Merde

Iedere keer als nieuwe gasten binnenkomen vragen ze of Floppy kan praten. Ja zeg ik dan in het nederlands. Maar ben nu dan maar een programma gestart om geheel analoog aan de kapitein van Kuifje de duif woorden als "Merde" en "Calecon" te leren, in de stijl van het land za'k maar zeggen. Het zal wel een paar weken duren voordat de bird in de gaten heeft dat hem iets geleerd wordt maar dat mag de pret niet drukken als men ineens duidelijk "MERDE" hoort roepen, zonder gene en uit volle borst! Dat wordt lachen! Om dan de gezichten van de fransjes te zien. Totaal onstelt van een dergelijk krachtterm, en wel in het frans. Een hollandse parrot nog wel.

GASTEN

De afgelopen twee weken zijn helleweken geweest. Bloedheet en twee keer per dag een warme maaltijd koken voor de vier mensen die in Vauvillers de monumentale trap aan het bouwen waren. Ja, ze genoten met volle teugen van onze kookkunsten, maar dat is dan wel stevig aanpoten geblazen. Tijd voor andere dingen heb je dan eigenlijk niet. En toch nog ff verbouwen om met alle macht het appartement af te krijgen. Het waren zeer prettige mensen waarmee leuk te praten viel. Toen ze afgelopen vrijdag vertrokken ging dat wel met enig balen gepaard. Zovan, dit eten en slapen krijgen we nooit meer terug. Voor hen was dat dubbel verwennen want de baas betaalde. Voor ons prima want het was wel extra omzet. En als je dan dankbare eters hebt is het harde werken ervoor niet zo erg.

ZWEMBAD

De vloer van het zwembad was natuurlijk niet vlak genoeg. BP wil maar niet luisteren naar aanwijzigen om de handel af te schrapen met een regel. Gevolg: de handel leek op het himalaya gebergte, de mix van zand en cement was verkeerd, dan de hoeveelheid water te weinig. En ik kon zeggen wat ik wilde maar de heren trokken zich er eigenlijk niets van aan. Kwamen ze verbazingwekkend genoeg cement te kort, dus ik maar weer bijhalen, de leverancier stomverbaasd gaf dan eindelijk aan wat de mengverhouding moest zijn en dat het inderdaad als een dikke soep gegoten moest worden. Met die opmerking ging ik dan maar weer de strijd in. En verdomd eindelijk kwam de boodschap door. Maar te laat. Baalde ik al als een stekker van BP die dag was het wel een eindpunt. En gaat hij dit soort dingen niet meer doen. Was ie nog verontwaardigd ook, dat ik maar met kritiek kwam. Alles was toch goed? Nou niet echt! Als je als een kip zonder kop dingen doet dan is je opdrachtgever een keer zo over de rooie dat het einde opdracht is. Was ie ook weer verbaasd over. Afijn herhaling van zetten. Dus hij gaat het ruwe werk nog doen en de rest moet ie van afblijven zij ik hem omdat ik eigenlijk alles over moest doen wat hij in zijn fikken kreeg, en maakt niets af. Afwerking is geen dng voor meneer. Net alsof ie dat express deed. En kijk je naar iets dat ie voor zich zelf heeft gemaakt dan kan het ineens wel precies. Conclusie is duidelijk, hij zit gewoon opzettelijk te klooien.
Maar als je dan een dag op zijn vingers blijft kijken, elke klus in stukken hakt en hij bij iedere stap weer bij me moet komen dan gaan de dingen ineens wel goed. Wonderbaarlijk. Net alsof je ze iedere keer een zetje moet geven om aan de gang te blijven.
Afijn, de leverancier kwam kijken en die zou het gedoe wel herstellen. Dat was lachen want die was erg creatief om in de laatst gegoten soep overeind te kunnen blijven.

Hij schroefde zijn sandalen op een plank vast en hoppa, de soep in met die handel. En verrek het werkte ook nog.
Een dag later kwam ie de himalaya terugbrengen tot een polderlandschap.

En dat is aardig gelukt zo te zien. Afijn volgende week de polystyreenblokken erop zetten. Is ook weer spannend hoe dat gaat.

