plaatjes

De zonsondergang was weer eens spectaculair! Bij de afsluiting van alle deuren voor de avond ging ik even heel snel mijn camera halen. Door het raam heen van de deur naar het tuinhuis geschoten.

Want dit is toch wel een klassiek plaatje dacht ik. Bij het afsluiten van de deur naar de corridor nog effe een visual sweep, en deze foto kwam ook zomaar.

Gewoon mooi om die zonnestraal die zo de garage inschoot.

Poefff

De  verbouwing van het gasten appartement nadert eindelijk het eindpunt. Behalve mijn poot eigenlijk niet zoveel tegenslagen gehad. De deuk in de vloer hebben we voor het grootste gedeelte kunnen wegwerken door iedere keer te compenseren. Dat bracht dan wel extra werk met zich mee iedere keer bij het stellen van muren en deuren. Ook de vloer in het halletje moest daarom uitgevlakt worden.Dat hebben we vandaag gedaan. Net als in de douche en het toilet zijn de tegels rechtstreeks in het cement gelegd. Na het weekeinde wordt er nog een dag voor kleine dingen voor de fijnere afwerking gereserveerd. Fannie kan daarna de verdere aankleding van het appartement aanpakken.

Volgende week nog een kookplaat scoren, een gat in het blad ervoor zagen, de glazen stenen in de wand monteren en daarmee is stage 1 van fase 2 dan klaar. Een jaar eerder dan de bedoeling was. We hadden in onze prognoses niet kunnen dromen dat er in het 2e loopjaar al zoveel bednachten verkocht zouden worden.

VERDER...
Eind juni komt het zwembad, als het goed is, en gaan we starten met de inrichting van de tuin. Daarna stopt de verbouwing om per april volgend jaar de draad weer op te pakken met de voltooing van de tuin, het japanse badhuis, een parkeerplaats achter en het toegangshek dat dan met een automaat geopend moet gaan worden.
De schapen krijgen een "winter" hok in de wei, waarna de voorste weide ook onderhanden genomen kan worden.
En zo hebben we de volgende 5 jaar nog wel het een en ander te doen hier.
Uiteraard staan er voor de rest van het jaar nog wel een paar verbeterpunten op de lijst, geen grote zaken, meer in de geest van een of twee dagen klussen. Die gang beneden bevalt me namelijk niet, daar wil ik iets aan gaan doen om dat meer in balans te brengen. Verlichting veranderen, het trapgat lichter maken en zo voort.

Schapie

Lig ik net in mijn favoriete houding het internet af te schuimen naar info over waterzuivering, wordt er gebeld. Merde, heb ik nu geen zin in, welde het in me op. Geen wagen voor de deur, dat moet BP zijn. En jawel hoor. Begon ie met een verhaal over een schaap dat nu wel erg kreupel liep en dat we daar nu echt naar moesten gaan kijken.
Natuurlijk lag het gereedschap daarvoor op allerlei plekken, ook de "bombe bleue" zoals dat heet, lag niet waar ie zou moeten liggen. Een bombe bleu is een spuitbus met een ultra sterk desinfecterend blauw goedje. Die bombe vonden we na enig zoeken uiteindelijk in het strohok terug. Toch wel apart, de eerste gedachte die je hebt is dat het gejat is. Dan vind je het later toch weer terug op een plek waarvan je echt zeker bent dat je dat daar niet hebt achtergelaten. Het huis is ook zo groot. Afijn, wij de wei in met die bombe. Het lokken van het slachtoffer ging niet echt van een leien dakje. Maar uiteindelijk hadden we het klem en met een snoekduik had BP het te pakken. En ja, een wondje tussen de tenen dat was gaan ontsteken. De maden zaten er al in. Ik spoot het blauwe spul gul tussen de tenen in. De maden voegden zich onmiddellijk bij hun voorouders, de rook kwam er vanaf. Net Fisherman's friend: sterk goedje. Geweldig spul, het hielp direct want dit schaap liep meteen een stuk minder mank. Taai toch ook wel, schapen.

