Morel piscines

Die Morel gooit er met zijn pet naar om alles aan te sluiten. Heb ik hier te maken met een typisch gevalletje van fransjes laat maar waaien geval? Ik denk het. Maar meneertje gaat het erg moeilijk krijgen. Want volgens berekeningen lekt het bad. Elke twee of drie dagen moet ik het bijvullen. Het rooster in het midden kan niet vastgeschroefd worden omdat een van de schroefdraden lam blijken te zijn. Oplevering zou voor  augustus gebeuren, het is nu 10 augustus. En voor de zoveelste keer zei ie gisteren dat ie vanochtend langs zou komen om de laatste zaken aan te sluiten. Niet dus. Ik vraag me af waarom de gemiddelde fransjes leverancier zo problematisch doet. Aan betaling kan het niet liggen, de wettelijke aanbetaling is gewoon gedaan of eisen ze zelfs anders beginnen ze niet eens! En de rest komt dan als het bad is opgeleverd. Minus natuurlijk een strafpremie, daar ben ik het wel over eens. Eens kijken hoe die daarop reageert. Zou ie een uitgebreide instruktie geven, huh volgend jaar? Glimlacht charmant door te zeggen het water zal nu wel lekker helder zijn niet? En als ik dan vertel dat de buurman het een en ander heeft gedoneerd waarna het water pas helder werd, lacht ie een beetje voor zich heen. Voor hoe dom verkoopt ie mij?

In ieder geval zal ik geen zaken meer met Morel Piscines doen, onbetrouwbaar, levert niet op tijd, levert de verkeerde spullen etc. Zal iedereen wel zeggen: zie je wel, typisch fransjes. Maar daarentegen heb ik ook goede ervaringen met leveranciers. Er zitten er gewoon tussen die het stereotype beeld dat wij van de fransjes hebben keer op keer bevestigen, opvallend veel zou je zeggen. Je wordt dan geslachtoffert vind je dan. En dat is natuurlijk ook zo, want deze Morel neemt een loopje met me. Heb ik toch wel nog een troef: poen, money, geld. Alhoewel hij zich daar niet zoveel van aan schijnt te trekken.

Een beetje antireklame wil ik toch nog wel maken op de blog dan.


Eh bien, wordt vervolgd.

Kuilvuur

Deze week kwamen er gasten speciaal om een dagje te komen kleien in het atelier. Dan kun je ze niet veel meer bieden dan een beetje proeven aan de dingen. Toch wel wat leuke zaken zijn eruit gekomen.

Voor de zekerheid én om de spontaniteit beter in het stuk te krijgen liet ik ze meerdere exemplaren van het zelfde maken. Zou jammer zijn als ze helemaal niets naar huis konden nemen omdat de werkstukjes letterlijk in stukken kunnen knallen in het vuur. En er dan een grotere kans was dat er een heel blijft. Zo gezegd zo gedaan.

De autistische kids knutselden ook een paar stukjes in elkaar.

En zelf had ik ook nog twee voorwerpen die het kuilvuur wel inkonden.
Alles natuurlijk op ultra korte termijn dus de hele verzameling de huishoud oven in om in ieder geval het ergste vocht te laten verdampen.

Waar een bakoven al niet goed voor is. Afijn een paar uur later de zaak bisquit gebakken in de keramiek oven en precies op tijd kwamen de mensen aan om de kuil uit te graven en plaggen te gaan steken. Dat laat je de mensen zelf doen, dan onthouden ze het proces beter. Dan de hele handel in de kuil op een bedje van stro gelegd, hout eromheen, dat is hier plenty op voorraad en hup de fik erin.

Na een uurtje of wat worden de vlammen blauwig en leggen we de plaggen ertegen aan. Nog even wachten dat de fik er goed in zit voor het totaal afdekken. En na nog een uurtje is de klus geklaard. Voor de kinderen was dit vuurtje stoken natuurlijk een groot avontuur en hielpen enthousiast mee de gaten af te dekken.