WEEKEINDE
Denk je, eindelijk weekeinde, Nou hier dus niet. Als troostprijs 20 mensen over de vloer in het weekeinde. Het nieuwe appartement zat dus ook vol. Moesten we zelfs mensen bij de buren onderbrengen, nou ja zeg!
Afijn de volgende dag nokten de meesten rond 10 uur af maar bleven er toch een paar plakken. Daarna heb je nog maar 5 uur de tijd het totale B&B af te breken om geschikt te maken voor de Gite. Het hele huis is verhuurd. Wij trekken ons dan terug op ons appartement, is dan de bedoeling. Maar eerst moet je al je apparaten, voorraad, persoonlijke zaken, de keuken uitruimen, dingen uit de gang en lobby weghalen, alle kamers schoonmaken, nieuw beddegoed erop, dat van de vorige nacht wassen etc etc. We liepen beiden als een roedel otters te zweten. Kiepten glas prikwater na glas achter over maar het hielp allemaal niets. Merde. Zoiets is niet leuk meer, riep Fannie. En gelijk heeft ze. Natuurlijk wordt je dan kortaf tegen elkaar. En dat maakt het nog minder leuk. Gelukkig kwamen de gasten ietsjes later dan geplanned en hadden we enig respijt. Stieken haalt Fannie nog het een en ander uit de keuken weg en daarmee kunnen we het dan wel weer een weekje redden. Voordeel is dat bij de volgende groep het ergste werk dan al gedaan is. Ook al moet je natuurlijk het hele huis dan weer gereed maken.

HITTE
Het is wel bloedheed, en dan bedoel ik dat ons weerstation 48 graden aan blijft geven, terwijl het al 20:00 is! Het appartement is nog niet geheel afgesloten van de buitenwereld en wordt dan ook smoorheet: 34 graden.

ROTTE APPLE

Er zijn mensen die heulen met Apple computers, er zijn er die dat maar niets vinden en er zijn er die eigenlijk alle apparaten OK vinden zolang ze maar doen waar de hard en software voor gemaakt is. En op het gevaar af van een lawine van mail. Denk ik het volgende: Apple blinkt uit in een totaal verkeerde architectuur. Namelijk hoe bestaat het dat je machine crashed als je battery power low op een schermpje krijgt. En dan blijkt de CD kapot te zijn en dat daardoor je machine niet wil starten. Wat zal het mij een zorg wezen dat de CD drive kapot is, dat is te repareren, maar mag dan wel alsjeblieft mijn systeem doorstarten ja! Je denkt dan meteen het ergste: harddisk kapot. Want alleen dan zou ik kunnen accepteren dan een systeem niet meer start. En dan nog wil ik een signaal krijgen van het hardware systeempje dat een onderdeel kapot is. Micky Soft Windows werkt zich daar keurig omheen, kudo voor een anders net zo verrot systeem.
Of hoe kan het dat je harde schijf naar zijn grootje gaat na een update van het OS. In beide gevallen kost het je een kapitaal om de onderdelen die via een postorderbedrijf niet boven de 60 euries uitkomen dan ineens 200 euries per stuk moeten kosten. Een Hitachi CD kost nog geen 29 euro, kosten vervanging door Apple van exact hetzelfde ding 140. Rechtvaardiging? Zal wel marketing zijn omdat het in een Apple zit? Riemensnijders zijn het. Overigens werde ndeze twee incidenten keihard door het Apple hulpcenter ontkent dat dat ook maar mogelijk was. Natuurlijk brachten de fora andere berichten, en de man moest dan toch wel toegeven dat zijn officiele bewering misschien niet de lading dekte. Beuh! Dat soort gedrag ontmoet je altijd als er wat te verbergen is, dus apple heeft wat te verbergen. Net zo wat van de week op een forum gepubliceerd werd: een gigantisch lek in het "waterdichte" Apple OS. Ach en wat iedereen al lang wist werd nu dus officieel door deze pub.

Werk ik met een aantal OS-en: Wintel, APptel, Linux en af en toe nog wat exotisch. Maar als ik puntjes ga tellen verliest apple het echt op stabiliteit, duurzaamheid en snelheid van een Wintel doos. Vooral duurzaamheid, de randen van mijn macboekje brokken gewoon af! Dan ben ik misschien geen doorsnee gebruiker omdat ik vind dat een machine tot het uiterste belast moet worden omdat het daarvoor gemaakt is: tekstverwerker, grafische dingetjes (foto's, film en ontwerpen), torrents, geluid, online radio, spretsjietje, browsers - meestal meerdere- en dergelijke lopen bij mij nu eenmaal  altijd tegelijk. Denk ik dan wat is daar nu zo vreemd aan. Bij een auto moet je toch ook altijd bijna plank gas kunnen geven? Mijn zelfbouw doos "Stille-donder" heeft toch nu toe nog maar een keer een schijf verrot geblazen, terwijl het in een zeer stoffige omgeving staat. OK af en toe stof wegblazen uit de doos is natuurlijk geen overbodige luxe maar dan nog. Bij een wintel doos heb je tenminste geen speciaal gereedschap nodig om iets te vervangen.

