Lente

Vier lammeren hebben we nu, en er is nog  een schaap dat nog moet werpen. Maakt overigens weinig aanstalten, de uier is nog niet erg groot, dus dat gaat nog wel ff duren.

La Bouffe wordt om de twee uur aan de zuigfles gezet. Volgens mij kun je dat ding wel een liter voeren per keer want ze blijft maar zuigen aan die speen. Geef d'r al meer dan eigenlijk moet, maar het gaat iedere keer schoon op. Wel een handen binder maar het is wel grappig zoiets kleins langs je bennen te voelen botsen op zoek naar een speen.
Van de week liep ik terug naar de huiskamer en was blijkbaar vergeten de deur van de Grange goed dicht te doen. Loop ik door naar de keuken om een glas water te tappen en hoor ik ineens die hoefjes op de tegelvloer tikken. En binnen no time stond ie weer aan mijn benen te snuffelen voor een speen. Gek zo'n klein ding in je woonkamer te zien. En natuurlijk wel piesen he! Afijn geen liters dus dat was snel opgeruimd.
Buiten op de oprit van de Grange een stoel neergezet om la Bouffe makkelijker de fles te kunnen geven. Zit je daar ontspannen die speen in de bek te houden, komt er ineens iemand aan het hek staan. Aaaah wat liev... ja dat is het wel. Volgens mij ziet ie geen moer, die speen ziet ie echt niet want het is gewoon trial en error. Gewooon porren tegen mijn benen en in de lucht tot ie de speen gevonden heeft. Als die niet in zijn bek geduwd wordt zou dat niets worden met voederen. Tijdens het voeden trekt ie de fles vacuum. is het meteen rammen tegen mijn hand, dat doen ze ook bij natuurlijke moeders zo. En niet te zacht ook, blijkbaar om de melkstroom op gang te houden of zo. Vind overigens dat die speen is niet echt geschikt voor het bekkie dus er stroomt nogal wat naast. Moet morgen bij de Gamme Vert eens kijken of er iets beters is te vinden. Door een soort cup van mijn hand te maken en de speen er "in" te leggen slobbert ie zo ongemerkt toch weer op wat ie morst. Een smeerboel maakt ie ervan, iedere keer zijn mijn handen drijfnat van de melk. En de aangekoekte melk kleeft rondom zijn kop. Die melk is vreselijk zoetig, en vet, dat moet toch voedzaam zijn. Maar heb niet de idee dat ie erg snel groeit. Volgens de schapen-site moet er 350 gram per dag bij komen gemiddeld, Nou meten is weten, dat zou betekenen in een week bijna 2 kilo! Morgen maar een kijken.
Eergisteren stond ie een beetje te shaken op zijn pootjes, koud natuurlijk. En kreeg ik een beetje de indruk dat ie te weinig kreeg, prompt zijn portie opgevoerd en krijgt ie nu 6 maal daags 150 ml. Dat doet d'r zichtbaar goed. En weer volgens die site moet dat tot een liter oplopen per dag na de tweede week. Dat is het bijna al. Gewoon in de gaten houden. Ja we zijn boer Cornelis. ;=)

Ligt 't de hele tijd op de loer bij de deur van de Grange. Zodra de kamerdeur opengaat begint het geblaat al. Gaat de deur van de Grange open stormt ie meteen naar binnen, om dan weer terug te spurten als ik naar de klaarstaande stoel loop en de fles op kniehoogte houd. Moet ik ook eens een videootje van fabrieken. Toch maar iets als een soort hokje gemaakt van wat afval hout kan ie schuilen tegen de nachtelijke kou.

Maar... Het lijkt er heel sterk op dat la Bouffe het gaat overleven. Heb er wel al veel lol aan.

Zegt Louise ook nog: "weet je dat melk-lammeren heel erg lekker zijn?" Zal best zeg ik dan, niet eens geschokt, uiteindelijk verdwijnen ze allemaal in de pan. Zo realistisch ben ik dan ook wel weer. Maar het  beessie blijft en het leven van la Bouffe wordt vastgelegd. Dat belooft een leuke rapportage te worden..

Kabaal

Herkent u dit?

