Kunstmarkt Luxeuil

Die kunstmarkt viel op zich niet echt tegen maar erg groots was ie nu ook weer niet. Van alles zat er tussen in uiteenlopende scala van kwaliteit. Hele mooie stukken en iets wat meer leek op de eerste de beste zondagsschilder die een schriftelijke cursus had gevolgd. Te veel om op te noemen, en eigenwijs als we waren hadden we natuurlijk ons fotoapparaatje niet meegenomen.
Maar we hebben een boel kaartjes verzameld van dat werk wat wel iets leek, zodat we op ons gemak nog op het web alles over kunnen doen. Als Neuf tenminste een behoorlijke verbinding geeft. Want dat is echt knudde de laatste tijd.

En als je dan toch naar Epinal moet dan neem je natuurlijk de toeristische route. In rijtijd is het zelfs nog korter ook. Tegen het ondergaan van de zon zie je dan dit.
Dan sta je wel ff stil bij de natuur en krijg je de neiging langzaam verder te rijden. Maar ja dan schichten de ongeduldige fransen je voorbij en da's weer iets linker dan gewenst. Als je al niet verwenst wordt door hen die je vol ergernis voorbijscheuren.

Doe je de volgende ochtend het raam open en je buren vragen of Fannie er al is. Tsja dan kun je moeilijk net doen alsof we nog allemaal slapen. Dus naar buiten, kusje kusje, handjes schudden. En jawel hoor: "Cafe?" Hadden we toch al een sloot onvervalste nederlandse DE naar binnen gewerkt, maar toch gewoon doen. Heel aardige mensen en altijd leuk een babbel op te zetten met ze. Na de koffie kwam een beetje een verrassing, een fles Perlier water verscheen op tafel. Nog niets vermoedend keken Fannie en ik elkaar aan zo van: water na de koffie, shjiek hoor. Maar dat was dan wel VUURwater. Dames kunnen makkelijker afslaan dan mannen blijkbaar. Waar heb ik dat toch eerder mee gemaakt, maar de mannetjes moeten er natuurlijk aan. Vuurwater van Mirabelles, zelfgebrouwen natuurlijk! Nou de rest van de ochtend was ik volkomen tipsy, op je bijna nuchtere maag een eau de vie van Mirabelles (een soort kruising tussen een kruisbes en een pruim) door je keel gieten MOET JE NIET DOEN. Een productieloze dag dus. Dan maar een toertje in de omgeving om ff af te koelen.
Eerst naar de handelaar om een kettingzaag, maar die waren nog niet in de aanbieding, kon elk moment gebeuren, ergens halverwege in de maand, echt waar! Daarmee gaat weer 700 down de drain, maar je moet met die STIHL MS290 toch zeker 50 kuub hout kunnen verzagen, en liever nu dan over een maand als de handel zijknat is geregend. Nahja, morgen maar een zijltje erover om de ergste regen weg te houden. Want het kan hier heftig regenen rondom deze tijd hebben we ons laten vertellen.
Hierboven ook een dorpsgezicht in Vauvillers, net alsof je nog in het begin van de 19e eeuw bent, de tijd heeft bijkans stilgestaan hier! Overal zijn van die fontijnen in deze streek, lekker verkoelend in de zomer, en leuk om te zien met al die bloemen. Rijdt je een beetje verder naar Montdore de heuvel op, lekker een stukkie om en binnendoor dan krijg je ineens een kadootje.
Wie verzint dit nu. Thuis gekomen begint het geneuzel met de leveranciers weer. De ene beweerd dat de plaatsing van de keuken vertraagd zou worden, terwijl eerder was gebeld om de plaatsing te vervroegen. Nou ja wij staan er klaar voor. Dan worden tegen vijven in de middag toch de spullen in de keuken neergezet. Weer rollen duizenden de verkeerde kant op... Ook hier wordt je teruggeworpen in de tijd, dat ik nog heuse cheques mag schrijven, dat zijn we niet meer gewend na 1988! Zie me lachen? Maar alleen omdat mijn liefje achter de camera staat...


