Het leven in la doulce France

Kijk dat is nu precies wat ik bedoel met het franse plattelandsleven. Effe vier avonden een avondmarkt, noemt men een nachtmarkt, maar de avond begint pas om 22:00, toch? En daar gaan we natuurlijk ff van genieten van die lokale producten. Heerlijk lijkt me dat om die geuren op te snuiven.

• Les marchés de nuit, un vrai succès ! 5, 12, 19 et 26 août à partir de 17h Si vous recherchez un événement original ? Rendez-vous sur les marchés de nuit organisés par le service animation de l’Office de Tourisme de Luxeuil-les-Bains. De 17h à 22h, la place du Général de Gaulle (nouveau rond point, au bout de la rue Carnot) va être sous les feux des projecteurs. Plus d’une vingtaine de producteurs vont installer leurs stands parfumés aux couleurs de leur savoir-faire : miel, salaisons, confitures, fromages, vins de pays, spécialités à base d’orties (brandnetel) , etc. Animation originale garantie.


Het geheel wordt natuurlijk met veel bombarie aangeprezen. Maar opletten hoor. Die fransen zijn in staat om een wollen draadje nog als iets bijzonders te presenteren. ;))

• parfumés aux couleurs de leur savoir-faire = letterlijk: geparfumereerd met de kleuren van hun kunnen (beter: producten).

Erg poetisch toch?

• Op zijn nederlands: stallen hun producten uit

Klink toch iets banaler.

• Stop je daar wat bla bla bij dan klinkt het: presenteren hun producten op hun best.

Klinkt al wat beter. Nou ja we kunnen het wel!

De "tug of war" Apple vs MS/Intel

Nu heb ik een aantal pc's en mac's in dagelijks gebruik en mijn gewogen oordeel is: beiden zijn even slecht.
Een beetje glijdt de weegschaal in het nadeel van Apple. Waarom? Probeer maar eens service te krijgen na drie maanden na aankoop van een Apple. Wonderbaarlijk genoeg geeft Apple daarna niet thuis of je moet er zwaar voor dokken.

Hoe kwam ik tot dit gewogen oordeel?

Voor PC is veel meer keus, en dat is logisch met zo'n grote gebruikers groep. Maar noem ik dus geen advantage
Apple's software beter? LOL Er is een wetmatigheid: als je lang genoeg aan een piece software werkt en uitontwikkelt worden er vanzelf minder fouten gevonden, sufferds. Apple heeft alleen maar apple dus moet je wel uitontwikkelen. Apple's hardware kent slechts een beperkte range van hard en software, dat maakt het makkelijker dan bijvoorbeeld voor PC's te ontwikkelen waar elke week nieuwe stuff uitkomt. Kijk maar eens toen MS vista uitbracht daar begingen ze eveneens de fout door voor een beperkt scala aan hardware/software te ondersteunen waarbij de gebruikers base echt veel uitgebreider was, ook dat leverde ze geen puntjes op in tegendeel. foutje bedankt. De arrogantie ten top dus. De idee was goed: laten we de backwards compatibility nu indelijk eens om zeep helpen want dat maakt alles mega log en langzaam
Bij apple heb je een zeer beperkte keuze in HW en SW, bij MS niet. Apple is niet voor niets overgestapt op Intel. Al dat geouwehoer eromheen dat Motorola niet kon leveren, mijn sokken! Als je iemand boerenkool wilt verkopen en die blijft zeggen ik lust geen boerenkool dan kun je hoog of laag springen maar dan wordt het ff iets anders. Apple heeft dus handig zijn roer omgegooid en tappen darmee een enorm arsenaal van producten af, maar die smoesjes verpakt in Apple halleluja kosmetica moeten ze toch maar voor zich houden. Ik heb overigens niets van Motorola gehoord aan protesten, meer een soort van berusting. Zal wel weer een deal zijn geweest en blij dat ze van een lastpak afwaren. In het zaken doen is Apple nog erger dan MS, maar dat is een ander verhaal.
Overigens apple toetsenborden zijn klote, je moet veel nadrukkelijker een toets in drukken dan andere toetsen borden waardoor je letters niet op je scherm krijgt en je moet veel meer corrigeren daardoor. Dat was wel ff wennen.
MS stort relatief meer in elkaar, ja natuurlijk, zie boven. Maar waarom krijg ik dan vaker een meltdown van firefox op een Apple dan op een PC?
Het is me nu twee keer, in twee jaar tijds, overkomen dat bij een update van apple's OS ik naar de winkel moest om mijn harde schijf te laten vervangen, want dat kun je niet eens zelf zonder je behuizing te slopen! En waarom gaat mijn HD dan naar de klote? Dat is mij bij MS nog nooit overkomen, en ik werk al lange tijd met PC's - vanaf 1984. Apple ontkende natuurlijk stevig dat zoiets maar ueberhaupt maar kon. De fora gaven echter een heel ander beeld. In mijn ervaringen met apple blijkt telkens weer dat men oostindisch blind is bij apple voor hun slechte service, hardware en software. Blijkbaar pikken apple gebruikers meer van apple dan MS / Intel gebruikers. Deze laatsten eisen gewoon dat het spul "ut" met doen, period. En met eisen kom je niet eens bij de voordeur bij apple. Concurrentie werkt wel in dit geval bij de MS / Intel combo. Monopolistisch gedrag van apple is dit dus, laakbaar.

