Telefonie

OK de fransjes kunnen een atoombom op je dak laten vallen. En ja die hebben ook samen met de britten de Concorde laten vliegen. En ja ze hebben ook Descartes, Emile Zola en andere halfgoden in het panthéon van volkshelden kunnen plaatsen. Ja ze zijn in grote mate onafhankelijk van buitenlandse machten voor het grootste deel van hun electriciteits voorziening. En met nog een paar andere dingen staan ze in de frontlinies.
Echter op veel gebieden beginnen de fransjes terrein te verliezen. Om er eentje te noemen: wijn. Denk ik aan nieuwe wijnen uit Chili, Australie, US, Zuid Afrika.
De fransjes blinken eigenlijk maar in een ding echt uit. En dat is ouwehoeren. Dat wordt  omwikkeld met ingewikkelde protocollen voor omgangsvormen en taalgebruik. Twee zaken die overigens typerend zijn voor een cultuur in zijn eindfase - ondergang. Verschijnselen die je in de geschiedenis bij alle eens machtige rijken terugziet voordat verval werkelijk zichtbaar wordt. Een diepgewortelde afschuw voor verandering, ongemeen ingewikkelde omgangsvormen, en een daarmee gepaard gaand overdadig taalgebruik. De handleidingen van de fransjes zijn ook al dikker dan in welke taal dan ook. Hetgeen duidt op stilstand in de ontwikkeling van de taal, er worden geen nieuwe (leen)woorden toegelaten tot de dictionaire français. Het aplomp, of laat ik het beestje maar bij de naam noemen: decadentie, dat men in de hogere kringen tentoonspreid is ongeëvenaard. Nee, ik verbaas me niet, ik blijf verbijsterd.
Nog even over die taal. Onlangs las ik op de blog van hollandais.en-france een stukje over de tweedeling in LDF. Of je beheerst het frans perfect, dan ben je "een van ons" of niet, dan ben je een clown en kùn je gewoon niet serieus genomen worden. Nou dan blijf ik liever een clown, want om nu serieus genomen te worden is ook zo wat! Per definitie wordt je als een beetje dom versleten als je de taal slecht spreekt. Wat voel ik me dan dom! ;=)) Nou laat ze maar komen...

minitel toestel

Oh jawel hoor, ik heb het hier prima naar mijn zin zo op het franse platteland. Maar zodra je te maken krijgt met diensten als telefonie dan zakt je de broek echt af en kom je tot de conclusie dat frankrijk in dat geval in alle opzichten een onderontwikkeld land is. Oh ja ze waren pioniers op het gebied van teletext en toepassingen daarvan. Die dienst heette Minitel. Voor die tijd erg geavanceerd en ging een beetje tenonder aan het eigen succes. Zoiets als de wet van de remmende voorsprong. In NL is dat eigenlijk nooit goed van de grond gekomen. En gelukkig maar, want dan had internet in NL er nooit zo goed bijgestaan als nu. Frankrijk schakelde daarom veel en veel te laat naar internet om. Behoudend hè. En daar plukken ze nu de vruchten van. Het net kraakt in alle voegen, is traag als dikke stroop, en doet niet wat het moet doen voor een stotterende economie.
Sites, heb ik ook al eens beschreven, blinken uit in het verborgen houden van contactgegevens als een telefoon nummer. Of, als er - mirakel -  meer dan een pagina is, dat je de informatie snel vind: bij twee klikken. Oh opmaken kunnen ze als geen ander, mooie strakke vormgeving. Maar van zoekpaden, informatie flow en van een korte krachtige boodschap hebben de meeste sites totaal geen weet.

Neem nu eens Neuf. Mijn geliefde pispaaltje. Neuf is vreselijk goed in het verstoppen van contactgegevens. Je wordt heen en weer gejo-jo-d tussen verkoop prietpraat en een avatar die je moet helpen. En wat je ook doet je komt terug op een verkoop pagina. Knap gedaan hoor, want verkopen willen ze wel maar service en informatie geven is heel eng. Na meer dan 20 minuten klikken en proberen, zelfs lid moeten worden van hun forum, doe je een gok. Je komt de zoveelste keer op de pagina van de aanbiedingen terecht.

na vier keer klicken, kortste route

Je weet met je verstand dat je hier niet moet zijn. Maar je intuitie zegt: klik nu maar op die link dan kom je er wel. En verrek, mijn gevoel was goed.

wat dit met aanbieding heeft te maken...