Nou en daar staat ie dan, nu nog in elkaar schroeven, maar gelukkig wordt dat gedaan.

Keuken gesloopt

We hebben nu de keuken gesloopt, was ook niet zoveel werk, maar het moest wel grondig gebeuren zodat de nieuwe spullen er volgende week zo ingezet kunnen worden. En kijk eens wat er achter die jaren 60 steenstrips vandaan kwam:
Jawel een heuze schouw met alles erop en eraan. De idee is om dit achter een plaat draadglas met indirecte verlichting de plaatsen, dan blijft dit originele detail te bekijken.
En natuurlijk moet je wel je potje bereiden dus een noodkeukentje ingericht in wat we de korridoor noemen een 4 meter brede gang die onder het hele huis doorloopt. Via de corridoor heb je toegang tot de gastenkamers en de rest van het huis. Die all in one microoven is werkelijk een uitkomst. Maar gaat netjes weer in de doos voor in het apartement zodra de keuken is geinstalleerd.

Vide Grenier Vauvillers

glazen, servies, bestek....

Nou dit was een van de grootste rommelmarkten die ik tot nu toe, tijdens de voorbije paar maanden, in la Doulce France heb gezien. Natuurlijk is de 30 april de rommelmarkt in NL veel groter. Maar toch, als je weet dat er bijne iedere week in de zomer een VG is, en in NL maar een keer in het jaar zoiets wordt toegestaan... En dus in deze omgeving best wel veel van dit soort dingen te beleven zijn, was die in Vauvillers groot te noemen.
Stralend weer en een blakende zon op mijn kale knar. Het foto-kanon voortdurend in de aanslag, standaard op F16 voor lekker veel scherptediepte, heb ik me helemaal uitgeleefd met +14o fotootjes dus. Een paar onbewerkte plaatjes post ik hier en een selectie uit de rest staat op photobucket.

een beetje veel van alles...

De gemiddelde kwaliteit op deze brocanterie was beter dan we tot nu toe gezien hebben, veel leuke dingen, zelfs een oude destillatie kolom van mooi koper. Met hier en daar een gaatje, maar dan toch, zoiets zie je niet gauw op een rommelmarkt.

Verder, veel van het zelfde, onmetelijke hoeveelheden servies, bestek, glazen en wat dies meer zij... Veel kleding, bakken vol met het leken wel inventarissen. En een heuse Vide Grenier bij een half vervallen huis [zie hieronder op nr 2], was duidelijk dat dit ter plekke was leeggehaald en de zooi te koop werd geboden. Wat een puinzooi, zelfs de horren lagen nog te koop en halfverroeste blikjes met onduidelijke inhoud. Schitterend eigenlijk dat een vide grenier zo letterlijk werd opgevat.

En natuurlijk afschuwelijk en soms ook leuk keramiek...

Liep er ook nog een beetje maf figuur rond die alles te duur vond en voortdurend riep maar dit is toch een brocanterie, hoort toch niets te kosten?! Gaat er ook nog een verkoper tegen hem aan staan te lullen dat die werkhandschoenen, waarvan hij er 3 paar voor de prijs van 2 wilde hebben, toch wel helemaal nieuw waren hoor! Ja ja, tuurlijk. Maar ik scoorde voor 1 euro wel leren vuurvaste handschoenen met binnenvoering voor het kuilvuur in november/december. En die zagen er toch wel heel erg nieuw uit. Je vind nog eens wat.

Niet verbazend ook de eerste generatie XBox was al in de aanbieding. Een paar friekjes die uitstraalden duidelijk teleurgesteld over dit wonder der techniek te zijn, zaten onder een parasol weg te smelten.

Ach en hoe trots zijn sommigen op hun aanwinst...







Enne wie weet wat dit is mag het zeggen, Dries, Els en ik staan voor een raadsel:

Maar hiervan weet ik wel wat het is, een franse variant van een Odhner rekenmachientje, alleen veeel te duur: 150 euries.

Tsja na een paar uur strompelen over de Vide Grenier ... naar huis en ff lekker uitwaaien op het balkonnetje. Pateetjes, beetje wijn, cola en water en het leven is zo slecht niet meer bij 28 graden.

