Buffalo Grill

Heb je net weer een bak geld uitgeven aan inrichting en zo, krijg je trek. Vlak bij de Brico heb je een soort luxe hamburger tent. Volgens Amerikaans model, dat wel, doet ook erg authentiek aan, alleen de taal is anders. Ook is er niemand die je bij binnenkomst een plaats wijst, da's ook anders. Dus wij strompelen op een plekkie bij het raam af, en na wat gemopper van de bedienster wordt de tafel opgeruimd. Maar niet meer dan dat, ff met een vuile doek de spetters van de vorige eters afnemen kon er niet meer af.
Komt er een pipo de bestelling opnemen/ Ikke een hamburger, dat wilde ik wel eens zien. En Fannie een stukje prime rosbief. Je kon de hamburger ook nog medium, well done of rare bestellen, Luxe hoor! Afijn na 10 minuten kwam het eten op tafel. Uiteraard zonder de mayo. Die kwam pas toen de patatjes al op waren. Uit nieuwsgierigheid tilde ik na de eerste twee happen het broodje eens op. En wat zien ik!

Hebben die gasten gewoon een deel van de patty (gehakt-plak) afgesneden. Asjemenou! Oordeel nou zelf, ik kan er niets anders van maken dan dat er een stukkie mist van de vleesschijf. Overigens smaakte het prima. Maar om nu 20% van je plak vlees af te steken voordat het op je bord komt gaat me toch echt te ver! Je zou zomaar in de verleiding komen om dit avontuur te herhalen en dan stennis te gaan schoppen: ;=) Gaan ze natuurlijk een verhaal afsteken dat dat zo hoort, het gewone gebazel om de klant in de maling te nemen. Maar persoonlijk heb ik nog nooit van een halve-maans-patty gehoord. Die dingen worden gewoon rond geproduceerd en dus wil ik ook een ronde patty op mijn broodje vinden, daarmee basta!

Omdat de mayo werd aangeboden nadat de patatten op waren, werd me nog een portie aangeboden. Dat is dan typisch fransjes gedrag. Geen korting of zo, of iets anders, een gratis toetje, maar meer van het zelfde zodat je de mayo toch nog kan consumeren. Ook in de supermarkten bieden ze je bijna nooit korting aan, maar bieden ze meer van het zelfde. Zo ook bij Buffalo Gril. Vijftig procent korting voor de TWEEDE hamburger. Kijk en dat doe je niet zo snel, een tweede hamburger nemen. Die eerste lag al behoorlijk heftig op de maag.

Hooi&Zo

Dit jaar kwam er maar weinig hooi van het land af. Vijf rollen ipv 10. Die droogte heeft er dan toch nog behoorlijk ingehakt. Ook al is de handel op een "natuurlijke" manier bij het maaien kurkdroog en dus lekker compact. Toch is de opbrengst zwaar in de min. En de voedingswaarde is natuurlijk zeer matig van dit soort hooi. Gelukkig heb ik nog een flinke rol over van vorig jaar.  Ok de voedingwaarde van een jaar oud is natuurlijk ook beduidend minder. Hier zijn de schaapies echter niet voor het vetmesten maar het kort knagen van het gras. En in de winter lopen ze gewoon buiten te knagen. Dat hebben ze de afgelopen tijd blijkbaar bijzonder goed gedaan. Er zijn er nu wel iets meer dan gebruikelijk, namelijk 9 ipv 7.
Voor de verkoop, eind augustus, staat in ieder geval Dram op de lijst, een van de lammeren en een van de ooien. Moet die beesten eens een marker geven, zoiets als een halsband of zo. Kan ik ze beter volgen. Maar tags met nummertjes in de oren ga ik gewoon niet doen, basta. Vind ik a) gewoon dierenbeulerij en b) ook nog lelijk.

