gehad. Dan nog een cameraatje erbij voor de bewolking, een windmetertje, regenmeter, UV, IR, zou ook nog wel lollig zijn. En smog, fijnstof, en en... De komende jaren zal er wel een heel arsenaal aan metertjes en zo bijkomen. Kunnen de gasten mooi het weer checken en volgen voordat ze naar Le Mouton Qui Rit afreizen. Ook mooi zo zijn om die zelfde camera te kunnen gebruiken om de schapies en lammetjes te kunnen volgen. Weer nieuw spul om te installeren. Wat dit alles voor zin heeft, vraagt iemand. Geen enkele, of het zou moeten zijn dat dit mijn idee van een "man-cave" is. Wie had dat gedacht dat deze jongen weer aan het programmeren zou slaan. Het wordt je anders wel makkelijk gemaakt, in die zin dat eigenlijk alle problemen wel eens besproken zijn op het interwebz. Beetje tikken, klikken en je hoeft verder niets anders te doen dan lezen, kopiëren, peuteren aan de code en uit proberen. Beng! Heb je weer een grapje als een barometer on-line staan!

Zomer

De volgende uitdaging is de SolarFarm weer naar de zomer situatie om te bouwen en die situatie te updaten met de nieuw opgedane kennis en ervaring op gebied van zonnekracht, de programmeer taal Python en de nieuwe spullen of zo.
De nieuwe pomp op 3 fasen is overigens afgelopen week door de Badmuts geplaatst. Grappig is ook dat deze pomp minder energie verbruikt dan de vorige. Ontbreekt er alleen nog een leiding voor de krachtstroom. Nu pas zit ik me te bedenken dat dit helemaal niet hoeft omdat er nog een onbenutte bekabeling ligt die tussen het pomphuisje en het tuinhok al is ingegraven. Als je de huidige nu eens combineerd met de ongebruikte heb je ook 5 aders toch? Nou eens informeren bij de Badmuts wat ie daar van vindt. Het blijft namelijk akelig stil aan die kant. ... Wat is nieuw.

3 fasen pomp

Vorig seizoen had Wim een apparaatje geinstalleerd waarmee het toerental van de pomp geregeld kon worden. Die motor bleek daar echter niet geschikt voor te zijn om die truuk te doen. De nieuwe motor is daar wel voor geschikt. Uiteraard is dat een Raspi project om de pomp van een afstand te kunnen aansturen. Gaat dat goed dan zal het zwemwater via de warmtewisselaar optimaal de warmte kunnen opnemen. Heeft iets te maken met hoe lang het water in de warmtewisselaar verblijft. Ook dat zal weer langdurig experimenteren vereisen. Heerlijk dat gefröbel. Het mooie is wel dat je op die manier het zwemseizoen weer wat meer op kan rekken. Al was het vorig jaar eind september toch net even iets te koud om in je blote bast buiten rond te darren om daar nog lol aan te hebben. Al dat geknutsel heeft als je het zo bekijkt wel degelijk een praktisch nut. Ach, en: the boys and their toys, ook wel een beetje.

Lentekriebels 2

Binnen een week is de natuur hier geëxplodeerd. De bomen van de zachtere houtsoorten (essen, berken, els) hebben al bladeren die half zijn volgroeid. De eiken hinkelen nog wat achter aan en bepaalde bomen laten nog even op zich wachten. Net alsof ze het niet vertrouwen. De noorder winden zijn toch nog tamelijk koud wat de heersende winden zijn voor deze tijd van het jaar. Een paar dagen is het triest weer geweest en heeft het af en toe stevig geplensd. Dan wordt het ineens weer behoorlijk fris in huis en moet je bijstoken. De regen heeft het land goed gedaan. Ook al is de kou nog niet helemaal van het land af. In ieder geval vriest het niet meer 's nachts.
Is de zon er en alle rolluiken zijn omhoog gedaan dan wordt het behoorlijk behaaglijk in de kamer. Vooral in de avond als de zon recht je appartement in schijnt. Als het inde avond afkoelt, dat doet het redelijk snel als de zon weg is, dan is een duik in de jacuzzi niet onplezierig. Al met al staan de tekenen goed voor een pracht van een zomer. De natuur begint weer prachtig groen te worden, het zomergebeeste begint weer in de struiken te rotzooien en Qubit komt meer dan aan diens trekken bij de jacht.

