Lam dood

Vanochtend bij de controle zag ik het jongste schaap persen, de vliezen waren al gebroken en het jong hing er al met de snoet uit. Ok dat gaat goed denk je dan, niet ingrijpen. Half uurtje later was het schaap nog steeds bezig en zag ik ook de hoefjes eruit steken. Da's niet normaal, moet toch zo floep gaan? Dacht ik. Een paar latex handschoenen opgehaald en eens gekeken wat er aan de hand was. De vliezen waren al gebroken zag ik. Shit, hier zat ook weer een pootje verkeerd, net als vorig jaar bij Vlekkie. OK ingrijpen want anders gaat mis. Moest het schaap met een beetje geweld onder controle krijgen, taaie krengen hoor. Tijdens de weeen ook nog ff een spurt proberen te trekken. Moet je net bij mij zijn, maar ik had voorzorgsmaatregleen getroffen.
Eerst ff het pootje goed gelegd. Hm, tongetje stak al uit de bek, maar het was nog niet paars, hoop is er. En toen met een beetje aandrang het lam eruit getrokken. Het schaap protesteerde natuurlijk. Maar zonder hulp ga je dit echt niet redden schaap, dacht ik. Het lam een beetje schoongemaakt maar ik zag al wel dat het de eeuwige weiden had opgezocht. Dood dus.  Je vraagt je altijd af of je het lam nog had kunnen redden, als... Je voelt je natuurlijk altijd rot bij een dood lam.

Nou ja volgend jaar beter, want het was ook het eerste lam van dat schaap. De twee jarigen werpen allemaal uit de kunst zonder problemen. Fannie zegt altijd dat ik de schapen dan apart moet zetten. Ha, ha, die springen dwars door het raam om bij de kudde te komen. Da's dus geen optie. Nogmaals. De ram apart zetten? Hm, 'k wil de schapen een zo natuurlijk mogelijke habitat geven, daar past bij dat de ram deel van de kudde uit blijft maken. Wat is wijsheid.

Le Mouton Qui Rit

Het is bijna voorjaar en dus tijd voor eens wat tuinieren. Samen met de tuinjongen flink de klimrozen gekortwiekt. En wat zien we daar achter de rozen verschijnen? Een heuse eerste steen gelegd door... Na een beetje getuur en jahoor daar stond een jaartal. Geen gewoon jaartal maar voluit geschreven. De steenhouwer kon zeker niet rekenen of zo ;=) Blijkt dus dat het huis nog ouder is dan we dachten: 8 maart 1821. De aanbouw is van 1854 en we dachten dat dat voor het hele gebouw gold. Nietjes dus.

Bijna twee eeuwen oud, da's heul oud denk je dan. Hoewel in deze streek zijn er nog oudere huizen, zelfs in het dorp.

In de omgeving kom je nóg veel oudere huizen tegen. Al of niet vervallen. Al die oude huizen zijn er nog om de eenvoudige redenen dat er hier eigenlijk nooit iets afgebroken wordt. Van dorp tot dorp verschilt het maar in sommige dorpen in de buurt zijn veel verlaten huizen. Niet zo veel als in het dorp waar wij wonen: 17 van de 77 huizen zijn onbewoonbaar verklaard. Dat is een vette 22% van het totale huizen bestand in Mailleroncourt-Saint-Pancras. Huizen waarvan de bewoners of zijn vertrokken of overleden, en de kinderen geen belangstelling hebben om het huis te onderhouden. Ze verkopen het land dat erbij hoort vaak wel. Voor het huis erop heeft eigenlijk niemand belangstelling. Tsja en dat worden dan ruines. Net zoals die tegenover ons huis.

De ruine en face (tegenover) begint nu eindelijk een beetje in te storten. Blijft er misschien nog tientallen jaren de schoorsteen van overeind. In ieder geval een paar kruiwagens van die stenen zijn al geoogst voor een muurtje achter de kleine zij-ingang van de weide. Moet alleen die sleutel van het poortje nog vinden. Of een afdruk van het slot maken er een kopen. Het zijn van die ouderwetse nummer sleutels. Laat maar lekker instorten dan blijft het een schier onuitputtelijke bron voor stenen, hoop ik. Tsja en als men dan vraagt waarom ik die stenen neem zeg ik gewoon dat dat mijn burgerplicht is en gevaarlijk spul uit de weg ruim. Zo'n steen zou maar eens zomaar op de weg kunnen komen. En dan is de ellende niet te overzien, toch?