FETE-DE-LA-CERISE
Deze streek staat bekend om zijn worsten, kazen en eau de vie. Dat laatste is een verradelijk soort sterke drank. Maar er wordt ook Kirsch gebrouwen. Een soort likeur van kersen å la  brandewijn-smaak-achtig-iets. Daar is natuurlijk een feest aangekoppeld in het hart van de kersenstreek Fougerol. Daar horen bij de kroning van de miss Kers, de uitverkiezing van van-alles-en-nog-wat, kortom de komplete santemekraam van missen en muzikanten. Plus openhuis van een kleine stokerij, waar het hier in de omgeving van stikt. Waar je natuurlijk even je neus langs laat gaan. Kwijlend van de typische geurtjes van overheerlijke likeurtjes sta je iets later weer buiten.

Er lopen allerlei muzikanten rond. Zelfs een bandje met het meest doordringende geluid wat je je van een instrument kunt voorstellen. De franse variant van een trekzak, het snerpte je door merg en been heen. Die man in het rode shirt heeft zoiets aan de lippen staan hieronder. (klik voor vergroting)

De straatmuziek, met soms aardig klinkend spul, iets afrikaans kompleet met oorverdovend gedrum...

Een merkwaardig eeuwenoud instrument, zonder glaasje geen feest, en een nogal oude zichzelf uiteraard hipvindende dame die haar "konsten" ten beste gaf.

NEE
Vandaag voor het eerst NEE moeten verkopen: Da's toch wel een hele vreemde ervaring. Je kunt gewoon geen pijl op deze business trekken. Zo heb je ene paar dagen niets en dan ineens willen veel mensen rond hetzelfde weekeinde een kamer hebben. Heb nog wel geprobeerd bij de buren, maar daar is ook geen plaats voor die dagen. In de omgeving even rondgebeld, gaf wel weer wat mooie contactmomenten, maar geen vrij plekje. Daarom de "suspect" gast maar een emailtje gestuurd dat helaas, helaas het feest niet door kon gaan.

AANWAAIERS
Dit jaar hebben we erg veel aanwaaiers. Dat zijn gasten die, sympathiek genoeg, een paar uur van te voren bellen dat ze eraan komen. Zoals zaterdag avond. Belden een paar zwitsers op, een half uur voor we zouden gaan eten met de andere gasten. En of ze ook nog even konden mee-eten. Merde zag je Fannie denken, hoe gaan we dat nu weer flikken. Dan maak je van 6 hamburgers er 10. Wat salade, groenvoer extra, en gaan met die banaan. Toetje crêpes met ijs, Hadden we wat extra ijs ingeslagen, een paar crêpes meer bakken ook geen punt. OK het was wel ff zweten en doen, maar het was ons weer gelukt een decent stukje eten op tafel te zetten, ook voor de vier onverwachte gasten. Er is ook altijd wel een slaapplek te vinden. Tenminste in het begin en einde van het hoogseizoen. Vormde dus ook geen probleem. Tegen 11-en zaten we op het balkon uit te hijgen. Hoezo romantiek van een eigen B&B? Het is gewoon keihard werken, als je het goed wil doen. Gelukkig hebben we altijd de insteek van het bedrijfsmatig aanpakken van Le Mouton Qui Rit gehad, het harde werken komt daarom niet als een verrassing. Ook de komende 3 weken is het hier behoorlijk volgeboekt. Daarna is het weer relatief kalm.

Verloren

Overkomt iedereen wel eens. Dat je van een bepaalde dag total niets weet te herinneren, of dat die dag zo snel voorbij ging, etc. Op de een of andere manier zijn we deze week namelijk een dag kwijtgeraakt. Ineens was het: morgen is het vrijdag. En wij maar denken dat het donderdag zou zijn. Huh? Waar is dinsdag gebleven, of was het woensdag die... Merde, en echt we hebben totaal geen herinnering aan die dinsdag. We hebben gezwommen, even in de zon gelegen en toen was het donderdag. Terwijl ik dacht dat het woensdag was en dus naar de bakker in Bouligney ging ipv in Vauvillers, omdat de bakker in Vauvillers altijd dicht is op woensdag. 't Voelt nog steeds alsof ik een hele dag bewusteloos ben geweest. Moet zeggen dat dit een heel aparte gewaarwording is.

