3 maart 2011

Dronken

Schapen kunnen ook dronken zijn! Op advies van de veearts had ik een bierflesje wijn met water en een handje suikerklontjes opgewarmd en direct na het halen van de lammeren aan het schaap gevoerd. Dan kwam ie wat sneller op krachten zei de vet. En neem zelf ook wat zei ie, zo te zien heb je ook een glas wijn nodig.


Kan een schaap dronken worden van een glas wijn? Ik vermoed van wel. Want dat knorren is niet normaal meer! Is dit dieren mishandeling? Nee denk het niet, want het reageerde onmiddelijk op de alcohol, en werd weer aktief. De suiker erin deed haar ook zichtbaar goed. Afijn de handel in drie porties in de bek gegoten.
Een voordeel van een schapen gebit is dat het in de onderkaak vooraan wat tanden heeft zitten om het gras af te snijden/grazen - letterlijk snijtanden dus. Dan komt er even niets en achterin zit dan een normaal gebit, om te herkouwen denk ik. Door dat "even niets" kun je je vingers zonder gevaar aan de zijkant achter de snijtanden in de bek steken en de kaken van elkaar afwurmen en de fles in de bek persen. Zoepn kreng! De eerste toer ging niet geweldig, maar de tweede keer klokte het zoete goedje er behoorlijk goed in. Niet te kleinzielig doen en gewoon de hals van de fles in de bek stoppen en dan moet ie wel zuipen dacht ik. Het zijn enorm taaie beesten ze kunnen wel wat verdragen. Met beleid natuurlijk.

ISOLATIE
Na twee dagen isolatie en persoonlijke verzorging scharrelt het overgebleven jong en moeders sinds vanochtend weer in de wei. Nog een beetje afzonderlijk van de groep maar ook dat zal wel overgaan als de lammeren elkaar vinden. Grappig zoals die elkaar opzoeken en ravotten. Als een speer hollen ze dan achter elkaar aan. De zon schijnt volop, het leven ziet er weer stralend uit met al dat jongs in de wei.

Stand van zaken: 4 ooi lammeren (agnelles), nog één drachtig schaap te gaan.

2 maart 2011

Krachtstroom

Verslagje, want dit gaat weer leuk worden!

Vandaag gaat er krachtstroom aangesloten worden voor de nieuwe oven die deze maand moet komen. Uiteraard komt hier geen moer van terecht want het eerste deel van de afspraak is ook al niet nagekomen: de electroboer zou opbellen vorige week. Ik ben benieuwd.
Het is zometeen 0900 en dan ga ik de zaak eens stangen. Moet zowieso nog een lijst afwerken met telefoontjes dus die kan er nog wel bij.
Ach, La Douce France, waarom maakt je er zo'n puinhoop van.

In ieder geval heeft Wim al aangegeven dat er een 5 aderig kabeltje van 2.5mm2 en 3x16 ampère moet komen. Maar zegt ie beter is 5 x 4mm2 en om helemaal zeker te spelen neem dan maar 20A per phase. Dus dat is zaterdag weer een tocht naar Epinal. Eens kijken wat ik nog in de voorraad heb liggen en dan maar weer een lijst maken met boodschappen.

0900
EDF gebeld om zeker te stellen dat er iemand komt vandaag. En tuurlijk, dat zou niet zo zijn want men zou mij eerst een telefonisch consult geven voordat de daadwerkelijke installatie kon plaatsvinden. En dat consult had nog niet plaatsgevonden, zei men. Op mijn opmerking dat dat al vorige week gedaan zou moeten zijn werd gereageerd met, nee hoor vandaag tussen 1300 en 1630. En omdat je geen micrometer wint door opgewonden te gaan reageren, bleef ik kalm en zei dat ik de hele dag hier zou zijn. Geen probleem.

0930
Een vriendelijke meneer, die alle begrip had dat ik zijn geratel niet goed begreep als buitenlander, begon zowaar langzamer te spreken.  Dat hield ie natuurlijk maar een minuut vol, maar de poging werd gewaardeerd. Het bleek de consultant te zijn! Nou ja daar ging de afspraak tussen 1300 en 1630. Ongehoord, sneller dan hun eigen schaduw, de EDF!
Met het advies van Wim in mijn achterhoofd de hoofdstop moest groter worden en we gaan het totaal vermogen op 15KW trekken. Kan achteraf altijd weer veranderd worden als dat niet voldoende blijkt te zijn, stelde hij me gerust. Meteen het probleem maar aangekaart van de hoofdstop die er iedere keer uitknalde in de kerst.
Afijn er bleek inderdaad eerder krachtstroom in huis geweest te zijn, zei ie maar men had het laten afsluiten. Didier had dus inderdaad gelijk gehad, dat er krachtstroom was. De consultant voreg of ik ff naar het paneel wilde lopen en aangeven wat er op zat. Begon over een tarief om me te doen duizelen, als alles vanaf de straatkant nog getrokken moest worden. Maar als er gaatjes onder de meter op het paneel zitten dan is er inderdaad eerder krachtstroom geweest. En komt u voor het minimum tarief in aanmerking van 103 euries.


