SolarFarm

Vorige week knalde de Raspberry er weer eens uit.

bron: raspberry.org

Dit is het computertje die de kleppen, sensoren en pompen van de SolarFarm (SF) aanstuurt.

Volgens kenners is deze RasPI het meest goedkope en volledige computertje wat je op dit moment kunt krijgen. Monitor eraan, muis en toetsenbord inprikken en gaan...

Als die plat gaat moet je er als een haas bij zijn. De temperaturen kunnen namelijk in een paar minuten behoorlijk hoog oplopen als de zon er eenmaal op staat te branden. Er ontstaat dan stoom in de leidingen. De gevolgen liggen voor de hand.

Wat bleek? De stroomvoorziening van het openbare net heeft het voor de zoveelste keer laten afweten, een serieuze dip dit keer. Gelukkig had ik de aanpassingen al gemaakt om de besturing van de SF automatisch aan te zwengelen als de computer opnieuw zou starten. Maar wat kun je er tegen doen als de EDF (soort Nuon) slechte kwaliteit levert van diens product? Het lijkt ook steeds erger te worden. De pieken en dalen (spikes & brownies) in de voltage zijn niet meer te tellen op een dag. Dat kan ik vaststellen omdat de UPS (uninteruptable power supply) veel meer dan normaal schakelt. Vaak valt de stroom een fractie van een seconde weg. Net niet voldoende om de klokken in huis van slag te laten zijn, maar computers zijn ietsjes gevoeliger voor dit soort dingen. Deze keer bleek de voeding van de RasPi opgeblazen te zijn. Geen probleem, net als in de ontwikkelingslanden leg je hier dingen op reserve. Zelfs een RasPi ligt klaar op de plank! Hop, nieuwe voeding eraan, RasPi aanzetten, probleem verholpen.

Ehh, maar... bedacht ik ineens, dit gaat dus vaker gebeuren. Want: monopolie en de staat als grootste aandeelhouder. Erger kun je het niet hebben. De kwaliteit zal er echt niet op vooruit gaan, iedereen zit om geld te springen en dus wordt er niet in de kwaliteit geïnvesteerd. Integendeel, pas als de zaak knalt doet men er wat aan. Net zoals in de US een paar jaar geleden waar de lijnen het van ellende begaven. In Le Mouton pakken we het iets fundamenteler aan. Na een uurtje knutselen stond alles op de UPS met 0.05% afwijking van het voltage en een uur aan reserve stroom. Zo probleem gefikst. Ze bekijken het verder maar met hun brownies en spikes!
Nog heel even protesteert het in me: het is toch van de zotte dat in LDF, een hoog geïndustrialiseerd land, dit soort situaties ontstaan!

PLOP, klinkt het, "wijntje?" vraagt mijn schatje. Alsof ze mijn opstandigheid aanvoelde.

Vliegen

Het is nog steeds druk in LMQR. De komende week is het voor mij zelf rustiger nu het hele huis is verhuurd. Even tijd om op adem te komen.

Musca domestica

Er is hier op het platteland bepaald geen tekort aan vliegen. Een keer in het jaar vormen die zelfs voor een korte periode een ware pestilentie. Een plaag zeg maar. Vooral na een hete periode. De tapetes (meppers) van vorig jaar zijn dan natuurlijk zo weer opgezocht en het betere plet-werk begint. Uit de losse pols ontstaan na luttele minuten killing fields gelijk een wriemelende deken van zieltogende kriebel beesten. Meestal is de dagelijkse invasie van vliegen snel onder controle te brengen, weer andere dagen is er geen houden aan en lijkt het alsof die beessies in cohorten van een miljoen op je aanvliegen. Na een kwartiertje meppen is ook dat leed dan weer geleden en stroomt het bloed rijkelijk. Niet altijd kom je als overwinnaar uit de strijd. Maar een korte herhaling van zo'n slachtpartij tegen de tijd voor de siësta doet het tij dan weer keren.

picture: Amada44

Totdat de gasten komen die alle deuren wagenwijd open laten staan. Je gaat dan niet kreunen dat ze de deuren en ramen dicht moeten laten, want dat is een onbegonnen zaak. Ook niet erg gastvrij. Wel kun je dan, als gasten opmerken dat er wel erg veel vliegen zijn, fijntjes opmerken dat het snel sluiten van deuren helpt tegen een overmaat aan vliegen. Bij voldoende voetvolk aan kids worden die gerekruteerd om ieder een twintigtal van die dingen te pletten. We maken er dan een wedstrijdje van. Dat gaat meestal met erg veel enthousiasme. De ouders vinden het iets minder geslaagd omdat de lijken in cohorten van vier op de eettafel ten toon gespreid worden. Ach, kleine moeite groot plezier.

