Oeps!

Gisteren is Damien op zijn gezicht gegaan. Die maakte een smak toen ie uit kamer 1 stapte en vergeten was dat we het tijdelijke trappetje daar hadden weggehaald. Dus de vloer lag 20 cm lager dan verwacht, en daar zijn ons soort benen nog steeds niet op gemaakt, dus lag ie languit op de vloer. Hij keek een beetje beteutert, maar was niet gewond of zo.
Vanochtend bleek er iets meer aan de hand te zijn volgens zijn zus die hem kwam afmelden, en is ie naar de eerste hulp van het ziekenhuis gegaan om foto's van zijn voet te laten maken. Verzwikt of zo denk ik. Hopelijk is het inderdaad alleen maar verzwikt.

Dus die traptredes vandaag maar terug gemetseld dan kunnen er geen ongelukjes meer gebeuren. Is alleen jammer dat dat meer dan 40 cm diep is, is die tegel net een paar cm te klein en moeten we weer snijden. Ook ff rekening gehouden met een doorvoer kanaaltje onder de trede zodat ook in de toekomst er nog kabels in weggewerkt kunnen worden. Denk ik alleen maar aan de netkabels voor de werkplekken aan het einde van de corridoor.

Keuken
De Neff kookplaat is naar zijn grootje, kortsluiting of zo, en die zou vandaag gerepareerd worden, maar niemand komen he. Gebeld met Schmidt en die gaan proberen het service centre proberen te activeren. De lamp van de oven heeft het ook begeven dus dat meteen ook maar doorgegeven. Nou ja after sales service is toch een zooitje hier dus ik verwacht er niets van. Volgende week zou er weer iemand langskomen om de laatste dingen te monteren, maar ook dat zal wel weer niet helemaal kloppen. Die keukenboer heeft geen benul wat dat allemaal kost als een monteur voor een 5e keer moet langskomen. Maar goed Vincent probeert het tenminste voor elkaar te krijgen.

Vandaag verder gegaan met de lambrizering in kamer 1 om het abomidabele stucwerk weg te moffelen. Staat zeer strak, waar constructielijm al niet goed voor is, de andere slecht afgewerkte vlakken ook maar op die manier verbeteren.

Net belde Ina Bosselaar op of zij haar gasten naar ons open atelier kon sturen voor een dagdeel als ze dat eens wilden doen op een regenachtige dag. Haar groepsaccomodatie Freland ligt hier een paar honderd meter verderop aan de rand van het bos. Dat was natuurlijk een ja. Prijs afgesproken en weer een business kans.

Wie schets mijn verbazing, Neff komt volgendeweek dinsdagmiddag de zaak repareren, hoppa!

Brrrr

Het pakken van de auto was een beetje problematisch, na drie keer overladen paste het maximum aan bagage erin. Het gewicht van die tegels zo gelijkmatig mogelijk tussen de assen verdeeld. Toch weer een pak steen van 50 cm hoog! Het karretje ging bijna door zijn hoeven. Dus er is nogal wat blijven staan in Maurik. De papagaai Floppy en Bios de kat vonden toch nog een plekkie dus de kermis was klaar om te vertrekken. Bij de pomp meteen de banden op - hogere - spanning gebracht en toen waren die rare "glijdende" effecten weg. Het leek net alsof je over een dikke laag modder reed.

Over winterbanden
Winterbanden reageren minder nauwkeurig op het stuur. Moet je vaker op spanning brengen. Hebben dus totaal andere rij-eigenschappen. Voornamelijk de wegligging is merkwaardig, je wobbelt een beetje door de bochten heen. Minder strak rijwerk dus. Want met normale banden ga je toch met nettjes 80-90 km over de kleine bochtige landweggetjes hier, dat moet je met winterbanden dus NIET proberen. Alsof je door een zandbak rijdt, een beetje glibberig voelt de weg dan aan en je waggelt een beetje door de bochten heen...