BP

Vanmiddag ben ik los gegaan tegen BP. En hem de oren gewassen over de kwaliteit van zijn werk.Ver en ver beneden de maat, en dan houd ik me in. Schamper haalt hij vervolgens zijn schouders op en begint dan, na mijn vraag over wat ie deze morgen heeft gedaan, onverstaanbaar te brabbelen. Meestal een teken dat ie niet verstaan wil worden en heeft ie meestal ook nog iets te verdoezelen. Nadat ik hem gevraagd heb wat beter te articuleren komt er ee nmega vaag verhaal over stopcontakten en plinten verven.
Reageer ik vervolgens dat dat voor een morgen werken toch wel erg weinig is en dat ie voornamelijk bezig is geweest zijn eigen fouten te herstellen. Dan bindt ie in en biedt aan een aantal uren in te leveren. Mijn onvrede is blijkbaar eindelijk tot hem doorgedrongen.
OK De muur op het balkon is verpest, mag ie op eigen kosten ook gaan herstellen. Fannie zegt dat dat blijkbaar het enige is waar ie gevoelig voor is: zijn uren. Als dat dan werkt, vind ik het prima. Maar wat zit die man te klooien de laatste twee weken. Het fijnere afwerken is blijkbaar iets dat hem op de zenuwen werkt.
Van het zwembad is het gat nu klaar en de toute venant (gravel) en gravier (grind) ligt nu de basis te vormen van de bodem die maandag gegoten gaat worden. Met die hitte zal het een hele klus worden.

Ondertussen nog ff naar St' Loup gescheurd en de laatste elementen voor de muren opgehaald. Laat toch weinig los over de constructie die gast. Nou ja moet hem maandag eens flink uithoren. Doet ook nogal gemakkelijk over de trap, moeten wij agglo's verzorgen, dacht ik dus niet, heeft ie het over de afvalstukken van de styreen blokken. Maar als het goed gaat blijft er helemaal geen afval over! Dus daar hebben we meteen al een puntje. Eens ff de offerte hierbij pakken.

GASTEN

Deze week waren er vier fransjes die bij de kerk in Vauvillers de trappen en zo aan het maken zijn. Een aantal enorme blokken beton vormen de zijkanten en dan nog de traptreden. Zouden ze in een week mee klaar moeten zijn. Maar de richtapparatuur gooide roet in het eten en lopen ze nu achter.
Hun baas had het logies hier geregeld en wilde wel eens zien wat hier zoal te schaften viel. En hoe de kamers er uit zagen. Niets dan lof overigens. En tevreden buikriem losser makend stapte hij weer op. De jongens zelf voelen zich hier net op vakantie volgens eigen zeggen. Ze worden dan ook helemaal in de watten gelegd door Fannie en mij. Ze zitten vol pension hier, en dat is pezen voor ons. Nauwelijks tijd voor jezelf en alsmaar met de maaltijden bezig. Maar daar zijn de heren dan ook meer dan tevreden over. Tsja wat wil je dan ook met een keukenprinses als Fannie. Afijn we hebben weer eens wat uit zitten te proberen.
Natuurlijk hebben we rondgevraagd wat hier zoal verstaan wordt onder een "repas de midi": een lunch. Nou ja evenzovele vragen even zovele verschillende antwoorden. Wie het juiste antwoord heeft mag 't zeggen.
We hielden het dan ook maar op het "gewogen" midden aan. En bakten daar ons eigen idee van een repas de midi van
Een lunch in LDF is sowieso iets anders dan een broodje kaas en een slok koffie. Hier wordt een complete maaltijd verorbert. Voorgerecht, hoofdgerecht en een nagerecht. Flesje wijn erbij en koffie en of stukkie kaas na. Altijd een stokbrood op tafel. Voor ons is het een primeur, lunches te maken, en het vergde enig onderzoek en uitproberen. Wat lustten de heren nu wel en niet, en zaten we wel goed met ons idee over de franse lunch. Eigenlijk een "plat du jour" maar dan wel een beetje opgetut. We willen graag naam maken met onze keuken en gastvrijheid. Ook al omdat deze mensen weer kwamen op aanbeveling van de vorige ploeg wegwerkers. Vol genoegen lieten ze dan ook hun kamers zien aan de bezoekende chef. Die ook mee-at, chekkie chekkie of alles wel OK was?
Maar goed, al uitproberend bleek dat de een absoluut geen voorgerecht at, en groente was eigenlijk ook al een probleem. Een ander had liever geen bonen. Maar die rijstkoekjes en het knoflookbrood mocht elke maaltijd wel. De Rose de Bordeaux, daar lustten ze wel pap van, maar ja met een flinke slok op achter je kiezen is het bij deze temps nogal ongemakkelijk werken. We hielden het maar bij een enkele fles, mooi aan de veilige kant.
De laatste dagen is het snikheet namelijk - vanmiddag in de zon volgens ons station: 50 graden! Volgens de meteo 37. Lekker warm dus.
OK eten.Voorzichtig laveerden we tussen wat is acceptabel en de gast verwennen, samen met ons idee over lunches. Na een paar keer raakten we ingeschoten en kregen we de slag ervan te pakken. Veel was voor hen vreemd. Tsja twee koks die er vrolijk op los experimenteren, wat wil je dan. En omdat twee kapteins op een schip niet lukt maakten we al snel de afspraak: ik zei de gek de entrees en de toetjes en Fannie de hoofdschotel, of andersom. Dat werkte geweldig.
Toetjes! Wat je al niet kunt doen met creme fraiche, fromage blanc, mirakels.
Probeer dit maar eens:

een paar eetlepels creme fraiche, een zakje vanille suiker, een eetlepel kalua (koffie likeur - zelf gemaakt van overgebleven koffie en witte rum) , een eetlepel chocoladesaus of gesmolten chocolade, een eetlepel honing een eetlepel room. Goed mixen.
Mik een beetje ervan over een paar ijsballen (combo vanille / chocolade is het beste) en je hebt een toetje dat je verhemelte kittelt en naar veeeel meer smaakt.

Of deze:

schil met een mes sinaasappels - aan fijne stukjes snijden (dwars over de partjes heen), pel een paar bananen hak in plakjes, snij een appel aan gort, en wat verder in je fruitmand ligt. Voeg toe een paar eetlepels honing, een klokje port of zoete rosee, en knijp een halve citroen tot moes boven het mengel. Rietsuiker (geen gewone basterd suiker!) naar smaak toevoegen. Geheel een uurtje laten trekken in de koelkast. Nog een keer goed mengen en serveren met een toefje van fromage blanc (soort kwark) dat op smaak is gebracht met wat room en suiker (of honing) om de zuurte iets minder te maken, niet te zoet maken anders verlies je het contrast tussen de kwark en de vruchten.

Fannie kookte natuurlijk gewoonte getrouw de sterren van de hemel.

Waarderende geluiden over het eten en logies klonken dan al snel en haal je opgelucht adem. Blijkbaar zitten we goed. Nu nog een beetje de voorbereiding stroomlijnen, de kostprijs in de gaten blijven houden en knallen maar.
Het is keihard werken twee maaltijden per dag, kamers schoonmaken, verbouwen en dan ook de gasten nog een beetje entertainen.
Vanmiddag een beetje zitten uitblazen op het platje in de nog steeds snikhete schaduw. Volgende week komen ze weer en kan het feest opnieuw beginnen.
Enne, zo'n BBQ aan het einde van de week, voor iedereen makkelijk, snel klaar en wordt ook erg gewaardeerd. Die houden we er beslist in.

Zaterdag hebben we een full house, Fannie als een gek de kamers klaargemaakt, en ikke BBQ voorbereid, zwoegen is dat weer. Maar als dan de temperatuur daalt, de wijn vloeit en de verhalen komen. Of de wereld problemen besproken gaan worden. Dan hebben we het allemaal behoorlijk naar de zin. Het is echt hard werken bij een vol huis, maar ook genieten als je met je gasten op het balkonnentje zit en van het vernieuwde uitzicht kan genieten.

GAT

Het is hardstikke goede grond zegt de uitgravert, wellicht wil iemand de uitgegraven grond nog wel kopen ook zei ie. Dat wordt dan lachen. Een derde van het gat zit er in, vandaag de rest. Dan wordt maandag de vloer gegoten en kan het feest beginnen. Gaat allemaal wel soepeler dan ik vreesde.

Of toch niet?

VERGUNNING
Zei de leverancier, och het is een stempelstuk door de burgemeester, blijkt dat formuliertje toch nog even naar Lure via de burelen van een aantal bureau vandalen te moeten gaan, dan langs de commissie voor bouwzaken - "architect de france", omdat het binnen een cirkel ligt van 500 meter van een monument. Zelfs voor een boom kappen moet je dat nog doen in dat geval. Hoelang dat gaat duren? Ach een maand of twee zegt de gemeente secretaresse. En natuurlijk zei de verkopert van alles om het spul maar te slijten, voegt ze daaraan toe. Awel, mijn vorige ervaring met een vergunning vertelt me dat het wel eens meer dan 13 weken kan duren.
Zegt zij weer, er is geen enkel argument waarom het zwembad niet gezet kan worden, als het nu een raam was dat uitkeek op uw buren of zo, ja dan zou het een probleem worden. Maar ik kan, zegt ze, geen enkele reden van bezwaar bedenken. Mijn buren hebben ook zwembaden zeg ik dan. Knikt ze wijs en zegt dan, ach begint u maar gewoon, want voor zoiets... het zal allemaal wel loslopen. Zijdelings werd er nog ff geoppert dat het ook wel eens langer kon gaan duren vanwege de vakanties. Komt die vergunning na september af. Nou dat wordt echt iets als mosterd na de maaltijd want we gaan dat zwembad er gewoon inrammen. Overigens meen ik me te herinneren als de vergunning niet is verleend binnen deze wettelijke termijn van 13 weken er gewoon begonnen mag worden, toch ff dubbelchecken.

