Dit en Dat 2

Het blijft maar regenen. Even leek het vanochtend erop dat de buien zouden overdrijven en het was zowaar een beetje lichter in de lucht aan het worden. Nee nog geen blauwe plekken, maar er was een kleine hoop dat ik buiten aan de collector kon gaan werken. Het mocht niet zo zijn. Volgens de meteo gaat het ook geen witte kerst worden. Jammer. De allereerste kerst die we hier vierden, we hadden woningen geruild met Dries en Els, was het prachtig weer en lag er een laagje sneeuw. Onze eerste witte kerst sinds járen. Daar hebben we echt van genoten. De jaren daarna is het eigenlijk nooit meer wat geworden. Het jaar 2012 was een echt regenjaar. Jawel het klimaat is aan het veranderen, merkbaar. De seizoenen zijn, lijkt het wel, aan het verschuiven. Op zich niets mis mee, als de vakanties dan ook mee zouden schuiven is er voor ons niets aan de hand.

Huisjes

Ha! De huisjes #13&#14 staan in de stijgers en ook een soort verdamper (geurtjes) in de stijl van de huisjes. Leek me weer eens wat anders dan die standaard dingetjes: meestal een klein schaaltje op een voetje met ruimte voor een waxine lichtje. Het is een protoype, dus er zal best nog wel het een en ander aan gaan wijzigen. Dat is het voordeel van klei, beetje nat maken en je kunt er weer alle kanten mee op. De basisvorm van een huisje staat vrij snel. Vooral als je dat met de plakkenwals doet in het atelier. Met de hand uitrollen is iets lastiger, en krijg je zeer onregelmatige plakken. Dit keer heb ik voor een taps toe lopende vorm gekozen. Daarin moeten dan veel kleine raampjes komen. Nu nog even wachten dat de klei een beetje opstijft en de transformatie kan beginnen. Volgende week wil ik nog een paar ondiepe schalen of borden draaien, en dan we kunnen een oven vol mikken. Misschien moet ik die oven in het winteratelier zetten, wordt het lekker warm. Met zijn tweeën is de oven prima te tillen omdat je er de helft aan onderdelen af kunt halen. Als Willem volgende week ff een handje geeft is het zo gepiept.

update:
De verdamper is af, maar het is meer op een 'Gaudi' huisje gaan lijken dan de bedoeling was. Dus heb ik het maar nummer 15 gegeven. Wie weet is dit iets wat de mensen hier wel bevalt. Het praktische verenigd met het nuttige.

huisje #15

De foto is een beetje hard geworden, maar het geeft de idee mooi weer. In die gapende opening kun je de escence / olie gieten en dat kan dan aan de zijkant maar ook door de twee kleine 'huisjes' er bovenop ontsnappen. Vond dit wel een geinig idee. Na het bakken eens kijken wat de warmte van het waxine lichtje doet met het geval.

Glazuur
Als ik in NL ben, is een bezoek aan kunsthandel Hazelaar bijna verplichte kost. Daar vond Fannie dit keer een potje luster glazuur. Luster is een goedje dat na het bakken een metalige glans krijgt, in dit geval een koperkleurige glans. Een paar jaar geleden heeft Fannie dat op een kaarsen-plateau aangebracht en het leek haar leuk om met dat kleurtje iets te doen met de huisjes. Dat wordt spannend. Want dat glazuren kan je werk maken en breken. Bovendien aan een huisje zit ik best wel lang te poetsen en te vormen, dus is experimenteren met glazuren op zo'n huisje niet mijn favoriete bezigheid. Glazuur poets je er van zijn leven niet meer af.  

bron: JW

Huisje #10 heeft een mooi plekje bij JW gekregen: onder de kerstboom. Het geeft altijd een fijn gevoel dat je werkstukjes gewaardeerd worden. Bedankt voor de pic JW!

Schijnveilig
Over plaatjes gesproken. De afgelopen maanden is hier in de buurt twee keer ingebroken. Bij een van de slachtoffers is zo'n beetje zijn hele werkplaats en auto ontdaan van gereedschap. Voor een klein bedrijfje als het zijne is dat natuurlijk een ramp. En omdat de auto niet afgesloten in de garage stond, keert de verzekering de schade van het gestolene uit de auto niet uit. Wat een zakken. Uiteraard zijn het de Roma, maar die krijgen van alles de schuld, dus neem ik dat even voor kennisname aan. Dat herinnert me eraan, ik heb nog een beveiligingscamera liggen. Die had ik vorig jaar weer van zijn plek afgehaald omdat de burgemeester daarover een opmerking maakte. Die ga ik toch maar weer installeren. Er is nu een keihard argument om dat te doen. Vorig jaar stond ik eigenlijk met de bek vol tanden om een smoes te bedenken. Nu de Raspberry computertjes binnen zijn zou ik die camera aan de Raspberry kunnen koppelen. Lijkt me leuk om als er wat beweegt via internet een fotootje te krijgen. En misschien moet er aan de achterkant van het huis ook zo'n ding gemonteerd worden. Dat kan dan als webcam dienen, kunnen de gasten zien hoe het zwemwater er voor staat.

Hottub
Zwembad. Fannie is nu serieus over de hottub, minimaal 4 personen. Met een beetje geluk staat er in juni dan een hottub in de buurt van het zwembad. Die koop je kant en klaar, wordt voor je op de plek neergezet, stekker erin, water aansluiten, en gaan. Nog een afdakje erboven en heerlijk in de buitenlucht badderen. Het wordt er eentje met een ingebouwde kachel op hout. Want in deze periode is er bijna geen zon (de laatste 5 weken zegge en schrijven iets van 4 zonuren), en dan wil je ook in de tobbe kunnen. In de zomer sluit je de solar farm er op aan, gratis heet water dan. Kun je altijd nog bijverwarmen als dat nodig is.

Chippie
Die kat is een raar monster. 's Avonds roep ik hem en dan komt ie vrijwel altijd aangescheurd voor z'n bakkie voer. Blijft meestal luidkeels mekkeren totdat alles OK is. Dan kruipt ie in zijn kattenmand en pas de volgende ochtend hoor je gekrab en gejengel aan de deur: honger! OK we ontbijten dan gezamenlijk en daarna schuif ik het beest naar buiten. Kan ie muizen en ratten gaan vangen. Daar is ie goed in. Afijn, eergisteren, geen Chippie. Gisteravond, geen kat. En dan denk je meteen aan een tot enkele millimeters dikte platgereden beest ergens op en achteraf weggetje. Rond het midi, hé! Gemekker aan de deur. Zucht, drie dagen is toch wel erg lang om pleite te zijn denk je dan. Ik doe rap een greep in de koelkast, ok hij zal wel honger hebben, een mik een half blikkie sappige brokjes in zijn bak. In no time was dat opgeschrokt en is de eetbak spig&span. Vervolgens klimt het beest om mijn knie en begint uitgebreid te boeren. Even dacht ik dat ie ging kotsen, dat moest ie maar op de grond doen. Loos alarm, poes ff met de borstel aangeharkt en hop klaar om bewusteloos in zijn mand te vallen. Wat een leven hebben die beesten toch. Als je maar hard genoeg mekkert, krijg je voer. Beetje tegen de baas aanschuren dan krijg je massage, en de rest van de dag in je mand een beetje verveeld voor je uit liggen staren. Ga je voor de deur staan mekkeren, mag je naar buiten (of naar binnen) en je ziet zelf maar wanneer je je weer meldt. En wie zei dat beesten stom zijn? Ze weten je perfect te manipuleren, dus eigenlijk zijn ze slimmer dan wij allen bij elkaar. Gratis voer, onderdak, en massage op zijn tijd. Wát een leven!

update:

