Franse Websites

Terwijl ik op een antwoord van mijn vriendin bij de belastingdienst zit te wachten...

Op deze plek heb ik het al eens vaker over de manier waarop men in LDF omgaat met het internet en de informatie die er op staat of hoort te staan.
Zoals al eens gezegd Franse websites zijn een regelrechte ramp om adequate informatie te vinden. En vrijwel alle firma's gebruiken het medium alleen als een veredeld uithangbord in plaats van een informatiezuil waar je snel en gemakkelijk alle informatie kunt vinden.
Telkens wordt je om de brei heen geleid in plaats van keiharde info te bieden die je nodig hebt. Je wordt in rondjes geleid. Dan moet je weer gaan bellen om de info te krijgen die je nodig hebt. Je vraagt je wel eens af of de mensen aan de andere kant van de telefoon zich niet generen voor de manier waarop door klanten naar zelfs de eenvoudigste info wordt gevraagd omdat die niet te vinden is op hun site.

Hier volgt een kort lijstje van een deel van mijn bevindingen:

• De informatie is veelal niet gestructureerd (norm = na 2 klikken de info hebben)
• De informatie is er gewoon niet...
• Soms is de info er wel, maar dan is weg ernaar toe zo omslachtig dat ie niet vindbaar is zonder voorkennis
• ontbrekende (prijs) informatie, meestal maar een deel, moet je weer bellen...
• informatie is vaak verouderd, onjuist
• kontact info is vaak gebrekkig of op zijn minst niet volledig
• emails worden eigenlijk nooit beantwoord, derhalve moet je weer bellen...
• via email beantwoorden van aanvragen voor meer informatie is zeldzaam, en als het al gebeurd met zoveel vertraging dat je je behoefte al op een andere manier hebt opgelost; m.a.w. naar de concurrentie bent gegaan 
• sites zijn vaak slechts op een platform gericht: Mickeysoft, muisklikken voor een apple werken bijvoorbeeld slecht.
• Men denkt dat Flash het modernste is, veel sites zie je omgefietst naar Flash of iets dergelijks waardoor veel niet meer werkt...
• Sites zijn ineens een paar weken off line, nieuwe site soon... Dat is zoiets stoms!

En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Case: http://www.lafite.com/fre/Reseau-de-distribution

Als je contactinfo nodig hebt dan verwijzen ze je in de allereerste plaats naar de FAQ, ja waar?
Voor de gein ging ik dan maar eens naar Bordeaux, het hoofdkantoor, bellen, dat heb ik twee keer moeten doen. Telefoneren kost geen cent meer met mijn abo. Geen enkele keer kwamen ze met de juiste info. Het ging gewoon om: waar kan ik in de Haute Saone de Los Vascos grande reserve kopen. Ze verwijzen je dan door (1) naar de distributeur (2) naar hun site. Zowel 1 wist het niet, na een beetje lullen, je hoorde hem op de achtergrond rammelen op zijn toetsenbord, verkopen we dat? en 2 alleen het hoofdkantoor stond op de site als contact. Geen contacten in de Haute Saône. Bèh...

En zo kom je maar al te vaak in een cirkeltje terecht. De hele handels cultuur draait om: bellen. Een ander kanaal werkt gewoon niet in LDF. Aan terugbellen doen ze niet.
Dit alles maakt het een noodzaak een soort van netwerkje te hebben (wie weet wat waar), en dat duurt een behoorlijke tijd voordat je zoiets hebt opgebouwd. Krijg je dan het gevoel dat je het wiel weer opnieuw zit uit te vinden? Ja, dat krijg je steeds sterker. Vraag je je dan af waarom de info niet gewoon op het internet staat? Mistroostig haal je dan je schouders op. Concurrenten die wel een goede site hebben krijgen dan ook meestal de business, die ze terecht dan ook toekomt. Internet is vooral in deze onderbevolkte gebieden vaak het enige kanaal waar je dingen kunt bestellen of vinden. En dan heb je ook nog de verzendhuis katalogi die je brievenbus vervuilen, ook een kanaal. Zelfs een soort winkel van sinkel die eens in de 14 dagen of zo een tour door de streek maakt en waar je van te voren dingen moet reserveren/bestellen uit hun katalogus. Zo heb je ook een slagers busje - donderdags -, en een bakkerswagen - elke dag.
Meer dan 80% van de bedrijven zijn gewoon niet te vinden en moet je het van toevallig opgevangen informatie hebben. Zelfs de telefoongids is niet altijd rechttoe rechtaan. In deze streek zijn ook niet echt veel speciaal zaken, te weinig klanten. Of het moeten  dingen zijn voor het dagelijks leven. Voor het minste geringste speciaals moet je al snel 100 KM of meer rijden. Een glashandel vinden bijvoorbeeld is een hele speurtocht, als de informatie al klopt.
Een paar maanden geleden dacht ik, kom ga eens op speurtocht naar boekhandels in Vesoul. Op het internet staan rond de 9 boekhandels in Vesoul, ik heb er twee kunnen vinden in het centrum waarvan een 3e niet eens meer boeken verkocht. De rest van de boekhandels bestonden niet meer. Dan heb je altijd LeClerc nog, dat wel weer, maar die stond niet als zodanig op het internet. Over outdated gesproken.
Kortom het is nog teveel een pre internet gerichte economie in LDF.

Ga je links en rechts eens wat bellen, een vrij goedkope spraakles, wordt je bedolven onder verkooppraatjes en loze beloften. En als je al een afspraak of deal hebt gemaakt, moet je er vaak ook nog zelf achteraan om het ook gedaan te krijgen. Vooral in het zuiden schijnt dat schering en inslag te zijn. En dan zijn ze nog verbaasd dat LDF nauwelijks uit het slop komt van de depressie. Bezijden dan de talloze stakingen. Krijg ook steeds sterker het gevoel dat men gewoon achterover blijft leunen, de klanten komen en bellen wel (weer), want we zijn zo'n beetje de enige hier in de streek.
Als je het dan vergelijkt met landen als Finland en Zweden waar de internet handel een enorme vlucht heeft genomen en een zelfde soort bevolkingsdichtheid heeft. Zou je denken dan moeten ze hier rap ff dat model overnemen. Zo'n vaart zal dat niet echt lopen vrees ik. Men zit nog te vastgebakken in de 80er jaren praktijken van papier en burocratie.