Afijn eindelijk heb je het nummer te pakken. Ze zijn open van 08:00 tot 22:00. NOT! Probeer de lui maar eens te bereiken, krijg je een stemmetje dat ze nu niet bereikbaar zijn, klik, opgehangen. Daar zijn ze ook geweldig in: afpoeieren. Staat er op de site van 14-17 uur het beste bereikbaar. OK ik belde om 14:05, een half uur in de wachtrij. Zette het toestel op de luidspreker en ging door met mijn klus. Ineens, eindelijk een persoon aan de lijn. Ik neem een snoekduik en roep" "bonjour!". Het belprobleem uitgelegd: kon sinds een dag niet meer naar NL bellen. Maar de vriendelijke dame wist me weinig meer te vertellen dan dat er nog vier andere landen in de wereld waren die je op dit moment niet kon bellen. Nederland stond er niet bij. Ja hoor klonk het triomfantelijk, ik kan het nummer dat u opgeeft wel bellen, krijg alleen een boodschap. Ja maar dat lukt niet aan deze kant. En om haar meteen de pas af te snijden zei ik ook maar dat ik andere nummers in NL had geprobeerd met hetzelfde resultaat. "Met het door u gekozen nummer kan geen verbinding worden gemaakt, probeert u het later nog eens" Dat die storing al meer dan een dag duurde, ach daar werd ze niet koud of warm van, professioneel hoor!. Ze zou me doorverbinden met een technicus. Blijft u aan de lijn, klonk het. Na 10 minuten een muziekje klonk het ineens: "het nummer dat u gebeld heeft bestaat niet". tuut tuut tuut...
Nu heb ik wel afgeleerd om alles te vervloeken, me kwaad te maken om deze en alle komende generaties van fransjes naar Mars te verwensen. Nutteloos. Maar zoals ik dit soort toko's heb leren inschatten doen ze snel even rechtzetten zonder je te informeren. Een half uur later probeerde  ik naar NL te bellen, en jawel mijn leeflijn naar NL was weer OK. Kon ik vanavond weer met mijn schatje kleppen en de dag doornemen.
Tuurlijk in geval van nood kun je altijd nog Skype gebruiken, en dat doe je dan ook als het internet nog werkt tenminste. Ook dat is een grote onzekerheid hier. Telefonie loopt ook over het internet. Dus een oplettende lezer begrijpt al dat telefonie vaak wegvalt hier. Maar dat een bepaald land niet bereikbaar is, dat was nieuw voor me. Je leert zo toch maar iedere keer wat bij.

Sneeuw 2

Je ziet dat de schapies moeite hebben hun kostje bij elkaar te scharrelen op het land. Die moeten werkelijk antivries in hun snuiten hebben zitten zoals ze die de hele dag in de sneeuw steken. Ongelooflijk hoe goed die beesten tegen de kou schijnen te kunnen. Alhoewel, als je dan in de stal met de brokkies aan de gang bent dan weten ze de stal ook wel weer als een speer te vinden. Ze werpen zich dan lekker met zijn allen op de voederbak. Er zijn er altijd weer die te laat zijn. Die rammen zich dan letterlijk een opening door een muur van schapen heen, die allemaal meer dan hun deel willen van de brokkies. Terwijl je nog bezig bent de brokken een beetje eerlijk over de lengte van de bak te verdelen lopen ze je gewoon van de sokken. Grappig, af en toe zie je er eentje een snoekduik nemen boven op de anderen, om dan naar beneden te zakken tussen de anderen door. Die verzekert zich op die manier van een plek aan de trog. Rare beesten! Met dit weer gooi ik de ruif een keer in de twee dagen vol, en dat schijnt samen met het gras dat ze dan nog van het land knagen precies genoeg te zijn.
Het is dan ook volop winter geworden, een pak sneeuw ligt in het bos. De takken buigen heftig door onder het gewicht van de sneeuw Op de kleine weggetjes heerst af en toe een stuifsneeuw storm. Kortom het is best guur.
'sAvonds daalt een deken van stilte over het dorp. Door de schoorstenen kringelt de rook, en je ruikt de harsen uit het hout als je het dorp binnenrijdt. Net zoals vroeger in het oostblok de walmen van de bruinkool over een dorp hingen heb je hier de geur van de openhaarden die je neus prikkelen.

SNEEUWVRIJ

Af en toe hoor ik een veegwagen langskomen die de versgevallen sneeuw aan de kant veegt, strooien met zout wordt weinig gedaan. Vegen is volgens mij ook beter dan strooien. Maar van de week stak ik eens voorzichtig de neus buiten de deur, om boodschappen te gaan doen. Zie ik opeens een mannetje met een emmer in de hand om de zoveel passen een paar handen zout over de straat mikken. De hoofdstraat in het dorp wordt op die manier dan "ijsvrij" gehouden. Grappig zoals die oeroude gewoonten zich handhaven. Met dat verschil dat het manneke een paar honderd meter verder zijn auto heeft staan, de lege emmer er in mikt en wegspurt naar de volgende straat. Lekker ouderwets. Nou ja zoveel straten heeft ons dorp nu ook weer niet. Blijkt ie een van de gemeenteraadsleden te zijn. Het verhaal luidt dat dat dan van die sociale verplichtingen zijn die je op je neemt als je lid bent van de conseille communale (gemeenteraad). Af een toe een handje uitsteken om het dorp een beetje aan de kant te houden. Nu zijn er twee deeltijd cantonniers in dienst die dat volgens mij eigenlijk moesten doen. Maar als je een van die mannekes al "de slak" noemt dan krijg je wel een idee hoe het er voorstaat. Je moet hier gewoon alles zelf doen als je iets voor elkaar wilt krijgen. Zo zie je ook regelmatig de burgermeester met een tuintrekkertje langsrijden om de stront van de wegen af te halen, of gaten te dichten in het wegdek van een van de bosweggetjes.

