Menu's

We gaan het weer over eten hebben! Mijn aller-aller-favorietste onderwerp. Net ergens gelezen dat denken over eten je helpt bij het afvallen. Prima toch?

Aanleiding voor dit stukkie is dat ik gisterochtend met BP zat te kletsen over hoe een frans menu dan wel was opgebouwd. Eten komt best  wel vaak ter sprake tussen ons. Dat heb je zomaar als je de hele dag die schapen ziet lopen.

Mmm. Ter zake.

Nu kun je domweg op het internet opzoeken hoe menu's in LDF worden samengesteld. Tikt gewoon repas op Wikipedia in en je zoekpad leidt zich als vanzelf langs de manieren en gewoontes die in het algemeen voor een bepaald land als niet al te vreemd worden gezien. Verrassingen kom je niet echt tegen. Toch, in het kader van verdere professionalisering van de keuken van Le Mouton Qui Rit wil ik dan eindelijk wel eens precies weten hoe het in elkaar steekt. Wat de verschillen zijn voor de verschillende landen waar onze gasten vandaan komen en hoe je daar een soort fusie tussen kunt aanbrengen. Zonder natuurlijk het karakter van onze kookkonsten zelf uit het oog te verliezen.

foto: WvdM

BP zelf een lekkerbek wist niet zoveel daarover te vertellen anders dan de beste volgorde hoe het een en ander achter je huigje te plempen. Praten met lokalen over wat ze lekker of bijzonder vinden is niet zo mijn alledaagse praatje. Ingredienten bij de franse naam noemen is ook al niet zo mijn sterkste punt. Maar dat hindert me niet het er vaak over te hebben. Leer je toch weer van. Afijn hij kwam toch met een kookboek uit 1971 aanzetten waar het allemaal in moest staan. Een beduimeld boekske. Dat natuurlijk opnieuw flink doorgeduimeld is geworden door deze jongen. En jawel helemaal achterin stonden de gedeeltelijke antwoorden op mijn vragen. Dit weekeinde gaat staan in het kader van menu leer, besloot ik.

KOOKKONSTEN
Fannie heeft mij een beetje de internationale keuken proberen bij te brengen, en probeert me volgens recepten te laten koken. Dan is je resultaat herhaalbaar zegt ze dan. Meestal wordt dat door mij weer uit de losse pols aangevuld met wat experimenten gevonden op het internet, toevallige ontdekkingen of vragen en opmerkingen van de gasten. De afgelopen twee seizoenen zijn zo een aantal menu's ontstaan waarbij de gasten soms zelfs de pan uitschrapen met het laatste stukje brood uit de broodmand. Natuurlijk word je beïnvloed door de lokale keuken, verkrijgbare ingrediënten en inzichten. En vraag ik de lokalen subtiel het hemd van het lijf af van wat zij nu koken en hoe zij hun maaltijden samenstellen. Hoe wijkt dat af van de gemiddelde opvatting. Wat eet men hier in welke volgorde. Als ik de gasten zo langs de neus weg vraag wat ze lekker vinden krijg ik ook een boel info hierover.

MENULEER
Hop het internet op en surfen maar. Je merkt tijdens het lezen onmiddellijk verschillen op tussen NL en LDF. Niet verbazend natuurlijk. De middag maatijd voor de fransjes is dan weer belangrijker dan voor de kaaskoppen. Het ontbijt lijkt voor een kaaskop kariger dan van een fransje. Dat lijkt maar zo, het ziet er gewoon anders uit.

frans ontbijt; foto wikipeadia

Want of je nu een stevige kom warme havermout pap met vanillesuiker, rozijnen, en een klontje boter oplebbert  of je doopt een croissant in een kom chocolademelk met een broodje en een of andere jam erop doorslikt. Het verschil is voornamelijk de aankleding.
Maar het gaat me meer om de samenstelling van het diner en het verschil met het middag maal. Het avondmaal is lichter verteerbaar dan het middagmaal. In de provincie is dat zondermeer het geval. Tussen 12 en 2 ligt het land plat, men is aan het eten. Prima tijd om door het land te rijden overigens.

repas simple

Het meest in het oog lopend is wel dat er in de lunch vaak een vleesgerecht zit en in de avond eigenlijk niet. In de middagen komen dan de wat steviger soepen, patés, kazen en zo aan bod.  In de avond zijn het meer de salades die het doen. Of heldere soepen. Maar altijd een stukje brood erbij.
Afijn, stof om genoeg  om daar eens heftig op te gaan studeren.