Opluchting. Die gaatjes zaten er, de hoofdzekeringkast was ook van de goede grootte, het was allemaal prima in orde. Sta je toch wel weer te kijken hoe dat allemaal in elkaar geprutst is.
Nu de hamvraag nog van vermogen en zo nog. Geen probleem werd er gesteld. Dan komen ze maandag aanstaande de handel bij u in orde maken. Ja het kan echt wel snel in la Douce France, zolang er geld aan te verdienen valt. Alleen bij problematische dingen zijn ze ineens onzichtbaar. Nou ja dat is overal in de wereld zo, dus hier niet anders.
Tien minuten later zat ik weer op wacht om het laatste drachtige schaap in de gaten te houden en een deuk in de administratie te maken.

20110303:1300
Belt een mannetje me op om te vragen welk materieel hij moet meenemen om maandag de 3 fases aan te sluiten. Nou ja zeg! Moet ik dat dan weten?
Maar ik antwoord dat ik geen specialist ben en hem dus niet kan vertellen welk materiaal hij moet meenemen. Vraagt ie of de handel op een houten board is gemonteerd. Dat bevestig ik en dat is blijkbaar voldoende. Tot maandag klinkt het dan. Une bonne journée encore klinkt het dan, en dat wens ik hem ook. Prima kort en krachtig. Ben benieuwd wat dit gaat brengen. La douce france, verbaas me ;=))

1 maart 2011

Zenuwen

update 20110302:




Vandaag was het een dag van 100% zenuwen. Madammeke had gisteren al wat bloed verloren en vanochtend vroeg bij inspectie was het dan zover, maar het ging niet echt. Om niet te zeggen helemaal niet. Af en toe stuiptrekken en daar bleef het bij. Een paar keer met de latex handschoenen net achter de ring gevoeld of er iets achter de vulva stak maar het zat te diep weg. En zonder arm lengte beschermende handschoenen en zo ga ik niet in de baarmoeder wroeten, een infectie is zomaar gebeurd. Na de middagpause suggereerde Fannie de veearts maar te roepen. Ik wachtte nog ff, maar na een laatste inspectie de veearts toch maar gebeld. Ik kon het niet langer aanzien, het arme beest kreeg het niet voor elkaar. Zoiets zou toch in een paar uur gepiept moeten zijn. Afijn de engels sprekende veearts kwam een half uur later aangereden en binnen 20 minuten was het arme beest uit zijn lijden verlost. Bleek het een stuitligging te zijn. Na een beetje woelen in de baarmoeder van het beest kreeg ie de pootjes te pakken en na een beetje wurmen keilde het beestje eruit. Even leek het erop dat het dood was. De veearts slingerde het lam een paar keer ferm door de lucht om het slijm en vocht uit de longen en neus te krijgen. Dat ging niet te zacht overigens. En jahoor! Een teken van leven. Nog even een dip in het koude water om ze te laten schrikken en hop. Een zacht gemekker liet zich horen, het leefde nog! Over een jumpstart gesproken. Weer wat geleerd. De schade bleef beperkt tot 30 euries.

5 minuten oud
Juichstemming dus. De kans dat de andere ook nog leefde was daarmee ineens veel groter. Gelukkig ging alles goed, het doet toch altijd pijn als een leven verloren gaat. Ah, een ram en een ooi dit keer. Puik, dan heeft BP ook zijn zin en kan ie in drie maanden zijn rammetje kopen.


Het rammetje was de stuitliggert, en is natuurlijk door het persen volledig in de verdrukking geweest.  Is er ook het meest slecht aan toe en ligt enorm te rillen. Volgens de veearts had ik hem er net op tijd bijgehaald. Dat had niet nog een paar uur moeten duren want dan was u ze kwijt geweest, klonk het.
Het andere lam loopt al weer, na nog geen 2 uurtjes! Ok, te wankelen dan, daar maak ik me geen zorgen meer om. Maar het rammetje rilt en rilt. Ik op zoek naar een IR (verwarmings) lamp en een stukkie draad om de handel er aan op te hangen. Zo gezegd zo gepiept en het lam er onder gelegd. Langzaam gaat het beter.

Melk! Vorig jaar moest ik ook een lam een soort kickstart geven, dus nu ook maar. Op zoek naar de spullen van vorig jaar, eerst maar eens goed ontsmetten en ff wat melk aftappen. Nou dat ging niet zo makkelijk, moeders zelf bleef uiteindelijk gewoon staan met dat gefriemel aan d'r uiers. Slechts een paar cc kwam eruit. Mega dik dat spul. Puur vet volgens mij. Afijn een paar cc in een spuitje en in de bek van het lam geprutst.

