Schrijven

Een paar dagen geleden had ik het er al over (HIER). Hoe schrijf je nu een verhaal.

Eerlijk gezegd ik heb geen idee, maar ben er toch eens over gaan nadenken. Vooral over wat Wim en ik eens bespraken over computer gegenereerde verhalen. Kan dat? Na enig nadenken ben ik nog steeds van mening dat dat kan. We kennen al jaren de brieven generatoren, en de laatste decennia, emails die via een database uit de tekst generator komen. De finesses zoals bloemrijk taalgebruik en zo, zullen voorlopig nog seeds door een mens aangebracht moeten worden, maar vergis je niet, die laatste horde kan zomaar passée zijn. Ik verdenk uitgevers er al jaren van met de computer hele stukken van de boeket of bloemen reeks te genereren en een ghost writer nog even een beetje saus erover te laten gieten. Dan volgt nog even het verhaal door een spell en grammar checker heen te halen, en klaar!. Zonder kraak noch smaak wellicht, maar dat terzijde. Kan ik, nu weer als amateur, programmeur zoiets in elkaar fietsen? Denk het wel. Heb je daar nog wat andere specialisten bij nodig. Zou leuk zijn, maar hoeft niet.

Zo dan, wat zijn de contouren van een verhalen schrijvende computer in mijn ogen? Daarvoor is het handig als er eerst een idee is hoe je een verhaal of memo opzet. Ergens in mijn beroeps verleden had ik voor onze afdeling eens een memo over het opbouwen van een memo geschreven, met enige moeite heb ik dat terug gevonden. En ben er eens een avondje voor gaan zitten. Ach, het houdt je scherp om eens over zoiets na te denken.

STUKKIE SCHRIJVEN 1

Synopsis
Hoe bouw je het schrijven van een stukje op, is daar een vast stramien voor te bedenken, en kan dat stramien ook toegepast worden op alle losse onderdelen van het verhaal? Is zo'n model zowel in de beroeps, als privé sfeer te gebruiken?

Opbouw:

I Verhaallijn opstellen

II Ordenen

III Uitbreiding

IV Uitschrijven

V Aankleding

I Verhaallijn opstellen

• Synopsis onderwerp in maximaal 50 woorden
• Geeltjes sessie
• Breinmap maken voor verhaallijn op basis van synopsis en geeltjes sessie

Synopsis onderwerp in maximal 50 woorden.

Waar ga je het over hebben. Wees ter zake en geef alleen het basis idee aan.

Geeltjes sessie – trefwoorden en objecten

Maak een lijst met trefwoorden, brokken van zinnen, ideeen, wat er ook maar in je opkomt. Je kunt dat op kleine papiertjes schrijven en voor je op de muur plakken, in een document zetten, of daar een gespecialiseerd programma voor gebruiken. Je hebt hier allerlei technieken en methoden voor.

Breinmap maken voor verhaallijn op basis van synopsis en geeltjes sessie

Een breinmap is de volgende stap voor het orde brengen in je ideeën en opmerkingen. Je kunt met deze techniek een rangschikking aanbrengen door bij de trefwoorden het onderlinge verband aan te geven. Er bestaan hier allerlei programma's voor (zie onderstaand voorbeeld) maar je kunt dat ook gewoon op een A4-tje uitwerken. Of in je teksverwerker.

Resultaat: een duidelijk en logisch in elkaar zittende breinmap

bron: http://creatingminds.org/tools/brainmapping.htm

Het werken met een techniek als Brain Mapping, in goed nederlands “breinkaart”, vereist geen specifieke kennis. Enige oefening kan je helpen dit proces onder de knie te krijgen. Een breinmap is heel vergevend, je kunt het altijd aanpassen. Zoek maar eens op het internet naar een uitgebreidere toeliching. Overigens is Brain Mapping slechts een van de vele manieren om een soort kaart van je ideeën vast te leggen.

Zo dat was deel 1

Bij iedere posting weer een klein stukkie over stukkies schrijven.

