Plombiere-les-Bains

Op de adventzondagen (of zoiets) worden er door het hele land kerstmarkten georganiseerd. Op zich niets bijzonders, nee ook niet eens: "ware het niet". Gewoon het standaard werk: worsten, brood, warmvlees, warme rode en witte wijn (notabene!) en dan de normale rif raf aan ambachten. Iedere exposant droeg traditionele kleding, erg leuk om te zien. Er was zelfs een kleine vee tentoonstelling. En waarempel een zwartkopschaap erbij, zoiets lijkt me ook leuk om in de veestapel op te nemen. Dan kan Dram zijn best doen om daar iets leuks van te maken.
Wat erg leuk aan zoiets is dat je de mensen echt ziet flaneren over dit soort dingen, lekker een beetje heen en weer lopen, keuvelend met een bekertje warme wijn in de hand. De pret was meteen over toen er een ijskoude plensbui overkwam, iedereen schoot als in paniek een bar of restaurant in, om een biertje verder de auto maar weer op te zoeken. Het leek wel alsof er een koelkast opengezet werd, zo snel koelde het af. Nu ligt Plombiere sowieso op een rare plek, het is daar altijd wat koeler dan in de rest van de omgeving. Maar het gaf meteen een beetje lucht en kon op mijn gemak een paar plaatjes schieten.
De sfeer opsnuivend, slentert ook deze jongen wat over de "boulevard" van Plombiere-les-Bains. Schuifel je een foir de livres (boekenmarkt) in. Nou ja een boekhandel heeft daar wat incourante handel op marktstalletjes neergesmeten, euh, uitgestald. En maar denken, toen ik er heen reed, ff weer voor een prikkie een paar pockets scoren. Dus niet. Verderop was een soort uitdragerij, een eurie per boek. Zat helaas niets bijzonders bij voor mijn al aardig groeiend biebje. Een paar maanden geleden een doosje detectives opgepikt voor 50 cent per stuk, ook niet onaardig. Gewoon blijven uitkijken naar dat spul. En veel antiekwinkeltjes met onmogelijke kitsch erin. Toch nog even bij mijn favoriete pottenbakker naar binnen geglipt. En er staat betere kwaliteit dan een jaar geleden. Ik zag hem een loei van een oven vullen voor het biscuit bakken. Die gas oven moet toch bijna een kubieke meter zijn. Om jaloers op te worden. Even nog rondkijkend toch wel leuke dingetjes zien staan. Geen echte kunst, maar meer heel apart vormgegeven gebruiksgoed. Ook de glazuren waren anders dan eerder. Mooiere tinten, niet meer van dat kitscherige rood, wel meer naar mijn smaak. Zag een prachtig vaasje staan, en dan transparante hoogglanzende glazuur op de roodbakkende klei, ajakkes!
De onvermijdelijk eetstalletjes hadden wel de overhand, warme worsten, de kebap, gebak, brood warme dranken etc etc. En daar ineens een soort vrienden van Bachus tentje met traditionele vlees aan het spit in een soort deegje, een of ander vaag drankje en bijna verkoold brood. Hoort erbij scheen het. Mijn neus werd niet bijzonder geprikkelt, integendeel, dus ik liet het in mijn hoofd geduwde bord maar passeren. Maar kon me tegelijkertijd niet beheersen een uitgebreide fotoserie van de rond-deler te maken. Nou als dit geen stereotiepe fransman is weet ik het ook niet. Alleen de snor ontbreekt, dan kan ie zo in de stripverhalen bundel. Prachtig prachtig. En maar mensen paaien om te proberen het verdacht riekend goedje in de hongerige kelen te persen. Of was het inbeelding van mij. Maar ja, waar iedereen met zijn tengels aan heeft zitten voelen is mij een beetje te link.


Dan nadert het 1900 en men begint plotseling in te pakken, hoezo kerstmarkt. Een twee uur durende happening? Onwaarschijnlijk! En dan zoveel moeite doen om de straten leuk aan te kleden. Een beetje zinloos lijkt me dat toe. Natuurlijk begrijp ik daar niets van met mijn botte hollanders verstand. Maar om op zeven uur al weer in te pakken lijkt me wel erg kort. Plotseling schalt keihard een blokfluitconcert van Locatelli door de speakers. Huh? Pijn, mijn oortjes protesteren.
Als dit de fransche opvatting is van oprot muziek, dan maar terug naar de auto. De pliesie komt ook nog eens kontroleren of alles wel dicht gaat. Goed dan, de handel was opvallend traag, je zag niet veel mensen echt iets kopen, de eetstalletjes hadden het druk. mag ook wel bij deze koude. Dan nog, erg korte happening. Misschien ga ik er morgen nog eens heen, maar dan wat vroeger.

update: blijkt volgens de aankondiging op het internet dat de kerstmarkt al om 1300 van start is gegaan, nou ja nog steeds erg kort.