Dan is het de "vuurwacht": de gaten afstoppen met meer plaggen als er vlammen uitlekken, zodat het vuur niet uitbreekt. Na een paar uur hielden we het voor gezien, het werd nogal fris en gingen we plat. Alle kleren stinken natuurlijk naar rook, maar de gasten hadden in ieder geval het hele proces meegemaakt en dat was voor hen natuurlijk een hele beleving. Zelf zat ik te mijmeren over dat dat hier op het platteland gewoon allemaal gaat, zonder dat er een miljeu politie meteen aan je deurbel hangt en er een bonnenboekje tevoorschijn flitst
De volgende morgen het vuur openrakelen. Shit wat was dat nog heet, wist je wel, maar toch, heet heet heet. Helaas, zonder breuk is het niet gegaan, en de gemonteerde dingen, zoals de huisjes, kregen natuurlijk de klappen, de rest kwam er goed uit. Mijn "dame en noir"  is redelijk uit het vuur gekomen. Mijn gok om dat wat zwart moest worden naar onderen te leggen in de kuil was een juiste gebleken. Het waren ook maar een paar voorwerpen die erin lagen, daarom misschien niet zo'n grote gok. Beetje was op de gladde delen gesmeerd, geeft een diepere glans aan het stuk. De achterkant was mooi wit gebleven.

Het door de gasten gemaakte draaiwerk werd voorzichtig in een doos gepakt en dat zou thuis dan wel gebakken worden.

Weer een paar gasten die een paar prettige dagen hebben gehad.

PLONS!

Eindelijk! Les jeunes (de kinderen) kunnen hun eerste duik nemen. En prompt werd iemand van de begeleiding het bad in gejonassed. Een prima initiatie vna het bad. Natuurlijk was het water nog niet erg warm, maar wie maalt daar nou om als je voor het eerst in je vakantie zo vanuit je kamer de plons in kunt! Afijn, leiding tevreden, le jeunes tevreden, en dan ik ook weer tevreden.
Vragen over de kleur van het water kon ik afdoen met: "reactie van chloor op ijzer in het water kleurt het bad bruin. En wat de badman ook doet hij krijgt het filter niet aan de praat. Dus dat gaat da'lijk echt een probleem vormen al ware het maar om de hygiene. En ja bij zo'n bad krijgen we er weer een dagtaakje bij, schoonmaken, vreemde voorwerpen uit het bad vissen etc.

WARMTE
Van het weekeinde de zonnecollector in elkaar duwen en kijken hoe we dat aan kunnen sluiten op het pompsysteem. Vraag rijst: of het als autonome unit opstellen. Enerzijds die pomp van het badfilter draait toch (een keer) full time. Dan bedenk je weer allerlei andere ontwerp elementen zoals het aggressieve chloor hoe zou zich dat gedragen in de manifold van de collector, dus dan toch maar een soort warmtewisselaar om het zaakje "chemisch" neutraal te houden?

Bijna zwemmen

Bad is nu halfvol dus wellicht kunnen we morgen de handel aanzetten en gaan zuiveren. Vandaag een vloertje voor de pomp en filter, meteen maar de put erbij trekken zodat alles erop kan staan wat nodig is. De handel een beetje praktischer maken kwa indeling en de leidingen een beetje beter wegwerken in de grond. Zat te doen nog dus voordat het zwembad echt klaar is. Zit een beetje te denken om het zwembad een deck heen te maken, nou ja eerst maar eens toute-venant (gravel) en grind. Dan komt dat deck volgend jaar wel. Kan dat meteen bij het japanse badhuisje getrokken worden. Goed plan denk ik dan. Gewoon de zaak afwerken zoals voorzien en de rest komt dan volgend seizoen.
Begin ik met de ring te slopen waar vroeger de pomp in stond kwam de leider aan met twee jongens om mee te helpen. Korte aandachtsspan als dit soort kinderen heeft was ik ze na een paar minuten al weer kwijt, maar goed alle beetjes helpen. Nu wordt het tenminste een mooi vlak geheel zo'n betonnen vloertje eromheen.