Einde

Genoeg is genoeg.
Uit puur chagrijn heb ik de hele besturing van de Solar Farm maar losgekoppeld, en slangen nu rechtstreeks aan elkaar geknoopt. Alleen wat absoluut nodig was om warmte het huis in te krijgen zit nu aan elkaar. De afgelopen week heb ik misschien wel een miljoen combinaties van schakelaars, tijdklokken, en relais getest. Op verschillende standen van kleppen, er zit zelfs een motorgestuurde driewegklep bij, ook nog kleppen rechtstreeks op een stopcontact gezet, en ga-zo-maar-door. Op een gegeven moment dacht ik, en nu ben ik het zat. Of een van de kleppen werkt niet of kleppen worden precies verkeerd om geschakeld. Tot overmaat van ramp knalde ook nog een van de slangen bij array 1 eruit. Waar hebben we die overdruk klep dan voor geïnstalleerd, denk ik dan simplistisch, als de handel dan alsnog klapt. Afijn, ik heb geen zin meer om hier nog verder mee te pielen. Dan maar, zoals ik dat in vorige mijn job gewend was, rücksichtslos kappen ermee en de meest eenvoudige doch effectieve oplossing bedenken. Vanaf nu loopt de warmte rechtstreeks uit de solar farm het huis in en zorgt de schakelklok ervoor dat de loop-back om 10 uur gesloten en om 17 uur geopend wordt. Zo blijft het water in Solar Farm in de nacht circuleren en kan de warmte uit de CV niet naar buiten. Eenvoudiger kan ik het niet bedenken.
Nu alleen nog antivries in het systeem krijgen. Daarvoor heb ik iets creatiefs bedacht. Een soort van emmer met twee pijpjes in het 'deksel' gelijmd en rechtstreeks aangesloten op de CV. Door het verhaal in serie te zetten moet het water daar doorheen en mengt zich dan automatisch met de antivries. Omdat het vat in de bypass zit kun je het vat er weer tussenuit halen om bij te vullen indien nodig, of een monster nemen. Testen ga ik doen door een beetje van die soep in een potje in de vriezer te zetten bij -18. Als de handel dan niet bevriest is het goed. Eenvoud toont de meester, za'k maar zeggen. Of zoiets, ben niet zo sterk in uitdrukkingen en gezegden ;=)
Dat overdruk ventiel moet dan maar meteen aan het eerste array van de solar farm bevestigd worden. Daar knallen de slangen namelijk altijd. Morgen nog wat extra spullen halen en dan is dat ook weer achter de rug. Ik werd er kompleet gestoord van. Automatiseren is mooi, maar het moet wel werken zonder dat je een week aan het puzzelen en uitproberen bent. Als er ook maar een van de onderdelen niet werkt zoals het zou moeten, ben je er behoorlijk druk mee. Dan geraak je het uiteindelijk zat.
Twee nachten geleden vroor het minimaal 8 graden in de nacht, even was ik bang dat er nog meer slangen kapot gevroren waren, maar volgens mij loopt nu alles gewoon door. Een beetje mazzel mag je toch wel hebben. Jammer alleen dat de laatste twee redelijk zonnige dagen niet optimaal gebruikt hebben kunnen worden.
Wat is hier nu van geleerd? Dat je niet zonder testen de zaak zomaar moet migreren (omzetten-veranderen). Gek, dat deed ik in mijn oude baan never nooit. Met 5 kleppen, terugslagdingen, relais, schakelaars etc. heb je gewoon teveel varianten die foute combinaties kunnen geven. De week was natuurlijk niet helemaal verknald. Na een dag of wat heb je doorgrond hoe het systeem eigenlijk zou moeten werken. Dan weet je dat het geen zin heeft een overdruk ventiel in het schakelpaneel te verwerken, en dat je altijd een paar onderdelen mist om iets af te kunnen maken. Als Wim weer komt gaan we eerst een testopstelling maken en dan pas definitief monteren. Een herhaling van deze ellende heeft geen toegevoegde waarde.

U hoort nog van me ;=0

LEESWERK 

Via Google kun je allerlei alerts uitzetten. Uiteraard heb ik er ook een paar lopen. Een ervan is natuurlijk History of Computing. Een keer per week komt er dan een mailtje in mijn mailbox terecht waarin staat of Google iets heeft gevonden over dat onderwerp. Klikker-de-klik doe je, en je leest je vervolgens drie keer in de rondte. Bij alleen die ene site blijft het natuurlijk niet. Zo kwam ik aan een boektitel over zoekmachines. Het boekske meteen via amazon besteld, 2e hands kostte het 23 cent, en 3.10 aan porto kosten...

Erg actueel is het onderwerp weer in LDF met betrekking tot Google's zoekresultaten en hoe dat getoond wordt. Die onderneming zelf begint nogal epische vormen aan te nemen. Ook in de reële wereld zijn de bedrijven die zoekmachines exploiteren een steeds grotere factor van belang geworden. Want, als je als baas van zo'n onderneming min of meer een audiëntie bij de Franse president kan bedisselen, en die dan ook nog eens met je wilt overleggen over een wet die in de maak is, dan ben je iemand. De wet gaat met name om betaling van auteursrechten op het tonen van nieuwsfragmenten in je zoekresultaten.
De Belgische nieuwssites flikten een paar jaar geleden ook al zo'n kunstje door Google te willen laten betalen voor het tonen van de koppen van hun sites. Google reageerde daarop door totaal geen verkeer meer voor die sites te genereren. Een pracht van een boemerang effect! Dat bracht de inhalige nieuwssites met hangende pootjes terug aan de onderhandelingstafel en de wet is van de baan in het land waar de beste patatten en heel lekker bier vandaan komt.
De Franse nieuwssites doen ogenschijnlijk een herhaling van zetten, hoewel zij zich vaak geen bal aantrekken van buitenlandse ondernemingen. Als Google dezelfde truc probeert te herhalen dan kan dat lollig worden. Dan gebeurt er zoiets wat de Chinezen ook doen, en wel door bepaalde nieuwsberichten uit het internet tegen te houden. Als Google het niet vindt bestaat het niet, zeggen de gebruikers wel eens. Dus wat roest het denken de meeste surfers dan. Maar let op! Die fransjes zijn natuurlijk niet achterlijk en hebben daar vast en zeker wel wat op bedacht om juist dat te voorkomen. Het zal wel weer een schimmig spel worden van zetten waarbij die knakker van Google behoorlijk op zijn tellen moet gaan passen. Praten kunnen die fransjes echt wel, ook al begrijpen ze geen bal van het internet. Net als heel veel andere politici in de Europese landen, of de rest van de wereld. Behalve de Chinezen, Iraniërs, Egyptenaren, en zo. Die overheden zijn als de dood voor het internet, en bepotelen het netverkeer net zo lang totdat er alleen maar een propaganda machine overblijft. Ook in overige landen wordt het internet "gezuiverd". Nee, roep je dan. Kan niet! Nou, zoek maar eens op een willekeurig kamerlid naar foto's of gegevens van voor hun ambtstermijn. Vooral van leden die een nogal turbulent leven hebben gehad lijken voor hun lidmaatschap niet bestaan te hebben. Die zijn namelijk heel erg lastig te vinden, alleen de propaganda, die vind je vaak. Da's opvallend, heel opvallend.