En zo kun je wel pagina's lang doorgaan. Maar onder de streep komen ze gelijk uit. Je kunt de argumenten voor of tegen makkelijk tegen elkaar weg blijven strepen. Daarmee blijven de combinaties gelijk zo slecht, in bijna alle opzichten. Met stijgende verbazing lees ik dan ook iedere keer het gospel van apple bezitters en de fulminaties van MS gebruikers daar tegen over. Amusant wel, omdat beide groepen de marketing van beide leverancies naadloos nabrouwen.

Een computer is per slot maar een computer, en die falen nu eenmaal met de regelmaat van de klok. Alleen bij het repareren of vervanging scoort apple iets slechter zoals gezegd. Voor de meeste gebruikers zal dit echter worst zijn, maar voor hen die gewend zijn aan hun hardware te kunnen sleutelen weegt het wel. Wat maakt het immers uit als je na drie maanden toch geen gehoor of service krijgt? Openmaken en uitwisselen is dan het devies.

Hier nog een leuke link: http://www.thebestpageintheuniverse.net/c.cgi?u=macs_cant

Ramen

Zucht, het is weer zover

Vandaag komt voor de derde keer een piepeltje langs van Fermoba om de ramen op te meten. Nou ja zeg, ze maken elkaar voor "Nitwits" (randdebielen) uit. Naar ons eigen ontwerp wordt nauwelijks gekeken, des te meer in hun catlogus van standaard maten. Wat wij willen is niet mogelijk luidt het telkens. Dan zeg ik maar weer: "Impossible c'est pas un mot francais". Hen terugpakkend op hun superieuriteits gevoel, en hun overtrokken beeld van de technique superieure francaise. Dat laatste is natuurlijk belachelijk want als er iets niet klopt dan is het wel die techniek. Ze kunnen namelijk wel een raket de lucht insturen maar een sluitend systeem maken voor fittingen en slangen ho maar. Zou dat de basis van alle ellende zijn dat high tech en low tech niet op elkaar aansluit en dat daar ook de franse slag uit voortkomt? Omdat ze uiteindelijk gedwongen zijn de zaak dan maar aan elkaar te knopen. Pauvre imbeciles, nou ja er zal best wel iets werken, maar tijdens de verbouwing merken we telkens de tekortkomingen van die zogenaamde superieure techniek. Het sluit niet op elkaar aan!

Ramen revisited

Wat betreft de ramen, een volglas achtergevel, is er uiteindelijk een compromis gesloten, met het effect ervan zo dicht mogelijk benaderend bij het originele plan. Ik kijk er echt naar uit de zonsondergangen hier te zien vanachter het glas, de warme openhaard in de rug en de witte kou buitenwetend. Een glas wijn in je linkerhand en een boek in de rechter, de muziek van Vivaldi: "de winter" zal dan door de ruimte schetteren - over burengerucht hoeven we ons geen zorgen te maken - dat bij elkaar, is dat het gevoel van zwitsers leven dan? Voordat het zover is zullen er nog wel wat kilootjes vet weggebracht moeten worden, mwah, hoop doet leven...


