Sneeuw en Eten

Zo eindelijk een volwassen sneeuwbui, ligt al een lekker pak zo. De schapen vinden dat niet echt leuk want ze mekkeren keihard. Grappig, lag gewoon een laag sneeuw op de ruggen van die krengen. Idioot om te zien: wandelende pakken sneeuw.
Maar goed de periode van bijvoedering is begonnen over een paar weken moeten ze werpen en dat wordt natuurlijk weer een spannend leermoment.

Gisteren ff bakkie gedaan bij Dries, Fannie had brownies gebakken dus die gingen er wel in! FF lekker kletsen over WVTTK. Dries kwam met een likeurtje, met een aroma van een bergbloesem, mjammie.

Zondag's is, als het weer het toelaat, ook altijd een stukkie rijden met de motor of auto. Dit keer een ommetje maken zo rondom Fougerol. Over kleine weggetjes vol met haarspeld bochten ging het heen en weer over een heuvelrug heen. Fannie ging lekker foto's maken. Was weer zeer de moeite waard. TomTom na een uurtje of zo kris kras rijden, op de kortste weg naar MSP gezet en dit keer eens geen doodlopende weggetjes die midden in een modderpoel eindigden. Op die manier kom je nog eens ergens zeggen we altijd tegen elkaar. Reden we in het bos langs een enorme hoop hout, Ook een mooi motief denken we dan voor een grotere foto later. Dus wij eruit, de auto midden op het pad laten staan kan hier nog zonder dat je meteen gekanker hoort. Toch niemand die achterop komt. Althans niemand die zo dwaas is als wij om gewoon op de bonnefooi in het bos te gaan toeren. Fannie valt helemaal in het niet daarbij, kun je nagaan hoe hoog! Daar kun je best wel een winter op stoken denk ik dan praktisch.

Nog een mooi plaatje, gewoon omdat het kan.


ETEN
Dat niet alle eterij koek en ei is hier bewijst wel dat ik vorige week vrijdag een fles wijn door de gootsteen moest heenspoelen. Zelfs te slecht om mee te koken vond ik. Wat een bocht. Volgens mij drie weken open laten staan een nieuwe kurk erop en verkopen die handel. Chaggrijn. Vier euro is toch een prijs voor een gemiddelde slobberwijn. Maar goed ook weer van geleerd: bij Carrefour geen aanbiedingen meer kopen. Waar je als lekkerbek absoluut niet vanaf kan blijven, trouwens, is ovenvers stokbrood, zo warm dat je het dansend tussen je vingers op de voorbank mikt. Meestal een klein wonder als die het overleeft tot thuis. Zo zonder wat erop, gedachtenloos al rijdend naar huis, plukje brood, nog een plukje, en dan is ie zomaar op! Die kaas erbij moet dan maar tot morgen wachten...
Iets anders waar je normaal gesproken niet af kan blijven is de croissant amande, Wim vond hem ook niet vies, met een klein beetje amandelspijs gevuld met erboven op een glazuur van vanillesuiker ook weer met amandelen bestrooid. Daar koop je er eentje van, gaat in de auto zitten, en dan is opeens je mond gewoon leeg, zakje ook trouwens. OMG wat lekker.

corridoor

Zo we zijn begonnen met de vloer van de corridoor. 'savonds weet je niet meer dat je mens bent maar goed. Het vriest licht buiten, en binnen in het 15 graden warmer.
Maar we vorderen en vandaag ligt in ieder geval de basis laag erin en daarmee is alles een beetje uitgevlakt en waterpas. De dalletjes hier en daar worden toch wel gevuld met egaliseerder, maar grosso modo lijkt de zaak vlak.
Nu wordt het spannend hoe we bij de deur uitkomen. De laserpas metingen gaven aan dat we net onder de deur deur zouden gaan maar mijn schatting is dat dit misschien niet het geval is. Maar goed.



En verrek, de deur gaat nog dicht ook! Wat een mazzel.