Maar Patokkel zij dank, we leven nog steeds in een democratie...

Verhaaltjes

Dit blogje wordt door gemiddeld 100 mensen per dag gelezen, vind ik eigenlijk al enorm. Hoewel, in de bloggerswereld stelt dit natuurlijk niets voor. Dat is ook totaal niet het doel van deze schrijverij, om een groot lezerspubliek te bereiken. Meer om het thuisfront, oud gasten, en belangstellenden die hier beland zijn op de hoogte van de avonturen in en om Le Mouton Qui Rit te houden.

Het stelt ook niet veel voor met het oog op leesbaarheid, inhoud, of stijl. De meeste andere blogs die ik lees hebben meer kwaliteit, een zekere stijl, en stikken niet van de taalfauten. Dit blogje is zelfs geen lectuur, vaak slecht geschreven zonder enige samenhang. Meestal springt het epistel van de hak op de tak, in een zin worden soms stukjes overgeslagen omdat mijn gedachten al verder zijn dan mijn vingers. Heel af en toe verdenk ik zelfs de online spellings-checker er van stiekem onder mijn vingers de orthografie te veranderen. Bij het teruglezen zie je dan de vreemdste woorden verschijnen. Dan denk ik: ik heb toch zeker weten 'weten' ingetikt en geen 'water'. Dat mijn ghostwriter het nog volhoudt mijn epistels te beoordelen en de ergste rommel aangeeft om op te ruimen, verbaast me nog het meeste.

Onder Marion's leiding is stijl en samenhang van te loshangende fragmenten geleidelijk aan iets verbeterd. Zelfs mijn d's en t's schijnen vaker op de juiste manier toegepast te worden. De punten en komma's, daar zijn we nu mee aan het werk ;=)

Soms denk ik dan: “Met al die boeken die je leest zou je toch denken dat inhoud en stijl een beetje op je af zouden moeten geven”. Niets van dat alles. Misschien hang ik teveel op het internet rond, waar correcte taal ondergeschikt lijkt te zijn aan het verhaal dat je kwijt wilt.

Goed, tot zover deze masochistische zelfkastijding.

Schrijverij

De vraag dringt zich steeds meer aan mij op: verhalen schrijven, hoe doe je dat? Vooral, hoe schrijf je zo dat de zinnen geen losse flodders zijn, en tussen de zinnen een zeker verband bestaat. Op het VWO moesten we wel eens een essay schrijven. Daarbij werd er eigenlijk voornamelijk gelet op hoe je de techniek volgde. Nu besef ik dat de leraren (NL, EN, FR) erg vergevingsgezind en lankmoedig zijn geweest. Nee, geen pretpakket. Ik had ook nat, wis, bio en scheikunde in mijn pakket. Noem je tegenwoordig een gamma pakket geloof ik. Toentertijd was de wiskunde nog niet in allerlei stukken gehakt. Had je lineair, stereo, statistieken, calculus onder een en dezelfde noemer. Als hobby had ik quantum mechanica en nog meer van dat grut. Ook tijdreizen fascineerde me daardoor bovenmatig. Ach je hing een beetje de jonge wetenschapper uit zonder dat dat tot iets leidde. Wat gaf 't. Je deed het in je avonduren, en niemand die tegen je zei dat je aan je toekomst moest denken. Ik had immers al een goede baan. Fannie zei vanochtend nog tegen me: al die studie, het harde werk, en nu verkoop je schapen! Kijk, dat is echt lachen! Het leven is betrekkelijk relatief, blijkt maar weer.

Dat bedoel ik nu, van de hak op de tak.