Een voortdurend gebrom, zeg maar kabaal, uit de stedelijke omgeving waar je eigenlijk doodmoe van wordt. Kabaal dat dag en nacht om je heen hangt, soms proporties aanneemt die niet meer normaal zijn. Airco, computers, telefoon, de kantoortuin, allemaal kabaal dingen. Dan je auto, verkeer, je motor en het achtergrondsgeluid uit de steden dat als een geluidsdeken over het land hangt.
Hier hoor je alleen wat vage geluiden uit de omgeving. Geen continue gebrom dat keihard is en net aan de gehoorgrens ligt. Het is voornamelijk doodstil hier. Bien sur als het mesten of oogsten is rijden hier trekkers af en aan, is de weg groen van de modder en de mest maar dat is wel tijdelijk. De regen spoelt alles weer weg en komt de rust meestal weer snel terug.
In juni begint het met hooien en rijden hooiwagens een paar dagen af en aan. In de herfst en winter hoor je soms een kettingzaag tekeer gaan, een trekker met een berg hout die voorbij dendert.

achter bij Le Mouton Qui Rit in de wei

De veewagen van het bedrijf achter in het dorp komt zo nu en dan langs. In de ochtend en vroege avond het forensen verkeer. Tijdens de zomer komt er af een toe een trekker van het loonwerkbedrijf. Dan heb je het wel gehad, niet meer dan het gangbare geluid van een agrarisch dorp. Waar ik nog steeds niet aan gewend ben is dat tussen 1200 en 1400 het dorp, zoals bijna alle dorpen in LDF, helemaal uitgestorven zijn. Men is dan aan het lunchen. Wel de beste tijd om een dutje te doen.
Dat is genieten van die rust in het dorp hier. Vooral na 1900 daalt er een deken van stilte neer. Iedereen zit dan of achter de avondhap of achter de tv. Als je dan op je balkonnetje zit naar de sterren te tureluren waan je je even op een andere planeet.

Vanochtend met het lam even door de wei gestruind. Inspectie want de ooi van de miskraam zondert zich af. Geen goed teken normaal gesproken. Zag dat het gras al weer in de startblokken staat om uit de grond te gaan fluiten. Met het schaap niks aan de hand zo te zien, het trok een klein spurtje om aan mijn inspectie te ontkomen. Maar was nog wel alert enzo. Maar in de gaten houden dus.

Krachtstroom 2

nieuwe situatie meterkast

Ha, sneller dan hun schaduw, die EDF, om te leveren. Die duplicaat factuur daar wacht ik nog steeds op...
Vanmiddag zou het gaan gebeuren. Hola, om 10uur belde de monteur al op of ie nu al mocht komen. Je valt van de ene in de andere verbazing. Of zou het zijn omdat het zo'n slappe tijd is? Afijn een half uurtje later stond ie voor de deur. Begon de oude zooi uit de kast te trekken wat extra touwtjes kwamen achter het paneel vandaan, wat extra gaatjes hier en daar en een uurtje later was het klaar. Vertelde me keurig hoe het in elkaar zat en waarom er meteen, dadelijk, onmiddellijk een electricien moest komen om de zaak te calibreren. Dat verhaal kwam overeen met dat wat Wim me had verteld. Na een heel haastig bakje gaf ie me een handleiding hoe ik allerlei info uit de nieuwe meter kon trekken en had nauwelijks de tijd om iets anders te doen. Ook al niet erg op zijn frans, geen babbel, of geouwehoer, maar haast. Opzij opzij ik moet er weer vandoor.