Breinvlaag

Niet altijd heb je de beschikking over het kleine volk natuurlijk. En niet altijd win je de dagelijkse slachtpartij. Dan, een breinflits! Waarom niet van een paar Raspberries een vol automatische elektronische bug swatter gemaakt vroeg ik me af. Opdracht: maak een vol automatisch doel-volg systeem dat alles wat kleiner is dan een pink nagel, zwart is en zich beweegt in de lucht verpulvert.

Lasers

Het eerste dat in me opkwam was een setje lasers van minimaal 250 mW die in hun kruising van de stralen zoveel hitte opwekken dat de vlieg zijn vleugels zou verbranden. Door de snel bewegende stralen zou naar mijn idee de andere voorwerpen geen schade ondervinden. Maar ja, gedoe met laser in de ogen. Daarmee zou het doelzoek programma velerlei parameters moeten krijgen die het systeem erg langzaam zouden maken. Parameters als: indien in de buurt van mens of huisdier niet schieten. Althans bij gebruik van een Raspi. Hm, wellicht toch geen praktisch haalbaar ding. Aan 250+ mW lasers is wel te komen overigens.

Straling

Met keiharde hoog frequent straling zal er ook niet zoveel succes geboekt worden. Want bij een experiment in de magnetron overleefden een paar vliegen het gewoon. Zelfs na 5 minuten vloog het ongedierte onaangedaan de magnetron uit.
Andere dan magnetron straling lijkt me niet gewenst in een B&B.

Geluid

Daarna kwam het idee om dat met hoogfrequent geluid te doen. Behoorlijk onschadelijk. Dan vraag je je vervolgens af wat de eigen frequentie of resonantie van die vliegen zou zijn. Bij welke frquentie zouden de vliegen uit elkaar kunnen gaan trillen. Immers als je de harmonische frequentie van een voorwerp kent en je bombardeert dat voorwerp vervolgens met een 1000-voudig vermogen, dan spat een steen bijvoorbeeld zomaar uit elkaar.

Denk je iets verder. Kun je je afvragen of het wel een praktisch iets is als je zoveel maten van vliegen hebt. Die hebben ieder dan weer hun eigen resonantie. Geluid dus, maar dan anders. Zit je ook niet met allerlei vergunningen of zo. Geluid is geluid, toch? Zou je iets met gerichte geluidbundels kunnen doen? Waarbij de frequentie als een soort sinusoïde omlaag en omhoog gaat om de vliegen uit elkaar te laten spatten op hun eigen harmonische frequentie. Welk vermogen zou je dan in die speakers / stralen moeten stoppen om dat effectief te kunnen doen?

Robot

Ha, een andere breinvlaag bracht iets anders. Mechanische krachten zijn de absolute definitieve doders van vliegen. Zoals het ultra wapen de tapete (mepper), die is daar het bewijs van. Is het een idee om hele kleine mobiele robotjes te maken die over muren en plafonds gaan kruipen en met miniscule vliegenmeppers de pestillentie aan vliegen gaan minimaliseren. Een soort gekko-robot dus met een vliegenmepper eraan. Het meest charmante idee tot nu toe, maar vergt erg veel bouwtijd en een ingenieus vastplak iets om het gevalletje tegen het plafond of muur te kunnen houden.





Tesla
Of zou je iets met vonken kunnen doen. Je weet wel een spanningsboog die tussen twee staven omhoog kruipt en als een vonk in het niets verdwijnt. Iets met Tesla denk je dan. Een batterij van miniatuur kanonnetjes op de vensterbanken gemonteerd die al het vliegend materieel afschieten. Vliegen trekken naar het licht namelijk. Een kracht gordijn, of krachtscherm waar geen vlieg doorheen komt zonder een lading door het lijf te krijgen. Een soort electronische vliegenhor dus. Alleen bedenk ik dan weer dat het systeem vast en zeker te traag zal zijn. Die spanning moet eerst opgebouwd worden. De cohorten vliegen zullen dan gierend van de lach om je kanonnen heen zoemen. Dat dit idee niet eens zo vergezocht is blijkt wel op deze site: rmcybernetics