Stukkies

Een aantal mensen uit mijn omgeving schrijven leuke stukkies voor reclame, of doen zelfs aan prijsvragen mee door het schrijven van korte verhalen. Daar leer je van, mede daardoor is mijn interesse in verhalen schrijven behoorlijk toegenomen. Ook door het schrijven aan deze blog, waar gemiddeld eens in de twee dagen een nieuw verhaaltje op staat.
Verhalen schrijven. Hoe doe je dat dan? Kun je die techniek en alles wat daar bijhoort aanleren? Stijl, hmmm, is ook volgens mij met een zekere discipline aan te leren. Het vloeiend laten lopen van een verhaaltje ook. Kortom het schrijven van een lekker lopend en samenhangend verhaal is te leren. Althans dat lijkt het. Om literatuur te schrijven, tja, dáár moet je kwaliteit voor in huis hebben. Dat is weinigen gegeven. Zelfs voor lectuur moet je een zeker talent hebben. Heb ik nu eenmaal niet, en houdt me eigenljk ook totaal niet bezig.

Deze blog te gaan schrijven is eigenlijk geboren uit de vraag van Fannie, toen we hier begonnen met verbouwen, om op de hoogte te blijven tijdens haar reizen. En ben ermee doorgegaan omdat ik er op de een of andere manier lol in kreeg. Overigens, hoop ik dit nog jaren vol te houden. Iemand zei zelfs een keer dat er best wel eens een boek uit te destilleren viel. Materiaal genoeg! Nee, niet echt dus. Enerzijds zou daar een professionele ghostwriter aan te pas moeten komen. Anderzijds is er geen grote behoefte aan een boek uit deze schier eindeloze woorden brij te bakken. Bovendien zijn er tientallen boeken, zo niet honderden, reeds verschenen over emigreren, Frankrijk, B&B's enz. enz. Waarom zou ik er nog eens eentje boven op die stapel moeten leggen. Danku voor het compliment, maar liever niet dus.

Projectje

Edoch, een nieuw winter project is geboren: verhalen schrijven. Puur om de techniek. Opbouw, samenhang, rode draden, karakters, zijn woorden die dan boven komen drijven. Avontuur, spanning, huivering, nee dat maar niet. Wat dan wel? Dat is nu juist het project.

Dit ook nog. In discussies met Wim kwam wel eens bovendrijven of een computer goede verhalen zou kunnen schrijven. Ja dat kan. Iets wat ook de top tien zou kunnen halen? Ja ook dat. Literatuur? Uhm, of iets literatuur is of niet, hangt af van de beleving van de lezers. Er zijn een boel ongeschreven "wetten" wat dat aangaat. Tegenwoordig speelt ook de populariteit van bepaalde stromingen een grote rol. Net zo goed als de steeds vaker voorkomende kruisbestuiving tussen de virtuele (internet) en de reële wereld. Ook niet te vergeten het fameuze tijdsgewricht, dat speelt zeker een rol. Bijvoorbeeld hoe provocerend iets is in een bepaalde maaschappij of tijd. Turks Fruit was ergens in de zeventiger jaren behoorlijk provocerend, Een Roos van Vlees, idem. Wolkers deed dat goed, als een echte kunstenaar voelde hij precies het tijdsgewricht aan. Je vraagt je dan ook af, wáár zou nu de tijd rijp voor zijn. Hoop, fantasie, idiologie, politiek, filosofie... Of, het ding wat al decennia in je zit? Nee, dat maar niet.
Een ander leuk fenomeen om te bestuderen is dit: crowd sourcing / writing. De laatste tijd hoor en lees je er veel over. Iedereen kan iets aandragen voor je verhaal. Of zelfs de richting en karakters, of denkbeelden aangeven. Lijkt me moeilijk, zoiets. Uiteindelijk, nee, ik ben niet de volgende Sartre, Barriere, Zola, Wolkers, Hemmingway of Musso. Maar gewoon een blogger die zijn techniek een beetje probeert bij te schaven.

Wellicht dat er af en toe een 'probeer' paragraaf van een probeersel op de blog verschijnt.

Wie zei dat ook al weer: 10% inspiratie en de rest is hard werk! De inspiratie is er, nu nog het harde werk.

Offerfeest

Voor het Islamitische offerfeest worden wereldwijd hele kuddes schapen geconsumeerd. Het offerfeest heeft iets te maken met een verhaal, uit de Koran en de Bijbel, over Abraham die opdracht kreeg zijn zoon te offeren maar daarvoor in de plaats een schaap mocht slachten, in de naam van.