PLANNING
Was er een maand geleden nog een groot gat in de planning voor juli, de laatste twee weken vulde een groot deel van dat gat zich op met langskomende fietsers. Zoals eerder gemeld: verbazend zoveel fietsers ons ineens weten te vinden. Zoals van de week ineens drie totaal in de regen verzopen fietsers aan de deur kwamen. Dat betekende weer een avond met zeer geanimeerde gesprekken.

de helden vertrekken na een goed ontbijt

Ook boekingen via telefoon of internet komen nu met grotere regelmaat binnen. Het helpt dat we voortdurend bezig zijn ons bekend te maken op het internet.

REKLAME
En over bekend maken gesproken. Dat groepje verzopen fietsers gaven ons een paar gouden tips. Zo van zet een paar borden op de fietsroute met symbolen erop voor bed en eten. Dan weten de fietsers waar ze aan toe zijn. Die zoeken namelijk naar onderkomen mét eetgelegenheid, die gaan echt niet meer op de fiets klimmen om in een plaatsje 5km verderop een restaurant te zoeken. Voor zo'n bord zal dan toestemming van de gemeente moeten komen denk ik. Het aloude adagio van "Adverteren doet verkopen" blijkt telkens weer een waarheid als een koe. Zoals de sticker van "Trip-advisor" op het raam van de serre. Stopte een stel fietsers voor toen ze die sticker zagen, en hop weer een paar gasten.
Ook het handgeschreven plakkaat aan de deur: Si c'est fermé +33 384 74 39 07 vermeldde dat. Nu hangt daar een net naambord uit de printer: Le Mouton Qui Rit / Chambre & Table d'hôtes met daarbij een apart bordje in vier talen van: als de deur afgesloten is bel: ... En zelfs op de staldeuren komt nog een bordje om de ingang aan te geven. Fannie kwam aan met een streng vlaggetjes voor om het naambord heen in de tuin. Ook dat trekt nu meer dan voldoende aandacht op het lachende schaap, getuige een van de fietsers die dat juist weer opviel. Tenslotte is er de tip van een nieuwsbrief een of twee keer per jaar naar de oud gasten. Vanaf nu ben ik dus alle mailadressen aan het verzamelen van de gasten. Lijkt me dan ook weer leuk om te doen zo op een stille winter avond.  En het houdt je klanten op de hoogte van de ontwikkelingen in Le Mouton Qui Rit.

METSELWERK
Eindelijk iemand gevonden die een paar dagen aan het fatsoeneren van het metsel werk slaat in eind juli. Dan is de muur aangeheeld, het trappetje van ons appartement netjes, en beneden de aanheling van de nieuwe raamkozijnen. Tsjonge wat een gedoe om een fatsoenlijke metselwerker te vinden. Dat iedereen het keidruk heeft geloof ik namelijk helemaal niets van. Eerder dat veel van de door mij gecontacteerde mensen er gewoon geen zin in hebben. Want het is natuurlijk geen recht-toe-recht-aan karwei. Zelfs Frerik keek bedenkelijk. Maar prima voor hem en zijn maat als laatste werkweek voor de bouwvak. Nou ja en van hem weet ik tenminste dat als hij zegt als, en wanneer, hij ook daadwerkelijk komt.

Fullhouse

Druk druk druk, de afgelopen week & einde was het full house. Een scala aan gasten met ieder hun interessante verhalen trokken weer voorbij. Genieten, met koken en kletsen. Moet alleen eens een keertje iets verzinnen waardoor ik tijdens het kletsen het eten niet vergeet. Het ging allemaal net nog goed. Maar toch... Fannie heeft het dan over een klok in de oven die je kunt instellen. Ja die op het fornuis heb ik gevonden. En gebruik ik ook regelmatig. Vooral met soepen en braad-dingen is dat erg handig. Dat gepriegel aan dat knopje op de oven, dat gewoon niet doet wat ik er van verlang, is dan weer van geheel andere orde. Gedoe dus. Daarom gaat het best wel eens bijna mis.