Plakstroken
Je hebt ook van die smerig ogende plakstrips. Na een paar dagen kleeft een kolonie zwartigheid erop. Iedereen vind het een smerig gezicht maar ozo effectief. Een deel oplossing, dat wel.

picture: foodlog.com

Patches
Heb je ook nog van die patches met gif erin. Totaal niet effectief en ze blijven eeuwig aan je raam plakken want na een seizoen zijn ze er met geen mogelijkheid meer af te krijgen.

foto: aanbod.nl

Vliegengordijn en horren

De oude en beproefde methoden, wat er niet in kan blijft ook buiten. Alhoewel dat betrekkelijk is voor een ruimte waar mensen in en uit lopen en de deuren wagenwijd open laten staan. Wat een lelijk woord overigens: horren. Klinkt ook vreselijk. HORRRRREN!

Vliegenmeppers

Blijken deze dingen, op korte termijn, toch het meest effectief te zijn. Mijn persoonlijke slag techniek is deze zomer op een hoger plan gekomen en nog dodelijker voor het zwarte vliegenvolk geworden. Daarbij hoef je ook niet snel of hard te slaan. Gewoon de elleboog flink buigen, met een soepel polsje en een klein klapje kets je het zwarte pestbeest de vliegenhemel in. De meppers die we bij Hypermarché vonden zijn behoorlijk stevig, gaan niet na een paar dagen al kapot en zijn niet eens zoveel duurder dan de super soepele, maar erg kwetsbare zwiepers die je overal anders koopt.

Elektrische meppers zijn lollig voor even, maar hebben absoluut niet de trefzekerheid van de ouderwetse plastic meppers. Ergens heb ik ook metalen meppers gezien. Die lijken mij te stijf, zijn ook slecht te krijgen.

Conclusie

Alle ideeën ten spijt, voorlopig hou ik het maar bij de tapetes. Vlug, mechanisch - dus altijd dodelijk - én meteen onmiddellijk dadelijk direct beschikbaar. Bovendien hebben we de goede kwaliteit slagspul gevonden, en daar natuurlijk flink van ingeslagen. Ze zijn wat massiever dan de lichtere maar ozo snel kapotte meppers.

Op mijn speurtocht naar de technologie achter al deze ideeën blijkt er nog heel wat van te bestaan ook! Zo vergezocht vind ik de bovenstaande kronkels daarom nu ook weer niet. Al lijkt het soms science fiction. Wat zei een van de gasten uit India ook al weer?  "We leven wel in een tijd waarin heel veel nieuwe dingen gemaakt worden. We leven in de bloeitijd van de high tech." Dus die vol automatisch doelzoekende bugswatter zal er gegarandeerd een keer komen. Wie of wat hem maakt laat ik even aan de fantasie over.

LMQR

Trouwe lezers maakten al opmerkingen over dat het erg druk moest zijn. Dat is het inderdaad. Daarom heb ik even de blog de blog moeten laten. De laatste weken was het namelijk een gekkenhuis hier. Le Mouton Qui Rit was tot aan de rand toe gevuld. Zoals in voorgaande jaren moesten we gasten in deze periode doorverwijzen en zelfs onderbrengen bij buren of in de buurt gelegen B&B's. We hebben zelfs het appartement tijdelijk omgedoopt naar kamer 11 en kamer 12. Het moet niet gekker worden. Uiteraard is het bere-gezellig zo met mensen uit letterlijk alle streken van de wereld. Een paar keer Amerikanen, mensen uit India, en uiteraard een behoorlijke mix aan Europeanen. Nog steeds zijn Nederlandse gasten in de minderheid. Onze Nl gasten vinden dat een beetje a-typisch omdat normaliter veel B&B houders van NL afkomst meer NL gasten hebben. Bij LMQR is het precies anders om. 

Dan tot overmaat van ramp begint het dak van het appartement te lekken bij de eerste de beste stortbui. Uiteraard op een ander plek. Niet ernstig, maar genoeg om gasten af te moeten zeggen. Goede raad was duur. Gelukkig hebben we dat ook weer opgelost. De eerlijkheid gebied echter te zeggen dat een paar gasten zwaar teleurgesteld waren.

We beginnen aan augustus. Gewoonlijk een van de drukste maanden in LMQR.