Hier een voorproefje van wat in de ogen van de fransjes de opbouw van een formeel diner is:

1. un apéritif, composé de petites bouchées, toasts ou gâteaux salés = hartige hapjes
2. des hors-d'œuvre  = idem
3. un potage (soupe, consommé, ...) chaud ou froid  = heldere soup warm of koud
4. une ou plusieurs entrées froides = wat koude voorgerechten 
5. une ou plusieurs entrées chaudes = wat warme voorgerechten
6. un premier plat, souvent de poisson  = eerste hoofdgerecht (vis meestal) 
7. un second plat, souvent de viande  = tweede hoofdgerecht (vlees)
8. de la salade verte = groene salade
9. un plateau de fromages  = kaasplankje
10. des entremets  = tussengerecht
11. un dessert, souvent composé de pâtisseries  = kleine gebakjes o.i.d.
12. des fruits frais  = vers fruit
13. un café, parfois servi avec une bouchée de chocolat ou des fruits secs = koffie
14. un digestif, censé faciliter la digestion. = likeurtje, cognac of zo

(bron: wiki)

Veertien gangen! Dan sta je wel ff van te kijken hè? En dan krijg je tussen door nog wat amuses, of zaken die niet als gang gerekend worden. Plus nog eens de nodige wijnen en of watertjes. Hoe iemand met een normale maag dit allemaal kan verwerken is mij een volkomen raadsel. Geen wonder dat al die politici en rijken moddervet worden.

Een volgende keer weer meer over de franse menuleer. Nooit geweten dat dit zo ingewikkeld lag...

JIT

Waz dat? JIT is Just in Time Delivery. Een manier om voorraden tot een minimum te beperken zodat er precies op tijd het nodige geleverd zal worden. Althans als het systeem goed wordt toegepast. En daar gaat ie weer....
En je mag eigenlijk niet anders verwachten dat dat in LDF niet echt het geval is. Je grijpt erg vaak mis en hobbel je gedwongen van winkel naar winkel. Of heb je veel te veel leveranciers om je boodschappenlijstje af te werken.

Als het goed ging zou er ook geen stukkie aan besteed worden toch?

Wat overkomt deze bricoleur de dimanche (brakke knutselaar) nu weer?

WINTER ATELIER
Per deel van het project worden spullen ingekocht. Dat betekent dat per aktiviteit van een project en soms slechts per onderdeel ervan dingen inkopen gedaan wordt. Dat heeft te maken wat er maximaal in het autootje past, het gewicht of de verwerkingssnelheid van de spullen. Maak ook onderscheid in gèbruik en vérbruik spullen. Gebruik is bijvoorbeeld isolatie en verbruik zijn schroeven, nieten, lijm en mousse, ducttape enz enz. De laatste soort koop ik altijd ruimhartig in en er is altijd wel plek voor in de knar.
Aan het winter atelier wordt hard gewerkt. De bouw ervan begon bij de muur aan de balkonkant incluis een WC, en dan met de klok mee wordt muur voor muur neergezet tot op plafond hoogte (3 meter)  Nu ging dat sneller dan voorzien en was er donderdag geen isolatie meer om muur drie af te maken. Dacht ik de jacht op dat spul te combineren met een bezoekje aan de belastingdienst. Ben je zomaar weer 6 chekkies verder. Zo gedaan.

BigMat had het begeerde spul niet en gaf bij het halen van mijn bestelling van hout ook al aan geen steenwol meer te hebben. Wel glaswol, maar ja dat goedje is niet erg populair bij klussers, daar blijven ze dan ook vet mee zitten denk ik. Een deurtje verder maar, weer. ComaFranc in Vesoul heeft plenty van dat spul had ik een paar weken geleden gezien, pallets vol. Dus een beetje gassen en 33 km verderop vraag ik om laine de bois. 140 mm dik aub. Nee dat is niet meer op voorraad klonk het zonder aarzeling. Nu moet je de fransjes niet meteen op hun woord nemen en stond ik al rap aan het tafeltje van de voorraad pipo. Die keek ff in zijn compu maar nee het was er echt niet meer. En op dat moment had ik niet de brutaliteit om ff op de plaats te gaan kijken. Meestal klopt er namelijk geen bal van die voorraad systemen. Maarja twee keer negatief is toch wel redelijk zeker dat't spul er niet is. Waarom de confrontatie aangaan, niet? Dit keer dan.