BALKONNETJE
Om de zinnen te verzetten en even uit het appartement te zijn, zijn we aan een paar klusjes van het balkon begonnen. Fannie wilde de trap verder hebben lopen dan eerst. Dus da's gedaan. De cementvoorraad raakte op dus helemaal afwerken ging niet meer. Vrijdag komt er nieuwe voorraad. Nu zijn ze de muur nog verder aan het uit bikken en weer gevoegd. Wat zakken kant en klare specie gehaald. En dat is ook weer klaar. Behalve het onderhoud aan het balkonhek is dit voorlopig het laatste voor het balkon.
De trap is in ieder geval wat ruimer geworden en we vinden de trap ook een stuk eleganter nu. Nog de handel verder afwerken, voegen. Daarna de rubberen tegels bijsnijden en het is weer perfect.

Gaan we nu BBQ-en.

Zwembad

In de zon is het 42 graden, in de schaduw 35. Volgens ons eigen weerstationnetje dan. De meteo van Mailleroncourt houdt het op een paar graden lager. En binnen is het rond de 20. En zo is het al een paar dagen: buiten ruim 30 binnen rond de 20. Heel goed uit te houden dus. Eigenlijk verbazend. Als je van buiten uit de hitte komt en de keuken instapt lijkt het alsof je de airco keihard aan het werk hebt. Maar die koelte is helemaal gratis. In de corridoor blijft het constant rond de 20 hangen. Het effect van een oud huis met muren van 60-80 cm. Denk dat de komende tijd die temperatuur wel iets omhoog zal gaan binnen, maar het verschil blijft groot met buiten. Kwestie van overdag de deuren zoveel mogelijk dicht houden dan kan de warmte er niet in.

ZWEMBAD

Krijgen we ons zwembad? Ja. Maar wel een kleine maand later dan geplanned. Opnieuw gedoe met bestellingen, ook wel een beetje te laat gedaan. Ik was me gewoon niet bewust geweest dat besteltermijnen die men in de winter opgaf, in de zomer bij lange na niet gehaald zouden worden. Stom natuurlijk. Maar op een tip van de buurman naar een lokale leverancier getogen. En tot Fannie's en mijn verbazing maakte de man absoluut geen probleem van ons tijdsprobleem. Kwam hij gisteravond tegen 9 uur praten, we hadden hem al afgeschreven en wilden ons noodplan al uitvoeren, maar hij was er. Echt frans veel later dan gezegd, maar hij kwam wel. Hij legde vervolgens een handgeschreven offerte op tafel, oh la france met zijn archaîsche trekjes! Precies binnen budget en zoals we wilden "clé à main" of wel turn key - ook wel kant en klaar genoemd. Afijn handtekeningen maakten de zaak legaal. Een sjekkie geschreven als voorschot. En worden aanstaande vrijdag de spullen voor de bouw ervan aangeleverd. Het knelpunt, het bestellen de liner (spreek uit als lienair) - een soort binnenzak -  wordt elegant opgelost door deze nu al in de queue te zetten bij de fabrikant. Dan zijn we niet nummertje 40 maar koment ergens vooraan te staan. Blijkbaar is dat geen probleem met maatvoering. Theoretisch dan. Zo'n zak wordt door een paar ton aan water tegen de wand geduwd. En als die liner te klein is dan heb je een pracht van een scheur in je zwembad en wie gaat dat dan herstellen/betalen.

Het systeem is schitterend in zijn eenvoud. Je giet een vloer van 10 cm dikte, daarin gaat een zak of wat fiber/kunstvezel zodat je geen betonijzer hoeft te gebruiken. Dat wordt weer zwoegen in deze hitte met die beton molen. Je wacht een dag, en vervolgens stapel je een soort legoblokken van polystyreen op elkaar tot de gewenste hoogte. Die blokken zijn iets van 2 meter lang, en 25 cm hoog. Volgens de leverancier/verkoper/uitvoerder ben je in 2 uur klaar met dat klusje. Op voorgeschreven plaatsen beton ijzer erin en hoppeka: volgieten van de tussenruimtes met béton liquide. En de muur van het zwembad is klaar. Daarna is het wachten op de binnenzak: de "liner".  
Het klinkt allemaal te simpel om waar te zijn, dus complicaties zullen echt wel optreden. Moet die BP dus als een havik in de gaten houden dat ie geen eigenzinnige schijnbewegingen gaat maken.