Afgelopen jaar is er een van de ruines in het dorp een beetje opgeknapt. Althans het staat niet meer op instorten. Ergens is die verbouwing echter tot een abrubte stop gekomen. Heb me laten vertellen dat iemand die ruine had opgekocht. Er een nieuw dak opheeft laten zetten, een betonnen vloer erin laten leggen, en daar bleef het bij. Als spekulatie opbject. Die ruine is w.s. voor een 10 mile van de hand gedaan. Een 40K erin stoppen voor een nieuw dak en vloer en je verkoopt de handel makkelijk voor 60-70 aan een buitenlander. Tenminste als het achter liggende land er nog bij hoort.

De wind heeft er nog steeds vrij spel. Geen ramen, verdieping vloeren of deuren te bekennen. Tsja, ik weet niet of de grond er nog bij hoort, een behoorlijke weide, schat zo'n beetje een hectare. Het zou een mooi project zijn voor iemand die een paar ton te verspijkeren heeft. Want het is een groot huis, en zo als casco kun je alles nog zelf bepalen.

Kazen

gewijzigd: 20110218 14:00

Dat de fransjes gek zijn op kazen, en niet alleen zij, mag geen verwondering meer wekken. Maar dat er meer dan 450 soorten en varianten zijn is toch werkelijk geweldig. Elke dag een andere kaas, dan ben je bijna twee jaar bezig om elke kaas geproefd te hebben. En ik maak me sterk dat, als je daar eenmaal aan begint, je steeds meer kaasjes tegenkomt die ook hoognodig geproeft moeten worden. Uiteraard vergezeld met een broodje en een wijntje. Sommige kazen worden typisch gegeten bij een apperatief, anderen voornamelijk na de maaltijd als afsluiting, en weer anderen dienen weer als ingrediënt bij een gerecht.

Op een avond zit je voor de haard in de vlammetjes te staren, kijk je naar het nieuws van 13:00 en komt er een item voorbij over lokale gerechten. Du Terroir ofwel uit de "omgeving". Lokale producten zeg maar. Aan de promotie daarvan wordt veel gedaan. In ieder canton is er wel een winkeltje of collectief gebeuren die al of niet met flinke subsidie de producten uit de streek ("rechtstreeks van de boer") promoot. Niets verkeerds mee, integendeel. 

Piepklein dingetje is wel dat de prijs vaak hoger ligt dan het industrieële product. Niet voor iedere beurs. Die hogere prijs is voor een deel best wel te rechtvaardigen. De speciaal kazen worden vaak "artisanal" (ambachtelijk) gemaakt en of  biologisch dus is dat sowieso een duurder productieproces. Dat speciale moet natuurlijk extra betaald worden. Al zit er maar een met de hand gezet stempeltje op het etiketje. De kleinschaligheid ervan draagt ook bij tot de prijsvreugde. En zo kom je aan prijzen van meer dan 30% hoger dan van een vergelijkbaar supermarkt product. Hebben we het over het ambachtelijk segment van de kazen. 

Buiten dat is er nog een gigantesk aanbod aan kazen voor een redelijke prijs. Binnen hetzelfde soort goedkopere varianten (proef je!) en duurdere. Van gesteriliseerde mellk of "lait cru"  (rauwe melk) en het gaat maar door. Varianten te over, net zoals de keuze. Voor iedere beurs en smaak is er wat. Goed goed, niet alles is even lekker, en aan sommigen moet je echt wennen. Zoals aan de Munster kaas. Fannie noemt dat "acquired taste" - aangeleerd. Het eten van kaviaar of vis is zoiets, of van olijven. Roken en bier vallen daar ook onder. 