Een van de gasten had weer een mooie tip om ons aan te melden op een site: chambred'hotewijzer.nl Volgens hem een site met veel bezoekers, en hopelijk boekers. Leek eerst gratis maar dan toch weer niet. Als we daar dan weer boekingen van krijgen zijn die drie tienen goed besteed nietwaar? Het is een doorlopende aktie om ons op allerlei informatie sites aan te melden. Dat doet je beter gevonden worden, en is in ons geval een goede zaak. Meer dan 90% vindt ons via het internet en dan is het goed dat je zichtbaarheid op het net niets te wensen overlaat.
Verder proberen we met onze eigen site zoveel mogelijk informatie aan de bezoekers te geven, veel foto's, toeristische info, zelfs een pagina met onze succesvolle recepten. Uit opmerkingen van gasten blijkt dat dergelijke aankleding van een site gewaardeerd wordt.

QR-CODE

Ho! Wa'z-dat? Zo'n QR tab is eigenlijk gewoon een barcode die je zo langzamerhand op alle verpakkingen in de wereld ziet.

QR-code, voluit:quick response code, is dus een barcode in twee dimensies.

scan dit met je smartfoon!

In een QR code kun je een hoop informatie stoppen; ruim 4000 karakters. Dus heb ik via een site waar je die codes kunt genereren de informatie van Le Mouton Qui Rit in een QR tag omgezet. Dat weer op onze site gezet.en hoppa, met een smartfoon kun je dat scannen en heb je meteen alle info over onze B&B in je telefoontje staan.

Dit is wat in de bovenstaande QR hoort te staan:

Le Mouton Qui Rit

Bed & Breakfast - Chambres d'hotes

+33 384743907

www.lemoutonquirit.eu

info@lemoutonquirit.eu

15 rue fontenois

70210 Mailleroncourt-Saint-Pancras

France

N 47.9211882 E 6.1331713

JW heeft even getest of het werkt., de layout is nog niet 100%. Daar sleutelen we nog even aan. Plus dat er ook nog wel een verkorte route informatie ingezet zou kunnen worden. Is weer een voordeel als je een beetje handig met dit soort dingen bent, kun je daar snel iets mee doen.

En zo sleutel ik voortdurend aan de site, met hulp van mensen die op de taal letten of pagina's in een correcte vertaling zetten. Of met hints en tips komen. Een enkele keer vergeet je - of geen tijd -  wel eens de verbeteringen door te voeren. Of gaat de basis pagina zo op zijn kop, of wijzigt de info zo snel dat de aangeboden vertaling niet 100% meer dekkend is. En dan moet je vriendelijk vragen of de oefening nog eens herhaald kan worden. Het blijf interessant zo'n site op te zetten vooral als je iedere keer weer nieuwe dingen ziet op het internet die je ook zou kunnen gebruiken. Er dan wortd er naar hartelust geëxperimenteerd, waarna soms in de site verwerkt wordt of weer weggehaald. Maar die QR code is een handige gadget.

Pijpenstelen

Gek he maar als je zoiets tikt denk je altijd dat het fout is. Pijpenstelen, paardenstaart, koekenpan. Maar de spellchecker zegt dat het goed is. Helaas is er aan het intikvenstertje van de blog geen NL spellchecker gekoppeld, dus er glipt nogal wat tussendoor. Maar Marion is streng en vist de meeste fauten er genadeloos tussenuit.

ZWEMBAD
De afgelopen dagen is het hier allervreemdst weer. Dagen van 33º + en dan ineens weer 15º of minder. De regen kwam hier gisteren met bakken de lucht uit. De gasten die gisteren vroeg in de ochtend opgewekt op de fiets klommen hebben het volgens mij al snel niet erg naar de zin gehad. Regenwater dat langs je nek je broekspijpen weer uitkomt zo je schoenen in. Sop, sop.
Voordeel is wel dat het zwembad in ieder geval niet bijgevuld hoeft te worden met al die regen. Water temperatuur: is 26 graden. Voor mij een beetje aan de hoge kant, de gasten vonden het heerlijk.
De badmuts heeft eindelijk de isolatiedeken voor het zwembad geleverd. Waarom moet dat altijd zo lang duren, niet meer normaal bijna 7 maanden! Waarom kan je bij de quinqaillerie (ijzerboer) iets op dinsdag bestellen en is het de volgende dag in huis? Of is dat exceptioneel? Maar goed, mankeert nu alleen de tegels nog een beetje ophogen en we zijn er weer klaar mee. Natuurlijk staat de zonneverwarming nu wel voor de kat met de staart te reutelen en stijgt de temperatuur in de wisselaar tot 70 graden. Zeg maar zo vormen zich ook geen enge dingen in dat reservoir als ongewenste beesies, algen en ander gedoe. Daarvoor is het dan weer te heet.