Boete
Mijn eerste boete te pakken in dit land, iets te hard gereden. Tricky, pal voor het flitsding stond blijkbaar een bord voor 70KM, niet gezien, en flits. Twintig km te hard dus. Die boetes zijn hier niet mals. Maar ze maken je het wel erg makkelijk om te betalen, kan per cheque, overmaking, per telefoon en via een website. Die website maar eens bepotelt. En dit is werkelijk niet van deze wereld. Waar bijna alle websites in dit land in uitblinken is het verstoppen van essentiële informatie. Je wordt gedwongen duizend keer heen en weer te gaan om op de juiste pagina te komen. Om dan uiteindelijk, als laatste redmiddel, via Google/Bing/... een url te vinden welke pagina je dan moet hebben. Want op een gemiddelde franse site kom je via de navigatie op die site absoluut niet waar je zijn moet. Rare jongens, die franse website bouwers. Dit is echt de allereerste site waar het zonder omhalen doet wat het moet doen. Tuurlijk is het zonde geld, maar dit maakte mij bijna weer hoopvol gestemd over hoe een site in LDF ook gemaakt kan worden. Tik maar eens in: amende.gouv.fr. Hop, geen geneuzel, toelichtingen, keuze uit tientallen menuopties, niks van dat al. Gewoon recht toe recht aan: pay your fine. Ook nog taal gevoelig die site. Daar zakt je kaak wel ff van naar beneden. Een soort acceptgiro nummer invullen, checksum erbij en op validate klikken. Zonder rompslomp kom je op een scherm om je kaartnummer in te vullen, klik. Wil je een reçu opslaan, afdrukken of per post ontvangen. Uiteraard per post. Twee keer graag. Vervolgens: thank you for paying. Zelfs die taalgevoeligheid is correct doorgevoerd, door de hele route. Moet je eens bij EDF op de site komen. Alleen de eerste pagina is in het engels, daarna houd het op. Ze kunnen het dus wél. Mijn dag is weer gemaakt. Ok het koste een hand geld om dit te ontdekken, maar zo efficiënt heb ik maar weinig sites gezien. En al helemaal niet in LDF. Bien sûr, klinkt nogal negatief. Maar mensen die ik spreek over de gemiddelde franse site klagen allemaal over de onnodig inefficiënte, en idioot omslachtige manier waarop je via het interwebz met organisaties en instanties moet communiceren. Dus dan mag het best wel eens gezegd worden dat deze "boete" site een compliment verdiend. En dat uit mijn pen ;=)) 

Zo dit was een dit-en-dat pur sang.

Slapeloos

Depardieu
Gister had ik weer eens een van die slapeloze nachten. Kom, dacht ik, laat ik die poppenkast rondom Depardieu maar eens beschrijven. Depardieu is een zeer bekende acteur in LDF, met zo'n 150 films op zijn naam. Hij is onlangs namelijk naar Belgie verhuisd uit protest tegen de in zijn ogen absurde belasting verhoging van 75% op alles wat je boven een miljoen verdiend. Uit "solidariteit" met de lagere inkomensgroepen, zegt de minister van financiën. Logisch dat je daar geen zin in hebt. Nou ja, het hele verhaal rondom deze "sur tax" (overbelasting) is zich tot een soort Griekse tragedie aan het ontwikkelen. Van een klucht kun je niet eens meer spreken. Maar al schrijvende over deze toestand bedacht ik me dat het wel een erg intens negatief verhaal werd. Ook al is die hele toestand bagger, dat hoef je nog niet over iedereen uit te storten. Het was een beetje in de geest van: mag ik ff een emmer. Daarom heb ik het maar weer gewist. Niemand leest een blog om er droevig van te worden.

Kaku
Uit arren moede zet ik dan maar eens iets als YouTube op en flipper een beetje heen en weer. Loop ik tegen een paar lezingen aan van prof. Machio Kaku. Een zeer gedreven wetenschapper die ons bijna aan de haren erbij sleurt om na te denken over het leven buiten onze planeet. Hij beschrijft, in zelfs voor mij te begrijpen bewoordingen, de verschillende types beschavingen van 1 tot en met 4 (wij zijn type 0) die elk een overtreffende trap in het beheersen van energie hebben. Van planetair via sterren als onze zon tot aan galaxies. Waarbij de vierde het beheersen en consumeren van de donkere energie is, energie die tussen de galaxiën aanwezig lijkt te zijn. Nee, zegt hij, sterrengluurders kijken niet naar levensvormen maar naar verschijnselen van energie consumptie. En ratelt door dat over honderd jaar ons eerste contact met een buitenaardse beschaving zal plaatsvinden. Een beschaving die wellicht een miljoen jaar op ons voor ligt. Dat zal een vreselijke schok zijn voor alle relegieën die hier de aardkloot bevolken. Vierhonderd jaar geleden werd ene meneer Bruno nog levend verbrand omdat hij beweerde dat er meerdere planeten buiten ons zonnestelsel waren waar zelfs leven op mogelijk zou zijn. Dat dat uiterst bedreigend voor de gevestigde orde was late zich makkelijk raden.
In een vervolg filmpje ging het over dat Einsteins relativiteits- theorie die zwarte gaten voorspelde, zonder precies te kunnen beschrijven wat dat precies was, een zwart gat.

Zwart gat = een geïmplodeerde ster waarvan de massa zo groot is geworden, waarmee ook de zwaartekracht, dat zelfs het licht er niet meer uit kan ontsnappen - van daar zwart gat. Een zwart gat is dus onzichtbaar voor de kijkers en kan alleen gedetecteerd worden door het gedrag van de andere sterren er omheen te analyseren.

Dat kan natuurlijk alleen maar een geniale geest zijn geweest om dat zo te kunnen bedenken. En dat nog ff wiskundig te beschrijven ook. Volgens prof. Kaku ging echter Einsteins wiskunde de mist in op het moment dat we over de rand of invloedsgrens van een zwart gat gingen. Iets met: dat energie en massa zich totaal anders gaan gedragen zodra je over de grens van een zwart gat gaat. Dat noemen ze de quantum horizon, alles daarachter is onzeker.. Kaku kwakt en passant een formule op het bord en begint dingen tegen elkaar weg te strepen, zoals je dat op de middelbare school hebt geleerd. Over blijft een vergelijking waar er iets met een oneindige massa en oneindige energie ontstaat. Ergens wordt er gedeeld door nul in diens vereenvoudigde vergelijking. En oneindig is iets dat prof. Kaku en diens soortgenoten doen huiveren van onbehagen. Een simpele machtsverheffen van -1 zou het probleem uit de wereld helpen maar waarom dan -1? Omdat je dan de inverse van het universum beschrijft. Met andere woorden het continuüm, de vierde soort, wordt dusdanig transparant dat je deel van het continuüm zelf bent geworden, en is het "a matter of thought" als het ware, dat je aan de andere kant van het universum zou kunnen zijn. Eigenlijk op twee plekken tegelijkertijd; daar komt de quantum  mechanica om de hoek kijken.

Stel je voor je bent dan net een soort oneindig gestrekt elastiekje, afhankelijk aan welke kant je het vast pakt en loslaat ben je of aan de ene kant van het univerum of aan de andere kant. Waarna de zaak omgekeerd wordt en je weer terug in de reële ruimte-tijd bent. Maar dan een stukje verderop.

Na nog een paar filmpjes had ik weer voldoende materiaal om eens te kunnen gaan werken aan mijn ontspannings- meditatie oefening om in slaap te komen. En dat werkte.

Schakelpaneel
Wat een redelijke nachtrust al niet doet. In een paar uur tijd is de nieuwe versie van de schakeling voor de solar farm in elkaar geknutseld. Slechts een onderdeeltje miste ik, dat morgen maar ff gaan halen bij de brico. Dan is het alles netjes waterdicht afmonteren en de slangen chaos in de garage kan weer gefatsoeneerd worden.

versie 3

ontwerp versie 3

Bovenstaand ontwerp en de realisatie komen dit keer toch akelig dicht bij elkaar. Driewegkleppen kon ik zo snel niet krijgen. Dat heb ik maar opgelost met twee extra kleppen. Links onderop zie je dat er nog een klep ontbreekt, die moet ik morgen ff gaan scoren. Zo zijn er dus twee bijpasses gemaak en kun je het atelier of alleen door de zon laten verwarmen of alleen door de houtkachel. Het beste van twee werelden kun je dan kiezen. Als je alles open zet staat de solarfarm rechtstreeks op de CV en anders om. Je kunt de twee ook afzonderlijk schakelen. En dat is precies waar het om ging in deze vereenvoudigde schakeling.
Voor het gemak nog ff versie 1 erbij gepakt: een kunstwerkje. Maar het werkte precies zoals bedoeld.

versie 1

Het verschil met versie 3 is dat de pomp uit het schakelschema is verdwenen. De vulnippel is overbodig geworden omdat er vanuit de CV water bijgevuld kan worden. Nu komen en gaan de slangen zijwaarts en in versie 1 kwamen alle slangen van onderen. Het liggende model geeft een strakker beeld. Strakker is altijd beter is mijn persoonlijke mening. Waar de thermometer zit is een kraan gemaakt die een heel klein beetje openstaat zodat er een zeer kleine stroming ontstaat en zo de temperatuur van de solar farm gemeten kan worden. Onafhankelijk van hoe de zaak is geschakeld. In versie drie had Wim daar iets vernuftigs met een 2 cent stuk voor bedacht, dat komt uiteraard dadelijk weer terug als we het nodig hebben om te meten en weten. Ontluchten kan ook via de CV installatie. Alleen de vulnippel voor de antivries moet nu nog een plaats krijgen. Iets met een sortgelijke driewegklep er tussen lijkt me wel een goede oplossing.
Versie 2 ziet er iets gecompliceerder uit. Ook mooi strak, maar er zit een ontwerpfout in die we nog niet hebben gevonden.

versie 2

Toch eens een lijntje uitgegooid naar de leverancier van de klep. En volgens hem zit de driewegklep verkeerd. Die moet in de aanvoer leiding (rood) zitten volgens hem. Daar kunnen Wim en ik dan weer eens over gaan nadenken. Voorlopig is het paneel V3 gedeactiveerd en gaan we daar in juni mee verder.