PI

Voor de uitbreiding van de schapenkudde is er een nieuwe ram aangeschaft van het ras Suffolk. De voorlaatste ram, een bastaard Suffolk, bleek lammetjes te produceren waarbij de schapen weinig of geen problemen met werpen hadden. Voor mij reden om met dit ras door te gaan fokken. Bovendien vindt Fannie Suffolk mooie schapen. Een reden te meer om zo eentje weer te kiezen.

we noemen hem PI (raspberry pi)

Helaas is de staart gecoupeerd, ben ik dan weer niet zo'n fan van. Afijn, deze moet twee seizoenen meegaan en dan kan ie weer verkocht worden aan een andere hobbyboer.

Weertje

De laatste paar weken is het ruim 30 graden in de schaduw, met uitschieters naar boven en af en toe wat bewolking. Directe zon levert metingen op van 52 graden. Het zwemwater nadert overdag opnieuw de 30 graden. Gelukkig begint het in de nacht wat koeler te worden zodat er geen speciale maatregelen nodig zijn het overtollige aan warmte te neutraliseren. Wim dacht al aan zoiets als een soort van koeltoren. Volgend jaar als de laatste drie elementen bijgeschakeld zijn zal dat wellicht wel een probleem gaan vormen. 

Verder staat er een zacht briesje dat het verpozen in de tuin zeer aangenaam maakt. Het zwembad lonkt. De kids van de gasten hebben dikke pret en de schapen liggen op apegapen. 

Ondanks de hitte van de afgelopen weken heeft het koude voorjaar toch nog grote invloed op de landbouw hier gehad. Graan dat allang binnen had moeten zijn wordt pas deze week geoogst. Mais is eigenlijk te kort en levert daardoor te weinig snijvoeder op. De hoeveelheid hooi schijnt dan wel weer genoeg te zijn. Er zijn zelfs boeren in het dorp die een deel van de hooi oogst doorverkopen. Voor het fruit is het een rampjaar. De Franse fruithandel wil toch het spul op de markt hebben anders walst het buitenlandse aanbod over hen heen en dalen de prijzen te veel naar hun zin. DUS. Plempen ze hun onrijpe fruit, totaal niet op smaak, op de markt tegen relatief exorbitante prijzen. Soms is het net alsof je een meelbal in plaats van een abrikoos in de mond hebt. Ben benieuwd wat de appels en peren da'lijk gaan doen. Wij laten de handel in onze boomgaard dan toevallig wel rijpen aan de bomen, oogsten zal dan wel een maandje later gaan gebeuren. Daar gaan uiteraard de schapies het meeste van profiteren. Een dronken schaap zien waggelen, het fruit gist immers in hun magen, is uiteraard erg grappig om te zien.

Het gras begint een beetje geel te worden, er is geen sproeiverbod, maar toch ga je zuinig met het water om. Vorige week na die stortbui zág je het gras a.h.w. groen worden. De natuur is veerkrachtig. 

Kortom het lijkt een pracht van een zomer te blijven.

WVTTK 5

Druk druk druk. Het is hoogseizoen en er staan een aantal invasies van gasten voor de deur. Toch nog even een paar klussen er door heen jassen. Gedoe met de ex klusjesman en diens zoon. Heel veel laatboekers die nog een plekje zoeken, en Essam die gewoon door jakkert in de tuin.

Diefstal

Er is wel het een en ander gebeurd maar het blogje moet ik ff laten rusten. Teveel emoties spelen hiermee. En het wordt alleen maar erger. Namelijk, tijdens de schoonmaak van de garage is bijna al het elektrische gereedschap verdwenen en alles wijst naar de tuinjongen die daar of van heeft moet weten of zelf heeft moeten lopen winkelen. Omdat die jongen op mijn nadrukkelijke vragen niet anders dan met een schouderophalen reageerde ben ik uiteindelijk maar aangifte gaan doen. Dit mede op aanraden van de burgemeester die inmiddels als mediator bij de zaak betrokken is geraakt. Op een gegeven moment moet je de knoop doorhakken, liever had ik het onderling geregeld. Tja, en daar raakte papa natuurlijk van in alle staten. Politie in huis bij zowel pa als de tuinjongen. Allemaal gedoe omdat de jongen niet wilde geloven dat ik naar de politie zou gaan en daarom geen duidelijke antwoorden gaf op mijn verzoek om inlichtingen waar mijn spullen waren gebleven. Minachting of lak aan buitenlanders, wie zal het zeggen. Het verhaal heeft toch nog een enorm staartje gekregen. Maar daarover kan ik pas wat vertellen als de burgemeester zijn verzoeningsgesprekken heeft afgerond en de partijen tot rede zijn gekomen.
OK ik hou dit, alweer op verzoek van de burgemeester, opzettelijk een beetje vaag. Maar geloof me, ik heb er vreselijke moeite mee dit zo neutraal mogelijk te vertellen. De smeuïge details houden jullie beslist tegoed.