BROMMER
Voor een van de gasten was me gevraagd een brommer te regelen. BP had wel iets zei ie, maar is natuurlijk veel te laat begonnen het geval rijklaar te maken, heb ik in de drukte ook niet op gelet. Maar iedere dag zou ie het ding klaarzetten. Had ik moeten weten dat dit niet zo makkelijk zou gaan. Afijn op de dag zelf: carburateur lekt, volgende dag: startermotor is kapot, vandaag het ding start niet meer. BP was van plan dat ding volgende week dinsdag te gaan laten repareren. En daar kon ik het niet echt mee eens zijn. We gaan het ding dus vanmiddag ophalen. Daar gaan mijn plannen voor het afdakje. Hopelijk is de handel een beetje waterdicht. Nou ja het plakje beton moet zowieso eerst nog uitharden voordat er mee geboord en gedaan kan worden.
De gebruikster van de brommer is iemand met een plank zo dik als een uit de kluiten gewassen stad voor haar hoofd. Helm? Hoeft niet. Politie: is er toch niet? Verzekering? Niet verzekerd als geen helm op? Geeft niet. Veiligheid? Ik rij maar 30km per uur. Als ik dan vertel dat de brommer bij onverzekerd rondrijden geconfiskeerd wordt en dat ik daar dan voor moet opdraaien en ze daarom eigenlijk niet op de brommer mag rijden. Krijg ik terstond een lawaai over me heen waar ik niet goed van wordt. Blijkbaar kan deze gast alleen maar op ruziende toon gecommuniceren, en gaan alle tegenargumenten volledig aan haar voorbij. Ik wordt gewoon overschreeuwd. Zeg ik nog: ik probeer het mijn gasten zoveel mogelijk naar de zin te maken. Maar ze was al niet meer te kalmeren, en begon met allerlei verwijten over het zewmbad, er waren veel meer klachten, en dat haar studio niet ok was vreemde mensen die plotseling kwamen enz enz. Na een beetje afwachten totdat deze razernij over is gaat ze me ook nog bedreigen, met dat schelle haagse stemmetje. "Ik kleed je helemaal uit!" "En, ik ga hier werk van maken". Ik weer: "och mevrouw u doet maar wat u niet laten kunt". Een beetje ontstelt ben je dan toch wel, dat iemand zo onbeschoft kan zijn. Met haar pedante maniertjes de sjieke dame uithangen en iedereen naar haar willetje zetten denk ik dan, lukt niet erg bij mij. Zoiets voelt ze dan blijkbaar wel piekfijn aan, en dat wakkert haar drift alleen nog maar aan. Dan geef je het maar op en besluit maatregelen te nemen. Wat ze hier ter plekke te zoeken heeft is: niets. En even later zeg ik tegen de leider dat ik het niet pik dat iemand zo tegen me te keer gaat en dat ze niet langer welkom is in dit huis.
Schokschouderend, en een beetje wanhopig kijkend zegt ie: wat kan ik hier nu aan doen, we moeten iets via het kantoor in nederland regelen. Begrijp ook wel dat de man zich ingeklemd tussen twee vuren voelt.
Maar goed vanmiddag knippen we de ketting door waar het bommertje aan zit en kijken of het ding te repareren valt. Want als je het bij de fietsenmaker brengt dan ben je toch al snel twee weken verder, en als er dan iets besteld moet worden kan dat wel eens maanden worden.

En ik maar denken dat ik me met mijn eigen dingetjes kon gaan bemoeien deze twee weken.