Besturing

raspberry model A

Voor de besturing gaan we gebruk maken van Raspberry computertjes. In mei besteld, nu pas aangekomen. Ik heb wel gratis een upgrade naar model B gekregen. Had er ook meteen maar twee besteld, voor als er eentje vernaggeld wordt. Blijft het allemaal heel bij het experimenteren dan kan #2 altijd nog parallel gezet worden in een cluster als het ware, dan werkt het net allemaal ff iets sneller.
Lachen, een parallel (cluster) computer in Mailleroncourt-Saint-Pancras. Wat moet je dat noemen: een super micro of mico-super computer?

Van de oorspronkelijke 10K die de maker ervan verwacht had te verkopen zijn ze de miljoen al vet gepasseerd. Daarom heeft het ook 6 maanden geduurd voordat ze bezorgd werden. De Raspberry is eigenlijk een wondertje van techniek. Alles zit erop en eraan met alle aansluitingen die je nodig hebt: netwerk, usb, hdmi, 512MiB ram intern, en een SSD in de vorm van een flash kaartje. Het verhaal past in een klein doosje van het formaat A6 en minder dan 2 cm dik. Ze werken op een navenant kleine voeding. Je zou er zelfs een batterij aan kunnen koppelen en dan werkt het nog. Staat boven aan de lijst voor januari om daar mee te beginnen te experimenteren. Volgens een artikel uit MagPi kun je het apparaat vanuit je leesstoel benaderen. Dus je hoeft er niet eens een monitor of TV en een toetsenbord aan te koppelen. Gewoon naast de schakelkast bij de slangen in de garage hangen, een netwerkkabeltje naar de router in de gang trekken. Nog ff het IP nummer ontdekken en voilá. Het begint hier warempel weer bijna op Maurik te lijken wat dat betreft. Het blijft toch zuigen hè die computertjes.
  
Zon
De afgelopen weken heeft de zon zich niet echt laten zien. Elke dag plenst het wel een uurtje of wat, en dan blijft het de rest van de dag een grauwe soep. Maar het vriest, zelfs 's nachts, niet. Gisteren zowaar 8ºC! Dus eigenlijk valt het allemaal wel mee. De kachel is aan en het is behaaglijk in de keuken. Nu nog het lek bij de panelen ontdekken, waar ik al een vermoeden van heb waar het zit, en we zijn weer terug in business.

Likeur

links kalua, rechts mandarijnen likeur

In LDF kon je iets meer dan een jaar geleden nog pure (96%) alcohol kopen, zo over de toonbank. Dat zit er nu niet meer in. Begrijpelijk, om misbruik te voorkomen. Wel kun je de zg Alcool spécial pour fruits spiritueuse (inmaak alcohol) krijgen van 40%, een absoluut neutraal smakend goedje. Meer correct, er zit geen smaak áán. Echter, ook bijzonder geschikt voor het maken van likeuren. Ruim een jaar geleden ben ik namelijk begonnen mijn eigen likeuren te maken. Mandarijnen likeur en Kalua zijn wel mijn favorieten. Schenk ik uit aan de gasten als we extra zwaar getafeld hebben. Het geeft veel voldoening je eigen kraak en smaak aan een likeurtje te kunnen geven. Het is leuker het zelf te maken dan gewoon een fles uit het schap te halen. En geloof me, het interwebz staat bor-de-vol met recepten voor allerlei likeurtjes.
Met een fles alcool de fruits van 40% kun je twee liter likeur maken. Nog wat rietsuiker, honing, vruchten, andere ingrediënten en klaar.
Dubbele pret is dat, want je moet tijdens het proces natuurlijk wel telkens een paar druppels proeven. Ik heb nu 3 liter mandarijnen likeur, het is nog een beetje troebel, daarom moet het spul nog een maand of wat in het donker staan om te rijpen en bezinken. Dan kan het gesiphoneerd, en in een mooie fles gedaan worden. Het recept staat - hier. Met deze laatste batch heb ik het suikerwater gebruikt dat van het konfijten van de mandarijnen af kwam. Het heeft een veel sterkere mandarijnen smaak aan het brouwsel gegeven. Ik zal het recept een dezer dagen op de site gaan aanpassen.
Dit keer niet alles in de blender aan gort gemalen maar van te voren de vaste stoffen eruit gefilterd met een theedoek. Was een truc van Fannie. Gewoon in de theedoek gieten en uitwringen. Werkt perfect. De troebelheid is dan ook een stuk minder dan normaal. Nu zou je nog verder kunnen gaan door een fijnmaziger doek te nemen of zelfs iets als kalk toe te voegen, maar zo vind ik het prima.
De essence voor de Kalua is ook al klaar, moet alleen nog de alcohol bij. Dit keer heb ik de koffie niet in laten koken om te kijken of de koffie smaak dan wat subtieler wordt. Vorige keer gebruikte ik rum van Martinique als alcohol, dat kwam mij toch iets te scherp over. Dit keer weer met de neutrale alcohol. Ook hier maak je van 1 liter basis 'essence' twee liter likeur. Opvallend is dat er ongemerkt toch nog een boel "stof" in de koffie zit, dat wil je er graag uit hebben om een heldere drank te krijgen. Oplossing: een paar weken laten staan, decanteren en klaar. Daarmee ben ik voor de zomer wel weer gedekt aan likeuren.

Stoken

bron: Cuerva distilleries

Kom ik terug op het onderwerp alcohol. Graag zou ik iets sterkers hebben zodat alles niet zo verdund zou worden. Voor informatie ga je nu eenmaal op het interweb zoeken, over de sterkte en recepten van likeuren. De echte Cointreau heeft toch al snel 40%. Zelf kan ik tot de 30% komen als ik heel weinig vocht gebruik in de essence. De oplossing wordt toch al snel een kwart liter water verdund, die heb je wel nodig om de suiker op te lossen.
Met de Nederlandse mannen hier heb ik het wel eens over het maken van cider volgend seizoen. Van de appels uit onze eigen boomgaard dan. En het zelfs tot een soort of Calva(dos) stoken. Uiteraard is iedereen enthousiast. Helaas is dat Calvados stoken (zonder vergunning) illegaal, de boetes zijn bepaald niet kinderachtig. Daar komt nog bij dat er tijdens de gisting, niet in het minst het stoken, een zeer specifieke geur wordt verspreid. Iedereen kan buiten ruiken waar je mee bezig bent. Niet zo handig dus. Ik vraag me dus af of er een legale manier is om aan sterkere alcohol te komen.
Vriend Wim kwam al snel met het idee om uit de goedkoopst mogelijke wijn de alcohol te halen met een refractie kolom, krijg je puur spul van zonder bijsmaak. Dat klinkt op zich vrij eenvoudig. Maar is het legaal? Ook niet, je mag blijkbaar geen alcohol stoken uit wijn. Wel als je het via de communale stokerij doet, naar verluid. Je betaald dan accijns naar het gewicht van je fruit en zo. Hoe het met het destilleren van wijn gaat weet ik niet. Minder spannend maar wel veilig. Hoef je ook de apparatuur niet aan te schaffen.
We hebben het er dus regelmatig over hoe zo'n destillatie kolom er dan uit zou moeten zien. Gewoon uit nieuwsgierigheid, begrijp me goed ;=)

bron:Hillbilly Stills

Zo dus. Deze jongen maakt in één run 98%, of daar in de buurt. De alcohol komt uit een brouwsel van mais en gist. Zoek in YouTube maar eens op Hillbilly Stills. In de US mag je wel stoken als het voor brandstof in je auto bedoeld is. Je begrijpt dat het bouwen van destillatie kolommen weer een hoge vlucht heeft genomen in die contreien. Met veel geblader op het web doe je allerlei kennis op. Een prima gelegenheid m'n scheikunde weer eens op te halen. Voorbij komen dingen als Mollen en zuurbruggen, Kw's b's z's, evenwichtsvoorwaardes, de constante van Courvoisier, hé en een titratiecurve, isotroop... Pure nostalgie van de 70-er jaren. Met die opgefriste kennis kan ik nu weer uitrekenen hoeveel liter pure alcohol je uit tien kilo suiker kan halen. Goh, en hoe kun je nu bepalen of je met Ethanol (eten) of Methanol (mijden) te maken hebt; dat is dan weer iets met de Ph waarde bepalen en titreren. Hoe zie je dat er eigenlijk geen Ethanol meer in de vloeistof die uit je kolom komt zit... Razend interessant allemaal.