Er is ook nog ruimte voor de tegel, maar met egaliseer en tegellijm zal er toch wel iets van die deur afmoeten. Dat vierkant in het midden is de uitsparing voor een afvoerputje, met een hellend vlak. Die wordt dan rechtstreeks op de afvoerpijp van van kolom 2 aangesloten. Komt ook weer handig uit zo. Nu nog een passend putje vinden, liefst met een koperen (ronde?) deksel met geintegreerde stankafsluiter, dan kun je dat weer met een zadelstuk zo op de pijp 125 plakken.
De laser waterpas, mijn "speelgoed" zoals Fannie dat altijd zo treffend zegt, heef zijn nut toch maar bewezen.

SCHEURTJES
Het gisteren gegoten deel was vanochtend al hard, en je kon er gewoon op lopen, een beetje merkwaardig. Maar hier en daar toch scheurtjes te zien. Gewoon te snel gedroogd volgens mij. Op advies van Damien het recept voor vandaag aangepast:, ipv 1/3 een 1/2 zak portland op twaalf scheppen zand. (dat blijft nog net in de betonmolen zitten) Dan zouden volgens hem de scheurtjes uitblijven. Het achterste gedeelte is dan ook zichtbaar grijzer. Maar dat hielp niet dat zagen we na een uur al wel. Mijn idee dat de handel te snel droogt dan maar gevolgd, na het sproeien bleven de scheurtjes weg. Ook weer opgelost. Je ziet dan meteen wel de dalletjes. Maar Damiens strijkwerk blijkt redelijk, die jongen gaat toch vooruit: de dalletjes zijn ondiep, en de handel is behoorlijk waterpas. Het vloeicement zal het oppervlakte wel als een spiegel afwerken. Net nog ff alles kleddernat gemaakt, morgen ook nog een beurt en dan denk ik een week of zo wachten voordat er ge-egaliseerd kan worden. Daarna denk ik nog eens 2 of 3 weken wachten om alles droog genoeg voor het tegelen te hebben.

Twee dagen beuken is ons niet de de kouwe kleren gaan zitten. We zaten vanavond allebei wezenloos ons biertje te drinken.

Flessen

Was vanochtend toch maar aan het klussen gegaan, normaal is zondag mijn vrije dag om een beetje bij te trekken, lichamelijk dan, en die breng ik dan achter mijn PC-tje door. In de winter is mijn favoriete plek in bed met de apple op schoot, een flesje wijn ernaast, oh man, heerlijk. Telefoon aan, lekker kletsen met Fannie, kost toch niks meer, en dan maar surfen, beetje slapen, ff een warme douche... Vroeger deden Fannie en ik dat ook. We aten dan cake met roomboter erop als ontbijt in bed, een traktatie!
Door de snotterigheid van afgelopen week was er niet veel van werken terecht gekomen, en productie is verwaarloosbaar. Misschien een afgezwakt verhaal van die griep onder de leden gehad dat zijn kans schoon zag. Behoorlijk gammel in de leden daardoor de afgelopen dagen.
Vandaag voelde ik me prima, dus, kans om een beetje werk in te gaan halen. Hoewel de afgelopen week toch nog wel de trappetjes naar de kamers afgemaakt zijn en iets met die flessen gedaan. Ruimde meteen al een stuk op.
Dries kwam vandaag nog ff wat flessen brengen, had de blog gelezen en is meteen flessen bij elkaar gaan scharrelen. Dat hielp! Lekker uitgebreid bijgekletst en samen gelunched. Altijd wel gezellig als hij komt. Alleen zat die arme Dries een beetje te blauwbekken, het is ook niet veel warmer dan een graad of 15 in huis. Tsja als je zo loopt rond te darren heb je dat niet zo in de gaten. En als ik klus heb ik de kachel eigenlijk sowieso niet echt aan, hm hoe moet je dat nu opvatten.
Met de nieuwe flessen kon ik meteen het raam afmaken, had nog een paar bierflesjes en een jampot, precies genoeg, nu zijn echt alle flessen op. Al met al gaan er in een vlak van 80x80 toch nog even meer dan honderd flessen zitten. En als je ze zou snijden en aan elkaar tapen, meer dan 200!