kudde 4 sale

Dat wordt in de Islam nog steeds gevierd. Gevolg: een serieuze jacht op schapen in deze omgeving. De vraag is hoog het aanbod laag. Pure marktwerking is dat. In de omgeving van de grote steden vraagt men met gemak 200 euries voor een lam van +7 maanden. In de provincie liggen de prijzen rond de 100. Een goed bedrag vonden we, dus hop! Op leboncoin.fr (de Franse marktplaats.nl) een advertentie gezet. In de eerste instantie ging dat niet echt goed en had ik dat te laat in de gaten. Vanochtend een nieuwe poging gedaan en hoppa, binnen een uur was de advertentie zichtbaar. Nog ff met mijn schatje over de tactiek overlegd, en de verkoopstrategie iets bijgesteld. Afijn, rond half tien ging de telefoon af, kwam de mail binnen en binnen een uur waren twee lammeren verkocht. De nood en dus vraag blijkt inderdaad hoog, want er wordt niet gemarchandeerd over de prijs. Ik wil in ieder geval die overtallige rammetjes kwijt zien te raken. Dan kunnen we altijd nog het overige jonggoed als reserve voorraad aanhouden.
Handel? Behalve de autonome maaimachines zijn de overtollige ram lammetjes bijna altijd verkocht voor het offerfeest. Daarmee verdien je dan weer iets om de brokkies, likstenen, veearts en zo nodig, medicijnen te betalen. Nu ben ik uiterst terughoudend om medicijnen in te zetten. Maar af en toe ontkom je er gewoon niet aan. Infecties zijn zo gemakkelijk te bestrijden. Verder lopen de schapies altijd in de wei, maar kunnen in de winter 's nachts in de schapenstal liggen. In de zomer gaat dat hok dicht. Ook al om al te veel vliegen bij het huis te vermijden. De drachtige en lacterende moeders krijgen in de winter periode een paar handjes brokjes per dag. Voor de rest moeten ze zich zelf redden. Nu de boomgaard goed gemaaid is hebben ze er ineens een duizend meter extra graasgrond erbij. Totale oppervlakte is ruim 1.5 ha voor 10 schapies, is, zou je zeggen ruim voldoende. Er kunnen 12 schapen hun pens vol eten op een ha zonder dat je apart land voor het hooi hoeft te hebben. In de zomer houden ze het groeitempo niet bij, en dat is weer prima voor de boer die hier een keer per jaar komt hooien. Daar krijg ik dan weer een baal hooi en stro van voor in de winter. Zo wast de ene hand de andere.
 

Dram

Dram heeft zijn uiterste best gedaan alle ooien te dekken. De rust lijkt ook weer teruggekeerd in de kudde. Misschien een of twee die in de volgende cyclus nog een keer een beurt moeten krijgen. Prachtig, dan worden de nieuwe lammeren tenminste allemaal in de zelfde tijd, 5 maanden later, zo'n beetje in februari-maart,  geboren.
Dit vind ik nu een perfect voorbeeld van een zich zelf voedende cyclus. Er is een klein beetje geld dat rond gepompt wordt, de beesten vermeerderen zich automatisch, en met weinig inspanning (scheren, hooien, uitmesten, hoeven knippen etc.) houd je de zaak aan de gang.
OK, de eerste koper is net aangekomen, die wil hier ter plekke het ritueel uitvoeren. Hm. Ben ik niet zo kapot van, en het is hartstikke verboden. Maar goed, handel is handel, en de wouten zijn aan het lunchen. Nu nog de ons bespionerende buurman om de tuin leiden, want die belt anders gegarandeerd de kit weer. Nou ja, zolang ze maar alles opruimen, en zonder lijk geen bewijs voor onze popo's. Hoewel, de vorige keer bij het verbranden van de overblijfselen van een geit namen de bromsnorren ook al foto's. Bij het volgende akkefietje zullen de klabakken vermoedelijk geen genade kennen.

Offerfeest

Terwijl ik mijn camera aan het pakken was, heeft de man een keihard gevecht moeten leveren om het rammetje te pakken te krijgen. Hij was totaal buiten adem toen ik terugkwam. Goedzo jochie, heb je hem tenminste een poepie laten ruiken. Echt een zoon van zijn vader ;=) Wild en onstuimig! De slacht zelf, de bekende weg. Eerst de achterste pezen open maken, aan de haken hangen en gaan met die banaan. Je kon duidelijk zien dat de man maar weinig ervaring had met villen. Ook dat was weer een strijd voor hem om de huid eraf te krijgen. Volgens mij moet je het beest zijn huid overlangs open snijden en dan trek je het velletje er zo van af. Oeps! De magen raakten beschadigd bij het uithalen, afijn, gepruts van de eerste orde. Dat kan ik toch een slag beter, dat dacht ik wel. En wat je bij veel andere beesten ruikt, dat viel eigenlijk heel erg mee. Tuurlijk ruik je een beetje een zoetige lucht, niet die scherpe ranzige lucht die je in een slachthuis ruikt.