Zo dat moest ik ff kwijt.

Nee ik erger me niet meer, dat ben ik wel kwijt. Maar het maakt je een beetje sikkeneurig, mistroostig, wanhopig soms of zelfs kriegelig. Je moet jezelf steeds onder de armen grijpen om toch dingen gedaan te krijgen zoals jij het wilt en niet de puinhoop die je een gemiddelde fransje jou in de maag wil splitsen.

SCHAPEN
Zo even een leuker onderwerp.
De afgelopen drie seizoenen zijn we onze overtollige schapen vrij snel kwijtgeraakt, ging best wel soepel. Komt er een aan de deur, vraagt of er nog een schaap te koop is en na enig gemarchandeer is er een schaap minder in de wei. Nu heb ik begrepen dat de schapen veel te goedkoop waren. En een van de mensen die hier het zwembad kwamen installeren kwam met een aantrekkelijker prijs: 100-120 euries. Gisteren bij het bespreken van de afwerking van het bad kwam nog een verhaal naar boven. Voor het einde van de Ramadan wordt het feest. En dan wordt er per gezin al snel een schaap geslacht en opgepeuzeld, restant gaat de vriezer in. Schapen zijn schaars hier. En volgens het verhaal gingen mensen zelfs tot aan Dijon om een schaap te vinden. Al pratende denk je dan, he hier kan ik een business uit maken. Tsja en dan kun je een aantal dingen bedenken: houdt alle schapen vast tot de Ramadan en of het Offerfeest in december en doe ze dan van de hand. Levert meer op. Je kunt aan uitbreiding naar 9 ooien denken. Maar dan: wil ik hier wel een reguliere business uit maken, meer te doen daarmee. En deze kleinschaligheid bevalt ons eigenlijk prima. De ram wordt in december toch wel gedumpt om dan in het voorjaar weer naar een nieuwe ram op jacht te gaan. Nou ja laat het gewoon een beetje afhangen van wat er in het voorjaar geworpen wordt.

Kwam de man met nog een goede opmerking: die schapen van jouw lopen gewoon vrij rond, dat is goed voor de smaak van het vlees. De meeste schapen staan op stal en daarvan smaakt het vlees toch minder. Als men dat in de gaten krijgt dan heb je snel vaste klanten, wellicht kan de prijs dan ook omhoog. Kijk en dat is natuurlijk muziek in mijn oren. Als je dan je kudde een beetje klein laat dan heb je ook exclusiviteit. En dat laatste wordt in LDF heftig betaald. In 2008 hadden we 2 ooien, en nu 6, merendeel eigen kweek. Met 9 ooien heb je denk ik 10 tot 12 lammeren. Met het door mij opgestelde fokprogramma (voornaamste doel gezonde genen) wissel je een of twee ooien uit en de rest gaat de verkoop in. De rammen zijn sowieso voor de verkoop. Tsja laat het maar even op zijn beloop en de natuur beslissen.  

Nog ff een plaatje hoe Geit haar werk doet.

Keurig alle brandnetels en andere ongein langs het hek opgeruimd en het gras dat de schapen niet eten gekortwiekt. Geweldig zo'n werkneemster die na enige training precies doet waarvoor ie is aangenomen. Het vraagt enige aandacht en puzzelen hoe je dit moet aanpakken, het resultaat mag er wezen. En de buren op het hart drukken dat ze hem niet moeten bijvoederen. Want het beest moet  wel een beetje op een natuurlijke manier gaan knagen. Zag ook dat de erg lange nagels ook verdwenen zijn, die krijgt zo'n beest nu eenmaal als ie alleen maar op stal staat. Gewoon op een normale manier verdwenen zonder te knippen. Volgende week is het weer grote verzorgdag voor de schapen. Zag dat er nog steeds eentje niet "en plein" was, kijken wat daar mee aan de hand is. En eentje hinkt weer, nagels knippen w.s.

Geheugen

Geheugen is een raar iets. Zo haal je rap naar boven hoe je de lengtes van het hout moet berekenen om een bepaalde hoek van de zonnecollector te maken (43.3º) Maar om het merk te herinneren van het onlangs gekochte gereedschap moest ik naar het gereedschap rek lopen. Met dat ik de doos zag wist ik het weer, maar toch.
Toen ik het rek voor de collector maakte kwam zelfs de definitie van de sinus rap omhoog borrelen, en die van cosinus, voor het liggende deel, ook nog. En dan heb je alleen nog Google (of zoiets) nodig om de lengte te berekenen. Je tikt gewoon als zoekterm in: sin(43.2)*(de lengte van de schuine zijde =200), en voilà the answer iszzz, net als fietsen zonder handen! Je hebt tegenwoordig echt geen rekenmachientje meer nodig, allemaal on line.
Nu moet ik natuurlijk wel fluisteren dat wiskunde vroegah mijn hobby wel was, maar ja wat is geen hobby van me, en geweest.  Misschien is dat opbrorrelen van allerlei dingen van 40 jaar geleden wel juist een teken van aftakeling. Hoor wel meer uit mijn omgeving van ouder wordende mensen dat het korte geheugen mankementen begint te vertonen en zaken uit de jeugd haarscherp herinnert worden. Zei iemand ook: als ik het niet bijna dagelijks gebruik glijdt het weg en heb ik moeite het me te herinneren.

Waar gaat dat heen als ik in de winter weer eens fanatiek aan mijn History of Computing site (thocp.net) begin te werken. Want dat is echt een verschijnsel van de laatste 15 jaar.

En dan namen onthouden, echt nooit een sterk punt van me geweest. Dat wordt dus een ramp, zachtjes gezegd. 'k Zeg wel eens gekscherend tegen mensen dat ik me 'sochtends aan me zelf moet voorstellen in de spiegel om mijn eigen naam te herinneren. Maar ik zal denk ik raar staan te kijken als dat echt zo zou zijn! Zou je dan in paniek raken als een vreemde je stond aan te kijken in de spiegel? Dat wordt echt lachen, niet? 'k Geloof dat ze dat dementie noemen. Toch eens wat intensiever gaan bestuderen dat geheugen ding. Het schijnt dat bij bepaalde ontspanningstechnieken de werking wat minder mistroostig wordt. Een experiment waard. Aja, maar sommige mensen blijven hun hele leven een goed geheugen houden lees je dan weer. En alles wat ertussen ligt dan ook, stukjes vergeten, en andersom. Je blijven verbazen over iets van wat je je vagelijk herinnert al eens vaker te hebben gezien. Fannie zegt het al eens: ouder worden is geen geintje meer.