Die laatste rij moest ik er een beetje inpersen, en met dat natte cement eronder werd dat een beetje link, flessen verschoven, met een waterpomptang in de grootste stand trok ik ze weer in het gelid terug, gepiel dus. Maar het zit erin, en als het uitgehard is aan het eind van de week dan kan de handel afgesmeerd worden. Voila weer een proef gelukt! Er moet nog wel behoorlijk geoefend worden, maar plekken zat waar dat niet echt zal storen als het niet helemaal perfect zit. Bijvoorbeeld tussen de traptreden in zou ook een mooi oefen object kunnen zijn. Als ik daar voldoende ruimte achter vrij laat dan kun je er meteen een TL of ander "koud" licht achter schuiven, hm idee. Moet alleen die flessenhalzen er dan wel afsnijden anders is de lichtopbrengst te gering. Zoekplaatje dus naar een snijder. Is een soort houdertje waar de fles ingelegd wordt en waar een glassnijder in gemonteerd is. Als je de fles daarin ronddraait wordt ie gesneden. Een vlammetje en een bak koud water doen de rest. Wie het weet waar je zo'n ding kunt vinden mag het zeggen. Laat maar in de comments hieronder achter.
En het bordes voor boven op het balkon is ook zo'n dankbaar object. Voordeel: geen bekisting nodig. Echt iets om je dikke duimen (fantasie) helemaal op uit te leven. Ook hier weer met verlichting erachter. Als je dan s'avonds nippend aan je wijn bij ondergaande zon over je fokschema van de schapen zit te fantaseren... Dat doet me weer naar de zomer verlangen. Lekker warm tot laat in de nacht, sterren kijken op het balkon. Al of niet met een duizelende kop van de Shiraz/Grenache/Merlot. Het licht uit de flessen strijkt dan over het balkon heen. Ach het leven is zo slecht nog niet...

Je zou van binnenuit (corridoor), of van opzij, een soort service luikje kunnen maken voor het vervangen van de lampen. Kansen zat dus voor deze fantasierijke jongen.

PAPERCRETE
En als je dan toch bezig bent surf je je suf naar nog meer van dit soort leuke dingen om je (herbruikbaar) huisafval te verwerken. Zo kun je stenen maken van je afval papier. Een algemeen recept is 30 kilo papier een zak cement en twee maal zoveel water. De handel verpulveren waarna je de smurrie dan in wat uit de kluiten gewassen broodvormen giet. Effe wachten, vormen omkieperen, een week laten drogen en voila je hebt een ultra lichtgewicht soort stenen. Iets voor als er scheidingsmuren gemaakt moeten worden in de Grange wellicht? Google maar eens naar Papercrete, een mooie oplossing dacht ik zo voor het papier probleem. Want ook hier wordt je helemaal doodgegooid met reclame zooi. Je zou denken dat je er zelfs happig op zou kunnen worden. Je ziet dan alleen maar papercrete in plaats van hinderlijke reclame.

Overigens 0p foto's van dergelijke sites zie je ook dat plastic wegwerp flessen mooi in een muur te verwerken zijn, perfecte vulling voor onder het bordes. Daar geen we eens meer op studeren.

SCHAPEN
Volgens het boekje moeten de lammeren in de eerste week van maart geboren worden, het zal erom spannen. De kudde wordt ook een beetje onrustiger merk ik, ze blaten meer. Het is volgens mij dan vrij normaal dat de dames wat onrustiger worden. Omdat ze zwanger zijn ben ik ze ook meer aan het bijvoederen, volgens het boekje moeten ze per dag ongeveer 700 gram krachtvoer hebben. Afijn morgen gaan Damien en ik de hokken maken voor de dames en komende lammeren en stro regelen. Spannend!

Zomaar

Dat internet is voor mij een soort wereldwijde bieb. Verslaafd? Nee bijna altijd zoek ik erg gericht: een probleem, vraag: antwoord. Zo zocht ik een antwoord op hoe die earthship flessenwand nu in elkaar zit. En binnen no time heb je het gevonden. Gewoon die flessen snijden en aan elkaar verbinden met tape, had ik al wel bedacht, doch zeker is maar zeker. Nu nog ff proberen hoe je die flessen snijdt en klaar om een meer serieus verhaal aan te pakken.