Maar die kazen. Dus hop, na dat item maar eens op het internet geklommen om te zoeken naar streek specifieke gerechten. Wat te denken van pizza met aardapperschijfjes en room erover? Of jonge kaas aangemaakt met boter en wat kruiden als een soort smeerkaas (Cancoillotte) op brood? Zo zijn er tientallen van dat soort gerechten. Je kunt het niet verzinnen. Met of zonder wijn, varianten op onze zuurkool stampot, en en-en-en. Tientallen gerechten! Dan blijf je ineens kleven aan een kaasje, hé! Dat ken ik, click - klikkerde - click. Onvermijdelijk kom je bij Wikipedia terecht op een portaal van de kazen uit de hele wereld. Kies je voor frankrijk, krijgt je een bijna onafzienbare lijst. Een walhalla, smek. Je klikt op de optie "boekje maken" en voegt binnen 10 minuten een kleine 60 kaasjes samen in een document. Eerst maar eens de AOC's, na een veertigtal heb je het gehad, dan de Franche-Comté kazen er nog bij, en boekje als PDF bewaren, toch weer 150 pagina's. Vet handig als referentie werkje, we zijn weer klaar voor verdere studie. Aldus breidt zich de kennis van het franse eten steeds verder uit. Wijnen, menuleer, brood, kazen, vlees... Je zou bijna zeggen dat je een beetje kennis begint op te doen van de franse culinairiteiten. Voor mij is dit echt een groot avontuur waar met volle halen van genoten wordt. Gek in NL had ik daar helemaal niets mee. Zoiets van: het hoefde niet goed te zijn als het maar veel was. Hier echter ontwikkel je je als vanzelf tot een lekkerbekkie. Wil je dingen uitproberen en zelfs nog gaan koken ook. 


Gerechten uit deze streek zijn geen luchtige gerechten is mijn ervaring, zoals die pizza met room en aardappelen. Sommige zijn ronduit smerig, of staat het maagzuur je twee dagen lang in je slokdarm te koken. Maar er zitten echt juweeltjes tussen. Die krijgen onze gasten dan ook te eten hier. Die nieuwe keuken beneden is er niet voor niets neergezet.

updated: link kaas boekje
Een aantal mensen vroegen me om dat lijstje. Klik HIER voor de gisteren verzamelde kazen lijst. Heb het geval geparkeerd op de THOCP site, plek zat daar.
Het is een vrij groot bestand van 27Mb dus het kan ff duren voordat je het op je scherm ziet verschijnen. En je moet acrobat reader hebben geinstalleerd.

Lammeren

Kan er bijna geen genoeg van krijgen om naar de nieuwe lammeren te kijken. Dacht even iets nieuws te zien maar dat bleek een schijnbeweging van een poot te zijn na inspectie in de wei. Wel twee die op springen staan. De schede puilt helemaal uit, kijk eens naar die staart die wordt helemaal omhoog gedrukt. Dat gaat  elk moment gebeuren. Klik maar op de twee foto's om het wat duidelijker te zien. Voor dit weekeinde denk ik. Die van eergisteren zag er ook zo uit. Bij dit schaap heb ik vorig jaar het jong eruit moeten trekken, dus maar ff extra opletten.

Schaapie links is eigen kweek, dat kun je aan de staart zien. Die laat ik namelijk zitten. Vind ik persoonlijk toch natuurlijker en ook  mooier. Al dat geknip en afbinden is maar niks. Staart eraf geeft ook minder weerstand tegen te vroeg dekken. Ons jongste schaap is dus ook niet gedekt. Vorig jaar had dit schaap hier naast, een doodgeboorte, als dat dit jaar weer zo is dan moet ie maar op de verkooplijst voor de ramadan. Schapen kunnen toch snel 100 euries opleveren bedank ik me dan. Moet ik misschien naar een ras omkijken dat veel jongt? Ach maar zo is het ook prima. Met zes of zeven ooien en een worp gemiddelde van 1.7  mag je toch al snel 10 lammeren verwachten. Dan kan er nog wel een zak brokkies vanaf, toch?

Close up van de nieuwste. Heeft toch wel een beetje afwijkende oor stand. Niet zo als de anderen recht vanaf de kop, een beetje hangend, maar meer omhoog. Gisteren stonden ze recht overeind. Net een hondje ;=)) Zeker klem gelegen. Zullen we maar Flappie noemen. Is ook de kleinste van de twee. Wel een beetje aan de fragiele kant vind ik. Blijven opletten of ie wel voldoende aan de mem hangt.

En hier het hele stel. De lammeren worden misschien een beetje vroeg in het jaar geboren heb ik het idee. Dram heeft extra zijn best gedaan om alles snel te fixen vorig jaar denk ik dan maar. Tenminste ik zag hem af en toe tekeer gaan, zo van de een naar de ander. Die had er echt zin in. Eens kijken wat voor soort nakomelingen hiervan komen, kan ie nog een jaartje blijven wellicht. Maar als ie de jonkies ook te pakken krijgt is het weer niet goed. Nou ja Dram brengt dan altijd nog 100 euries op zeg ik maar.