ZWEMBAD
Het regent pijpenstelen hier, dus kan nog wel ff doortikken. Belt de zwembad lutser ineens op om te vragen of het tijdklokmechanisme van het bad goed loopt. Eigenlijk bedoeld ie te vragen of alles naar tevredenheid is en dat ie daarna om het resterende geld kan gaan vragen. Waarop ik pareer dat er een aantal steentjes onder het zeil liggen en dat dat een risiko vormt voor lekkage. En verrek, gaat ie serieus op in. Ja misschien moeten we het laten leeglopen en die verwijderen. Sta ik helemaal perplex. Eerst bagatalliseert ie alles wat er aan opmerkingen geplaatst wordt, en nu ineens serieus? Of is dat een tactiek om de rest van het geld betaald te krijgen? Altijd zo oplettend hè die Cornelis... Volgens mij heeft het neerzetten van het badhuisje om alle apparatuur te beschermen veel puntjes bij hem gescoord en dat kunnen we goed gebruiken.
Toen ie vorige week kwam kijken om het schakelpaneel te plaatsen moest ie overigens wel een beetje verbaasd lachen dat we plankjes van de pallets voor de zijwanden hebben gebruikt. Maar gratis is gratis toch, anders fikken de leveranciers de pallets toch maar op. Het is wel ff eikenhout wat daar tegen aan zit! Nu nog een keer de buitenkant goed in de chit zetten als het een beetje droger weer wordt en dan is dat ook weer klaar. De dakpannen steken een flink stuk over dat draagt ook bij aan de bescherming. Het staat in ieder geval leuker dan een pomp zomaar in de kale wei te zien staan.

Terug ff naar de badmuts.

Zegt ie als het blijft stortregenen dan kom ik vandaag niet kijken hoor! Zeg ik weer, da's prima. Immers ons wapen is dan het geld wat we hem nog schuldig zijn nog ff vast te houden.
Uiteraard heeft ie op een paar fronten gelijk gekregen, het water in een ingegraven bak blijft altijd wat warmer en heeft minder last van sterke afkoeling. Op het front van zonneverwarming krijgt ie natuurlijk geen gelijk van deze hobbyist. Dat moet aanmerkelijk gaan schelen. Al zou het water nog maar net te zwemmen zijn in october ben ik al heel tevreden. Want die zwem in die bad elke avond is erg goed voor de leden.


GEIT
De geit heeft eindelijk begrepen wat zijn funktie is, en hij graast nu methodisch de kanten van de wei kaal. Hij is van moddervet nu terug naar zoals een geit moet zijn. Toch iets aan de te magere kant nu, vind ik. Daar moet ff aandacht aan gegeven worden. Zelfs de brandnetels krijgen nu meteen een beurt. Blijkbaar heeft ie begrepen dat die ook mee moeten. Alles leert zal ik maar zeggen. Aanpassing van de taktiek: bij het verplaatsen krijgt ie niet meteen de volle lengte van de ketting maar zo'n beetje een derde. De dag erop wat meer en daarna als het voldoende kaal is de volle lengte. Volgens mij is ie nu wel klaar om de kant van de wei naar de buren te kortwieken zonder dat ie de neiging krijgt om over het hek te gaan springen. Om daar vervolgens de rozen te gaan beknagen.

TUIN
Over rozen gesproken. De tuin. Tijd om te gaan nadenken over de herfst en wat we volgend jaar in de perken willen hebben staan. De foldes met tuingoed beginnen al binnen te sijpelen. Gisteren heeft Jeremy zijn schuld voor een deel weggewerkt en het gras gemaaid, was ook wel nodig. Zelf even de rozen aan de voor en achterkant staan kortwieken. Die hebben heerlijk gegeurd de afgelopen maand.
Geit had twee maanden geleden achter in de tuin alle rozen gekopt, maar dat is niet echt slecht gebleken, de afgelopen weken stonden ze vol in bloei! Snoeien is het geheim van een mooie rozentuin. Want daar willen we heen: een geurtuin

En dan die zonnebloemen, die groeien zowat over de rand van het balkonhek heen! Zeker een meter of drie. Er zitten eindelijk ook bloemkoppen in dus de vegetatieve groei zal nu stoppen. De koppen zijn klein, of die nog gaan bloeien is de hamvraag.

En dan hebben we een tweetal mega pompoenen, morgen ga ik eens serieus kijken of er eentje rijp is om pompoensoep van te gaan brouwen. En ik zie nog meer van die reuzendingen ontstaan. Nou ja in ieder geval leuk voor halloween.

De linker foto is van een maand geleden. De rechterfoto heb ik ff een wijnfles bijgezet. Je kunt ook aan de bladeren wel zien hoe ie gegroeid is de afgelopen maand. Zoiets zie je niet bij Appie of C1000 liggen toch?

Ach je blijft je verbazen als manneke uit de stad met al die natuur om je heen. En nu ik het daarover heb. Je ziet heel langzaam de bruinige randjes om allerlei heen verschijnen, de herfst kondigt zich aan! Absoluut mijn meest favoriete seizoen. Je ruikt al die grondgeuren, je snuift de natuur zo je longblaasjes in, heerlijk! De lucht is bezwangerd met hele tere aroma's die bij elkaar een overweldigend boeket vormen. Als je dan bij het vallen van de nacht in de wei aan het klooien bent slurp je moeder aarde naar binnen, werkelijk bedwelmend. Schapies die tegen je aan staan te leunen om brokkies, Geit die mekkert, koeien die waggelend naar de kooi gaan Allemaal erg pastoraal...

Volgende maand komt Wim weer, dan gaan we de natuur eens flink fotograferen. Ook eens dat boekje opsnorren met die rare bomen. 