Meestal begin ik de dag met een rondje (internet)kranten lezen. Ha ha, een jaar geleden deed ik dat om 4 uur in de ochtend, en nu gewoon op een normale tijd tegen 7-en. Het landelijke leven begint toe te slaan!

Maar ja als je balorig wordt, je nog geen koffie hebt gehad, en het weekend is, kun je het niet laten. En klik ik gewoon een uurtje heen en weer. En dan vind je al snel iets lolligs als dit hier:

Mjin kar wrdot bennepasn met een bluaw doek. Wnaara het wcirethadt gaekmat wdort met svcaeehnpt.
Er stond:
Mijn kar wordt bespannen met een blauw doek. Waarna het waterdicht gemaakt wordt met schapenvet.

Ok slecht nederlands, het gaat dan ook om het geintje.

Dit prikkelde mijn nieuwsgierigheid omdat ik nog altijd in encryptie geïnteresseerd ben en dit een van de oudste vormen is: husselen met lettervolgorde. Mijn verdere uitje op het internet zal ik jullie besparen. Omdat al snel 20 of meer vensters open staan, om in heen en weer te flipperen. Wiskunde, statistieken, en ja hoor quantum mechanica, DNA achtige polymorfe encryptie,...
Want natuurlijk ga je dan weer checken op nieuwe encryptie spullen en M&T's. Maar dat terzijde.
Heerlijk! Gewoon wild weg om je heen graaien op dat internet. Tsja je bent niet nieuwsgierig maar wil gewoon graag alles weten.

FLESSEN
Toch is mijn vraag van die flessen niet helemaal bevredigend beantwoord. Op een van die foto's waren de flessen met, in mijn ogen, nogal veel lagen tape aan elkaar geplakt. Zou een laag niet voldoende zijn, en waarom niet? Die tape wordt uiteindelijk poreus onder invloed van het klimaat. Vocht vindt dan zijn weg de flessen in, krijg je dan te maken met condens vorming en vervolgens algen en zo? En dat laatste vaagt dan het esthetisch aspect weg: het licht effect in die bojems.
Hm, waterglas (soort silicaat) door die cement heen om de handel waterdicht te krijgen? Dat goedje maakt het ook harder: scheuren in de wand. Spulletje van Wim erdoor om extreme krimp te voorkomen? Wat is daar dan weer het effect van... OK we zijn weer terug bij af: vragen roepen vragen op, antwoorden ook overigens.

Keuken en Honing

Vanochtend weer eens op bezoek bij Schmidt, de keukenboer in Vesoul. Zou ik meteen daarna door naar de grootgrutter kunnen. Uiteraard had ie niets voorbereid en was daar een beetje zenuwachtig over. De manier waarop hij zijn nieuwe chef voorstelde, en deze later zijn klanten afspraken kwam controleren gaf me te raden dat 't met de werkverhouding en of waardering niet helemaal jofel zit. Nou ja niet mijn probleem uiteindelijk. Maar toch, eindelijk weer eens iemand die op een degelijke manier samen met de klant een keuken probeert te ontwerpen. Dat is een wereld van verschil met het pusherige ventje Vincent. Zelfs Fannie gooide haar kont tegen de krib met die gast - zie ergens vorige jaar augustus in deze blog voor de details.
Maar dit ging erg plezierig en zelfs redelijk ontspannen. Niet eerst de apparatuur en de kleur van de deurtjes uitkiezen. En dan ook maar meteen het blad en de hengsels. Nee eerst maar eens naar vorm en opstelling kijken. Een verademing. Wat er uiteindelijk uitrolt weet ik niet maar een goed begin is gemaakt. In de gauwigheid zag ik ook dat onze boomerang kaarten niet meer op een keukenblad lagen maar op zijn buro. Nieuwe chef denk ik. Nog even subtiel gewezen op de blog (earthship experiment) en onze chambre d'hote site. En verrek! Hij had in augustus een bruiloft en of hij en zijn gezelschap dan bij ons kon overnachten, uiteraard geen probleem. Zolang er maar op tijd wordt gereserveerd.