De voorraad pipo was me zeer terwille, belde met een collega, njet, nietz. Wanneer komt het goedje weer? Nou niet voor volgend jaar. Huh? En zeker niet nu we aan het inventariseren gaan. Voor januari wordt er zowieso niets meer besteld. Vroeg ik: waar wordt het spul gekocht/gedistribueerd, dan haal ik het zelf wel op. Na een lichte aarzeling opende hij de map en kwam met een adres in Freiburg in good old germany aanzetten. Oempf das 200 km verder, dat wordt me te gek. Als ik het nu zou bestellen hoe lang duurt het dan? Oh dat kan pas in januari en daarna duurt het nog 12 tot 13 weken. Even keek ik hem aan alsof ie helemaal geschift was! Zijn die gasten nu echt van de spreekwoordelijke pot gerukt?  Zitten ze zonder dat,  blijkbaar populaire spul, voor meer dan 3 maanden. Niet te gelóven. Zeker, cement, hout etc is normaal altijd op voorraad. Maar opvallend is het gewoon dat er enorme gaten vallen in het assortiment, zowel bij de Bricomarché, BigMat als ComaFranc. Dat kan geen toeval meer zijn. Ikke vragen natuurlijk. Ben niet nieuwschierig maar wil wel alles weten. Wat blijkt, in verband met einde jaarstellingen - inventarisatie - leveringsketens die tijdens deze periode plat gaan, bouwers die er mee ophouden en geen bestellingen doen etc etc. Wordt er voor de maand december eigenlijk niets bijbesteld. Op mijn opmerking van dan zullen de verkopen in januari wel heel erg magertjes zijn als dat bestellen zo lang duurt, wordt schokschouderend gereageerd. Mager dus. OK een hamer of schroeven zijn altijd wel te krijgen. Maar die basis zaken als hout, isolatie etc is toch wel vreemd om dat bijna twee maanden maar erg beperkt in voorraad te hebben.

Terug naar dat JIT. Door de japjes bedacht, met als doel winst te vergroten. Wat je niet op voorraad hebt kost je ook niets. Dus bestel je precies wat je gedurende een bestelcyclus nodig hebt. Klinkt heel aannemelijk en meestal gaat dat prima. Ook hier in LDF. BEHALVE in de maanden augustus en december. Dan gaat het systeem onderuit en kun je bijna niets krijgen en bestellen, dat ijlt meestal een maand na. Nee ze nemen ook geen bestellingen op. Ook zo'n zwak punt hier. Vooruit plannen is er niet bij. Kun je die open deur weer intrappen: geen wonder dat het hier een struikelende ekonomie geeft. Maar dat is niet gentile (aardig) Maar om nu 4 van de 12 maanden magere business te hebben door een falend voorraad systeem is toch van de zotte. Stelt de hele ekonomie zich op in, hoor je dan. Niets aan de hand dus. Tsjaaaa....droomt u lekker verder.

Lees ik via Wiki ff na hoe dat dan werkt. Voorraadbeheer, altijd interesse in gehouden sinds mijn tijd bij Polaroid in Enschede. Inderdaad JIT strekt zich uit over een cyclus van 13 weken. Toevallig toch. Komen factoren bij als bestelgrootte, levertijd, omzet etc etc. Tsja en dan faalt het systeem als je twee keer in het jaar in de hik gaat en klanten misgrijpen. Gebeurd bij bijna alle grootwinkelketens, en grijp je overal mis. Waardoor ze zich weer de luxe kunnen permiteren hun schouders op te halen: c'est la vie. Maar in mijn ogen vertaal ik dat in: dat ze volkomen schijt aan hun klanten hebben. Die komen toch wel terug. En door dit brakke gesyndicaliseerde systeem is dat ook nog zo. Zelf bevestigend is dat het?

BRICO
Kom ik vanochtend, zaterdag = inkoop dag, bij Brico Depot in Epinal: you're my only hope Obi wan Kanobi... Als hier geen isolatie was moesten de laatste twee wanden zonder isolatie gesloten worden om laat in de winter weer open te moeten voor het isoleren ervan. Zonde van de verwarming en de inspanning.
Tot mijn blijde verbijstering stonden er 3 van die pallets te pronken. Vol met dat begeerlijke  spul. Rap rap 6 pakketjes voor de auto gezet. Whoehoe! Hoe krijg ik dat erin. Grote pakken van 60 x 60 x 120. De eerste paar hop erin, ging prima. Toen dacht ik, laadruimte van de bak is 120 hoog, is 120 breed en 204 lang, zoiets dus, gaat niet echt goedkomen zo. Rechtop zetten maar. Waarom weet ik niet, meer een gevoel. En de six-pack paste er precies in op die manier. Het laatste pak ging erin met donder en geweld met mijn volle gewicht, als een chinese puzzel! Nu heb ik wel meer staaltjes van inpakken gehad maar dit was toch wel 't betere precisie werk. Bleef er nog een richeltje over voor wat kabel en ander klein grut. Wat een kar, geweldig. Maar ja op een ochtendje geef je wel weer 600 euries uit. Een boel geld.