KEUKEN

Vandaag ging het bijna fout met het keukenblad. Had die knurft de handel met een decoupeerzaag afgezaagd. Meldde vol trots dat het haaks was. Maar ja je ziet het meteen. Als je met de decoupeerzaag aan het einde van je plank komt heb je altijd dat je een flauwe bocht maakt omdat je dan geen steun meer hebt, en wijk je van de rechte lijn af. Waarom hij dat niet ziet is mij een raadsel. Met geweld drukte hij het blad tegen de muur aan, OK dat scheelde een mm. Begon ie over de dikte van de tegel, die zou de spleet wel overdekken. Tuurlijk joh, maar het sluit gewoon niet aan. Ja, maar de muur is schuin, mijn blad recht! Zeg ik, niet gehinderd door kennis, dan zaag je het blad toch zo dat het wel aansluit? Express, juist daarom, een mooi eikenhouten blad gekocht zodat het goed op maat gezaagd kon worden. Aansluitend dus. En ook express een professioneel zaagmachien, MET geleide rails. Ja die rails had ie gebruikt met de decoupeerzaag. Tuurlijk joh.
Tsja tegen zoveel domheid kon mijn verstand niet op. Dus ik pak een dun latje, druk het werkblad tegen de muur, leg het latje tegen de schuine kant op het werkblad en teken de schuinte af. Net zoals Wim en ik dat met het parket deden boven in de slaapkamer. Dan zeg ik tegen BP, ga de cirkelzaag maar halen. Nog ff hem gewezen op de diepte instelling, volgens hem ok, volgens mij niet. En het was ook niet diep genoeg. Afijn bij de tweede poging ging de zaag er als boter doorheen. Het blad paste milimeter precies. Nu wel natuurlijk een centimeter tekort aan de andere kant geworden. Geen ramp, komt de koelkast iets meer naar binnen te staan, die ruimte is er wel. Het blad sluit nu in ieder geval perfect aan en kunnen we weer verder.
En geloof me, alles wat inzicht en nauwkeurigheid vraagt daar moet je bovenop zitten met die gast. Zo ook met het wastafelblad van de douche, een identiek geval als het keukenblad. Dat gaan we dus ook over doen. Gelukkig hebben we nog een blad over, weer geen probleem eigenlijk. Maar het kost zoveel extra tijd. Je legt hem uit hoe je het wilt, doet dat twee keer. Checkt of ie het begrepen heeft en verdomd het gaat dan gewoon anders dan we afgesproken hebben. Vind ie eigen initiatief, da's goed. Initiatief dat moet! Amme hoela, dat soort oplossingen zit ik niet op te wachten. Je aan wat afgesproken is houden, ho maar! Ik wordt hier zo moe van. Morgen gaan we een lijstje maken met dingen die niet goed zijn, beter afgewerkt moeten worden, en minder ernstig: wat nog gedaan moet worden.

BRICO

Iets vrolijkers nu, Brico Depot in Epinal is verhuisd. Een totaal nieuwe hal, zoiets wat ik in Lyon zag met openhangende mond. Geen kruip door sluip door gangetjes meer waar altijd wel een heftruukje stond, of zoiets. Of mensen aan het uitladen waren of gewoon waar het altijd dringen was. Dingen waren erg moeilijk te vinden, vooral in het begin.
Nu is het een ruim opgezet geval met duidelijk aangegeven welk soort materiaal er ligt per gang. Die gangen zijn breder en het materiaal is stukken overzichtelijker opgesteld. Niet meer zo vol gepropt als in de oude zaak. Volgens mij is het assortiment iets ingedikt maar alles wat nodig, was er. Ze moeten alleen iets aan de koeling doen want het was smoorheet.
En zoals te verwachten werkte de pin automaten niet, kinderziektes van een nieuw systeem hield ik het maar op. Voor Fannie nog ff een paar mooie tuinhandschoenen gescoord, en mijn doorwerk handschoenen waren ook versleten dus een nieuw paar. Verlichting voor de keuken, mooi halogeen, strak. Verrek en daar lagen die magneten die ik zocht. En hoppa vond ik ook zomaar die 10x10 tegeltjes waarbij gekleurde glazen tegeltjes, in de kar ermee. Shit dit is echt walhalla voor me.
De middag toch nog nuttig besteed.