Knarren maar
Daar gaan we dan, ons huis in Mailleroncourt-Saint-Pances ligt precies 598km vanaf ons huis in Maurik. Tot aan Epinal zit je op de snelweg en op zondag kun je dan doorknarren met een bijna constante snelheid tussen de 130-140 km. OK 1000 kilo aan bagage merk je echtwel, de heuvel op leek wel of je in een 2CV cabriolet reed. En stoppen doe je ook niet zomaar. Maar op zondag rijden is zeer prettig, praktisch geen vrachtverkeer, veel minder auto's, geen opstoppingen bij invoegstroken -wil nogal eens bij Thionville en Luxemburg gebeuren. Ik besluit er by Nomexy (afslag D6A) toch af te gaan, dan rechtsaf richting Mazely over de D6. Dit is de kortere (schilderachtige) route binnendoor. Ook al is het donker maar ja, ik wilde naar huis en had geen zin om een half uur langer te moeten rijden. Een ander gunstig effect is dat je adrenaline omhoog gaat, je kunt in het donker geen risico's nemen, overstekend wild, korte haakse bochten, of zit je plotseling midden in een dorp. Oppassen geblazen dus. En dat houdt je wakker, want na 500 km of zo verslap je een beetje en wordt je duf of slaperig. En die 10 minuten pause voor het tanken in LUX houdt ook niet over.

Al snel merk je het effect van het bos. Lichtbevroren wegdek op onbeschutte plekjes, behoorlijk link dus, maar rijden deed ik toch al niet te hard met bijna 1000kg bagage achterin. Na het passeren van Fontenoys le Chateau (waar het pittoreske Canal de l'Est doorloopt) begint het stevig te sneeuwen, bijna thuis en dat dit! Shit! Met een slakkegangetje de laatse km's gereden. Heel fijn poedersneeuw was het. Gelukkig geen tegenliggers te bekennnen want dan moet je ook nog de berm in. Wat wel eens problematisch zou kunnen worden met zo'n zware vracht.

Thuis
Zo da's kaut! Drie-en-halve-graad hier in huis. Maar de maatregelen die getroffen waren tegen bevriezing hebben perfect gewerkt. Water, alles werkte nog, geen bevroren boilers of WC's, beetje glycol in gegoten ;=)
Oppervlakkig gezien lijkt alles dan zo primitief: afsluiten, ontwateren en ga zo maar door. Je moet veel meer met de natuur rekening houden in een huis als dit met een op hout gestookte verwarming die gewoon uitgaat als er geen hout meer te verbranden is. Water dat afgesloten moet worden, verwarmingsysteem met glycol vullen, vertrekken die je goed dicht moet doen. Kortom iets als een groot huis als dit winterklaar maken moet je niet al te lichtvaardig opvatten. Je leest alleen maar enge verhalen over huizen die door de bewoners tijdens de winter verlaten zijn om teruggevonden te worden met wateroverstroomde kamers, bevroren wc's, kortsluiting... Alle getroffen maatregelen waren misschien extreem, zo van: "dat zal me niet gebeuren". Wat nu wel en niet noodzakelijk was, ik heb nog geen idee. Maar voorkomen is beter... Afijn de volgende winters zullen leren wat wel en wat niet nodig is. En uiteindelijk wordt het routine, wel echt wennen na een leven met betrekkelijke luxe als gasverwarming die nooit uitgaat. In de ochtend is het hier altijd behoorlijk koud, maar dat went ook wel.

Vandaag eerst met Damien een plan trekken hoe we de gang voor elkaar krijgen.

Nieuw begin nieuwe kansen

Zo de winterpause zit er weer op en morgen begint het betere klussen weer. Ondanks de luxe van de afgelopen paar weken om niet continu met de kachel in de weer te zijn, zomaar, om het huis bijvoorbeeld warm te houden, en eens lekker met iedereen bij te kunnen kletsen, jeuken de handen weer om aan de slag te gaan.
De komende twee weken gaan we de corridoor aanpakken. Dat zal en gedaante verwisseling zijn. Van een grauwe betonnen vloer en muren waar de sporen van uitbreken en wegslopen nog in te zien zijn tot een strak vormgegeven gang met een heuse slijtvaste tegelvloer.
Gisteren zaten Fannie en ik over het patroon van de vloer te delibereren. Ruitvormig patroon, egaal witte vlakken, gemelleerd, striping, you name it. Heerlijk zo, achter een kop sterke koffie, je blote voeten verwarmd door de vloerverwarming, muziekje op de achtergrond, de papagaai die Bios nabrauwd, en Bios zelf die natuurlijk altijd blijft mekkeren zolang hij zich niet in je of op je kan nestelen op zoek naar nestwarmte. Tsja zo kun je oud worden denk je dan, geen stress over projecten die over tijd heen lopen, geen gejacht om op tijd naar een vergadering te komen, en helemaal al geen gedoe om compromissen te smeden tussen meerdere belangengroepen. De enige stress die je kent is een rood randje om een van de ogen van je schapen, en dat dat dan geen enge ziekte blijkt te zijn. Of een beetje hinkend schaap die naar achteraf blijkt gewoon zijn hoef heeft gestoten aan het tout venant (soort grof steengruis) voor het terras.