Monet

Via de site hollandais-en-france een mooie pagina over de Monet tentoonstelling in Parijs gevonden. Aww, mooie plaatjes. Vooral die "fragment van een maaltijd op het gras" erg mooi gedaan en over een staand en liggend paneel geschilderd. Gaaf effect. Impressionisme pur sang. Nu maar ff in de groep gooien om daar komende kerstvakantie eens heen te gaan. Als er tenminste nog een betaalbaar bed in Parijs te vinden is. Anders maar gewoon op en neer knallen met het bakkie.
Want het blijkt dat men erg veel van zijn werken bijeen heeft gebracht om een totaal impressie te kunnen krijgen. En dat ga je volgens mij niet snel meer meemaken.

fragment d'un dejeuner sur l'herbe -  foto: le parisien (screenshot)

Prachtig uitgelicht ook door het museum. Die spot van boven doet het licht effect van het schilderij zelf perfect uitkomen. Daar zijn die fransjes ook heel erg goed in: verpakken / aankleden.

Maar oh, Parijs. Fannie en ik hebben daar onze eerste gezamelijke vakantie doorgemaakt. Meer kon je het ook niet noemen. Koude ellende, hamerende werklui om 7 uur op de verwarming die't volgens mij ook nog niet eens deed. Een ontbijt dat een holle kies onmogelijk kon vullen en deprimerend miezerig weer. Maar de romantiek van dat moment overheerste, wel een tour sentimentale waard wellicht.

Telefonie

OK de fransjes kunnen een atoombom op je dak laten vallen. En ja die hebben ook samen met de britten de Concorde laten vliegen. En ja ze hebben ook Descartes, Emile Zola en andere halfgoden in het panthéon van volkshelden kunnen plaatsen. Ja ze zijn in grote mate onafhankelijk van buitenlandse machten voor het grootste deel van hun electriciteits voorziening. En met nog een paar andere dingen staan ze in de frontlinies.
Echter op veel gebieden beginnen de fransjes terrein te verliezen. Om er eentje te noemen: wijn. Denk ik aan nieuwe wijnen uit Chili, Australie, US, Zuid Afrika.
De fransjes blinken eigenlijk maar in een ding echt uit. En dat is ouwehoeren. Dat wordt  omwikkeld met ingewikkelde protocollen voor omgangsvormen en taalgebruik. Twee zaken die overigens typerend zijn voor een cultuur in zijn eindfase - ondergang. Verschijnselen die je in de geschiedenis bij alle eens machtige rijken terugziet voordat verval werkelijk zichtbaar wordt. Een diepgewortelde afschuw voor verandering, ongemeen ingewikkelde omgangsvormen, en een daarmee gepaard gaand overdadig taalgebruik. De handleidingen van de fransjes zijn ook al dikker dan in welke taal dan ook. Hetgeen duidt op stilstand in de ontwikkeling van de taal, er worden geen nieuwe (leen)woorden toegelaten tot de dictionaire français. Het aplomp, of laat ik het beestje maar bij de naam noemen: decadentie, dat men in de hogere kringen tentoonspreid is ongeëvenaard. Nee, ik verbaas me niet, ik blijf verbijsterd.
Nog even over die taal. Onlangs las ik op de blog van hollandais.en-france een stukje over de tweedeling in LDF. Of je beheerst het frans perfect, dan ben je "een van ons" of niet, dan ben je een clown en kùn je gewoon niet serieus genomen worden. Nou dan blijf ik liever een clown, want om nu serieus genomen te worden is ook zo wat! Per definitie wordt je als een beetje dom versleten als je de taal slecht spreekt. Wat voel ik me dan dom! ;=)) Nou laat ze maar komen...

minitel toestel

Oh jawel hoor, ik heb het hier prima naar mijn zin zo op het franse platteland. Maar zodra je te maken krijgt met diensten als telefonie dan zakt je de broek echt af en kom je tot de conclusie dat frankrijk in dat geval in alle opzichten een onderontwikkeld land is. Oh ja ze waren pioniers op het gebied van teletext en toepassingen daarvan. Die dienst heette Minitel. Voor die tijd erg geavanceerd en ging een beetje tenonder aan het eigen succes. Zoiets als de wet van de remmende voorsprong. In NL is dat eigenlijk nooit goed van de grond gekomen. En gelukkig maar, want dan had internet in NL er nooit zo goed bijgestaan als nu. Frankrijk schakelde daarom veel en veel te laat naar internet om. Behoudend hè. En daar plukken ze nu de vruchten van. Het net kraakt in alle voegen, is traag als dikke stroop, en doet niet wat het moet doen voor een stotterende economie.
Sites, heb ik ook al eens beschreven, blinken uit in het verborgen houden van contactgegevens als een telefoon nummer. Of, als er - mirakel -  meer dan een pagina is, dat je de informatie snel vind: bij twee klikken. Oh opmaken kunnen ze als geen ander, mooie strakke vormgeving. Maar van zoekpaden, informatie flow en van een korte krachtige boodschap hebben de meeste sites totaal geen weet.