Zwembad

Als een dief in de nacht sluipt Morel, de badenman, het terrein op. Zonder zich te melden of me te groeten. Sterker nog, ik liep naar beneden om te kijken wat ie ging doen, negeerde hij me bijna. Geen confrontatie, is eng. Maar heb hem wel ff verteld waar het op stond. Ja maar de telefoon werkte niet, kwam het. Heb ik nog altijd een vaste lijn zei ik hem. Een schouderophalen was al wat ie deed. Klassiek geval fransjes en (klant) management waar ze geen zak van begrijpen. De buurman die, natuurlijk zo nieuwschierig als ie is, meteen met zijn neus er boven op stond kon dit alleen maar bevestigen. De leider van de groep kwam met een opmerking als: geen wonder dat La Douce France het probleemkindje van Europa aan het worden is.
Maar goed. Zoals al eerder gezegd nemen de ondernemers, om zich in te dekken tegen slechtere tijden, eigenlijk teveel verplichtingen aan en moeten dan meerdere klanten ineens bedienen, en dat ga nie hè?! Of ze kunnen geen nee zeggen bang om klanten te verliezen, net zo erg. Dat gedrag is net zoiets als dubbelboeken van kamers, op een bepaald moment loop je daar wel mee spaak. Dat mensen niet komen opdraven zonder af te zeggen, maak ik ook wel eens mee, maar daar kun je gewoon niet vanuit gaan. Nu heeft Morel een boze klant die pissig is omdat het zwembad een week te laat zal worden opgeleverd. Hij had slechts hoeven te bellen en overleggen wat de status was, en dan werd ik alsnog pissig maar dan wist je wel waar je aan toe was. Nu laat ie je maar zwemmen. Belooft ie maandagmiddag te komen, komt ie niet, zakkenwasser. Nou ja, ze zijn nu lekker bezig en het vullen is begonnen. Na de drie kuub uit de put is het water op en komt er van de bron maar een zielig beetje. Ruim onvoldoende om de rest van het bad te vullen, tsj dat had ik hem ook wel gezegd. Mar waarom zou ie zich daaraan storen. Domme hollander.
Nu weten we in ieder geval dat er water uit de bron rechtstreeks de put ingaat, we zien een pijp waruit een ieligstraaltje komt. De hamvraag is alleen waar komt dat precies vandaan en hoe kunnen we het debiet verbeteren. In de winter hoor je het water ruisen onder de dikke stenen midden in de voorste wei, nu hoor je met deze droogte natuurlijk weinig of niets. Een projectje voor de toekomst.

KALMTE
Om ff te chillen staar ik maar naar de schapies. Die liggen in ieder geval na de heftige regenbui van vannacht relaxed onder de notenboom, en hebben daarmee hun plekje weer ontdekt. Erg pasturaal. Wordt ik altijd kalm van, naar de schapies kijken. Rare beesten zijn dat. Als een iets aan het knabbelen is, zoef dan komt de hele meute er opaf. Want stel je voor die ene zou net iets lekkerder gras hebben dan de ander. Andere keren staan ze in een soort halve cirkel opgesteld en maaien zo het gas om zich heen. En als er eentje vergeet om met de kudde mee te lopen tijdens het grazen: paniek! Een hoop geblaat en hop iedereen in galop naar een willekeurige plek in de wei. Grappig dat rennen van die beesten. En dat gaat ook best wel hard ook!

Zo eens is de drie dagen verzet ik de geit en daarmee is die plek weer zo goed als onkruid vrij; nouja vrij van alles dan. Het beest knabbelde gisteren zelfs aan de kleding van een van de jongens. En die schrok daar natuurlijk van.
Het hout naast  de boom zal een dezer dagen wel met het kampvuur opgaan. Leuk klusje voor de jongens om dat daar vandaan te slepen.

DAK

En na de zware regenbui van gisteren begon het toch weer te lekken in het appartement. Een paar regenbuien had de laatste reparatie overleefd, nu was de laatste hoos blijkbaar teveel van het goede. Het wil maar niet lukken het dak op een bepaalde plek dicht te krijgen. De tegels maar weer losgepeutert, daarmee haal je dan ook de laag bitumen er weer af die aan de tegel beter hecht dan aan het dak. Wat een moeite om dat scheurtje dicht te krijgen. Want die zie je duidelijk zitten. Kan niet missen.
.