Druk

Afgelopen week dubbel  geplaagd door mijn pootje. Ten einde raad toch maar weer eens naar de pil. Nu een andere. Die bevestigde mijn vermoeden al, dat jicht de verstuikte teen heeft gecompliceerd. Schijn ik dus meerdere akuute jichtaanvallen gehad te hebben tijdens die verstuiking. Nou ja hoe verzin je het.  Maar je bent terstond invalide, afijn, "illegaal" pillen bij de apatheek geritselt, loopstokken van de kapstok gehaald en hobbelen maar. Diclophenac is het medicijn dat ik krijg, en dat is echt een wondermiddel. Slecht voor je maag maar goed voor de pijn. Je kunt er wel zeer goed op slapen, na een paar nachten te hebben liggen woelen van de pijn, waarvan je maar niet wilde geloven dat dat niet de verstuiking was. De pijngrens is behoorlijk hoog komen te liggen daardoor, en ga je pas op pillen jacht als het echt niet meer te harden is. Vandaag is mijn eerste echt pijnvrije dag, lopen zonder stok gaat ook weer

Door mijn verminderde toezicht de afgelopen week stokte ook het werk aan het appartement door BP. Gingen natuurlijk allerlei dingen mis. Een aantal zaken mag hij dan ook over gaan doen. Vandaag werd ik echt pissig op hem, en zei hardop: is dit waar je de hele morgen mee bezig bent geweest? En flux begon hij te ratelen over wat ie allemaal nog moest doen. Maar daar trap je natuurlijk niet in. Dus eiste ik gewoon dat die vloer er aan het eind van de middag in zou liggen. Dan kunnen we morgen de keuken er in zetten. En aan het einde van de middag leek het er inderdaad op dat ie het zou gaan halen, hij had een handlanger meegenomen. Die had ie vorige week ook al dus daarom viel me de totale hoeveelheid werk van de vorige week zo tegen. En dat heb ik hem duidelijk laten merken ook!

De fransjes hebben duidelijk continue toezicht nodig. Vermoeiend is dat. Kun je niet aan je eigen ding gaan. Want er liggen nu nog 11 dekbedhoezen, een stel kamers die schoongemaakt moeten worden en nog wat knutselwerk in het trapgat. Maar als je hem om de 10 minuten moet gaan kontroleren dat is balen.

Sinds de laatste posting is er wel een beetje vooruitgang geweest. De slaapkamer is op het aflakken van het blad van het wasbekken klaar. Een stang voor het gordijn moet nog geregeld worden. En dat is het wel. Kunnen we morgen ook de stapelbedden erin zetten. Weer een stap verder.

De douche krijgt nog wat afwerklatjes, en een paar halen silikonenkit langs de randen en niet te vergeten de druip drempel ook nog.

De WC moet nog een wasbekken krijgen het platte deel boven de wc moet opnieuw gedaan worden. Dat is echt te lelijk gedaan. Doordat we de witte vlakte met grijze tegels hebben doorbroken ontstond er een ruimtelijk effect.

Balen is dat de WC 15-20 cm smaller is uitgevallen dan oorspronkelijk ontworpen, waar dat mis is gegaan zal altijd duister blijven. Nu is het een beetje een pijpenlade geworden. We moeten het er maar mee doen.

De huiskamer...

Morgen de keuken erin en de glazen stenen. Dan komt de hal, een probleem zone omdat de vloer daar een deuk heeft. Door die deuk is er ook in de douche en WC het een en ander aan extrawerk gekomen. Het zij zo. Maar de entree die ontsnapt geen seconde aan mijn toezicht. Dat gaat ie me niet ook nog verpesten.

Als het pootje tenminste wil meewerken, anders ga ik er gewoon op een stoel bijzitten, toch?!

Overigens valt het enorm mee met het licht in de kamers, De grotere ramen en lichte kleuren die we hebben gekozen heeft een wonder verricht. Het effect van de glazenstenen zal tijdens de dag ook een zee van extra licht in de keuken geven.

Aan Fannie de taak de zaak in te richten. Kan ze zich weer helemaal uitleven.

Frans

Komt een meeltje met he Nep fransoos hoe gaat ie?

Dan wordt je meteen ff teruggeworpen op de realiteit. Want natuurlijk ben je een neppert, spreek je de taal nauwelijks en veroorzaak je daardoor soms misverstanden. Jawel het verstaan gaat steeds beter en er ontgaat me niet al te veel meer, af en toe woorden die met geen mogelijkheid thuis te brengen zijn, maar we gaan vooruit.