Onderstaand plaatje vorig jaar april genomen bij Melincourt. Fannie viel meteen op die zwartkoppen. Moet dan maar eens serieus op jacht gaan naar de boer van wie die schapen zijn om een ram te scoren. Op het internet moet je daar al snel 150 euries voor neertellen. Voor ras zuivere voddenbalen dan hè. Een kwestie van onderhandelen denk ik. Eerst even wat kretologie leren anders sta je daar maar weer te stotteren met de bekende reactie van "huh? ikke niet begrijpen". En dat schiet natuurlijk niet op.

Heb ergens een poster liggen met schapenrassen, hm da's "Suffolk" of "Bleu de Marne" is voor mij nog altijd moeilijk een schapenras definitief te benoemen. Te weinig kennis en ervaring denk ik dan maar.
Op de terugweg van de speurtocht naar een spuitzak (poche à décorer) via Melincourt gereden. De weides waren nog leeg, op een enkele ram na. Nog ff geduld denk ik.

Zo nu maar weer even in de vlammetjes staren en dan het journaal op TF1 bekijken als luister oefening.

We zijn allemaal een beetje pyromaan nietwaar?!

Lammeren

Zoals gewoonlijk eerste ding in de morgen schaapjes tellen... Hé, eentje was niet bij de kudde. Meteen denk je het ergste f*%k als die honden maar niet. Gisteren was de kudde behoorlijk van streek immers? Verrekijker gepakt en balkon opgelopen. En jawel hoor, net uit het zicht, achter de houtwal, staat ze te pronken met twee versgebakken lammeren.


Kamera gepakt, strontlaarzen aan en op de kiek gezet. Inspectie, ha! Twee ooien. Perfect, is de kudde weer op sterkte zo. Dezen lijken een iets betere start te hebben dan het eerste lam, zijn wat levendiger en de moederui is al gevonden. Als je goed kijkt zie je de navelstreng er bij de kleinen nog aan hangen. Het is dus nog geen uur geleden gebeurd. Aardig als ze een beetje op je wachten met werpen.

Even later zie je ma nog samenkrimpen om de laatste delen van de nageboorte eruit te werken. (zie pic hieronder) Sta ja soms verbaast van te kijken hoe in de natuur alles als vanzelf lijkt te gaan. En dan wij mensen, met al onze apparatuur, en dan nog gaat het veel fout. Nou ja.

Als ik in de wei kom is het effect altijd dat de schapies meteen op je afkomen. Brokkies is het dan meestal. Maar nu ff niet. Ze drongen toch wel erg dicht om de jonkies heen. Dus liep ik maar een eindje weg. Na een tijdje blèren hadden ze eindelijk in de gaten dat er niets te halen viel. Ikke, de hobbieboer, nog effe een kiekje van de hele kudde gemaakt. 

Nog ff checken hoe no1 ging, die groeit als kool, springt als een gek om zijn moeder heen. Gaat prima dus.

Van een paar moeten hoognodig de nagels geknipt worden, maar dat moet maar even wachten totdat de stress uit de groep weg is. Anders kan zomaar de melk wegblijven zegt de expert. Geef hem daar niet ongelijk in, kan zo maar zijn. Liever iets voorzichtiger dan nodig dan een lam op zieltogen hebben.

Nou kleinen bij deze welkom op Le Mouton Qui Rit. Het leven is af en toe best mooi.