Nu maar eens kijken of een combinatie plastic en ruberoid gaat lukken. Het is toch te gek voor woorden. Had die plek compleet schoongemaakt, bijna alle resten van de vloeibare bitumen eraf en opnieuw met twee lagen besmeerd. En toch. Bien, effe wachten dat het weer gedroogd is en dan de plastic en ruberoid truc maar. Als het dan niet help moet de scheur alsnog uitgefreesd worden en opnieuw gevoegd met waterdicht spul. Hopelijk blijft het droog vandaag en morgen. Het is wel zwaarbewolkt maar volgens de meteo zou het niet gaan regenen.

GROEP

Een van die makkers klopte gisteren aan of ie mee mocht op de motor, voor mijn part zei ik als ik van de leiding zelf maar zou horen dat het OK was. En verdomd vanochtend zag ik dat het dekzeil van de motor er af was geweest. Moeten toch niet te vrij worden die knakkers. Maar het is een gezellige janboel. Sommigen hebben de harde schijf met films ontdekt en zitten nu lekker naar griezelfilms te kijken.Tsja kinderhandjes kunnen nu eenmaal nergens vanaf blijven.
En wat zou het, dat rondneuzen, als ze maar niets slopen. Over dat laatste gesproken. Gisteren de tussendeur van de lobby met een slijptol eruit moeten slijpen, hadden ze het slot lam gedraaid of zo. Voorzichtig wrikken hielp niets, optillen ook niet. Het enige dat overbleef was de scharnieren doorslijpen. Nou ja morgen moet ik toch naar Brico Depot dus kan dat meteen geregeld worden: nieuwe scharnieren en slot. Komt gewoon op de rekening.
Gisteren hadden de kids een dropping. Alles in de bestelbus en hop het bos in. Tuurlijk, met die vette klei en de buien van de afgelopen dagen liep de auto natuurlijk vast. Dus hop BP ff georganiseerd, die organiseerde Dominique weer en daarmee was het busje weer uit de kleizooi. Tsjonge, wist wel dat de grond hier moddervet was, maar deze glijpasta slaat alles.

Zo'n modderpartij is me zelf ook al eens overkomen in de richting van LANGRES, en ik kijk nu wel drie keer uit om me met dit soort weer in de bossen te wagen met iets mobiels.

Gite

Zaterdagmorgen nog ff met man en macht de laatste vulitjes weggewerkt, pad afgemaakt zolang de voorraad gravel reikte.

GROEP

Gisteren kwam de groep autistische kinderen aan met hun begeleiders. Natuurlijk stonden ze weer voor 15 Grande rue aan de poort. En na een telefoontje kwam de eerste wagen aan. Mooi op tijd klaar met schoonmaken, de vijf kamers waren pikobello. Alleen de laatste kussenslopen voor het appartement hingen nog aan de lijn maar dat was in een uurtje ook weer gepiept.

Fred en Hilda kwamen mooi vroeg dus die heb ik het huis nog snel even kunnen laten zien. Hilda zag allerlei mogelijkheden voor de Grange, maar behalve het badhuisje gaat er volgend jaar eigenlijk geen verbouwing meer plaatsvinden. De ideeen zijn genoteerd.

Iedereen ff een handje geschud, de laatste dingen geregeld, de grande tour door het huis gegeven en men kon zijn of haar kamer gaan claimen.

Ondertussen me nogal op zitten winden over de baden man die mij toch weer heeft zitten afschepen door vroeg in de morgen wat vloeicement in het bad te laten lopen en als een dief in de nacht te verdwijnen. Niks geen liner inhangen. Waarom spelen die leveranciers dat zo slemielig, want dit is niet de enige die zich uit het veld maakt om de confrontatie met een klant te ontlopen. Confrontatie met een klant is heel erg eng voor een fransje. Dus die man was gewoon een dag onbereikbaar. Zelfs via Skype waarbij je nummer gewoon niet zichtbaar wordt kon er geen contact gemaakt worden.
Afijn in de avond belde ie op de liner was er en die wordt maandag erin gehangen. De grote dag dat het zwembad vol gaat lopen zou dan maandag zijn. Tuurlijk. Ben benieuwd, want er moet nog van alles door die knakker aangesloten worden en wij hebben het pad allang met gravel en grind gestort. Dus dat wordt graven. En de hoeveelheid water in de put is slechts 3 kuub en het debiet is laag, dat wordt echt geen 28 kuub in 24 uur.