Praal en pracht

Rijdt je in de omgeving over de heuvels heen dan ontvouwt zich voor je ogen een prachtig tapijt van alle tinten groen en nog wat bruinigs erin. Zover als je kunt kijken. Dat is hier nog. Kilometers heuvels en dalen zonder een dorp te zien. De herfst is en blijft mijn lievelingsseizoen, de lente komt beslist op de tweede plaats. Ook al is die pracht nogal kort. Zodra al de bomen in hun jasje zitten, de brem is uitgebloeid, de kattenstaarten op de grond liggen. Dan is de lente wel weer voorbij. De brem is opvallend de grote afwezige, ze laten het dit jaar een beetje afweten. Vorig jaar bloeiden ze ook al absurd laat. Hier en daar een bremmetje. De sering en ribussen die gaan geweldig dit jaar. Gek, elk jaar is het nét een beetje anders. Gister, terug rijdende van Metz van de meubelgigant (nieuwe garderobe kasten) had ik ff genoeg van het knarren en stopte in het bos van Fontenoy. Alsof je een busje Airwick Bosspray in één keer opentrok. Als een verslaafde sta je daar je longen vol te hijgen. Lichtelijk duizelig propte ik me weer achter het stuur om de laatste 20 km naar huis te doen. Wat een kijk genot om alles zo in bloei te zien. Ook onze boomgaard laat zich weer van diens beste kant zien. Goed voor de bijen en schapies ook. In mijn verbeelding staan de schapies al vol verwachting naar boven te staren naar al die bloesem pracht. Dat wordt mjammie hoor je ze bijna denken. Nu is het meeste fruit voor ons niet echt te pruimen van wat daar groeit dus ze doen maar. Een dronken schaap is ook nog erg koddig om te zien als ie recht vooruit over zijn eigen schuduw struikelt. Weer op krabbelt en boem, de eerste de beste grasspriet lijkt ineens een onoverkomelijke hindernis. Altijd lollig om te zien die dronken beesten. Dat ze de volgende dagen daarna dat kunstje weer herhalen schijn niet geweldig voor hun gezondheid te zijn maar ja, je kunt moeilijk alles op slot houden. Afijn, de natuur laat zich weer in alle pracht en praal zien die het in huis heeft.

Qubit

Nu we het toch over beesten hebben. Een deel van je ochtend ritueel is ook de wc te vullen met wat je in de nacht hebt liggen ophouden. Komt er tussen je benen plotseling een zwarte veeg vandaan! Alsof poes beest er op heeft zitten wachten. Waarna het beest op zijn kop in de WC gaat hangen, slok, slobber klonk het. Asjemenou! Madam heeft dorst dacht ik nog. Maar er kwam geen einde aan en ik moest nodig! Trek ik poes aan zijn staart eruit, wat gaan we nou krijgen, eerst ik. De slinger die ik 'm gaf was blijkbaar onvoldoende om de wedstrijd te winnen. En hop, slobber slobber klonk het weer. De aandrang werd groter. Dan maar eens ongeduldig op de spoelknop drukken. Voorspelbaar vinden katten water niet echt aantrekkelijk maar deze lijkt niet echt in zijn lichaam te wonen. Veel te traag trok ie zich terug. Als een natte dweil schichtte poes de studio in, een sleepspoor van water achterlatend. Wat een beest. Dit is geen normale poes meer. Afijn, zuchtend kon ik mijn ritueel afmaken en aan het volgende onderdeel beginnen. Beneden de beesten voederen, koffie zetten en een kom muesli voor de baas. Zometeen de schapen nog en dan kan ik het er van nemen op deze zondagmorgen.