Van de week zag ik dat de Betuwe boeren hun fruitbomen al aan het snoeien zijn. Blijkbaar is het daar dus tijd voor: snoeien. Dat wordt opnieuw een leermoment om het vroeger geleerde in praktijk te brengen. Het is ff anders je eigen bomen te snoeien, niet onder het toeziend oog van een leraar plantenveredeling. Ach als er maar een paar liter calvados vanaf komt ben ik al tevreden. En zoniet dan weten Charlie & company (de schapen) er wel weg mee. De afgelopen herfst hebben ze de magen ook al kunnen volknauwen met dat spul. Morgen maar eens grote inspectie houden op het land en de beesten.

OK moet nu echt gaan pakken en op weg gaan naar le mouton qui rit. Het is een behoorlijke vracht deze keer, een kleine achthonderd kilo aan tegels. Ben benieuwd hoe de kar zich hieronder gaat houden zo tegen de heuvels op.

Winter

De vorige post is blijkbaar niet gelukt, wat er aan de hand was weet ik niet, maar hier is een hernieuwde post. Maar eens een paar keer extra drukken op publish.

Winter
Zo'n winter is echt iets om eens na te denken over alternatieve manieren om je huis warm te houden. Zo zijn Fannie en ik vorigeweek op jacht gegaan naar een kachel voor het appartement. Wist niet dat de houtkachel in 031 zo populair was. In 033 is de keus behoorlijk beperkt, athans het aantal fabrikanten is beperkt tot een drietal spelers. Waarschijnlijk zijn de kachels daardoor iets duurder dan in 031 en 049.

Prijzen intermezzo
Het valt steeds meer op dat prijzen in 033 hoger liggen dan elders. Erg verwonderlijk is dat niet omdat er eigenlijk geen duidelijke concurrentie merkbaar is. Regios zijn lijkt het verdeeld onder de grote supermarkt ketens: hypermarche, hypercasino, geant, brico marche/depot. En op de een of andere manier behoren al dit soort ketens bij elkaar. Die indruk krijg ik omdat de verschijdenheid aan merken erg gering is en je overal de zelfde beeldmerken tegenkomt. Het assortiment laat sowieso te wensen, lijkt erg beperkt en voornamelijk in de range eerste levensbehoeften. Wat bij de ene keten/hyper niet goed loopt - merkbaar aan langzaam leegrakende schappen - is bij een andere keten ook binnen de korste keren verdwenen. Ook de prijzen liggen verdacht dicht bij elkaar, tijd dus voor een onderzoekje in de volgende winter periode.

Verwarming
Maar goed na een aantal sites en brochures doorbladeren zijn we maar eens gaan shoppen. Bij de eerste shop kregen we eigenlijk een stapel folders en prijslijsten mee zonder nu een oplossing voor ons probleem te vinden. Weer zo'n dozen schuiver: geef je potentiele klanten folders, prijzen en zoek het verder zelf maar uit. Kort en goed: bij de laatste shop zaten we eindelijk met een vakkundige op dat gebied aan tafel. En die bracht ook de wellicht beste oplosing. Een moederhaard op hout, zonder problemen op de vloerverwarming aan te sluiten. Hij liet ook een werkende opstelling zien hoe je met een pomp en een temperatuurgestuurde klep (1100 euries) perfect de overtollige hitte af kan voeren. OK voordat je twee kachels aan elkaar kunt knopen waarin twee pompen en een aantal kleppen in het circuit zitten zal wel weer het nodige ge-schrijf, -zoek, en -chat veroorzaken maar ik denk dat dit voor onze situatie wel de betere oplossing is. Zodat we in de volgende winter het apartement en het gastengedeelte onafhankelijk van elkaar kunnen regelen. Een dezer dagen een schets, klaar om op te schieten.