Deze Nepfransooz begint zowaar zelfs de franse grapjes te begrijpen, natuurlijk niet de fijnzinnigheden nog, maar in het algemeen zit het nu wel in deze brein. En als ik niet te moe ben komt het frans redelijk uit mijn mond, althans de fransjes denken mij te verstaan [=)
Gisteren hoorde ik de buurman, die hier al 12 jaar woont, op zijn frans communiceren en dan zinkt je de moed toch een beetje in de schoenen. Na 12 jaar komt je het frans blijkbaar nog steeds met een zwaar accent uit je mond. Frans op zijn plat Amsterdams, moet dat van mezelf toch eens opnemen tijdens mijn brabbelsessies. Maar dat frans ga ik nooit onder de knie krijgen dus. Nouja als je maar over kunt brengen wat je wilt van ze dan is het al goed denk ik dan maar weer.
Ondertussen wordt er nog steeds op het frans gestudeerd via Francaisfacile  een van de meest beroerd opgezette sites die ik ooit gezien heb maar je leert wel veel van de franse taal. Via TV5 is er ook zo'n soort cursus. En 'k mag toch een biet zijn als er over 10 jaar niet veel beter frans gesproken wordt dan de meeste nederlanders hier, een uitdaging. Ach gewoon volhouden, en dit soort studeren houdt je geest ook nog een beetje lenig. Alleen dat accent hè? Na drie lettergrepen, wat zeg ik, na een enkele, val je al door de mand als buutenlaander. Zal ook wel goed komen. Als je de 5 lettergrepen haalt is dat al een behoorlijke vooruitgang. Al met al veel te lichtvaardig over gedacht die taal, of zou dit te zwaar opgenomen worden door mij. Maar als je dan de subtiliteiten hoort waarmee de fransjes elkaar voor rotte vis uitmaken dan heb je nog een lange weg te gaan. Zo langs je neus een opmerking kunnen maken: "ik zou liegen als ik ja zei" zou er bij mij veel te gestudeerd uit komen. En dan is het effect weg. Dit soort dingen moeten als een dieptebom werken, zoiets van je gooit het in de groep en ontploft op een onverwacht moment. De fransjes zijn ook een meester in het pareren van dergelijke venijnige subtiliteiten. Nu zijn het nog subtiliteiten die ik pas na een minuut nadenken doorheb. Maar luisteren naar die schermutselingen is een genot. Tuurlijk, er is nog een lange weg te gaan. Maar ooit, ooit eens maak ik ze ook voor rotte vis uit, waarvoor ze me dan nog gaan bedanken ook, zo mooi gezegd.

Stortbuitje

Merde! Het raam van het nieuwe appartement stond nog open, net nu de sluizen van de hemel zich openden. Nou ja het is maar een klein beetje ingeregend. Een van de gebruikte handoeken erover en het regenwater was weer weg. Morgen zien we wel of het schade op heeft gelevert.

OEMPF!
De afgelopen weekeinden zijn dolle dagen geweest. Dan een groep van 30 wielrijders over de vloer, nu een groep voor een huwelijk die echt op zijn frans nogal hoge noten op hun zang hadden. Rare mensen die fransen. En door de week zijn er 4 wegenbouwers die de avond doorbrengen met moppentappen, sterke verhalen en vooral veel wiskey en bier. Da's natuurlijk
wel dolle pret dat moppen tappen. Een ervan is een niet onverdienstelijke zanger die Renault nadoet - klinkt geweldig zo 'savonds op het balkon met een glas wijn achter je kiezen. Versta er maar flarden van maar toch, ouderwets gezellig op dat balkon zo in het halfdonker.

Dit weekeinde was het dus invasie nummer 3. Een roedel huwelijksgangers die neerstreek hier. Enkelen van hen verbleven al een paar dagen hier, maar in totaal zaten er vanochtend toch wel weer 14 gasten aan het ontbijt te smikkelen.
Dit keer ging het voorbereidende werk voor de kamers niet zo geweldig. BP die de nacht moest doorwerken om van het appartement toch nog een kamer bewoonbaar te hebben, waardoor ik zei de gek weer achterliep met het klaarmaken van de kamers. Je kunt BP nu eenmaal niet helemaal alleen laten. Maar je hebt ook nog gasten tussendoor waar je voor moet zorgen.