Inspectie ;=)
Het verbouwen vordert gestaag en de afwerking neemt eindelijk vormen aan. Dat is wel kicken als er af en toe inspecties van Dries en Els komen en die zien dan weer allerlei nieuwe zaken. Dan weet je dat het ondanks de tegenslagen redelijk opschiet. Awel Dries kent het huis bijna beter dan ik, en het is een plezier om te zien hoe zij meegenieten met de vorderingen.

Gasten

De buurman kwam langs om de notenboom een beurt te geven. Dus wij richting de notenboom. Bleek het kreng propvol te zitten met noten. Didier, de buurman zei: misschien is het handiger als we eerst de noten oogsten en daarna de boom fatsoeneren. De noten vallen vanzelf als ze rijp zijn naar de grond. Daarom in de herfst gaan we eens kijken hoe we de zaak kunnen opknappen. Zo gezegd zo gedaan. En dan de kardinale vraag, welke zaag heb ik nu nodig als ik die vijftig kuub hout op maat moet gaan maken voor de houtoven van de CV? En wat kost dat?
Dan komen er maar twee merken voor in aanmerking: husqvarna en stihl. En ja die zaagjes zijn duur: +600 euries. in september zijn er meestal wel aanbiedingen, dus wacht maar een paar weken en dan loop je vanzelf tegen een gunstig geprijst zaagje aan. OK is ook weer duidelijk.

Naar binnenlopend, "biertje!" liet ik hem ook de gereed gekomen kamer zien. Quel boulot! riep hij uit. Wat een werk is er gedaan. En ja er is vreselijk veel werk verzet de laatste maand.

Die week hadden we ook gasten in onze eerste kamer. Een vriendin uit mijn studietijd, wat vliegt die tijd! En haar reismaatje. Dat was bere gezellig om weer eens voluit bij te kunnen kletsen. Ook een paar waardevolle tips gekregen.

En al was het oorspronkelijk niet de bedoeling de hele week voor ze te koken, was toch erg leuk om te doen. Zo'n stoofschotel met een stuk varkensvlees in abrikozen is wel errug lekker. Zie hieronder het recept. En vraag me niet waar ik het vandaan heb want dat weet ik zelf niet eens.

Recept voor stoofschotel

Is voor 4 personen

• Men neme een stuk varkensbout - op het bot - ongeveer 250 gram per persoon (er gaat toch zeker de helft vanaf tijdens het koken - zoals vet en water- en het bot niet te vergeten)
• 4 rijpe abrikozen - ze moeten een beetje geuren - de kleine soort is lekkerder
• een grote ui
• 3 flinke teentjes knoflook
• peper / zout naar smaak
• 2 bouillon blokjes
• een handje verse basilicum
• paar blaadjes verse silantro
• een stukje banketbakkers chocola (zeg maar 30gr)
• vier wortels (waspeen)
• 6 middelgrote aardappelen
• groot glas rode port
• 2 kruidnagels
• stokbrood
• allesbinder

voorbereiding:

• schil wortels en aardappelen
• pel de uien en knoflook en snij die in plakjes
• snij de wortels in ongeveer 4 cm stukjes
• snij de kruiden fijn
• snij de pitten uit de abrikozen (halveren en de pitten lichten)
• breek de chocola in stukken
• ontdoe eventueel het vlees van overtollig vet (ik laat het zitten is veeeel lekkerder)
• Bestrooi vlees (droogmaken) met zout en peper

Bereiding

• Braad het vlees eerst goed aan in boter en olijfolie op hoog vuur
• draai het vuur op half (halve sterkte)
• doe dan de uien en knoflook er bij, nog even laten doorbakken totdat de uien glazig zijn
• draai het vuur laag
• blus het verhaal door er een half glas port bij te doen, goed roeren
• drink de rest van de rode port op
• doe nu de kruiden erbij, en laat die eventjes meesudderen
• doe de rest van de ingredienten erbij (wortels, choco etc etc)
• vul aan met lauw water totdat alles onder staat
• breng weer even aan de kook en draai daarna het vuur tot een kwart,
• het geheel moet net een klein beetje blijven borrelen
• kijk om het half uur en roer een beetje, het mag natuurlijk niet droog koken
• na een uur of drie kontroleer of het vlees gaar is en draai het vuur daarna op een warmhoud stand. Het vlees is gaar als het makkelijk van het bot komt.
  