JEHOVA'S
Op de een of andere manier ben ik van de zwartelijst afgegleden. Vanochtend stonden ze er weer met hun krantje de wachttoren. Natuurlijk, kom ff binnen, koffie? Thee? Ook goed. En waar gaan we het vandaag over hebben? Inwendig grinnik ik dan al, want dit is dolle pret. Ook al was ik net bezig met het strijkgoed. Voor mij zijn dit leuke momenten dan. Voor hen weet ik het zo net nog niet. Nee dat krantje kunt u beter aan een ander geven, bij mij gaat het zo de kachel in.
En daar kwam de standaard riedel, blijde boodschap, geloven is goed, geloven moet. Wij zijn allen zondaars, en zo tien minuutjes door. Niet te filmen dat mensen bij hun volle bewustzijn en huidige kennis dat nog zo overtuigd kunnen zitten te beweren. Sta ik altijd weer versteld van.
Toen mocht ik. Oh en alles wat gedrukt staat is waar? Dus alles is zo als het in het boekske staat? Hoe kan dat nu? Meer dan 99% was toen analphabeet. Daarom mag ik zomaar aannemen dat de boodschap van mond tot mond ging. Na een paar generaties zal de boodschap daarom nogal verhaspeld zijn geweest. Iedere priester had zo zijn eigen bedoeling daarmee. Machtspelletjes, nietwaar? Dat was een nieuw terrein voor de dame en heer, politiek in de bijbel? Zeker, zeker beweerde ik stellig. Wat Machiavelli meer dan 1000 jaar later gewoon opschreef over macht en het houden daarvan. Dat speelt al zolang er groepjes mensen, zeg maar stammen, zijn. Er was en is altijd wel iemand die opperhoofd in plaats van het opperhoofd wilde zijn of worden. Stond eens in de krant dat koning zijn een van de riskantste beroepen is: moord en doodslag, weetuwel. Er zijn maar weinig koningen geweest, vroeguh dan, die een natuurlijke dood stierven, zo zeg ik maar.
De ogen van die mensen werden steeds ronder.
Begonnen ze over berichten uit NL over het ritueel slachten van vee. Ja, nou zeg! Nu heb ik dat vorig jaar van zeer dicht bij meegemaakt, en ik vond het afschuwelijk wat daar gebeurde. Dat schaap stikte gewoon in zijn eigen bloed. En voerde onmiskenbar een doodsstrijd. Flauwekul dus al dat ge-emmer er omheen. Maar twee millennia geleden wisten ze toch helemaal niet wat verdoven of niet verdoven was of wilde zeggen? Hoe kan dat nu dan ineens een issue zijn?  Nu ben ik beslist geen godsgeleerde, verre van dat, maar ik ben niet blind, en ook niet echt stom. Wat ze een tig-tal eeuwen voorschreven was puur om de hygiene en niets anders. Varkens waren vergeven van de parasieten, ja tuurlijk als de straat tegelijk ook je riool is. Die varkens liepen daar ook gewoon hun kostjes bij elkaar te snaaien. En er natuurlijk geen idee was dat het onze kleine vrinden bacterien en wormpjes waren die je ziek maakten. Daar wisten ze toen geen bal van. Van varkens werd je dus ziek, punt uit. Veiligheidshalve  maar niet eten. Een zeer logisch verbod voor ongeletterden. Met alle kennis van nu, hoe beperkt dan ook nog, zijn dat soort archaïsche zaken toch echt allang achterhaald.
En ik maalde maar door. De gezichten tegenover me betrokken steeds meer. Na een voor mij onhoorbaar onderling overleg stonden ze op en namen beleefd afscheid. De thee lieten ze maar staan, was toch koud geworden.
Vermoedelijk sta ik weer bovenaan op de zwarte lijst, met stip ook nog dan.