Kafka

Wie heeft er nu niet gehoord van Kafka, een schrijver uit Tsjechië die situaties in het absurdistische wist af te schilderen. Veel te kort geleefd en veel te weinig geschreven helaas. Wie kent ook niet de uitdrukking: dit is Kafkaïaans. Bedoeld wordt dan een situatie (vaak met de overheid) die totaal ontspoord is en kant nog wal meer raken; verworden tot absurdistische verhoudingen burger vs overheid. Meer nog, Kafka beschreef in zijn boeken de onbenaderbaarheid van instanties en personen.
Nu heb ik in het verleden "het Proces" van hem gelezen en mijn zondagmiddagslaapje deed me wakker worden met zijn naam in mijn gedachten. Vraag me niet waarom, zal wel een merkwaardige droom geweest zijn. Dus hup, na de zwempartij, uitkijkend over het land en genietend van de zonsondergang, achter mijn compoetertje Kafka opzoeken. Gezien mijn hongerigheid naar leesvoer dacht ik: zouden daar ebooks van zijn? En ja, die zijn er. Kijk HIER voor een link naar de boekjes in de franse taal. En HIER voor een ultra korte bio in het frans. En aangezien hij in het Duits schreef zullen ongetwijfeld ook duitstalige, engelstalige en natuurlijk nederlandstalige titels te vinden zijn op de zoekterm "Kafka ebooks"
Natuurlijk zijn er tientallen sites te vinden met ebooks. Vorige winter leefde ik me ook al uit in die hoek.

LUISTERBOEK
Luisterboeken is ook al zo iets waar ik gek op ben. Lekker onder de warme wol naar zo'n boekje luisteren en al soezelend je fantasie de vrije loop laten. De laatste tijd zoek ik vooral naar franse literatuurboekjes. Alvast voor de winter en is het ook een prima luister oefening. Luisterboeken gebruikt Fannie onderweg hierheen en terug, een prima tijd doder en het leid net niet genoeg af om geen oog meer te hebben voor het verkeer. Want om nu te zeggen dat die boekjes naderen aan War of the World met veel suspense en zo, neuh. Maar het is een soort medium ideaal voor een glas wijn, lekker bij de open haard, oogjes dicht, en maar genieten.

WINTER
Iedereen hier verwacht een lange strenge winter. Je ziet mensen dan ook weer hout hamsteren, naar binnen slepen. Je ziet op veel plekken dat mensen aan het klussen zijn rondom het huis. Kortom zaken worden winterklaar gemaakt. Zo ook hier. Er zijn nog een paar maanden om het een en ander te doen in en rondom het huis. Nog eens goed kijken naar het water, mogelijke thermische lekken dichten... Nu kun je nog zonder doorwerkpak aan de gang over een paar maanden vriezen je vingers weer vast aan je gereedschap. De komende weken staan dan ook helemaal in dat kader.

ZONNECOLLECTOR
Natuurlijk miste ik net weer een nippeltje om de zaak definitief aan te sluiten, dat is dan weer balen. En natuurlijk zocht ik me weer te pletter naar een inbus 14 sleutel om de fittingen aan de slangen te draaien. Maar vond ik wel weer die speciaal sleutel terug die ik al maanden niet meer tegengekomen was. Waar kwam die dan ineens weer vandaan. Want de gereedschappen heb ik nu al drie keer uitgesorteerd. Afijn, de handel zit in elkaar op de aansluiting van de uit-slang naar het zwembad na. Morgen nippel kopen en de spatwaterdichte stopcontacten monteren voor de pomp. Dan is het afvullen met een liter of 4 glycol en kan de handel gestart worden. Fotootjes morgen.

BIEB
Afgelopen woensdag had ik mensen voor alleen de table d'hôtes. Mensen komen graag eten hier. Twee koppels nederlanders, zeer geslaagd diner. Fruit cocktail als toetje, recept HIER.
Mijn opmerking voor boeken was onthouden en de bieb is weer een vijftal boeken rijker. Nederlands dit keer. Zo ontstaat langzaam een meertalige bieb. Zelf loop ik veel vide-greniers af om boekjes te scoren. En dat lukt aardig. Kijk natuurlijk wel een beetje naar de titels, en of het wat is. Het gaat niet om de meters, maar gewoon prettig leesvoer voor een paar centen. Verder koop ik in de winter ongeveer een boekje per week in de normale boekhandel van contemporaire schrijvers. Leclerq in vesoul heeft een hele mooie boeken afdeling. Ik koop detectives en suspence voornamelijk. Omdat dat meestal geen hoogdravend taalgebruik heeft, voor een breder publiek is geschreven, en soms behoorlijk spannend is. Nou ja je wilt graag de clou lezen. Daarbij let ik ook wel op de schrijver, of die van Franse komaf, of de oorspronkelijke taal frans is. Eenvoudigweg omdat vertaalde boeken vaak nogal gezochte zinsconstructies hebben, en voor iemand die de franse taal nauwelijks machtig is daarmee het leesvoer onleesbaar maakt. Want om nu om de zin naar een woordenboek of google translate te gaan is me teveel. OK zal wel goed voor mijn idoom zijn maar je leest een boek natuurlijk ook voor je lol. Detectives heb ik ontdekt maken dat gemakkelijker. Ook al ligt me dat genre niet echt. Maar er begint zich een bescheiden stapeltje boeken te vormen om de wintermaanden door te komen, wat dat betreft raak ik redelijk gedekt.

FOIR AUX VINS

Overigens de wijnen die ik afgelopen woensdag bij Lidl had gescoord zijn toch iets minder goed drinkbaar dan wat we normaal schenken hier. Ok de prijzen vielen erg mee, maar toch. Tijdens het etentje woensdag heb ik ze alle vier de wijnen laten proeven, geen juichende kommentaren. Zelfs de Bordeaux, waar men redelijk positief over was vond ik zelf nu niet echt een kampioen. Ook die van de 3 Piochs vond ik erg matig. Maar misschien moet je deze zeer jonge wijnen nog een jaartje laten liggen. Koop er nog wat van en leg ze op. Als ze dan nog niet bevallen dan kunnen we ze altijd nog bij de coq au vin mikken.

Koken

Nu heb ik een heel aantal manco's. Deze jongen eet graag en kookt graag. Niet goed voor een gemiddeld gewicht. En ik ben gek op technologie. Helemaal dingen die ook praktisch toepasbaar zijn.