Ah, slik reflex, dat gaat goedkom'n. Een halfuurtje later herhaling van de oefening, nu een klein beetje water erbij om het wat makkelijker te maken.
En moeders blijft maar likken aan die beessies. Af en toe een heel voorzichtige por met de poot om het lam te dwingen op te staan. Maar het probleem kind wordt al snel in de steek gelaten. Ze heeft het blijkbaar opgegeven. Nou ik dus niet, desnoods breng ik het met de fles groot, wat krijgen we nu!  Zoveel moeite en dan geeft madam het op, nou dus eg nie hè! Dat wordt dan maar nachtwerk. De Infra rode lamp helpt een beetje het beestje op temperatuur te houden, en het rillen wordt heel langzaam minder. Het andere lam vind al bijna de mem. De eerste voorzichtige strek pogingen zijn al gemaakt. Afijn, ik vind het fantstisch dat de twee het overleefd hebben. Nu het rammetje nog de nacht doorslepen en het is weer helemaal goed.

Wat een leven. Je hoeft je alleen maar druk te maken om een lam dat een beetje gammel is ;=))



update 20110302:


Vannacht om 12 uur lukte het niet meer. Het lam wilde de melk niet eens meer slikken. Al eerder hadden we besloten om als het zover zou zijn, dat het dan maar beter was het lam te laten gaan. Vanochtend een gaatje gegraven. Het in een stuitligging er uitgeperst worden is dus fataal. Moeders had toch gelijk door het lam links te laten liggen. Die intuitie van die beesten werkt perfect dus. Weer wat geleerd, niet meer doen dus dat zeulen met een lam. Hierdoor leer je wel weer de natuur te respecteren, ook al is het een levend wezen waar je mee te maken hebt. Gewoon niet doen. Voel me kloote.

28 februari 2011

Skelet

Zit ik zo te gluren door de verrekijker naar de schapies. Er zijn er nog twee die moeten werpen, daarom kijk je wat vaker. Ontdek ik ineens wat wits in de wei. Nee voor een nieuw lam was dat te klein en te wit. Hop de wei in, een paar schapen kietelen, en door de zompige grond baggerend naar dat witte spul. Blijkt dat een deel van een skelet te zijn. Van een schaap. Niet een van de onzen, want die tel ik elke dag. En het lijkt op een 1 jarig geraamte gezien de grootte.


Vreemd toch waar dat dan weer vandaan komt. Verderop in de wei ligt nog iets zie ik later weer. Mooi om dat morgen eens te gaan bekijken. Waar een veldkijker al niet goed voor is.

SCHAPIES
Zo, ook ff de gelegenheid de laatste twee drachtigen van dichtbij te inspecteren, een ervan verliest wat bloed, en er lag een of andere bloederig iets achter d'r kont in de wei. Zou meer iets van slijm moeten zijn, mèrde, complicationes? OK laat de natuur zijn gang gaan. Maar 't zou vannacht of zo, zomaar eens kunnen gaan gebeuren. Wat vaker gaan kijken maar. Spannend. De andere van de twee heeft een enorme, maar dan ook een enorme uier onder d'r lijf hangen. Veel groter dan normaal. Boy als dat maar niet een ontstoken uier betekent. Want dan is Leiden weer in last.
Sinds de Korst mij dat boek gegeven heeft over schapenziektes zie ik natuurlijk overal spoken. Slijm uit de neus, dunne poep, kale plekken op het achterste, kale staart, hinkelend  lopen... Allemaal redenen om weer eens door dat boek te bladeren om niet meteen in paniek te geraken en het ergste te vrezen. OK schuim op de bek is iets serieus, een kale plek wat minder. Toch je moet vreselijk oppassen met die beesten want ze zijn natuurlijk wel totaal, en dan bedoel ik TOTAAL, afhankelijk van de mens geworden. Ondanks dat het taaie rakkers zijn, ziektes is iets waar ze prakties geen weerstand tegen hebben. Pijn kunnen ze prima verdragen, kou helemaal met zo'n bontjas, en hitte gaat ook prima. Verder is het redelijk makkelijk schapen te houden, vereisen ze minimale verzorging in de zomer. In de winter voeder je ze wat bij, let je op de hoeven en natuurlijk het werpen. Verder is het best wel grappig spul, en als je ze om de brokkies op je af ziet rennen geeft dat zo'n ruraal gevoel. Net een boertje van buiten denk je dan. Ha, ha, de IT-er die stadsboer is geworden!


Als je allebei de spenen van je moeder mag leegzuigen groeit 't snel hè. Als kool dus. De tweeling gaat ook prima.

26 februari 2011

Boekskes

gewijzigd 20110227

In de winterperiode verteer ik gemiddeld een boek per week. Een frans boekske wel te verstaan. Want nederlandse of engelse boeken lees je in een avondje stevig lezen wel uit. Daar ga je eens voor liggen of zitten en je doet de luikjes pas dicht als het uit is, dat kan wel in de kleine uurtjes worden. Dikke pillen zijn ook niet zo mijn ding maar iets van 300 pagina's is ideaal. Voor mijn wekelijkse dosis leesvoer bestel ik dan of iets via het internet of loop de boekenwinkel van LeClerc in. Die is goed gesorteerd en doet niet onder voor een gemiddelde boekenwinkel in NL. Maar, is er niet zoveel tijd, of ik ben sneller door een boekkie heen dan gepland, dan struin ik wel eens langs de schappen in de Hypermarché. Wat erg opvalt, je ziet er bijna nooit iemand snuffelen, als ik er langs loop. Geen geweldig assortiment, en niet verbazend schitteren ook hier weer de Franse auteurs en zo door afwezigheid. Veel vertaald werk. Ook weer niet mijn voorkeur omdat, vind ik dan weer, de zinnen dan zo gekunsteld worden, en daar is mijn franse kennis nog niet op nivo voor. Maar het lukt steeds beter, minder vaak grijp ik wanhopig naar een woordenboek of op internet zoekend. Zoals in: wat in vredesnaam betekent dit nu weer. Vaak is het iets dat niet in een woordenboek voorkomt, een combinatie van woorden, of een of andere vervoeging waarvan ik de stam met geen mogelijkheid kan determineren. Da's ook niet zo vreemd als kaaskop zijnde. Internet, een uitkomst. Gewoon je laptop naast je stoel en je hebt de meest exotische woorden of vervoegingen zo gevonden.