• Net voor het serveren de saus iets binden met allesbinder

• Serveren met stokbrood ( desnoods even op-piepen in de oven voor een knapperige korst)

let op: zout vaagt de subtiele smaken van de abrikozen, chocola en silantro maar zo weg, dus wees er conservatief mee.

EETSMAKELIJK

opmerking: kan ook met kip maar verminder dan de kooktijd en ingredienten naar verhouding.
opmerking: lekkerder is om de schotel in de morgen te maken te laten afkoelen en een uur voor het eten weer op te warmen

We zijn in business!

Opgeleverd! Nou ja in mijn ogen maar half klaar. Ieders zenuwen waren de afgelopen zaterdag strak gespannen, en er was slechts een kleine ontploffing, van mijn kant. De hele dag had ik schroeven lopen zoeken, dingen voordoen, uitleggen, gereedschap aangeven, en mijn verbazing verbergend over het nogal royaal besmeren met eikenbeits van de vloer. Maar zelf heb ik zo goed als geen klap kunnen doen, liep maar een beetje te "bazen" volgens Fannie.

Zelfs de ingehuurde mensen kwamen zaterdag nog werken, voor Fransen een extreme inspanning!

Er is iets met die vloerlak, omdat het nu nog niet is uitgehard en nog steeds stof oppakt alsof het een zwaan-kleef-aan laagje is. Natuurlijk speelt het vochtige weer van de laatste dagen hier een rol in. Maar als je een hele morgen een kachel op vol vermogen laat branden en er 2400 watt per uur, in een afgesloten kamer, door heen jaagt zou je toch zeggen het moet een beetje uitharden, niet dus. Over die beits heb ik zo mijn twijfels, het lijkt eerder lijm dan een afdeklaag, maar in ieder geval is het (af)(ver)werkingsproces niet zo gegaan als het door mij verwacht werd.

Fannie's zenuwen waren ook strak gespannen, arme meid, maar toch kon ze aan het einde van de zondagmorgen de kamer in gaan richten. Onze buitengemeen gewaardeerde hulptroepen, Jeltje en Tjebbe, gingen rond tien uur de tocht naar een vriend in Jeme maken om via die omweg naar nederland terug te rijden. Fannie en ik hadden dan toch nog ff een paar uur voor ons zelf. De rust was teruggekeerd. Een heksenketel was het de afgelopen dagen, om die kamer dan toch maar af te krijgen.

Overigens, hoeveel werkende mensen gaan er in een kamer van 5 x 5? Minstens ZES dus. We liepen om elkaar heen, kropen onder elkaar door en laveerden met onze spullen om gevarenzones heen. Een wonder dat er geen potten verf gevallen zijn, niemand van een laddertje afviel, of geen schroef door iemands duim heen gejaagd werd. Nergens kortsluiting, en ook nog nergens water.

Deze werkweek is een klein wondertje van verdraagzaamheid, wilskracht maar wel dodelijke vermoeidheid geweest. Maar ja als we dan met zijn allen uitgeput op het balkon naar de melkweg liggen te staren, met een redelijke wijn in de ene hand en het vertrouwde vier sterren koken van mijn schatje achter de knopen, dan, ja dan weet je waar je dit allemaal voor doet. Je wildste dromen lijken dan ineens heel realistisch te kunnen worden. Ach ja...