Fête d'étang

Voor vandaag staan er een paar dingen op het program. De leukste is wel even mijn neus te laten zien bij het étang waar feestcommisssie #3 vanmiddag een BBQ opgezet heeft voor het pêche des truits. Een soort van opening van het visseizoen. Je kunt dan een hengel in het water gooien om te zien of ze al bijten die vissies. Veel belangstelling voor dat hengelen is er nooit. Vorig jaar zag ik geloof ik zegge en schrijven 2 hengelaars. Waarmee die vijver dan ook wel leeggevist is, daar niet van. Voor een vis feest is het niet veel soeps. De BBQ stelt des te meer voor. Eervorig jaar hadden ze hammen in de grond gaar gestookt. Zoiets lekkers proef je volgens mij maar een keer in je leven. Vorig jaar waren het schoenzolen. Dit jaar, maar dat merk ik dan zometeen, is het even afwachten. Het schijnt economisch iets beter te gaan met de mensen in het dorp, wellicht dat zich dat weerspiegelt in de kwaliteit van het gebodene. Als er maar geen rare hoempapa muziek bij komt, verschrikellijk om bij het eten te hebben. Hopelijk kan dat opnieuw net niet uit. Of hebben ze vorig jaar plotseling ontdekt dat de winst hoger is als ze die vent met zijn 80-er jaren installatie en muziek opnieuw niet inhuren. Zonder dat is het net zo gezellig. Alleen krijg je dan weer hommeles omdat meneer niet is uitgenodigd. Waar een miniscuul dorp groot in kan zijn. Dat is ook wel de charme van een dorpje als dit. De emoties lopen weliswaar diep ondergronds, heeft men verschillende clans die eigenlijk niets met elkaar te maken willen hebben en lijken het Don Camillo achtige taferelen soms. Toch heeft het diens charme zo. Modern zijn ze ook. Er is een deeltijd priester die hier een keer in de 6 weken komt prediken. Dat was 20 jaar geleden ondenkbaar: een deeltijd priester. Een maal per 6 weken een dienst. Bij herdenkingen sproedelt de man zijn wei water over wat zerken en machines en executeert meer van dat soort publieke activiteiten. Geweldig om te zien zoiets. Echt uit de eervorige eeuw.
Hoewel niet iedereen dat charmant vindt vrees ik. Zolang de mensen zich daar senang bij voelen is het ok, toch?

Lentekriebels

Na een eerste aarzelende aanloop een maand geleden komt dan nu eindelijk moedertje lente op bezoek. Zodra de wind van noord naar het zuiden draaide meten we hier temperaturen van dik 20. Met al die zon loopt de SolarFarm ook als een tierelier en warmt het huis overdag aangenaam op. Alleen in de avond moet ik af en toe bijstoken. En dan komt meteen het nadeel van op houtgestookte kachels om de hoek kijken. Die gaan uit, en dan is het bij het opstaan weer fris in huis. Nog even en het aanzetten van de oliegevulde elektrische kacheltjes in de kamers als bijverwarming kan ook weer achterwege blijven.
Als nu ook nog de vonkentrekker komt om de stroom op orde te maken dan knallen de stoppen er ook niet meer uit als iedereen zijn kacheltje aan zet. Homologeren van de electriciteit noemt hij dat. Zou ie twee jaar geleden al doen maarja, op het platteland gaat alles gewoon een paar tandjes langzamer.

Kamer

Zo, het gaat lekker. Voordat Paul met de vloer begon in de nieuwe ruimte nog ff wat leidingen erin zitten fietsen. Waterleiding verlengen, stroomkabels voor onder de vloer en uiteraard een UTP kabel voor weet-ik-veel-je-kunt-maar-nooit-weten. Paul heeft inmiddels de vloer er in gelegd van Fins grenen, denk ik. En als Fannie met de bus 'echte' lak aankomt kan de vloer in de lak gezet worden. Dan kan, na een paar dagen uitharden, de eerste aanzet voor het aftimmeren van het dak gemaakt worden. Er zijn van de (tijdelijke vloer isolatie) vier rollen dikke isolatiedekens overgebleven. Dat gaat nu tegen het dak aan.
Dan volgen de muren. Daarvoor worden weer die laine de bois plakken gebruikt. Die zijn stevig, zakken niet zomaar uit, maar zijn nogal stoffig als je er in moet gaan snijden. Voor en achter een folie, net als in de keuken. Uiteraard een en ander met tig bussen PUR schuim afdichten en om het allemaal op zijn plaats te houden. Heftig met duct-tape om het een en ander te fatsoeneren. Waarna geheid nóg meer van de veel gebruikte hecht en vulmiddelen waar we hier het halve huis van in elkaar gefietst hebben toegepast gaan worden. Kortom het lijkt erop dat de zaak in de hand is.

Fannie mag ook gaan bepalen hoe de indeling van de kamer wordt. Da's handig om te weten want dan kun je de stopcontacten enzo optimaal plaatsen. Verlichting tja, ook niet onbelangrijk. De discussie loopt nog over een dakkapel, een dakraam, een light-tube of een zijraam. Want zonder daglicht is het natuurlijk geen kamer. Een dakkapel is het makkelijks, gat in het dak en ding erop. Alleen het dak loopt niet zo stijl af. Op die manier zou je bijna het halve dak moeten slopen om een fatsoenlijk raam oppervlakte te krijgen. Zelf dacht ik aan een zijraam, prima te doen. Voor 500E heb je een driehoekig raam met drievoudig glas. Zal niet al te groot worden maar hé daglicht is daglicht. Kunnen we door het zijraam ook nog het ruimte puin zien vallen dat ieder jaar in augustus in de baan van de aarde komt. Je zou toch denken dat dat een keer op is naar al die eeuwen pats boom tegen de aarde gekletterd te zijn. Het universum blijft fascinerend.