HOUT
Loopt een zwaar bemutst figuur op me af en begint onverstaanbaar tegen me te ratelen. Blijkbaar wil-l-ie wat van me maar ik heb geen idee wat. Na een paar onverstaanbare zinnen kijk ik het figuur nog eens aan en herken hem als een van de houthandelaren uit het dorp. En dan valt het kwartje. Ah! Dominique zeg ik dan. Een heftig knikken, en ratel de ratel. Tsja zeg ik, herkende je niet met die out-of-space muts van je op, is het koud? Sta ik in mijn t-shirtje buiten de sneeuw van de auto te krabben. Ineens in redelijk verstaanbaar frans komt het eruit: "jullie nederlanders hebben weinig last van de kou hè?" Ach zeg ik dan, kou zit tussen je oren hè. Vertelde maar niet dat ik mijn houthakkers jack in de auto had liggen en die zometen wel ff rap aan ging trekken. Ja begint ie weer het gaat over je houtbestelling, het ligt al klaar. Wanneer kan ik het leveren? Eerlijk gezegd begon ik me daarover al zorgen te maken of dat er ooit nog ging komen. Want hout moet wel twee jaar oud zijn voordat je het fatsoenlijk in de fik kunt steken in de verwarming. En als de levering van dit jaar niet door zou gaan had ik wellicht een probleempje over twee jaar. Want de eerste winter hier staat me nog vers in mijn geheugen: dat het huis slechts met heel veel hout warm te krijgen was omdat het gewoon nog te nat was. De meeste energie ging op aan het droogstoken van het hout voordat de warmte aan de verwarming ten goede kwam. Leerde ik dan weer achteraf.
Eind volgende week is dat mogelijk, dan is er weer plek op de oude plek van het brandhout dat nu naar binnen gereden is. Très bien klonk het, volgende week dan. Waar het mij om het hout ging, ging het die knaap natuurlijk om zijn omzet en zo aan het einde van het jaar slinkt dat tot nul natuurlijk. Af en toe zie je nog wel wat houttransporten maar dat houdt natuurlijk geen bedrijf aan de praat.
Afijn ook weer opgelost. Voor deze maand ligt al het hout allang binnen, dat is al mooi droog zo. Als de gasten in de kerstweek dan komen krijgen ze een lesje stoken en hopelijk steken ze de handel niet in de fik buiten de oven om. Ach zal wel loslopen.

EINDSPURT

Volgende week de laatste hand aan het plafond, de kachel afmonteren en dan kan de fik erin. Ben benieuwd hoe dat monster zich gaat houden. Er zit namelijk 7.4 kw aan vermogen in en dat is heel wat voor een enkele kamer. Want we willen het natuurlijk wel behaaglijk hebben met de kerst. Kan natuurlijk ook een (warm)luchtkanaal naar het nieuwe winter atelier aanleggen vanaf de kachel. Eens kijken hoe we dat kunnen gaan doen zonder al te veel knutselwerk. Interessante kachel is dat wel, allerlei uitlaten om de warmte te kunnen laten recirculeren of warme lucht via bijgeleverde kanalen om te leiden naar andere plekken. Ook eindelijk de foto's weer teruggevonden van de demontage van de kacheldeur. Het mooie van deze kachel is dat je de deur helemaal naar boven kunt schuiven en het dan als een openhaard werkt, en met de deur dicht als een gewone kachel. Van de week zat ik ook te bladeren in Maison&Traveaux en daar stond het een en ander in voor de omkleding of ombouw van de kachel. Ook weer opgelost. Iedereen kwam namelijk weer met een ander soort oplossing. (ik leg mijn bouwproblemen nu eenmaal graag in de groep) De ene oplossing nog duurder of ingewikkelder dan de ander. Deze is de simpelste en met weining hulpmiddelen uit te voeren. De idee is de kachel in te bouwen met een speciaal soort gasbetonblokken. Daar kun je dan een leuke vorm aangeven. Zoiets wat Fannie wilde een beetje taps naar boven toe lopend. Met leem of zoiets bestrijken en dan wordt het een natuurlijk deel van de muur. Zo, ook weer uit mijn lijfblad geperst.

Epic Meal

Bon Dieu!
Dit wil ik jullie niet onthouden, ook al heb ik tussen de middag al gepost. Vreemd genoeg is dit meteen ook mijn driehonderste post, en het gaat toevalliger wijze ook nog over eten, jawel.