Die ballen van het ventje, da's iets aparts. Ze zijn zo groot als de lengte van mijn hand, ruim 16 cm. Dat voor een 7 maanden oud rammetje. Aan de buitenkant, met het haar en zo er nog op, zie je wel dat ze een beetje spits toelopen. Maar nu de huid eraf is zie je alles veel nauwkeuriger. Een soort dopje zit er op. Toch de anatomie van het schaap eens nauwkeuriger bestuderen. Dat terzijde. Het vlees ziet er prachtig uit, mooi roze zonder al te veel vet. Prima spul dus. De ingewanden worden er zorgvuldig uitgehaald. Met de darmen maken ze later het velletje voor de worstjes, zei ie. Duidelijk zie je de verschillende magen. In de eerste, een grootste maag, zat een soort grasbrij. De andere magen zijn beduidend kleiner. De lange dunne darm lijkt wel een soort pakketje, ingepakt wat een beetje lijkt op een netje dat uit laagjes is opgebouwd. Prachtige constructie, zo kan het weefsel gemakkelijk uitzetten en toch bescherming bieden. De lever, alles zag er zeer gezond uit. Geen enge ziektes dus. We schatten samen het koud geslacht gewicht op rond de 25 kilo. Precies binnen de specs.

met een bakje brokkies lok je je ze zo binnen

Vervolgens hoorde ik hem tijdens de slachtpartij uit over welke eisen nu aan een schaap worden gesteld voor het offerfeest. Een beetje buiten adem hield hij een exposé. Buiten dat het gezond moest zijn, mogen er ook geen gebreken aan zitten. Zoals blindheid, mank lopen of andere zichtbare mankementen. Ook de staart moet nog aanwezig zijn, de ballen zijn minder belangrijk. En het moet een mooi beest zijn om te zien. Dat laatste zat beslist wel snor, het was werkelijk een pracht exemplaar. En alles zat er nog aan. Die staart werd extra speciaal uitgebeend om dat toch vooral te laten zien.
We hadden het nog even over de prijzen omdat ik ook nog ooien in de aanbieding had. Een ooi lam blijkt minder waard te zijn dan rammetjes. Hm, voor mij zou dat andersom zijn. Het blijft toch nog steeds "de wondere wereld " voor mij. Ik ervaar het leven hier meer als een permanente educatie. En, ach, ik ben maar een klein beetje nieuwsgierig, toch? Daarom blijf ik me heerlijk verwonderen, en soms verbazen, over alles om me heen.
De volgende klant kwam met twee dames en een jong ventje aanzetten. Eerst volgt een herhaaldelijk soebatten over de prijs. Zelf hield ik de poot stijf. Die twee dames maar neuzelen over: maar we werken niet, kan er niet een beetje af? En meer van die smoesjes. Ik hield de poot strak: voor het mes er in gaat, eerst betalen. Dit is mijn prijs en daarmee basta. Echter, het gejengel bleef maar aanhouden. Wat bleek: ze hadden zogenaamd niet voldoende geld bij zich. Volgde een gedoe met muntjes. De man naar de auto lopen, kwam weer terug met een handje stuivers. Ik werd het eigenlijk een beetje zat. En zei: maar u heeft de prijs toch op het internet gezien? Waarom komt u dan met te weinig geld? Ineens ging de knip van een van de dames open en kwamen de ontbrekende eurie muntjes eruit. Gedoe...
Ze wilden ook hier slachten, daar hield ik de boot maar zo goed als mogelijk van af. Weer een gesoebat, en OK, men wilde alleen maar doden en dan het karkas inladen. Het geneuzel kwam voornamelijk van de twee jonge dames af, de man wilde alleen maar scoren en inladen. Blijkbaar zag ie mijn ergernis, want een paar voor mij onverstaanbare snauwende woorden deed het ge-OH onmiddellijk verstommen. Kijk dat mag ik wel, discipline in de linies ;=) Binnen een half uur waren ze gepakt en gezakt al weer onderweg. Next!

Vond het toch wel vreemd dat de mail en telefoon verder eigenlijk uitbleven. Blijken die gasten van leboncoin mijn advertentie verwijderd te hebben! Wat krijgen we nou? De ad er maar weer op gezet. De eerste advertentie was ook al nooit verschenen. Rare jongens die fransjes.

update:
Gisteravond laat werd ik door een figuur uit departement 60, Val dÓise boven parijs, opgebeld. Die kwam met een verhaal dat ie coute que coute een ram wilde kopen bij me. Ik vroeg voor alle zekerheid of ie wist wat de afstand tussen MSP en Paris was. Oh, maar dat gaf helemaal niet. Hij zou om een uur of 3-4 's nachts bij me zijn, want hij stapte nu met een ander echtpaar in de auto. En of ik dat een probleem vond. Niet echt. Kijk als er een wanhopige klant is, wil ik die graag uit de brand helpen als dat kan, nietwaar? En slaap heb ik maar weinig nodig. Op mijn gewone tijd ging ik naar bed en werd (gelukkig) niet wakker gebeld. Om 5 uur, nog geen Parijzenaars, die komen dus niet meer, ze hebben hopelijk iets dichterbij huis gevonden.


update:
Alle rammetjes zijn verkocht!  Misschien dagen er nog andere kopers op, maar die hebben dan pech. De laatste ram ging naar een andere hobbyboer die het eerst nog zijn eigen ooien wilde laten dekken. Uiteindelijk geraakt de jongeman over een paar maanden toch in de pot. Deze laatste was een stuk minder beweeglijk, had ook geen kleur-kenmerken van de vader. De kudde is nu op 10 schapen terug. Geweldig zo snel als dat gaat, in twee dagen tijd alles verkocht wat ik wilde verkopen. Als leboncoin tenminste niet je advertentie vernaggelt.