TomTom revisited
Dan van Vesoul met de TomTom de kortste route terug naar de basis (MSP). En gezien de vorige ervaringen zal ik wel weer ergens met een slagboom geconfronteerd worden. En ja hoor! Dus weer een stukkie terug en dan maar rechtsaf, hemelsbreed zo'n beetje in de richting van MSP. Dan weer midden in een wei, shit, weer een stukkie terug. Nu ging het over een soort weg, waarop een normaal iemand niet het etiket verhard zou plakken. Maar dat spul tussen die gaten in leek toch verrekte veel op asfalt. TT deed net of er gevlogen werd en gaf die weg dan ook maar niet aan, of wel? Een paar kilometer verderop, verdomd, plotseling was er weer een weg op het schermpje. TT's wegen zijn letterlijk ondoorgrondelijk. Wel wegen aangevend die zelfs over erven van boeren heen gaan, dwars over beekjes of zelfs midden in een weiland eindigen. Maar een weggetje dat gewoon daar ligt en aansluit op de rest van het wegen netwerk. Tsja, dat is blijkbaar te moeilijk.
Las ik laatst dat ook andere leveranciers van navigatie dingen hiervoor de schuld aan de kaartenmakers geven. Nou ja zeg, zij verkopen toch een totaal product, voor mij zijn ze dan ook gewoon verantwoordelijk voor de kwaliteit ervan. Blijkbaar flikkeren ze de handel gewoon ongezien en ongetest bij hun klanten over de muur. En we pikken het ook nog. Want er wordt altijd een beetje spottend over gedaan, over de slechte kwaliteit van het product dan. Alsof het een leuke grap is. Nou ik vind het helemaal NIET GRAPPIG als je op een glibberig weggetje rijd van geen 2 meter breed, met links en rechts een overstroomde sloot en de wegkanten zijn een modderpoel. En dan keren!
Achteraf heb je dan dikke pret gehad want je komt door dorpjes, langs plekjes en over weggetjes heen waar je anders in je leven geen weet van zou hebben. Zoals je weet ben ik best wel een beetje gecharmeerd van het landschap van de Haute Saone, dus voor mij is dit een grote ontdekkingstocht. Het is daarom belist aan te raden: "korste route naar". Je moet wel de tijd hebben, dat wel, want je doet er met gemak twee keer zo lang over om thuis te komen. Je moet ook wel een vaag idee hebben waar je ongeveer zit en welke richting je op moet. Dat helpt bij het nemen van beslissingen: rechts, links, vliegen of omdraaien. Beetje op de zon richten en tsja waar is het noorden...

Damien 3
Een leuke feature van het internet in Frankrijk is dat je antwoord apparaat is geintegreerd. Je spreekt een flauw welkomst tekstje in, upload dat naar je provider en klaar is je antwoordapparaat. Bellen mensen op en spreken wat in dan komt dat gewoon via email binnen. Klik-Klik en je hoort de boodschap, ook het nummer is dan meteen zichtbaar.
Damien melde zich weer beter op die manier. Blij dat het alleen iets verzwikt is. En hij had een spalk gekregen zodat ie er mee kon lopen. Wilde ie deze middag weer aan het werk gaan, dat lijkt me niet zo handig met een kreupele voet. Afijn toch ff ons pilsje gedronken en heb hem meteen de flessenwand laten zien. Vond ie prachtig, met verdubbelde moed ging ie weer flessen sparen, zuipschuit.

Honing
Zitten we net de bodem van den bierfles te bestuderen komt er een stokoud ventje aan de deur. Begint een verhaal op te hangen over honing en of we daar belangstelling voor hebben. En hup gaat de achterklep van zijn autootje open en we zien een doos potten. Allemaal keurig verzorgd met etiket, leuk potje, allemaal dik in orde lijkt het. Begint ie nog te zwaaien met oorkondes, een aanvraag formlier voor het oprichten van een entreprise (soort ZZP-er) maar nergens een datum van oprichting te zien. En of ik frans kan lezen, zelfs snellezen lukt ook nog wel! Maar goed had ook een verzorgd visite kaartje, die enigszins zuinig uit een glimmend verchroomd doosje werd gevist. En ik splitste hem onze boomerang kaarten in de maag. Zo'n iemand moet je als bondgenoot hebben want die komt onder de mensen.