De leverancier gaat ver in het leveren van diensten. Het lenen van een hélicoptère, een planeer vlinder, voor niets. En hij wil ongevraagd ons ook van dienst zijn bij het geven van hints en tips. En tussentijds komen checken of alles wel OK gaat. Zelf brengt hij dan de liner aan want dat is toch wel een speciaal klusje.
Goed deze week het gat graven en de vloer in het weekeinde gieten. Daarna is het stapelen en volgieten. Omdat de blokken noppen hebben kan er volgens de verkopert niets misgaan met oneffenheden of verschuivingen. Ik ben benieuwd.

HAAG
De haag rondom het gazon zat me al een tijdje dwars. Zelf vond ik het uitzicht te veel beperkt worden daardoor.

Het plan om het zwembad iets buiten de haag in het land te graven gaf een perfecte smoes om de handel uit de grond te trekken. Een paar maanden geleden dacht ik dat klusje door iemand uit Fontenois-la-ville te kunnen laten klaren. Die wilde ze namelijk herplanten bij hem - waar hij later halfslachtig op terug kwam. Nu moest het er maar van komen. Afgelopen weekeinde hebben we alvast een deel van de haag er met een trekker uitgetrokken. Zelfs met grof geweld gingen bepaalde coniferen niet van harte van hun stekkie. De te gebruiken ketting werd steeds dikker: grof geweld = stuk = op zijn frans. En maar verbaasd staan dat zo'n dikke ketting toch nog kapot kon.

 
Afijn de haag ligt eruit en het is ineens een wijds gezicht over ons stukje grond moet ik zeggen. Fannie moest er even hard aan wennen maar kan zich er nu wel mee verenigen. Voor en na fotootje.

Dat is toch al een iets wijder uitzicht nietwaar. Afijn rap naar het gemeentehuis gegaan om een "declaration de traveaux" in te vullen. Een soort melding van "ik ga iets neerzetten". Een formuliertje van 8 pagina's voor een zwembad. Nouja hoe slaat de burocratie toe in een klein dorpje van 200 inwoners. De burgemeester stond notabene naast me, en maakte snel dat ie wegkwam. Want hij moet er een stempel opzetten en dan kan het neerzetten van zo'n zwembad beginnen. Formeel dan. Volgens de leverancier is zo'n aanvraag of declaratie een hamerstuk. Maar als ik de reactie van de bourmaitre beschouw dan was ie mij iets te snel verdwenen. Daar zal wel een addertje onder het gras zitten. We zien donderdag wel wat 't wordt.

Ach het is tropischwarm het dorp is uitgestorven en het zou gaan onweren, maar niet heus. Twee druppels vielen er. Afijn morgen beter.

Toestanden

Zie je een mooi geprijst koelkastje staan. Hop er op af. Om mee te nemen, dus geen ellenlange besteltijd. Afijn sjekkie schrijven, bon is meteen je garantie, en klaar, zijn we weer een koelkast rijker. Dan kan de amerikaanse naar boven en hebben we eindelijk ijsklonten bij de limo en water. De koelkast zou bij beveiliging staan als we klaar met shoppen waren. Komen we aan zien we de koelkast zonder enige verpakking staan. Legt een pipo uit dat dat heel gewoon is voor grootwinkels als Auchan. Dit om miljeu redenen door verpakking uit te sparen. Tuurlijk, gewoon een kosten besparing, zeg dat dan gewoon. Maar nee, een heel verhaal er omheen hoeveel ton karton en plastic ze vorig jaar hadden aan amballage. Vraag ik, hoe leveren ze die dingen dan bij de klant aan. Ja dan zitten er om de hoeken piepschuim en een folie omheen. Zeg ik prompt, naar ik wil er toch minimaal een soort van bescherming omheen hebben. Heb er geen zin dat het in de auto beschadigt. Want je hebt dan totaal geen verhaal. Komt er een aanzetten met flinterdun folie. Nou, toch graag nog een extra laagje. Maar ik vind het abnomaal dat een koelkast op deze manier afgeleverd wordt.
De volgende dag de handel uitgeladen, uit de folie gehaald, is het kreng toch beschadigt, maar dat was van voor de foliezooi, duidelijk. Inspecteerd Fannie de handel blijkt de scharnierklep van het vriesvak kapot te zijn. DAT WORDT GEDOE. In ieder geval kun je de handel binnen 8 dagen retourneren, dus als ze niets aan die klep willen doen brengen we de handel terug, makkelijk zat. Want zo is die kast niet te gebruiken met een kapotte klep.
Morgen gaan we toch naar Cora in Vesoul om een zwembad te scoren dus maken we een swing lang Luxeuil om het probleem ff aan te kaarten. Gaat natuurlijk uren duren, gezeur.