Recepten

Het is winter aan het worden, laat me niet lachen! Buiten is het 20 graden en binnen kouder. Ik zet de deuren tegen elkaar open en een zwoele vochtige lucht wappert door het huis heen. Heerlijk is die geur. Zo'n oud huis kan heel snel een beetje bedompt ruiken. Een beetje luchten kan dus geen kwaad. Opnieuw doen die herfstgeuren me aan de paddo's denken. Vanzelf springen mijn gedachten naar de nieuwe recepten voor het komend seizoen. Iets met vruchten?
Een recept is al een keertje uit geprobeerd: in roomboter gebakken banaan met roomsaus. Daar werden de vingers bij opgegeten. Het sausje maken vereist wel een beetje handigheid en gaat misschien best wel eens mislukken. Maar gewoon er voor gaan staan en alle aandacht op de saus richten is de truc. Haast hebben doet de saus gegarandeerd mislukken. Het is echt maar een paar minuten werk.

    Gebakken banaan in roomsaus voor 4 personen.

Ingredienten: 200 gr boter, 3 eetlepels rietsuiker, 1 eetlepel gember siroop, 1 zakje vanillesuiker, 1 pakje minimaal 30% room 15-20cc op kamer temp, 3 rijpe bananen, chocola 72%
Gereedschap: mes, koekenpan, sauspan, snijplank, roerspaan, vork

Vuur op 5. Smelt 150gr boter in een sauspan. De boter mag absoluut niet bruin worden, zelfs niet lichtbruin. Zet het vuur op 3. Doe er dan de rietsuiker bij en roer stevig totdat het bijna is opgelost. Mag niet carameliseren! Voeg gember siroop toe, roeren, voeg vanillesuiker toe, dit laten oplossen. Zet het vuur op 2, en voeg stevig roerend langzaam de room toe, totdat er geen vetdruppels van de boter meer te zien zijn. Daarna vuur op 1, en doe het deksel op de pan, wel af en toe roeren.

Schaaf wat krullen van de chocolade
Snijdt de bananen in grote stukken en bak die heel licht bruin.

Leg de gebakken banaan op een platte voorverwarmde dienschaal en giet een paar sauslepels van de roomsaus over de stukken banaan. Strooi de krullen chocolade als opmaak op de schaal en over de bananen. Dan meteen opdienen.

Roomsaus in een klein voorverwarmd sauskommetje erbij serveren.

De saus dient dik vloeibaar te zijn, anders iets laten indampen of zelfs iets laten afkoelen. De kleur moet roomkleurig zijn. Samen met een klontje vanille ijs lijkt me het ook heel lekker te doen. Maar dan gaan we al heel snel richting de bananensplit. Als je het geheel serveert met een theelepeltje mandarijnen likeur erbij maakt het dit toetje helemaal af...  Verdere opmaak suggesties: blaadje verse munt voor de versiering, een beetje chocolade poeder strooien, enz. en dergelijke. Wel de kleuren in de gaten houden, rood kan absoluut niet.

Wil je je echt uitsloven maak dan de desertbordjes afzonderlijk op.


Eet smakelijk

Nog 4 recepten te gaan voor het nieuwe seizoen ;=)

update:
Als je gesmolten chocolade (min. 72%) op een koude plaat (bijvoorbeeld een oud marmeren plaatje) giet, of met zo'n spuitje figuurtjes maakt, of cookie vormpjes gebruikt, kun je de meest fantastische figuurtjes in chocolade er bij maken. Leg folie of bak papier op de plaat om de figuurtjes makkelijk van je plaat af te krijgen. Leg een of twee van je creaties op het bordje bij het gerecht.

SolarFarm

Team in aktie ;=)

zwoegend graven

kunstwerkje fitten

truuk met 2cent muntje

slangen verhangen

Na een week van infrastructuur veranderen en elektriek aansluiten, betekende dat ook het einde van de twee weken klussen met Wim. Als laatste nog even een soort oplevertest. Het lijkt erop dat dingen werken. We zijn allebei total loss. Geen wonder met weinig vrije uren, de weekeinden werden doorgewerkt. OK een tripje Nancy en een fotosafari, dat dan wel nog. Zondagmorgen Wim op de TGV gemikt en deze jongen mocht nog even het gastengedeelte en drie kamers schoonmaken, want die middag kregen we nieuwe gasten. In de avond val je dan bewusteloos in je bed. Van vermoeidheid kun je bijna niet slapen, je dommelt maar wat. De volgende ochtend ben je uiteraard geradbraakt. Ik besloot de komende dagen een paar tandjes terug te nemen en mij alleen bezig te gaan houden met het nieuwe speelgoed te testen.