FOTOOTJES
Oh ja, de fotootjes zijn zoveel mogelijk bij bestaand licht gemaakt, daarom zijn ze wat korrelig, en vlekkerig in de schaduwpartijen. Maar bij bestaand licht fotograferen zou volgens mij de sfeer goed weergeven. Iets wat ik vroeger erg veel deed met gewone "analoge" flim. De digitale fototoestelletjes redden het nog net niet.

Weekend

Overdaadschaadt niet, dit keer. Onderweg shoppend voor een steiger, zie je soms merkwaardige dingen. Dan stap je uit en maakt een fotootje. Iedereen boven op zijn rem en de bewoners zelf in stomme verbazing over weer zo'n rare buitenlander. Want dit is toch de gewoonste zaak van de wereld? Beoordeel zelf.

Maar onderweg ook nog wat leuke kieken gemaakt.

Plainemont, (correctie TC) heet dit plekkie. Daar moet nog een nieuwe plaat van gemaakt worden als de ondergaande zon er een keer pal opstaat, dan is het net alsof er en gouden gloed overheen ligt. Dus die hebben jullie nog te goed.
En onderweg naar Dries om de laatste spulletjes op te halen voor zijn verhuizing - dit wordt een verhaal apart - rijd je zo'n slingerweggetje op.
Het is een beetje bleekig weer. Dit echt niet te brede slingerweggetje daar gaan we van de zomer met de (motor)toertocht over en vormt een deel van het onderste klaverblad richting het zuiden. Toch wel erg groen nog zo midden in de winter.

SCHAPEN
Felix en Charley zijn verkocht en daarmee zijn we op een goede manier van twee rammen afgekomen. Zo kost het schapenhouden geen cent, het levert zelfs een bescheiden winst op. Maar goed Felix gaat ter ere van het Aid (offerfeest) aan het mes en Charley wordt dan volgend jaar opgepeuzeld. Heb wel ff een deposit gevraagd voor Charley want je weet maar nooit met die franzen. Zijn toch rare jongens wat zakendoen betreft. En een deposit werd als vrij normaal gezien, dus toch wel weer goed aangevoeld. Volgens Fannie is dit een prima manier als aanvulling op de lopende kosten. Gaat gewoon van de rekening van de tegelboer af, daarmee dragen die twee rammen dus rechtstreeks bij aan de verbouwing. Dubbel voordelig.
Eigenlijk wel vreemd he, beesten verhandelend. LE MOUTON QUI RIT in en verkoop van schapen. Als je daar zo bij stil staat, in 2008 nog als toetsenbordridder en nu loop je in de stront schapen te vangen. ;=))

Geweldig!

UPDATE: schapen 20091128:1700
Vanmiddag belde de tegelboer op of het niet erg was of ie nu Charley kon ophalen ipv volgend jaar. Een of ander vaag verhaal over een neef uit Parijs die geen schaap had kunnen krijgen. En Felix was eigenlijk een beetje te klein nog om te kunnen verdelen. Volgens zijn verhaal ben je blijkbaar verplicht je familie tenminste een schaap tijdens het offerfeest te geven. Nou zal hij gezegd hebben, komt dat ff goed uit, ik heb nog een schaap op reserve. Kun je van me kopen voor ... ;=)))
Charley is vandaag dus ook maar naar de eeuwige jachtvelden vertrokken, daar amuseert hij zich nu met 14 maagden. En speciaal voor Fannie:

Charley aan z'n galgenmaal

en hop op transport

En dat voelde ie verdomd goed aan, want erg vrijwillig ging ie ook weer niet, maar met zijn drieen was het weer overmacht voor 'm. Het was wel het makste schaap van de troep, en kwam altijd om iets bedelen, dat was erg grappig zoals t'ie aan je zakken begon te snuffelen voor iets lekkers. Ook zijn aaibaarheidsfaktor voor de gasten was groot. Glimlach nog als ik die beelden van het kleine meisje van de zomer voor me zie, zij was banger voor hem dan hij voor haar.
Maar goed er zijn er nog vijf over waarmee we een duidelijk fok programma kunnen gaan opzetten. Wellicht in juni volgend jaar er een paar bijkopen om de veestapel op peil te brengen. Boertje Cornelis in de bocht...