Chocolade

Vanmiddag zei ik tegen Fannie: "Het is pas zomer als de chocolade in de auto smelt". Beiden zaten we te genieten van een reep chocolade als beloning voor dagenlang zwoegen om het huis op orde te brengen voor de komende invasies. Rondom de komende twee weekeinden zitten we namelijk bomvol. Ik heb voor andere gasten zelfs buitengaats nog een plekje moeten zoeken. Het moet niet gekker worden.

Essam

Stagiaire

Essam, de stagiaire uit Egypte, gaat gewoon door. De tuin is uitgebreid zodat de petanque baan er een deel van geworden is. Rondom het zwembad is een terras gekomen met tegels in cement gelegd. De randen van de weide zijn eindelijk afgewerkt en de haag is gedecimeerd tot een hoogte die nu makkelijker onderhoudbaar is. Er is een nieuw hek geplaatst rondom de petanque baan zodat de schapen er omheen moeten. En meer van dat soort ingrepen. De enige klus die nog openstaat in de tuin is het verplaatsen van de waslijnen. Dat moet dan maar na het seizoen met Patrice gedaan worden. Zoals alles hier in huis heeft de tuin nu ook een naam gekregen. Als waardering voor Essam's inspanningen hebben we de tuin omgedoopt naar: "Le jardin Egyptiën".  Dat vond ie best wel geinig.

Het geheel begint echt de contouren aan te nemen die in het plan staan. Staan nog open de zonneweide, het pomphuisje en de petanque baan om die verder te fatsoeneren.

Het zwembad heeft nu eindelijk een beetje smoel gekregen. Rechts van het grindpad is een natuurstenen muurtje gekomen, een mooie afscheiding van het hoger gelegen deel waar de hottub komt te staan. Die hottub is weliswaar nog steeds niet geleverd, daar is dan nog een punt van aandacht. Zo komt het langzaam maar zeker op orde..

Klussen

Doordat Essam mij nu al het werk buitenshuis uit handen neemt kan ik mooi iets meer aandacht aan wat opknap klusjes in huis geven. Na vijf jaar was er hier en daar best wel een muur die een nieuwe beurt nodig had. Zo hebben delen van een plafond een lik verf gekregen en de douche van kamer 5 de laatste finishing touch. Ook de kaal gelopen overloop van die kamer is flink afgeschuurd en ligt nu in wengé te pronken. Toch vind ik het een beetje bont worden met al die donkere kleuren op de vloeren. Dat moet maar eens voor de smaakcommissie gegooid worden. Wellicht hebben die een beter idee.
De Grange is dan het volgende klusje om er weer een normaal atelier van te maken. Het is zo makkelijk daar dingen te stallen, na verloop van tijd wordt het gewoon een uitdragerij. Bij de huidige temperaturen van bijna 30º zal dat niet in sneltrein tempo gaan. Het werkwater loopt je tappelings lang de rug. Gelukkig is daar het zwembad voor de afkoeling.

17:00

We hangen kwebbelend over de dag in het zwembad met 28º water dat warempel koud aandoet. Een beetje hemelwater zou leuk zijn voor de tuin, zegt mijn schatje. Helaas, de donkere wolken richting St. Loup lossen toch weer op. Een volgende keer dan maar weer.

Als de chocolade in je hand smelt, dan is het pas zomer.

Die houden we erin.  Heerlijk die hitte!

Onderweg

Pastoraal uitzicht op je balkonnetje bij avondlicht. De temps lopen op tot 28ºC en het zwembad is dan ook lekker koel bij 26º.

pastorale

Hier kan ik dan intens van genieten hè. De schapies die van hot naar her in de wei naar het lekkerste hapje scharrelen. De zacht gouden gloed van de avondzon. Een lekker glas koud water met een beetje citroen er in. Net uit het zwembad geklommen op laten drogen in de wind. Zo te zien door de verrkijker hangen de fruitbomen vol met eetbaar spul. Alles is laat, dus ook het plukken zal wel laat beginnen. Het lijkt er echter op dat de zomer toch nog een eindspurt neemt en ons zal doen laten gaan puffen in het koele nat van het badje.