Keramiek

gewijzigd 14-02-2010 / 13:18

after: artsmia.org

Een tijdje geleden heb ik bij het amerikaanse equivalent van de Slegte: Powell's, een boekje over de Chinese keramiek gekocht: The art of the Chinese Potter door E. Benn 1923. Een soort van herdruk van een origineel. Geen spat was er aan de gezwollen taal uit 1923 gemoderniseerd voor deze druk in 1982 door R.L. Hobson. Dat leest toch wel erg merkwaardig. Heb het nu net uitgelezen ;=)
Het onderwerp zelf is erg boeiend voor mij omdat mijn verkenningstochten, winkel, galerie en museum bezoeken, plaatjesboeken, en natuurlijk het eindeloze surfen over het net, mij telkens weer laten terug komen op de keramiek uit de tijd van de Sung dynastie.
Dit boek gaat nog al te hap en te snap door de lange geschiedenis van de Chinese keramiek heen: 6000BC - 1600AD. Vond ook dat deze reproduktie toch wel erg veel afbreuk deed aan het origineel. Veel platen waren in zwartwit in plaats van kleur. Te duur natuurlijk. En de eigenwijs van de redacteur gebruikte opeens Romeinse cijfers voor de afbeeldingen die in gewone arabische cijfers werden genoteerd in het boek. Was is dat nou weer? Duurdoenerij of zo? Nou ja C=100 L = 50 dus je komt er wel uit.
Het origineel schijnt jarenlang hét standaardwerk voor verzamelaars geweest te zijn. Ach eenoog is koning in het land der blinden zeg ik maar. Want de hiaten in het verhaal zijn nogal groot. Een nadrukkelijke uitnodiging om ff te gaan spitten op het net. Waar het boek de mist in gaat  kun je zo vinden dacht ik maar. En zowaar vond ik een door mij gezochte tijdlijn van de chinese keramiek.
Gek, net alsof de keramiek opeens ophoud in de 17e eeuw in China. Nog maar eens wat dieper graven dan maar. De tijdlijn even van die pagina hier geknipt als illustratie.
Drie perioden uit die duizenden jaren zijn mijn favorieten:

TING
De Ting stroming heeft iets chiques, eenvoud met een zwart / donkerbruin randje als acccent, strakker kan het niet.

Ting, 30cm bord

SONG
De Song of Sung periode is verreweg mijn favoriet. Ook weer dat glazuur wat fascineert, maar vooral de relatief eenvoudige vormgeving. Niet dat barokke, met allerlei drukke patronen of tierelantijntjes opgesmukte werk, dat is niet echt mijn smaak. De Sung stukjes zijn veelal mooi dunwandig draaiwerk, zacht gerond alsof het de vorm van je hand als uitgangspunt heeft gehad. En dat is ook niet zo raar om te zeggen geloof ik. Het is en blijft handwerk zoiets te maken. En vormt het werkstuk zich als vanzelf naar je hand. Natuurlijk!

Sung schaal 16*8 cm

CHUN
En tenslotte de Chun stijl, mooie opaalachtige glazuren. Irene heeft daar een heel servies van gemaakt in eigentijds design (atelier1280.nl) Prachtig die kleur. Het Chun werk is wat grofstoffelijker, dikker en daarom ook beter geschikt voor gebruikswaar.

Wat ze alle drie gemeen hebben zijn de schalen, en hun speciale verhouding van diepte - grootte. Schalen zijn sowieso mijn ding.

Wat mij ook erg aantrekt in die drie stijlen is die strakke eenvoud. Die natuurlijke vorm, dat is het. En omdat ik er nu een beetje tijd voor krijg, heb ik me voorgenomen er vol in te gaan, op het bestuderen van die drie perioden en wellicht een soort of tussenvorm ervan te ontdekken. Bij voorkeur iets wat ik dan zelf ook nog kan maken. Lijkt me spanned zo'n ontdekkingsreis.
Een beetje timide bedenk je dan: er is nog een hele, hele lange weg te gaan. Gelukkig blijf ik een amateur pottenprutser, je doet het nu eenmaal voor je plezier. En als er ooit iemand komt die zo maf is om iets van me te kopen, dat zou toch wel het ultieme zijn. Ach je weet maar nooit hoe een vlieg en haas vangt.

En dan heb je nog de Vietnamese, Cambodjaanse, Japanse, niet te vergeten Koreaanse stijlen. En, en, en. Owh, nog zoveel te doen en te bestuderen... heerlijk!

BELEDIGING
Soms sta je naast mensen in een galerie of pottenbakkerij ofzo. Hoor je ze zeggen: "dat kun je bij Blokker, Ikea, Hema, Le Samaritain, K-Mart, Hypermarche ook kopen" Ja hoor die zullen het op de ontijttafel prima doen. Dat is waar, best wel. Maar het zijn geen stukken waar je die spanning in ziet, een kracht, die uitstraling waar je als liefhebber naar zoekt. Nou je zou er nog lyrisch van worden ook.
Een belediging vind ik dat eigenlijk wel, omdat daarmee volledig voorbijgegaan wordt aan het vakmanschap en een levenlang werken van de keramist. Dus als je de volgende keer de nijging hebt uit te roepen dat je zoiets bij de Blokker kunt krijgen houdt je dan ff in. Of beter nog, ga zelf eens achter een draaischijf zitten en kijk wat 't wordt. Einde preek.