Corridoor
Het laatste stuk van het gasten verblijf, de centrale gang (corridoor) die toegang tot alle kamers geeft, komt de volgende twee weken aan de beurt. We gaan de wanden aansmeren, een nieuwe vloer storten en betegelen. De gang leverde erg veel stof op. En met het uitvlakken van de vloer en betegelen hopen we hier een einde aan te maken. Met het zoeken van de tegels kregen we een mazzeltje. Bij de makro vonden we een geschikte tegel voor een verantwoorde prijs van 6 euries per m2. Het gewicht van de tegels is meer dan 1000 kilo, 200k meer dan eigenlijk in het autootje mag. Het korte stukje voorzichtig rijden van Vianen naar Maurik OK maar 600 km knarren lijkt me dat iets teveel voor het machien. Dus maar in twee keer.
ER staan ook nog de laatste meubels, ophangdingen en zo klaar.
Voor het atelier heb ik een plakkenwals en en strengenpers aangeschaft, nu nog een rakuoven en klaar is ook die taak.

Inloop atelier
Deze weken van rust hebben toch nog twee leads opgeleverd. Een vanuit ons netwerk en een van een dichtbijgelegen vakantiehuis. De laatste vroeg of diens gasten ook bij ons in het atelier terecht kunnen en de eerste of er workshops van langere duur mogelijk zijn. Op beide vragen: "ja natuurlijk" Dat is immer precies waarvoor we een inloop atelier hebben opgezet.

Time out

Na de heftige week met de korst is het tijd om even een pas op de plaats te maken. Tijd om na te denken over hoe het huis bij afwezigheid tegen vorst te beschermen. Inschatten hoe koud het kan worden is dan natuurlijk natte vinger werk. Maar de metingen in verschillen binnen en buiten temperatuur bij een onverwarmde situatie geven aan dat er niet met -20 gerekend hoeft te worden. Ook al omdat de meeste vertrekken geisoleerd zijn, nou ja geisoleerd... Niet volgens de huidge normen althans.

Anti Vries spul en zo
Komt het verhaal van glycol in de CV te injecteren, tegen bevriezing van je leidingen en zo. En hoe die handel aan te sluiten, en bovenal waar dat spul gekocht kan worden.
Allerlei mogelijkheden passeren de revue, ingewikkeld tot minder ingewikkeld. Het een nog mooier dan het ander, maar geen van allen (nog) niet erg praktisch. Laat staan dat je alle onderdelen kunt vinden.
Die franse taal he, mooie poetische omschrijvingen van onderdelen maar weinig 2tp ofwel to the point. Korte terminologie in de Franse taal is ver te zoeken, een gemiddelde handleiding is op zijn minst 1/4 keer zo lang als in andere talen. Maar Dries zal samen met mij op jacht gaan, hij begrijpt Frans beter dan ik dus dat is altijd een goede ondersteuning.

Brico Marche had dan wel de meeste fittingen maar was de doorsnede van de leidingen nu 14 of 12 mm, twijfel, gezien het moeizame inruilbeleid de handel maar laten liggen tot ik precies wist om welke doorsneden het ging; 14 mm dus. Een pomp voor op de boormachine hadden ze overigens wel in plastic uitvoering maar niet een die boven de 1 bar uit kon komen. En de aansluitingen weken weer af van wat we nodig hadden(snelkoppelingen), dat zou dan weer extra fittingen betekenen, als die er al waren. Ook zo'n sterk staaltje van assortimentsbeperking in die winkels: delen van een constructie hebben ze wel, maar niet echt alles om op elkaar aan te kunnen sluiten, niet echt nee. Hiervoor moet je toch minstens 2 andere zaken afkleppen. Helemaal een toestand als je zaken van verschillende merken aan elkaar wilt koppelen. OK na ervaring en opgedane kennis wat ze waar hebben kom je er natuurlijk wel uit. En de mensen in Brico Marche doen echt hun best om je van dienst te kunnen zijn, die knurften van Brico Depot zijn echter een verhaal apart waard ;=)
Dan kom je in diverse supermarkten wel anti vries tegen = verdunde glycol. Maar daar zou ik meer dan 400 liter van nodig hebben! Die paar tankjes die er stonden waren dus absoluut niet voldoende. En 80 van die canisters a 5 euries werd ook iets te veel van het goede. Een alternatief was redelijk snel gevonden bij Franco Aubade (grote professionele bouwmarkt keten), onverdunde glycol voor 120 euries per 20 liter, 6/liter onverdund, is dus heel erg veel goedkoper.
Daarmee gescoord hebbende op zoek naar een pomp om het erin te krijgen.
Bij een auto-onderdelenhandel kwamen ze met een brandstofpompje a 150 euries aanzetten, maar dan moest je wel weer of een accu of een 12 volts voorzieing hebben. Cretief denken dat wel! Maar maakt alles net weer iets gecompliceerder en voornamelijk duurder dan nodig, EXIT.
En daarmee was de ochtend alweer voorbij, tussen 12 en 2 zijn de meeste winkels gesloten dus wij ook maar aan de lunch.