Dashboard

De afgelopen weken ben ik bezig geweest wat meer gegevens zichtbaar te maken om te zien wat en hoe de SolarFarm nu eigenlijk oplevert. Er werden al wel plaatjes getoond maar welke sensor nu precies hoeveel aangaf en welke pompen of kleppen nu aan of uit stonden kon ik alleen met een omweggetje bekijken. Wat ook lastig was, is dat als je ff van huis was je niet kon zien hoe de zaak er bijstond en of er problemen waren. Na enig experimenteren is daar een oplossing voor gevonden. De eerste stap was door een zogenaamde "out of office" aan te zetten waardoor alle grafieken en data nu via de mail mijn kant op komen. Elk mailtje schijnt 60 gram steenkool te kosten ;=).  OOO kan ook op afstand aangezet worden. Handig voor als je in alle haast je huis uitstormt. Staat out of office uit, dus ben je thuis, dan nóg krijg ik een soort dagelijks rapportje met statistiekjes over de mail: gemiddelde, max en min temperaturen. In de nabije toekomst zal mijn aanwezigheid in huis gedetecteerd worden en de OOO zal dan automatisch uitgezet worden. Over domotica gesproken.
Oké dat was al een hele verbetering, toch was dat altijd achteraf. Dat moest beter kunnen. Mooier zou zijn als je de SolarFarm life zou kunnen bekijken. En, tátáááh een soort van "SolarFarm dashboard" is in elkaar gefabriekt.

LMQR dashboard

Nu kun je life en overal de toestand van de LMQR wereld bekijken via het dashboard. Een klein addertje zit hier wel onder het gras. Eens in de dertig dagen moet je het abonnement van de - gratis - doorverwijzing (z.g. dns forwarding) vernieuwen. Dat zit namelijk zo. Onze provider geeft geen vast internet adres af, dat schijnt een paar dubbeltjes te besparen. Het internet adres wisselt om de zoveel dagen of zelfs soms per uur. Wil je dan het dashboard oproepen, moet je eerst uitvlooien welk internet adres je router nu weer gekregen heeft. Overal is een oplossing voor en op suggestie van Paul een abo genomen op een dienst die dat probleempje voor je oplost.
Uiteraard kun je de real time temperaturen zien. Ook is het lollig zijn om een weerstationnetje te hebben, vind ik dan weer. Altijd iets met dat weer gehad. Daarom: druk, vochtigheid, luminositeit en zon op/onder zijn in het dashboard opgenomen. Niet alle elementen zijn al life, daar wordt nog aan geknutselt. Tenslotte kun je de grafiek van gisteren zien, welke pompen aan of uit staan en welke kleppen op het regelpaneel open of dicht zijn, in welke stand de dreiwegklep staat (A of B). Allemaal in een enkel overzicht in plaats van via het openen van allerlei bestandjes of database. Leuk speulgoed heur!


   

Nieuwe kansen

updated: 20150406

We gaan met Le Mouton ons zevende seizoen in en de boekingen komen weer binnen als van voor de crisis. Voor de B&B was het jaar 2013 een rampjaar, de crisis sloeg toen voelbaar toe. Wel kregen we in dat jaar opvallend meer fietsende gasten. De fietsroute Eindhoven – Santiago de Compostella uit het boekje van Benjaminse. (Er zijn ook kaarten beschikbaar via het St. Jans genootschap) Toch was het aantal gasten bijna gehalveerd in dat jaar.
In 2014 zaten we weer zo goed als op het oude niveau. Wel met een duidelijk verschil. Waren we de afgelopen 6 jaar gewend geraakt aan gasten die kort van tevoren boekten, nu hebben we al boekingen voor juni tot augustus binnen. Sommige weekeinden in juni zijn al volgeboekt. Dat is nog nooit zo ver in het voren voorgekomen. Dit jaar lijken de vooruitzichten gunstig te zijn, hout en klop klop modus aan.

Het mooiste vooruitzicht is dat mijn schatje besloten heeft de jas aan de wilgen te hangen en met pensioen te gaan. Hoe dat precies ingevuld gaat worden moeten we nog uitvlooien, daar komen we wel uit. De eerste maanden zal het in ieder geval lekker druk voor ons worden in de B&B, daarna gaat ze het er flink van nemen hoop ik. Na al die jaren voor de rest van de wereld gewerkt te hebben, komt nu de tijd voor haar zelf.