Maar nu de hamvraag: kun je ook een micro destilleerkolom maken? Eentje van een 50cm hoogte, waarmee je even snel 5 liter wijn kan kraken. Uit 5 liter van 12% krijg je minimaal 500ml pure alcohol. Een die ook nog gewoon onder je afzuigkap past? Ja dat kan. Iets met een kleine kolom gevuld met knikkers op een ordinaire kookplaat. Hé dat biedt perspectieven. Maar ja, linke soep hè, t'is illegaal. Voorshands maar eens verder zoeken naar sterkere legale alcohol. Of leren met minder vocht de essences te maken. Kan natuurlijk ook.
Je bent er maar druk mee, en de to-do lijst wordt langer en langer. Volgend jaar daar maar weer eens een deuk in slaan.
Heb je eenmaal sterkere alcohol dan bieden zich ineens meer mogelijkheden aan. Wie kent die film Parfum? Een grapjas probeerde een liefdes elixer te maken door de essence uit jonge vrouwen te "destilleren". Mooie beelden uit de Provence en boordevol info over het uit rozen en lavendel halen van etherische olie. Met sterke alco kun je uit de lavendel (van eigen kweek) de etherische olie halen, of essence uit de mandarijnen zonder te koken, net zo makkelijk. En dat ruikt dan weer lekker in de kamers. Kun je van die verdampers van keramiek maken en de olie erin doen. Heb ik ook al in mijn schetsboekje staan, dus die komt er echt wel.

VEILING
Iets heel anders nu. Al jaren heb ik een redelijk uitgebreide mail wisseling met iedereen en nog wat over alle mogelijke onderwerpen. Wat wil het geval, sinds enige tijd klaagde een van mijn contacten voortdurend dat ie geen PDF kon openen of de spellingchecker niet kon starten omdat zijn WebTV toetsenbord gedeeltelijk de geest had gegeven. Toen ik hem een PDF-je stuurde over een van zijn geliefde onderwerpen (atheïsme) met een onderzoek van de IEU en hij weer terug kwam met dat ie dat niet kon openen was ik het zat. Eens kijken, wat is dat dan voor iets speciaals, hm iets met veel knoppen en bluetooth. Maar het ding kostte nog geen 20$, waar hebben we het over dacht ik. Zo veel ergernis bij hem en de andere penpals, maar nee, toch gewoon op iets kapots blijven doorgaan. Ah, hij is bijna jarig, een mooiere smoes had ik niet nodig. Zou ik hem beledigen als ik er eentje voor hem bestelde? Toch maar: zo gezegd zo gedaan. Uiteindelijk kom ik op eBay terecht waar nota bene een veiling voor dat toetsenbord aan de gang was. Ha, 'spannond' denk ik dan. Dus ik druk wél op de knop hebben, maar wacht nog éven met betalen. Zo'n veiling begint met een vaste voorraad, zeg tien, en tijdsduur. Dan kunnen mensen bieden, net als bij een echte veiling. Hoe langer de veiling duurt, des te lager wordt de prijs. Dus ik wacht nog even dacht ik, krijg intussen wel een bevestiging dat ik er eentje 'gewonnen' heb, de prijs is al gezakt. Ik wacht nog een dag. Dan kun je pech hebben en je hebt geen deal. Maar dit keer had ik geluk. Voor nog geen 10$ scoor ik een keyboard van 20$. Daarmee zijn de verzendkosten weer terug verdiend. Hop betaalknop ingedrukt en bingo. Maar ja ik zit in LDF en Neil in USA. Transport kosten zijn ineens 34 flappen. Via paypal kon je toch je shippings adres nog veranderen? Yesss, de vrachtkosten gingen terug naar 9$, nóg een heel bedrag. Een voordeel, het ding hoeft niet via de US naar LDF en weer terug.
Twee dagen later kreeg ik een blij verrast mailtje met dat er een nieuw KB was afgeleverd. Hoe kon dat nu, en wie is die afzender LMQRxx. Het kwartje viel snel, gelukkig was ie niet beledigd en nam zijn vroegtijdig verjaardags cadeautje met dank in ontvangst.
Dan ondervind je aan den lijve hoe klein de wereld is geworden met dat internet. Vanuit je luie stoel bestel je een dingetje aan de overkant van de plas, en het wordt keurig afgeleverd op een adres waar ook ter wereld, soms bijna op dezelfde dag. Daar kan niets ter wereld tegenop. Dat heb ik vaak met de boeken die ik bestel. Waar het ook vandaan moet komen, uiteindelijk vind je het leesvoer in je brievenbox naast de deur. Zelfs potten en pannen, teevees, tapijten, een kerststol, alles, alles, is tegenwoordig via het internet te koop en wordt keurig bij je deur afgeleverd. In mijn geval zijn soms de portokosten hoger dan de prijs van het boek. Veelal via Amazon bestel ik 2e hands boeken voor een prikkie, de laatste was 1 cent! Portokosten 3.95, om je te bescheuren.
Over de wereld is klein geworden. Ik kan me nog een akkefietje herinneren uit de jaren 80 om een setje muntjes van Saudi Arabië te bestellen. Eerst een luchtpostbrief er heen, dan een postwissel kopen op het postkantoor, een maand of wat wachten en dan kwam er bericht van de douane dat er een pakketje vrij van invoerrechten lag te wachten op het uitklaringskantoor in Rotterdam. Persoonlijk ophalen en dit bewijs van kennisgeving meenemen graag. Dat is nog eens nostalgie. Die muntjes maken nog steeds deel uit van mijn verzameling hedendaagse munten. Geen zier waard maar leuk om munten van alle landen van de wereld te verzamelen. Daarom, voor mij was het wel jammer dat al die nationale munten verdwenen met de komst van de euro.

Spraakles

Van de week scoorde ik weer een uurtje spraakles. Hoe dat gaat?

De telefoonterreur aan het einde van dit jaar is gewoon niet normaal meer. Per dag wordt je minimaal tien keer op alle mogelijke tijden gebeld door een belcomputer. Dat is voorzien van een computer programma met een database aan telefoonnummers in z'n rug en dat begint dan nummers te draaien. Nu heb ik het zogenaamde "secret" (onbekend of gemaskerd nummer) al laten blokkeren, merkwaardiger wijze moet je daar ook nog voor betalen, dus herken ik vrij eenvoudig of het een telefoontrol is of niet. Onwijs. Maar als hetzelfde nummer je zes keer per dag belt, en je daardoor iedere keer uit je dromerijen opschrikt, wordt het me teveel. Het hield maar niet op. Oh ja , je kunt je ook nog op de oranje - bel me niet - lijst laten zetten die callcenters moeten respecteren, zodat ze je niet meer bellen. Het grappige is dat die lijst je maar een jaar beschermd, waarna het gebel weer begint. Daarmee weten echter de beheerders van de telefoonlijsten 100% zeker dat het een goed nummer is, en die kennis is goud waard. Dus verdubbelen ze hun inspanning om je aan de lijn te krijgen voor een leuk gesprek.
Nu zijn er drie, of meer taktieken om je op de zwarte lijst te krijgen: die niet meer bellen, kost alleen geld lijst.