Zondag zou het water er op moeten, maar de superieure franse technologie sloeg na al deze voorspoed hard terug. De ene PER fitting blijkt de andere niet te zijn ook al staat er 3/8" op, toch is de draad anders - de ene cylindrisch en de andere gas (konisch dus). Tsja ik vond die manier van de slang eraan draaien eigenlijk nogal handig - nee ik val niet van mijn geloof af; en dat had natuurlijk een belletje moeten laten afgaan. Met geen mogelijkheid kreeg ik namelijk de slang van de waskraan aangesloten op de watertoevoerslang. Het water kon er dus niet opgezet worden. We besloten het er maar bij te laten zitten en de kamer op te ruimen zodat onze eerste gasten in iedergeval konden slapen. Douchen en naar de WC gaan is sowieso mogelijk, maar niet in hun eigen kamer. Het water dat er nu opstaat lekt toch nog hier en daar en beetje, ik weet 't, met de superieure franse technologie van fittingen en PER leidingen zou dat niet mogen kunnen, maar toch een salopard d'un étrangère krijgt het natuurlijk wel voor elkaar het als perfect geachte systeem te ontwrichten. Het water maar weer afgesloten en morgen verder rechercheren, zal wel iets slopen worden.

De vonkentrekker maar naar huis gestuurd, had op dit moment geen werk te doen en uurtjes melken is hier in la douce France dus ook de gewoonte. Afijn we weten nu waar we aan toe zijn.

Onze eerste gasten vinden het allemaal geen probleem en genieten van de omgeving en het huis. Ook al kwam dinsdag de regen met bakken naar beneden de goede moed blijft erin. Vandaag, woensdag klaart het een beetje op, dus misschien kunnen ze dan weer gaan wandelen.

Met Charlie gaat het niet zo goed, is verkouden geweest en ziet er nogal vermagerd uit, eet niet echt goed. Het beest heb ik met hulp van de gasten op stal gezet om het beter te kunnen verzorgen, dan is het uit de regen en betrekkelijk confortabel. Ook nog zoiets voor gasten, kunnen lekker met de schapen zeulen!
Vandaag nog maar eens de veearts bellen want dit gaat niet goed. Moet misschien nog een kuur hebben en de hoef nog eens bekijken want anders denk ik dat ie kreupel blijft. Tenslotte hebben we toch een bok nodig om de veestapel uit te breiden. Tsja het verzorgen van beesten is tegelijk een vreugde en een zorg. Het is wel ff iets anders dan een beetje stof uit je computerventilator zuigen!

Nieuwe Haring

De sterke koffie staat te roken in de mok, een portable op de nieuwe eettafel cum tuintafel, en dan toch maar ff de blog bijwerken.

Twee weken in te halen, maar ik zal het doseren door het in dagelijkse porties te hakken, nou ja wat is nieuw ;=).
Vorige week was mijn jaarlijkse pottenbakkers werkweek, met alles erop en eraan. Op bevel van het thuisfront toch maar een aantal zaken bewaard om in la douce France op te kunnen stellen. Foto's morgen maar.

Bij thuiskomst bleken de rampen van de aannemer zich exponentioneel te hebben vergroot. Nooit meer mensen zonder toezicht van ons eigen team laten werken!

De liefde tussen de aannemer en ons is namelijk ernstig onderkoeld geraakt na het abonimabele tegelwerk.

Kijk maar eens hoe de hoeken aansluiten en de lijnen lopen.

En wat denken jullie van deze wereld prestatie!

De vloer van de douche zal ik jullie maar besparen, daar doen mijn ogen nog pijn van.