Vol trots vertelde hij dat zijn dochter onze postbode is, ach de wereld is klein.

Oh u bent Nederlander, tsja dat kun je dan echt wel mijlenver horen dacht ik zo, daarmee -1 kudo. Begint ie moelijk te doen over dat ie met een andere nederlander die een camping heeft in de buurt mot heeft gehad over een bijenkast die bij hem op de camping had mogen staan. U bent toch niet geassocieerd met hem he? Vroeg ie. Ja, want u bent anders, dat merk ik wel. Slijmjurk!
Lichtelijk geinteresseerd voor lokale producten zijnde, koop ik voor 3 euro een potje honing en probeer hem af te poeieren. Hij maar doorzagen over die nederlander, en dat ie daardoor een ander terrein had moeten huren, voor veel geld (tuurlijk!). Maar dat liep stijl af en daardoor had ie zo'n last van zijn knieen gekregen. Sure! En nu oogste hij de honing samen met zijn vrouw, maar ja die werd nogal gauw moe, slavendrijver! Hij had immers niemand anders om hem te helpen. Dus ikke meteen Damien pushen, oh maar deze jongeman kan wel komen werken bij u...
Honing oogsten lijkt mee een spannende bezigheid, dus ik zei dat ik ook wel wilde helpen. In mijn achterhoofd houdende dat er uiteindelijk toch ook een bijenvolk hier op het erf moest komen en het op die manier meteen kon leren. Gratis...
Na veel vijven en zessen eindelijk de honing meneer kunnen lozen, zucht. Je moest hem zowat van je afpellen. Maar ik schijn dit soort dingen nu eenmaal aan te trekken.

Tsjonge als ik zo oud moet worden dan pleeg ik harakiri.

Damien en ik slaan daarop aan het proeven, stukje stokbrood en maar deppen in die pot. Wel een beetje dun die honing, maar overrrrheerrrlijk. Merde, zoiets heb ik zelden geproefd. Daar moet ik meer van hebben, ook leuk voor de gasten zo'n honing uit de streek bedenk ik me. Bien, het kaartje hangt aan de koelkast dus die meneer hoort meer van me. Ga er een dezer dagen maar eens langs om de kennimaking te verstevigen, zo ook een beetje vertrouwen winnen. En wellicht mag ik dan meedoen met de honingroof ergens in mei.

Verrek

Trek ik een nieuwe zak brokkies open voor de schapen zie ik ineens een tas met lege flessen staan. Die kunnen alleen maar van Damien afkomstig zijn denk ik dan. Thanks jong! W.S. net niet genoeg om het af te maken denk ik maar we kunnen weer een paar laagjes leggen zo. Ach en zo bouw je voort. Vanochtend keek ik er nog eens kritisch naar met alle TL's aan, zo onafgewerkt ziet het muurtje er niet uit dus dat moet absoluut gevoegd worden en zo alleen de bodems nog zichtbaar blijven. Dan is het strakker.
Wim zegt dat je met een diamant zaagblad die halzen van de flessen moet kunnen krijgen, nou eens ff kijken of dat dan met die tegelzaagmachine kan. Bril op handschoenen aan, mooi klusje voor in het weekeinde. Dat zal wel de nodige flessen kosten voordat ik het in de vingers krijg, letterlijk en figuurlijk. Zal de verbanddoos alvast maar klaar zetten.

Vanochtend kwam de regen bij bakken uit de lucht zetten. Het water blijft in plassen op het land staan. Zodra de zon weer doorkwam, ikke dus hout halen. En jawel hoor ik ging op mijn bek. Verradelijk als de bodem bevroren is en alleen het bovenste laagje van een centimeter ondooid is. De leemgrond hier is dan nog gladder dan groenezeep op een paal. Wat een vette toestand, maar de enigen die konden lachen waren de schapen. Zelf zou ik het in mijn broek gedaan hebben als ik zoiets gezien zou hebben. Afijn onder de douche mijn chagrijn weggespoeld en weer aan het klussen. Zometeen die flessen ff wegwerken en dan als het helemaal af is komt er wel weer een fotootje.