• Je begint een gesprek en houd ze zo lang mogelijk aan de praat zonder ze tegen je in het harnas te jagen. Uiteindelijk geeft de callcenter trol het op en wordt er soms zonder goedendag te wensen opgehangen. Als je dit vaak genoeg doet vermindert het bellen merkbaar.
• Je begint heel enthousiast te doen over het product, dat je erg veel belangstelling hebt in wat ze aanbieden, en of ze alsjeblieft langs willen komen om er over te praten. Zonder enige verplichting overigens hè!
• Deze heb ik nog niet uitgeprobeerd maar werd me door anderen aangeraden. Speel de hysterische telefoon eigenaar, begin een krankjorum verhaal over je problemen, enge ziektes, en wat er maar in je opkomt aan debieliteiten. Probeer wel je lachen in te houden anders verraad je je zelf en is de grap eraf. Iedere keer dat de call trol weer terug gaat naar het onderwerp van verkoop begin jij weer over die zweer, je hartaanval, je dochter die glassplinters op heeft zitten eten... Binnen een minuut hangen ze op volgens de aanbieders van deze taktiek.
• Tenslotte kun je nog de onnozele uithangen en steeds dingen niet begrijpen. Ze alles laten herhalen doet ze ook zeer snel ophangen. De kans dat je op een niet meer bellen lijst terecht komt is volgens mij niet zo groot.

bron: sapienstoonz.blogspot

Ach je moet er lol aan hebben en het kost je misschien een beetje tijd. Maar zie het als het trollen van de trol. Wel beleefd blijven hè. En vriendelijk. Schelden helpt niemand, is ook onbeschoft. Immers zo'n trol zit daar ook maar in opdracht van z'n baas die telefoon vol te blazen. Het is vaak een student of een part time buurvrouw die een paar centen probeert bij te verdienen. Persoonlijk vind ik de tweede taktiek het leukste. Er komen in deze stille en barre tijden immers mensen bij me aan de keukentafel een privé les Franse spreekvaardigheid geven. Een leerzame ervaring vind ik dat altijd weer. Zonder dat je je huis uit hoeft heb je zomaar een uurtje spraakles te pakken. Een bakkie doen is altijd leuk, en soms gaat het gesprek over totaal iets anders dan waarvoor de man is gekomen. Dames zijn veel vasthoudender aan hun verkoop praatje, en haken vrij snel af als ze in de gaten krijgen dat er niet gescoord gaat worden. De mannelijke kant van de wereld bevolking is wat nieuwsgieriger en gaat vaker wel dan niet een gesprek aan.

Zonnepanelen
Dit keer ging de spraakles over zonnepanelen. Normaal ga ik niet zo uitgebreid in op een spraakles. Maar dit keer was het iets ter overweging. Een goed bod waar beide partijen voordeel aan hebben. Helaas liep het anders dan ik gehoopt had. De deal is als volgt. Ze installeren zonnepanelen op je dak, zonder kosten voor jou. Zij hebben alleen je dak nodig. Na acht jaar geven ze 120 euries per maand huur voor de plek op je dak. Dat is precies de deal waar ik op wachtte. Eerst gaan zij de investering terugverdienen op eigen risico, en daarna eerlijk een huur betalen.
 Dat klonk toch echt redelijk, goed voor het milleu, en goed als signaal functie naar de rest van de wereld, oké het dorp dan.

MAAR

De deal

Zoals altijd bij deze fantastische deals zit er een addertje onder het gras. Het is gewoon een sport om die te ontdekken. Een hele vragenlijst werd er afgewerkt, en allerlei condities werden gesteld. Fijn, ik ben op retraite, ja dàt had ik niet moeten zeggen, anders had ie gegarandeerd ook nog naar mijn loonstrookje gevraagd. Absoluut zeker moest ook madame bij het gesprek zijn, waar was zij? Als het een SCI betrof moesten ook alle papieren boven water. Ook de belastingaangifte, trouwacte of PAC...
 De rest van het rijtje heb ik niet gehoord, want bij ieder punt wat niet klopte of niet in hun kader pastte, moest de leraar met zijn baas bellen. Je hele hebben en houen wilden ze weten. Dat ging me toch iets te ver. Ik vroeg of dat allemaal wel nodig was, omdat zij toch alleen maar die paar vierkante meter wilden hebben om hun ding te doen? Op een gegeven moment gaven ze het op omdat er teveel ontbrak (of vond ik dat ze er, in het privacy kader, niets mee te maken hadden).
Telkens weer viel ook het woord kandidaat. Ik zou dan kandidaat worden om door hen een installatie op het dak te mogen laten plaatsen. Ze zouden een kandidaads dossier samenstellen en meer van dat soort uitspraken. Een soort paaien was dat, zodat de klant zich vereerd zou voelen dat er een installatie op zijn dak geïnstalleerd zou worden. Ja gekke Henkie, onzin natuurlijk. Gewoon een puur commerciële aktie. En wat dan nog.
Toen ik hem vertelde dat een soortgelijke installatie in NL nog geen 5000 euries zou kosten, en ik dat binnen de drie à vijf jaar zou terugverdienen, keek hij mij met grote ogen en wijdopen mond aan. Toen kletste hij zijn mond zogenaamd voorbij door hun inkoop bedrag te noemen van 14000E. Dat zal wel. Als jullie dat in die grote hoeveelheden per container inkochten was dat bedrag voor een 3000 WpH installatie ongeloofwaardig. Ja, klonk het, we kopen alles in Duitsland in. Hij zei nog iets over de superieure kwaliteit, de garantie, de vlotheid waarmee alles geïnstalleerd zou worden. En de gelijkrichter/omvormer die van supérieur Frans fabricaat was. Niet mijn zorg die kwaliteit en garantie, dacht ik nog, hun probleem en risico. Eigenlijk was het best een goede deal, jammer dat het niet doorging.

Rekenen

Toch even doorvragen hoe het financiëel dan in elkaar zat, enkele vragen had ik er naturlijk al wel slinks door gemixed. Maar nu de hoed en de rand. Na veel trekken, waarom doen ze daar altijd zo geheimzinnig over, kwam het volgende boven tafel. Ten eerste bestaat er iets als het credit d'impots voor een bedrag van maximaal 7000 euries in vijf jaar per belastingplichtige. Aha, daarom wilden ze dus een copie van mijn belastingaangifte hebben. De terugkoop regeling in LDF is erg gul. EDF (soort Nuon) koopt een KWh terug voor 31 cent, jij betaald 6 cent / KWh. Met een installatie tot 9Kw levert je dat bij het plaatselijke aantal zonuren minimaal 1800 euries per jaar op. De credit d'impot rechten draag je dan aan die firma op voorhand over, net zoals de terug koop rechten door EDF. Tot nu toe alles redelijk. Na acht jaar staat de teller voor de leverancier op ruim 21K euries. Een nieuwe termijn voor de credit d'impot is dan ook al aangebroken en dus scoren ze opnieuw 7000 = 28K. Voor beide partijen is dat een gouden deal dus. En na acht jaar vang jij 12 x 120 = 1440 euries per jaar voor de huur van je dak. Dat komt voor ons neer op 12 jaar gratis stroom. De deal ga je voor 20 jaar aan. Wel, we zijn tegen die tijd dan 80 en waarschijnlijk allang verkast, maar dat mag de pret niet drukken. Daar zal best wel iets over in de kleine lettertjes staan, en terecht.
Misschien dat er over een jaar of wat opnieuw een poging gedaan kan worden, of dat ik zelf iets installeer in de wei. Die 5000 euries heb ik er in een jaar of drie, vier wel uit. Stroom zat nodig, die oven voor de keramiek vreet 3x7 KWh, de kookplaat is 7 KWh, koelkasten, zwembadpomp, circulatiepomp, boilers. Je zou bijna zeggen gaan met die banaan.


Leuk om even te bekijken: fayence de Longwy een plaatsje in noord Frankrijk direct onder luxemburg.

Wijsheid van de dag:
Most of the things worth doing in the world had been declared impossible before they were done. 

Paspoort

In LDF kun je je niet vroeg genoeg voorbereiden op een administratief proces. De informatie door instanties aangeboden is vaak gesteld in onbegrijpelijke ambtelijke taal. Je bent er ff flink druk mee voordat je precies van de hoed en de rand weet. Zelfs met de encyclopedie van de Franse taal kom je er soms ook nog niet uit. Geloof me het is geen onwil van de man die je aan de lijn krijgt, of de vrouw aan de balie, die willen je echt graag helpen. Een vriendelijk woord en een oprechte vette glimlach doen wonderen. Ik stel me dan ook, zo "ontwapenend" mogelijk op. Zo van ik weet het ook niet allemaal, s'il vous plait help me want ik wil het zo graag correct doen. Dat zijn twee toverwoorden hier in LDF: helpme en correct. Dat gesteld in de goede vorm, de etikette volgend - respect voor de ambtenaar - en vriendelijk uitnodigend, een tikkeltje wanhopig zelfs, en voilá! Ze smelten als boter voor je: "Eindelijk iemand die onze positie begrijpt," zie je ze dan denken ;=) Het moet er natuurlijk niet te dik op liggen, goed gedoseerd zijn en je moet het menen. Of op zijn minst jezelf ervan overtuigd hebben dát je het meent. Op dat moment.