Na het eten stuitte ik via via surfend bij toeval op een youtube channel, ik zocht naar argile (klei) en vond een link in een van de refs. naar iets heel anders. Een vreet-kanaal! Als amateur kok ben je natuurlijk altijd geinteresseerd in iets speciaals dus kijken hè. En wat je daar ziet tart alles wat je over vraatzucht denkt te weten. Dit is ongetwijfeld wat je noemt zo'n beetje de hoogste vorm van dekadentie die je op dit moment mag classificeren als zodanig.
Het gaat over de jongens die het youtube kanaal Epic Meal hebben opgezet. En daarmee overdrijven ze geen nanometer. De twee meest spannendste zijn wel de Angry Canadian Sandwich en de Double Down.

De Angry Canadian sandwich

Angry Canadian perparation

Angry Canadian

Quel horreur! Dat dat in een maag past!

Dit bescheiden dingetje bestaat uit een pain (400 gram stokbrood), poutine (iets typisch frans canadees) is: patat, met kaas en jus - als het maar vet is. Bacon en maple sirup. En ik heb al varianten gezien waarbij het brood gedoopt werd in geklopt ei en dan gebakken.

HIER het filmpie

De Double Down

Double Down

Een heftig uit de kluiten gewassen mega hamburger achtig iets. De supersoaker onder de hamburgers. Op de foto heeft ie hem al half op!

HIER het filmpie, worden ook de ingredienten ff genoemd: gehakt, kip file, patat, macaroni/kaas, bacon, ketchup

Niet te zuinig!

Maar het geeft je wel ideeën, zo van terugschalen met een factor 20 en wat wordt het dan? Dat maple sirup met die bacon, moet ik eens proberen. Zoet met zout vlees doet het wel goed dacht ik.

(foto's zijn screenshots van epic meal)

Teruglezen

In het kolommetje aan de rechterkant kun je zien wat de bezoekers zoal lezen. Dan zie je een aantal onderwerpen telkens terugkomen. En uit nieuwschierigheid, ben niet nieuwschierig maar..., lees ik dan ook nog af en toe zo'n stukkie terug. Soms is dat blozen, van de tikfouten en verdere zondes tegen de taal. Dat is ook wel de lol ervan. Ik besteed niet uren aan de blog en kontroleer op tikfouten een op het oog. Laat staan taalfouten, want die T's, DT's en D's is iets wat ik op de lagere school heb gemist geloof ik. Het meeste rammel ik er maar gewoon op los, druk op publiceer en lees het dan nog even terug. Daarna verbeter ik nog wat voor mij zichtbare fouten, verander een zinnetje of zo en laat het verder voor wat het is. Het moet natuurlijk wel een beetje spontaan blijven. Fannie daarentegen maakt voortdurend opmerkingen over die D's en T's, moet ik er op mijn oude dag toch maar eens aan geloven dat stukje gemiste taal bij te spijkeren. Als je dan zo slecht in grammatika bent hoe heb je dan al je vreemde talen kunnen leren, vraagt ze dan. Want op het VWO had ik toch altijd heel goede cijfers voor mijn talen. Zal altijd wel een raadsel blijven, misschien gewoon taalgevoelig, en je zonder het te beseffen het meeste toch wel goed doet. Wie het weet mag het zeggen. En wie een site weet waar dat helder, zonder al te veel omhalen uitgelegd wordt moge mij s'il vous plaît ff mailen. Kijk wist ik toch zomaar dat er een dakje op die î moest komen.

WEBSPAM
Eerst een update van de web spam. Gisteren uitgebreid de scripts zitten / hangen / liggen analyseren. Niets schokkends ontdekt. Wel weer wat bruikbare dingen voor onze site die deze maand op de schop gaat. Vreemd genoeg merk ik dat het weer gaat kriebelen, begin er weer een beetje lol in te krijgen. Dat programmeren en analyseren dus. Tsk Tsk! Tot nu toe is die neiging in voldoende mate onderdrukt gebleven. Is dat zoiets als bloed... en niet gaan kan? Nou ja de donkere dagen komen weer, tijd te over vermoed ik dan. Via Facebook ook iemand opgeduikeld die mij hierin werk kan verschaffen, zou het dan toch weer...

VERBOUWING

Hmm, de winter is nu echt gearriveerd, verbouwing staat op een lager pitje, en de keuken is de enige hebbelijke plek op dit moment in het huis. De rest wordt alleen vorstvrij gehouden.

Deze maand staan er toch nog een paar noodzakelijke klussen op de agenda, daarna is het: als het weer (lees: temperatuur) het toelaat. Buiten lijkt het -10 binnen is het ergens in de range van 15

Heb jij dat nou ook? Sta je wat te dagdromen en wazig rond te kijken, en ineens heb je de oplossing van een probleempje gevonden. Bij de brico kreeg ik in een flits een inzicht toen ik op zoek was naar wat bredere afwerklatten. Niets van wat er eigenlijk gezocht werd was te vinden, of iets wat er dicht bij kwam. Het mooiste zou een dunne triplex plaat zijn, maar dat kennen ze hier niet. Althans niet in een hobby zaak als dit. Er is nu eenmaal een beperkt assortiment. Ook al omdat de relatief kleine klantenkring en de variëteit in artikelen die daardoor het gevolg is, beperkt is. We leven in een zeer dun bevolkt gebied. In Parijs heb je zowat 4 of 5 Brico's, hier in een straal van 100 KM slechts een, om dat maar te illustreren. De dichtsbijzijnde is in Epinal (42km), daarna moet je al snel naar Nancy of Colmar of Besançon (100km). Vandaar ook dat ik zo mogelijk, maar een keer in de week insla. Tussendoor zijn er  altijd wel wat kleine zaken die je in de quincaillerie (soort Hubo) in Vauvillers of St. Loup kunt halen.