Neem nu eens Neuf. Mijn geliefde pispaaltje. Neuf is vreselijk goed in het verstoppen van contactgegevens. Je wordt heen en weer gejo-jo-d tussen verkoop prietpraat en een avatar die je moet helpen. En wat je ook doet je komt terug op een verkoop pagina. Knap gedaan hoor, want verkopen willen ze wel maar service en informatie geven is heel eng. Na meer dan 20 minuten klikken en proberen, zelfs lid moeten worden van hun forum, doe je een gok. Je komt de zoveelste keer op de pagina van de aanbiedingen terecht.

na vier keer klicken, kortste route

Je weet met je verstand dat je hier niet moet zijn. Maar je intuitie zegt: klik nu maar op die link dan kom je er wel. En verrek, mijn gevoel was goed.

wat dit met aanbieding heeft te maken...

Afijn eindelijk heb je het nummer te pakken. Ze zijn open van 08:00 tot 22:00. NOT! Probeer de lui maar eens te bereiken, krijg je een stemmetje dat ze nu niet bereikbaar zijn, klik, opgehangen. Daar zijn ze ook geweldig in: afpoeieren. Staat er op de site van 14-17 uur het beste bereikbaar. OK ik belde om 14:05, een half uur in de wachtrij. Zette het toestel op de luidspreker en ging door met mijn klus. Ineens, eindelijk een persoon aan de lijn. Ik neem een snoekduik en roep" "bonjour!". Het belprobleem uitgelegd: kon sinds een dag niet meer naar NL bellen. Maar de vriendelijke dame wist me weinig meer te vertellen dan dat er nog vier andere landen in de wereld waren die je op dit moment niet kon bellen. Nederland stond er niet bij. Ja hoor klonk het triomfantelijk, ik kan het nummer dat u opgeeft wel bellen, krijg alleen een boodschap. Ja maar dat lukt niet aan deze kant. En om haar meteen de pas af te snijden zei ik ook maar dat ik andere nummers in NL had geprobeerd met hetzelfde resultaat. "Met het door u gekozen nummer kan geen verbinding worden gemaakt, probeert u het later nog eens" Dat die storing al meer dan een dag duurde, ach daar werd ze niet koud of warm van, professioneel hoor!. Ze zou me doorverbinden met een technicus. Blijft u aan de lijn, klonk het. Na 10 minuten een muziekje klonk het ineens: "het nummer dat u gebeld heeft bestaat niet". tuut tuut tuut...
Nu heb ik wel afgeleerd om alles te vervloeken, me kwaad te maken om deze en alle komende generaties van fransjes naar Mars te verwensen. Nutteloos. Maar zoals ik dit soort toko's heb leren inschatten doen ze snel even rechtzetten zonder je te informeren. Een half uur later probeerde  ik naar NL te bellen, en jawel mijn leeflijn naar NL was weer OK. Kon ik vanavond weer met mijn schatje kleppen en de dag doornemen.
Tuurlijk in geval van nood kun je altijd nog Skype gebruiken, en dat doe je dan ook als het internet nog werkt tenminste. Ook dat is een grote onzekerheid hier. Telefonie loopt ook over het internet. Dus een oplettende lezer begrijpt al dat telefonie vaak wegvalt hier. Maar dat een bepaald land niet bereikbaar is, dat was nieuw voor me. Je leert zo toch maar iedere keer wat bij.

Sneeuw 2

Je ziet dat de schapies moeite hebben hun kostje bij elkaar te scharrelen op het land. Die moeten werkelijk antivries in hun snuiten hebben zitten zoals ze die de hele dag in de sneeuw steken. Ongelooflijk hoe goed die beesten tegen de kou schijnen te kunnen. Alhoewel, als je dan in de stal met de brokkies aan de gang bent dan weten ze de stal ook wel weer als een speer te vinden. Ze werpen zich dan lekker met zijn allen op de voederbak. Er zijn er altijd weer die te laat zijn. Die rammen zich dan letterlijk een opening door een muur van schapen heen, die allemaal meer dan hun deel willen van de brokkies. Terwijl je nog bezig bent de brokken een beetje eerlijk over de lengte van de bak te verdelen lopen ze je gewoon van de sokken. Grappig, af en toe zie je er eentje een snoekduik nemen boven op de anderen, om dan naar beneden te zakken tussen de anderen door. Die verzekert zich op die manier van een plek aan de trog. Rare beesten! Met dit weer gooi ik de ruif een keer in de twee dagen vol, en dat schijnt samen met het gras dat ze dan nog van het land knagen precies genoeg te zijn.
Het is dan ook volop winter geworden, een pak sneeuw ligt in het bos. De takken buigen heftig door onder het gewicht van de sneeuw Op de kleine weggetjes heerst af en toe een stuifsneeuw storm. Kortom het is best guur.
'sAvonds daalt een deken van stilte over het dorp. Door de schoorstenen kringelt de rook, en je ruikt de harsen uit het hout als je het dorp binnenrijdt. Net zoals vroeger in het oostblok de walmen van de bruinkool over een dorp hingen heb je hier de geur van de openhaarden die je neus prikkelen.