We besloten daarna het maar voor gezien te houden deze dag.

Eureka!

• De leiding waar het om gaat is 14mm, check!
• En er zit een aftapkraan bij de ketel waarvan de leiding uitkomt op de pijp voorbij die van het overloop ventiel, check!
• Tsja en waar iets uit kan, kan er ook wel weer iets in, dacht ik zo, via dezelfde weg toch, check!

Deze grote vereenvoudiging van het ontwerp is een meevaller, want nu is het een kwestie van een nippel aan te brengen op die uitstroomleiding waarop weer een pomp aangesloten kan worden. Diezelfde nippel kan dan weer dienen om te koppelen aan een slang / leiding met snelkoppeling en die naar het riool te leiden. Ach als het leven nu altijd zo simpel was.
Vol goede moed rijd ik naar Epinal, jawel via de schilderijen route.

Na een uurtje rommelen door de verzameling van door elkaar heen liggende fittingen, is alles wel gevonden, een paar extra fittingen om eventueel verpielen te kunnen verhelpen erbij en dat was dit deel. Meteen ook even spullen gekocht voor de overkookbeveiliging, als je dan toch bezig gaat...
Op naar de pompen afdeling. Die mooie RVS dompelpomp die ik op het oog had kostte echter geen 85 maar 185 euries, hing een ander prijskaartje er overheen en die schermde de 1 af. Shit, als het te mooi is om waar te zijn, nou ja dan. En verrek daar lagen die snelkoppelingen die ik zocht, met bijbehorende slangnippels en aansluitnippels voor op de kraan. Bofkont. Even nadenken. Welke pompen passen hierbij. Ah een oppervlakte pomp met 1 1/4" aansluiting, precies goed voor die mippels, nog een slang erbij? Of maar gokken? Gokken dus dat de huidige gewapende tuinslang passen zou. Dan nog even op de terugweg de vergeten koperen leiding ingeslagen en alles ligt klaar om de volgende ochtend in elkaar te schroeven.

Pompen maar!
Dat aansluiten was eigenlijk een anticlimax, gezien al die mail en hoeveelheid hints en tips van iedereen. Na eerst de kachel leeggehaald te hebben, ik had geen zin in hete brei over mijn handen, was het monteren van de fittingen en pomp in 30 minuten gebeurd. De glycol kon gewoon in het vat blijven zitten. Eerst maar eens flink wat water uit de CV laten lopen, ging ook van een leien dakkie. Daarna de slangen aan de pomp gekoppelt, de zuigslurf in het vat gehangen en de pomp aangezet. Binnen 10 seconden was 20 liter onverdunde glycol in het systeem gepompt! Hoppa, een beetje water navullen in het vat om de resterende glycol en uit de slang en uit de pomp te laten pompen en dat was het, kraantjes dicht. Kraantje voor het op druk brengen van het systeem weer open, de pomp van het systeem weer aan en blazen maar. Na een paar minuten begon de ontluchtingsautomaat te sputteren, ok dan. Ik voelde me net een soort machinist zo met: circulatiepomp uit, kranen dicht, slang aan, kraan afvoer open....

Al met al weer eens bewezen dat hoe symplistischer een ontwerp des te beter.

Autonome Maaimachines: schapen
Schapen zijn net kinderen, je moet ze goed in de gaten houden. Ze kruipen in alle gaatjes die ze maar kunnen vinden. Charlie, vernoemd naar een van de lease kids van Fannie, had zich vorige week klem gelopen tussen de houtwal en het gaas. Dan gaat ie mekkeren, of is het nu blaten. Want als je klem zit kun je niet maaien toch? Optillen was geen optie, ook al weegt zoiets niet al te zwaar, de positie was niet goed. Terugduwen? Als je duwt tegen zijn kop, ontdekte ik, dan geeft dat een averechtse reaktie en gaat ie bokken. Duwen tegen zijn borstkas hielp beter, geen bok reactie in ieder geval. Een beetje bix in een emmertje doet ook wonderen, maar als je geen kant op kunt dan helpt dat ook niet. Fannie werd zowaar bijna op de hoorns genomen, en roepen naar zo'n beest heeft niet zoveel zin dacht ik, maar goed. Charlie er weer uitgelaveerd en hij ging weer happy aan het maaien. De week daarvoor had Lotte, ja ook weer een van de leasekids, zich op zijn rug gelegd, en dat is dodelijk voor een schaap. Want die kunnen nu eenmaal niet uit zichzelf opstaan. Lotte was blijkbaar over een steen uitgegleden en kon niet meer opstaan. Damien in paniek wan: ik krijg hem niet meer overeind etc. Afijn het beest letterlijk aan zijn haren omhoog getrokken, ff stevig op zijn poten gezet en weg spurtte ie. Stond er zelf verbaasd over. En zo leer je met dat soort dingen om te gaan, huh, boer Cornelis ;=)