keuken

Hoppa, krijg net de ontwerpen van de nieuwe keuken binnen,

Die koker rechtsachter is waar de schoorsteen van de kachel doorheen loopt, en daarnaast zit weer iets mafs maar dat is de CV leiding. Waarom ze dat niet over de grond hebben kunnen laten lopen zoals de rest, is mij een raadsel. Maar goed er voor komen dan twee opaal glazen schuifdeurtjes dan is alles mooi uit het zicht. Het huis zit vol met die krankjoreme opstapjes nivo verschillen en schuin op elkaar staande muren. Een duidelijk aan elkaar geplakt huis. Maar dat heeft wel iets. De keukenboer wilde daar weer een kastje van 100-den euries voorzetten, waar je dan weer drie kwart van weg moest zagen om de machinekamer erachter te kunnen bergen. Daar hebben we maar een stokje voor gestoken, want zo graag geven we ook nou weer niet geld uit. Zoiets is toch zinloos!

Het perspectief komt een beetje erg geknutselt over - dat heet dan met een duur woord isometrisch - en de kasten aan de rechterkant moeten verder naar de raamkant, anders blijft er te weinig loopruimte over. Ook door het zwarte plafond ziet het er behoorlijk donker uit, moeten we dus iets aan doen. In ieder geval kunnen we met degene die de plaatsing doet nog van alles regelen volgens de verkoper. Bij de vorige keuken was dat inderdaad zo, dus ik zie deze operatie enigszins met vertrouwen tegemoet.

Ode aan een Zaagblad

Wat heb je nu met een zaagblad. Doe eens dwaas. Nou dit zaagblad is over de halve wereld met me meegegaan. Drie huizen heeft het mee helpen verbouwen, en talloze klussen. En wel vijfentwintig jaar lang. Met dit vierde huis werd 't 'm te machtig, gloof ik.
Ja als je 4 van de 14 tanden bent verloren, en er een dwars door een autoruit hebt geschoten, en je zaagsnedes nu toch wel erg happerig beginnen te worden, dan is het tijd voor de eeuwige jachtvelden.

De zaag zelf gaat nog prima, ook al een wondertje als je bedenkt wat er al niet mee gezaagd is.

Maar vindt nu eens een vervangend blad van gelijke kwaliteit. Iets met widia bits gepantserde tanden, veertien stuks daarvan, letterlijk tot de tanden bewapend zogezegd.
Weet nog wel dat we het toentertijd vreselijk duur vonden, maar Fannie gaf vorige week toch ook toe dat investeren in goed gereedschap het waard is geweest. Wat zou een vergelijkbaar blad wel kosten?
Bij Brico Marche heb je ook wel iets gelijkuitziend, verbazend goedkoop vergeleken met wat we er 25 jaar geleden voor betaald hebben (70 of zoiets guldentjes weet ik nog wel) maar ik betwijfel of de kwaliteit gelijk is. Afijn we hebben het internet, dus dat moet niet al te lastig zijn.

Schapenfeest

Het schijnt dat komend weekeinde het islamitisch schapenfeest is. Daarvoor worden waarschijnlijk miljoenen Charlies en Felixen gekeeld. En waarempel daar dient zich een business opportunity aan.
De tegelaar zag onze schapen in de wei lopen. En je raad het al, of ze te koop waren. En of ze staarten hadden. Want het schijnt belangrijk te zijn dat de beestjes helemaal intakt zijn. En wat ze moesten kosten. Ik noem dus een bedrag dat me redelijk lijkt. De tegelaar vindt dat ook, maar toch zag ik een trekje op zijn gezicht dat me argwanend maakte. En net zoekend op het internet merk ik dat ik erg laag zit. Moet ik gaan profiteren van de situatie en de prijs opdrijven of gewoon normale handel voeren. Het besluit valt op het laatste. Dus als een dezer dagen de oom van hem komt dealen dan weet ik dat het voor de man een zeer goede prijs is. Geen handjeklap dus. Dan bedenk ik me dat als de prijs zo laag ligt, er misschien weer een soort handeltje ontstaat waar ikke dan weer niet van profiteer. Ach wat zal het ook.