Ik dwaal af.

Dat inzicht kwam toen de Brico mensen ineens allerlei gangen begonnen af te sluiten ivm ré-stockage. Daar zijn ze heel precies in, wettelijke aansprakelijkheid is hier een vreselijk ding. Maar de maatregelen daarvoor worden uiteraard sterk overdreven. Je staat dan te wachten, loopt wat rond, ziet wat stroken afvalhout liggen en ineens, ping! Het kwartje viel. De aansluitingen van de plafondplaten met de poutres, die zeer onregelmatig zijn, kunnen natuurlijk ook met hout voor de lambrisering gedaan worden. En ping weer een kwartje. Spuit er dan tegelijk een beetje pur op voordat je het vast timmert/niet. Niet teveel, want dan komt het alle gaten weer uit. De bedoeling is om het vast te plakken en tegelijk af te dichten. Verrek dacht ik, die lambrisering is zowat de dikte die ik maximaal zocht, en is makkelijk te hanteren omdat het net stijf genoeg is. OK splintert, scheurt, is krom. Maar ook redelijk goeiekoop, 9 euries voor 1.4 m2 is goed betaalbaar. Die lamellen die ik zocht zijn vele malen duurder per m2.
De eerste proefjes zijn gedaan en het is gepiel maar het voldoet prima. Figuurzagen is nu eenmaal niet mijn beste ding. Na 100 plankjes zal dat toch wel beter moeten gaan. Geef de plankjes een volgnummer en leg ze klaar om geschilderd te worden. Fotootjes volgen nog wel.

Het is overal te koud om te verven, doe ik dan maar in de keuken. Bâche neergelegd schragen, latjes, plankjes, kwasten, verf, hoppa! Goed te doen, wel veel geloop, van beneden naar boven, maar daar wordt je warm van.

Zo nu ff mijn siesta.

BLOG SPAM

En, het moest er een keer van komen, SPAM! (linkje naar de geschiedenis van spam) Bestaat dat? Spam voor je blog? Ja dat bestaat. Die worden aangeleverd via mail -> comments, en je laat het zelf toe. Dat ook nog.
Nu komen kommentaren eerst in je email terecht en kun je OK klikken om ze door te laten. Uiteraard lees je even wat het eigenlijk is. Ja, het is spam, maar er wordt eigenlijk geen produkt verkocht, lijkt het. Nader onderzoek (ach je zoekt wat te doen in de kleine uurtjes nietwaar?) leerde dat het een slinkse wijze is om zoveel mogelijk links te krijgen. Ook al wordt dat door de huidige zoekmachines afgestraft. Wat de zin hiervan nu nog is? Een korte aanwezigheids explosie op het net is dat wat de houder van die "spam blog" zoekt? En het lijkt hem redelijk te lukken. De adds zijn bijna op een sublimale manier verstopt op de target site.
Voor de gelegenheids internauten onder ons valt zoiets niet op als spam, maar een doorgewinterde paranoide gebruiker als onderhavige, vond dit er net iets te dik op liggen. Te mechanisch deed het ook aan. Bien sûre (Yep), comments doorlaten doe je niet klakkeloos uit gemakzucht of gestreeld ego, het moet iets met de blog te maken hebben. Vind ik dan weer.
Deze had helemaal niets met de blog inhoud te maken, maar liet zulke mooie fotos zien dat ik dacht: 'Je m'en fou' (what the heck), laat maar, al is het alleen al om de foto's'. Nu blijken die foto's ook nog weer voor een groot deel "geleend" van een foto stock site blijkt dan weer bij een verder onderzoek. Maar dat deed er eigenlijk niets aan af vond ik. Maar tijdens de lunch dacht ik ineens, nee, het hele gebeuren doet veel te kunstmatig aan, weghalen die comment. Zwaar off topic en na een beetje googelen zie je dat de comments op andere blogs langzaam aan ook verdwijnen. Om precies dezelfde reden denk ik dan. En nòg een beetje graven leverde het definitieve bewijs. Teveel hits in Google die precies hetzelfde soort mededeling opleverde. Overigens is dit een prima manier om handmatig spam te detecteren: als je twijfelt, gewoon op googelen. Weg ermee, toch leuke foto's dat wel, en daar ben ik dan wel weer gevoelig voor.