Niettemin wordt dit knaapje steeds mondiger en merkt dan ook steeds vaker dat men sneller in de schulp kruipt als ik mijn spraakspleet roer.

Zo ook met onze eigen keuken. Nog steeds geen oplossing voor het blad. Bel je met de leverancier. Begint die met een heel verhaal op te hangen waarom het tot twee keer toe is fout gegaan. En nu willen ze ter plekke de handel op maat gaan zagen. Nu heb ik dàt al een keer zien doen en natuurlijk ging dat falikant fout. Het uit de hand zagen van keukenbladen alleen met een decouperzaag geeft met geen mogelijkheid een rechte snede. Gedoemd om te mislukken.
Mijn voorstel om tot een alternatief plan te komen door eens met zijn allen te gaan breinstormen sloeg niet echt aan. Zelf dacht ik aan een beton ciré oplossing. Dat maak je met een 22mm multiplex plank en een laagje beton en afwerken met beton ciré. Prachtige naadloze oplossing. Maar ja daar verdiend zo'n keukenboer dan niets aan he. Dus blijven ze maar aanklooien. Zelf weet ik dan dat het uiteindelijk toch een dergelijke oplossing moet worden omdat de ontworpen maten gewoon niet leverbaar zijn met de bestaande keukenbladen; zonder technische problemen te krijgen. Maar een klant laten meedenken in het vinden van een oplossing is natuurlijk "impossible". Misschien moeten we gewoon een visite de surprise doen bij die keukenboer en hem dan met zoiets confronteren. Face en face willen ze meestal wel van je af en geven dan vaak ook sneller hun weerstand op. Afijn we geven ze nog een week en voeren dan de druk maar flink eens op.

Gedoe allemaal.

BP heeft volgens mij een inzinking, want er komt de laatste dagen niet echt veel werk meer uit zijn handen. Vanochtend maar eens mijn beklag gedaan daarover. Gaf wel weer een beetje speed, maar nog steeds schiet het niet echt op.
Vorige week vrijdag kwam ie met een vloer, betegelt en al, aanzetten die zomaar 4 cm omhoog was gekomen. Dan komt het plafond wel erg dicht bij. Zegt ie: sluit dat mooi aan op de drempel en is het makkelijker schoonmaken. Nou dan zou ie eerst die vreselijk smerige tegels en het onregelmatige leggen eens moeten gaan bekijken. Waardeloos argument dus. Daar was ik een beetje ontzet over. Hoe kan iemand nu zonder overleg zomaar iets totaal anders gaan fietsen dan de afspraak was. Waarom overleg je dan met elkaar over de uitvoering van het een en ander. Iedere keer als ie dat flikt gaat het werk hopeloos de mist in. Nogmaals keihard gesteld dat afwijken van afspraken vooraf overlegd dienen te worden en niet als fait accomplis (voldongen feit). Dat was ff behoorlijk balen, en zeven zakken cement naar de klote en drie pakken tegels. Want ik heb het hem er gewoon uit laten breken en opnieuw beginnen, maar nu volgens de afspraken. Die uren zijn voor zijn eigen rekening spraken we af. En mijzelf op de borst kloppend kan ik zeggen dat het er nu wel goed uitziet.

De afgelopen weken is dit al een aantal keren gebeurd: verkeerde afwerking, foute materiaal keuze, met een dure steenbeitel een stuk betonijzer aanvallen (beitel kapot, hoe kan dat nou??) etc. etc., Wat een tijdverlies iedere keer. En hoe vriendelijk de man ook is, dit deed de emmer met een Tsunami overlopen, samen met zijn ultra lage productie van de laatste twee weken. We hebben dan ook een einddatum voor zijn werk bij ons gesteld. Daar schrok ie dan toch weer van. Nou ja als het niet goedschiks kan moet het maar zo.