De dagelijkse inspectie van de AM's gaf de indruk dat er twee drachtig zijn. Kijk dat is pure winst. Nog even afwachten wat Charlie bij de twee anderen gedaan heeft. Ook de schuwheid van de drie laatst aangekochte AM's lijkt nu toch wel wat af te nemen, op een uitzondering na. Het blijven staan kijken als ze de bix brokkies aan het knabbelen zijn schijnt toch te helpen. Nog steeds is er eentje van die drie toch nog te schuw en rent keihard het gaas in als ik nader met een bakje bix. Nou ja als daar geen lam uitkomt dan moet ie maar uit de kudde gehaald worden en dan in de vriezer met die handel. Want er moet natuurlijk wel een aaibaar verhaal overblijven voor als er gasten zijn die het leuk vinden om die voddenbalen te aaien. Weet niet wat dat is, iedereen wil die AM's maar aanhalen. Dan maar selecteren op aaibaarheid, en zolang ze maar blijven maaien vind ik alles goed.

De Korst

Voor wie niet weet wat dat is "de Korst" ff een korte uitleg.
"De Korst" is ontstaan uit de overblijfselen van twee komputerklubjes uit de jaren 80 toen dit verschijnsel in de hele wereld als paddenstoelen uit de grond schoot. Er zijn nog maar heel enkele van dit soort clubs over in de wereld. De jaren 80 kenmerkte zich door een hoog pioniers en nerd gehalte. Rond de 90-er jaren stierven de meeste clubs uit mede als gevolg van de opkomst van het internet. Een aantal van die nerds bleven aan/bij elkaar kleven en vormden de kern van een vriendengroep met als gemeenschappelijke factor computers. in de meest brede zin van het woord. Een gegeven moment begon het restant aan nerds, pardon computer hobbyisten, zich zoals gezegd ook "de kern" te noemen. En later verbasterde het in "de harde kern" in "de harde Korst" in "De Korst" en die bestond op 31 dec 2008 ongeveer 17.9 jaar. De Korst komt onregelmatig bij elkaar - zoals alles onregelmatig bij de korst gebeurd - op zogenaamde Korst-avonden. Daar wordt uiteraard oeverloos over computers ge-ouwehoerd en heel veel spelletjes gespeeld, bizarre films gekeken etc etc. Verder komt alles ter tafel in het totaal spectrum van wat mogelijk en menselijk gezien aan onderwerpen ter sprake kan komen, want niets is ons vreemd. Uitvindingen als breinklutsers, ideeen over tijdreizen, mogelijkheden met kwantumcomputers (speelt 't ook spaceinv?), afsteken van zelfgemaakt vuurwerk, aktiviteiten als bebruinen en beblauwen, verstouwen van schier onmogelijke hoeveelheden cola, thee, chips, patat en vette happen. Tochtjes naar Parijs, Londen, Kopenhafen, vliegshows, films etc worden, uiteraard onregelmatig, geplanned. Er bestaat zelfs een halfafgemaakte documentaire van de Korst, geloof het of niet!