Fotosafari
Gisteren met Essam al slingerend over kleine weggetjes een route gekozen naar het zuiden. Een beetje de koers aanhoudend tussen de lijnen vanuit MSP naar Vesoul en Gray.

Naarmate je zuidelijker komt gaat het landschap langzaam over in landbouw gebied met opvallend minder bossen. Stikt het in het noorden van de Haute Saône van de kleine gehuchten met soms nog geen 5 huisjes, naar het zuiden toe worden de gehuchten snel grotere dorpen tot kleine stadjes toe. Zo ook Breury-les-Faverney, waar we een paar weken geleden op de vide greniers waren. Het fotoapparaat ligt onder handbereik tijdens die safari's. Altijd op de uitkijk voor mooi smeedwerk zag ik dit hekwerkje:

Vind ik dan weer mooi. Beetje verwaarloosd, toch heel erg klassiek. Beetje git-donker-groen erop, bijna zwart, goudverf op die rozetten, de zandstraler over het stenen kader halen, zo'n toegangspoort... kwijl.  

Hier zijn echte vakmensen mee aan het werk geweest!

Op de terugweg zie ik een kudde koeien over de weg scharrelen. Uiteraard ontsnapt er altijd eentje die dan net de kont weer dwars legt. De boer, waaromheen een vette zwerm steekvliegen hing, heftig mopperend achter het beest aan. Nu zijn koeien zachtaardige beesten waar je een beetje geduld mee moet hebben. Daar moet je niet achteraan gaan hollen om het luid schreeuwend tot de orde te roepen. Daar schrikken de beesten van en gaan ze hollen.

Deze dus ook. Ik dacht: "Kom, laten we de boer ff helpen". Dus rolde ik er zachtjes voorbij, een stukje verderop de auto er half voor zettend. Komt die gozert er druk gebarend achteraan. En, tsjakka! Weer een spurt van koe-beest. Ja dat werkt nooit zo. Essam en ik rijden een stukje verder en met zacht geluid en kalm gebarend naar mevrouw koe, keert het de goede kant op. Zo werkt dat ook bij de schapies, en die zitten altijd in no time in de stal zo. Ik vertel Essam dat ik dan ook niet snap waarom mensen dan keihard gaan schreeuwen en druk gebaren. Dat was nog niet uit mijn mond gekomen, komt die knakker weer aanzetten. Koe neemt opnieuw een spurt, waarop de boer het al vloekend opgeeft. Zo van ik krijg hem wel... Tuurlijk, maar niet zo.

Essam en ik gaan het nog eens proberen, nu op mijn manier, in no time staat koebeest voor het toegangshekje te drammen van: ik wil naar binnen. Boer maakt hek open en de klus is weer geklaard. Gewoon rustig aan doen met beesten, dan lukt dat best. We worden van harte bedankt en we rijden naar huis.

Onderweg nog in Saint-Remy, even een leuk stukje volksvlijt op de plaat gezet. Dat kun je ook met een door de bliksem getroffen boom doen, dacht ik nog even.

Klik, en het hout is niet meer weg te branden van het internet. Of je het nu mooi vind of niet, toch iets bijzonders die rurale kunst. 

WVTTK 4

Brownie
Doe je ff een bakkie, gaat ineens het licht dimmen in de corridor. Oh shit, een brownie. De UPS sloeg ff aan en kreunde een alarmpje. Toen begon de ellende. De temperatuur in de zonnecollector steeg naar 80 graden. En dan weet je het wel, een van de pompen is uitgevallen. Even later kwam Essam naar binnen gelopen met de melding dat er rook uit de installatie kwam. Mèrde, toch een slang gebarsten. Later bleek dat niet een maar twee slangen waren gebarsten! De temperaturen in die collector kunnen behoorlijk hoog oplopen! Afijn de details zal ik jullie maar besparen. Een uur later liep de handel weer. Dit is nu al de derde keer dat er een slang knalt ondanks dat er een overdruk beveiliging op zit. Dat drukventiel zit dus gewoon op een totaal verkeerde plek. Puntje van aandacht in oktober met Wim.