Toch weer een uurtje spraakles gehad, dat dan wel weer... wat een vriendelijke oudjes waren dat. We hebben allemaal weer ons verzetje gehad.

Kuilvuur 2

Ah net de plaatjes van het kuilvuur van Wim gekregen. Een collage

potten toedekken met hout

Het is een bescheiden kuiltje, met niet al te veel potjes. Klein maar fijn zeg ik dan maar. Het helpt wel als je alles van te voren klaar hebt liggen. Plaggen, scheppen, harken, stro, hout en de potjes.

een beetje dieel ervoer en dan kan de fik eriin

Diesel fikt niet van zichzelf, maar als het iets gevonden heeft om "mee" te fikken moet je oppassen. Droog hout is ook een prima ding. Scherpe bijl ook.

nadat alles goed brand: afdekken met plaggen

Dat afdekken met plaggen ging ze nog niet zo goed af. Veel te grote plaggen, had ik te laat in de gaten. Jammer, daardoor onvoldoende kontrole over het proces. Dat weten ze dan weer voor de volgende keer.

opletten dat er geen vlammetjes uitbreken

Als er vlammen uitkomen moet je die gaten weer afstoppen, anders ontstaat er een verkeerde "atmosfeer" in het vuur. Dat moet reducerend zijn voor de betere kleuren. (reducerend = onttrekken van zuurstof: O2) Maar dat is dan weer persoonlijk.

de volgende ochtend: open harken

 Oude kleren is prima, want die stinken echt naar rook als je klaar bent met het uitpakken.

de oogst, het was toch nog bloedje heet in de kuil.

Zo te zien was er niet echt iets kapot gegaan. Een schilfertje hier of daar. Het Kopersulfaat heeft zijn werk gedaan. Niet spectaculair, maar tevredenstellend.

Weertje

Vandaag gaat het 30 graden worden. Ideaal om de middag eens op de brommer door te brengen. De laatste gasten zijn alweer vertrokken, en de gasten van gisteren voor dit weekeinde zijn niet op komen draven. Lekker de tijd aan mezelf dus. Tijd voor de blog. Want het thuisfront mist de stukkies. En er is wel weer het een en ander gebeurd.

FIETSERS
Het regent fietsers de laatste tijd. Dit keer mensen met een tandem. Extra speciaal. Zij kwamen uit de richting Port /s Saone en konden in de directe omgeving geen hotel of B&B vinden. Althans geen een die in het fietsboekje stond. Die waren namelijk allemaal gesloten. Raar toch zoiets. Moet in die omgeving echt wel een B&B te vinden zijn. Goed voor de business dat wel. Een stijf uur later stonden ze voor de deur. Eens bewonderend naar de fiets tandem gekeken. Rij je daar nu sneller op, vroeg ik? Nee dat niet echt maar het gaat wel iets lichter. Diner? Ja lekker! Toeval wilde dat ik net een pan spaghetti saus had willen gaan maken, kwam dus perfect uit. Voor- en nagerecht erbij gemaakt, het was weer helemaal kompleet.

De volgende dag die fiets eens op de plaat gezet. Kogamiyata, ook nog een kwaliteitsmerk ook met tig versnellingen, heleboel high tech aan boord. Vering voor en achter, super de luxe.  De GPS had een aantal leuke snufjes waar de TomTom nog een puntje aan kan zuigen.

Dan roept het huishouden en ga ik de berg strijkgoed maar eens aan de kant maken.

Bij die regen van de laatste dagen droogde die handel niet echt lekker. Sta je versteld van hoe zich dat dan op spaart. Met m'n nieuwe strijk-stoom-ding gaat het razendsnel. Echt een aanrader. Kost wel veel (+200E) maar het strijkwerk gaat ook een stuk sneller zo. Moet alleen eens een nieuwe strijkplank in elkaar fietsen. De strijk-ding-apparaat is net ff iets te groot voor het rekje, en die dekbedhoezen idem. Trouwens geen eenvoudig klusje om iets stabiels in elkaaar te fietsen, niet zomaar iets voor een ledig uurtje.