SNEEUWVRIJ

Af en toe hoor ik een veegwagen langskomen die de versgevallen sneeuw aan de kant veegt, strooien met zout wordt weinig gedaan. Vegen is volgens mij ook beter dan strooien. Maar van de week stak ik eens voorzichtig de neus buiten de deur, om boodschappen te gaan doen. Zie ik opeens een mannetje met een emmer in de hand om de zoveel passen een paar handen zout over de straat mikken. De hoofdstraat in het dorp wordt op die manier dan "ijsvrij" gehouden. Grappig zoals die oeroude gewoonten zich handhaven. Met dat verschil dat het manneke een paar honderd meter verder zijn auto heeft staan, de lege emmer er in mikt en wegspurt naar de volgende straat. Lekker ouderwets. Nou ja zoveel straten heeft ons dorp nu ook weer niet. Blijkt ie een van de gemeenteraadsleden te zijn. Het verhaal luidt dat dat dan van die sociale verplichtingen zijn die je op je neemt als je lid bent van de conseille communale (gemeenteraad). Af een toe een handje uitsteken om het dorp een beetje aan de kant te houden. Nu zijn er twee deeltijd cantonniers in dienst die dat volgens mij eigenlijk moesten doen. Maar als je een van die mannekes al "de slak" noemt dan krijg je wel een idee hoe het er voorstaat. Je moet hier gewoon alles zelf doen als je iets voor elkaar wilt krijgen. Zo zie je ook regelmatig de burgermeester met een tuintrekkertje langsrijden om de stront van de wegen af te halen, of gaten te dichten in het wegdek van een van de bosweggetjes.

HOUT
Loopt een zwaar bemutst figuur op me af en begint onverstaanbaar tegen me te ratelen. Blijkbaar wil-l-ie wat van me maar ik heb geen idee wat. Na een paar onverstaanbare zinnen kijk ik het figuur nog eens aan en herken hem als een van de houthandelaren uit het dorp. En dan valt het kwartje. Ah! Dominique zeg ik dan. Een heftig knikken, en ratel de ratel. Tsja zeg ik, herkende je niet met die out-of-space muts van je op, is het koud? Sta ik in mijn t-shirtje buiten de sneeuw van de auto te krabben. Ineens in redelijk verstaanbaar frans komt het eruit: "jullie nederlanders hebben weinig last van de kou hè?" Ach zeg ik dan, kou zit tussen je oren hè. Vertelde maar niet dat ik mijn houthakkers jack in de auto had liggen en die zometen wel ff rap aan ging trekken. Ja begint ie weer het gaat over je houtbestelling, het ligt al klaar. Wanneer kan ik het leveren? Eerlijk gezegd begon ik me daarover al zorgen te maken of dat er ooit nog ging komen. Want hout moet wel twee jaar oud zijn voordat je het fatsoenlijk in de fik kunt steken in de verwarming. En als de levering van dit jaar niet door zou gaan had ik wellicht een probleempje over twee jaar. Want de eerste winter hier staat me nog vers in mijn geheugen: dat het huis slechts met heel veel hout warm te krijgen was omdat het gewoon nog te nat was. De meeste energie ging op aan het droogstoken van het hout voordat de warmte aan de verwarming ten goede kwam. Leerde ik dan weer achteraf.
Eind volgende week is dat mogelijk, dan is er weer plek op de oude plek van het brandhout dat nu naar binnen gereden is. Très bien klonk het, volgende week dan. Waar het mij om het hout ging, ging het die knaap natuurlijk om zijn omzet en zo aan het einde van het jaar slinkt dat tot nul natuurlijk. Af en toe zie je nog wel wat houttransporten maar dat houdt natuurlijk geen bedrijf aan de praat.
Afijn ook weer opgelost. Voor deze maand ligt al het hout allang binnen, dat is al mooi droog zo. Als de gasten in de kerstweek dan komen krijgen ze een lesje stoken en hopelijk steken ze de handel niet in de fik buiten de oven om. Ach zal wel loslopen.