Opkalefateren
Een vrolijker onderwerp. De rozen bij de garagedeur staan volop in bloei. Een beetje aan de late kant, en ze geuren ook niet zo erg als voorgaande jaren. Het mag de pret niet drukken.

En deze stond ook nog op de rol. Prachtig kleurtje niet?

Een van mijn dingen, die pomp. Die staat nu eindelijk in de knalrode brandweer kleur te pronken. Oké, voordat alles prettig dik onder de verf zat waren Essam en ik wel een paar uur verder. Wellicht voor het eerst in twintig jaar dat daar een lik verf over heen ging. Knalt wel lekker in je ogen als je aan komt rijden, niet meer te missen!

Zwembad
Het terras rondom het zwembad begint ook vormen aan te nemen. Nu de grond eindelijk is ingeklonken kunnen we er iets definitiefs van maken. Dat gaat prima zo, onze nieuwe klusjesman is een verademing vergeleken met BP. Die maakt dingen gewoon áf, en zorgvuldiger. Essam vindt het tempo wat aan de lage kant, maar dat had ik ook wel gezien toen hij met de muur van zijn boomgaard bezig was. Iedere keer een stukje.

onze nieuwe klusjesman P

Oh, en dat verspringen van de tegels? Bleek er een 5 cm extra strookje tussen de badrand stenen gezet te zijn. En als je dat niet op tijd in de gaten hebt begin je aan de verkeerde kant met tegels leggen hè? Niemand in de gaten gehad.

eerste deel vh terras rondom het bad

Uiteraard had ik me weer verrekend met het aantal tegels. Dus wordt vervolgd. Het begint nu eindelijk op een zwembad te lijken. Wel balen dat het meer dan twee jaar heeft geduurd voordat de grond niet meer inklonk. Volgende week ook maar eens aan de boer doorgeven dat ie moet gaan maaien.

Maandag de rest van de tegels halen, en ook meteen zand bij de sablière. Die was vrijdagmiddag al om 15:00 dicht! Paar zakken cement bij BigMat en we zijn weer klaar om de rit af te maken rondom het zwembad.

Brico Depot, alles in grote hoeveelheden.

no comment

really: no comments needed

Though een beetje proficiency in (american) english kan helpen.

enjoy!

Été

Ja echt, het gaat gebeuren: zomerrrrrrr!
Dat kan ik machtig mooi aflezen aan mijn grafiekjes ;=) een heel duidelijke trend is aan het ontstaan. De temps in de nacht dalen nog wel erg maar overdag is het een prima de lux weertje.

Die piek links, vraagt iemand. Wa's dat? Dat komt zo. Als de pompen gaan starten op een bepaalde begintijd, test het programma via de sensoren eerst de temperatuur van het water. Is het water uit de Solar Farm kouder dan het zwemwater ('s ochtends vroeg dus) dan schakelt het programma de pompen weer een paar minuten uit. Dat gaat dan zo:

• start pompen, 
• test temperatuur, 
• te koud? 
• schakel pompen uit, 
• wacht 5 minuten
  
• herhaal procedure
  

De eerste pendel cyclus veroorzaakt die piek in de grafiek. Het water in het systeem koelt daardoor zeer snel af. Komt dan misschien beneden de zwemwater temperatuur en schakelt weer uit. Dat kan zo doorgaan totdat de temperatuur uit de SF blijvend hoog genoeg is. Het water in de manifold (bak met aansluitingen) van de SF kan in die vijf wacht minuten best behoorlijk warm worden maar niet zo hoog dat daardoor de slangen kunnen barsten. Dit pendelen kan rustig meer dan een uur doorgaan als er in de morgen onvoldoende zon is. Ook gedurende de dag heb ik dit wel eens zien optreden. Om de frequentie daarvan beter te kunnen beheersen wil ik nog een instralingsmeter installeren. Daarmee meet je de stralingssterkte en kun je besluiten om een pendel cyclus over te slaan mocht de zon het langdurig laten afweten. Het is ook maar afwachten of die CV circulatie pomp dat om de vijf minuten aan en uit zetten wel kan verdragen. Het is een watergesmeerd verhaal, dus erg ongerust maak ik me er niet om. In geval van nood ligt er een reserve pomp op voorraad. Die hele besturing begint behoorlijk uit de verf te komen. Nu nog dingen verzinnen voor de winter periode.

Hobbiën? Oh ja! Wim en ik genieten er met volle teugen van.