Zo kwam ik op het internet deze kookplaat tegen:



Even spitten op het internet gaf me niet de indruk dat het ding al te koop is. Zo'n kookplaat is het wel. De plaat past zich aan naar de vorm van de pan en het maakt niet uit waar de pan staat. Ook al kun je maar 4 kookzones aansturen het is toch een hele stap vooruit. Ook omdat we hier in Le Mouton Qui Rit vaak zitten te hannessen met de ruimte op een kookplaat omdat we gemiddeld wat grotere pannen gebruiken, leek me dit toch wel een ideaal ding. Maar goed de jacht is geopend naar waar zoiets te bestellen is. Meer om de prijs te weten en dat in mijn folder "construction" te zetten dan om nu al eentje te kopen, eerst de kinderziektes maar eens afwachten en dat de concurrentie met iets komt.

Die folder construction  vult zich meer en meer met allerlei handiige  concept ideeën, bouw materialen, apparaten, info over zonnewarmte, afval verwerking en ga zo maar door. Ook plaatjes en flimpies van concept huizen of bouwwijzen en andere dingen die ik in ons huis wellicht kan gebruiken. Niet te vergeten voorbeelden van historische bouwtechnieken, want die chinezen, maya's, egyptenaren, arabieren, romeinen en grieken hadden een heel aantal leuke ideeën. Als ons volgende huis gebouwd gaat worden dan wordt deze verzameling een onuitputbare bron van  ontwerp ideeën 


Kijk ik eigenlijk met verwondering naar de meervoudsvorm van het woord idee. Merkwaardig dat daar dan drie e's inzitten, geeft een beetje raar gevoel, net alsof het fout is.

MAZZEL
Komen we gisteren bij de Sabliere (grind en zandhandel) om af te rekenen wat we de afgelopen drie weken gehaald hebben, inclusief een vrachtwagen met een ton of 16 aan tout-venant.

Kan de van vakantie terugkerende kantoordame de aantekeningen niet meer vinden. Na enig heen en weer gebel met het hoofdkantoor, vindt ze nog steeds niets. Afijn we rekenen de nieuwste lading mélange (mengsel van grind en zand) af voor 17 euries en wachten af wat er nu gaat gebeuren. Ik zie haar denken, naar ons autootje kijkende, dat kan niet veel zijn geweest...  En jaaaa-wel hoor! De verkeerde conclusie wordt getrokken! Zegt ze: "laat maar zitten". Het is niet waar! Denk ik dan. BP en ik kijken elkaar met glinsterende ogen aan en fluisteren: "le mot magique" tegen elkaar. Dat magische woord is: gratis.
In de auto rekenen we, als twee kleine jongetjes die een kunstje geflikt hebben, ons voordeel uit: meer dan 600 euro!
Dat is weer eens wat anders, zeg ik. Zegt BP: tja als ze het niet kunnen vinden is niet ons probleem. Waarop ik zeg, voorzichtig als je moet zijn met deze dingen, we wachten gewoon af of de rekening alsnog komt.

En het houdt niet op vandaag.
De andere mazzel is dat we bij de dechetterie een stuk of 25 autobanden voor niets hebben kunnen scoren. Daarvan wordt een soort tuin rups gemaakt. De banden worden over elkaar gestapeld in een soort peramide vorm. Daar komen dan weer planten, bollen, grondbedekkers etc in. Daar zie je over een jaar of twee helemaal niets meer van.

Daar is dan weer het nodig graafwerk voor nodig, dan kan Fannie de bollen enzo in de herfst erin ploppen. Weer iets dat redelijk onderhoudsvrij is.

Idee heb ik van het door mij heftg bestudeerde earthship project. Waar ze van alles proberen te hergebruiken.



In de schapenstal hebben we bijna alle plastic melkflessen van het afgelopen jaar gebruikt om de mestgroeve te dichten. Stonden de heren zelf van te kijken hoe dat ging.
Nu met de banden een tuinperk aanleggen geeft ook al grote ogen. Een dezer dagen krijgen we een oude zwembad plastic liner, gaan we gebruiken om het dak boven het winteratelier winddicht mee te maken. En ga zo maar door. Alles wat ook maar enigszins te hergebruiken is sla ik op voor later gebruik. Natuurlijk betaal je de prijs van de verpakkingen: fles, karton, blikken etc. Maar als je ze gebruikt in je constucties dan is dat weer "gratis" bouwmateriaal; het magische woord. Je spaart er op zijn minst cement en isolatie mee uit.
En al die reklamezooi kan ook mooi in het cement verwerkt worden als papier pulp. Overigens is papierpulp ook iets waar je iets mee kunt doen met de keramiek.

Foire aux Vins

En ja, het is weer feest! De Foire aux Vins begint.  De wijnen komen per container op de markt. Jonge wijnen, die van 2009. Maar de Corbieres, Medoc's, wijnen uit de pay's d'oc, ohhh schmeck, schmeck. Natuurlijk geen echte exportwijnen of topwijnen, daar woon ik gewoon voor in de verkeerde streek. Binnenlandse consumptie wijnen zeg maar. Niets verkeerds mee en heel betaalbaar.

Foto's van een paar pagina's uit de catalogus van Lidl. Ik heb geen idee van de prijzen in NL maar daar zullen ze niet ver onder liggen vermoed ik. Zie ik ook iets als les 3 piochs (pikhouweel) zou goed gaan met konijn, kalfsvlees of geit. Interessante fles, ziet er op de foto goed uit, etiket ziet er modern uit; als dat maar niet zo'n opgeklopte "gemoderniseerde" wijn is. Prijs is wel erg aantrekkelijk. Daar moet ik meer van weten, en het is woensdag en ik heb vanavond eters, mini proeverij?

We gaan de komende week maar eens een collectie samenstellen. Ideetje voor een wijn proeverij misschien? Hm, eens over nadenken, wat mensen verzamelen in de buurt en gaan voor die banaan.