Zonder twijfel is het met aannemers overal ter wereld dezelfde ellende. Het is namelijk een apart ras dat verbouwingen van iedereen, onverschillig welk geloof of kleur of politieke overtuiging, dwangmatig verziekt. Het zit in hun genen! Het aannemers ras stelt zich namelijk als doel iedere droom van een huis dichtbij of in verweggistan te verzieken totdat je de handdoek in de ring gooit en zegt: sodemieter op of OK doe het maar op jouw manier. Bij ons heeft dit verachtelijke ras niet veel kans meer, we zijn net zo bewapend en gepokt en gemazeld geraakt als dat soort na een 5 tal ingrijpende verbouwingen. Maar toch, tegen beter weten in - het menselijke ras is zwak - hoop je op beter na een aanbeveling van goede vrienden. Nee de vriendschap is er niet minder op geworden. Blijkt alleen dat aanbevelingen ook geen garantie zijn op een goede afloop. Het laatste lid van dat ras, waarvan ik de naam niet meer noem, en ons huis probeerde te verbouwen, had, nee heeft, goede kwaliteiten maar heel erg fout personeel. OK, ok een ondernemer wordt gestraft met personeel. Geen excuus natuurlijk voor allerbelabberst werk! Gepoogd werd, door hem of zijn foute mensen, de fouten te herstellen, uiteraard op onze kosten, maar het bleef een zooitje. Gaten in de tegels werden groter dan de fittingen die er in moesten, nou ja zeg! Morgen zal ik wat foto's van de ellende plaatsen, het zit me nog te hoog.
Exit de vertegenwoordigers van dat niet nader te benoemen ras. Kortom het rendement van de duur betaalde inspanningen van dat niet nader te benoemen ras is negatief. En ja ik weet dat mensen die hun handen niet kunnen laten wapperen daarna veroordeeld worden tot het aannemen van de volgende ellende. Ieders goede bedoelingen ten spijt. En eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat een aantal klassieke zaken zoals het doorbreken van muren en dergelijke binnen de toleranties zijn gebleven. Ook al duurde die aktie meer dan een week langer dan voorzien of beter nog: aangegeven. Dit was een fixed price gedoe dus geen schade. Maar voor de andere klussen weigerde hij een prijs af te geven: renovatie is altijd onvoorzien, moeilijk, lastig, bijna onmogelijk. Kortom, een duidelijk brevet van onvermogen.

We hebben intussen hulptroepen gekregen. Els gaat tegelen, Jeltje en Tjibbe verven en Ikea rommel in elkaar zetten, en Fannie's laatste vakantieweek wordt daarmee verpest door allerhande verf en aankleed werk. Maar met een gunstig resultaat: de eerste kamer wordt zaterdag afgelakt en opgeleverd. Zucht. De andere kamers zijn gelukkig minder rigoreus aangepakt dus wellicht halen we het nog voor het einde van de zomer om deze fase - 4 kamers en keuken. In september komt die nieuwe keuken.
De nieuwe gevel van het apartement - vol glas! - komt in oktober. Dat wordt een spectaculair gebeuren met die ondergaande zon hier!

Fannie heeft twee schapen de namen van haar leasekids gegeven: Charlotte cum Charlie ( het is een mannetje) en Jessica cum Jesse. Charlie heeft zijn hoef gescheurd aan het puin dat in de toekomstige lusttuin ligt en dat is nu ontstoken. Dus de veearts er maar bijgehaald. Die sprak zowaar een beetje engels! Zijn tarief inclusief een antibiotica kuur 30 euries vergeleken met nederland vergeleken een koopje, natuurlijk handje contantje. Maar hij kwam dezelfde dag nog en herstelde de scheur zo goed mogelijk. Of ik de spuit er zelf in kon duwen? Jawel hoor geen probleem. Protesten van Fannie, je krijgt toch een band met naamgenoten denk ik, je moet het in de huidplooi doen.... stel je voor dat je missteekt... dat ging dus niet erg goed en Charlie werd een beetje ongeduldig. Dus toch maar de methode van de arts: naald in de nek van het beest geramd en drukken die zuiger van de spuit. Uiteindelijk zijn het slechts autonome maaimachines, toch? Maar zachte heelmeesters maken niet veel klaar denk ik in het boerenvak. Afijn de eerste portie zit erin en zometeen krijgt ie zijn tweede shot.

Tourtje Ballon de Vogezen

Zaterdag shoppingdag. En dat hebben we geweten. Eerst naar Ikea, in Metz bijna 200 km enkele reis knarren, nou ja de afstanden zijn gewoon ff iets anders. En dan naar Brico Depot 150 km oostwaarts in Colmar. Dus een rondje van 500km