Kijk ziet er al weer een stuk netter uit die meterkast, voor franse begrippen dan. Goed er zit nu 25A per phase in, of dat het gaat houden is nog even uitproberen. Volgens Wim is het een beetje te krap.
En nu, hop in de telefoon geklommen om een vonkentrekker te regelen. Die zou over een kwartier voor mijn deur staan. Ook al zoiets vreemds, welk fransje komt er nu meteen? Het moet haast wel een vreselijk slappe tijd zijn. Bleek achteraf dat ie net voor twaalven aan de deur stond. Nu zit er bij ons een papiertje op de deur: "indien deur dicht is bel..." Maar dat werd natuurkijk niet gedaan en aangezien het toch al midi was, eerst maar eens gaan lunchen moet ie gedacht hebben.
Na de lunch kwam ie aanzetten, heus waar, en belde toch maar het nummer. Ikke blij natuurlijk met deze ongewone, haast nederlands aandoende, service. Voor me stond een mager lang-ig mannetje, met uitpuilende ogen en een schorre rokersstem, rook ie ook naar. Hij was in zo'n overal-geval gestoken waarvan de ritsen van boven naar beneden lopen. Dan heb je nooit problemen om met laarzen en al in je overal te komen. Is heel populair hier, zelfs Alexander de tuinjongen heeft zo'n ding. Mijn maat zullen ze wel niet hebben.
Onbeschaamd bijna staarde ik naar zijn uitpuilende ogen. Schijnt een ziekte of zo te zijn. Maar ik had van dichtbij nog nooit zoiets nauwkeurig kunnen bestuderen, verleiding... Had Monty Pyton ook niet van die ogen? Afijn, uitgelegd wat het probleem was en wat er van hem verwacht werd. De groepen van monophase in tri-phasé (terug)veranderen, en dat zodanig, dat de phasen gelijkmatig over het huis verdeeld zouden worden. Dat de nieuwe oven 'svonds gewoon aankon zonder dat iemand of iets daar last van zou hebben. Nu weet ik ook wel dat het systeem never nooit 3 kookplaten, ovens, snelkokers, koffiezetapparaten tegelijk aan zal kunnen en zo, en daarom elke stop er nog uit zou doen knallen. Maar hij gaat zijn best doen. Hij zou in ieder geval een papiertje in mijn brievenbus doen als een soort offerte. Zal wel weer zwart moeten. Voor het eind van de maand klaar hè? Zei ik nog. Ben benieuwd. Maar ook hij had het over een ongewone stilte in de business en dat het nu pas weer een beetje aantrok.

La Bouffe
Met het lam gaat het prima. De melk gaat erin als zoete koek, en meer mag ook hoor! Op Fannie's advies het even uitgelaten in de achtertuin. Bleef ie toch bij je in de buurt hangen. Het was werkelijk schitterend weer, dus een tuinstoel opgehaald en ff de eerste voorjaarszon om mijn gezicht. Wat een rust is het hier toch. Je hoort alleen de koeien en schapen, af en toe wat landbouwspul, en heel vaag wat verkeer van de straatkant. La Bouffe stoot zijn snoet voortdurend in mijn knieholte in de hoop die speen weer terug te vinden. Maarja kleine de melk is alweer op, de volgende voeding maar weer. Dat deel van de training is dus prima gelukt. Leert snel dat beessie. En je ziet hem groeien, ze voelt al een stuk steviger aan en is merkbaar zwaarder geworden. Moet iets versieren waarop ik d'r regelmatig kan wegen.
Net ff de melk geproefd, eigenaardig smaakje, dubbelvolle melk met iets extra's erin. Niet lekker. Is ook behoorlijk duur: 38 euries voor 10Kg, goed voor zo'n beetje 60 voedingen. Precies voldoende denk ik om haar d'r door te slepen de komende twee maanden.
Wel grappig zoiets kleins om je benen hen te voelen gaan. Je moet vreselijk oppassen om d'r niet bovenop te stappen.
Op het net kwam ik erachter dat het zicht van een schaap slecht is maar het gehoor des te beter. Dat is dan ook waarom het beest die speen niet ziet hangen. Nou ja we merken vanzelf wel hoe het gaat. Alhoewel het zicht slecht? Die schapies zien mij al van verre aankomen. En soms heb ik zelfs de indruk dat ze me ook op het balkon zien staan als ze ergens in de wei staan. Er begint er altijd een te mekkeren als ik me vertoon. Slecht zicht, dacht het niet. Maar La Bouffe ziet geen moer, want die speen, daar haalt ie maar wat naar uit. Nou ja maar ff afwachten voordat ik weer van die konklusies ga trekken.

La Bouffe 1

Het lam schijnt het te gaan redden, drinkt zijn melk zonder mankeren en is levendig. We geven het een naam: La Bouffe. Vond ik nogal een leuke toespeling op de gulzigheid waarmee het de melk naar binnen zuigt.
Project: La Bouffe's leven vast te leggen op film en foto. Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt en Ruud vanochtend gevraagd om een fotootje te maken van het voederen met de zuigfles. Pappa Cornelis zegt Fannie. Wanneer gaat een lam dingen scherp zien, vraag je je af, want het is nu al duwend met het koppie tegen mijn benen aan, een hand wordt ook op gezogen, alles wat maar enigszins op een plekkie lijkt waar een speen kan zitten. Die speen moet je er nog steeds goed voorhouden en dan gaat het induwen gemakkelijk. Die speen zal ik ook wel op reserve moeten nemen want er wordt behoorlijk op geknauwd.