FERMOBA
Eervorige week liep het rolluik vast van de schuifdeur in ons apartement. Raar na een jaar relatief weinig gebruik al kapot. Die aan de voorkant zijn al 10 jaar oud wellicht en doen het nog steeds, moet ff aan denken dat ik daar een spuit siliconenspray langs haal...
Afijn ikke bellen met fermoba, toch al niet onze favoriet. Maar garantie is garantie nietwaar? Krijg ik te horen dat iedereen op vakantie is. Prettig voor de monteurs, maar als die zon zo staat te blakeren op het balkon, niet voor ons. Als ik uw coordinaten mag dan bellen we volgende week terug dan kunt u een afspraak maken. UhOh! Dit doet bange vermoedens rijzen. Maar in La Douce France moet je een ding nooit doen: afwachten. En twee dingen wel doen: volhouden, en nooit geloven dat ze terugbellen. Dus bel ik de week daarop, vorige week dus, maar weer eens. "Ja, nu is de monteur nog steeds op vakantie", klinkt het dan, belt u maandag maar terug dan maken we een afspraak. Tuurlijk joh! wie gelooft dat nu nog in LDF? Toch? Afijn, volhouden hè? Dus maandag bel ik weer. Klinkt het "mijn collega is in gesprek, geeft u uw nummer maar dan belt ze zo terug". Vraag je je af waarom ze dat vragen als ze toch niet terug bellen, althans dat zou een wondertje zijn.
Na 14:00 weer gaan bellen, en verrek de goden zijn met me.  Krijg de juiste mevrouw aan de lijn, en die maakt zowaar een afspraak met me voor een monteur, volgende week woensdagmiddag. Noteert mijn nummer van haar schermpie, maar vraag niet om het adres. Nou ja denk ik dan hoe moeilijk is het om Le Mouton Qui Rit te vinden in ons dorp. Mijn idee is echter dat ik er toch vandaag weer ff achteraan moet bellen om de juiste coordinées te geven anders weet ik wel weer wat er volgt: uw adres hadden we niet. Weet je nog: nooit geloven, wel volhouden en niet afwachten.
Wellicht is het daarom dat alles zo slecht loopt hier. Als je het niet uitspelt gebeurt er niets. Want bij twijfel gaan ze echt op hun gat zitten hier.

BP
Dat brengt me op het volgende hoofdstuk met BP. Ja daar ga ik nog eens een novelle over schrijven... ik beloof het niet maar je weet maar nooit.
Afin. Afgelopen maandag goot het pijpestelen, komt ie toch aan de deur. Met wat voor idee? Er kan niet buiten gewerkt worden, je ziet toch deze regen houdt volgens de meteo voorlopig ff niet op, zeg ik dan. Ik laat hem het scherm van de meteo zien, en hij knikt wijs. We proberen het vanmiddag OK? OK, klinkt het teleurgsteld. In de middag komt ie opdraven om het hokje af te maken, daar is ie nu al 3 dagen mee aan de gang, veel te lang vind ik. En daar begin je je dan natuurlijk behoorlijk over op te winden. Vooral omdat de badman nu bijna om de 2 dagen belt of ie de boîte de connections (schakelkast) op kan hangen, want dan is het volgens hem wel af en kan ie vangen denkt ie.
De volgende ochtend, geen BP. Is dat nu opzet om de zaak te traineren denk je dan achterdochtig? Ik bel hem uit zijn bed. Komt ie met een verhaal dat ie me al drie keer heeft gebeld - ikke niets gehoord, en overal in het huis staan telefoons - en dat ie ook heeft ingesproken. Nou weet ik dat ie liegt, want als ie wat heeft ingesproken komt dat meteen in mijn mailbox. Ik ben furieus. Liegen is iets waar ik niet tegen kan, ok een leugentje om bestwil moet kunnen. Maar gewoon gaan liegen omdat je geen zin hebt...
Ik kom vanmiddag zegt ie. Nou denk ik dan die moeite hoef je niet te nemen. Maar ik zeg ff niets.
Om 14:00 komt ie aan kakken. En ik brand los. Laat hem stukken gereedschap zien die kapot zijn gemaakt, de bitjes die aan gruizels zijn, gereedschap dat ik tussen het vuil terug heb gevonden, materialen die niet schoogemaakt zijn. Kwasten keihard... Allemaal netjes uitgestald tijdens de schoonmaak van de dag ervoor. Kortom ik spuug mijn gal en maak hem voor leugenaar uit, want van dat inspreken en bellen geloof ik namelijk geen moer en kan het bewijzen ook. Vertel hem vervolgens als een opgewonden standje (op zijn frans hè) wat me dwars zit, opdrachten - voornamelijk zijn eigen troep opruimen -  die hij niet uitvoerd (geen zin in natuurlijk) en hoppa meneer raakt eindelijk van slag. Afijn ik heb mijn lol door hem ff goed te mangelen.
En ja hoor hij begint weer te mompelen, te wringelen, komt uiteindelijk met de opmerking ja als u zo opgewonden bent is er geen land met u te bezeilen, dus ga ik maar en kom morgen terug. Dat leek me ook het beste want ik kon hem ff niet meer om me heen hebben.
Alles wat ie aanpakt de laatste tijd gaat fout. Alsof, ie het erom doet. Alsof? Nee ik weet het zeker. Met het tuinhokje werd het me teveel en greep ik in. Ben zondag verder gegaan met het stellen van de laatste palen, maar als je dan ontdekt dat er geen bitje meer te vinden is, heb er altijd een of twee in voorraad, gereedschap vraagt om een zoektocht en ga zo maar door. Dan geef ik het op en besluit hem maandag een de oren te wassen.
Ja begrijp de ergernis van Wim heel goed.
En dan zie je dat ondanks het zorgvuldig uitmeten dingen toch weer schots en scheef zitten. Hoe bestaat het!

Trots komt ie dan met het verhaal: dat ie de cabane vanuit zijn huis kan zien staan. Een inkoppertje, ik vraag hem of ie trots op zijn werk is. Jawel komt het antwoord. Waarop ik zeg: hoe kun je nu trots zijn op zoiets. Dat waarvan je iedere keer weer dingen opnieuw hebt moeten doen, en of ie dit nu opzettelijk doet, of ie dat niet ziet. Ja dat ziet ie wel, maar ik ben de baas en moet hem daar dan op wijzen. Ik ontplof! Dit doe je opzettelijk... Kun je dan niets recht of in ieder geval op het oog netjes zetten? Ja maar, ja maar, en verder doet ie het er het zwijgen toe. We gaan aan de slag en ziet, de tweede helft van het huisje is in een dag klaar! Ziet er een stuk netter uit, na correctie van de daklatten komen ook de dakpannen redelijk recht te liggen. Een ding kon ie niets aan doen, de fundering is niet echt vlak heeft een lutser van een "metselaar" gemaakt, had ik via Benninckmijer ingehuurd, jammer.