Manhattan bij kaarslicht

Mooie plaat toch? Je ziet de twee torens er nog op staan. Curieus om daar je photoblog mee te openen. Nog verder gaan spitten? Vanavond maar weer. Dan ga ik ook ff de scripts achter de site doorneuzen om te zien wat de bedoeling is. Want die vraag blijft in je hoofd rond darren: waarom zoveel moeite doen? Kan toch veel eenvoudiger?

Nou neuh, ik ben niet nieuwschierig, wil gewoon alles weten. Een subtiel verschil.

Zondag

Onze gasten hebben een bedrijfje in zuid Frankrijk opgezet en verhuren appartementen en villa's aan de Côte d'Azur. En daar is het een stuk warmer, ook een heel stuk minder groen omdat water daar in de zomer echt een probleem is. Maar Oleanders en Rozemarijn fluiten de grond uit, net onkruid!

www.uitdedrup.nl

Tijdens het kletsen enorm veel ervaringen uitgewisseld. Over hoe gasten omgaan met je inventaris, dat dat meestal goed gaat en soms heb je pech.
Het gedoe met aannemers en dan die prijzen. Op de een of andere manier wordt je als buitenlander toch altijd weer een poot uitgetrokken. Ook al weet je dat, je kunt er geen zier aan doen. Onderhandelen gaat dan als volgt: dit is mijn prijs, neem het of laat het. Dan zakken ze iets met de prijs als er minder geleverd gaat worden. Aan de uurprijs daar kan niets aan gedaan worden. Opeens is er dan geen concurrentie meer, die leveranciers lijken een front te vormen. Een soort van syndicaat dus. Opvallend. En in het zuiden zijn afspraken over levertijden zo mogelijk nog lastiger te maken dan hier in het noord-oosten. Als je al een deal hebt, dan is het vaak ook nog maar afwachten wanneer ze komen. Ja.

Uiteraard liet ik het huis zien en vertelde de ontstaansgeschiedenis, het verhaal van hoe we hier(toe) gekomen waren en hoe het ging. Dat leverde de nodige komplimentjes op, die mij natuurlijk altijd in mijn trots doen groeien over het project dat Fannie en ik hier dan toch maar weer uit de klei trekken.

Vanochtend - zondag crêpes dag - lukten de crêpes weer beter. Krijg er ook steeds meer de slag van te pakken. Voor de gasten een paar in aluminium folie gerold voor onder weg. Kaartjes uitgewisseld, we gaan nog bellen in de toekomst over sites en uitwisselen van links. De idee werd geopperd dat we gasten op de mogelijkheid om hier halverwege te kunnen overnachten zouden gaan wijzen. Prima idee natuurlijk. Als je elkaar een beetje kunt helpen waarom niet.
Na een hartelijk afscheid reden ze de weg op. Het vriest dat het kraakt, de weg was stijf bevroren, voorzichtig met remmen dus. Ik heb maar niet de weg binnendoor uitgelegd want dat is iets te link met deze be-ijzelde wegen.
Vanochtend even op hun site (uitdedrup.nl) gekeken. Wow!  Dat zijn mooie optrekjes!.

KOOR
Van de week deed ik ff een bakkie bij de buurvrouw. Samen met de andere buur zouden ze op zondag met het dorpskoor gaan zingen bij de opening van de nieuwe school in Vauvillers. Belde ze de avond tevoren nog even de tijd door. Nou ik zou er op af gaan, folklore toch?

toespraak bourêtre

Afijn zet ik de sluikreklame met auto pal voor de deur, stap uit en sluip het schoolpleintje op. Wordt ik door een pipo aangehouden, zo van wie bent u en wat komt u doen. De druk doende man had zowaar een lijstje in zijn hand met namen erop enzo. Voor het openen van een dorps schooltje! Nou ja zeg. Na mijn stamelend van ik kom voor het koor mocht ik doorlopen. Dat frans laat me toch echt af en toe in de steek.
Natuurlijk het te verwachten langdradige gebral van de burgemeester van Vauvillers. Geweldig allemaal, lekker zichzelf profilerend dabahdabadah... Wat kunnen die fransjes dat allemaal mooi zeggen. Jawel frans is een geweldige taal om lekker dikdoenerig een verhaal af te steken. Ter meerdere glorie van voornamelijk jezelf natuurlijk. En oh ja, vive la Patrie (vader/moederland) die ook. Als een soort van achteraf gedachte, juist ja, de mensen waar het allemaal om begonnen is, de leerlingen, die dus, werden dan in een terloops gemompelde bijzin vermeld. Was daar dit niet onaardige gebouw dan voor neergezet? Tsjonge jonge.

koor zingt een ode

Een beetje chaotisch mocht dan ineens het koor samen met de leerlingen een lied afsteken. In NL zou dat aboluut anachronistisch zijn, niet meer uit deze tijd. Maar hier oefenen ze een hele maand om een liedje te mogen zingen voor de notabelen. Yeah zomaar een halve eeuw in de tijd terug, of niet dan. De arme buur stond een beetje te blauwbekken, en kreeg net effe te laat in de gaten dat men moest gaan zingen. Prachtig zo'n berookte alt te horen doorkomen bij al die kinderstemmetjes.
Ach wat moet je nu verwachten van een dorpskoortje. Gewoon gezellig zingen, dikke lol. Maar klinken deed het natuurlijk van geen kanten. Dat hoeft ook niet, daar gaat het ook niet om. Uit de maat, te laat inzetten, allemaal niet belangrijk. De ode werd met geweldige inzet gebracht. Arme mensen. Die stonden daar te kleumen om meneer de burgemeester toe te zingen. Althans zo speelde zich dat in mijn hoofd af. Een beetje ielig klinkt het dan bij die kou in die open ruimte.

waar is dat lint nou?