Het laatste boek dat ik nu met me meesleep, is van een Italiaanse schrijver: Isaia Iannaccone: L'Amie de Galilée. Een verademende uitzondering voor het gebruikelijke slechte vertaal werk. Misschien omdat de taal zo dicht bij het frans ligt. Opvallend is dat deze schrijvert slechts twee boeken heeft geschreven, voor dat soort schrijvers heb ik blijkbaar een zwak. Maar het genre is erg populair in LDF, namelijk:  historische roman.

Dit boek beschrijft de tijd tijdens de Inquisitie in Italie en een soort van Marco Polo die naar china gaat als hoofd figuur. Spannend? Bijna, toch wel interessant beschreven hoe die katholieke vervolgings cultuur in elkaar zit. Zeker 90% is geromantiseerd, 5% gefantasmieerd en er zit wel een kern van waarheid in. Informatie die ik heb komt vrijwel overeen met wat in het boek beschreven wordt. Nou ja een soort grijs gebied tussen hetgeen feitelijk is en wat nog geloofwaardig is werd er vanmiddag op de radio gezegd. Over films dan. Een zeer treffende uitspraak vond ik dat, die ook weer op dit soort boeken slaat. Het is goed geschreven, er zit redelijk vaart in en er gebeuren onverwachte dingen. Prettig leesbaar dus. Opvallend is dat het woordenboek niet zo vaak geraadpleegd hoeft te worden. Redelijk simpele taal dus.
Denk je: hé dat tweede boekje ook maar eens scoren. Moet je natuurlijk niet bij de Hypermarché zijn, en ook niet bij Leclerc, als je een specifieke titel zoekt. Die hebben alleen liggen wat geod verkoopt. Daarom maar op het internet gaan bestellen: het Jade gordijn. En zo groeit mijn biebje franse boekjes aardig. Grappig is dat het vaak schrijvers zijn van boeken na 2000 gepubliceerd die me bevallen. Want vanmiddag stond ik dan toch maar boekje te bepotelen van Camus: La Peste. Nee, beetje vreemde stijl en na te hap en te snap een paar passages gelezen te hebben zette ik het weer terug in het schap. Bien sûr, je moet je klassiekers ook kennen dacht ik, maar met wie moet je het daar dan over hebben? Want dat is ook leuk, boeken bespreken onderling. Als toefje room op het dessert. Nagenieten van een goed boek, of eens kijken wat een ander er van denkt is ook erg interessant.

Zomaar even een lijstje van de best verkochte francophone schrijvers van de afgelopen 4 jaar:
  • Levy, Marc 
  • Musso, Guillaume 
  • Pancol, Katherine 
  • Vargas, Fred 
  • Gavalda, Anna 
  • Pancol, Katherine 
  • Werber, Bernard 
  • Gavalda, Anna 
  • Nothomb, Amélie 
  • Barbery, Muriel 
  • Schmitt, Eric-Emmanuel 
  • de Rosnay, Tatiana 
  • Houllebecq, Michel 
  • Littell, Jonathan 
  • Chattam, Maxime 
  • Le Clézio, Jean-Marie 
  • Ndiaye, Marie 
  • Jacq, Christian  
  • Barbéry, Muriel 
Levy staat onbetwistbaar op nummer 1. Daar heb ik al iets van, niet zo verbazend als je in de boekenwinkels naar leesvoer snuffelt. Die Bernard Werber heeft een 4 tal pockets volgeschreven over het rijk der mieren. Alsof het mensen zijn met al hun gedoe. Puik werk.