Het eindstuk van het dak moesten we dan ook improviseren en ik stel hem voor dat te doen met een construkite zoals het dak van het hoofdhuis. Gewoon langs elkaar leggen die latten, schroeven erdoor en dan zagen we later de punten wel af. Zogezegd zo gedaan, ging als een speer, zit de ene kant er aan, zeg ik dat ie dat aan de andere kant ook zo moet  doen. En ga Fermoba nog eens bellen. Kom ik terug heeft ie het hele idee van makkelijk, snel klaar, over boord gegooid. En gottogot wat is dat lelijk in elkaar geprutst. Denk ik razendsnel: gaan we dit opnieuw doen? Nee dus, ik laat hem het ergste weghalen en we beginnen met het opdekken van de daktegels. Dat afwerken doe ik dan zelf wel - weer. In anderhalf uur zit ook de betimmering erop van de buitenkant en het klusje is geklaard. Hij staat er zelf verbaasd van te kijken, of is het teleurgesteld? Het is af!
Dat was zijn laatste klus. Nu hem nog een dag de voorraad houteinden laten opruimen, het tout-venant laten uitkruien en is het weer toonbaar.
Vanmiddag wat zand en grint halen om de vuiltjes weg te werken, en we zijn er klaar mee. Met hem ook.

Afijn het boek BP gaat deze week definitief dicht. (grote zucht)

IETS ANDERS

De lucht is hier strak blauw, tijd om de duistere wolken in mijn kop eens op te laten lossen.

Vanochtend bezig gegaan de betonplak rondom de waslijnen te slopen. Oh boy wat hebben ze daar een cement omheen gegoten. Alsof het een eeuw moest blijven staan. Geen beweging in te krijgen. Zal wel weer met grof geweld moeten. Maar goed de nieuwe slaghamer van Hitatchi doet het geweldig. En de temp loopt lekker op! Zon vanmiddag! Zwemmen vanavond, 

Morgen ga ik de chauffe-eau solair (zonnecollector) opstellen en met de slang verbinden die het zwembad ingaat. Eindelijk. Alhoewel na de regenval van de laatste dagen was het water gisteravond nog steeds 19 graden, redelijk zwembaar dus.
Vraag me alleen af of er een soort korfje om de slang moet komen om er een soort warmtewisselaar van te maken. En om kontakt te vermijden met de bekleding van het zwembad. Na jou eerst maar eens alles aan elkaar knopen, dan zien we wel weer verder.

Yippee, zaterdag weer naar Epinal materialen halen voor mijn volgende project: winter atelier.

Ha wat een bevrijding, kan nu alleen voor me zelf werken zonder om het kwartier BP te moeten gaan controleren.

Google Translate

Ha ha, machine vertaling is toch niet wat 't hoort te zijn. Alhoewel dat wat Google aanbiedt dan. Babelfish lijkt iets beter te zijn. In ieder geval als je eens wilt lachen over de verhaspeling van de tekst klik dan HIER.

En natuurlijk is het mijn schuld. Helemaal omdat ik nu niet bepaald in standaard nederlands schrijf en erg veel "gespeeld" wordt met de taal. Daargelaten de vele taalfauten, interpuctie, syntax, grammatica. Fouten, fouten, fouten. Mijn nederlands schijnt er niet op vooruit te gaan zeggen de mensen die mij uit NL kennen. En mijn schatje haalt soms mismoedig haar schouders op. Mijn engels schijnt dan weer minder misbruikt te worden (logisch met spellingchecker om line!), EN daarvan is de grammatica toch een stuk simpeler, vandaar. Ben nu eenmaal iemand die van alle oplossingen meestal de meest simpele kiest.
Begin de laatste tijd wel meer franse woorden te gebuiken in mijn nederlands volgens Fannie, valt  volgens mij echt wel mee. Hoewel woorden als equairre, fleche, tronçoneuse  gebruik je dagelijks en dat verdringt dan wel het nederlandse woord blokhaak, boor, kettingzaag. Je kiest het gemakkelijkste. Fannie zal dan wel gelijk hebben.

Terug naar de online vertaaldiensten.

Als je schrijft in een soort of spreektaal -waarin deze blog veelal wordt geschreven (geschreven wordt?)- kan daar geen enkele vertaal dienst mee omgaan. Da's een. Veel kreten neem je over uit andere talen, of afkortingen die veelvuldig in mail en fora worden gebruikt sluipen er dan toch ff in. Ook daar kan een on-line dienst niet mee omgaan. De zogenoemde smileys idem.;=)) Da's twee.
Woorden met apostrophes erin, ook moeilijk. Werkwoordelijke vormen, bijvoeglijke (bij)zinnen, kan niet. Indiosyncratische beschrijvingen Uh-oh, kan niet.  Slang: vergeet 't.

Toch heb ik de link naar Google tranlate maar aangebracht hiernaast. Ook al gebruiken de niet nederlandse lezers en lezeressen in hun bookmarks die verwijzing al wel. Maar het meeste zal wel adacadabra blijven voor de engels en spaans sprekende leeskring.

En over leeskring gesproken. Per dag schijnen bijna 60 mensen de blog te lezen; over de 100 onregelmatig. Daar verbaasd Fannie zich dan weer over omdat ze had verwacht dat alleen mensen uit onze omgeving dat zouden doen. En voor mij is dat dan weer een aansporing om iets leuks te schrijven of te laten zien. Maar sowieso, ook weer zo'n woord, vind ik het gewoon leuk om mijn verwondering en verbazing, of soms verbijstering op de blog te zetten. Of gewoon maar wat wauwelen, zoals dit stukje, is ook leuk.

KLUSSEN
En nu moet ik ff aan het klussen om BP een poepje te laten ruiken hoe het wel kan. Het zwembadhokje moet nodig af omdat die solar collector er tegen aan moet en het al snel frisser begint te worden.

Ah, over BP kan ik nu wel een novelle schrijven. Dat wordt dan iets voor de mémoires. Het is hier prachtig weer ook nog.

Keramiek

Kijk, zitten we toch maar ff lekker te kleien met de buurkinderen.