EINDSPURT

Volgende week de laatste hand aan het plafond, de kachel afmonteren en dan kan de fik erin. Ben benieuwd hoe dat monster zich gaat houden. Er zit namelijk 7.4 kw aan vermogen in en dat is heel wat voor een enkele kamer. Want we willen het natuurlijk wel behaaglijk hebben met de kerst. Kan natuurlijk ook een (warm)luchtkanaal naar het nieuwe winter atelier aanleggen vanaf de kachel. Eens kijken hoe we dat kunnen gaan doen zonder al te veel knutselwerk. Interessante kachel is dat wel, allerlei uitlaten om de warmte te kunnen laten recirculeren of warme lucht via bijgeleverde kanalen om te leiden naar andere plekken. Ook eindelijk de foto's weer teruggevonden van de demontage van de kacheldeur. Het mooie van deze kachel is dat je de deur helemaal naar boven kunt schuiven en het dan als een openhaard werkt, en met de deur dicht als een gewone kachel. Van de week zat ik ook te bladeren in Maison&Traveaux en daar stond het een en ander in voor de omkleding of ombouw van de kachel. Ook weer opgelost. Iedereen kwam namelijk weer met een ander soort oplossing. (ik leg mijn bouwproblemen nu eenmaal graag in de groep) De ene oplossing nog duurder of ingewikkelder dan de ander. Deze is de simpelste en met weining hulpmiddelen uit te voeren. De idee is de kachel in te bouwen met een speciaal soort gasbetonblokken. Daar kun je dan een leuke vorm aangeven. Zoiets wat Fannie wilde een beetje taps naar boven toe lopend. Met leem of zoiets bestrijken en dan wordt het een natuurlijk deel van de muur. Zo, ook weer uit mijn lijfblad geperst.

Epic Meal

Bon Dieu!
Dit wil ik jullie niet onthouden, ook al heb ik tussen de middag al gepost. Vreemd genoeg is dit meteen ook mijn driehonderste post, en het gaat toevalliger wijze ook nog over eten, jawel.

Na het eten stuitte ik via via surfend bij toeval op een youtube channel, ik zocht naar argile (klei) en vond een link in een van de refs. naar iets heel anders. Een vreet-kanaal! Als amateur kok ben je natuurlijk altijd geinteresseerd in iets speciaals dus kijken hè. En wat je daar ziet tart alles wat je over vraatzucht denkt te weten. Dit is ongetwijfeld wat je noemt zo'n beetje de hoogste vorm van dekadentie die je op dit moment mag classificeren als zodanig.
Het gaat over de jongens die het youtube kanaal Epic Meal hebben opgezet. En daarmee overdrijven ze geen nanometer. De twee meest spannendste zijn wel de Angry Canadian Sandwich en de Double Down.

De Angry Canadian sandwich

Angry Canadian perparation

Angry Canadian

Quel horreur! Dat dat in een maag past!

Dit bescheiden dingetje bestaat uit een pain (400 gram stokbrood), poutine (iets typisch frans canadees) is: patat, met kaas en jus - als het maar vet is. Bacon en maple sirup. En ik heb al varianten gezien waarbij het brood gedoopt werd in geklopt ei en dan gebakken.

HIER het filmpie

De Double Down

Double Down

Een heftig uit de kluiten gewassen mega hamburger achtig iets. De supersoaker onder de hamburgers. Op de foto heeft ie hem al half op!

HIER het filmpie, worden ook de ingredienten ff genoemd: gehakt, kip file, patat, macaroni/kaas, bacon, ketchup

Niet te zuinig!

Maar het geeft je wel ideeën, zo van terugschalen met een factor 20 en wat wordt het dan? Dat maple sirup met die bacon, moet ik eens proberen. Zoet met zout vlees doet het wel goed dacht ik.

(foto's zijn screenshots van epic meal)

Teruglezen

In het kolommetje aan de rechterkant kun je zien wat de bezoekers zoal lezen. Dan zie je een aantal onderwerpen telkens terugkomen. En uit nieuwschierigheid, ben niet nieuwschierig maar..., lees ik dan ook nog af en toe zo'n stukkie terug. Soms is dat blozen, van de tikfouten en verdere zondes tegen de taal. Dat is ook wel de lol ervan. Ik besteed niet uren aan de blog en kontroleer op tikfouten een op het oog. Laat staan taalfouten, want die T's, DT's en D's is iets wat ik op de lagere school heb gemist geloof ik. Het meeste rammel ik er maar gewoon op los, druk op publiceer en lees het dan nog even terug. Daarna verbeter ik nog wat voor mij zichtbare fouten, verander een zinnetje of zo en laat het verder voor wat het is. Het moet natuurlijk wel een beetje spontaan blijven. Fannie daarentegen maakt voortdurend opmerkingen over die D's en T's, moet ik er op mijn oude dag toch maar eens aan geloven dat stukje gemiste taal bij te spijkeren. Als je dan zo slecht in grammatika bent hoe heb je dan al je vreemde talen kunnen leren, vraagt ze dan. Want op het VWO had ik toch altijd heel goede cijfers voor mijn talen. Zal altijd wel een raadsel blijven, misschien gewoon taalgevoelig, en je zonder het te beseffen het meeste toch wel goed doet. Wie het weet mag het zeggen. En wie een site weet waar dat helder, zonder al te veel omhalen uitgelegd wordt moge mij s'il vous plaît ff mailen. Kijk wist ik toch zomaar dat er een dakje op die î moest komen.