Hier moet je eens naar uitkijken in een speciaal zaak of bij een traiteur: Rillette (spreekuit: riejette) de Porc of Rillette de Lapin. Het is moddervet maar OZO lekker. Vooral met een vers stokbroodje en een slokje van de Cabernet Sauvignon () uit de Pays d'Oc streek, hapte dat soepel weg. Maar Rillette zal wel weer niet ingevoerd mogen worden in ons steriel landje. Ik neem wel wat mee naar de BBQ op 27 september.

Wat is er nog meer te zeggen van zo'n zondag dan: hhhhheerrlijk...

Kamer 4

Effe de schapen checken... en die maaien rustig voort. Helemaal achterin op het weiland.

Van de week leek het erop dat een ervan iets als schurft aan zijn oren had, maar volgens plaatjes op het web is het iets als verbranding in de zon of zo, nou ja gewoon in de gaten houden.


Zo het is weeekeinde, en natuurlijk zijn we niet zover gekomen als ik gehoopt had, maar er zit nu wel iets meer schot in.. Dan effe nagenietend op het balkonnetje van de zonsondergang.

Voortgang:
Even het verschil van de doorgang naar de kamers vanuit het appartement (2B), voor en na. De deur is er helemaal uitgehaald en het trappetje ervoor verdwenen, dat zat in de weg en je brak er bijna je nek over als je de deur doorkwam. In de plaats daarvan hebben we de muur naar beneden toe iets uitgediept, is toch ruim 70 cm. zodat de traptreden als het ware in de muur zelf vallen. De staphoogte is laag gehouden zodat je vanuit alle kamers dezelfde hoogte houdt (de kamers liggen geen van allen op gelijke hoogte in dit huis). Wel ff rekening gehouden met het 5 cm hoger komen van de vloer van het appartement ivm vloerverwarming en isolatie.

Het halletje wat nu is onstaan in kamer 4 hoeft nog alleen geplamuurd en geverfd te worden... Nu maar hopen dat het kozijn van de deur in een keer past ;=(

Verder:
De tegels van de douches zitten erin, de plafonnetjes en de (hygrostatisch gestuurde) ventilatie. Rest nog schilderen, plinten en de vloer leggen. Dat is dan maar voor volgende week.

Oef dat was een weekje hard doortrekken.

Volgende week slopen we ook de keuken omdat de week daarop de keuken geplaatst gaat worden. Erg veel werk is het niet dat slopen, een klein keukenblokje en de achterwand van de shoorsteen, een soort steenstrippen plaat of zo. De hoeken van de muren schijnen nergens 90 graden te zijn, dus dat wordt een puzzel. Dan moet ik die twee duimen van me aanspreken.

Het electro wordt door een gediplomeerde vonkentrekker gedaan ivm verzekering en garantie van de keukenboer, nou ja hoe zuig je geld uit een klant.

Luxeuil vreetmarkt

Nou dat van gisteravond, tja wat moet ik daar nou van zeggen. Rondom een rotonde stonden een 20 tal standjes gevuld met allerlei ambachteijk eten, met hier en daar een verdwaalde artiest. Waar frankrijk groot in kan zijn werd hier uitgestald: 40 soorten worsten, ambachtelijk brood, 14 soorten honing, ambachtelijk zoet en ze gaan er prat op geen machines daarvoor te gebruiken- dwazen wie interessert dat nu, een tiental merkwaardige wijnen van 20+ euries - in een stalletje met gecertificeerde biologische etenswaar - ervaring leert dat dat soort wijnen goed passen in een coq au vin, en wat stalletjes met prullaria. En jawel hoor ook een pottenbakster uit Besancon. OK mooi dun gedraaid maar het vakmanschap straalde er niet echt vanaf. Leuk gedecoreerd, deed een beetje biedemeier aan, maar er zat geen goede klank in het vaatwerk. Je weet wel er effe tegenaan tikken om de klank te horen. Ieder potje heeft zo zijn eigen geluid, een helder zuiver geluid - een soort pingggg - geeft aan dat de pot van goede draaikwaliteit is. Zegt niets over de artisticiteit of estethisch aantrekkelijk zijn. Een niet goed klinkende pot kan heel mooi zijn, en een hebbe hebbe ding worden waarbij kwaliteit van het werkvan ondergeschikt belang is natuurlijk. Alleen denk ik dat voor gebruiksgoed de ambachtelijke kwaliteit ervan bepalend is van hoe lang zoiets het in je huishouden volhoudt. een van die testjes is die ping test: zuivere klank goed werk. Een beetje doffe of gemengde - ik zeg dan gebarsten - toon: risico.