La Bouffe

Ben'r ook aan het trainen om de speen in de buurt van mijn knieholte te zoeken als een soort immitatie van de plek waar de uier zit. Dat maakt 't volgens mij ook makkelijker als ze over een week de wei in gaat. Even nog imprinten dat die fles de melk bevat en aan mij laten wennen. Dan kan ie weer los en zijn maatjes opzoeken.

Zo nog een videootje er tegen aan, zie je meteen waarom ie La Bouffe is gaan heten.

Buiten schijnt de zon, het is strak blauw, nog wel fris maar de lente komt er echt aan!

Zenuwen 3

Met enige schroom vanochtend richting het lammeren hok. Zou ie het overleefd hebben? En ja hoor, ik stapte op de plank over de mestsleuf heen, en dan hoort ie het alleen nog maar, en meteen gemekker in het hok. Zucht, snel de melk geven. Kwam ie aangestormd vanuit het holletje dat ik van stro en hooi voor 'm gemaakt had, herkenning? Of rook ie de melk? Zal wel een reflex zijn.
Zat ik met een knie omhoog en de fles tussen mijn benen begon ie toch in de knieholte naar de speen te zoeken. Leek ook wel een beetje op de plek van de speen van moeders natuurlijk zo. De speen in zijn bek geduwd en er werd vacuum getrokken. Geen probleem had ie met 100ml. Dat ging gisteren in etappes. Volgens het schema moeten ze 500ml per dag hebben in de eerste twee weken,
Volgens de info van het net gaat het beest zich onherroepeijk aan je hechten en wordt 100% mak. Lijkt me grappig om het te trainen de groep aan te voeren bij het verweiden in de zomer. Ook kunnen we dat goed gebruiken met dat ene schichtige schaap in de wei. Want het is wel degene die de troep bij het verweiden iedere keer in verwarring brengt. Die gaat wel de verkoop in als het zo blijft. Maar direct contact doet alles met beesten en in de winter is madam een stuk minder schichtig geworden. Met opzet ben ik deze winter de brokkies met de hand aan haar aan het voeren gegaan. Maar eens kijken als de stal dichtgaat voor de zomer hoe het zich dan gedraagt,
Goed het lam zuipt als een tempelier zijn portie, het heeft weer energie en voelt warm aan. Goede tekeken. Je blijft natuurlijk wel amateur stadsboer  denk ik dan, het kan nog altijd fout gaan.

Houding gevonden! Ga op mijn knie zitten, dan komt het schaap van achteren en dan druk ik hem zo de speen in zijn hongerige snoet. Grappig als een soort immitatie van een schaap, maar dan anders. Als het zo beter werkt waarom dan ook niet. Wel een vreemd gevoel zo'n klein ding tegen je knie aan te voelen drukken en dat kopje dat onder je knieholte vandaan komt zoekend naar die speen.

Zenuwen 2

Vanochtend vond ik moeder niet in de wei, dus naar de stal getogen. En mèrde de mèrde is moe ook nog dood. Het enig overgebleven lam lag ernaast en leefde nog. Eerst geprobeerd, tegen beter weten in om het bij een van de andere schapen onder te brengen. Maar dat ging natuurlijk niet. Die geur die lammeren hebben is als een soort paspoort. Niet de goede geur dus niet van mij, opzouten kleine! Zelfs de lammeren van de leenmoeder bemoeiden zich ermee, wegwezen jij! Die geur imprint komt in het brein van het schaap als ze het lam schoonlikken meteen na de geboorte. Nu schijn je de zak te kunnen truucen door het lam met de handel van pasgeboren lammeren in te smeren, en dat lijkt een oplossing als de lammeren van ongeveer de zelfde leeftijd (in dagen) zijn. Bij een ouder lam lijkt me dat niet echt goed te gaan. En nu?
Snel op het net naar informatie gezocht. Ah melkpoeder bij de GammeVert (soort Coop) halen en 200 gram per liter en 100 cc per keer 5 maal daags de eerste twee weken. Hoeveelheid geleidelijk opvoeren tot een liter per dag en na 2 maanden moet het zelfstandig kunnen zijn.