Frans klasje

Het eerste plannetje is er al: een Frans klasje voor hen (NL-ers) die op beginners niveau staan en de taal meer machtig willen worden dan om een brood te kunnen vragen of een bakkie troost. De idee is om eens te gaan informeren bij de scholen in de buurt of er misschien leraren zijn die op bijvoorbeeld een woensdagmiddag een paar uur hebben om wat taalvaardigheid te geven. Een soort privé les zeg maar voor een klein groepje. Fred en Fannie vinden het een prima idee. Misschien nog twee of drie anderen erbij. De idee is 2 uur in de week op een woensdagmiddag. Dan chippen ze met zijn allen een paar tienen in de pot om de meester te betalen. Geen idee wat zo'n iemand vraagt. Volgens mijn schatje moest ik maar eens met de bourmaître gaan overleggen. Mijn schatje had ook al een paar ideetjes hoe dat lesgeven zou moeten gaan. Dit zal een nieuw avontuur worden want het Frans onderwijs is nu niet bepaald op een erg moderne leest geschoeid. Erg directief om het zo maar te zeggen. Nu ja, misschien profiteren beide partijen ervan.

Masterplan

Het directe gevolg van Fannie's komst is ook dat een ander deel van het LMQR Master Plan in gang wordt gezet. Een aparte kamer om in te kunnen werken aan de boekhouding en administratie of zo, cum zitslaapkamer. Die zou er komen op het moment dat Fannie zou besluiten met pensioen te gaan. Plek zat zou je zeggen in ons huisje. Er komt dus een plek waar je gewoon dingen kunt laten liggen zonder alles meteen op te moeten ruimen.
Aldus zijn er dingen in gang gezet. Zo is vorige week de muur die we na de verbouwing van de douche voor kamer 5 hadden laten staan, afgebroken. De balkjes voor de houten vloer liggen er ook al in. En deze week ga ik daartussen leidingen leggen voor stopcontacten en verlichting en isolatie. Aan het einde van de week komt Paul de vloer erin leggen en dan kunnen het dak, de wanden geisoleerd en afgetimmerd worden. Op tweede termijn gaan we iets met daglicht doen. Zo'n Velux raam is eigenlijk geen goede oplossing want: koude brug.
Het winteratelier krijgt een extra functie voor klerenkasten. Vrouwen hebben nu eenmaal 16 keer zoveel kleren als mannen. Voor mij zijn een paar planken genoeg voor mijn liefje nog geen 6 meter kastwand. Pas de problèmes plek zat. Een paar mooie klusjes voor de komende maanden. “Hoef je je niet te vervelen”, zei een van de gasten gisteren.

Na het slopen van de muur werd ineens duidelijk waarom het zo tochtte in de keuken. Eerst was de gedachte dat het kwam omdat rondom de kachelpijp alles open was. Vorige herfst hebben Wim en ik de afdichting er immers tussen uit gehaald omdat er leidingen langs moesten. Wat bleek, de beschotting boven de keukenwand was niet opnieuw aangebracht nadat Wim en ik die wand vorig jaar ver-her-nieuw-bouwd hadden om de vaatwasser te kunnen plaatsen. Zou ik geloof ik doen, maar glad vergeten. Er was dus de hele tijd een open verbinding met de buitenlucht. Alsof je een raam had openstaan in de wintertijd. Tja, dan wordt het er niet warmer op. Niet alleen verdwijnt nu de verbinding met de open lucht maar alles wordt ook fundamenteel geïsoleerd in die kamer. Dat gaat het binnenhuis klimaat echt ten goede komen volgende winter.