Twee voorbeelden die je als burger geregeld overkomen.

Belastingformulier
Nu moet je van heel goede huize komen wil je een Nederlands belasting formulier zonder haperen kunnen lezen. Je moet al wel haast een Einstein zijn wil je de Franse belastingaangifte vlekkeloos kunnen invullen. Dus ga je proberen hulp te krijgen, of op zijn minst uitleg. Nou! Probeer maar eens opheldering te krijgen over een belastingaanslag, of waarvoor die belasting überhaupt voor bedoeld is. Aan de balie van het belastingkantoor komen ze met een verhaal, als uitleg bedoeld, dat precies letterlijk het verhaal is zoals dat op het formulier staat. Wat heb ik daar nu aan, denk je dan. Ik besluit te bellen naar mijn vriendin op het kantoor in Luxeuil. Van te voren besef ik dat dat in dit geval een zinloze oefening is, maar voor een gratis spraakles ga je tot het uiterste, nietwaar? Opnieuw een vreemd onsamenhangend verhaal in "newspeak" waar ik eigenlijk geen touw aan vast kan knopen. En dat ligt nu een keer niet aan mijn tekortschietende kennis van de Franse taal, vind ik. In dit geval was het een gevalletje van: ïk versta u wel, maar begrijp u niet." Weer werden de volzinnen herhaald zoals die op het formulier staan. Wat heb ik daar nu aan dacht ik weer. Op mijn verzoek het in haar eigen woorden te vertellen omdat ik nu eenmaal een étranger was, kreeg ik een stamelend antwoord dat het haar erg speet maar dat ze dat niet kon. Althans daar kwam haar antwoord op neer. Ze verwees me naar de site d'impots de France. Alsof ik daar al niet had gespit.
Wellicht kan iemand een Engelse of mooier een NL versie eens een keer op het net plempen? Eentje met annotaties, verwijzingen, referenties, links etcétéra. Het liefst in simpele Jip en Janneke taal. Daar gaan duizenden Nederlanders in LDF van genieten.

Paspoort
Het tweede voorbeeld is wellicht wat actueler. Hoe vernieuw ik mijn paspoort. Geen taal problemen dit keer, meer van waarom moet het zo als het gaat. Mensen moeten onnodig veel reizen, het duurt erg lang, veel gedoe, en van die website klopt geen zak..
Enter: the interwebz. Met een verwaarloosbare omweg kom ik op de site van het consulaat in Parijs terecht en schrik me te pletter. Wat een chaos! Of zou de redactie van die site ook al besmet zijn geraakt met het Franse desinformatie virus? Fransjes zijn er namelijk kampioenen om essentiële informatie goed te verstoppen op hun site. Daar heb ik een prachtig voorbeeld van, maar dat is hier niet relevant.
Met veel te veel keren klikken kom ik uiteindelijk op de informatiepagina waar het om gaat. Of misschien ook niet. Eerste vraag: waar moet ik op die website zijn om mijn paspoort te vernieuwen? Let wel het is december 2012! Daar gaan we.

Eerst ff een Interlude, om je in de stemming te brengen, het is een van de beste uitvoeringen van het Nabucco slavenkoor (Verdi) die ik gehoord heb.

Op de overheid.nl site kom je in een moeras terecht. Soepzooi dus. Hop, Google dan maar. Via een forum krijg ik de gezochte relevante info, ff naar beneden scrollen en daar is een link.

Klik, hé pagina niet gevonden. Maar ik ben wel op de site van het consulaat beland. Ziet er een beetje gedateerd uit. Ik klik op de producten en diensten tab.

Ok, procedure, dat is normaal. Rechts zie ik iets als afspraken systeem, hmm. Ik klik eerst op procedure en locatie. Klik.

Hé, wat doet die informatie paspoort aanvragen via consulaten daar, oeps en ze gaan sluiten in 2013. Ach ja, bezuinigingen. Even kijken of die info klopt. Lyon ligt gunstiger voor me. Klik.

Vallen me twee dingen op. Het zou toch veel beter staan dat een consul een email adres als consulat.lyon@minbuza.nl zou hebben, of zo? Niet professioneel. En twee: zouden paspoorten dan nog steeds via Lyon aangevraagd kunnen worden? En, wat voor het consulaat een beter visite kaartje en mooier zou zijn: waarom heeft Lyon niet diens eigen web pagina? Dat kan beter. Ik ga terug naar de beschrijving van de procedure. Klik.

Ik doe klik op vervolgaanvraag. En kom een stuk verderop op de pagina bij deze informatie:

Hé, weer die info over Lyon en zo, zou het dan toch...? Dat blijkt niet helemaal juist te zijn. Gewoon om te testen, klik. En ja hoor weer die Lyon pagina. Wat nou! Ik ga weer terug naar de pagina om het formulier te downloaden. Een nieuwe pagina. Ik doe klik.

Duidelijk, ik heb een PDF-je van 2 pagina's. Hierna loopt het spoor eigenlijk dood. Dan zou een button wel handig zijn om weer naar de goede pagina te komen als je het pdf-je hebt gedownload. En stond er ergens niet iets over een afspraak maken. (button?) Ik klik op pagina terug, scroll naar boven en klik op afspraak maken. Het volgende leesvoer komt op mijn schermpje:

Dan klik ik op het woord Kalender zoals aangegeven.

Ik klik op de maand februari en krijg een agenda scherm. Ziet er mooi strak uit. Hé zou je op 1 januari een afspraak kunnen maken?

Jawel hoor! Even terug. Er staat in de toelichting dat je maximaal 3 maanden van te voren kunt boeken. Dan valt februari toch echt binnen de grenzen dacht ik. Als ik op januari klik dan heeft februari ineens wel boekings mogelijkheden. En 1 januari is terecht geblokkeerd. Nog ff een fake aanvraag op 1 januari doen, dat kan. Zouden ze me dit in dank afnemen? Afijn ik vul wat DA gegevens in. Als je geen mobiel hebt geef je gewoon een vastnummer op. Na een paar seconden komt van het systeem een bevestiging:

U zult binnenkort een e-mail ontvangen waarin wordt aangegeven hoe u ZELF de afspraak kunt bevestigen.
De afspraak wordt pas geldig nadat u deze BINNEN ZES UUR heeft bevestigd.
Indien u dit niet doet wordt uw afspraak automatisch door het systeem GEANNULEERD!

Waarom dat zo kort moet zijn: 6 uur. Daar zou ik, als ik de beheerder was, eens naar de statistieken gaan kijken om te zien of dat wel nodig is. Ze zijn bovendien maar 5 uur open, ruimte zat om die periode op te rekken en dan 's nachts om 2 uur of later alle onbevestigde afspraken wissen. Je kunt ook in de stats zien op welk tijdstip van de nacht er eigenlijk geen verkeer is op de server. Opschonen van vervallen afspraken is dan wel weer een goed idee. Je kunt overigens niet in het verleden boeken, ook goed.

Conclusie
Het is een uitdaging, die site van de NL ambassade in Parijs. Het werkt wel allemaal, maar ik weet zeker dat dat veel beter kan. Er is meer dan 11 keer geklikt, 2 keer moet je terugkeren op je schreden en minstens een keer is er een dood spoor. Er kloppen minimaal 2 links naar pagina's niet, op minstens een pagina is zowel de kop als de text zelf identiek. Niet overal is de opmaak uniform. Bovendien lijkt de informatie verouderd, klopt misschien maar half, of informatie wordt dubbel getoond.
Deze site is duidelijk geen visitite kaartje van het ministerie van BuZa. Er moet toch wel en bedrijf te vinden zijn die iets beters kan neerzetten dat er veel gelikter uitziet (lees moderner) en waar je als bezoeker niet een tiental keren hoeft te klikken en niet verdwaald? Een content management systeem is nu eenmaal minder geschikt voor interactief werken met de bezoekers.