Vanochtend een paar jongens oud brood gegeven om aan de schapen te voeren. Vonden ze prachtig.

Cynthia is de makste, en die komt ook het snelste op de hap af. Vanmiddag een paar boys meegetroond om de geit te verplaatsen. En morgen het ritueel maar starten elke dag brokken te geven, goed voor kids, leren omgaan met dieren.

Vide-greniers

OK de grote dag is daar, op het bord heeft iemand nog ff een spelfaut verbetert. Hop iedereen zijn rommel van de zolder af! De hoofdstraat is afgezet en een paar honderd meter straat kan worden gevuld met de meest uiteenlopende zooi. En men is weer in business. Samen met Fred en Hilda vrienden uit nederland die hier een tussenstop maken op weg naar het zuiden slenteren we over de vide-greniers. De buurtjes staan er ook weer met hun handeltje en 'k moet zeggen de kwaliteit is goed. Marianne pakt de zaak serieus aan. Weer tig- tienen verdiend zo maar op zo'n dag.
In het algemeen is de kwaliteit toch wel beter dan je bij andere VG's ziet, heb ik de indruk. Betere spullen.

Afijn de camera in de aanslag!

Tuurlijk zit er behoorlijk wat meuk tussen wat de moeite van het wegbrengen naar de dechetterie niet eens loont.

Zo van och ja staat nog een doos met wat, een euro aub. Waar halen ze het vandaan. Vooral: waarom bewaren ze die zooi nog, niemand wil het hebben immers. Maar een buitenthermomter voor 20 centimes scoren is natuurlijk wel weer leuk.

Achteraf gezien is het niet veel anders dan andere vide-greniers. Maar het is in mijn eigen woonplaats en dat maakt het toch wel weer iets bijzonders denk ik. Je herkent mensen, je wordt af en toe gegroet of toegeknikt, en dat laatste is al heel wat van mensen die je alleen maar van horen zien kent. Ach het dorpsgevoel...

Je ziet er af en toe leuke of grappige dingen tussen.

Bijvoorbeeld midden op de straat een verlaten kruiwagen met puinzooi. Die kruiwagen is wel interessant, maar je zal de rest ook wel moeten meenemen...

Kun je dit in één partij kopen? Ik bedenk me, ff iets te zwaar om naar huis te tillen.
Kom je langs een onbemand stalletje, ziet twee interessante boekjes voor de winterperiode liggen, ik leg een euro neer en pak de boekjes onder mijn arm en loop weg. Niemand roept: "houdt de dief" ;=).

Op die kachel hebben ze heel bloedig moeten zitten poetsen, zag er puntgaaf uit. Een ander kacheltje had zelfs een soort warmwater reservoir, dat zou toch wel praktisch zijn. Allemaal van die piepkleine kacheltjes waarvan je je afvraagt hoe je die aan de praat moet houden. De zetel van die stoel vind ik erg mooi, zo simpel, geen troelala dingen, strak. Twee pronkstukjes. Maar ja inrichting is Fannie's kant van de zaak. En dat krijg ik er bij de directie denk ik niet door.

En dit dan, volgens mij een kapitaal ingestoken, ligt voor een paar euro te grabbel. Plaatje is wel iets om een puzzel van te maken denk ik.

En om het fotoverslag af te maken nog eentje met een stukje noeste huisvlijt.

Hoe verzint iemand dat. Afijn Hilda en Fred uitgezwaaid en dan is het alweer tijd voor mijn siesta, het is drukkend weer.