SCHIM
Maakt iederen wel eens mee. Dat ineens iemand je belt. Iemand uit een ver verleden. Zogezeid een "schim uit het verleden". Een jaar of tien-tig geleden waren we collega's. Dat was weer heerlijk ff helemaal bijkletsen. Hij had namelijk nog een oude CV van mij op zijn machine gevonden en is in LinkedIn gaan snuffelen om mij te vinden. Zag daar tot zijn opperste verbazing dat ik naar LDF verkast was. Dat prikkelt de nieuwsgierigheid, uiteraard. Nou wilde ie dat persoonlijk eens komen bekijken, en of dat kon? Tuurlijk, er is altijd wel een bed hier zei ik. En dat is ook zo, tot nu toe nog geen klant hoeven te weigeren omdat er geen slaapplaats (te regelen) was. Zo gezeid zo gedaan en DJ stond keurig op schema woensdag avond voor de deur. Natuurlijk hoorde ik zijn brommer al van ver aankomen; zo'n beest met 120 dB uit de pijpen, daar maak je zelfs een dove nog mee wakker. Een maaltje a l'improviste, niet echt tijd gehad om boodschappen te gaan doen. Tot laat in de nacht alles w.v.t.t.k. is de revu gepasseerd. Van de wereldproblemen via de vakkennis van nieuwkomers in de IT, tot aan de mannenpraat aan toe. Het weer hield zich goed, met een jasje aan konden we van de zonsondergang genieten. Maar bovenal van de stilte en de heldere sterrenhemel. Heerlijk dat gekletspraat onder een sterrenhemel met een goed glas wijn in de vingertjes.

De volgende dag samen de brommert gepakt en via achter-langs-weggetjes naar Vesoul geknard. Zegt DJ, moet ik maar niet aan mijn maten vertellen dat we met een suf drafje over de smalle paadjes zijn gegaan. Moest voortdurend mijn voet bij de rem houden, zo langzaam ging dat. Nu is dat eenmaal mijn manier om voldoende veilig over de kleine weggetjes te hobbelen. Die liggen altijd vol met zand, modder, grind, of ander puin. Bochten die je niet kunt overzien, plus nog eens de nodige gaten in het wegdek: trous en formation (gaten in wording) heet dat dan. Ook na een jaar nog, rustig! Bij een tegenligger moet je bijna op de rand van het wegdek gaan rijden, net niet de berm in. Auto's wijken gelukkig ver uit voor motoren. Dat er dan ineens wegwerkers voor je staan, de weg versperd is, en een joekel van een graafmachine zich staat uit te leven, kijk dat is typisch hier. Je stopt, wacht rustig af en na een minuutje rijdt zich alles aan de kant. Gewoon zonder toeteren of ook maar een spoortje van ergernis bij de wegwerkers. Zo gaat dat dan ook nog weer. Het leven op het platteland is zóóó relaxed.


In Vesoul ff een terrasje doen ging niet zomaar. Zaten we eerst bij een restaurant, het personeel zat uitgebreid te roken en kwam pas na tien minuten aan ons tafeltje staan. Nu is er altijd wel het een en ander aan mensjes te bekijken dus heel erg vonden we dat nu ook weer niet. Zegt het mens: we geven alleen diners, u kunt niet alleen koffie krijgen. Da's nou weer typisch, onbuigzame regeltjes. Hadden we speciaal nog een onopgedekt tafeltje uitgekozen. Lopen ze toch weer inkomen mis. Zal het toch nog veel te goed met de horeca gaan? Afijn wij maar een deurtje verder. Eikels.