Over winkelen

Opvallend is dat de dichtheid van bevolking en winkels een andere verhouding heeft dan in nederland. Minder individuele winkels, eigenlijk zie je hier alleen nog maar ketens: brico, bigmat, eco, ikea, carrefour, hypermarche, etc etc. Keuze zat, maar om iets kompleet te krijgen is een crime. Die 4 bedden halen, de keus was niet zo moeilijk en we waren dan ook redelijk rap klaar. Lunchen bij Ikea Metz: NIET DOEN. Eten was lauw, smaakte eigenlijk totaal niet en de Family kaart gold uiteraard niet op vrijdag en zaterdag, nou ja was te verwachten dat ze je via een omweg weer willen afzetten. In frankrijk is iets alleen gratis als het er echt expliciet bijstaat, dat moet je goed in je oren knopen. En lees dan de kleine lettertjes nog een keer. Al het andere gedoe: illimite (onbeperkt) 20% gratis, 6e fles gratis etc etc is alleen maar versiering om uiteraard je eerst die ogenschijnlijk te dure 5 flessen te kopen, maar ja in een doos zitten natuurlijk wel 6 flessen. Wel fijn is dat ze dan alvast hebben uitgerekend wat een fles, een kilo vlees of een liter vloeistof kost. Hoef je niet met je rekenmasjientje op je telefoon staan te pielen om dat terug te rekenen om te zien wat goedkoper is. Best wel geraffineerd, hoe men die verleiding opbouwt, en wij zijn er natuurlijk ook al enkele malen ingetuind, nu wel wat wijzer.

Maar goed, Ikea, die 4 bedden pasten dus met gemak in het autootje. Dan naar de Brico Depot om de WC potten (WC suspendu) zwevende WC's op te halen, in Epinal zijn er dus alleen de reservoirs en niet de bijbehorende potten. Eerst ff gebeld en ja ze waren in Colmar op vorraad! Wij erheen. En ik zei de gek er niet bij nadenkend dat we nu in Metz stonden waar ook een brico was en een stukje verderop in Nancy ook. Geheel gefixeerd op de idee om in Colmar te gaan inslaan en dat Nancy of Metz buiten zicht bleef. Dat koste ons dus een extra 250 kilometertjes. STOM STOM STOM.


Alhoewel. Die tocht voerde ons langs een onwaarschijnlijk mooie route, dwars over de Vogezen heen. Haarspeldbochten, stijgingen van 10% en wijdse vergezichten, op 1000 mtr hoogte. Natuurlijk de onvermijdelijke slakken die maar niet vooruit te branden waren. Ook al ligt die VW Caddy niet echt goed op de weg, hij overstuurd nogal, toch trekt ie met de lading zonder een hapering door de haarspeldbochten, dus die tractie is wel ok.

Bij de brico bleken de WC-suspendues ook nog een tientje goedkoper te zijn dan in Epinal, dus die extra brandstof hebben we daarmee gecompenseerd. Maar nu, hoe kregen we drie potten en reservoirs erin, samen met die vier bedden, en de onvermijdelijke prularia die je bij ikea altijd oppikt? Fannie had er totaal geen vertrouwen in, bleek achteraf. En ze had al iets van moeten we een pot in depot geven om het later op te halen? Maar na een paar keer herpakken kon er nog best het een en ander bij zelfs.

Dus wij op naar Cora, een soort mega super. Cora is ook zo'n winkel keten. Die verkoopt van onkruidverdelger tot aan overheerlijke fromage frais ( een soort verse kaas maar dan nogal smeuiig), daar gooi je wat vers fruit bij, suiker en je maaltje is weer gemaakt. Licht verteerbaar ook nog. Deze cora is net een shoppingmall zoals je die in de US tegenkomt, mega groot dus. Fannie vind trouwens sowieso dat la douce france veel overeenkomsten heeft met de US wat inrichting en dergelijke betreft. Plaats in geen probleem, de landschappen zijn ook wijds en er is nog een betrekeklijk kleine bevolkingsdruk.

OK vandaag extra schapen oppikken, een beetje tuinieren en dan gaan we morgen eens een extra slag voor de verbouwing maken met de nieuwe potten en materialen die nu eindelijk aangekomen zijn. Morgen in de ochtend moeten ook de 42 meter tegels komen, het zal me benieuwen.


Vreemd hoe een beetje aankleding al een verschil maakt in een net geverfde kamer. Plaats een net in de lak gezette tafel in de lobby en het lijkt al heel wat!