CAFE
Zit ik ff een bakkie te doen in het cafe in Vauvillers, zo van soms heb je echt behoefte aan een shot, raak ik aan de praat met een besnorde bepette man. Die zag mij wel eens vaker zei ie, en waar dat dan was Le Mouton Qui Rit, vroeg ie. Wijzend naar de bestelauto. Levensgroot is die reklame erop, net zo levensgroot staat er Mailleroncourt-Saint-Pancras onder, maar dat mag niet schelen. Geduldig uitgelegd. U heeft een accent, klinkt het dan steevast, oh "hollandais" wordt er vervolgens waarderend geknikt. Wat doet een NL-er hier nu, ook uitgelegd. Het verhaal wordt steeds compacter en duidelijker in het frans moet ik zeggen. En loopt 't? Een beetje stil in de winter hè, zei ik. Maar dat geeft me weer meer tijd om een beetje te lezen en te klussen.
Van de ene vraag kwam het ander en zeer spoedig ging het over het boek van deze week. 'k Zat natuurlijk vol over dat boek. En vandaar was de doorsteek naar wat filosofie snel gemaakt. Dat strandde natuurlijk al snel op mijn gebrek aan woorden, hakkelen dus en veel andere talen er bij gehaald. Waar de arme man natuurlijk van zijn kant geen bal van begreep.  En toen mijn gespreks partner los ging begreep ik geen letter van wat ie daar zat te oreren. Ja, we hadden het over Chi, Karma, het zijn der dingen en zo meer. Maar deze poging strandde toch wel op een taalbarriere van heb ik jou daar. De mensen die aan de bar hingen keken nogal merkwaardig onze kant op. Alsof we de dorps debielen waren die om negen uur Plato, Cicero en Voltaire van stal haalden. Volgens mij vond de man het een heldhaftige poging van een étrangère om over meer dan het weer te willen praten. Na 10 minuten stokte het gesprek dan wel, en ging het alsnog over koetjes en kalfjes. Maar uit zijn houding sprak toch wel weer waardering. Och er is nog tijd zat om het frans onder de knie te krijgen zeg ik dan maar. Een beetje te hoog gegrepen voor deze keer. Over wijn, kazen en eten ging het gesprek wel weer vlot, recepten dat is ook een mega populair onderwerp in LDF. Scoor je altijd mee. Helemaal als je vertelt dat je regelmatig voor anderen kookt in je B&B en dat je daar redelijk succes mee hebt. Zeker alleen voor buitenlanders, merkte hij op. Nee we hebben zo'n 60+% franse gasten en de rest komt uit NL, B, CH, D, UK. Van alles wat dus. Weer van die grote ogen. Ben dan altijd bang dat het niet begrepen wordt wat ik zeg als ik dat zie. Grote ogen zijn meestal een  beleefd teken van: wat je nu staat te prevelen, daar kan ik geen touw aan vast knopen. Maar ik wil ook niet keihard gaan lachen. Koddig vinden ze dat gebrabbel. Maar nooit klinkt het als: ga eerst maar eens frans leren. Want aan de andere kant wordt het ook vreselijk gewaardeerd dat je zichtbaar je best doet. Eigenlijk moet je zoiets in je brillenpootjes hebben als IBM's Watson, die je gewoon souffleert wat je wilt gaan zeggen. Erg startrek achtig, misschien. Maar in 10 jaar bij u op de hoek. Dachten we van mobieltjes toch ook toen de Startrek series in 1966 voor het eerst op TV kwamen. Nu heeft bijna iedereen een mobieltje met internet, video... Uhm, ik niet dus.

HANDJE
Maar goed voortaan krijg ik een hand van de man, als we elkaar weer eens tegen komen. Zo gaat dat hier. Eerst totaal negeren, dan een knik van herkenning, vervolgens een groet met de hand, daarna een paar zinnen: "Ça va!? Quel temps! La pluie vienne c'est après midi" etc etc - de smalltalk, prietpraat. Verder gaat het meestal niet of nooit, zoals bijvoorbeeld bij de bakker. Je wisselt een paar zinnen uit en je hebt je dagelijkse dosis priet weer te pakken. Maar drink je samen een koffie of wat sterkers, en praat over iets meer dan het weer dan volgt een handen schudden. Dan ben je bijna de brug over die zullie en hunnie (des étrangères) scheiden. Vriendschappen, en dan heb ik het over echte vriendschappen, komen zelden voor tussen hunnie en zullie. Koester daar maar geen illusies over. Maar prettig met elkaar omgaan, af een toe een glaasje drinken met elkaar daar is een fransje echt wel voor in. Je moet het wel treffen, en je moet er open voor staan.  En het is een uiterst ingewikkelde etiquette. Pas als je dat spel door hebt krijg je er als vanzelf meer lol in met die fransjes een bakkie te doen.

23 februari 2011

Ergeren

gewijzigd: 20110224:1400

Vroeguh, ja toen kon ik me mateloos ergeren aan zich zelf bevestigende politici. De laatste drie jaar bekijk ik dat wat meer filosofisch. Dat krijg je ervan als je je weer eens in de filosofie verdiept van de voorbije eeuwen. Verrek dat klinkt toch wel erg koddig als je dat zo eens hardop leest: de lof der zotheid van Erasmus. Of dat nu filosofie is, denk het niet. Wat moet je immers denken van: "het pondje verstand dat de mens is toebedeeld, daarvan kreeg de vrouw een onsje minder". Wel typisch voor die tijdsgeest. De tijd waarin onze zogenoemde Joods-christelijke cultuur wel zo'n beetje gecreëerd is. De tijd van de beeldenstormen, de reformatie, de inquisitie, verbrandingen van politiek ongewenste elementen cum ketters, en later volgde daar de heksen verbrandingen uit. Over welke periode heb ik het dan? De tijd tussen de (12e?)15e en 17e eeuw waarin de godsdiensten en de daarmee gepaard gaande onlusten een kokende chaos veroorzaakten in het feodale europa. Waren net zo'n beetje de roofridders wel verdwenen en geinstitutionaliseerd in belasting heffende graven en prinsen, ach wat is nieuw. Ontstonden opnieuw misstanden met of juist door religieuse groeperingen die uiteraard allemaal gelijk hadden. Gevolg? Uit naam van het goede werden (worden?) hele volksstammen afgeslacht, over de kling gejaagd, vergast, verbrand, geradbraakt. In naam van het goede.