Boekingen

De eerste boekingen komen binnen, en de kop is er af. Dat geeft de burger moed. Want zeg nu zelf een onzekerder business als een B&B is er bijna niet. Er zijn natuurlijk een aantal zaken die je voor elkaar moet hebben. Voornamelijk je presentatie op het internet. Dat op zijn minst. Niet alleen op onze eigen site (lemoutonquirit.eu) maar ook op de boekingssites (bijv. gites.nl) en uiteraard op de gratis sites waar ik regelmatig onze informatie op plemp. Alles ten gunste van de  vindbaarheid. Regelmatig foto's wisselen of aanvullen hoor ik dan. Modernisering van de site, "gezelliger" hoor ik, minder zakelijk, of niet zo vaak over prijzen hebben. Allemaal tips van vorig jaar die nu verwerkt zijn. Alleen de vormgeving, daar zoek ik nog een beetje naar een goed formaat, en experimenteer ik wat.

SITE
Daarom zit ik ook nog steeds aan de site te sleutelen. Moet toch eens een keer een keuze maken. Of alle informatie op een grote (lange) pagina, of de handel verdelen in tabs. Tabs maakt het verhaal wel overzichtelijker. Maar voor het afdrukken ervan dwing je de bezoeker alle losse stukjes af te drukken voor een compleet geheel. Alhoewel daar ook wel weer een oplossing voor zal zijn.

Grafisch gezien is de optie van tabs mijn favoriet. Gasten van vorig jaar echter gaven te kennen dat ze het prettig vonden alle info op een (afdrukbare) pagina te hebben. Dus het zal er wel iets tussenin worden. Zo van wel tabs maar met een soort print optie met alle info bijeen gezet, of iets als een PDFje. Dat laatste is goed overdraagbaar (portable), al denk ik alleen al aan de route beschrijving. Kijk ik in dat opzicht naar de onderhoudbaarheid zal het wel weer neerkomen op een aantal beperkingen. Afijn de helplijn staat open voor suggesties - in de comments hieronder kan dat.

GASTEN
Vanmiddag kwamen er een paar mensen praten over het huren van de kamers eind maart. Een soort inspectie zeg maar. Bakkie koffie, bespreken wat ze wilden eten (bood aan om lam volgens middeleeuws recept te maken) en vroegen of ze eigen wijn mee mochten nemen. Afijn het hele skala. Het was maar goed dat ik de kamers mooi aan kant had, zag er allemaal spic en span uit. Uiteraard een toer door het huis gemaakt. Complimenten voor Fannie met betrekking tot de inrichting bij herhaling genoteerd. Echt wel heel erg trots ben je dan even weer op het resultaat. Ook al weet je best dat er nog wel het een en ander moet gebeuren, of mooier gemaakt. Afijn gaf ze de groepskorting, ineens vijf kamers afnemen is dat ook wel waard, en staat ook zo op de site, dus fair. Wie weet bazuinen ze stevig rond tegen kennissen en vrienden wat hier gecreëerd is, verkoop hè! Kwam allemaal zeer goed aan. Kaartjes meegegeven, uitgewuifd en tot maart dan maar.

PANIEK!!
En dan ineens schicht er iets voorbij, klinkt er een enorm gegrauw. Komt BP op een holletje aangedraven. Hoor ik iets janken op de achtergrond en een boze buurvrouw mopperen.
Wat blijkt, neemt de husky van BP de hond van de buren te grazen. Tsja dacht ik dan, wel lekker staan sarren op een afstandje en als je dan te pakken genomen wordt't janken bij het vrouwtje. Flinke jongen!
Bleek de husky uit pure drift de halsband waar ie aan vastzat kapot getrokken te hebben om achter de pestkop aan te jagen. Allemachtig wat ging dat snel. Hap grauw en weg was ie weer. En ik ging natuurlijk op BP af om hem te komplimenteren met zijn killer dog. Beetje stoken mag toch wel. En of ie daar geen moeilijkheden mee ging krijgen. Ze stonden daar als twee bange volgetjes elkaar aan te kijken, ongerust of dat inderdaad niet ging gebeuren. Dacht niet dat ze daar bang voor hoefden te zijn gezien de reputatie die de buurvrouw heeft met d'r honden. Die krijgt geen poot aan de grond. (no pun intended) Tsja de buu'v hoeft bij mij ook niet op sympathie te rekenen - zie vorige post.

Wordt natuurlijk vervolgt ;=)