Murphy slaat altijd toe, dat weten we. Dus kwamen de gasten 2 uur later dan gepland voor hun omkleed partij. Had de eerder gearriveerde gast hun kamer gegeven waardor de familie niet bijelkaar in een huis kon zitten. Waren ze al totaal gestressed door hun late komst, en dan nog dit! En ondanks dat we afspraken hadden gemaakt over de kamers: "geeft niet als ze nog niet helemaal klaar zijn, we komen ons alleen omkleden". Kwamen daar toch klachten om. Beetje onredelijk wel, maar ja de klant is nu eenmaal koning. Stond ik opeens tegenover een histerisch gillende jonge dame die onmiddelijk de sleutel van haar kamer wilde hebben en ze niet ging douchen als die deur niet op slot kon! Dus ikke doe een greep in het bakje en de eerste de beste sleutel die mijn vinger aanraakt geef ik haar. Zeggende dat allle sleutels gelijk zijn. Roepen ze allemaal tegelijk om handdoeken, kom ik met een stapel aandragen, natuurlijk niet voldoende, die dingen zijn groot en zwaar. Gilt dat zelfde histerische mens om meer. Als ik haar dan beleefd aanmaan tot kalmte en er genoeg handdoeken zijn maar dat mijn armen vol zaten met handdoeken en ik ff terug moest lopen om meer, is dat totaal niet interessant. Wat mankeert mensen toch als ze in paniek raken? En waarom vind ik dan ineens 6 handdoeken op de nieuwe kamer de volgende morgen?
Afijn, het paar ondergebracht bij de buren. We zouden namelijk overvol zitten en daarom twee kamers bij hen gereserveerd. De partij voor de kamers bij de buren kwam echter niet opdraven, elk nadeel heb zo zijn voordeel, dit kwam dus prima uit. Situatie weer meester.
Dan als pijl op de vuurklap komt de organisatrice op me af en weigert de kamer te betrekken vanwege de verflucht die er hangt. Zeggen de mensen die mijn slaapkamer hadden gekregen, nou dan willen we jouw kamer wel hebben en kun jij hier in onze kamer slapen. Dat was natuurlijk tegen dovemansoren gezegd. Klachten klachten klachten. Dus ook dat paar bij de buurtjes in een kamer. Probleem opgelost. Dacht ik. Maar ze bleef maar doorklagen. De man van het histerische mens zeulde hun koffer naar buiten omdat ze vonden dat die niet veilig was hier omdat de kamer dan niet op slot kon of zo. Niet echt overdreven als je bedenkt dat het mensen uit Parijs zijn en je, als je ff niet oplet van van alles beroofd wordt. Hier op het platte land is dat een beetje paranoid, maar de klant is koning. Dus ik zag, observeerde en zette dit item op de lijst van verbeterpunten. Ik liet het verder maar over me heen gaan.

STROOM
Tot overmaat van ramp ging iedereen tegelijk douchen, strijken en haardrogers/krultangen aanzetten. Daar konden de thermische beveiligingen op het laatst echt niet meer tegen en sloegen door. Door de haast die iedereen had, is dat niet echt opgevallen. Maar BP en ik die net onze overwinning met een goed glas wijn hadden besproeit(d?) hadden een levensgroot probleem nu. Shit, puzzel dat nu maar uit hoe en waarom. Op alle aders staat stroom, waarom deed de verlichting in kamer 1 en 4 het dan niet meer. En kreeg de boiler te weinig power? Radeloos wilde BP het bijltje erbij neer gooien, hij begreep het niet meer, het viel buiten zijn kennis veld. Maar ja ik kon gewoon niet opgeven, want zonder warm douchewater morgen en verlichting vannacht zou ik nog meer ontevreden klanten hebben. En dat kon dus absoluut niet zei ik.
De eenvoud in het ontwerp van de kamers met water en elektro bewees zich nu totaal. Voor alles is een oplossing, het duurde even maar op mijn opmerking dat de voeding op slechts een punt voor kamer 1 en 4 binnenkwam kwamen we beiden op het idee om dan van het dichtsbijzijnde stopkontakt stroom af te tappen en op die kolom aan te sluiten. De verdeeldoos (boîte de derivation in mooi frans) werd losgekoppelt van de rest van het net en de bijpass aangelegd. Het zelfde verhaal gold voor de boiler. Na een paar uur pielen, testen en allerlei andere manieren om toch via de normale voedingskabel de zaak aan de praat te krijgen was de brand weer meester. Dat de pompen van de verwarming dan niet meer draaien is op dit moment niet interessant. Situatie gered, en klanten tevreden.