plaatje van: histoire-ariege.monsite-orange.fr

Dan ineens komt de kreet Joods-Christelijke cultuur om de hoek kijken. Zijn wij dat, die cultuur? Vraag ik me dan af. Of is dat iets wat een select groepje politici de rest van de bevolking hebben opgelegd. En middels wetten, gecreëerd in de afgelopen tientallen decennia, de rest van de bevolking hebben gedwongen volgens die wetten en normen te gaan leven. Is het dat? En dan zijn we ineens  een Joods-Christelijke cultuur? Nogmaals, wordt ons dat niet gewoon opgedrongen, ik hou het netjes. Want wat is dat dan die christelijke cultuur, en hoeveelste deel van de bevolking is eigenlijk christelijk. Zoals daar zijn: een miljoen moslims, een tig honderdduizend Boeddhisten, Kabbalah, nog zowat Hindoes, Taoisten, en enkele tienduizenden die geloven in wat zoal ter tafel kwam. Maar je hebt miljoenen die, nergens in geloven, of nergens aan doen maar door hun ouders als ergens in gelovend zijn opgegeven en daardoor in een of ander register staan. En vervolgens voor het gevoeg meegeteld worden ter rechtvaardiging van die Joods-christelijke cultuur. In werkelijkheid claimt een minderheid, van pak hem beet 2% van de bevolking, dat wij, met zijn 17 miljoen, een Joods-christlijke cultuur zijn. Huh?! Een cultuur die moord, plundert, verkracht, steelt, bedriegt, genocide pleegt...

vrij naar: therealshowstopper.files.wordpress.com

Of zou dat net zo werken als in de reklame, als je het maar vaak genoeg herhaald dan 'geloven' ze het vanzelf. (no pun intended) Of is het zoals gebruikelijk, wie het hardst roept het meest gelijk heeft? Zie je niet anders tijdens dat gekrakeel in de 2e kamer. Debatteren kun je een dergelijke vertoning nauwelijks noemen, vandaar. Haantjes en hennetjes die elkaar om het hardst de vliegen afvangen ipv van een land te managen.

Vragen vragen vragen.

Afijn de zon schijnt eindelijk weer eens, de kachel is aan, een bak koffie staat naast me en probeer ik uit te vlooien hoe in vredesnaam een (bedrijfs)balans opgesteld moet worden.
En ja tijdens het voegen van de tegels, of verven van een muur, het draaien van een potje heb je erg veel tijd om over dergelijke dingen na te denken. En waarom ook niet. 'sAvonds bij een knapperend openhaard vuur en een glazje van een of ander sap pak je Plato's Republica nog eens of Machiavelli's De Prins. Je leest eens wat passages en hop weg zijn je gedachten weer. Starend in de vlammetjes, vragen die je bekruipen. Antwoorden die uitblijven...

22 februari 2011

BP

BP - voor ingewijden - heeft het weer voor elkaar. Gistermiddag stopte een arrestanten wagen voor zijn woning en met drie man sterk liepen de wouten zijn voordeur bijna plat. Of meneer maar mee wilde komen want hij had nog 3 weken brommen tegoed. Dat zat er wel een keer in, en het viel mij mee dat ie niet midden in de nacht van zijn bed gelicht werd zoals dat in NL de gewoonte is. Een stuk socialer. Maar de agenten kwamen zonder BP de deur uit lopen. Om je te bescheuren. Hij heeft zich er blijkbaar weer uit-geluld. Bij twijfel niets doen is het devis vaak op het platteland. Die agenten komen immers ook uit de buurt, en zijn daarom meestal niet al te drastisch.
Zal ik hem eens bellen om, weetgierig als ik ben, te informeren wat dat allemaal was. Neuh, dat hoor ik vanzelf wel. Een golf van kwebbel kwebbel ging natuurlijk meteen door het dorp heen. Want ik werd in no time gebeld door iemand aan de andere kant van het dorp of ik wel wist dat de pliesie buiten stond voor de woning van mijn ouvrier! En het mannetje van Scheffer dat de muur nog kwam naschuren en afsmeren wist ook nog te vertellen dat er gisteren een helikopter heel laag over het bos van Mailleroncourt had gevlogen. Wat die gasten dan wel niet zochten, want er hing een tros aan camera's onder. Zo gaat dat hè. Weet ik wel dat BP in allerlei zaakjes verwikkeld is, maar zware kriminaliteit reken ik hem niet aan, alhoewel. Maar de man is altijd zeer aimable tegen mij, daar niet van. Vertrouwen doe je hem natuurlijk voor geen cent, en ook niet verwonderlijk naarmate steeds meer van de waarheid uit zijn verhalen gedestileerd kan worden.