Moet je dan een band hebben met een lam dat je voor dood uit de wei plukte en met de fles in leven hebt gehouden totdat ie de speen van zijn moeder kom vinden? Ook dat weer niet vind ik. Hoewel om alles maar gewoon als handelswaar te zien gaat ook wel weer ver. De schapen hebben hun funktie binnen dit bedrijf: maaien. En of ik ze nu zelf aan het spit rijg of een gelovige gaat er mee aan de haal dat maakt denk ik geen verschil. Binnenkort vinden Felix en Charlie een warm plekje in de schapenhemel, linksom of rechtsom.

Maar dat schapenfeest is wel iets dat in de bedrijfs agenda gezet moet worden. Kunnen we dan gewoon voluit gaan fokken? Nee denk 't niet want meer dan 12 schapen lijkt me niet zo handig op dit schrale weiland. OK het overschot aan schapen krijg je dan wel weg in november, maar pleeg je dan geen roofbouw op je land vraag ik me af. Want als ik het zo bedenk, het zijn wel biologische schapen, alleen in de winter krijgen ze een paar handjes krachtvoeder de kop. Hun voornaamste voedselbron is het weiland zelf, ook in de winter.

We zien wel hoe 't vaart. Maar het lijkt me een goede stabiele business, godsdienst is immers niet onderhevig aan recessies en zo. Jazeker is dit opportunisme pur sang. So what! We gaan de schapenbusiness dus in.

Vloer

De tegelaar gaat langzaam maar zeker. Na 4 dagen is ie op een derde van de kamer gekomen. In dit tempo zal na 12 werkdagen de zaak gepiept zijn. Ach je moet maar denken het tempo in la douce france ligt wat lager. Ook al maakt ie dagen van 9 uur. Wat op zich al heel erg ongebruikelijk is. Maar op verzoek even de fotootjes van de tegelkunsten.

Dat onder sommige tegels bijna een centimeter dikke laag lijm zit mag de pret niet drukken. En vooral in het begin zit een dal, gaat weer vervelend worden met de meubels. De rest blijft redelijk binnen de toleranties. En als ik de regel er op leg zie ik maar een paar millimeter vrije ruimte hier en daar. Dat is al behoorlijk goed met zo'n ondervloer. Maar goed het moeilijkste deel is achter de rug en komt het wat vlakkere deel eraan. Dus misschien gaat het nu wat sneller.
Hij heeft, als klap op de vuurpijl, ook nog niet alle tegels kunnen scoren, daar moet ie dan morgen of zo weer achteraan. En gezien de franse toestanden met voorraad en zo, houd ik mijn hart vast. Maar ik ga me niet opwinden, het is zijn probleem.
Overigens is zijn slaafje niet meer komen opdraven, ik vraag me niet eens meer af waarom. Verwonder me ook niet eens meer. Eigenlijk wordt dit als vanzelfsprekend ervaren. Oeps! Wat gebeurt hier...
Of moet ik zeggen: het zal me worst zijn als het maar voor de de 8e erin ligt, en de tegelaar ziet maar hoe ie dat voor elkaar krijgt. Want ik moet ook nog met mijn pneumatisch beiteltje aan de gang om het leem van de muren af te bikken. Daarna 2 weken voegen en dan kan de keuken en de kachel erin.

Kamer3

Fannie heeft haar beste kunnen weer getoond. Kijk maar eens naar het resultaat. En voor de gijn ook nog een fotootje van hoe het ervoor uitzag. Dit is dus slaapkamer drie geheel ingericht nu. Fannie heeft deze kamer omgedoopt naar Bangladesh, omdat de meeste spullen uit Bangladesh komen. Toch wel knap om strak modern met zoiets traditoneels als maskers en zo te kombineren. Minimalistische trekjes heeft deze kamer ook nog. Dat straalt rust uit hadden we zo bedacht, maar oordeel zelf.


En als zugabe
En vooruit nog maar eentje
En dan de situatie voor en na, zo'n beetje vanuit de zelfde hoek genomen.



Links is dan de nieuwe douche en WC, en natuurlijk is dat bidet gesloopt. Staat nu te wachten op een nieuwe bestemming. Wellicht als een kunstwerk in de nieuwe tuin. Hebben we ook grote plannen mee, maar dat is nog in de prille ontwerp fase.
In iedergeval komt er een zwembad, japans badhuisje, een water partij en een kruidentuin. Alles zodanig in elkaar te passen dat het ook nog een zekere balans vindt met elkaar zal wel weer een heksentoer worden. En dan krijg je nog te maken met de wettelijke voorschriften, vergunningen etc etc. Dat laatste zal wel weer een martelgang worden.