Er was zowaar ook nog een soort mongools volkdans ding, erg mooie pakjes. Een beetje europees aandoende dansstijl. De voorstelling werd gelardeerd met zang, en op het eind waarachtig dat originele diep uit de strot wegkomende gebrom wat je vaak uit dat soort landen beluistert. Dat klonk toevallig authentiek. Overigens waren de artiesten duidelijk inwoners van Frankrijk want hun frans was onberispelijk. Geinig toch om zo je identiteit te kunnen behouden, wat dans demos te geven en dan de volgende ochtend gewoon naar kantoor om burgertjes te pesten. Nou ja da's mijn fantasie die op hol slaat.

Volgende evenement: vide grenier aanstaande zondag in Vauvillers, zal er toch eens wat foto's van maken, van zoiets. En volgende week eerste zondag september dan is er een mega kunstmarkt ook weer in Luxeuil, iets waar ik dus volgend jaar ook wil staan als het tenminste wat is en ik mijn potjes op tijd gestookt krijg.

Slak Attack!

Al eens eerder heb ik me verbaasd over hoe goed naaktslakken beschermd zijn tegen bleekwater, chloor, gif en ga zo maar door. Als je ze met de blote handen oppakt blijft er een soort huidje van slijm op je vingers achter dat er maar heel moeilijk af te krijgen is. Tegen iets simpels als keukenzout... Daarmee luidt je het onmiddellijke einde in van die krengen. Ziehier het resultaat. Bedankt voor de tip John!

klik op foto voor details

Met de klok mee, de bus zout in de aanslag: OORLOG! dan een paar korrels op de vijand, en voila het resultaat na amper 30 seconden, en na een paar miuten is het ventje verworden tot een hoopje slijm. (slakken zijn toch tweeslachtig?) Tsjonge houd ik van deze eenvoud!

Als dat geen drastisch afweer middel is weet ik het ook niet meer. En schadelijk voor je tuin kun je dat bijna niet noemen. Gif is veel erger.

Slaapkamer 1 klaar

Het heeft effe geduurd, werklieden die hun ding niet deden, afin. Kamer 1 is ook de kamer waarin zo'n beetje alles gesloopt is, een verschrikking.
Op speciaal verzoek een foto van de voortgang. Ik geef de situatie voor, tijdens, en na de verbouwing.

Waar de bedden nu staan was eerst een trap, foto linksonder. De deuren op de eerste foto zijn weggemetseld, er moest daarvoor in de plaats een nieuwe deur komen (door een 80 cm dikke muur dus...) naar de gang. En er is een douce en WC cel in de kamer gebouwd, die zie je hieronder. We wachten nog op een spiegel met lampjes maar dan is het ook gebeurd.

We zijn nu bezig met kamer 4, die ligt boven kamer 1. Het halletje voor de bovenste twee kamers is alwel klaar en Damien is bezig de vloer van het halletje boven te fatsoeneren. We hebben weer een soort betonnen trappetje weg moeten hakken. Het wemelde van de trappen in dit huis. De rest van de week panelen en plinten monteren, electro herstellen, alles verven. Eind van de week moet het parket erin dan kan ie het weekeinde in de wenge beits. Na ja zal wel weer iets te optimistisch zijn ;=0

Na kamer 4 komen de kamers 2 en 3. Klinkt logisch niet? Maar 1 en 4, 2 en 3 liggen boven elkaar en zo kunnen we kolomsgewijs de kamers afwerken.