Het begint altijd als: "Je vous dis franchement M. Robat" (om u de waarheid te vertellen...) en dan komt er weer een verhaal met slechts een kern van waarheid erin. Gelukkig heeft BP niet zo'n goed geheugen dus iedere keer liegt ie net weer ff anders. En iedere keer hoor je weer een verschil. Waardoor je het echte verhaal bij elkaar kunt puzzelen. Als je maar geduld hebt.

Zo ook het verhaal waarvoor hij uiteindelijk nog 3 weken moet (na)zitten.

  • Al eens eerder geblogt dat BP iemand een dreun heeft verkocht, feit. 
  • En dat ie daarvoor een paar jaar gezeten heeft, feit. 
  • Omdat ie BP geld schuldig was en niet wilde betalen, feit. Een boel geld, 1020 euries, feit? Hier kan ik me wel iets bij voorstellen. BP is een ramp op twee benen en de kwaliteit van zijn werk laat vaak te wensen over. Tenminste als je hem niet voortdurend in de gaten houdt en er bovenop blijft zitten. Een fransje is dan zeer resoluut als ie ontevreden is, en betaalt dan gewoonweg niet. Wordt hier vrij normaal gevonden.
  • OK jij niet betalen dan ik jou een dreun verkopen dan regelen we dat zo wel, feit. 
  • Een dreun? Nee je slaat niet iemand met één klap 87% invalide, maar dat kan verkeren. Dat percentage heeft ie tijdens zijn proces gehoord. De fransjes zijn zeer meticuleus wat dat betreft, alles wordt tot op de letter vastgelegd.  Het zal dus wel een flinke mat partij zijn geweest, de man is nogal driftig. Dat het slachtoffer invalide is, feit. 

Geweldig dit soort puzzelwerk!

Maar ja een vos verliest wel zijn haar maar niet zijn streken. Dus na zijn "hotel gratuit" (bajes) periode ging ie recalcitrant tegen de stroom in herhaaldelijk de mist in. Zonder rijbewijs rijden,    dat was ie kwijt als gevolg van zijn proces. Onder invloed - hij is natuurlijk wel een alco nietwaar? En er zullen wel meer akkefietjes zijn geweest, heus wel. Dat peur ik er ook nog wel uit. Zit ie ook nog keihard te beweren dat ie nu echt heus waar geen scheve schaats meer rijdt. Zie hem dat nog zo vertelen, op die stoel naast de kachel. Wat een schijnheil, je zou er bijna nog in geloven ook. Window dressing voor zijn zoontje bedacht ik me, want die zat er bij. Maar dat terzijde.
Afijn, een tijdje geleden stond ie opnieuw voor het hekje en de rest van zijn straf moet hij nu ook uitzitten. Zijn rijbewijs is BP nu permanent kwijt en dat autootje voor zijn huis staat nu wel weg te rotten. Tsja je moet je nu eenmaal ff gedeist houden als je net uit de bajes komt. Je moet eerst weer wat credit opbouwen, dat is natuurlijk tegen dovenmans oren gezegd. Kan ook best wel begrijpen dat je lak hebt aan het systeem als je een paar jaar hebt moeten vergooien in de bak als je van mening bent dat je in je recht stond. Afijn na lang getouwtrek moet ie nu uiteindelijk toch het hotel gratuit weer in.

foto: uploader.be
Aanvankelijk zou dat een enkelband worden. De electronische variant dan wel. Nu had ie me eerder al een stoer verhaal verteld dat ie een rechter had weten te overtuigen dat ze helemaal fout zaten met hem een enkelband aan te meten. En dat hij het niet hoefde te pikken om zo geschofferd te worden, of ie nu een crimineel was of niet. Jawel, verhalen genoeg bekend over magistraten die je minder dan het stof waarover ze lopen behandelen. Dat deel van het verhaal neem ik dan maar voor wat het waard is. Blijkbaar kreeg hij daar ten gunste van de twijfel weer een paar weken uitstel door. Maar het apparatsky maalt langsam aber sicher. Vandaag kwamen ze hem dan toch maar eens ophalen om een kamertje in het hotel te gaan bezetten. Ze hadden nog net een plekje vrij.

En verrek vanavond kwam ie "afscheid" nemen. Hij moest zich namelijk maandag melden bij het cachot. Maar hij had alles netjes geregeld vond ie, en volgende week zou iemand geld komen brengen voor de huur van het schuurtje. Tuurlijk joh! Eerst zien dan geloven.

VERKOOP
Maar hij zag er wel als door een ringetje te halen uit. Voor zijn leeftijd en tekenen van alcoholisme bijna wel patent. Hij liet zich van zijn beste kant zien. Zijn zoontje Alexander was ook nog mee. Waar dat voor diende? Nou ja een charme offensief volgde. Daarvoor dus.
Hij wilde weer een lam kopen net als voorgaande jaren. Had ik hem vorige week een prijs voorgesteld die nogal hoger lag dan vorig jaar. Maar wel marktconform. Uiteraard hevig en langdurig protest. Ja maar vorig jaar was de prijs veel lager. Daar kwam ie nu weer over praten. Begon ik met: vorig jaar kende ik de prijzen niet echt, nu wel. Je betaald gewoon 100 euries net als ieder ander de gangbare marktprijs gaat betalen van 5.82-6.50 euro de kilo koud geslacht gewicht.