Hun vader brengt ze en dan is het lol hebben. Nee geen keten zoals ik op de lagere school deed. Merkwaardig zo serieus als die kleinen zijn. Maar "un croquette dansante" - een dansende kroket-  en daar dan 5 minuten mee lol hebben. Een genot om naar die twee te luisteren. Goed voor m'n frans maar weer. Al doende probeer je ze wat door te geven aan technieken. We hebben het ff geprobeerd met draaien maar daar is die kleine toch nog iets te slap voor in de armen. Moet daar iets op verzinnen, want verder dan een asbakkie kwam ie niet en hij wil zo graag. Dit is hun derde week en elke week geef ik ze een van hun werkstukjes mee om thuis te laten zien, om het thuisfront warm te houden za'k maar zeggen. En ze zijn natuurlijk apetrots op hun dingen. Stiekum werk ik de dingetjes dan nog wat af, het oog wil ook wat toch?
Pa kwam aan met het idee om langer door te gaan met de workshops. Daar was ik toch wat minder happig op. Niet dat ik dat niet wil. Maar eerst de kids eens met het medium klei laten werken, een beetje aan laten proeven, experimenteren, en dan kan hun vader zelf vaststellen of ze voor een langere periode willen komen kleien. Want dan wordt het toch iets serieuzer. Moet eens met Jan en Irene een boom opzetten in oktober over hoe je met die kids moet werken.

Wat ook perfect werkt is bij ze aan de tafel gaan zitten en voorbeelden te maken. Neus, oren, ogen, cilindertje om de handel op te plakken en voila een stukje kunst is geboren. Kost bijna niks aan materialen, maar je bent er wel weer van de straat mee. Leuk hoor met die kids.

Ze keken met grote ogen dat je wijnflessen ook voor iets anders kunt gebruiken dan leeg te zuipen. Natuurlijk volgden meteen gefluisterde opmerkingen over het drinkgedrag van pa.
Zelf ook een beetje aan de gang gegaan - nee niet met pimpelen- een deel van de fun.

Vanochtend nog ff de ruwe vlakjes zitten wegpolijsten, lekker onder het genot van wat muziek en bak koffie zitten klooien aan je werkstukje. Heb ik tenminste ook wat om in het kuilvuur te mikken volgende week zaterdag.

KOFFIE VERKEERD
Midden in een uitleg vielen de heer en dame van wie ik op verzoek van het vakantie buro (autistische kids) een  huis had gehuurd. Die kwamen me even bashen. Helemaal over de rooie, verwijtend begon het dat ie uitgegleden was en zijn broek vuil was geworden. Tsja leren zolen en nat gras gaan nu eenmaal niet samen. Maar dat ik daar nou wat aan kon doen? Liet het maar met een schouder ophalen passeren. En dra begonnen ze zich op te werken in een staat van hoogste verontwaardiging. Waarom ik niet langs was gekomen - om te betalen natuurlijk - en wel bij de buren kon zitten leuteren maar niet bij hun langs komen.
Mijn opmerkingen over dat de telefoon niet wordt opgenomen, het vaste nummer iemand met volkomen verbazing en niets wetende gaf, en dat ik al een paar keer aan huis was geweest terwijl er een auto voorstond maar niet werd opengedaan, werden weggeschreeuwd.
Oh maar gaat 't om het geld? Nou geen probleem. Liet maar achterwege dat ik blij was dat ze zelf langskwamen. Dus ikke rap een chekkie schrijven. Dat liet enige verbazing achter bij die twee, niet eens diskussie over geld? Nou afspraak is afsraak toch?
Kwam er nog een rotopmerking uit zijn mond, nou ja als het niet anders kan, en het maar geen ongedekte cheque is. Een totaal misplaatste opmerking vond ik en ws bedoeld om me, een beetje kleinzielig, te sarren. De cheque overhandigende vertelde ik hem maar dat Le Mouton Qui Rit geen ongedekte cheques uitschreef en dat dat trouwens een doodzonde was in La Douce France. Klapte zijn mond meteen dicht.
Nog wat, en naar mijn mening ook terechte, opmerkingen over hoe dat gespeeld had moeten worden met die extra gasten. Waarop ik daarvoor mijn verontschuldigingen aanbood. Maar moest dat tot twee keer toe, nadrukkelijk herhalen om door het verbale geweld van die twee heen te dringen. Nogmaals hoe kun je nu iets overleggen als ze niet bereikbaar of vindbaar zijn, ach...

Halverwege paste ik mijn lichaamstaal aan van open naar gesloten (gekruiste armen en zo). Hielp ook een beetje de discussie te bespoedigen naar een eindpunt.

De opmerkingen van mevrouw negeerde ik maar, was gewoon toneel. Het ging natuurlijk over de nogal histerische jonge vrouw die in dat huis ondergebracht was. Hoe je iemand veel beter kunt kennen dan iemand anders na een paar uur met haar doorgebracht te hebben, is me een raadsel. Vooral omdat je die dame alleen maar stennis hebt zien schoppen, zie je mensen toch van hun "beste" kant nietwaar? Rauw, ongeblindeerde emoties is altijd erg leerzaam. Ook stennis met de beleiding van de kids. En waarom zou ze dan eerder naar huis gestuurd zijn? Voor de lol zeker. Maar de bashende dame zit natuurlijk tjokvol met levenservaring, een stuk ouder dan ik zijnde, en dan kun je mensen wel doorgronden in een paar uur, nietwaar?
Voor meneer ging het gewoon om de poen, en toen dat uit de wereld was, verdween ook zijn drive om als opgewonden standje daar te staan oreren.

Wat mij wel stoorde is dat ze dat op een manier deden als welopgevoede mensen die iemand ff kwamen schofferen. Zonder het fatsoen te hebben rekening te houden met de kinderen die erbij zaten. Echt bashen dus. Zonder reden want naar mijn gevoel had ik voldoende gedaan om met ze in contact te komen, en wachte daarom hun komst maar af. Maar om op een koorballerige manier iemand voor leugenaar uit te maken en doen alsof dat op die manier tot de goede vorm hoort... Dan denk ik dat al die opgespaarde levenservaring meer een oppervlakkig vernisje is dan getuigd innerlijke beschaving.

Nam ie afscheid met: we komen elkaar op straat wel tegen en groeten elkaar, maar we doen geen zaken meer. Alsof ik daar nog ideen over had. Maar ja kon ik ook nog wat opmerkingen maken over de kamers en zo en aanwezige uitrusting, maar dat heb ik maar achterwege gelaten. Laat ik dan wel enige innerlijke beschaving tonen dacht ik.

Hun gedrag en houding riep toch bepaalde vraagtekens op. Vooral het toneelspel wat ze opvoerden, want van oprechte verontwaardiging kon geen sprake zijn. Ze waren immers gewoon achter hun geld aan, en terecht, dat zeker.