Afijn er ontstond bij mij het plan "de Korst" maar eens uit te nodigen op onze stadsboerderij "Le Mouton Qui Rit". Daar moet je uiteraard vroeg mee beginnen bij de Korst dus in september ging de uitnodiging de deur uit, een paar keer herhalen en wat suggesties voor warme kleding etc als sluitstuk deed uiteindelijk de Korst arriveren. De bedden in elkaar schroeven en opmaken, de kamers even de laatste veeg en dweilbeurt geven, door iedereen gedaan, was in een mum van een tijd gebeurd. Dan aan tafel! Wat een gezicht de Korst met de vrouwen zo aan die lange tafel te hebben zitten.
Smikkelend, en nippend aan de wijn, thee, sapjes en water. Ruikend en proevend aan de lokale kaasjes en luisterend naar de sissende en stomende kachel maakte de avonden weer ouderwets gezellig.
De beleving was compleet: wandelen in de directe omgeving onder leiding van Wim, de hele bubs naar `la Bresse' het ski gebied op 75 km afstand, Geert die bij een val zijn ski's niet kon kwijt raken en een knie kneusde, en natuurlijk elke avond spelletjes, eten, snoepen... Uiteraard kwamen de chocoholics onder ons volledig aan hun trekken in een door chocolade vergeven land als Frankrijk. Overigens ik verbaas me hoe chocolade gepushed wordt hier, zelfs de croissants zijn er mee vergeven.
Het beloofde houthakken en vuur maken ontbrak natuurlijk niet. De schapen voederen voor wie dat leuk vond en verder genieten van elkaars gezelschap en het oeverloos geouwehoer waar de dames af en toe vol onbegrip noodgedwongen naar moesten luisteren. Van het naar toerbeurt koken kwam niet veel terecht en een handje uitsteken idem, dus Fannie voelde zich net een dienstmeisje zei ze achteraf. Puntje van aandacht voor volgend jaar dus.

De afwerking van de vier kamers ging gewoon door, terwijl de korst op pad was, werden er nog allerlei kleine zaken gedaan, ophangen en afmonteren van dingen, reparaties etc etc. Een never ending story.

Tot slot plantten we de traditionele korstboom, in dit geval een drietal fruitbomen met gedenkpaal uiteraard, van het officieel 17.9 jarig bestaan van de korst. Zo'n symbolische 'korstboom' staat ook in Maurik die het 12.5 jarig bestaan van de korst aanduidt. Misschien is die roos nog te transplanteren, ik weet het niet.
Wellicht komt er ooit nog een beplanting in Dubai en wie weet waar de korst nog meer naar uitvliegt. Een mooie traditie zoiets te planten.

Het waren gedenkwaardige dagen en misschien iets voor herhaling vatbaar. Alle korstleden hebben hier prettige herinneringen aan dus wellicht tot volgend jaar!

En uiteraard probeerde ik de mensen te verleiden tot het nemen van de binnendoor route richting Epinal, dat lukte niet erg. OK de route is niet zo iets van rechttoe rechtaan, maar dan had je dit kunnen zien:

click on image to see larger pic

Het is een stukje van iets meer dan 60 km, maar de beleving is alsof je door een aantal in serie geschakelde schilderijen heen rijdt. Je komt onderweg door een tiental kleine dorpjes waar het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan. Je rijdt over kronkelende weggetjes, door bospartijen. En langs vergezichten die je kilometers ver de valleien in laten bekijken. Ieder jaargetijde geeft weer een ander verhaal, een genot om door te rijden. Maar goed om iedereen die beleving te laten krijgen is het plan voor dit jaar: een goede route beschrijving van dit stuk met foto's; voor de twijfelaars.