In de namiddag verder met alle wereldproblemen. Zag ik plotseling een busje voor de deur langsschuiven. Het bleken de gasten uit Zwitserland te zijn, voor morgen dan hè. Een dag te vroeg, hadden ze zich in de datum vergist. Och we zijn zo flexibel als een looien deur dus dit was natuurlijk ook geen enkel probleem. Een ritje naar de supermarkt is zo gemaakt, en een extra kamer in sneltreintempo schoonmaken heb ik wel eens vaker gedaan. Mooi dat het strijkgoed al klaar was.

SCHAPIES
Staat afgelopen woensdag plotseling de vrouw van Pascal voor m'n neus. En begint te brabbelen dat de schapenscheerder donderdag's langs zal komen in het begin van de namiddag. Langskomen? Zoals vorige keer zeker? Vroeg ik. Ik heb die beesten twee dagen opgesloten gehouden, dat was niet zo leuk voor ze. Dus hoe zeker is dan dat ie er zal zijn? Nou hij moest hierachter ook nog schapen scheren dus het is vrij zeker klonk het.
Nu is het lokken van de schapen niet zo'n probleem, een beetje rammelen met het bakkie brokjes is voldoende om ze op een holletje de stal in te krijgen, niks aan de hand dus. Zo gezegd zo gedaan. Water, hooi en brokkies. Allemaal prima voor elkaar.
En verrek ergens in de middag kwam de scheerdert aanzetten. Hij kende de weg en was al aan de gang toen ik met DJ ging kijken. Dat gaat rap! Kwam de diskussie op of de kleinen ook nog moesten. Dat was beter voor de wol. Tuurlijk, die wol die niemand wilde hebben zeker. Krijgen ze ook minder last van de vliegen in de zomer dacht ik vervolgens, doen maar dus. En hop daar ging het scheerapparaat van dattum. Zzrrt, zzrrt! Erg zachtzinnig ging het nu opnieuw ook weer niet. Hier en daar zag je wel wat wondjes zitten, waar is die bombe blue (ontsmettings spul) in vredesnaam gebleven?

Zelfs La Bouffe ging onder het mes! Arm beest. Over de andere lammeren werd ook even het scheerapparaat geraust, voor half geld, dat dan wel weer. Voor drie tienen waren de dames, en heer, weer voor een jaar onder de pannen. Geen gezicht zo die naakte lijfies ;=) Bij het vallen van de nacht hoorde je de schapies klagend mekkeren, die hadden het niet erg naar de zin, zo met het bontjasje uit. Maar ja als da'lijk de hondsdagen uitbreken en 30+ op de thermometers komt te staan dan stikken ze ook de moord van de hitte, en dan is het ook weer niet goed! Nog ff een zoutsteen kopen vandaag of morgen en dan hebben we het weer helemaal voor elkaar.


FETE DE LA MUSIQUE

In juni is er altijd het feest van de muziek. Tot nu toe werd daar erg weinig aan gedaan in MSP maar dit keer dan toch een uitvoering van het MSP eigenste koor! Jawel, het dorp met krap aan 113 neuzen, heeft een eigen koor: de stem van het woud (l'echo du bois) of zoiets. En af en toe klonk het niet eens onverdienstelijk. Goed, de bromstem van de bas drukte Louise's alt  totaal weg. En de sopraan moest nog ff haar keel schrapen voor de enige solo van een enkele zin die ze had. Maar dat mag de pret om de couleur local  totaal niet drukken.
En jawel hoor, een toespraak van de burgermeester, een toespraak van een of ander Unesco juffie, schier onverstaanbaar door de galm in de kerk. En nog wat gekwezel van de burgermeestersvrouw met een ozo gemaakt glimlachje om d'r mond. Als je niet beter wist zou je bijna zeggen: een vals lachje. Wat hebben die twee toch dat ze altijd zo nadrukkelijk in de picture willen staan?  Echter, folklore! Daar gaat het om. En de galm in de kerk werkte daar perfect aan mee. Heerlijk fris dat temperatuurtje in de kerk, nog zo'n mazzel.

Die dag van de musique is overigens een nationaal gebeuren. In zowat alle dorpen, gaten en steden wordt er dan iets aan gedaan. Prachtig initiatief. En prima om dat in die kerk te doen.

Nog een kadootje: zoals die namiddagzon door de gebrandschilderde ramen komt.