Over die biometrische zaken in je paspoort die men op een paar meter afstand kan uitlezen (identiteits diefstal), en die chip die al gekraakt was voordat deze in het pp terecht kwam zal ik het maar niet hebben. Volgens mij heeft de TUT of TUD zich daarover eens druk gemaakt. Dit bewijst eens te meer dat informatiseringsprojecten en de overheid gewoon niet goed samengaan. (zie: onderzoek Computable over slaagkans van projecten bij de overheid mbt haalbaarheid, binnen budget, en op tijd klaar)

Vraag me af of het in bijvoorbeeld de USA ook zo is op die consulaten site. Uit pure nieuwschierigheid ff gekeken. Ook weer niet om over naar huis te schrijven. Waarom kunnen dat soort dingen niet gestandaardiseerd worden?

update: 14 dec 2012
Vanochtend stond er een bericht op nederlanders.fr dat er toch paspoorten via Bordeaux en Toulouse aangevraagd kunnen worden. Meteen in de pen geklommen en gevraagd of dat zo was. Een gerucht, kwam een mailtje binnen een paar uur terug. Heel netjes en supersnel. Dus daarvoor bedankt en het mailtje op nederlanders.fr gezet.

rectificatie
Het tweede mailtje was om mij (indirect) te wijzen op mijn fout. Dat had ik niet goed gelezen (31 okt 2013. stond er en niet 2012 zoals ik dacht te lezen, excusé moi) Dus die info van de ambassade klopte wel degelijk. Mijn fout, en heb meteen de tekst in de blog aangepast.

high-low tech

Het is zondag. Zondag is altijd een lui-lekker dag. Lekker lang in bed liggen met een bak koffie, brunch in bed, muziekje op (internetradio op Chopin gezet), wat boeken bij de hand, een blocknote, lekker kletsen met mijn lief. Ah, echt Victoriaans in je kamerjas met een boel kussens in je rug overeind zitten en zo een groot deel van de dag doorbrengen.

Belle Epoque

huis ontworpen door Gaudi

In mijn schetsboekje ontstaat een nieuw ontwerp voor een huisje. Een beetje naar de stijl van de Belle Epoque - ergens tussen de 1890 en 1920 - Nouveau Art of Jugendstil, net hoe je het wil noemen. Gisteravond stuitte ik op een artikel daarover. Dan gaan de vingertjes weer over het toetsenbord, en via de zoekmachines kom je dan aan plaatjes, filmpjes, nog meer artikelen, en het ontstaan van de stijl Nouveau Art. Dat was zo'n beetje in de geest van: het roer om, maar dan in de kunst en architectuur. Weg ging het van de klassieke vormen. Terug kwam een soort fusie van vormen die je in de natuur vind en daar een stilistische draai aan geeft. Gaudi (filmpje), een van mijn favorieten, gaf daar weer zijn geheel eigen interpretatie aan. Nu zouden we zijn stijl organisch noemen. Hij werkte heel veel met keramisten samen die de bekende daklijsten, schoorstenen, betegeling, en het basis materiaal voor diens mozaïken maakten. Een van de meest bizarre dingen in Barcelona is het onvoltooide Parque Güel. Het was een project dat begon als een woonwijk voor rijken, maar het enige dat er staat is een zeer bijzonder terras en twee huisjes.
Op de twee opvallende huisjes bij de ingang van Parque Güell (filmpje of slideshow) in Barcelona zou je bijna het etiket Hans en Grietje huisje opplakken. De Nouveau Art beweging heeft zeer zeker een drastische omwenteling in de kunst veroorzaakt.

Stijl
De Parijse metro ingangen zijn bijna allemaal in de Art Nouveau stijl.
Deze stijl heeft als basis gediend voor veel dingen in de omgeving van LMQR. Dat kan je bijv. zien aan balkonnetjes van huizen en aan prachtige ijzeren smeedwerk van poorten. Wel, zo heeft iedereen zijn voorkeuren en liefdes. Dit is de mijne qua stijl, en dat uit zich ook in mijn eigen keramische huisjes. Prachtig vind ik ook de talloze mozaïeken die Gaudi ontworpen heeft. Ook hier is het: zoiets spreekt je aan of niet. Gelukkig vindt niet iedereen alles even mooi. De een noemt het kitsch de ander kunst. Als al die stromingen, kleuren en voorkeuren zouden verdwijnen, zou dat erg saai worden. Ik stel me daar het rijtjeshuis syndroom bij voor. Alles is gelijk, eender, hetzelfde. De variatie is weg gecultiveerd, en er is een grauwe eenheidsworst ontstaan waarbij het minste geringste detail is voorgeschreven. Niemand die het opvalt, iedereen tevreden. Of toch niet?

Kunst?

Parque Güell

Dat is precies wat zo boeiend is in de wereld van creativiteit. Onophoudelijk ontstaan er weer andere stromingen, komen er nieuwe materialen, nieuwe technieken die geprobeerd gaan worden. Fascinerend!
Grappig is ook als je mensen over kunst hoort praten. Ze hebben er allemaal verstand van alsof ze er voor hebben gestudeerd. De hamvraag is of je van kunst verstand moet hebben om het te waarderen, dat geloof ik dus niet. Kunst - of kitsch zo je wilt - ontstaat uit emotie. Daarmee wordt een creatie beoordeeld.
Zo maakt Paul (blog) zeer bijzondere foto's van de omgeving waar hij woont in LDF, en van dingen die hij meemaakt. Die vindt je mooi of niet, ikke wel. Wim maakt platen in een geheel andere stijl. Ook schitterende foto's. Is het een of het andere dan mindere of hogere kunst? Het spreekt je aan of niet, dat is eenvoudigweg de hamvraag. En heel af en toe wordt iemand dan hebberig en hangt het aan diens muur of zet het op diens kast. Dat is mooi. Je weet dan dat iemand daar elke dag naar kijkt en ervan geniet..

Oeps, ik dwaal af.

HIGH-LOW
Het thema van vandaag is hightech en lowtech. Iets waar ik, vooral in de winter, dagelijks mee te maken heb. Om het uur een paar blokken hout in de CV kachel mikken om het warm te houden, terwijl je je blog aan het tikken bent op een portable compjoetertje. Leven in die twee werelden geeft een zeldzaam gevoel van onthechting.
Bijna vijf jaar geleden draaide ik aan een knopje en, hop het was warm. Meestal deed de voor ingestelde thermostaat toch wel het werk. Computers stonden altijd en overal aan, dat tweede scherm waar ineens zoveel over te doen is, hadden wij al jaren geleden aan onze tevee gekoppeld. Ook in de keuken hing een computerscherm aan de muur. Handig bij het koken en discussies aan tafel. In de WC zat ook een aansluiting op het netwerk. Maar dat was meer als gadget bedoeld en om de gasten een beetje te stangen. Printen deed je vanuit je stoel, twee verdiepingen hoger spuugde de printer het velletje eruit. Alles automatisch, en het deed 't eigenlijk altijd. De keren dat het internet in een jaar eruit lag kon je op een hand tellen. Dingen om je heen gingen automatisch aan of uit. Kortom, het leven viel je niet lastig met banale dingen.

Hoe anders is het leven nu. Nu is het ieder jaar weer een nieuw avontuur om hout te kappen, kloven en zagen, het huis in te kruien, de as afvoeren... Anders heb je het koud in de winter. Je moet ook dingen inslaan als brandstof voor de maaiers, aanmaakspul voor de kachel. Dat maakt het leven hier wel speciaal. Je wordt met je neus op de feiten gedrukt dat alles niet meer zo vanzelfsprekend is, en dingen soms niet werken zoals dat hoort.
Om onverklaarbare redenen klapt dan de solar farm eruit. Al beschouwend denk je dan: veel te high tech in een wereld als deze. Hoe meer er dingen aangestuurd moeten worden des te groter is de kans dat het misgaat. Met andere woorden het moet simpeler, directer. Meer low tech, hoewel zo'n solar farm voor de gemiddelde man in de straat dan nog steeds hightech kan zijn. Zodra Wim het met me eens is over versie drie dan ga ik het zo dan ook in elkaar schroeven. In het voorjaar buigen we ons dan wel over het bedrijfszekerder maken van de schakelboom zoals die bedoeld was.