En of de genodigden hem maar wilden volgen om het naambord te onthullen. Opeens was het groepje dik ingepakte mensen onder het baldakijn om het hoekje verdwenen. De rest van de gasten bleven verbaasd staan, aarzelend van, wat gaan we doen. Klinkt het een beetje mompelend door de geluidsinstallatie: "en bij deze openen we..." Een gedempt geklap en daar kwam de kudde dignitarissen weer om het hoekje aanzetten. De bourmétre zou het lint door knippen, of zo. Maar dat was al doorgeknipt, zomaar, en je zag de hem verbouwereerd kijken. Zo van: as je me nou. Twee mensen hielden wazig kijkend de uiteinden in de hand, verward om zich heen kijkend. Je zag ze denken: OEPS! Lekker chaotisch dat, echt op zijn plattelands. En hij deed zo zijn best alles perfect te regelen ;=)) kwam uiteraard geen pit van terecht.
Abrupt kwam de burgemeester dan in beweging en nodigde de genodigden uit om binnen een kijkje te komen nemen. De rest, het koor en ouders en zo bleven, zich opnieuw verwonderend, buiten staan.

happen

Afijn het verre de l'amitié (vriendschaps glaasje) en hapjes stonden klaar en daar werd dan een run door de massa op genomen. Volgens de etikette zou de burgervader het startsein moeten geven, maar of dat nu gebeurd is of niet, dat heb ik niet meer meegekregen. Het leek er niet op. Moest hoognodig gaan shoppen voor het diner, dus die verre de l'amitié maar even overgeslagen.
Onderweg dacht ik, moesten daar de burgemeesters van de dorpen waar de schooltjes van opgeheven waren, en samengebundeld in dit schooltje, eigenlijk niet bijgeweest zijn? Maar later op de foto herkende ik onze eigen burgemeester, dus beter kijken voortaan.

DINER

Aw, weer niet alles kunnen vinden om het geplande diner te koken. Maar met een beetje improviseren ging het prima. Raak je aan de klets met de gasten, vergeet je je toostjes onder de gril. Bij de tweede poging ging het bijna goed. Nou ja nog net geen rook in de keuken. Geeft natuurlijk geen goede indruk. Het smaakte wel prima allemaal. Alhoewel ik vond dat op de lams-rack toch wel erg weinig vlees zat. Was al zo blij dat ik iets gevonden had dat op zijn minst op lams-rack leek. Had toch naar mijn schatje moeten luisteren en gewoon schapenbout moeten halen, had er iets meer vlees aan gezeten. Ook zeker een paar honderd gram aan vet eraf gesneden. Schapenvet is namelijk niet zo geweldig van smaak. Alle filmpjes op youtube over dit gerecht ten spijt was het niet toch zo spectaculair als ik gehoopt had. Toch gewoon lamsbout de volgende keer. Net zo lekker. Wel een ervaring rijker.

Mijn eigen gemaakte Tia Maria - koffie likeur - dat was van een geheel andere klasse. Verradelijk spul maar ozo lekker. Doordat de rum zelf een beetje scherp van smaak was dacht iedereen dat er een ernorme hoeveelheid aan alcohol inzat, maar het was slechts 25%. Heerlijk bij het toastje. Volgens Fannie beter als toetje dan als voorgerecht / amuse. Nou ja zij fronst wel vaker de wenkbrouwen bij de fratsen die ik uithaal. C'est la douce vie.

Oogstfeest

Frankrijk kent ook een soort Thank givings day zoals in de US of een soort oogstfeest zoals we dat in NL zouden noemen. Dat valt ook op dezelfde datum, gaat gepaard met een soort of optocht enzo. Dat heet hier jour of fête de  la Sainte Catharine. Er wordt dan een religieus sausje overheen gegoten, priesters in vol ornaat enzo etc. Dan is daar de foir. Een soort jaarmarkt achtig iets met wat randverschijnselen als oude beroepen, demo's, kleinvee schouw, houtsnijwerk, en meer van soort zaken. Het verhaal volgend in het lokale blaadje moest je beslist naar Langres om dat mee te maken. Zo gezegd zo gedaan. Maar voordat je dat ziet moet je je toch eerst  door een kilometer commercie heen werken, vol met schreeuwerige standwerkers.

he! geen foto's!