Kijk ik ter controle nog een keer in de wei, want een van de laatste drachtige schapen zonderde zich een beetje af. Nu zie ik het helemaal niet meer. Het zal toch niet zo zijn dat dit ook een probleem geval wordt. Maar weer de wei in.

1700
Loos alarm, het laatste drachtige schaap kwam zomaar ergens vandaan weer in beeld. Ik zit op wacht. Zucht. Moet me misschien niet te druk maken om alles. Maar goed.

Het lam de eerste keer melk geven was een probleem, moest het er met geweld ingieten. Te vreemd natuurlijk zo'n speen in je gezicht geduwd te krijgen, met een beetje wurmen ging het er wel in. De eerste keer niet echt veel, de tweede keer ging het al een stuk beter, en de laatste keer zoop ie zowaar de volle 100ml. Zal maar niet zeggen dat gaat goed komen maar ik ben voorzichtig optimistisch. Moet eens serieus naar een schapen praktijk cursus gaan uitkijken. Vooral dat inzien van wanneer moet je nu een Vet erbij halen en hoever kun je het zelf af. Wel denk ik naarmate je langer schapen houd het steeds beter gaat. Dit jaar toch nog 2 schapen verloren, en dat is natuurlijk niet zo best. Niet dat je dat had kunnen voorkomen. Maar misschien leer je dingen eerder signaleren. Alhoewel mijn observeren van schapen de hele tijd ook helpt.

Leeg

Het boekje is dun, 120 pagina's slechts, eerder een soort novelle, eigenlijk. Les Jours Heureux van Laurent Graff ( = de gelukkige dagen) Het is wel een van de meest merkwaardige boeken die ik ooit heb gelezen. Het verhaal, als je het daar nog over mag hebben gaat over het volkomen zinloze, het leven, het werk, de liefde. Alles is doelloos en zinloos. De ultime leegte spreekt uit het verhaal. De verhaal figuur ziet dat zo althans - de recenties en zijn bio lezende geloof ik dat het een beetje autobiografisch is ook nog. Afijn de hoofdfiguur koopt op 18 jarige leeftijd al een graf, en na een erfenis gaat ie maar alvast in een rusthuis wonen. Verlaat vrouw en kinderen en woont daar betrekkelijk rustig als 38 jarige tussen de pensionados van 80+ in. De leegte van het leven van de hoofdpersoon dat vervolgens wordt beschreven is op een meesterlijke manier verteld. Je krijgt echt het gevoel dat je een enorme leegte inloopt en dat gevoel houd je het hele boek door vast. In een woord: BIZAR. Wel in prachtig frans geschreven, puntig, mooie zinnen die je puur voor je plezier een paar keer naleest. Wel een beetje een antiklimax aan het eind.  Hij neemt een oude stervende vrouw op sleeptouw voor haar tour sentimental. Zij sterft dan aan kanker in een kamertje van een provinciaal hotelletje. Dan lijkt het alsof de hoofdpersoon dan toch nog de realiteit van het leven terug vindt als ie ineens van alles moet gaan regelen voor de begrafenis van de vrouw waar ie mee op stap is gegaan.
Kortom een literair juweeltje. Maar je krijgt er wel een heel apart gevoel van, als je de laatste paar paginia's leest bij de ondergaande zon. Niet iets wat je rillend van de kou, op een donkere winternacht moet gaan lezen. Je zou er compleet depri van worden.

Kost ook geen drol, via amazon tweedehands voor 1.50 en een paar euries verzendkosten. Toch twee avonden lol van gehad. En weer wat merkwaardige woorden geleerd.

Zo volgend boekske: Rue des Boutiques Obscure, van Patrick Modiano, ben benieuwd. Het is in ieder geval wat dikker. Goed voor een klein weekje dus. En wat kan je avond beter vullen dan een boek, een glazje wijn, en de openhaard die fikt als een tierelier.  Lekker in mijn leesstoel weggezakt, het glas Corbierre aan de lippen, mijmerend over de komende lente.