Badhuis
Lowtech is ook het eerste dat in me opkwam toen ik vorig jaar over ons badhuisje begon na te denken. Fannie wilde er ook een bubbelbad van maken. Was ik eigenlijk niet zo'n voorstander van. Zoiets met grote pomp, stroom nodig om te verwarmen, gecompliceerd en geen low tech. Eenvoudig is beter is mijn credo. Wat beweegt of moet bewegen heeft een grotere kans dat het stuk gaat of "het niet doet".
Bij zo'n ontwerp rijzen er altijd vragen over zaken die je niet kent of weet. Enter: het interwebz. Immer beschikbaar met allerlei suggesties en oplossingen voor het een en ander. Van Romeins badhuis tot houtgestookte sauna met alles wat er tussen ligt. Het uiteindelijk ontwerp moet je toch echt zelf doen. Al pratend kom je samen tot een soort van gebruikerseisen, die af en toe bijgesteld worden. Van jacuzzi tot Japans badhuis. Van modern tot klassiek. Welke materialen, welke techniek, wat, hoe, maar vooral wanneer. Er moet namelijk echt een keer een klap op de ontwerp plannen komen en met het bouwen worden begonnen. Moeilijk gedoe met vergunningen wil ik toch wel vermijden. Iets wat zonder vergunning gezet mag worden heeft de voorkeur.

bron: travel-japan.jp

Fannie en ik hebben het er al een paar jaar over: een jacuzzi en misschien een sauna. Die moeten er nu toch echt komen vinden we. Vanochtend las ik over een super efficiënt houtgestookt kacheltje. De associatie met de sauna is dan snel gelegd. Een houtgestookte sauna lijkt me eerlijk gezegd wel wat. Fannie vond die infra rode toestanden namelijk maar niks. Af en toe in schaarsgeklede toestand de kou in om een blokje in de kachel te stouwen is ook niet mis. Koel je meteen een beetje af. De benodigde leidingen liggen er weliswaar al, maar daarmee kun je nog alle kanten op. Ook gewoon wegstoppen. Schakelen we meteen door. Dan kan ook heel makkelijk het bad opgestookt worden met dat kacheltje. Hé, denk ik dan. Komen we weer heel dicht bij het originele ontwerp. Lekker low tech, behalve de bubbels. Die zouden wel fijn zijn, dan toch maar een beluchtingsinstallatie?

Bocuse

In de avonduren zit ik veel op YouTube naar demofilmpjes van het pottenbakken te kijken. Daar leer je veel van, en kom ik vaak op ideeën door de technieken die de pottenbakkers laten zien.
Toevallig zwierf in mijn selectie ook een TV serie rond: GourmetTV. Mijn eerste gedachte was, hoe kan dit nu weer, ik had toch duidelijk op pottenbakken gezocht. Normaal gesproken ben ik gek op dergelijke TV shows en zijn dit soort series best wel leerzaam. Veel hint en tips, of laten iets zien waar je zelf nooit zomaar aan zou durven beginnen. Deze serie was echter anders en ging over de top koks van een tiental jaren terug. Als je dan ziet met welk gemak die heren en dames chef koks met de pannen in de weer zijn, dan voel je jezelf (terecht) een enorme amateur. Daar zal ik zelfs nooit van in de schaduw kunnen staan. Ook al vinden veel gasten dat ik lekker kook, toch lukt iets een enkel keertje minder goed. Het is wel altijd gezellig aan tafel. En daar gaat het om, dat gasten zich onthaald voelen, lekker eten en een gezellige avond hebben in Le Mouton Qui Rit.

Een van de episodes ging over Bocuse. De chefkok der chefkokken, vinden vele mensen dan. In die aflevering, en dat kwam mij een beetje al te onnatuurlijk over, lieten de geïnterviewden zich uitsluitend politiek correct uit over Bocuse. Opmerkingen zoals: genereus, gepassioneerd, loyaal, deelt met anderen etc etc. was het enige dat blijkbaar bij de regiseur door de beugel kon. Zelf denk ik dan dat je geen nationaal instituut kunt zijn geworden als je niet over lijken bent gegaan. De concurrentie in de culinaire wereld is volgens mij moordend. Ieder van de chef koks wil op het hoogste bordes staan, en, zoals bij elke competitive omgeving, zal afgunst en nijd een grote rol spelen. Professioneel koken is een ambacht, maar evenzeer een kunst. In dat wereldje spelen grote emoties de hoofdrol. In 2011 is Paul Bocuse uitgeroepen tot Chef van de Eeuw door het Amerikaans Culinair Instituut. Nou dan moet je wel wat onder de moterkap hebben zitten, of niet dan!

Imperium
Nog steeds is Bocuse bezig zijn imperium uit te bouwen, petje af hoor. Een krasse baas nog, van tegen de 90! En nog een drie sterren kok! Uit de aflevering in 2003, in de stijl van: "een dag met..." bleek wel dat ie zich niet meer zoveel met het handen en voetenwerk bemoeide dan wel met het instituut Bocuse. Het is een merknaam geworden, en daar moet je voortdurend aan blijven werken.
Heel interessant om eens een inkijkje te hebben in die wereld.
Bocuse's site is, geheel onfrans, taalgevoelig. Althans het schakelt automatisch tussen Frans en Engels. Niet helemaal perfect, maar goed bedoeld. Mooi hoor die plaatjes. Hoewel een beetje sloom met laden, een kniesoor die daarop let. Klik maar eens door naar de menu's. Vind ik dan weer erg mooi gedaan.

TER PLEKKE
Het wordt nu echt, heus, helemaal waar, winter. Vanochtend viel er weer een laag sneeuw. Het wordt dan meteen een stuk stiller in de wereld. Al het geluid komt heel dof door zo met die verse sneeuw. Dat dempt al het geluid. Tijd voor een fotosafari denk ik. Dit worden mooie winter platen, misschien wel voor de komende jaren erbij. Want er gaan geruchten rond dat de komende zomer heet wordt. Hoe men dat nu al kan weten is mij een volslagen mysterie, maar goed. De plaatselijke boeren hebben het niet vaak bij het verkeerde eind weet ik uit ervaring. Een lange hete zomer geeft namelijk vaak een zachte winter. Hopelijk, want deze winter lijkt streng te worden. Morgen maar eens een nieuw zak brokkies voor de schapen aanbreken, dan krijgen die ook wat extra energie.

Knorrie
Blijkbaar is het varken netjes in stukken verwerkt, van de week zag ik namelijk onophoudelijk autootjes voorrijden bij de buren. Klaarblijkelijk is het een soort communaal varken geweest. Iedereen laadde een stuk van het beest in.
Hoezo thuisslachten is "verboten". Dat bedoel ik nu met dat LDF bizar veel regeltjes, wetten, en een ongeëvenaarde bureaucratie kent. Met die regeltjes enzo, wordt met een zekere flair omgegaan. Een soort laisser fair die je in veel zuidelijke landen tegenkomt. Hier telt meer de vorm dan de regel. Behalve als een buurman naar de wouten belt omdat ie last heeft van de rook van een brandstapel van ons. Dan komen er meteen 4 mannetjes in het blauw je terrein op om uit te zoeken wat je aan het doen bent. Maar zolang je je onder de radar blijft bewegen, dan bemoeit niemand zich met wat je aan het uitspoken bent. Dat maakt het leven aangenaam rustig.

SolarFarm
Over uitspoken gesproken. Vorige week knalde de Solar Farm eruit. Iets met een klep die verkeerd open stond. Een nieuwe kans om het schakelpaneel te versimpelen, althans voor mij dan. Een deel van de functionaliteit offer ik dan nu even op, dat komt met het voorjaar wel weer. Het zal in ieder geval eenvoudiger te bedienen zijn. Of het precies doet wat ik er van denk moet Wim nog ff bevestigen, maar na een dag of twee het tekeningetje te hebben laten liggen denk ik nog steeds dat het zo gaat werken.

D1,2 driewegklep,K1,2 standaard klep

Het gaat er om dat de drie eenheden als SolarFarm, Atelier en Huis onafhankelijk van elkaar kunnen opereren en dat er ook tussen de CV, de SF, met het atelier geschakeld kan worden. Dus óf de CV óf de SF kan het atelier dan verwarmen. Maar de SF kan ook de CV weer vorstvrij houden. Om de temperatuur te kunnen blijven meten als de CV en SF gescheiden zijn, lopen die twee kleine groene leidinkjes. Daar zit een 2cent stuk in met een heel klein gaatje erin, zodat er altijd iets stroomt. Daardoor neemt het buisje de temperatuur aan van het water, dat willen we weten én meten. Zo werkte het bij de vorige versie ook perfect, dus waarom hier dan niet. Dit is dus versie 3 van het schakelpaneel. Hoeveel versies zullen er nog volgen voor die installatie perfect dat doet wat ik ervan wil hebben? Nou ja, het blijft een beetje een hobby met voortschrijdende inzichten. Wat het allemaal een beetje moeilijker maakt dan nodig, is dat ik er steeds dingen bij verzin. Dat betekent iedere keer een herontwerp en experimenteren. Dingen gaan dan weleens niet zoals dat bedacht is. Dat blijft het leuk houden. Als iets zomaar plotseling in een keer goed zou draaien zou ik daar slapeloze nachten van krijgen. Me afvragend waarom, en wanner het in de soep zou gaan draaien.

Wordt weer vervolgd.