TESTEN
Nu, dat is wel nodig. Op de een of andere manier sluiten twee kleppen elkaar uit of zo. Afijn, een week van testen en fine-tunen zal dit wel gaan oplossen. Het regelpaneel is wel een paar stappen complexer geworden. Bestukt met relais, een tijdklok, automatische zekeringen en elektrisch bestuurde kleppen (die blauwe dingen in de foto hiernaast). Als je goed kijkt zie je ook in het uiteindelijk gemonteerde soldeerwerk al een wijziging. Bij de elektrische driewegklep (het grijze ding op de foto) liep het niet zoals dat zou moeten. Maar hé! Daar heb je immers de test en tune procedure voor. Het enige nadeel is: we hebben de handel al naar de nieuwe situatie omgehangen. Dus is er alleen in de ochtend en avond kans aan de zaak te sleutelen. Gisteren werd het water 80º bij volle zon. Dan kun je geen pijpje meer aanraken! Vandaag is het dikke soep, maar al aan het opklaren. Ben benieuwd hoe de wijziging van gisteren zich gaat houden.

NIEUWE ARRAY

nieuwe rekken voor de buizen

Door het uitlopen van de klussen in de eerste week zijn de nieuwe vacuum tube arrays en de aansluitbuizen naar de bestaande situatie niet afgemonteerd. Die 60 buizen gaan echt een verschil maken in de winter. Het is dus wel zaak die zo snel mogelijk in de lijn aan te brengen. Desnoods door de leidingen bovengronds te laten lopen en een boel isolatie er omheen. Zo zie je maar weer hoe een BP, waar je gewoon niet op kunt blindvaren, de zaak in het honderd laat lopen wat dat betreft. Hij vertikte het gewoon de geulen te gaan graven. Wim en ik zijn er met vol goede moed aan begonnen, dat dan wel. De tijd werkte in ons nadeel en moesten we de aandacht aan de nieuwe infra besteden. De rest afmaken zal gewoon iets langer duren. Belangrijker was de nieuwe infrastuctuur aan te brengen. En dat is gelukt. Nu het een en ander gaan testen en fine tunen.
Voor de volgende keer hebben we opnieuw afgesproken minder hooi op onze vork te nemen, zodat klussen wel perfect af komen. De zoveelste keer dat we dat afspreken, trouwens ;=)

Herfst

Gisteren zijn Wim en ik eens op fotosafari gegaan. Vaste prik altijd als Wim komt. Hij maakt de prachtigste plaatjes, volgt daar ook heuse cursussen voor en voert opdrachten uit en zo. Kan ik nog veel van leren, weer mazzel, toch? Afijn, hieronder mijn pogingen om de herfst van 2012 vast te leggen.

's Ochtends vroeg naar de bakker leverde deze twee plaatjes op. Het is nog een beetje mistig, de zon is net over de heuvelrand verschenen. Volgens Wim is vroeg in de morgen en aan het einde van de dag het licht het mooist.

Mailleroncourt

Jagers clubhuis

Tegen vieren in de middag begint onze fotosafari. Dit keer namen we een route naar Darney via Fontenoy le Chateau. Een zeer schilderachtig dorpje dat lijkt stilgestaan te hebben in de tijd.

Fontenoy

Fontenoy

Daar kun je midden op straat stilstaan, je fotootjes klikken en een paar minuten later komt er pas een auto aan. Je stapt op je gemak de auto weer in, niemand die op zijn toeter begint te rammen omdat ie voorbij wil: opzij, opzij, ik heb haast.
Richting Darney moet je eerst over een bosweggetje heen, waarvan het wegdek een paar jaar geleden fundamenteel gerepareerd is. Daarom kun je nu meer aandacht op de omgeving richten dan op de gaten waar je omheen moest slalommen.

bospad richting Darney

We slaan een willekeurig weggetje linksaf, net voor dat we Darney in zouden rijden. Richting La Rochelle, waar de glasblazerij staat. Uiteraard nemen we even later een pad dat gewoon nergens eindigt. Omkeren maar weer. En tijdens het maken van de zwaai, zie je ineens dit.

bijna Potter, alleen de koeien ontbreken

Die avondzon, dat geeft toch wel heel speciaal licht. Oh, ik had misschien een paar passen naar links of rechts moeten doen voor de beste vlakverdeling. Die boom vond ik zo, net uit het midden, toch het mooist op de plaat staan. Het zonlicht wordt nu behoorlijk minder. Net nog dit kunnen klikken, als afsluiting van een pracht van een fotosafari.

Echt boffen zo met dat licht.
Afijn, de kamera's gaan uit en we gaan naar huis. Daar wachten ons de spareribs en de laatste aansluitingen vastmaken van de SolarFarm.

Ik beloof mezelf, als het weer zo blijft, en dat doet het volgens de kenners, dan pak ik die route volgende week nog eens op de motor. Komt die ook weer eens van stal. Motorrijden heb ik dit jaar eigenlijk een beetje te weinig kunnen doen. Op de verkeerde momenten regen, of te druk of, nou ja, er was eigenlijk altijd iets anders. Die weinige keren dat de motor uitgelaten werd genoot ik dan ook met volle teugen van de omgeving. Dat wel. Geen wonder dat er zoveel vreemdelingen hier wonen. De omgeving is in bijna elk jaargetijde overdonderend mooi.