Haalde hij een prijslijst uit het abattoir uit 2009 uit zijn zak. Mooi zei ik dat is in ieder geval wat. Want we hadden afgesproken dat we dat op het internet zouden opzoeken en dat dat de prijs zou worden. Bleek ik er niet ver naast te zitten. Behalve dan dat het werkloon verrekend is in dat koud geslacht gewicht. En dat ie daarom wel wat korting verwachte. Maar zei ik het is een lijst uit 2009, we zijn nu twee jaar verder en de grafiek is stijgend. Bovendien de prijs die jij nu noemt is de prijs van uit 2005, je moet de grafiek wel goed lezen hoor! Darmee zou de prijs opnieuw naar 120 euries gaan. Een waterval van onduidelijk gemompelde bezwaren, gekreun. En om hem eens goed te jennen zei ik tegen zijn zoon, afspraak is afspraak hoor!

(Afijn om wat recentere gegevens te vinden had ik wel iets meer tijd nodig en eindelijk dit gevonden, shit waarom doen die fransjes zoveel moeite om de gegevens waar het werkelijk om gaat zo te verstoppen!)

http://www.franceagrimer.fr/Projet-02/04infos_eco/042infos_eco_filie/hebdo-2011/Hebdo-elevage-S04_2011.pdf

Dus wat denk je van 90 euries? Ho, ha neuh, dat gaat echt niet hoor. Die arabieren had u vorig jaar een veel groter schaap voor 90 verkocht. Opnieuw, ook toen wist ik de preciese prijs niet. Nu wel. Vorig jaar heb je dus een prijs gehad die gelijk stond aan diefstal. Geweldig zoals die man toneel kan spelen - die gespeelde onschuld - rijp voor het théatre national. Hij is gewoon niet te vertrouwen simpel zat, of is het dat ie handig gebruik gemaakt heeft van mijn onwetendheid. En nu die grafiek op zijn eigen manier interpreteert. Aan de andere kant: handel is handel. Toch bleef hij maar op die 60 euries zitten voor een lam van drie maanden, en naar zichzelf rekenen. Met zo'n onschuldig gezicht, dat je er bijna wee van zou worden, zat ie keihard te beweren dat dat veel te duur was. Na veel leut en gejoel, maar quasie serieus, 20 x 6 is toch echt 120 hoor. er moest toch een beetje humor bij zijn, uiteindelijk de prijs afgemaakt op 75, omdat jij het bent. Maar alleen als het een ram is, want de agnelles wil ik eerst kunnen selecteren. Daarna volgde wel 10 keer 75 hè, 75. Want hij kon zijn geluk natuurlijk niet op en was bang dat ik me zou bedenken. Maar ja een deal is een deal. Ik zei: de volgende keer betaal je echt de marktconforme prijs. En later, na urenlang op het internet zitten speuren, fransjes maken relevante info zo makkelijk vindbaar hè, bedacht ik me het volgende. Die 75 is niet eens zo'n slechte prijs want je moet toch al wel snel 20 euries voor het abattoir neerleggen. Een besparing voor hem, en geen gezijk met die registratie burokratie van de schapen voor mij.
De volgend keer maken we het denk ik af op 95 en dan zijn we denk ik allebei wel tevreden.

POMP
Had ik nog een klein puntje van een gedémonteerde pomp... die nu rammelde en schroeven die niet goed zaten. Natuurlijk eerst ontkennen. Na veel zeveren wilde hij dat wel betalen, om de goede verhouding niet te verstoren. Tsja waarom ontken je dan eerst als je daarna aanbiedt de schade te vergoeden? Om de goede relatie te bewaren, zei ie. Mijn zolen, denk ik opnieuw. Begint ie: "We hebben elkaar altijd gerespecteerd" met nog meer geslijm eromheen. Wordt ik altijd een beetje kriegelig van, zo duimendik. Inwendig zakte mijn broek af. Krijg nou wat. Respect moet je verdienen, en jij hebt nog een hele lange weg te gaan beste man! Maar dat hield ik ook maar binnen.
Afijn. Na een uurtje heb ik hem een prettige vakantie toegewenst in zijn "hotel gratuite". Die zien we een maandje niet terug. LOL.

NOVELLE
Zo langzamerhand kan ik een wel novelle over hem vol pennen. Door gewoon alles op de blog samen te rapen, te rangschikken, herschrijven waar nodig, beetje bloemrijker misschien, en voilá. Dan nog iemand vinden die er iets als correct nederlands uit kan persen en volgens mij wordt het dan wel wat. Maar alle gekheid op een stokje, wie leest die nonsens nu over een kruimeldief en randkrimineel. Zeg maar zelf.
Als een soort achteraf gedachte denk ik weleens: nu hij zelf ook internet heeft is het maar goed dat Google de zaak zo krom vertaald anders stond ie zich hier nu wel op de stoep te beklagen.