TARGET

Afsluiten met iets veel positievers. Druppelen toch steeds reserveringen binnen. Vallen er af en toe reserveringen af, maar het aantal verkochte nachten groeit gestaag richting onze target. En staat de tellert op 85%. Dat is natuurlijk niet verkeerd. Van de week zaten Fannie en ik hier eens over te filosoferen. Gewoon als je ziet wat de ontwikkelingen zijn, we heel erg toevallig op de fietsroute Eindhoven Barcelona liggen en die steeds drukker befietst wordt. Mensen die meer een wat eenvoudiger vakantie willen houden hier in de rustige Haut Saone. Waar je gewoon nog een auto midden in de wei onder een boom kan parkeren en je je lunch hebt zonder dat er in een kwartier een andere auto voorbij komt. Ontwikkelingen die volgens ons echt gaan doorzetten. Dat lees je in de kranten op fora en merk je aan de reakties van je gasten: "wat een rust". Volgens ons zijn dat onze klanten van de toekomst.
En langzamerhand wordt duidelijk dat we een soort streekfunktie hebben. Een B&B met voldoende capaciteit, redelijk geprijsd en er valt altijd wel wat te regelen. Over 14 dagen is er de 4e grote invasie van een man of twaalf. De ene keer is het een huwelijk, dan een lustrum of een sport aangelegenheid. Keer op keer horen we echter dat we het enige grotere B&B in de omgeving zijn. We hanteren daarom ook groepstarieven, makkelijk rekenen en geen diskussies achteraf, en dan geeft het ook niet wie waar slaapt. Maar goed nu het appartement eigenlijk klaar is hebben we wel minimaal 14 bedden. En afhankelijk van de vraag kunnen we nog steeds gaan uitbreiden als dat moet. Er zijn nog twee stallen en een grange die als gastenverblijf ingericht kunnen worden.
Vroeg me iemand laatst naar. Tot hoever kun je theoretisch uitbreiden. Nou dat had ik in het kader van het business plan uitgekiend: 129 bedden. Wel met op strategische plekken stapelbedden. Dat is natuurlijk echt belachelijk, en totaal zinloos want die capaciteit is echt niet nodig hier. Kleven er ook nog fiscale aspecten aan zoiets groots, maar daar heb ik het al eens over gehad. Bovendien gaat dan het familiale weg, het gezellige wat we nu met de gasten hebben is dan ook totaal verdwenen. Dus nee dank u, we houden het liever zo.

Maar we zien de business groeien, licht vooruitlopend op de prognoses, en dat is natuurlijk een prima zaak.

Mooiste gebouw

Voor de architecten en afficionados onder ons: kies het mooiste gebouw van parijs
Als dat net zo gaat als de nationale discussie over wat frankrijk nu frankrijk maakt komen we er nog vanaf met een stoeptegelwasautomaat. Of voortaan moeten alle openbare gebouwen voorzien zijn van een koperen naamplaat. Verzin maar iets belangrijks.
Kijk je bij de categorie woonhuizen dan zie je eigenlijk uitsluitend blokkendozen. Ik kan het niet eens avant garde noemen.

Het lijken wel een soort van uitelkaar getrokken op elkaar gestapelde luciferdoosjes die als woonhuis zijn gevormd. En kijk je nog nauwkeuriger dan kan bij mij niet de indruk weggenomen worden dat sommige plaatjes van huizen slechts op de tekenplank van een architect bestaan.

Waar zijn die historische gebouwen, de classieke woonhuizen met die prachtige statige hekken ervoor. Of waar zijn die jugendstil portalen en facades wat het slenteren door bepaalde buurten van Parijs zo'n aangenaam tijddoodslaanmoment doet zijn?

OK jugendstil doet soms erg barok aan, niet iedereen zijn ding. Of wat denk je van voor je huisje zo'n toeganspoort?

OK het ijzerwerk is een vloek, dat zal ook wel niet origineel zijn. En ff zandstralen doet wonderen. Het is beslist niet iedereen's smaak, Juist daarom. Als je een verkiezing van het mooiste huis doet, kan je volgens mij er niet omheen je keuze palet zo breed mogelijk te maken.
Voor de publieke gebouwen is ook al zo'n beperkte keuze gemaakt. Tsja over voorkoken van een verkiezing gesproken. Zullen wel weer wat doorgedraaide commissieleden die hun presentiegeld in de zak vullen achter zitten. Ach ja het is toch wel mooi dat er tussen de volkeren op de wereld eigenlijk niet zoveel verschillen zitten. Overal ter wereld vind je de zelfde soort zakkenvullers. Nescio noemde ze uitvreters in zijn boekje "Titaantjes" - zeer het lezen waard.
Gaat zo'n blokkendoos da'lijk de geschiedenis in als: "dit vonden de mensen in de 21e eeuw mooi!" Huh, wij? Of die doorgedraaide...

plaatjes

De zonsondergang was weer eens spectaculair! Bij de afsluiting van alle deuren voor de avond ging ik even heel snel mijn camera halen. Door het raam heen van de deur naar het tuinhuis geschoten.

Want dit is toch wel een klassiek plaatje dacht ik. Bij het afsluiten van de deur naar de corridor nog effe een visual sweep, en deze foto kwam ook zomaar.

Gewoon mooi om die zonnestraal die zo de garage inschoot.