Earthship

Een maand of wat geleden had ik het over Earthship (flimpie, site). Een denkwijze, wellicht een beweging, die met (herbruikbaar) afval huizen bouwt. Wanden van autobanden gevuld met leem, flessen voor sierwandjes, (bier)blikjes voor in de wanden, leem voor binnen wanden, zonneenergie, herbruiken van afvalwater, opvangen van regenwater...
Daar werd ik wel warm van, o nee ik ben geen miljeu freak want dat is nogal politiek geladen en opgeklopt pandoer, voornamelijk om meer belasting te heffen, niks voor mij dus. Nee, ik vind het gewoon een prettig idee om dingen die je anders weg zou gooien toch nog een bruikbaar doel te geven. En dan, je hebt er immers al voor betaald... voor die verpakking en zo.
Dus we zijn flessen gaan bewaren.

Het eerste project: een wandje van flessen. Bij wijze van proef eerst maar eens een klein beetje experi- menteren. Er ontstaan meteen vragen als: hoe nat moet je het cement maken, hoeveel ruimte je tussen de flessen moet laten en hoe je die handel een beetje uitgelijnd krijgt. En natuurlijk hoeveel flessen heb je eigenlijk nodig voor een vierkante meter. Nou dat is simpel: heel veel.

Bevindingen:
Het cement (1 op 3) moet vrij droog zijn, geen dikke drab anders duw je de onderliggende flessen weer weg bij het inbedden van een nieuwe laag. Ook weer niet te dun want dan loopt het cement tussen de flessen weg bij het wassen. Nou ja een kwestie van uitproberen. Bij de witte flessen en potten moet je de etiketten eraf weken, dat staat netter, de deksels ook eraf halen, leek eerst een goede truuk maar je ziet ze zitten en dat is lelijk. Met een lat langs de muur schuif je langs de flessen, je drukt ze tegen de lat aan en voila een rechte lijn. Het is handiger om dat meteen na iedere laag te doen, na een paar minuten kleeft het cement al behoorlijk aan de flessen. Elke laag flessen wordt afgewerkt met een extra cementlaagje van een cm of 3-4, dat compenseert voor de verschillende diktes van de flessen, en is ook bedoeld om regelmaat voor een volgende laag te krijgen. Tussen de flessen in een beetje ruimte laten voor cement, dat geeft een beter verband. Wel de flessen iets uit het cement laten steken anders wordt het voegen erg moeilijk. Met je vinger krab je het teveel gewoon er tussen uit.

Op foto's van andere projecten zie je een wild verband, dat vind ik minder. Wel heb ik flessen van verschillende maten maar dat wordt dan weer met die afdek laag van cement gelijk gemaakt.

En na een uurtje knoeien ziet het er dan zo uit. Licht uit spot aan!

Half af nog wel, maar de flessen zijn op ;=)

Dit zie je normaal (ongevoegd nog), redelijk regelmatig,

En zo bij tegenlicht.

Ik vind het wel grappig zo. Het kost ff moeite, en je moet de flesbodems meteen schoonmaken anders blijf je een cementzweem zien. Maar dan heb je ook wat. Als Fannie de volgende lading flessen meeneemt dan kan dit plekkie afgemaakt worden. Dan nog even afvoegen en dat experiment is ook klaar. Fannie mag dan beslissen of dit ook in andere delen van het huis gedaan kan worden of niet. Zij is per slot de smaakmaker.

CHARLEY
Het lijkt er warempel op dat alle schapen drachtig zijn! Ze hebben allemaal die typische peervormige vorm aangenomen, bij twee is het nog niet zo erg duidelijk te zien dus ff afwachten. Maar het lijkt erop dat Charley mag blijven voor nog een lichting volgend jaar. Tsja en wat doe je dan met het overschot, lammetjes vlees is natuurlijk errug lekker. Afijn we zien wel als het zover is. In ieder geval gaat het meest schichtige schaap de pot in, want ze moeten natuurlijk wel mak zijn voor de aaibaarheid.

DAMIEN
Die heeft dus een ernstige verzwikking, dat is balen voor die jongen. Heeft ie net een maand vakantie gehad en zit ie nu al weer in de ziektewet. Alweer geen inkomen. Da's natuurlijk behoorlijk balen voor die jongen.