Stroom

Na vier mislukte afspraken stond ineens de locale Vonkentrekker in de garage. Hij zou wel even kijken waarom de stoppen er telkens uitknalden.
Het zit namelijk zo. Als gasten in de keuken aan het koken gaan is dat natuurlijk een groepsgebeuren. Dus iedereen doet tegelijk zijn ding. Dat kan wat ruimte betreft makkelijk. Máárrr. De stoppen houden het niet als ook alles tegelijk wordt aangezet. Er bleek iets van 39 Ampère gevraagd te worden aan stoppen van 25A. De stoppen knalden er op die manier om de haverklap uit. Dat vond niemand lollig. Het wordt erger als er gasten in het appartement zitten en de elektrische kachels aan staan. Dan kun je in onze keuken nog niet eens een eitje koken én koffie zetten.
Via Frank de aannemer die hier vorige week lekker tekeer is gegaan is het eindelijk gelukt de Vonkentrekker bij zijn lurven te grijpen. Asjemenou! Die is ineens gaan bedenken waarom hij dat twee jaar geleden niet heeft bedacht. Het afgelopen jaar vroeg ik hem om de groepen te komen herverdelen., iedere keer als ik hem tegen het lijf liep. Dat gaat deze week eindelijk gebeuren. Nu is zijn geniale plan om er een stoppenkastje bij te plaatsen en, welkom kastje nummer 5, de groepen van de keuken daarop aan te sluiten. Dan wel zo verdeeld dat die over de drie fases van de krachtstroom gevoed worden. Dan heb je in totaal 3 x 25 Amp. Dat moet toch genoeg zijn om de zaak aan de praat te houden. Moet ie ook nog iets doen met het appartement. Als de groep voor het licht wordt gecombineerd met die van het appartement en de rest op de twee andere fases zet, gaan volgens mij de stoppen het houden. Zal wel een gepuzzel worden om dat correct te doen. Er hangen nu 4 stoppenkasten in het huis, zo meteen een vijfde erbij. Als dan iets het niet doet heb je een probleem om uit te zoeken waar de stop van wat zit. Wim had vorig jaar al wel een overzicht gemaakt maar waar dát is gebleven mag Joost weten.

Hottub

Een jacuzzi cum hottub is altijd onze droom geweest. Die hebben we sinds een jaar. Om het ding functionerend te krijgen was een zeer stijle leercurve. De aansluitingen, zoals ik al eerder schreef klopten gewoon niet. De handleiding van twee vage A4-tjes boden geen uitkomst. Met Frerik lukte het uiteindelijk het ding operationeel te krijgen. 
Afgelopen kerst maakten we er een dolle boel van, dat is echt een heerlijkheid om in dat hete water te drijven. Stoomwolken die naar het dak dreven, helemaal ontspannen in die kuip, zálig.
Kamen er ene paar praktische puntjes om de hoek kijken. Het vullen en schoonmaken van de tub vonden we niet erg handig gaan. Om nu iedere keer met een tuinslang vanuit de garage de tub te moeten vullen en leeg te laten lopen. Dat kon anders. Het aanbrengen van kranen en verdeelstukken tussen de verschillende delen van het huis betaalde zich nu in een klap terug. Gaatje door de muur, PER water leiding erdoor en aanschroeven op de manifold. een half uurtje werk. Zo loopt er nu een waterleiding naar de hottub. Zo ging dat ook met de afvoer. Een buis richting de centrale staander, een paar PVC fittingen ertussen om de bochtjes te maken, hop de afvoer van de tub is nu rechtstreeks op het riool aangesloten. Het gemak dient de mens.
Nu nog de opstelling van de pompen fatsoeneren en dan is dat ook weer netjes.

Uiteraard moet het vullen via een RaspberryPi a.k.a. Raspi met een overloop beveiliging gedaan worden. Kan die Raspi ook meteen de overwarmte van de SolarFram in de zomer naar de tub leiden. Nog een temperatuur sensor erbij, relay-tje eraan, klepje ertussen, alarmpje erbij... Hoezo hobby-en? Kun je dat ook weer mooi vanuit je leunstoel in de gaten houden.

Het trapje dat door de tub boer uit Raalte er is bijgeleverd is voor verbetering vatbaar vinden we. Gewoon een beetje te smal naar onze zin. Daar moet iets breders en meteen wat stevigers voor komen. Want op een dag gaat het zomaar gebeuren dat je niet meer zo kwiek bent en je evenwicht het even laat afweten. Tja en dan. Een volwassen instap mogelijkheid dus.

Om het de gasten de toegang tot de hottub en het atelier gemakkelijker te maken gaat er een soort van bordes trap bij de zij-ingang komen. Frank de aannemer zal met zijn graafmachientje een dezer weken aan de gang gaan waarna je redelijk comfortabel omhoog zal kunnen lopen naar de grange. Een ander voordeel is dat niemand meer door onze studio te hoeft te gaan en zo komt er voor iedereen meer privacy. De oprijlaan naar de Grange krijgt dan meteen een nieuwe laag tout-venant. Dat is zo'n beetje het laatste voor het nieuwe seizoen.

Zo knutselen we ieder jaar wat aan ons stulpje.