Back on line, desondanks Neuf/SFR

Sind 21 dec lag mijn internet eruit. Wat je hier moet uithalen om dat weer voor elkaar te krijgen wil je niet weten. Maar hulp van Dries met een vervangend ADSL filtertje bracht uiteindelijk uitkomst.
Daarvoor hadden we (Dries, Cornelis, Damien) eindeloos geprobeerd Neuf te overtuigen dat er echt iets mis was. Maar men pingpongde de client natuurlijk zoals te doen gebruikelijk in la douce france heen en weer naar de 'andere' firma die het allemaal zou moeten oplossen. Beloftes van dan en dan wordt u gebeld, komt er een technicus langs, komt er iemand om buiten de lijn te controleren, werden natuurlijk niet ingelost. Uiteindelijk belde er iemand twee dagen later dan afgesproken, die allerlei vragen stelde over zaken die ik allang geprobeerd had. En tsja als je geen internet hebt kun je pingen tot je er groen van ziet maar dat gaat never nooit lukken. En maar doordrammen. Begon ie over het aantal telefoons, oh ja je moest de telefoon rechtstreeks in de telefoondoos stoppen, iedereen weet dat dat niet werkt als je er geen filter tussen stopt. Maar ook als je niet de juiste pluggen hebt.
De volgende dag een andere plug gekocht en de kiestoon was natuurlijk afwezig.
Afgelopen vrijdag deed het internet het weer dus en prompt belt er een piepeltje van Telecom. Of de lijn OK was? JA NATUURIJK anders had hij mij niet kunnen bellen. Sommigen zijn toch wel erg DOM. Verder kon hij mij niet helpen omdat hij niets kom meten omdat het niet meer kapot was en of weer functioneerde. Kijk zo hoef ik ook geen deskundge helpdesk op te leiden. Gewoon wachten, andere firma's de schuld geven en zeggen dat er pas iets gedaan kan worden als de handel net niet meer doet. En dan gewoon weer je mantra af lispelen dat het toch echt aan een ander ligt! Zonder er overigens, opnieuw niet, bij te vertellen waar je dan je storing moet melden. Want een internet adres hebben ze niet waar je je storing kan melden, telefoon nemen ze alleen maar op als je via een lokaal nummer (dus frans) belt, en ze bellen alleen maar terug als dat ook een lokaal nummer is! Je telefoon doet het niet als er geen internet is zeg je dan maar, als je tenslotte van Damien even zijn mobieltje leent. Ja maar we kunnen u alleen helpen als het een frans nummer is. Ongeduldig geworden zeg ik dat ik geen mobiel heb en nu met een geleend toestel bel... Je praat gewoon tegen een muur aan. Geen enkel begrip voor iemand die geen technische mogelijkheden heeft om met de provider buiten zijn internet aansluiting om te communiceren.
Ze laten de storing dan ook maar op zijn beloop en doen uit eigen beweging niets maar dan ook helemaal niets.
Oh ja over 5 of 6 dagen wordt u gebeld door een technicus van telecom, en als je zegt dat dat totaal geen zin heeft omdat mijn telefoon het niet doet en mijn mobiel een buitenlands is vragen ze alsnog doodleuk naar het mobiel van mijn ouvrier, we bellen u terug op het nummer waarmee u nu belt. JA die zit dan in de disco, is dat een probleem? Hij moet wel bij de computer zitten anders kunnen we niets doen. Tegen een dergelijke debiliteit kan een weldenkend mens uiteindelijk niet op. Ik dus vragen naar een agentschap van Neuf. Mailleroncourt kan ze niet vinden, St. Loup toch een dorp van 20 duizend man ook niet, Luxeuil nog groter ook niet. Haute Saone? Oh ja dat wel. Vesoul? Waar ligt dat? Klonk het. Dat is de hoofdstad van dit departement zei ik, daarop bleef het even stil...
Ja er is een Neuf winkel in Vesoul, gaat u daar maar heen daar kunnen ze u helpen. Fannie en ik erheen. Dus NIET, wel heel vriendelijk en mijn probleem aan de helpdesk uitgelegd voor me. Maar ik zou en moest een FR nummer hebben anders konden ze geen kontakt met mij opnemen. Tsja ik stond in een telefoonwinkel en de associatie was snel gemaakt, dus ikke koop een mobieltje voor 29 euries om dan toch maar bereikbaar te zijn. Dat gedaan hebbende togen we balend naar huis. Toch opmerkelijk hoe afhankelijk je bent geworden van internet.
Maar natuurlijk kon ik niet gebeld worden. Waarom? Omdat SFR geen dekking heeft in het gebied waar ik woon, daarom dus. Dat hebben ze moeten weten in die winkel. Maar gewoon een telefoon pushen! Een paar dagen later weer naar Vesoul, oh maar dan kunnen we even de parameters anders instellen. Is er dan wel dekking, vroeg ik? Met deze nieuwe parameters moet het lukken. NOT! Die foon wordt dus weer ingeleverd!
En toen kwam Dries met zijn lumineuze oplossing, en dan kan ineens weer alles, telecom belt, een enquete kan dan ingevuld worden hoe TEVREDEN je bent over de service van Neuf/SFR, NIET dus. En men is er weer van af. Denkt men!

Campagne!

Niet dus, want ik ben nu vastbesloten neuf net zolang te "stimuleren" totdat ze er iets aan gaan doen. Al moet het tot de hoge raad! Beginnend met iedereen te vertellen dat Neuf een zeer slechte keus is als provider, en dat Orange en de technicus die me belde zei Wannadoo, een betere keuze is. Uit metingen blijkt dat deze blog door ongeveer 50 mensen regelmatig gelezen wordt, een aantal leven in la douce france. Heren en dames hoort zegt het voort: Neuf/SFR is een van de slechtste providers ooit! Dekking van telefoon is verschrikkelijk, internet is onregelmatig en de helpdesk kan ABSOLUUT niets maar dan ook niets voor u doen.

Goedendag Neuf! En welkom in de wereld van antireclame.