Nee geen foto's, klinkt het door de luidspreker. Telaat, denk ik dan... eikel!

water is gevaarlijk

Kijk bijna altijd staat er: eau non potable - water niet drinkbaar. Dit is de eerste fontein die ik zie met eau dangereuse a boir - water is gevaarlijk om te drinken. Dan moet het wel heftig zijn. Zal wel weer teveel antimoon of cyanide inzitten. Een plaatsje hier in de buurt (Bétancourt-Saint-Pancras) kampt daar ook mee. Er wordt daar een te hoge waarde van een of ander giftig metaal gemeten en daar gaat je watervoorziening. Ons water is tenminste prima drinkbaar, en het smaakt ook niet naar chloor of zo.

prijzig?

mjammie

Daar heb je ze, die heerlijke worsten, 20 soorten. Daar kun je wel een feestje mee bouwen zou'k zeggen.

Broden! Grappig: touché c'est acheté of wel aanraken is kopen. Goed gevonden want iedereen zit met zijn ongewassen tengels aan die broden te voelen, zie je altijd. Doe ik ook wel eens. En dat is vrij normaal hier dat je iets in je vingers neemt om te keuren. Maar ja na de vijftigste keuring is dat brood natuurlijk aan flarden gekeurd. 't Moet wat kosten. 

Kijk en dan een mega crêpe kookplaat, idee-tje? Die goser heeft alleen niet in de gaten dat zijn gas bevroren is. Kijk maar naar de gastankjes eronder, de rijp staat erop. Komt dus niet al te veel gas meer uit zo.

mega crepes

kastanjes

Geroosterde tamme kastanjes, is ook zo'n traditionele hap in dit seizoen. Alleen vind ik ze niet te pruimen, maar dat is mijn persoonlijke smaak. Heb je wel meer, gegrilde andouilles is ook iets waar ik vreselijk aan heb moeten wennen. Eigenlijk zit je gewoon ingewanden te eten. Maar met een kwak moutarde de lyon wordt echt àlles genietbaar. Die eet ik dan wel af en toe, als ze krokant zijn gebakken tenminste. Je moet je alleen ff letterlijk door de stank heenbijten ;=)
Van dat kleinvee, en ambachtelijk werk daar moet je echt naar speuren. Mis je snel. Totdat je ineens een mini-geit in een doos ziet scharrelen. Hier en daar wat verdwaald houtsnijwerk, en dat was het wel. Jammer. Plombiere-les-Bains is veel leuker wat dat betreft. Ook niet zo massaal.
Dan zie ik een slim ondernemersschap staaltje. Op de hele markt is een kebab 4 - 5 euries. Het restaurantje biedt ze dan ineens voor 3.5 aan. Kijk dat is nu de VOC mentaliteit. Krijg je toch nog klanten binnen. Vond dat dat beloond moest worden en had sowieso trek. Die ene crêpe van vanochtend was allang uit mijn maag. Dus hop een kebab gescoord, colaatje erbij en die erg late lunch was weer prima. Loop ik terug naar de parkeer plaats komt er ineens een dametje langszij. Begint te kakelen, waarvan ik eigenlijk alleen maar versta dat het voor een goed doel is en duwt een doosje met zuigsnoep achtig iets onder mijn ogen. Schudt er eentje uit het doosje en begint dan nogal opdringerig te mekkeren of ik niet een doosje wil kopen. Een meter verder zie ik een schoffie precies het zelfde doen. Dat je toch zo je brood moet verdienen. Beleefd maar resoluut weiger ik, kijkhier heb ik toch wat afgekeken van de fransjes. Hoe poeier je dergeljke schreeuwlijkerds af. Gooi tien meter verder geniepig het net opgedrongen snoepje in een afval bak. Ben niet zo op zuigdingen. Bij de auto aangekomen, shit, bon op de ruit denk ik dan. De illegaal geparkeerde auto heeft echter geen bon op de ruit maar reklame. Pfoeh!

TERUG
Terug van Langres naar MSP tik ik 'de kortste weg' in op de tomtom. Even bedenk ik me: hm zou dat niet te glad worden op die kleine paadjes? Maar ga het toch proberen. Als het te link wordt draai ik om en ga over de grote weg terug. Knarren over 2m brede laantjes is erg leuk en levert meestal leuke plaatjes op. Een collage.

ganzen

Sta je even wild te plassen komt meteen zo'n ganzentroep op je af. Die hebben natuurlijk honger. Als ik niet reageer druipen ze weer af. Kijk die vetvoorraad eens tussen die poten zitten!

ondergaande zon in Barge

Als je goed kijkt zie je een dubbele rij paaltjes in de grond steken. De wet zegt dat elke boer zijn grond moet afscheiden. Dat wordt dan letterlijk opgevat en zo krijg je een dubbele rij paaltjes. Dat is bij ons stukje land is dat ook zo. Wat een verspilling. Nou ja dat is dan weer te nederlands gedacht, 't zal wel.

Vauvillers

Brrrr. De kou straalt hier gewoon vanaf.