WEBSPAM
Eerst een update van de web spam. Gisteren uitgebreid de scripts zitten / hangen / liggen analyseren. Niets schokkends ontdekt. Wel weer wat bruikbare dingen voor onze site die deze maand op de schop gaat. Vreemd genoeg merk ik dat het weer gaat kriebelen, begin er weer een beetje lol in te krijgen. Dat programmeren en analyseren dus. Tsk Tsk! Tot nu toe is die neiging in voldoende mate onderdrukt gebleven. Is dat zoiets als bloed... en niet gaan kan? Nou ja de donkere dagen komen weer, tijd te over vermoed ik dan. Via Facebook ook iemand opgeduikeld die mij hierin werk kan verschaffen, zou het dan toch weer...

VERBOUWING

Hmm, de winter is nu echt gearriveerd, verbouwing staat op een lager pitje, en de keuken is de enige hebbelijke plek op dit moment in het huis. De rest wordt alleen vorstvrij gehouden.

Deze maand staan er toch nog een paar noodzakelijke klussen op de agenda, daarna is het: als het weer (lees: temperatuur) het toelaat. Buiten lijkt het -10 binnen is het ergens in de range van 15

Heb jij dat nou ook? Sta je wat te dagdromen en wazig rond te kijken, en ineens heb je de oplossing van een probleempje gevonden. Bij de brico kreeg ik in een flits een inzicht toen ik op zoek was naar wat bredere afwerklatten. Niets van wat er eigenlijk gezocht werd was te vinden, of iets wat er dicht bij kwam. Het mooiste zou een dunne triplex plaat zijn, maar dat kennen ze hier niet. Althans niet in een hobby zaak als dit. Er is nu eenmaal een beperkt assortiment. Ook al omdat de relatief kleine klantenkring en de variëteit in artikelen die daardoor het gevolg is, beperkt is. We leven in een zeer dun bevolkt gebied. In Parijs heb je zowat 4 of 5 Brico's, hier in een straal van 100 KM slechts een, om dat maar te illustreren. De dichtsbijzijnde is in Epinal (42km), daarna moet je al snel naar Nancy of Colmar of Besançon (100km). Vandaar ook dat ik zo mogelijk, maar een keer in de week insla. Tussendoor zijn er  altijd wel wat kleine zaken die je in de quincaillerie (soort Hubo) in Vauvillers of St. Loup kunt halen.

Ik dwaal af.

Dat inzicht kwam toen de Brico mensen ineens allerlei gangen begonnen af te sluiten ivm ré-stockage. Daar zijn ze heel precies in, wettelijke aansprakelijkheid is hier een vreselijk ding. Maar de maatregelen daarvoor worden uiteraard sterk overdreven. Je staat dan te wachten, loopt wat rond, ziet wat stroken afvalhout liggen en ineens, ping! Het kwartje viel. De aansluitingen van de plafondplaten met de poutres, die zeer onregelmatig zijn, kunnen natuurlijk ook met hout voor de lambrisering gedaan worden. En ping weer een kwartje. Spuit er dan tegelijk een beetje pur op voordat je het vast timmert/niet. Niet teveel, want dan komt het alle gaten weer uit. De bedoeling is om het vast te plakken en tegelijk af te dichten. Verrek dacht ik, die lambrisering is zowat de dikte die ik maximaal zocht, en is makkelijk te hanteren omdat het net stijf genoeg is. OK splintert, scheurt, is krom. Maar ook redelijk goeiekoop, 9 euries voor 1.4 m2 is goed betaalbaar. Die lamellen die ik zocht zijn vele malen duurder per m2.
De eerste proefjes zijn gedaan en het is gepiel maar het voldoet prima. Figuurzagen is nu eenmaal niet mijn beste ding. Na 100 plankjes zal dat toch wel beter moeten gaan. Geef de plankjes een volgnummer en leg ze klaar om geschilderd te worden. Fotootjes volgen nog wel.

Het is overal te koud om te verven, doe ik dan maar in de keuken. Bâche neergelegd schragen, latjes, plankjes, kwasten, verf, hoppa! Goed te doen, wel veel geloop, van beneden naar boven, maar daar wordt je warm van.

Zo nu ff mijn siesta.