Daarop persten BP en ik de laatste druppels uit de fles Médoc en spraken af om maandag een vrije dag te nemen. Hoeveel uren er zijn gedraaid om dit allemaal voor elkaar te krijgen wil je niet weten.

'sAvonds op mijn tandvlees lopende op verzoek nog effe het kinderbed gerepareerd en of ik de deur van de WC sluitend wilde maken. Met lamme voeten, een decoupeerzaag en verrek in dat bakkie lagen precies de goede schroefjes was het kinderbedje weer OK. De deur met een schaaf behandelt, shit het staande gedeelte zit nog in de weg. Hop er maar weer uit, de nieuwe beitel ging glad door het laatste stukje. Weer erin hangen, awwhl! Ging ook maar net dicht. Volgende week de laatste milimeter maar wegfrezen. Werd ik door de dame uitvoerig bedankt de volgende dag, en dat zij zich die avond zat te bedenken dat wij nog aan het werk waren en zij zaten te feesten. Maar dit is wat telt: tevreden klanten.

De volgende morgen waren de gemoederen van de trouwerij groep wat bedaard, had de dame nog steeds opmerkingen, maar was het ontbijt dan toch wel weer erg goed.

Nadat de laatste gasten vandaag vertrokken waren viel ik als een blok in slaap en gingen de luiken pas om 1700 weer open.
Puur omdat het donderde en bliksemde, het regent keihard nu. Ramen dicht gaan doen, dweilen en hee! Waarom drupt het boven mijn hoofd? Weer een item voor de lijst.

Merde valt de stroom uit, internet weer down, wat een land!
Maar alle buitenlandse gasten zijn het er over eens dat het eten hier veel beter smaakt. En met volle mond kon ik dat echt wel beamen. Vanavond nog een diner in elkaar sleutelen voor de laatste gast en dan morgen lekker pierewaaien.

Zoveel

Met google analystics volg ik de herkomst van de lezers van deze blog, al eens over geschreven. Met gepaste ijdelheid mag ik dan zien dat het aantal lezers verdubbeld is sinds een paar maanden. Tuurlijk ben geen nieuws.nl of lemonde.fr met miljoenen lezers. Maar het streelt je, als je merkt dat je verhalen over het platte land hier en de ver-her-nieuwbouw belevenissen met regelmaat worden gevolgd.

In frankrijk voornamelijk in het noord oostelijk deel en in nederland ligt de nadruk op de randstad. Geinig. Hoorde van een van de huidige gasten dat zijn vrouw de blog door Google translate heeft gehaald. Hoeveel daar duidelijker door geworden is blijft de vraag. Want die vertaal service is nu eenmaal niet geweldig, je moet nog steeds gokken. De globale betekenis van een verhaal wordt wel weer redelijk weergegeven.

TELEFOON

In Maurik had ik per 18 maart alle communicatie enzo op gezegd bij KPN, providers etc. Nou alle spookverhalen over verhuizen, omhangen en overgaan naar een andere provider zijn dus ECHT WAAR!!
Mijn schatje is sinds een paar dagen weer telefonisch bereikbaar en heeft weer internet. En het is nog niet helemaal voor elkaar want ze kan niet naar LDF bellen. Volgens de helpdesk zou dat wel moeten kunnen. Moet ze haar modem ff resetten en als het dan nog niet goed is opnieuw naar de HD bellen. Dat hele proces van opzeggen en opnieuw verbinding krijgen op hetzelfde adres heeft dus  DRIE MAANDEN geduurd.
En ik maar denken dat het in Frankrijk een puinhoop is, nou in NL is het een nog grotere puinhoop. Administratief gezien ging alles aanvankelijk van een leien dakkie, maar opheffen van een paar ISDN verbindingen was blijkbaar niet logisch als je ook je telefoon opzegde omdat je verhuisd bent. Men ging er blijkbaar vanuit dat je vanuit je nieuwe stekkie gebruik bleef maken van de ISDN in je oude woonplaats. Lust je nog peultjes. En dan kwam er nog iets als een protestbrief van de KPN dat ik de na 18 maart afgeschreven bedragen liet terugstorten. Moet de consument dan opdraaien voor het falen van een dienstverlening. Dus niet hè!